Van Yüzüncü Yıl University Research Information System
Not a member yet
65114 research outputs found
Sort by
FUNCTIONAL IMPORTANCE AND PERFORMANCE EFFECTS OF FENNEL (Foeniculum vulgare) IN ANIMAL FEEDING
No full textPetrogenesis and geochemical evolution of mafic dikes in the Kıratlı Region (Yüksekova Complex, SE Türkiye): Evidence for tholeiitic–alkaline transition during Neo-Tethyan evolution
No full textThis study presents new petrographic and geochemical data on mafic dikes intruding the Kıratlı ophiolite (İpekyolu–Van, Eastern Anatolia), a segment of the southeastern branch of the Neo-Tethys. The dikes are mainly represented by microgabbros and diabases, composed of plagioclase and pyroxene, and display alteration features such as chloritization and sericitization. Major and trace element analyses indicate basaltic compositions that can be divided into tholeiitic and alkaline groups. Tholeiitic samples show depleted rare earth element (REE) patterns, Nb depletion, and Th enrichment, consistent with a supra-subduction zone origin, whereas alkaline samples exhibit light rare earth element (LREE)-enriched signatures and within-plate affinities, reflecting low-degree partial melting and/or crustal contamination during extensional phases. Comparisons with other ophiolitic dike suites in Türkiye suggest that the Kıratlı dikes record polyphase magmatism related to both subduction and extension. These findings provide new insights into the tectono-magmatic evolution of the southeastern Anatolian Ophiolite Belt and highlight the complex interplay of mantle heterogeneity, fractional crystallization, and tectonic processes during the closure of the Neo-Tethys.</p
HALKBİLİM PERSPEKTİFİNDEN TÜRKİYE’DE SÜRELİ YAYINLARDA EPİK DESTANLAR ÜZERİNE İNCELEMELER (1930-1980)
No full textTürk halkbilimi tarihi, geniş ve derinlikli bir şekilde incelenmelidir. Bu kapsamda sözlükültür türlerinin tarihî perspektifle incelenmesi gerekmektedir. Türk epik destan geleneği ile ilgiliçalışmaların Türkiye’deki sürecinin detaylı bir incelemesinin halkbilim araştırmaları ile birlikteTürk düşüncesinin dönüşüm evrelerini anlamaya da katkısı olacaktır. Bu makale, 1930-1980yılları arasında süreli yayınlarda yer alan ve Türk halkbilimi çerçevesinde üretilen destan türü ileilgili yazıların tespiti, içerik analizi ve seçilmiş yazıların betimsel değerlendirilmesi yoluyla temelyaklaşımları belirlemek için yazılmıştır. Destan türü ile ilgili metinlerin tespiti için folklorbibliyografyaları, Millî Kütüphane Makaleler Bibliyografyası, İslam Araştırmaları Merkezi’nin(İSAM) makaleler veri tabanı, Ulusal Tez Merkezi sistemindeki dergi indeksleri ile ilgili tezler,Millîyetçi Dergiler projesindeki metinler taranmıştır. Destan türü ile ilgili öne çıkan isimler tespitedilmiştir.19. yüzyıl ile birlikte Türk destan geleneği bilimsel incelemelere konu edilmeye başlamıştır.Özellikle Çarlık Rusya sınırları içerisindeki Türk halklarının destanları ile ilgili çalışmalar 19.Yüzyılın ikinci yarısında sistemleşmiş ve nicelik olarak artmıştır. Türkiye sahasında destanincelemeleri II. Meşrutiyet sonrası dönemde başlamıştır. 1914 sonrası dönemde ise Ziya Gökalp,M. Fuad Köprülü, Ali Canip ve Hilmi Ziya gibi isimlerin etrafında destan türü, destanların millethayatındaki yeri ve millî bir destan oluşturulması imkânı etrafında tartışmalar yapılmıştır.1930’ların başında destanlar ve Türk destanlarıyla ilgili görüşleriyle Zeki Velidi Togan’ı veAbdulkadir İnan’ı da bu listeye eklemek gerekir. 1930-1980 arası yapılan bu inceleme ile destantürüne yönelik çalışmaların kavram, incelenen metinler, yöntem ve teori bakımlarından sahipoldukları özellikler incelenmiştir. </p
Tarihi ve Kültürel Miras Olarak Van Ernis Köy Enstitüsünün Bütüncül Koruma ile Turizme Kazandırılması
No full textYeni geçim kaynakları ve ekonomik faaliyetler yaratan turizm, son yıllarda tarihî çevrelerdeekonomik bir değer olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışma kapsamında, Cumhuriyetin önemlikazanımlarından olan ve günümüzde modern mimarlık mirası olarak değerlendirilen eğitimyerleşkelerinden olan Van Ernis köy enstitüsü ele alınmakta ve turizm açısından mevcutpotansiyelini irdelemek amaçlanmaktadır. Cumhuriyet sonrası ülkede eğitim ve kırsal kalkınmaamacıyla açılan 21 köy enstitüsünden sonuncusu olan Van Ernis Köy Enstitüsü, eğitime açıldığı1948 yılından 2011 Van depremlerine kadar eğitim için kullanılan bir yerleşkedir. Bu çalışmanınamacı hem ulusal bir hazine hem de kültürel ve tarihi mimari miras olarak kabul edilen buyerleşkeyi tanıtmak ve Cumhuriyet dönemi ve eğitim açısından büyük önem taşıyan bu alandakisürdürülebilir turizm olanaklarının potansiyeli konusunda farkındalık yaratmaktır. DiyarbakırKültür Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından 2000 yılında tescil edilen, dokuz yapı ve 150dönümlük araziden oluşan ve hala ayakta kalmaya çalışan bu yarımada şeklindeki yerleşim alanı,ne yazık ki kaderine terk edilmiştir. Çalışmada, yerinde inceleme, ölçüm, fotoğraflama ve gözlemgibi nitel yöntemlerin yanı sıra, tarihi alanların turizme kazandırılması konusunda yapılançalışmalara ilişkin literatür taraması da yapılmıştır. Konumu, doğal peyzajı ve tarihi öneme sahipyapıları nedeniyle yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan ulusal ve çağdaş mimari mirasımızınturizme kazandırılması amaçlanmaktadır.</p
