Czasopisma UKSW (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego)
Not a member yet
13171 research outputs found
Sort by
ROLA OBROŃCY W POSTĘPOWANIU MEDIACYJNYM
No full textThe specificity of mediation arises from the fact that it is an extrajudicial proceeding which is part of the criminal process. Mediation is conducted between the victim and the perpetrator of the offense, which influences its course and the effects that can be obtained in the proceedings. This also makes the role of the participants contributing to mediation specific, which applies primarily to the defense counsel, who plays an extremely important role in criminal proceedings. The defense counsel in criminal proceedings acts in the broadly understood interest of the defendant and the only actions he may take must be to the defendant’s advantage. However, no scholarship has been done to date to specify the role of the defense counsel in mediation proceedings, what actions he or she should take and to what extent he or she can support the defendant during a mediation meeting. The aim of this article is to determine the role of the defense counsel in mediation proceedings.Specyfika mediacji karnej wynika między innymi z tego, że jest to postępowanie pozaprocesowe, stanowiące część procesu karnego. Odbywa się pomiędzy pokrzywdzonym a oskarżonym, co wpływa na jej przebieg oraz rezultaty, które można uzyskać w toku postępowania. Z tego względu specyficzna jest również rola uczestników postępowania mediacyjnego. W tym przede wszystkim obrońcy, który w postępowaniu karnym pełni niezwykle istotną rolę. Obrońca w toku postępowania karnego działa w szeroko pojętym interesie oskarżonego i może podejmować czynności wyłącznie na jego korzyść. Jednakże w żadnym z dotychczasowych opracowań nie sprecyzowano roli obrońcy w postępowaniu mediacyjnym, nie określono, jakie czynności powinien podejmować oraz w jakim zakresie może wspierać oskarżonego podczas spotkania mediacyjnego. W konsekwencji celem artykułu jest ustalenie roli obrońcy w postępowaniu mediacyjny
KILKA UWAG NA TEMAT ZOBOWIĄZANIA SPRAWCY PRZESTĘPSTWA SKARBOWEGO DO UISZCZENIA USZCZUPLONEJ CZYNEM NALEŻNOŚCI PUBLICZNOPRAWNEJ NA GRUNCIE KODEKSU KARNEGO SKARBOWEGO
No full textThis article discusses the practical problems arising from the application of regulations requiring the perpetrator of a tax offence or misdemeanour to pay Polish public law liabilities caused by his commission of a prohibited act. First, the article considers the amount of the outstanding liability he is required to pay, specifically whether it includes statutory interest. Next, it goes on to a discussion of the impact of an offender’s obligation to pay public law liabilities on the consensual conclusion of proceedings, i.e. his voluntary submission to punishment and conviction without court proceedings. The following section addresses the subjective and objective complications associated with an offender’s obligation to pay public law liabilities due to his commission of a prohibited act. The article concludes with my own proposal of a solution to these problems.Artykuł omawia praktyczne problemy, jakie wynikają ze stosowania przepisów dotyczących zobowiązania sprawcy przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego do uiszczenia uszczuplonej czynem zabronionym należności publicznoprawnej. W pierwszej kolejności poruszono kwestie wysokości koniecznej do uiszczenia należności, w szczególności czy obejmuje ona odsetki ustawowe czy też nie. Następnie, wpływu obowiązku uiszczenia należności publicznoprawnej na konsensualne zakończenie postępowania, a więc na dobrowolne poddanie się karze i skazanie bez przeprowadzenia rozprawy. W dalszej części omówiono podmiotowo-przedmiotowe komplikacje związane z koniecznością uiszczenia przez sprawcę uszczuplonej czynem zabronionym należności publicznoprawnej. Na końcu artykułu autor przedstawił własną propozycję rozwiązania omawianych kwestii
WARTOŚĆ DOWODOWA OPERATU SZACUNKOWEGO (OPINII BIEGŁEGO RZECZOZNAWCY MAJĄTKOWEGO) SPORZĄDZONEGO NA ZLECENIE URZĘDU VS. WARTOŚĆ DOWODOWA PRYWATNEGO OPERATU SZACUNKOWEGO W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM O USTALENIE OPŁATY PLANISTYCZNEJ
No full textThis article discusses the evidentiary value of a valuation report, understood as an opinion on the value of real estate drafted by a property valuer. We examined evidentiary value in the comparative context of a valuation report commissioned privately (i.e., at the request of a party) with a valuation report drafted by an expert property valuer appointed by an administrative authority. Our analysis was conducted in relation to Polish administrative proceedings for the determination of a planning fee. We focus on the significance of “evidence” as a concept in Polish administrative proceedings and provide a definition of the “valuation report” in the context of Polish law. Our article also discusses the administrative procedure for the determination of a planning fee. We present the findings of our examination of notices and administrative decisions issued in such cases. The aim of our research was to determine which type of valuation report holds greater evidentiary value. The hypothesis we started with asserts that a privately commissioned valuation report drafted at the request of a party in Polish planning fee proceedings may have the same evidentiary value as a valuation report compiled by an expert property valuer appointed by the administrative authority. We used the dogmatic law method (i.e., we examined the legal provisions and publications on the subject) as well as the empirical method (we reviewed court records, case law, and administrative decisions), and present the results of our review of notices and administrative decisions.Niniejszy artykuł podejmuje problematykę wartości dowodowej operatu szacunkowego, rozumianego jako opinia o wartości nieruchomości przygotowana przez rzeczoznawcę majątkowego. Autorzy zbadali ją w kontekście porównania operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie prywatne (tzn. na wniosek strony) oraz operatu przygotowanego przez biegłego (rzeczoznawcę majątkowego) powołanego przez organ administracji publicznej. Analiza została przeprowadzona w odniesieniu do postępowania administracyjnego o ustalenie opłaty planistycznej. W artykule wskazano na znaczenie pojęcia „dowód” w postępowaniu administracyjnym oraz przedstawiono definicję legalną „operatu szacunkowego”. Odniesiono się także do procedury ustalenia opłaty planistycznej. Ponadto, zaprezentowano wnioski z własnej analizy zawiadomień i decyzji administracyjnych wydanych w tego rodzaju sprawach. Celem badawczym było ustalenie, który rodzaj operatu szacunkowego ma większą wartość dowodową. Postawiono tezę badawczą, że operat szacunkowy sporządzony na zlecenie strony (prywatny) w postępowaniu dotyczącym opłaty planistycznej może mieć taką samą wartość dowodową jak operat szacunkowy sporządzony przez biegłego (rzeczoznawcę majątkowego) powołanego przez organ administracji. Z wykorzystaniem metody dogmatyczno-prawnej (analizy przepisów oraz literatury) oraz metody empirycznej (analizy akt, orzeczeń i decyzji administracyjnych) autorzy przedstawili wyniki własnej analizy zawiadomień i decyzji administracyjnych
Nowa inicjatywa pokojowa papieża Franciszka: wspólne deklaracje z przywódcami muzułmańskimi podpisywane w meczetach
No full textWhat role can religious leaders play in halting war and promoting human dignity? Pope Francis\u27 initiatives demonstrate that religious motivation can be a powerful resource for peacebuilding. A notable innovation is his signing of joint declarations with Muslim leaders inside mosques – an unprecedented act in papal diplomacy.
Two such documents have been signed: “Human Fraternity for World Peace and Living Together” with Grand Imam Ahmad Al-Tayyeb in Abu Dhabi (2019), and “Fostering Religious Harmony for the Sake of Humanity” with Grand Imam Nasaruddin Umar in Jakarta (2024). These declarations, while different in context, are complementary and reflect the Pope’s engagement with both Middle Eastern and Southeast Asian Islam. Pope Francis frames religious anthropology – a shared vision of the human person – as a foundation for interreligious dialogue. This anthropological focus transcends doctrinal differences and emphasizes a common human calling: to peace, fraternity, and the protection of human dignity.Jaką rolę mogą odegrać przywódcy religijni w zatrzymaniu wojen i promowaniu ludzkiej godności? Inicjatywy papieża Franciszka pokazują, że motywacja religijna może być istotnym źródłem budowania pokoju. Nowatorskim działaniem w tym zakresie jest podpisywanie wspólnych deklaracji z przywódcami muzułmańskimi w meczetach – gest bez precedensu w papieskiej dyplomacji. Podpisano dwie takie deklaracje: „Human Fraternity for World Peace and Living Together” z wielkim imamem Ahmadem Al-Tayyebem w Abu Zabi (2019) oraz „Fostering Religious Harmony for the Sake of Humanity” z wielkim imamem Nasaruddinem Umarem w Dżakarcie (2024). Dokumenty te, choć powstały w odmiennych kontekstach, są komplementarne i odzwierciedlają zaangażowanie papieża w dialog zarówno z islamem bliskowschodnim, jak i azjatyckim. Papież Franciszek proponuje przyjęcie antropologii religijnej – wspólnej wizji osoby ludzkiej – jako fundamentu dialogu międzyreligijnego. To podejście przekracza różnice doktrynalne, wskazując na wspólne powołanie człowieka do pokoju, braterstwa i ochrony ludzkiej godności
Wartościowanie w języku jako motyw przewodni konkursu kształtującego kompetencje komunikacyjne i postawy etyczne
No full textThe role of valuation in language and conscious communication that fosters relationships constitutes an important aspect of education and peace-oriented upbringing. This article presents the rationale, objectives, and outcomes of a competition entitled "Words Have Great Power", organized for elementary school students. The competition serves as a valuable educational and formative tool aimed not only at developing linguistic competence, but also at nurturing relationships and fostering ethical attitudes among children.Problematyka wartościowania w języku i świadomej komunikacji wzmacniającej relacje wydaje się być ważnym elementem edukacji i wychowania do pokoju. W niniejszym artykule zaprezentowano idee, cele i wyniki konkursu pt. „Słowa mają wielką moc”, organizowanego dla uczniów szkół podstawowych. Konkurs ten może być skutecznym narzędziem w pracy edukacyjnej i wychowawczej związanej z kształtowaniem nie tylko kompetencji językowych, ale również budowaniem relacji i kształtowaniem postaw etycznych
CISV – nieformalna organizacja edukacyjna działająca na rzecz pokoju poprzez uczenie się przez doświadczanie w ramach wymian dzieci i młodzieży
No full textChildren International Summer Villages (CISV) is an independent, non-political, volunteer organization, educating towards global peace and cross-cultural friendship. It holds member associations in over 60 countries all over the world. An important part of CISV is that its exchange programmes were initially constructed by university educators and also nowadays the content of activities relates to the concepts of prominent researchers, for instance John Dewey, David Kolb, Bernice McCarthy, Paulo Freire, Howard Gardner, Charles Wedemeyer, Alvino Fantini, Albert Bandura, Tara Fenwick and others. Well-constructed CISV activities, regularly updated, can be adopted in traditional education, for example embodied in hybrid courses, and even made a compulsory part of school curriculum.Międzynarodowe Letnie Wioski dla Dzieci (CISV) to niezależna, niepolityczna, wolontariuszowska organizacja, propagująca edukację na rzecz globalnego pokoju oraz międzykulturową przyjaźń. CISV działa w ponad 60 krajach na całym świecie. Ważną częścią CISV są jej programy wymiany dzieci i młodzieży, które od samego początku były pieczołowicie konstruowane przez dydaktyków uniwersyteckich i również obecnie nawiązują do koncepcji uznanych badaczy, takich jak: John Dewey, David Kolb, Bernice McCarthy, Paulo Freire, Howard Gardner, Charles Wedemeyer, Alvino Fantini, Albert Bandura, Tara Fenwick, etc. Dobrze skonstruowane oraz regularnie aktualizowane zajęcia prowadzone przez CISV mogłyby zostać wykorzystane w tradycyjnej edukacji, np. jako zintegrowana część lekcji hybrydowych, a nawet stać się obowiązkową częścią programów szkolnych
Muzyka sakralna w wychowaniu „do” i „dla pokoju”
No full textThe aim of this study is to show how sacred music supports education towards and for peace. The theoretical framework for reflection includes the concepts of cognitive, social, and emotional learning as proposed by Knud Illeris (2006), as well as religious pedagogy in the approach of Zbigniew Marek (2022). The adoption of these concepts in reflecting on education towards and for peace through sacred music is justified, as they refer to the same dimensions of learning and development that are influenced by music. The search for connections between peace, education, and sacred music is conducted from a Christian perspective, which requires reference to the biblical understanding of the term peace – specifically the Hebrew shalom and the Greek eirēnē.Celem niniejszego opracowania jest ukazanie jak muzyka sakralna wspiera wychowanie „do” i „dla” pokoju. Teoretyczne ramy refleksji stanowią koncepcje poznawczego, społecznego i emocjonalnego uczenia się w ujęciu Knuda Illerisa (2006) i pedagogika religii w ujęciu Zbigniewa Marka (2022). Przyjęcie tych koncepcji w refleksji nad wychowaniem „do” i „dla” pokoju poprzez muzykę sakralną jest zasadne z tego powodu, że odnoszą się one do tych samych wymiarów uczenia się i rozwoju na jakie oddziałuje muzyka. Poszukiwanie związków pomiędzy pokojem, wychowaniem i muzyką sakralną jest prowadzone z perspektywy chrześcijaństwa, co wymaga odwołania się do biblijnego rozumienia terminu „pokój” w wersji hebrajskiego shalom i greckiego „eirēnē”
Pedagogika salezjańska wobec wskazań Soboru Watykańskiego II
No full textThe Preventive System originated in the 19th century. Its creator was Fr John Bosco (1815-1888). At the time, Piedmont was facing many social problems. One of these was the poor and abandoned youth who had migrated from the surrounding villages to Turin in search of work and better living conditions. Some found employment, the rest, in order to survive, organised criminal groups, coming into conflict with the law. Turin\u27s prisons and juvenile detention centres quickly filled up with marginalised young people. This category of youngsters was taken care of by John Bosco, who set up general and vocational schools and boarding schools for them.
The Second Vatican Council (1962-1965) drew new lines of development for the Church\u27s activity. In doing so, it wanted to reflect on its place and role in today\u27s culture and world. Following it, Pope Paul VI encouraged existing religious families, associations and ecclesial movements to the so-called aggiornamento of their original charisms. To this end, the Salesian Society convened a Special General Chapter, which carried out a thorough analysis of youth work to date. It also set out new paradigms that corresponded to the indications of the Church and at the same time were in line with the idea of youth work left by John Bosco.System prewencyjny powstał w XIX wieku. Jego twórcą był ks. Jan Bosko (1815-1888). W tym czasie Piemont borykał się z wieloma problemami społecznymi. Jednym z nich była młodzież biedna i opuszczona, która przywędrowała z okolicznych wiosek do Turynu w poszukiwaniu pracy i lepszych warunków życia. Część znajdowała zatrudnienie, reszta celem przeżycia, organizowała grupy przestępcze, wchodząc w konflikt z prawem. Więzienie turyńskie i ośrodki wychowawcze szybko zapełniły się młodzieżą z marginesu. Tą kategorią młodzieży zajął się Jan Bosko tworząc dla niej szkoły ogólnokształcące, zawodowe i internaty.
Sobór Watykański II (1962-1965) nakreślił nowe linie rozwoju dla działalności Kościoła. W ten sposób chciał dokonać refleksji na temat swojego miejsca i roli w dzisiejszej kulturze oraz świecie. Po jego zakończeniu, papież Paweł VI zachęcił istniejące rodziny zakonne, stowarzyszenia i ruchy kościelne do tzw. aggiornamento swoich pierwotnych charyzmatów (Wirth 2009, p. 386). W tym celu Towarzystwo Salezjańskie zwołało Specjalną Kapitułę Generalną, która dokonała gruntownej analizy dotychczasowej pracy młodzieżowej. Wytyczyła również nowe paradygmaty, które odpowiadały wskazaniom Kościoła i zarazem były zgodne z ideą pracy młodzieżowej pozostawionej przez Jana Bosko
Minister Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej a Prokurator Generalny – ewolucja modelu ustrojowego prokuratury w Polsce
No full textThe primary objective of this study is to evaluate the evolution of the Polish prosecution service\u27s constitutional structure, with a specific focus on the controversial model of combining the functions of the Prosecutor General and the Minister of Justice. The research aims to analyze the consequences of this arrangement for the rule of law and the institution\u27s independence. The study employs a historical-legal analysis to trace the development of the prosecution service from the interwar period through the post-war era and into the post-1989 period. It examines key legal acts and arguments both for and against specific constitutional models, contrasting Polish solutions with European standards and drawing on recommendations from the Venice Commission and the European Parliament. The analysis reveals that the historical and contemporary practice of merging the roles of the Prosecutor General and the Minister of Justice, while sometimes justified for the sake of a cohesive criminal policy, ultimately leads to serious problems. This arrangement violates the fundamental principle of the separation of powers and undermines the independence of the prosecution service. The current regulations, which permit the issuance of instructions in specific cases, are in conflict with European standards. Organizations like the Venice Commission and the European Parliament have criticized this model, arguing that the prosecution service should be apolitical and operate independently of the government. The study concludes by discussing the necessity of returning to a model where the Prosecutor General is an independent official appointed for a specific term. It argues that separating the two functions and restoring the full independence of the prosecution service is crucial for strengthening the democratic foundations of the state and ensuring consistency with constitutional principles of the rule of law.Celem artykułu jest ocena ewolucji ustrojowej polskiej prokuratury, ze szczególnym uwzględnieniem modelu zespolenia funkcji Prokuratora Generalnego i Ministra Sprawiedliwości. Badania mają na celu przeanalizowanie konsekwencji takiego stanu rzeczy dla praworządności i niezależności instytucji. W pracy zastosowano metodę analizy historyczno-prawnej, która pozwoliła na prześledzenie rozwoju instytucji prokuratury w okresach międzywojennym, powojennym i po 1989 roku. Analizie poddano kluczowe akty normatywne oraz argumenty za i przeciw poszczególnym modelom ustrojowym. W artykule zestawiono polskie rozwiązania z europejskimi standardami, bazując na rekomendacjach Komisji Weneckiej oraz stanowiskach Parlamentu Europejskiego. Połączenie roli Prokuratora Generalnego z Ministrem Sprawiedliwości, choć bywa uzasadniane chęcią usprawnienia polityki karnej, niestety prowadzi do poważnych problemów. Taka sytuacja narusza kluczową zasadę podziału władz i podważa niezależność prokuratury. Obecne przepisy, które pozwalają na wydawanie poleceń w konkretnych sprawach, są sprzeczne z europejskimi standardami. Organizacje takie jak Komisja Wenecka i Parlament Europejski krytykują ten model, ponieważ uważają, że prokuratura powinna być apolityczna i działać niezależnie od rządu. W podsumowaniu artykułu dyskutuje się nad koniecznością powrotu do modelu, w którym Prokurator Generalny jest urzędnikiem niezależnym, powoływanym na określoną kadencję. Argumentuje się, że rozdzielenie obu funkcji oraz przywrócenie pełnej niezależności prokuratury jest kluczowe dla umocnienia demokratycznych fundamentów państwa i zgodności z konstytucyjnymi zasadami praworządności