Czasopisma UKSW (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego)
Not a member yet
13171 research outputs found
Sort by
KILKA UWAG O ODPOWIEDNIM STOSOWANIU PRAWA
No full text“Appropriate application” is a reference to the application of other legal provisions. This article attempts to redefine this concept in terms of its understanding in the legal doctrine practiced in Poland to date and highlight the aspect of reference to a single provision (i.e. the micro scale), or to multiple provisions (i.e. the macro scale). The findings show that non-application cannot be considered appropriate application. The application of specific provisions, even in an appropriate manner, must involve at least partial implementation. In the case of a reference to multiple provisions, it is possible for a given provision to be waived, provided that another provision will still apply.Odpowiednie stosowanie – to klauzula odsyłająca do zastosowania innych przepisów. W artykule podjęto próbę redefinicji wskazanego pojęcia w aspekcie rozumienia przyjętego dotychczas w doktrynie oraz wskazania na aspekt odesłania do jednego przepisu (skala mikro) oraz do wielu przepisów (skala makro). W konsekwencji ustalono, że brak stosowania nie można uznać za odpowiednie stosowanie. Stosowanie określonych przepisów, nawet w sposób odpowiedni, musi bowiem wiązać się przynajmniej z częściowym ich zastosowaniem. W przypadku odesłania do wielu przepisów istnieje możliwość braku zastosowania danego przepisu, pod warunkiem że inny przepis będzie miał jednak zastosowanie
NON-FUNGIBLE TOKENS AND ART TOKENIZATION: A TOOL FOR MONEY LAUNDERING?
No full textArtykuł analizuje rynek NFT i tokenizację sztuki w kontekście prania pieniędzy. W artykule przedstawiono ewolucję rynku sztuki w kierunku digitalizacji, definicję NFT oraz ich aspekty prawne oraz techniczne. Zwrócono również uwagę na dynamiczny rozwój rynku i związane z nim ryzyka, takie jak oszustwa, unikanie sankcji i pranie pieniędzy. Publikacja omawia mechanizmy ukrywania nielegalnych środków oraz brak jednoznacznych regulacji i nadzoru nad platformami NFT w kontekście AML/CFT. Artykuł podkreśla konieczność doprecyzowania przepisów, ustanowienia rejestrów transakcji oraz wskazuje na inne otwarte kwestie związane z NFT, m.in. ochronę własności intelektualnej i zobowiązania podatkowe.This article examines the NFT market and art tokenization in the context of money laundering. It explores the evolution of the art market toward digitalization, the definition of NFTs, and their legal and technical aspects. Additionally, it highlights the rapid growth of the market and associated risks, such as fraud, sanction evasion, and money laundering. It discusses mechanisms for concealing illicit funds, as well as the lack of clear regulations and oversight of NFT platforms within the AML/CFT framework. It emphasizes the need for regulatory clarification, the establishment of transaction registries, and addresses other unresolved issues related to NFTs, including intellectual property protection and tax obligations
O edukacji i dialogicznym odnajdywaniu pokoju w świecie i w nas samych (Maria Montessori, Jean Vanier)
No full textThis article presents the concept of education for peace as envisioned by Maria Montessori and Jean Vanier. Montessori is portrayed as a keen observer of social life, whose writings reveal that educating children is a task for the human community. She argues that redefining peace beyond the absence of war requires a paradigm shift in thinking about children and is linked to social reconstruction. Jean Vanier, founder of the L’Arche community, is shown as an advocate of peace through changing perceptions of people with intellectual disabilities. The text also explores a lesser-known dimension of L’Arche communities as places of peace.
The article highlights differences and similarities between Montessori and Vanier, emphasizing their shared starting point: a radical rethinking of children, the weak, and the poor. These groups are presented as signs of peace, capable of fostering dialogue and inner transformation—conditions essential for peace education. The analysis draws on Education and Peace by Maria Montessori and Finding Peace by Jean Vanier.Artykuł przedstawia koncepcję edukacji na rzecz pokoju w ujęciu Marii Montessori i Jeana Vaniera. Montessori ukazana jest jako wnikliwa obserwatorka życia społecznego, której pisma ukazują wychowanie dzieci jako zadanie wspólnoty ludzkiej. Jej zdaniem redefinicja pokoju – wykraczająca poza rozumienie go jako braku wojny – wymaga zmiany paradygmatu w myśleniu o dziecku i wiąże się ściśle z procesem przebudowy społecznej. Jean Vanier, założyciel wspólnoty L’Arche, ukazany jest jako orędownik pokoju poprzez zmianę postrzegania osób z niepełnosprawnością intelektualną. Tekst podejmuje również mniej znany wymiar wspólnot L’Arche jako miejsc pokoju.
Artykuł ukazuje podobieństwa i różnice między Montessori a Vanierem, podkreślając ich wspólny punkt wyjścia: radykalne przemyślenie znaczenia dziecka, osób słabych i ubogich. Te grupy ukazane są jako znaki pokoju, zdolne do inicjowania dialogu i przemiany wewnętrznej – warunków niezbędnych dla edukacji pokojowej. Analiza opiera się na dziełach Education and Peace Marii Montessori oraz Finding Peace Jeana Vaniera
Wychowanie do pokoju jako pilne zadanie szkoły w warunkach zmiany społecznej i edukacyjnej
No full textEducation for peace is deeply rooted in globalisation processes, where migration, cultural diversity, and social pluralism have become key concepts. For contemporary pedagogy, building peace through the development of conscious and reflective civic attitudes is of fundamental importance. This responsibility largely lies with schools, as education can provide a constructive response to destabilising phenomena that threaten social security and characterise today’s world. Education serves as a primary means of fostering and instilling habits of peaceful coexistence from an early age. This process requires careful long-term planning, as the implementation of educational activities aimed at sustaining peace is both a challenge for the present and a responsibility towards future generations.Edukacja dla pokoju jest głęboko zakorzeniona w procesach globalizacyjnych, w których kluczowe znaczenie mają zjawiska migracji, różnorodności kulturowej oraz pluralizmu społecznego. Dla współczesnej pedagogiki kluczowe jest budowanie pokoju poprzez kształtowanie świadomych i refleksyjnych postaw obywatelskich. Odpowiedzialność za to zadanie w znacznym stopniu spoczywa na szkole, ponieważ edukacja może stanowić konstruktywną odpowiedź na zjawiska destabilizujące i zagrażające bezpieczeństwu społecznemu, które cechują współczesny świat. Edukacja jest podstawowym narzędziem rozwijania i utrwalania postaw pokojowego współistnienia od najmłodszych lat. Wymaga ona starannego planowania jako proces długofalowy, którego realizacja stanowi wyzwanie zarówno dla współczesności, jak i dla przyszłych pokoleń
Podstawowa edukacja artystyczna w Chinach i Kirgistanie: wyzwania, reformy i możliwości współpracy
No full textThis paper aims to systematically examine the development, key differences, and areas of collaboration in basic art education between China and Kyrgyzstan, and to provide theoretical foundations and practical pathways for deepening bilateral educational cooperation. A qualitative research design was adopted, integrating comparative analysis, literature review, and case study methods to organize policy documents, academic publications, and public government reports from both countries. These materials were supplemented with selected school teaching cases and interviews with educators. The collected data were coded and thematically analyzed. The findings indicate that China possesses significant advantages in its art education policy framework, diversified teaching models, and the application of digital technologies, whereas Kyrgyzstan demonstrates distinctive strengths in preserving traditional national culture and safeguarding artistic heritage. The two countries exhibit clear complementarity in curriculum design, teacher training, and resource allocation, suggesting substantial potential for further cooperation in art education.Niniejszy artykuł ma na celu systematyczne zbadanie stanu rozwoju, kluczowych różnic oraz obszarów współpracy w zakresie podstawowej edukacji artystycznej w Chinach i Kirgistanie, a także wskazanie teoretycznych podstaw i praktycznych kierunków pogłębiania dwustronnej współpracy edukacyjnej. Badanie opiera się na podejściu jakościowym, wykorzystującym łącznie metody badań porównawczych, analizę literatury oraz analizę przypadków. Zgromadzony materiał obejmował dokumenty polityczne, opracowania akademickie, raporty rządowe, wybrane przykłady praktyk szkolnych oraz wywiady z nauczycielami. Dane zostały poddane procesowi kodowania i analizy tematycznej. Wyniki wskazują, że Chiny dysponują rozwiniętym systemem polityki edukacji artystycznej, zróżnicowanymi modelami nauczania oraz rozbudowanym wykorzystaniem technologii cyfrowych, natomiast Kirgistan wyróżnia się silnym naciskiem na dziedziczenie tradycyjnej kultury narodowej oraz ochronę dziedzictwa artystycznego. Analiza ujawnia wzajemną komplementarność obu systemów w zakresie projektowania programów nauczania, kształcenia nauczycieli i alokacji zasobów, co tworzy solidne podstawy dla rozwoju współpracy dwustronnej w dziedzinie edukacji artystycznej
W poszukiwaniu szczęścia. Socjologiczna analiza konwersji religijnej
No full textIn the subjective opinion of converts, the decision of religious conversion is seen as a source of their happiness. The research instrument, consisting of a netnographic method and Lewis R. Rambo Model, enabled the analysis of selected testimonies of Catholicism to Orthodoxy and Catholicism to Protestantism converts published in Polish social media. The research results indicate the multifaceted nature of both determinants and consequences of religious conversion. The analyzed biographies of those who made the decision to leave Poland’s predominant religious denomination for other minority denominations point out experiencing various life or identity crises, which often brought chaos and instability into converts’ lives. The initial interest in new denomination followed by initiating contacts, either direct or via the Internet, set the process by which they decided to change their religious affiliation, engage in new religious communities and thereby achieving a sense of happiness, a fulfillment resulted from religious experiences, as well as a change in their previous lives.Decyzja o konwersji religijnej w subiektywnej opinii konwertytów postrzegana jest jako źródło ich szczęścia. Narzędzie badawcze – połączenie metody netnograficznej oraz modelu Lewisa R. Rambo – umożliwiło analizę wybranych świadectw konwertytów z katolicyzmu do prawosławia i protestantyzmu, opublikowanych w polskich mediach społecznościowych. Wyniki badania wskazują na wieloaspektowość uwarunkowań i skutków konwersji religijnej. Analizowane biografie osób, które podjęły decyzję o odejściu z dominującego w polskiej strukturze religijnej wyznania do innych wyznań mniejszościowych, wskazują na przeżywane kryzysy życiowe lub tożsamościowe, które często wprowadzały chaos i brak stabilizacji w życie konwertytów. Początkowe zainteresowanie nowym wyznaniem, a następnie zainicjowane kontakty bezpośrednie lub zapośredniczone przez internet uruchomiły proces, w wyniku którego podjęli oni decyzję o zmianie swojej przynależności wyznaniowej i włączeniu się w życie nowych wspólnot religijnych, osiągając poczucie szczęścia, spełnienia w wyniku przeżytych doświadczeń religijnych, jak również zmiany ich dotychczasowego życia
Tragizm i nadzieja: antropologiczne podstawy apokatastazy w myśli Sergiusza Bułgakowa
No full textThe article explores the problem of apokatastasis (ἀποκατάστασις πάντων) in the theology of Sergius Bulgakov from an anthropological perspective. Bulgakov interprets apokatastasis not as a speculative doctrine or a form of systematic universalism but as an eschatological hope of the Church rooted in the mystery of the Pascha. The study analyzes four major themes: the tragedy of freedom, the paschal horizon of hope, the relational character of freedom, and the ecclesial dimension of the prayer “for all and for everything.” The aim of the paper is to demonstrate that in Bulgakov’s thought apokatastasis possesses both an anthropological and a liturgical structure and that its foundation lies in the conviction of the ontological impossibility of an eternal dualism between good and evil, since “the last enemy to be destroyed is death” (1 Cor 15:26).Artykuł podejmuje problem antropologicznych podstaw apokatastazy w myśli Sergiusza Bułгакова (1871–1944), jednego z najważniejszych teologów prawosławnych XX wieku. Bułгаков interpretuje apokatastazę nie jako abstrakcyjną doktrynę czy mechaniczne zbawienie powszechne, lecz jako eschatologiczną nadzieję Kościoła, zakorzenioną w Paschy Chrystusa. Analiza obejmuje cztery kluczowe wymiary: tragizm wolności, paschalny fundament nadziei, relacyjny charakter wolności oraz eklezjalny wymiar modlitwy i liturgii. Ukazane zostaje napięcie pomiędzy dramatem stworzonej wolności a ontologiczną mocą miłości Bożej, która – zgodnie z tradycją biblijną i patrystyczną – ma charakter ostatecznie zwycięski. Artykuł wskazuje, że apokatastaza w ujęciu Bułгакова nie jest dogmatem, lecz dynamicznym wyrazem chrześcijańskiej nadziei, że wypełnią się słowa Apostoła: „aby Bóg był wszystkim we wszystkich” (1 Kor 15,28)
„Ta muzyka… taka przecież cudna”. Troska o spuściznę kompozytorską Jerzego Gablenza w listach wdowy po kompozytorze do syna z lat 1939–1952
No full textIn this article, the author takes a closer look at selected correspondence of Małgorzata Gablenzowa, widow of the composer Jerzy Gablenz, to her son Tomasz. The cited fragments of letters date from 1939–1952 and are kept in the National Library in Warsaw.
The preserved correspondence becomes an eloquent testimony to the efforts made, despite various difficulties, to save Jerzy Gablenz\u27s work from oblivion; to ensure that the composer and the works he left behind were present in the consciousness of Poles; to ensure that this work was talked about and was present in concert programs and opera repertoires.W niniejszym artykule autor przybliża wybraną korespondencję Małgorzaty Gablenzowej, wdowy po kompozytorze Jerzym Gablenzie, do swego syna Tomasza. Przywoływane fragmenty listów pochodzą z lat 1939–1952 i przechowywane są w Bibliotece Narodowej w Warszawie.
Zachowana korespondencja staje się wymownym świadectwem podejmowanych wysiłków, mimo różnego rodzaju trudności, aby twórczość Jerzego Gablenza ocalić od zapomnienia; aby osoba kompozytora i dzieła, które po sobie zostawił były obecne w świadomości Polaków; by o tej twórczości mówiono i by była ona obecna w programach koncertowych i repertuarach operowych
Św. Maria Magdalena de’ Pazzi – karmelitańska mistyczka w literaturze i sztuce Rzeczpospolitej XVII–XVIII w.
No full textThe article concerns the presence of St. Mary Magdalene (Caterina) de’ Pazzi in the culture and art of the Polish-Lithuanian Commonwealth in the 17th–18th centuries. The cult of the mystic developed primarily in two circles – monastic orders and the Pac family.
The first circle was associated not only with the Carmelites but also with the Jesuits, who played a significant role in the beatification and canonization process of Mary Magdalene de’ Pazzi, whose confessors they were. The nun also had a vision of St. Aloysius Gonzaga in the glory of heaven. Not only were images of the saint created in both orders, but also orations in her honour, as well as prayers, hours, and litanies.
Another circle associated with the cult of the nun was the Lithuanian family of Pac. The magnates, utilizing the propaganda power of the family legend of kinship with the de’ Pazzi, recognized Caterina de’ Pazzi – Mary Magdalene – as “Saint Pac”. She was their unique, “related” to them, heavenly guardian. This fact should be considered exceptional, because in the Polish-Lithuanian Commonwealth, only the Jagiellonian and Vasa dynasties had their own patron – Saint Casimir. The propaganda power of such connections was utilized by the Pacs, especially in the last quarter of the 17th century, when their political influence was at its peak. This was particularly remarkable, as they cared more for the cult of their holy relative than the Florentine de’ Pazzi, taking the Medici as their model. However, in both of the cases – the monastic circles and the Pac circle – the iconography of Saint Mary Magdalene de’ Pazzi is in line with European trends, rather than standing out in terms of originality.Artykuł dotyczy obecności św. Marii Magdaleny (Cateriny) de’ Pazzi w kulturze i sztuce Rzeczpospolitej w XVII–XVIII w. Kult mistyczki rozwijał się przede wszystkim w dwóch środowiskach – zakonnym i na dworze magnackiego rodu Paców. Pierwsze wiązało się nie tylko z karmelitami, ale także z jezuitami, którzy odegrali znaczącą rolę w procesie beatyfikacyjno-kanonizacyjnym mniszki, której byli spowiednikami. Św. Maria Magdalena miała także wizję św. Alojzego Gonzagi w chwale nieba. W kręgu obu zakonów powstawały więc wizerunki świętej, ale także oracje na jej cześć, a także modlitwy – godzinki i litanie. Innym kręgiem związanym z kultem karmelitanki był dom Paców. Magnaci, wykorzystując propagandową siłę legendy o pokrewieństwie z rodem de’ Pazzi, uznali Caterinę – Marię Magdalenę, za „świętą Pacównę”, swą szczególną, bo „spokrewnioną” z nimi niebiańską opiekunkę. Fakt ten należy uznać za wyjątkowy, bowiem do tej pory w Rzeczpospolitej jedynie przedstawiciele dynastii Jagiellonów i Wazów mieli swojego patrona – św. Kazimierza. Moc propagandowa takich związków była wykorzystywana przez Paców szczególnie w ostatniej ćwierci XVII w., kiedy ich znaczenie polityczne było największe. Było to o tyle wyjątkowe, że o kult świętej krewniaczki dbali oni bardziej niż florenccy de’ Pazzi, a wzorem dla nich stali się Medyceusze. Jednak w obu wskazanych przypadkach – kręgu zakonnym i w kręgu Paców – ikonografia św. Marii Magdaleny de’ Pazzi wpisuje się tendencje europejskie, nie wyróżniając się oryginalnością.