E-Journals Portal of Association for Science
Not a member yet
4096 research outputs found
Sort by
THE MANIFESTATION OF SCIENTIFIC ASPECTS OF CLASSIFICATION, CLINICAL USE, FEATURES, MECHANISM OF ACTION, PHARMACOLOGY, EFFECTS AND TOXICITIES OF NEW ANTICANCER DRUGS IN GENERAL
No full textThe landscape of anticancer drug development has transformed with the advent of targeted therapies, immunotherapies, and novel delivery systems, addressing the global burden of cancer, projected to reach 28.4 million cases by 2040. This article comprehensively reviews the classification, clinical use, features, mechanisms of action, pharmacology, therapeutic effects, and toxicities of new anticancer drugs, focusing on agents approved by the FDA and EMA as of March 2024. Drugs are classified by their site of action (e.g., tumor cell nucleus, cytoplasm, vasculature, immune, and endocrine systems) and mechanism (e.g., DNA damage, kinase inhibition, immune modulation). Key classes include antibody-drug conjugates (ADCs) like trastuzumab deruxtecan, tyrosine kinase inhibitors (e.g., osimertinib), immune checkpoint inhibitors (e.g., pembrolizumab), and natural or repurposed agents (e.g., paclitaxel, metformin). Mechanisms range from DNA cross-linking and microtubule disruption to immune activation and angiogenesis inhibition. Pharmacologically, small molecules offer oral bioavailability but face metabolism challenges, while biologics require parenteral administration. Advanced delivery systems, such as nanoparticles and ADCs, enhance specificity. Therapeutic effects include improved overall survival and response rates, though toxicities like myelosuppression, cardiotoxicity, and immune-related adverse events persist. Emerging approaches, including nanotechnology, natural products, and drug repurposing, alongside AI-driven design, promise to overcome resistance and optimize outcomes. This review underscores the scientific advancements driving precision oncology while highlighting challenges in toxicity management and global accessibility. The landscape of oncology therapeutics has been radically transformed by the development of new anticancer drugs that move beyond traditional cytotoxic agents. This review comprehensively examines the scientific aspects of these novel compounds, focusing on their modern classification, intricate mechanisms of action, and clinical applications. We categorize these agents into targeted therapies, including small molecule inhibitors and monoclonal antibodies designed against specific molecular aberrations (e.g., kinase activity, signaling pathways), and immunotherapeutic agents, such as immune checkpoint inhibitors (e.g., PD-1/PD-L1, CTLA-4 inhibitors), CAR-T cells, and cancer vaccines, which harness the host\u27s immune system to combat malignancy. The discussion delves into the unique pharmacologic features of these drugs, including their design principles, structure-activity relationships, and pharmacokinetic profiles, which often differ significantly from conventional chemotherapy. A detailed analysis of their precise mechanisms of action elucidates how they induce cell cycle arrest, promote apoptosis, inhibit angiogenesis, and modulate the tumor microenvironment. While these therapies offer superior efficacy and reduced off-target effects in specific patient populations, they are associated with a distinct spectrum of adverse effects and toxicities, such as immune-related adverse events (irAEs), dermatologic reactions, and unique organ-specific inflammatory syndromes, which necessitate specialized management protocols. This synthesis underscores the paradigm shift towards personalized medicine in oncology, driven by biomarker-driven drug selection. It highlights the critical interplay between molecular pathology, drug design, clinical efficacy, and toxicity management, while also acknowledging ongoing challenges like drug resistance and the imperative for continued research into novel targets and combination strategies to improve patient outcomes
პროექტების მენეჯმენტის საერთაშორისო მიდგომები ქართული კომპანიების მაგალითზე
No full textThis article examines contemporary project management standards, including the PMBOK Guide, PRINCE2, ISO 21500, and Agile/Lean approaches. The paper provides a comprehensive overview of their history, key principles, advantages, limitations, and areas of application. The study emphasizes the importance of hybrid approaches, integrating structure, control, international harmonization, and flexibility to ensure effective project execution in multinational and complex environments.
The article offers a comparative analysis, enabling organizations to select the most appropriate project management strategy.სტატია მიმოიხილავს თანამედროვე პროექტის მენეჯმენტის სტანდარტებს, მათ შორის PMBOK Guide, PRINCE2, ISO 21500 და Agile/Lean მიდგომებს. ნაშრომი აერთიანებს ისტორიას, ძირითად პრინციპებს, უპირატესობებს, შეზღუდვებს და გამოყენების სფეროებს თითოეული სტანდარტისთვის. კვლევა ხაზს უსვამს ჰიბრიდული მიდგომების მნიშვნელობას, სადაც სტრუქტურა, კონტროლი, საერთაშორისო ჰარმონიზაცია და მოქნილობა ერთიანდება, რაც უზრუნველყოფს პროექტის ეფექტიან შესრულებას მრავალეროვნულ და კომპლექსურ გარემოში.
სტატია გვთავაზობს შედარებით ანალიზს, რაც საშუალებას აძლევს ორგანიზაციებს აირჩიონ ოპტიმალური მენეჯმენტის სტრატეგია
ქრონიკული ტკივილის სპეციფიკური ტიპების დიაგნოზების გავრცელება ზრდასრულ პაციენტებში: ლიტერატურის მიმოხილვა
No full textAmong chronic pain diagnoses low back pain, joint pain, and headache dominate worldwide. Prevalence rates of specific types varies across countries, study design, methodology and research population. We postulate that broad variation in prevalence rates is most likely to be related also to the types of the prevalence that is usually missing or inconsistently addressing in the reviewed articles. Demographic and social-economic factors: sex, age, education level, marital and employments status and income were predictors of or associated with CP, however data in the reviewed literature were contradictory. Some specific types of CP were age and gender defendant. სტატია ეხება ქრონიკული ტკივილის ცალკეული ტიპების დიაგნოზების გავრცელებას მსოფლიოში. ყველაზე მაღალი პრევალენტობით გამოირჩევა ძვალ-კუნთვანი სისტემის ტკივილი. პირველ ადგილზეა ქვემო წელის ტკივილი, რომელიც უუნარობით განპირობებული წლების დაკარგვის მიზეზების პირველ ხუთეულში შედის. დემოგრაფიული და სოციალურ-ეკონომიური ფაქტორები ქრონიკული ტკივილის ტიპებთან ასოცირებულ ან მის პრედიქტორ ფაქტორებს წარმოადგენენ
Facial Dermatoses in the Age of Masks: Acne, Eczema and the New Maskne
No full textThe COVID-19 pandemic necessitated the widespread use of personal protective equipment, particularly face masks, as a key public health intervention. Although effective in mitigating viral transmission, prolonged mask usage has been associated with a growing incidence of facial skin conditions.These include maskne, irritant and allergic contact dermatitis, rosacea, seborrheic dermatitis and perioral dermatitis which have all been observed with higher frequency since the onset of the pandemic. They arise due to factors such as friction, pressure, heat, occlusion, sweat retention, disruption of the skin microbiome and exposure to chemical irritants found in mask materials. This review explores the pathophysiology, clinical manifestation, risk factors and psychosocial implications of mask-induced facial dermatoses, particularly a focus on women and young people where these conditions are influenced by psychological stress, chronic mask use and chemical sensitization. Prevention and management strategies focus on adopting mild skincare routines, employing lipid-rich moisturizers, selecting breathable or biofunctional mask materials and ensuring rigorous mask hygiene. Therapeutic approaches include plant based anti-inflammatory substances, topical and systemic medications for rosacea and acne and barrier repair-approaches. Future directions also include the development of gentle and antibacterial mask materials and the development of teledermatology services.COVID-19 პანდემიამ საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ძირითად ჩარევად პირადი დამცავი აღჭურვილობის, განსაკუთრებით სახის ნიღბების ფართოდ გამოყენება მოითხოვა. მიუხედავად იმისა, რომ ნიღბის ხანგრძლივი გამოყენება ვირუსული გადაცემის შემცირების ეფექტური საშუალებაა, ის სახის კანის დაავადებების მზარდ შემთხვევებს უკავშირდება. ესენია: ნიღბის ტარება, გამაღიზიანებელი და ალერგიული კონტაქტური დერმატიტი, როზაცეა, სებორეული დერმატიტი და პერიორალური დერმატიტი, რომლებიც პანდემიის დაწყებიდან უფრო ხშირად შეინიშნება. ისინი გამოწვეულია ისეთი ფაქტორებით, როგორიცაა ხახუნი, წნევა, სიცხე, ოკლუზია, ოფლის შეკავება, კანის მიკრობიომის დარღვევა და ნიღბის მასალებში არსებული ქიმიური გამღიზიანებლების ზემოქმედება. ეს მიმოხილვა იკვლევს ნიღბით გამოწვეული სახის დერმატოზების პათოფიზიოლოგიას, კლინიკურ გამოვლინებას, რისკ-ფაქტორებს და ფსიქოსოციალურ შედეგებს, განსაკუთრებით ქალებსა და ახალგაზრდებზე, სადაც ამ მდგომარეობებზე გავლენას ახდენს ფსიქოლოგიური სტრესი, ქრონიკული ნიღბის გამოყენება და ქიმიური სენსიტიზაცია. პრევენციისა და მართვის სტრატეგიები ფოკუსირებულია კანის მოვლის ნაზი რუტინის დანერგვაზე, ლიპიდებით მდიდარი დამატენიანებლების გამოყენებაზე, სუნთქვადი ან ბიოფუნქციური ნიღბის მასალების შერჩევასა და ნიღბის მკაცრი ჰიგიენის უზრუნველყოფაზე. თერაპიული მიდგომები მოიცავს მცენარეულ ანთების საწინააღმდეგო ნივთიერებებს, როზაცეას და აკნეს სამკურნალო ადგილობრივ და სისტემურ მედიკამენტებს და ბარიერის აღდგენის მიდგომებს. სამომავლო მიმართულებები ასევე მოიცავს ნაზი და ანტიბაქტერიული ნიღბების მასალების შემუშავებას და ტელედერმატოლოგიური სერვისების განვითარებას
კლინიკური შემთხვევა: პაციენტი საძილე არტერიის თრომბოზით
No full textA 72-year-old male patient was admitted to the clinic on an urgent/emergency basis. The patient complained of dizziness, loss of balance, and ringing in the ears. In the medical history, he reported several episodes of loss of consciousness, with the most recent episode occurring approximately two weeks ago. He also experienced numbness in the right limbs, lasting for several hours.
Due to these complaints, a duplex ultrasound of the carotid arteries and a CT angiography of the extra- and intracranial vessels were performed. The investigation revealed up to 60% stenosis of the left internal carotid artery, caused by soft atherosclerotic plaques. The right internal carotid artery was calcified at the carotid sinus but without significant stenosis. Neurological examination: cranial nerves intact; motor strength and range of motion preserved in all four limbs; coordination tests were performed satisfactorily; pathological extensor reflex present on the right side. The patient was classified as high-risk for stroke. Cardiological consultation revealed essential (primary) hypertension. The patient had experienced a TIA one week prior.
Clinical diagnosis – Hemodynamically significant stenosis of the left internal carotid artery.Comorbidities – Essential (primary) hypertension; transient ischemic attack (unspecified). Based on the patient\u27s condition and diagnostic results, a decision was made in favor of surgical intervention. The goal of the operation was the prevention of ischemic stroke.
Under general balanced anesthesia, a 10 cm incision was made over the projection of the left carotid arteries. A longitudinal arteriotomy was performed on the anterior wall of the common carotid artery, extending into the internal carotid artery, 3 cm in length. Intraoperative revision showed atherosclerotic degeneration of the left common, external, and internal carotid arteries. The atherosclerotic plaque extended 1 cm into the internal carotid artery, causing hemodynamic stenosis. A temporary shunt (9Fr) was inserted from the common carotid artery into the internal carotid artery, and main arterial blood flow was restored. The clamping time was 01:30 minutes. An open endarterectomy was performed on the common, internal, and external carotid arteries. The temporary shunt was removed, and central blood flow was restored in the internal carotid artery. The total clamping time was 03:00 minutes. The anastomosis was hermetic, and pulsation of the arteries was confirmed within the wound. The wound was closed in layers.Macroscopic specimen description: atherosclerotic plaque removed from the left common, internal, and external carotid arteries.
Expected postoperative complications: acute cerebral circulatory disorders, hemorrhage, infection, swelling, pain, adverse drug reactions, delayed wound healing, exacerbation of comorbidities, thrombosis in the reconstruction zone, myocardial infarction. Respiratory risks: respiratory distress syndrome, loss of work capacity, death, and risk of additional surgical interventions.
Prevention of postoperative complications: adequate anticoagulant and antiplatelet therapy, aseptic wound dressings, antibiotic therapy, syndrome-based and symptomatic treatment. The patient did not develop complications and was discharged home on the 4th day of hospitalization.
Therapeutic and work-related recommendations: daily wound care; follow-up carotid duplex ultrasound and vascular surgeon consultation after 3 weeks; ALT, AST, creatinine, and lipid profile testing after 1 month; cardiologist consultation, complete blood count and CRP after 5 days; physical rest for 2 weeks.
72 წლის მამაკაცი მოათავსეს კლინიკაში სასწრაფო-დაყოვნებული წესით. პაციენტი უჩივის თავბრუსხვევას, წონასწორობის დაკარგვას, ყურებში შუილს. ანამნეზში აღნიშნავს გონების კარგვის რამდენიმე ეპიზოდს, ბოლო ეპიზოდი ჰქონდა დაახლოებით 2 კვირის წინ, აღენიშნებოდა დაბუჟება მარჯვენა კიდურებში, რომელიც გაგრძელდა რამდენიმე საათი.
აღნიშნული ჩივილების გამო ჩაუტარდა საძილე არტერიების დუპლექსსკანირება, ექსტრა და ინტრაკრანიალური სისხლძარღვების CT ანგიოგრაფია, სადაც გამოვლინდა მარცხენა შიგნითა საძილე არტერიის რბილი ათეროსკლეროზული ფოლაქების ფონზე სტენოზირება 60%-მდე, მარჯვენა შიგნითა საძილე არტერია კაროტიდული სინუსის ფონზე კალცინირებულია - საყურადღებო სტენოზის გარეშე . ნევროლოგიური გასინჯვით: კრანიალური ნერვები ნორმა, მოძრაობის ძალა და სიფართე შენახულია ოთხივე კიდურში, საკოორდინაციო ცდებს ასრულებს დამაკმაყოფილებლად, მარჯვნივ პათოლოგიური ექსტენზორული დადებითია. პაციენტი მიეკუთნება ინსულტის განვითარების მაღალი რისკის ჯგუფს. კარდიოლოგის კონსულტაციით პაციენტი დაავადებულია ესენციური (პირველადი) ჰიპერტენზიით, ერთი კვირის წინ გადაიტანა TIA.
კლინიკური დიაგნოზი - მარცხენა შიგნითა საძილე არტერიის ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი სტენოზი. თანმხლები დაავადებები - ესენციური (პირველადი ჰიპერტენზია), გარდამავალი ცერებრული იშემიური შეტევა (დაუზუსტებელი). პაციენტის მდგომარეობის და კვლევების საფუძველზე მიღებული იქნა გადაწყვეტილება ოპერაციული ჩარევის შესახებ,. ოპერაციის მიზანია იშემიური ინსულტის პრევენცია.
ზოგადი ბალანსირებული ანესთეზიის ქვეშ, მარცხენა საძილე არტერიების პროექციაზე გატარდა განაკვეთი სიგრძით 10 სმ. შესრულდა სიგრძივი არტერიოტომია - საერთო საძილე არტერიის წინა კედელზე, შიგნითა საძილე არტერიაზე გადასვლით, სიგრძით 3სმ. რევიზიით აღენიშნება მარცხენა საერთო, გარეთა და შიგნითა საძილე არტერიების ათეროსკლეროზული გადაგვარება, ათეროსკლეროზული ფოლაქი ვრცელდება შიგნითა საძილე არტერიაში 1 სმ-ზე, იწვევს შიგნითა საძილე არტერიის ჰემოდინამიკურ სტენოზს. დროებითი შუნტი შეყვანილი იქნა საერთო საძილე არტერიიდან შიგნითა საძილე არტერიაში (9fr). აღდგა მაგისტრალური სისხლის მიმოქცევა. გადაკეტვის დრომ შეადგინა 01:30 წთ. შესრულდა ღია ენდარტერექტომია საერთო, შიგნითა და გარეთა საძილე არტერიებიდან. ევაკუირებული იქნა დროებითი შუნტი და აღდგენილი იქნა ცენტრალური სისხლის ნაკადი შიგნითა საძილე არტერიაში. გადაკეტვის დრომ შეადგინა 03:00 წთ. ანასტომოზი ჰერმეტულია, არტერიები პულსირებს ჭრილობაში. ჭრილობა დაიხურა შრეობრივად. ამოკვეთილი მაკროპრეპარატის აღწერა: მარცხენა საერთო, შიგნითა და გარეთა საძილე არტერიებიდან ამოღებული ათეროსკლეროზული ფოლაქი.
მოსალოდნელი პოსტოპერაციული გართულებები:თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მწვავე მოშლა, სისხლდენა, ინფექცია, შეშუპება ტკივილი, რეაქცია სამკურნალო პრეპარატებზე, დაგვიანებული შეხორცება, თანმხლები დაავადებების გართულებები და გამწვავებები, რეკონსტრუქციული ზონის თრომბოზი, მიოკარდიუმის ინფარქტი. სასუნთქის სისტემის მხრივ: რესპირატორული დისტრეს სინდრომი, შრომის უნარიანობის დაკარგვა და სიკვდილი, დამატებითი ოპერაციუი ჩარევის რისკი. პოსტოპერაციული გართულებების პრევენცია: ადეკვატური ანტიკოაგულაციული და ანტიაგრეგაციული თერაპია. ასეპტიური შეხვევები, ანტიბიოტიკო თერაპია, სინდრომული და სიმპტომური მკურნალობა. პაციენტს გართულებები არ აღენიშნა, ბინაზე გაეწერა სტაციონარში მოთავსებიდან 4 დღეში. სამკურნალო და შრომითი რეკომენდაციები : ჭრილობის ყოველდღიური დამუშავება, 3 კვირის შემდეგ საკონტროლო საძილე არტერიების დუპლექს სკანირება და ანგიოქირურგის კონსულტაცია, 1 თვის შემდეგ ლიპიდების aLT-ს aST-ს, კრეატინინს განსაზღვრა. კარდიოლოგის კონსულტაცია, სისხლის საერთო ანალიზი და CRP განსაზღვრა 5 დღის შემდეგ, მოსვენებული მდგომარეობა 2 კვირა
Targeted Muscle Reinnervation and Nerve Transfers for Brachial Plexus Injuries: optimising upper limb functional recovery and minimising donor site morbidity
No full textThis comprehensive review examines targeted muscle reinnervation (TMR) and nerve transfer strategies in the management of brachial plexus injuries (BPI), aiming to restore upper limb function while minimizing donor site morbidity. A focused literature search was conducted on PubMed, restricted to the last 10 years. Commonly utilized transfers, such as the ulnar fascicle and double fascicular transfers for elbow flexion, and spinal accessory or intercostal nerve transfers for shoulder and hand reanimation were evaluated in terms of indications, outcomes, and donor site risks. Among these, the double fascicular transfer demonstrated superior recovery of elbow flexion, especially when performed early. Shoulder reanimation was most effective when both the suprascapular and axillary nerves were targeted, improving abduction and external rotation. Distal nerve transfers yielded better fine motor recovery and faster reinnervation than tendon transfers. Adjunctive strategies, including photobiomodulation and preoperative electrodiagnostic tools, were noted to enhance reinnervation outcomes. TMR, particularly in combination with free functional muscle transfer (FFMT), showed promise in delayed presentations by bringing the site of neurotization closer to the target muscle and reducing axonal regeneration distance. Success depended heavily on appropriate donor nerve selection, timing of intervention, and individualized surgical planning. However, the heterogeneity in reported outcomes and lack of standardized assessment tools remain significant barriers to optimal technique comparison. Future research should emphasize long-term, prospective studies using unified evaluation metrics to strengthen clinical decision-making and guide technique refinement
Prevalence and Correlates of Drug-induced Extrapyramidal Symptoms in patients with Schizophrenia
No full textBackground: Extrapyramidal symptoms (EPS) are prevalent side effects of antipsychotic medications in patients with schizophrenia. Identifying the demographic and clinical factors associated with EPS is essential for optimizing treatment strategies, and patient outcomes. Methods: A retrospective chart review was conducted among patients with schizophrenia receiving antipsychotic medications, focusing on EPS distributed into Parkinsonism, Acute Dystonia, Akathisia, and Tardive Dyskinesia. A total of 115 records were included in the analysis. Baseline disparities were evaluated using appropriate statistical tests. Factor Analysis, ANOVA, and partial correlation network analysis were employed to find out key contributors to EPS in schizophrenia patients. A multinomial logistic regression analysis was employed to examine the association of age, gender, and built type.
Results: The prevalence of extrapyramidal symptoms (EPS) was 38.3 percent, with Parkinsonism being most common (30.8%), followed by Tardive Dyskinesia (4.3%), Acute Dystonia (2.6%), and Akathisia (1.7%). EPS were more frequent in females, especially Parkinsonism and Tardive Dyskinesia. First-generation antipsychotics showed a higher EPS prevalence (66 %) compared to second-generation antipsychotics (34%). Significant differences in treatment duration and chlorpromazine equivalent dose were observed between EPS and non-EPS groups (p < 0.05). ANOVA showed a significant effect of symptom type on age (p = 0.014). Factor analysis (KMO 0.565, Bartlett p < 0.001) identified prescription pattern and body type as major contributors. Partial correlation analysis showed positive associations between body mass index, chlorpromazine dose, and treatment duration. Logistic regression revealed significant associations of Tardive Dyskinesia with age, Akathisia with athletic and pyknic body types (p < 0.001), and Dystonia with male gender and both body types (p < 0.001).
Conclusion: Female gender, asthenic body type, longer treatment duration, and higher chlorpromazine equivalent daily dose were significant predictors of EPS. Lower BMI was associated with Parkinsonism, suggesting a role of metabolic factors. EPS also correlated with increased healthcare utilization
Management of Status Epilepticus in the Prehospital setting
No full textStatus epilepticus (SE) is a time sensitive neurological emergency that requires rapid recognition and intervention to prevent long-term complications. This review explores current evidence and best practices for the prehospital and emergency department management of SE, focusing on early recognition, diagnostic tools, and pharmacologic strategies. Literature was sourced from PubMed using predefined keywords and inclusion criteria, emphasizing studies published within the last decade. The review highlights the challenges in prehospital care, particularly delays in treatment due to difficulties with intravenous access and underutilization of alternative drug delivery routes. Benzodiazepines (BZDs) remain the first-line therapy, with intramuscular midazolam emerging as a practical option when Intravenous (IV) access is not available. Non-IV routes such as Intranasal (IN) and buccal administration offer similar efficacy and are increasingly supported for prehospital use. Point-of-care EEG (PocEEG) shows promise in improving diagnosis, especially for non-convulsive status epilepticus (NCSE), though its adoption remains limited. Key gaps include lack of rapid diagnostic tools in the field, restricted availability of second-line agents, and underdosing due to fear of respiratory depression. Future directions should focus on protocol optimization, expanding access to non-invasive rescue therapies, and integrating diagnostic innovations into emergency systems. Effective prehospital SE management depends on timely seizure control using the most accessible route, coupled with system-wide efforts to reduce treatment delays and improve patient outcomes.
 
NOVELTIES IN THE PHARMACOTHERAPY OF ACUTE RESPIRATORY DISTRESS SYNDROME
No full textAcute respiratory distress syndrome (ARDS) is characterized by a rapid onset of hypoxemia and bilateral pulmonary infiltrates not fully explained by cardiac failure or fluid overload.
For decades, ARDS management has relied on supportive, non-pharmacological interventions to mitigate lung injury and optimize gas exchange.
Recent clinical trials have re-evaluated corticosteroid use in ARDS, showing significant mortality benefits. In the DEXA-ARDS trial, ARDS patients received dexamethasone, which reduced 60-day mortality and increased ventilator-free days. In the RECOVERY Trial large cohort, COVID-19 patients with ARDS, who received dexamethasone, reduced 28-day mortality.
JAK inhibitors (baricitinib) target the Janus kinase (JAK) pathway, crucial for cytokine signaling and immune cell activation. Oral JAK1/2 inhibitor shows promise in COVID-19 patients with ARDS, reduces inflammation, and improves clinical outcomes. IL-6 receptor antagonists (tocilizumab and sarilumab) block the IL-6 receptor, inhibiting its inflammatory effects. Target IL-6, a key pro-inflammatory cytokine, is particularly effective in patients with high inflammatory markers. Initial studies in COVID-19 ARDS showed mixed results.
Research continues into other agents targeting various inflammatory pathways: TNF-alpha inhibitors and complement inhibitors block complement system activation. These agents target different points in the inflammatory cascade still investigational for ARDS. They block specific inflammatory pathways, reduce cytokine release, protect alveolar-capillary barrier, and modulate immune cell function.
Statins reduce inflammation and improve lung function in ARDS patients. Anticoagulants prevent microvascular thrombosis and improve pulmonary perfusion. Novel endothelial barrier stabilizers reduce pulmonary edema and improve lung function. Cell-based therapies - mesenchymal stem/stromal cells (MSCs) demonstrate immunomodulatory and regenerative properties, show safety, and potential efficacy.
Personalized medicine is moving toward phenotype-guided treatment to identify patient subgroups most likely to benefit from specific therapies. It offers us moving beyond a "one-size-fits-all" approach by identifying distinct ARDS phenotypes and endotypes to tailor treatments more effectively.
Ongoing Clinical Trials involve essential validation of emerging therapies, refinement of treatment protocols, and integration of novel pharmacological agents into standard care. Understanding the complex interplay of inflammation, coagulation, and tissue repair in ARDS is important for developing more targeted and effective interventions
ACUTE RESPIRATORY DISTRESS SYNDROME IN PREGNANT WOMEN: ETIOLOGY, PATHOGENETIC AND CLINICAL FEATURES
No full textAcute respiratory distress syndrome (ARDS) is a rare but severe condition occurring during pregnancy and the peripartum period. It may result from pregnancy-associated risk factors or from the heightened susceptibility to respiratory complications during gestation. Diagnosis is based on clinical presentation, arterial blood gas analysis, chest X-ray, and computed tomography findings. Management of ARDS in pregnancy involves a multidisciplinary approach including lung-protective ventilation (lower tidal volumes, higher respiratory rates, and positive end-expiratory pressure titration), maintenance of negative fluid balance, use of neuromuscular blocking agents, prone positioning, inhaled nitric oxide, high-frequency oscillatory ventilation, extracorporeal membrane oxygenation (ECMO), extracorporeal carbon dioxide removal, corticosteroid therapy, and supportive care. AT the First University Clinic of TSMU during the COVID-19 pandemic (2020–2022), 8055 patients were treated, and 6.55% of cases occurred 6.55%. Among them are presented 1841 pregnant women, only 52 patients (2.8%) required intensive or critical care, due to complications such as pneumonia leading to acute respiratory failure, ARDS, and 8 deaths (0.7%) were recorded.
Major risk factors included obesity, age>35 years, and pre-existing comorbidities. Complications observed among pregnant women with COVID-19 included pneumonia, pulmonary fibrosis, acute respiratory failure, respiratory distress, multiple organ dysfunction, cytokine storm, and sepsis. The disease course was mild to moderate in most cases, while severe cases accounted for 3.5%. Fatal outcomes were associated primarily with the development of ARDS and pulmonary fibrosis. Cesarean delivery was performed based on predictors of disease progression. Only one case of vertical transmission of SARS-CoV-2 was identified. During 2022-2024, 30 pregnant women were admitted with viral pneumonia complicated by acute respiratory failure. Among them, 17 were confirmed to have influenza A virus infection by PCR testing. None of these patients developed ARDS, and no deaths cases occurred. The favourable outcomes were attributed to the timely inclusion of antiviral agents in combination with pathogenic and symptomatic therapy