E-Journals Portal of Association for Science
Not a member yet
4096 research outputs found
Sort by
ლადო მრელაშვილის „სამი ღამის თავგადასვლის“ ზოგიერთი ენობრივი მახასიათებელი
No full textThe writer\u27s purpose is to artistically reflect his contemporary life. He reflects reality and shares with us the spiritual world of the character through artistic and expressive forms and linguistic features.
The writer interests the reader with his folk, conversational vocabulary conveyed with great warmth and love in pithy, fluent sentences. His prose is characterized by tropes expressing psychological and emotional experiences and dialogic speech.
One of the distinctive features of Lado Mrelashvili\u27s work "Adventures of Three Nights" is the abundance of verbs, which comes from the depths of the folk, colloquial language and gives the text an artistic and expressive function, sometimes bringing the verb-predicate to a metaphor. „Scattered fires were burning in the mountain valleys“; „Lightning bolts were splattered across the sky and the wind was still whipping up the rain“.
In Lado Mrelashvili’s prose, original phrases are skillfully selected: „wandering breeze“, ”[namkeni kurdgeli]“, „sedate horse“, „[dakvartsakhebuli bichebi]“, „[gamis sakari]“, „mysterious rustling“ „shining eyes“ „ Transparent obliquely stretched strings of rain“.
The writer\u27s language is also distinguished by trope speech patterns, especially comparisons. The writer creates wonderful images and emotionally fills what is to be said, with various conjunctions (-vit, -ebr, (meaning -like), -odena, titkos, rogorc (meaning so much, as if, as) etc.).
Lado Mrelashvili\u27s language attracts attention with its semantic peculiarities, word formation and inexhaustible vocabulary. Based on the word formation approach the writer composed semantically and structurally different composites obtained by both stem doubling and different stem combinations: „swarming“, „arms akimbo“, „[tvalmrude]“, „light-fingered“, „eyes as big as saucers“, „godless“, „with a bloody face“.
The writer\u27s language is filled with figurative words and phrases that are highly emotional and expressive and represent a highly productive unit for creating a literary text. With phraseological units, he creates artistic portraits where the writer\u27s witty humor and wisdom appear: „[kudze tsotskhi miabes]“, „ is to smb’s liking“ „there is not a soul“, „Satan does not sleep“.
It is obvious that the language of Lado Mrelashvili is based on the rich Georgian folk vocabulary. It originates in the depths of vernacular and is characterized by vast variety, which provides great opportunities for linguistic and stylistic diversity.მწერლის დანიშნულება მისი თანამედროვე ცხოვრების მხატვრული ასახვაა. იგი გვიხატავს გარემოს და გვაზიარებს პერსონაჟის სულიერ სამყაროს მხატვრულ-გამომსახველობითი ფორმებითა და ენობრივი მახასიათებლებით.
მწერალმა ხალხური, სასაუბრო ლექსიკით, დიდი სითბოთო და სიყვარულით, სხარტი, მოსხლეტილი წინადადებებით შეძლო მკითხველის დაინტერესება. მის პროზას ახასიათებს ფსიქოლოგიურ-ემოციური განცდის გამომხატველი ტროპები, დიალოგური მეტყველება.
ლადო მრელაშვილის „სამი ღამის თავგადასავლის“ ერთ-ერთი გამორჩეული ნიშანდობლიობაა ზმნათა სიუხვე, რომელიც ხალხური, სასაუბრო ენის წიაღიდან მომდინარეობს და ტექსტს მხატვრულ-გამომსახველობით ფუნქციას ანიჭებს, ზოგჯერ ზმნა-შემასმენელი მეტაფორამდეა აყვანილი („მთების უბეებში კიაფობდნენ კენტ-კენტად დანთებული ცეცხლები“; „ელვის ნამსხვრევები ფხრეწდნენ ცას და ქარი ისევ ცელავდა წვიმას“)
„გილგამეშიანის“ ტრანსცენდენტური კონცეპტები
No full text“The Epic of Gilgamesh” is a universal text. The incorrigible hero of the Sumerian epic tries to penetrate the entire and harmonious world. To what extent is he ready for this? This artistic-philosophical paradigm underlies the text. Therefore, “The Epic of Gilgamesh” is an epistemological text, a part of the logos and mythic culture. The mystery of getting to know the world in the text is paradigmatic. In general, the entire text of the Epic of Gilgamesh is paradigmatic. Gilgamesh’s goal is “deification”, ascending the spiritual ladder, transforming into a superhuman. With “getting to know” begins the fall of man, the loss of the Garden of Eden and eternal life. Thus, the main enigma in the text is the spiritual growth of the hero, getting to know life and death. Gilgamesh is an eternal traveler who walks in infinity! He wants to become a part of an impenetrable world. He has to struggle with time. He does not know when his journey will end. Or if it will end? His paradigmatic mask is completely unsolvable and transcendental. Thus, Gilgamesh, having escaped the carnival of life, begins to strive for high spirituality.„გილგამეშიანი“ უნივერსალური ტექსტია. შუმერული-ბაბილონური ეპოსის სწორუპოვარი გმირი მთლიან და ჰარმონიულ სამყაროში შეღწევას ცდილობს. რამდენადაა ის ამისთვის მზად? ეს მხატვრულ-ფილოსოფიური პარადიგმა უდევს საფუძვლად ტექსტს. აქედან გამომდინარე, „გილგამეშიანი“ ეპისტემოლოგიური ტექსტია, ლოგოსისა და მითოსუ- რი კულტურის ნაწილია.ტექსტში სამყაროს შეცნობის მისტერია პარადიგმულია.საერთოდაც, პარადიგმულია მთელი ტექსტი. გილგამეშის მიზანია „განღმრთობა“, სულიერ კიბეზე ზე-აღსვლა, ზე-ადამიანად გარდასახვა. „შეცნობით“ იწყება ადამიანის დაცემა, ედემის ბაღისა და მარადიული სიცოცხლის დაკარგვა. ტექსტში უმთავრესი ენიგმა გმირის სულიერი ზრდაა. სიკვდილ-სიცოცხლის შეცნობა. ამავე დროს, გილგამეში მარადიული მგზავრია, რომელიც უძრავი დროის გარღვევას ცდილობს, „უჟამო დროს“ უპირისპირდება. ეს არის საკრალური დრო, ზღვარი, მიჯნა, ჩაკეტილი სივრცე, რომელსაც არც წარსული და არც აწმყო გააჩნია. მან არ იცის როდის დასრულდება მისი მოგზაურობა. ან კი დასრულდება? მისი პარადიგმული ნიღაბი ბოლომდე ამოუხსნელი და ტრანსცენდენტურია.
 
ხელოვნური ინტელექტი წარმოებაში
No full textAs we live in the era of the Fourth Industrial Revolution (also known as Industry 4.0), which is rapidly transforming all production processes. The introduction of artificial intelligence technologies has inevitably changed the way goods and services are planned and produced.
Perhaps the best word to describe Industry 4.0 is Digitalization, as it combines resources, information, and people using modern digital systems. As we know, historically, manufacturing was a field where people were taught to think like machines. However, with the advent of Digitalization, this approach has changed and now machines are quite successfully learning to think like humans.
The article presents those areas (resource procurement, production itself, logistics, sales, marketing, quality management, planning, predicting equipment failure processes, etc.) where the world\u27s leading companies use the achievements of artificial intelligence in one form or another, presents the positive aspects of its use (a) product quality, b) production process quality; c) production safety quality; d) production system management quality) and threats (high cost of implementing artificial intelligence; lack of experienced specialists; data quality) that business operators must definitely pay attention to, and also, we discuss the examples of several foreign companies.გამომდინარე იქიდან, რომ ჩვენ ვცხოვრობთ მეოთხე ინდუსტრიული რევოლუციის (ასევე ცნობილი როგორც ინდუსტრია 4.0) ეპოქაში, რომელიც სწრაფად გარდაქმნის წარმოების ყველა პროცესს. ხელოვნური ინტელექტის ტექნოლოგიების დანერგვამ გარდაუვლად შეცვალა საქონლისა და მომსახურების დაგეგმვისა და წარმოების წესი.
შესაძლოა, ინდუსტრია 4.0-ის აღსაწერად საუკეთესო სიტყვა იყოს დიჯიტალიზაცია, რადგან ის თანამედროვე ციფრული სისტემების გამოყენებით აერთიანებს რესურსებს, ინფორმაციას და ადამიანებს. როგორც ვიცით, ისტორიულად, წარმოება იყო სფერო, სადაც ადამიანებს ასწავლიდნენ ეაზროვნათ მანქანებივით. თუმცა, დიჯიტალიზაციის მოსვლასთან ერთად, ეს მიდგომა შეიცვალა და ახლა მანქანები საკმაოდ წარმატებით სწავლობენ ადამიანების მსგავსად აზროვნებას.
აღნიშნულ სტატიაში მოყვანილის ის მიმართულებები (რესურსების შეძენა, თავად წარმოება, ლოჯისტიკა, გაყიდვები, მარკეტინგი, ხარისხის მართვა, დაგეგმარებაб დანადგარების მწყობრიდან გამოსვლის პროცესების პროგნოზირება და ა.შ.) სადაც მსოფლიოს წამყვანი კომპანიები გამოიყენებენ ხელოვნური ინტელექტის მიღწევებს ამა თუ იმ ფორმით, მოყვანილია მისი გამოყენების დადებითი მხარეები (ა) პროდუციის ხარისხი, ბ) საწარმოო პროცესების ხარისხის; გ) საწარმოო უსაფრთხოების ხარისხი; დ) საწარმოო სისტემის მართვის ხარისხი) და საფრთხეები (ხელოვნური ინტელექტის დანერგვის მაღალი ღირებულება; გამოცდილი სპეციალისტების ნაკლებობა; მონაცემთა ხარისხი) რასაც აუცილებლად უნდა მიაქციონ ბიზნესოპერატორებმა ყურდღება, ასევე განხილულია რამოდენიმე უცხოური კომპანიის მაგალითი
მწვანე ენერგიები - საქართველოს ეკონომიკური გაჯანსაღების გარანტი
No full textThe Russia-Ukraine war represents the biggest geopolitical challenge for the whole world and poses a threat to everyone\u27s well-being, especially Georgia, which is mostly due to geographical proximity and historical factors. It should also be taken into account that Russian businesses own a number of key assets of Georgia\u27s infrastructure, Russia is constantly among our partners - it participates in the creation of all the main energy products, many of which determine the quality of our life (electricity, gas, oil products).
The Russia-Ukraine conflict has undoubtedly revealed the potentially dramatic consequences of dependence on Russian energy products, even for such an integrated and highly developed market as the EU market. Thus, in order to prevent avoidable shocks, while reducing economic impacts on quality of life, it is essential that Georgian society and government understand exactly what risks they face and act accordingly. The article analyzes the risks in Georgia and presents recommendations based on the research.რუსეთ-უკრაინის ომი თავისი მასშტაბით უდიდეს გეოპოლიტიკურ გამოწვევას წარმოადგენს მთელი მსოფლიოსთვის და უკლებლივ ყველას კეთილდღეობას უქმნის საფრთხეს, განსაკუთრებით საქართველოს, რაც, უმეტესად გეოგრაფიული სიახლოვითა და ისტორიული ფაქტორებით არის განპირობებული. გასათვალისწინებელია ის გარემოებაც, რომ რუსული ბიზნესები საქართველოს ინფრასტრუქტურის რიგ საკვანძო აქტივებს ფლობს, რუსეთი მუდმივად ჩვენს პარტნიორებს შორისაა - ყველა ძირითადი ენერგოპროდუქტების შექმნაში მონაწილეობს, რომელთაგან ბევრი ჩვენი ცხოვრების ხარისხს განსაზღვრავს (ელექტროენერგია, გაზი, ნავთობპროდუქტები).
რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტმა უდავოდ გამოავლინა რუსულ ენერგოპროდუქტებზე დამოკიდებულების პოტენციურად დრამატული შედეგები თვით ისეთი ინტეგრირებული და მაღალგანვითარებადი ბაზრისთვისაც კი, როგორიც ევროკავშირის ბაზარია. ამგვარად, ისეთი დარტყმების თავიდან ასაცილებლად, რომელთა არიდება შესაძლებელია, ცხოვრების ხარისხზე ეკონომიკური გავლენების შემცირების პარალელურად, არსებითად მნიშვნელოვანია, რომ ქართულმა საზოგადოებამ და მთავრობამ ზუსტად გააცნობიეროს რა რისკის წინაშე დგანან და იმოქმედონ შესაბამისად. სტატიაში გაანალიზებულია საქართველოში არსებული რისკები და კვლევის საფუძველზე წარმოდგენილი გვაქვს რეკომენდაციები.
 
იტალიურ-ქართული ლიტერატურული დიალოგის პრობლემები
No full textThe article discusses translation as a cultural and semiotic process that goes beyond mere linguistic transfer and creates a dialogue between two different cultures. The history of Italian-Georgian literary relations has developed in various forms from the Middle Ages to the present: from religious and ecclesiastical contacts, through the indirect influences of Humanism and the Renaissance, followed by parallels with the national movements of the nineteenth century, and culminating in the Soviet period, when translation was ideologically controlled. After the restoration of independence, these relations became more diverse; however, problems still persist in terms of translation quality and the transmission of national color.
The author identifies the main challenges of literary translation: the rendering of stylistic diversity, textual rhythm, intertextual references, and cultural realia. Particularly difficult is the adequate transfer of Italian phraseology, social codes, and irony into Georgian. Successful translation presupposes text-linguistic analysis that takes into account genre, style, discourse, and emotional nuances.
Drawing on personal experience, the author describes the difficulties encountered in translating Italian writers such as Brancati, Calvino, Maraini, Buzzati, and Ammaniti, and outlines the corresponding strategies. She concludes with a recommendation: the establishment of interdisciplinary translation laboratories that would facilitate a fruitful dialogue between cultures and foster human connection.სტატიაში განხილულია თარგმანი როგორც კულტურულ-სემიოტიკური პროცესი, რომელიც სცილდება მხოლოდ ლინგვისტურ გადატანას და ქმნის დიალოგს ორ განსხვავებულ კულტურას შორის. იტალიურ-ქართულ ლიტერატურულ ურთიერთობათა ისტორია შუა საუკუნეებიდან დღემდე სხვადასხვა ფორმით ვითარდებოდა: რელიგიურ-საეკლესიო კონტაქტებიდან, ჰუმანიზმისა და აღორძინების ეპოქის ირიბი გავლენებით დაწყებული, XIX საუკუნის ეროვნული მოძრაობების პარალელებით გაგრძელებული და საბჭოთა პერიოდით დასრულებული, როდესაც თარგმნა იდეოლოგიურად კონტროლდებოდა. დამოუკიდებლობის შემდეგ კი ურთიერთობები უფრო მრავალფეროვანი გახდა, თუმცა კვლავ რჩება პრობლემები თარგმანის ხარისხისა ეროვნული კოლორიტის გადმოცემისას.
ავტორი გამოყოფს ლიტერატურული თარგმნის მთავარ სირთულეებს: სტილისტური მრავალფეროვნების, ტექსტის რიტმულობის, ინტერტექსტუალური მინიშნებებისა და კულტურული რეალიების გადმოტანის პრობლემას. განსაკუთრებულად რთულია იტალიური ფრაზეოლოგიის, სოციალური კოდებისა და ირონიის ადეკვატური გადმოცემა ქართულში. წარმატებული თარგმნის წინაპირობად სახელდება ტექსტლინგვისტური ანალიზი, რომელიც ითვალისწინებს ჟანრს, სტილს, დისკურსს და ემოციურ ნიუანსებს.
პირადი გამოცდილებიდან ავტორი აღწერს იტალიელი მწერლების – ბრანკატის, კალვინოს, მარაინის, ბუცატის, ამანიტის – თარგმნისას გამოვლენილ სირთულეებსა და შესაბამის სტრატეგიეაყალიბებს, აყალიბებს რეკომენდაციას - ინტერდისციპლინარული მთარგმნელობითი ლაბორატორიების შექმნა, რომლებიც ხელს შეუწყობენ წარმატებულ კულტურათა დიალოგს ადამიანების დ აკავშირების მიზნით
კვლევის ეთიკის საფუძვლები და ტრადიციული პედაგოგიური სააზროვნო მოდელი, როგორც გზამკვლევი
No full textThere are key determinant criteria of research ethics that emphasize significance of transparency, accuracy of material references and individualism in the scientific text and naturally, these are clearly understandable principles that should be shared, though, there are the measures of these ethical norms especially – individualism that prevent turning of the research text into the waste paper and that, in our opinion, is principally dominating, among the prerequisites composing research ethical norms. Hence, in consideration of this issue, the sphere of our interest is, if not establishing, at least getting closer to the view of how the ethic’s basis, individual, author’s voice emerges with the pedagogical traditional and modern methods. Whether this process is related to the methodology. And to clarify this issue, we need to regard the basic principles of the western and, naturally Georgian thought history, where there is offered the position that “nothing imperfect should be taught”. The contents of this statement is conditioned by dialectics, grounded judgment and scientific justification necessity. And the latter excludes acceptance of the expressed sophistic hypotheses without justification and their recognition as legitimate ones, as the brain gets used to acceptance of the wrong prerequisites as reasonable ones, resulting in distortion of reality, thus worsening the learning process, as well as the state and the world seen in greater time and scopes, where no room is left for the delight of cognition. The basis for vivid knowledge and creation of the actual work is harmed.
In the mentioned thinking tradition, the highest point is given to the mind, i.e. logical judgment, further – discovery of the objective reality. And here the bridge between cognition and delight emerges and this can be caused by the mentioned thinking mode, as in this tradition, the mind is clear and uncompromised. Only this can cause activation of the structures of dignity in the individual and sense of delight. Georgian traditional model of education theories, accepted by Ilia and Gogebashvili follows this scheme and thismust be inevitably revived and finally comprise the component of ethical nature of research.
არსებობს კვლევის ეთიკის ძირითადი განმსაზღვრელი კრიტერიუმები, რომლებიც სამეცნიერო ტექსტში გამჭვირვალობას, მასალის დამოწმების სიზუსტესა და ინდივიდუალიზმის მნიშვნელოვნებას გამოკვეთს, რაც ბუნებრივად გასაგები და გასაზიარებელი პრინციპებია, მაგრამ არის ამ ეთიკური ნორმების, განსაკუთრებით ინდივიდუალიზმის დამდგენი საზომები, რაც კვლევითი ტექსტის მაკულატურად ქცევას ეწინააღმდეგება და რაც, ჩვენი აზრით, პრინციპულად უპირატესია კვლევის ეთიკური ნორმების მდგენელ წინაპირობათა შორის. შესაბამისად, ჩვენი ინტერესის სფეროს ამ თემაზე ფიქრისას შეადგენს იმ საზრისის დადგენა თუ არა, მიახლოება მაინც, თუ როგორ ხდება პედაგოგიურ სააზროვნო ტრადიციულ და თანამედროვე მეთოდების კვალ კვლევის ეთიკის საფუძვლის, ინდივიდუალური, საავტორო ხმის დაბადება, დაკავშირებულია თუ არა ეს პროცესი მეთოდოლოგიასთან. ამ საკითხის გასარკვევად კი მოგვიწევს მივაკითხოთ დასავლური და ბუნებრივად ქართული ფიქრის ისტორიის საფუძველმდებარე პრინციპებს, სადაც ასეთი დებულებაა გაჟღერებული, რომ (პლატონი, 2019, გვ.58) აღნიშნული დებულების შინაარსი დიალექტიკის, არგუმენტირებული განსჯისა და მეცნიერული დასაბუთების აუცილებლობითაა ნასაზრდოები. ეს უკანასკნელი კი გამორიცხავს სასწავლო პროცეში, გამოთქმული სოფისტური ვარაუდების დაუსაბუთებლად მიღებასა და ლეგიტიმურად აღიარებას, რადგან გონება ეჩვევა მცდარი წანამძღვრების მართებულად მიღებას, რაც შედეგად ამახინჯებს რეალობას, აუარესებს როგორც სასწავლო პროცსს, ისე სახელმწიფოსა და უფრო დიდ დროსა და სურათში ხედვისას სამყაროსაც, სადაც შემეცნების სიხარულისთვის ადგილი აღარ რჩება. ზიანდება ცოცხალი ცოდნისა და ნამდვილი საქმის შექმნის საფუძველი.
აღნიშნულ სააზროვნო ტრადიციაში უმაღლესი ადგილი ეთმობა გონებას, ანუ ლოგიკურ განსჯას, შემდეგ ობიექტური რეალობის აღმოჩენას. სწორედ აქ გაიდება ხიდი შემეცნების სიხარულთან, რისი გამოწვევაც მხოლოდ აღნიშნულ სააზროვნო მოდუსს ძალუძს, რადგან ამ ტრადიციაში გონება დაწმენდილი და უკომპრომისოა. მხოლოდ მას შეუძლია გამოიწვიოს ადამიანში ღირსების სტრუქტურების გააქტიურება, აღფრთოვანება. ამ სქემას მიჰყვება ქართული ტრადიციული პედაგოგიური ილია-გოგებაშვილისეული საგანმანათლებლო თეორიათა მოდელიც, რაც უსათუოდ გასაცოცხლებელია და საბოლოოდ, კვლევის ეთიკურობის მდგენელი. 
მასწავლებლის როლი უცხო ენის სწავლებაში
No full text
The article deals with the role of the teacher in today’s language classroom. It is evident that language teaching and investigation are progressing at a very accelerating rate. Previously, it was believed that the only basic tool a language teacher needed was a sound knowledge of the language. Now we know that linguistics is not the only area in which a language teacher should be trained. The importance of sociology and psychology and an extensive training in pedagogy is being recognized. The importance of these disciplines can be seen by analyzing the three main areas in which the approach to language teaching has recently changed.
Emphasis on the individual learner. Each learner is seen as an individual with distinct needs, learning styles, and attitudes. Not only do different learners have different learning styles, but an individual learner utilizes different approaches to learning at different stages in the learning process.
Eclecticism. Having come to the realization that each learner possesses distinct cognitive and personality traits, it can be concluded that one teaching methodology will not be appropriate for all students. The recent tendency has been towards eclecticism, selecting materials and methods from various sources. This puts a much larger responsibility on the teacher, for now he should be familiar with a wider range of materials, exercises and activities.
Communication in a Social Context. One must also possess the appropriate schemata regarding the culture of the language in order to understand the communication and be able to respond properly. Recent research shows that communicative language teaching is among the most successful methods for enhancing learners’ communication skills due to its emphasis on real-world communication and student participation.
In conclusion, it is evident that the role of the language teacher today is not as simple as it once was. Teachers should have a broad background knowledge of the social environment of their students, different pedagogical techniques, social and cultural aspects of the language. For a language is much more than lists of vocabulary and sets of grammar rules.სტატია ეხება მასწავლებლის როლს თანამედროვე ენის გაკვეთილზე. ცხადია, რომ ენის სწავლება და კვლევა უაღრესად დაჩქარებული ტემპით განიცდის პროგრეს. წინათ მიიჩნევდნენ, რომ ერთადერთი მთავარი ინსტრუმენტი რასაც უცხოური ენის მასწავლებელი საჭიროებდა იყო ენის მყარი ცოდნა. ახლა ჩვენ ვიცით, რომ ლინგვისტიკა არ არის ერთადერთი სფერო, რომელიც ენის მასწავლებელს უნდა ჰქონდეს შესწავლილი. აღიარებულ იქნა სოციოლოგიაში, ფსიქოლოგიაში და პედაგოგიკაში ინტენსიური მომზადების აუცილებლობა. ამ დისციპლინების მნიშვნელობას დავინახავთ, თუ გავაანალიზებთ 3 ძირითად სფეროს, რომლებშიც ენის სწავლებისადმი დამოკიდებულება ბოლო დროს საგრძნობლად შეიცვალა.
აქცენტი ინდივიდუალურ მოსწავლეზე. თითოეული მოსწავლე განიხილება, როგორც ინდივიდი გამორჩეული საჭიროებებით, სწავლის სტილითა და დამოკიდებულებით. არა მხოლოდ სხვადასხვა მოსწავლეებს გააჩნიათ ერთმანეთისგან განსხვავებული სწავლის სტილი, არამედ თითოეულ ინდივიდს აქვს განსხვავებული მიდგომა სწავლისადმი სწავლების პროცესის სხვადასხვა ეტაპებზე.
ეკლექტიზმი. იმის გაანალიზების საფუძველზე, რომ თითოეულ მოსწავლეს გააჩნია გამორჩეული კოგნიტური და პიროვნული თვისებები, შეიძლება დავასკვნათ, რომ ერთი სწავლების მეთოდოლოგია ვერ იქნება მორგებული ყველა სტუდენტზე. ბოლოდროინდელი ტენდენცია არის ორიენტირებული ეკლექტიზმზე, რაც მდგომარეობს მასალებისა და მეთოდების შერჩევაში სხვადასხვა წყაროებიდან. ეს ბევრად მეტ პასუხისმგებლობას აკისრებს მასწავლებელს, რადგანაც ასეთ შემთხვევაში ის უნდა იცნობდეს და იყენებდეს მასალების, სავარჯიშოებისა და აქტივობების უფრო ფართო სპექტრს.
კომუნიკაცია სოციალურ კონტექსტში.
იმისათვის, რომ შედგეს კომუნიკაცია და შევძლოთ სათანადოდ რეაგირება, საჭიროა გვქონდეს შესაბამისი წარმოდგენა ენის კულტურაზე. ბოლოდროინდელი კვლევა გვიჩვენებს, რომ კომუნიკაციური მიდგომით ენის სწავლება ითვლება ერთერთ ყველაზე წარმატებულ მეთოდად ენის შემსწავლელთა კომუნიკაციური უნარების გასაძლიერებლად, რადგანაც აქცენტი კეთდება რეალურ გარემოში კომუნიკაციაზე და სტუდენტთა ჩართულობაზე.
დასკვნის სახით შეგვიძლია განვაცხადოთ, რომ უცხოური ენის მასწავლებლის როლი არც ისე მარტივია, როგორც ერთ დროს იყო. მასწავლებლისთვის აუცილებელია გარკვეული ფონური ცოდნა, თავისი სტუდენტების სოციალური გარემოსა და ენის სოციალურ კულტურული ასპექტების შესახებ, ასევე პედაგოგიური მეთოდების ფლობა, რადგანაც ენა ბევრად უფრო მეტია ვიდრე ლექსიკა და გრამატიკული წესების ერთობლიობა
ბავშვის განვითარებასა და კეთილდღეობასთან ეფექტური კომუნიკაციის კავშირი
No full textThe article analyzes the importance of communication as an important factor in the future well-being of a child in the development process. Many researchers and scientists emphasize the fundamental importance of emotional well-being in child development. Emotional well-being includes a number of abilities, including the ability to understand and regulate emotions, establish positive and meaningful relationships, and cope effectively with adversity. Therefore, it is necessary to understand the crucial role of emotional well-being and its impact on various aspects of child development, including cognitive, social, and academic development. The article discusses the importance of communication for a child\u27s emotional well-being and, consequently, for a positive course of development. Communication is a basic human need and an integral part of social life. It is a process that continues as long as a person exists. In this context, the environment (parents, educational institutions) that care for children should promote their development by communicating with children in accordance with the stage of development. One of the easiest and most effective ways to communicate effectively with children is to know their developmental characteristics. Individuals need communication to learn about themselves and their environment. From this perspective, the article discusses the main characteristics of communication and the importance of effective communication for the well-being of the child. It aims to highlight the participation of the child as an individual in the communication process and preschool institutions as an important link in this process. The paper includes a review of various scientific literature and the results of an empirical study conducted in Tbilisi preschool institutions using a quantitative research method and involving 512 parents of young children. სტატიაში გაანალიზებულია კომუნიკაციის, როგორც ბავშვის სამომავლო კეთილდღეობისთვის მნიშვნელოვანი ფაქტორის, მნიშვნელობა განვითარების პროცესში. მრავალი მკვლევარი და მეცნიერი ხაზს უსვამს ემოციური კეთილდღეობის ფუნდამენტურ მნიშვნელობას ბავშვის განვითარებაში. ემოციური კეთილდღეობა მოიცავს უამრავ შესაძლებლობას, მათ შორის ემოციების გაგებისა და რეგულირების, პოზიტიური და მნიშვნელოვანი ურთიერთობების დამყარების და სირთულეებთან ეფექტურად გამკლავების უნარს. შესაბამისად, აუცილებელია ემოციური კეთილდღეობის გადამწყვეტი როლისა და მისი გავლენის გააზრება ბავშვის განვითარების სხვადასხვა ასპექტებზე, მათ შორის კოგნიტურ, სოციალურ და აკადემიურ განვითარებაზე.
კომუნიკაცია არის ადამიანის ძირითადი მოთხოვნილება და სოციალური ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი. საზოგადოებრივმა ჯგუფებმა (მშობლებმა, საგანმანათლებლო დაწესებულებებმა), რომლებიც ზრუნავენ ბავშვებზე, განვითარების ეტაპის შესაბამისად, ხელი უნდა შეუწყონ მათ განვითარებას, კომუნიკაციის გზით. ბავშვებთან ეფექტური კომუნიკაციის ერთ-ერთი ყველაზე მარტივი და ეფექტური გზა მათი განვითარების მახასიათებლების ცოდნაა. კომუნიკაცია, საკუთარი თავისა და გარემოს შეცნობის გზაა. ამ პერსპექტივიდან, სტატიაში განხილულია კომუნიკაციის ძირითადი მახასიათებლები და ეფექტური კომუნიკაციის გავლენა ბავშვის კეთილდღეობაზე. იგი მიზნად ისახავს, სკოლამდელი აღზრდის დაწესებულებების, როგორც ბავშვის ფსიქო-სოციალური განვითარების პროცესში მონაწილე მნიშვნელოვანი რგოლის როლის ხაზგასმას.
სტატია მოიცავს სამეცნიერო ლიტერატურის ანალიზსა და ემპირიული კვლევის შედეგებს, რომელიც ჩატარდა თბილისის სკოლამდელი აღზრდის დაწესებულებებში, რაოდენობრივი კვლევის მეთოდით მცირეწლოვანთა მშობელთან (სულ 512 რესპოდენტი)
კიბერუსაფრთხოება, ასიმეტრიული საფრთხეები და თანამედროვე სამხედრო-პოლიტიკური რეალობა
No full textCyberspace has become a new arena of power in modern international relations, where military and political interests are intertwined. The rapid development of digital technologies has significantly altered the architecture of global security, giving rise to asymmetric threats that are radically different in scale and impact from traditional military challenges. Cybersecurity today is no longer just a technical issue; it is one of the most significant determinants of military and political processes, which affects both the strategic decisions of states and the stability of the international system. The article reviews the evolution of the concept of cybersecurity, the types of asymmetric threats and how they manifest themselves, and also reveals the military-political dimensions of cyberwar. Special attention is paid to how cyberattacks have become an integral element of modern wars and what challenges this poses to international security institutions. The analysis is based on historical-theoretical foundations, international practice, and examples of modern conflicts, which makes it possible to outline the role of cybersecurity in the military-political reality of the 21st century. კვლევა ეხება კიბერსივრცეს თანამედროვე საერთაშორისო ურთიერთობებში, რომელიც იქცა ძალაუფლების ახალი არენად, სადაც სამხედრო და პოლიტიკური ინტერესები გადაჯაჭვულია. ციფრული ტექნოლოგიების სწრაფმა განვითარებამ მნიშვნელოვნად შეცვალა გლობალური უსაფრთხოების არქიტექტურა და წარმოშვა ისეთი ასიმეტრიული საფრთხეები, რომელთა მასშტაბები და ზემოქმედება ტრადიციული სამხედრო გამოწვევებისგან რადიკალურად განსხვავდება. კიბერუსაფრთხოება დღეს აღარ წარმოადგენს მხოლოდ ტექნიკურ საკითხს; ის არის სამხედრო-პოლიტიკური პროცესების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი განმსაზღვრელი, რომელიც გავლენას ახდენს როგორც სახელმწიფოების სტრატეგიულ გადაწყვეტილებებზე, ისე საერთაშორისო სისტემის სტაბილურობაზე. სტატია მიმოიხილავს კიბერუსაფრთხოების კონცეფციის ევოლუციას, ასიმეტრიული საფრთხეების სახეებსა და მათი გამოვლინების გზებს, ასევე ავლენს კიბერომის სამხედრო-პოლიტიკურ განზომილებებს. განსაკუთრებული ყურადღება გამახვილებულია იმაზე, თუ როგორ იქცა კიბერშეტევები თანამედროვე ომების განუყოფელ ელემენტად და რა გამოწვევებს უქმნის ეს საერთაშორისო უსაფრთხოების ინსტიტუტებს. ანალიზი ეფუძნება ისტორიულ-თეორიულ საფუძვლებს, საერთაშორისო პრაქტიკასა და თანამედროვე კონფლიქტების მაგალითებს, რაც შესაძლებლობას იძლევა, გამოიკვეთოს კიბერუსაფრთხოების როლი XXI საუკუნის სამხედრო-პოლიტიკურ რეალობაში
განახლებადი ენერგიის ფაქტორი და ქვეყნის უსაფრთხოება
No full textIn the contemporary world, energy security has become a key determinant of political stability, sovereignty, and foreign policy of states. Geopolitical risks, price volatility, and climate change challenges associated with traditional energy sources such as oil and gas have significantly increased the importance of renewable energy. This article aims to explore the political and strategic significance of renewable energy in the context of energy independence and national security, with a particular focus on Georgia. The study emphasizes that developing renewable energy is not only an economic alternative for small states but also a crucial tool for enhancing foreign policy flexibility, energy sovereignty, and the implementation of strategic national security policies.თანამედროვე მსოფლიოში ენერგეტიკული უსაფრთხოება იქცა სახელმწიფოთა პოლიტიკური სტაბილურობის, სუვერენიტეტისა და საგარეო პოლიტიკის ერთ-ერთ მთავარ განმსაზღვრელ ფაქტორად. ტრადიციული ენერგომატარებლების, როგორიცაა ნავთობი და გაზი, გეოპოლიტიკურმა რისკებმა, ფასების მერყეობამ და კლიმატის ცვლილების პრობლემამ განსაკუთრებული მნიშვნელობა შესძინა განახლებადი ენერგიის წყაროებს. სტატია მიზნად ისახავს განიხილოს განახლებადი ენერგიის პოლიტიკური და სტრატეგიული მნიშვნელობა, ენერგეტიკული დამოუკიდებლობისა და ეროვნული უსაფრთხოების კონტექსტში, განსაკუთრებული ყურადღება მიექცევა საქართველოს შემთხვევას. ნაშრომში ხაზგასმულია, რომ განახლებადი ენერგიის განვითარება მცირე სახელმწიფოებისთვის არა მხოლოდ ეკონომიკური ალტერნატივაა, არამედ მნიშვნელოვანი ინსტრუმენტია საგარეო პოლიტიკის მოქნილობის, ენერგეტიკული სუვერენიტეტისა და ეროვნული უსაფრთხოების სტრატეგიული გეგმების განხორციელებისათვის