E-Journals Portal of Association for Science
Not a member yet
4096 research outputs found
Sort by
სამკურნალო გეოფიტები როგორც ბუნებრივი ანტიმიკრობული აგენტები - ეთნობოტანიკური მიმოხილვა საქართველოს მაგალითზე
No full textThe accelerating global crisis of antimicrobial resistance has created an urgent demand for novel therapeutic agents, particularly those derived from natural sources. Medicinal plants have historically served as a primary source of bioactive compounds, many of which have yielded modern pharmaceuticals. Within this context, geophytes—perennial plants possessing underground storage organs such as bulbs, corms, tubers, and rhizomes—represent a particularly promising yet underexplored group. Georgia, a biodiversity hotspot located at the intersection of Eastern Europe and Western Asia, harbors a rich geophyte flora, including numerous endemic species. These plants have been deeply integrated into the country’s traditional medical practices for centuries, often employed in the prevention and treatment of infectious and inflammatory diseases.
This ethnobotanical review synthesizes traditional Georgian knowledge and modern scientific evidence to evaluate the antimicrobial potential of selected geophyte species: Galanthus woronowii, G. caucasicus, G. lagodechianus, Ornithogalum magnum, O. caudatum, Muscari szovitsianum, Polygonatum glaberrimum, and P. orientale. The methodology combined the critical analysis of Georgian ethnobotanical literature—detailing morphological characteristics, ethnomedical applications, and harvesting practices—with systematic searches in international databases (PubMed, Scopus, Web of Science, Google Scholar) for peer-reviewed studies assessing antimicrobial activity. Priority was given to studies employing standardized microbiological assays such as disk diffusion, agar well diffusion, broth microdilution, and determination of minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC) values.
The findings reveal two principal categories. The first comprises species with both robust ethnobotanical documentation and experimentally validated antimicrobial activity. For example, O. caudatum and P. orientale exhibited significant inhibitory effects against Staphylococcus aureus, Escherichia coli, and Candida albicans, confirming traditional uses. The second category consists of species strongly associated with infection management in traditional medicine but lacking sufficient laboratory validation, such as G. woronowii, G. lagodechianus, O. magnum, M. szovitsianum, and P. glaberrimum. In these cases, evidence from congeneric species or related taxa suggests potential antimicrobial properties, yet direct testing remains scarce.
Analysis of phytochemical profiles indicates that these geophytes contain diverse classes of secondary metabolites—alkaloids (e.g., galanthamine in Galanthus spp.), steroidal saponins (Polygonatum spp.), flavonoids, and phenolic acids—many of which possess established antimicrobial properties. Nevertheless, gaps remain in correlating traditional preparation methods (infusions, decoctions, poultices) with extraction protocols used in laboratory assays, potentially underestimating in vitro activity compared to in vivo ethnomedical efficacy.
This review underscores the value of integrating traditional ethnobotanical knowledge into contemporary antimicrobial research, not only to accelerate the discovery of novel agents but also to guide resource prioritization in bioprospecting. Given the high biodiversity of Georgia’s flora and the persistence of unique medical traditions, systematic pharmacological evaluation of these species is warranted. Future research should expand antimicrobial testing to include multi-drug-resistant clinical isolates, utilize bioassay-guided fractionation to isolate active compounds, and assess pharmacokinetics and toxicity in appropriate in vivo models.
In conclusion, the medicinal geophytes of Georgia represent an important and largely untapped reservoir of antimicrobial agents. Bridging the gap between ethnomedicine and modern science offers a pathway toward sustainable drug discovery while contributing to biodiversity conservation and the safeguarding of intangible cultural heritage.ანტიმიკრობული რეზისტენტობის (AMR) მასშტაბური ზრდა თანამედროვე მედიცინის ერთ-ერთ ყველაზე დიდ გამოწვევად რჩება, რომელიც არსებულ ანტიბიოტიკთა მოქმედებას ამცირებს და ახალი თერაპიული საშუალებების ძიების აუცილებლობას აჩენს. ბუნებრივი წარმოშობის პრეპარატები, განსაკუთრებით სამკურნალო მცენარეებიდან მიღებული, ისტორიულად მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ ფარმაცევტული ინოვაციების პროცესში, რადგან ისინი შეიცავს ქიმიურად მრავალფეროვან და ბიოლოგიურად აქტიურ ნაერთებს. ამ კონტექსტში, გეოფიტები — მრავალწლოვანი მცენარეები, რომლებსაც მიწისქვეშა ორგანოები (ხახვი, ტუბერი, რიზომი, კორმი) ახასიათებთ — წარმოადგენს შედარებით ნაკლებად შესწავლილ, მაგრამ პოტენციურად ღირებულ ფლორის ჯგუფს, რომელსაც მაღალი ფარმაკოლოგიური პოტენციალი აქვს.
საქართველო, როგორც კავკასიის ბიომრავალფეროვნებისა და კულტურული ცვალებადობის ერთ-ერთი ცენტრალური კერა, აღმოსავლეთ ევროპის და დასავლეთ აზიის საზღვარზე, მდიდარია გეოფიტური ფლორით, რომელშიც მრავალი ენდემური და რელიქტური სახეობაა წარმოდგენილი. ქვეყნის მრავალფეროვანი კლიმატი და უძველესი ეთნომედიცინის ტრადიციები განაპირობებს სამკურნალო გეოფიტების უწყვეტ გამოყენებას ინფექციური და ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ საუკუნეების განმავლობაში.
წარმოდგენილი ეთნობოტანიკური მიმოხილვა აერთიანებს ქართულ ტრადიციულ სამკურნალო ცოდნას და თანამედროვე სამეცნიერო მონაცემებს, რათა შეფასდეს შერჩეული გეოფიტური სახეობების ანტიმიკრობული პოტენციალი: Galanthus woronowii, G. caucasicus, G. lagodechianus, Ornithogalum magnum, O. caudatum, Muscari szovitsianum, Polygonatum glaberrimum და P. orientale. კვლევის მეთოდოლოგია ეფუძნება ქართული ეთნობოტანიკური ლიტერატურის ანალიზს — მათ შორის სახეობების მორფოლოგიური მახასიათებლების, ეთნომედიცინის აპლიკაციების და ნედლეულის მომზადების პრაქტიკის აღწერას და საერთაშორისო სამეცნიერო ბაზებში (PubMed, Scopus, Web of Science, Google Scholar) მოძიებულ კვლევებს, რომლებიც აფასებს ანტიმიკრობულ აქტივობას სტანდარტული მიკრობიოლოგიური მეთოდებით (დისკ-დიფუზია, ბულიონური მიკროდილუცია, агар-დიფუზია, MIC და MBC მაჩვენებლების განსაზღვრა).
შედეგები იძლევა ორი ძირითადი კატეგორიის გამოყოფის საშუალებას: პირველი მოიცავს სახეობებს, რომლებსაც აქვთ როგორც მდიდარი ეთნომედიცინის ისტორია, ასევე ლაბორატორიულად დადასტურებული ანტიმიკრობული ეფექტი (O. caudatum, P. orientale); მეორე სახეობებს, რომლებიც ტრადიციულად ფართოდ გამოიყენება ინფექციების სამკურნალოდ, თუმცა მათზე თანამედროვე ლაბორატორიული მტკიცებულება შეზღუდულია (G. woronowii, G. lagodechianus, O. magnum, M. szovitsianum, P. glaberrimum).
ფიტოქიმიური ანალიზები მიუთითებს, რომ აღნიშნული გეოფიტები შეიცავს მრავალფეროვან ბიოაქტიურ კლასებს ალკალოიდებს (მაგ., გალანტამინი Galanthus გვარში), სტეროიდულ საპონინებს (Polygonatum spp.), ფლავონოიდებს და ფენოლურ მჟავებს რომელთა ნაწილს დადასტურებული აქვს ანტიმიკრობული მოქმედება.
საერთო ჯამში, საქართველოს სამკურნალო გეოფიტები წარმოადგენს ღირებულ, მაგრამ ჯერ კიდევ სრულად გამოუყენებელ რესურსს ანტიმიკრობული პრეპარატების განვითარებისთვის, სადაც ეთნომედიცინისა და თანამედროვე მეცნიერების ინტეგრაცია შეიძლება გახდეს ინოვაციური და მდგრადი ფარმაცევტული აღმოჩენების საწინდარი
The Scale of the Expected Largest Maximum High Water Discharges on the Rivers of Eastern Georgia
No full textBased on a 70–100-year empirical series of stationary observations from 27 principal hydrological stations on the rivers of Eastern Georgia up to 2023, the probable maximum discharges of high waters have been estimated for exceedance probabilities of 0.01%, 0.1%, 1%, 2%, 5%, and 10%. These correspond to recurrence intervals of approximately 10,000, 1,000, 100, 60, 20, 10, and 5 years, respectively. The derived data provide a valuable resource for scientific, economic, and engineering applications, and should be utilised by relevant organisations for water management calculations. They are essential for the planning and design of hydraulic, civil, and industrial infrastructure—including roads, bridges, pipelines, and communication facilities—located along rivers and within their coastal zones. Moreover, these data underpin the substantiation of technical and economic parameters of such projects. The application of these findings will contribute significantly to enhancing the safety of populations, infrastructure, and the environment, thereby reducing the risks of structural damage, environmental degradation, and potential casualties associated with high-water events
ფარმაცევტის პროფესიული ჩამოყალიბებისა და პროფესიული განვითარების განმსაზღვრელი ფაქტორები: მრავალგანზომილებიანი შეფასება
No full textThis study investigates the principal determinants shaping the professional formation and occupational development of pharmacists in Georgia. Employing a quantitative methodology, the research utilized a stratified questionnaire-based survey comprising 3,888 respondents, including pharmacists, pharmacy students, healthcare specialists, and patients. Results reveal critical gaps in pharmacists’ certification, continuing education, interprofessional collaboration, and regulatory support. A significant correlation was found between education levels and support for mandatory pharmacist certification. Respondents expressed a need for curriculum modernization, enhanced clinical training, and improved government oversight. The study concludes with strategic recommendations to strengthen the pharmacy profession’s role in the national healthcare framework, emphasizing professional licensing, education reform, and integration into interdisciplinary medical teams.მოცემული კვლევა ეხება იმ ძირითად დეტერმინანტებს, რომლებიც განსაზღვრავენ ფარმაცევტების პროფესიული ჩამოყალიბებისა და პროფესიული განვითარების პროცესს საქართველოში. რაოდენობრივი მეთოდოლოგიის გამოყენებით, ჩატარდა მასშტაბური გამოკითხვა, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 3,888-მა რესპონდენტმა, მათ შორის ფარმაცევტებმა, ფარმაციის სტუდენტებმა, ჯანდაცვის სპეციალისტებმა და აფთიაქის მომხმარებლებმა. შედეგებმა აჩვენა მნიშვნელოვანი ხარვეზები ფარმაცევტების სერტიფიცირებაში, უწყვეტ პროფესიულ განათლებაში, ჯანდაცვის სპეციალისტებთან თანამშრომლობისა და რეგულაციური მხარდაჭერის მიმართულებით. სტატისტიკურად სარწმუნო კორელაცია გამოვლინდა რესპონდენტთა განათლების დონესა და სერტიფიცირების აუცილებლობის მხარდაჭერას შორის. რესპონდენტებმა გამოთქვეს სწავლების პროგრამების მოდერნიზების, კლინიკური უნარების გაღრმავებისა და სახელმწიფო რეგულაციების გაუმჯობესების საჭიროება. კვლევა ავითარებს სტრატეგიულ რეკომენდაციებს, რომელთა მიზანია ფარმაცევტების როლის გაძლიერება ეროვნულ ჯანდაცვის სისტემაში, მათ შორის პროფესიული ლიცენზირების, საგანმანათლებლო რეფორმის და ინტერდისციპლინური ინტეგრაციის გზით
შრატის ალდოსტერონისა და პლაზმის რენინის აქტივობის პროფილები მეტაბოლური სინდრომის დროს მარილმგრძნობელობის დიაგნოსტიკაში
No full textBackground: Salt sensitivity (SS) is a major contributor to hypertension in the context of Metabolic Syndrome (MetS). This study evaluated serum aldosterone and plasma renin activity (PRA) as diagnostic tests for SS in the clinical context of MetS.
Methods: 120 met individuals with MetS participated in a dietary sodium protocol. Blood pressure (BP), serum aldosterone, and PRA were conducted in the high- and low-sodium phases of the study. Salt Sensitivity was defined as a increase in MAP of ≥10 mmHg. An aldosterone-renin ratio (ARR) was considered.
Results: 39.2% of participants were salt sensitive. The SS group had lower PRA and higher aldosterone levels relative to baseline during the high sodium condition. ARR held a high degree of predictive value of SS (AUC 0.87).
Conclusions: Aldosterone and PRA response to dietary sodium challenge identify SS phenotype of MetS and are helpful for complexities of precision care.შესავალი: მარილისმგრძნობელობა (SS) მნიშვნელოვან როლს თამაშობს მეტაბოლურ სინდრომთან (MetS) ასოცირებული ჰიპერტენზიის დროს. მოცემული კვლევა იკვლევს შრატის ალდოსტერონისა და პლაზმის რენინის აქტივობის (PRA) დიაგნოსტიკურ მნიშვნელობას SS-ის დასადგენად MetS-ის მქონე პაციენტებში.
მეთოდები: 120 საშუალო ასაკის MetS-ის მქონე პაციენტს ჩაუტარდა მარილმგრძნობელობის ტესტი. ნატრიუმის დაბალი და მაღალი შემცველობის ფაზების შემდეგ განისაზღვრა არტერიული წნევა (BP), შრატის ალდოსტერონი და PRA. მარილისმგრძნობელობას ვსაზღვრავდით, როგორც საშუალო არტერიული წნევის (MAP) ≥10 მმHg მატებას. ასევე განისაზღვრებოდა ალდოსტერონ-რენინის თანაფარდობა (ARR).
შედეგები: მონაწილეთა 39.2% აღმოჩნდა მარილმგრძნობელი. SS ჯგუფში მაღალი ნატრიუმის მიღების პირობებში აღინიშნებოდა PRA-ს დათრგუნვა და ალდოსტერონის მატება. ARR-მ აჩვენა მაღალი პროგნოზული მნიშვნელობა (AUC 0.87).
დასკვნები: ნატრიუმის დატვირთვის პირობებში ალდოსტერონისა და PRA-ს პროფილების განსაზღვრა ეფექტური საშუალებაა SS ფენოტიპის იდენტიფიცირებისა MetS-ის მქონე პაციენტებში, რაც მკურნალობისადმი პერსონალიზებული მიდგომის პერსპექტივას ხდის შესაძლებელს
გამჭირვალე უჯრედოვანი აკანტომა: კლინიკური და დერმატოსკოპიული მახასიათებლები
No full textIn the article are presented three cases of clear cell acanthoma, their dermatoscopic characteristics and correlation with histological picture. Clear cell acanthoma is benign epidermal lesion initially described as neoplastic which some authors now regard to as a reactive dermatosis. These tumors clinically develop in middle-aged to elderly individuals as an asymptomatic lesion and typically present as a nodule or small plaque with slow and well-defined growth located mainly on the lower limbs. Despite the fact that clear cell acanthoma has a non-specific clinical appearance and may be mistaken with a number of other dermatoses, it has very specific and easy to recognize dermatoscopic features referring to many linear or curvilinear glomerular and dotted vessels arranged in a linear necklace-like arrangement called “ string of pearls”. In pathology images were seen acanthotic epidermis containing larger than usual keratinocytes (~2x normal epidermal keratinocytes), well demarcated from adjacent epidermis, as well as hypergranulosis, minimal nuclear pleomorphism, and dilated tortuous vessels within the dermal papillae, running vertically. About dermoscopic-pathologic correlation, the ‘string of pearls’ corresponds to the capillaries oriented perpendicular within the elongated dermal papillae.სტატიაში წარმოდგენილია გამჭირვალე უჯრედოვანი აკანტომის სამი შემთხვევა, მათი დერმატოსკოპიული მახასიათებლები და კორელაცია ჰისტოლოგიურ სურათთან. გამჭირვალე უჯრედოვანი აკანტომა წარმოადგენს კანის კეთილთვისებიან ეპიდერმულ წარმონაქმნს, რომელიც თავდაპირველად ნეოპლაზიურად იყო აღწერილი, თუმცა დღესდღეობით ზოგიერთი ავტორი მას რეაქტიულ დერმატოზად მიიჩნევს. მიუხედავად იმისა, რომ გამჭირვალე უჯრედოვან აკანტომას აქვს არასპეციფიკური კლინიკური სურათი და შეიძლება გაგვიჭირდეს სხვა დერმატოზებისაგან მისი დიფერენცირება, მას ასევე აქვს ძალიან სპეციფიკური და ადვილად ამოსაცნობი დერმატოსკოპიული ნიშნები, რაც გულისხმობს მრავლობით სწორხაზოვან ან მრუდე გლომერულარულ და წერტილოვან სისხლძარღვებს, რომლებიც განლაგებულია „მარგალიტების ძაფის“ (string of pearls) მსგავსი ხაზოვანი წყობით
პროტეოლიზური ფერმენტის გავლენა ჰიპოფიზურ-სასქესო და ჰიპოფიზურ-თირკმელზედა ჯირკვლების სისტემებზე არასპეციფიკური ურეთროპროსტატიტის დროს
No full textTo determine the effectiveness of the proteolytic enzyme “Serrapeptase’’, it was prescribed to the patients (n=35) with non-specific urethritis complicated by inflammation. The proposed medicine was effective in disorders of the pituitary-gonadal system and pathospermia, but ineffective in prolactinemia. The level of follicle-stimulating hormone and luteotropin decreased to normal, the level of testosterone and estradiol in the blood increased, the function of the pituitary-gonadal and pituitary-adrenal systems was regulated.პროტეოლიზური ფერმენტ „სერაპეპტაზას“ ეფექტურობის დასადგენად, ის დაენიშნათ პაციენტებს (n=35), რომლებსაც აღენიშნებოდათ ანთებით გართულებული არასპეციფიკური ურეთრიტი. შემოთავაზებული პრეპარატი ეფექტური იყო ჰიპოფიზურ-სასქესო სისტემის დარღვევებისა და პათოსპერმიის დროს, მაგრამ არაეფექტური იყო პროლაქტინემიის დროს. ფოლიკულომასტიმულირებელი ჰორმონის და ლუტეოტროპინის დონე ნორმამდე დაეცა, სისხლში გაიზარდა ტესტოსტერონის და ესტრადიოლის დონე, დარეგულირდა ჰიპოფიზურ-სასქესო და ჰიპოფიზურ-თირკმელზედა ჯირკვლის სისტემების ფუნქცია. საკვანძო სიტყვები: პროტეოლიზური ფერმენტი, სერაპეპტაზა, რეპროდუქციული სისტემა, არაგონადალური ურეთრიტი
Intersecting Psychedelic Pharmacology and Gut-Brain Axis Signaling in Neurodegenerative Disorders
No full textNeurodegenerative diseases are marked by progressive neuronal loss, inflammation, and impaired plasticity. Although existing treatments provide limited protection for the brain or ability to slow disease progression, emerging research highlights the gut-brain axis and psychedelics as promising new areas for therapeutic development. The gut microbiome, a metabolically active ecosystem, influences brain function through immune, neural, and endocrine pathways. Gut dysbiosis has been implicated in the pathogenesis of multiple neurodegenerative disorders. Parallel to this, classical psychedelics such as psilocybin and LSD have demonstrated potent neuroplastic, anti-inflammatory, and mood-enhancing effects. Acting primarily via 5-HT₂A receptor activation and BDNF-TrkB-mTOR signaling pathways, these compounds promote neuritogenesis, synaptogenesis, and cognitive flexibility, suggesting therapeutic potential in reversing neurodegenerative pathology. Emerging data reveal that gut microbiota may modulate the pharmacodynamics of psychedelics by affecting bioavailability, immune signaling, and receptor expression. Studies show that altered microbiomes influence psychedelic responsiveness, with certain bacterial taxa. This review explores the triangular interplay between the gut, brain, and psychedelics, proposing a systems-level model in which the gut microbiota acts as both a mediator and modulator of psychedelic efficacy in neurodegeneration. It highlights the potential for microbiome-informed, personalized psychedelic therapies and discusses microbiota-targeted interventions, such as prebiotics, probiotics, and nutritional strategies, as adjunct therapies to enhance therapeutic outcomes. Though preliminary, these findings warrant deeper investigation through clinical trials and mechanistic studies. Psychedelics, when integrated with microbiome science, may redefine therapeutic approaches to brain disorders, offering a transformative opportunity for precision neuropsychiatry and neurology
Role of Radiotherapy and Chemotherapy in the Management of Spinal Cord Tumors
No full textSpinal cord tumors are either primary or metastatic with 5 percent intra medullary and 90 percent in epidural. These are symptoms such as sphincter dysfunction, motor and sensory deficiency and pain. Pain aggravates overnight and may result in the total spinal cord transection syndrome. Depending on the in-growth of the tumors (metastatic epidural tumors), they can cause root pain, bowel and bladder disorder, unsteady gait as well as paraplegia or paraparesis. This paper compares the outcome of immunotherapy, chemotherapy and radiation to patients with malignancies on the spinal cord. Concentrating on patient history, tumor characteristics, and therapy administration, the survey assesses the effectiveness of different treatment methods in the context of neurological consequences, toxicity rates, survival rates, and local disease control by using sources including PubMed and Google Scholar. The findings of all the articles brought the idea that surgical resection is, indeed, the aim of care, and in most cases, extra adjuvant treatment involves chemotherapy with radiation therapy, depending on the pathogenesis of the tumor and its specific reasons. Also, progressive-free survival is shown to lengthen with radiotherapy and surgery in isolated cases, and radiotherapy and chemotherapy combined are shown to stabilize recurrent ependymomas. Nevertheless, the effectiveness of chemotherapy in the treatment of certain cancers, e.g. astrocytoma is doubtful. The situation is altered by new techniques that have demonstrated outstanding results as regards local control with minimal toxicity such as carbon-ion radiotherapy, stereotactic radiosurgery, and additional radiations therapy. New chemotherapeutic agents, Dordaviprone (ONC201) in patients and in H3 K27M-mutant diffuse glioma, which is an untreatable cancer with only the radiation therapy option to rely on.as summary of the trials is to come up with a protocol to avoid neurological impairments and surgical difficulties because an incision of the chord may ruin columns to the spinal cord. Even in this progressive situation, the best treatment for spinal cord tumors is still unclear so, it needs more studies in large populations and prolonged duration and to compare advantages and disadvantages of all interventions to establish definitive management paths
პროგრამული საწვრთნელის შემუშავება მაგნიტური დისკების მუშაობის დაგეგმვის სწავლებისთვის
No full textThe article proposes a visualization model for planning the operations of magnetic disks. Based on it, a software tutorial has been developed, the use of which makes it easier for students to learn all five principles of planning work with magnetic disks. The student clearly sees on the screen the process of the magnetic head serving the paths, namely, at which moment in time the magnetic head serves which path. The student can change the number of requests and other parameters, as well as track the planning process and compare different strategies. In addition, marking the requirements with color enhances the effect of visual memory.ამჟამად, თანამედროვე საინფორმაციო ტექნოლოგიები წარმოადგენს საგანმანათლებლო ტექნოლოგიების ერთ-ერთ მთავარ შემადგენელ ნაწილს და აქტიურად გამოიყენება განათლების სფეროში. თანამედროვე ციფრული ტექნოლოგიები შეიძლება წარმატებით გამოვიყენოთ კომპიუტერში მიმდინარე, ადამიანის თვალისთვის უხილავი პროცესების ვიზუალიზებისთვის. ერთ-ერთი ასეთი მიმართულებაა ოპერაციული სისტემის ბირთვის მიერ შესრულებული ფუნქციების ვიზუალიზება და მონიტორის ეკრანზე გამოტანა, რაც წინ გადადგმული ნაბიჯია მათი ეფექტურად სწავლების გზაზე. სტატიაში განხილულია მაგნიტური დისკების მუშაობის დაგეგმვის ვიზუალიზების მოდელი. მის საფუძველზე შემუშავებულია პროგრამული საწვრთნელი, რომლის გამოყენება აადვილებს სტუდენტის მიერ მაგნიტურ დისკებთან მუშაობის დაგეგმვის ხუთივე პრინციპის შესწავლას. სტუდენტი ეკრანზე თვალსაჩინოდ ხედავს მაგნიტური თავაკის მიერ ბილიკების მომსახურების პროცესს, კერძოდ, დროის რომელ მომენტში მაგნიტური თავაკი რომელ ბილიკს ემსახურება. სტუდენტს შეუძლია მოთხოვნების რაოდენობისა და სხვა პარამეტრების შეცვლა, აგრეთვე, დაგეგმვის პროცესისათვის თვალყურის დევნება და სხვადასხვა სტრატეგიების შედარება. გარდა ამისა, მოთხოვნების ფერით აღნიშვნა აძლიერებს მხედველობითი მეხსიერების ეფექტს
ლიპოიდური ნეკრობიოზი (კლინიკური შემთხვევა)
No full textLipoid necrobiosis, commonly known as necrobiosis lipoidica, shares similarities with skin dyslipidosis, diabetic lipoid necrobiosis, and Oppenheim-Urbach disease. It is a chronic skin condition linked to diverse metabolic impairments, emerging in the context of disrupted carbohydrate metabolism and microcirculation, particularly in cases of type 2 diabetes mellitus. Timely and accurate diagnosis, along with the elimination of causative factors, are crucial for determining the appropriate treatment regimen.Additionally, associations have been observed with thyroid autoimmune diseases, Crohn\u27s disease, ulcerative colitis, sarcoidosis, and vitiligo, which may be attributed to phenotypic and functional abnormalities in cellular immunity.ლიპოიდური ნეკრობიოზი-necrobiosis lipoidica, იგივე კანის დისლიპოიდოზი, დიაბეტური ლიპოიდური ნეკრობიოზი, ოპენჰეიმ-ურბახის დაავადება წარმოადგენს სხვადასხვა მეტაბოლურ დაზიანებასთან ასოცირებულ კანის ქრონიკული დაავადებას, რომელიც ვითარდება ნახშირწყლოვანი ცვლის და მიკროცირკულაციის დარღვევის ფონზე როგორიცაა, მეორე ტიპის შაქრიანი დიაბეტი. მნიშვნელოვანია დროულად იქნას დასმული სწორი დიაგნოზი და კუპირებულ იქნას გამომწვევი ფაქტორი, რის შემდეგაც შეირჩევა მკურნალობის სწორი კურსი