Repositorium of Institute of International Politics and Economics
Not a member yet
1516 research outputs found
Sort by
Novo zakonodavstvo Evropske unije o digitalnim uslugama
No full textDigitalne usluge su svakodnevno prisutne u našim životima i olakšavaju komunikaciju, obavljanje poslova i mnogo toga na različite načine. Korišćenje onlajn usluga olakšalo je preduzećima da trguju izvan nacionalnih granica, donoseći im više prihoda i pristupa novim tržištima. Sa mnogobrojnim prednostima koje su digitalne usluge donele, postoje i problemi koji se ogledaju u trgovini ilegalnom robom, ilegalnim sadržajima na internetu. Digitalne usluge se zloupotrebljavaju od strane internet platformi korišćenjem manipulativnih algoritamskih sistema za ciljani marketing, širenjem dezinformacija ili korišćenjem drugih načina u štetne svrhe. Internet platforme su, u nedostatku pravne regulative za sve oblasti,počele i same daregulišu ovaj digitalni svet, čime su ugroženai osnovna prava nainternetu. Nanivou Evropske unije (EU) u ovoj oblasti postojale su značajne pravne praznine koje je trebalo rešiti, pa su doneta dva akta: „Zakon o digitalnim tržištima” i „Zakon o digitalnim uslugama”. „Zakon o digitalnim uslugama”, koji je donet Uredbom (EU) 2022/2065 predstavlja temu ovog rada. Usvajajući moderan pravni okriv o digitalnim uslugama, EU je postavila pravne temelje koji bi trebalo da omoguće bezbednost korisnika na mreži, uspostavljanje upravljanja sa zaštitom osnovnih prava korisnikadigitalnih usluga, kako individualnih potrošača tako i preduzeća
Россия и Западные Балканы: реализованные и упущенные возможности в торговле = Russia and Western Balkans: Realized and Missed Opportunities in Trade
No full textThe research quantitatively evaluates non-economic “factor of friendliness” in Russia’s international trade. Based on panel data, the single-country gravity model applied to the imports of the Russian Federation and partner countries that are members of Eurasian integration projects, BRICS, and SCO. The model includes three dummy variables for each of the three associations and a summary variable for any kind of interstate rapprochement. The results show the correctness of the initial assumption about the significant positive impact of any form of integration with Russia on its imports from partner countries, although membership in these associations does not imply customs relief. The application of the model’s obtained coefficients to the Western Balkans countries indicated huge differences in potential exports with and without the factor of rapprochement. Only Serbia realizes a significant part of its export potential on the Russian market, with possibilities for its additional increase. Other countries of the Western Balkans achieve much less export than the potential. The most important groups of export products for each country were investigated, which identified the sectors that would achieve significant benefits from rapprochement with Russia. Given that North Macedonia, Montenegro and Albania were added to the list of enemy countries by introducing sanctions against Russia during the Ukrainian crisis, their chance to improve these sectors independently under privileged conditions was missed for an extended period of time
Regional Approach of the European Union in a Potential New Cycle of Enlargement - a Case Study of the Western Balkans
Get PDFThe political catchphrase Western Balkans has become synonymous for the states
and entities in this region which already are in the process of joining the European
Union. After Croatia’s membership to the European Union, two approaches have become
almost certain: that the European Union will not expand “horizontally” in the medium
term and that it is difficult to expect the EU membership of any individual country from
the Western Balkans separately from the others, respectively, the assumption of the potential
integration of the entire region altogether have become almost universally accepted thesis
within political and academic society. In this paper, the key research question is does, in
the case of the Western Balkans, the European Union will use the regional approach of
integration, i.e., does the entire region will become part of the Union altogether, in the
classical sense of understanding full membership in the EU, according to the model of
the admission of the countries of Central Europe, i.e., the so-called Visegrad group?
From a theoretical point, this paper will provide a contribution to actualising the
importance of regionalisation and regional integration in the achievement of foreign
policy goals of small and microstates, such as the so-called “six” in the Western Balkans
Dinamika razvoja intelektualne svojine u međunarodnim ekonomskim odnosima
Get PDFDinamika razvoja intelektualne svojine u međunarodnim ekonomskim
odnosima je oblast koja spaja pravo i ekonomiju, ali i tehnologiju, politiku i
druge oblasti. U razvoju svetske privrede prava intelektualne svojine postala
su pokretači proizvodnje zahvaljujući stalnim inovacijama, a posebno iz oblasti
digitalizacije, pa samim tim zaslužuju najveću moguću pažnju kod proučavanja
međunarodnih ekonomskih odnosa. Sa četvrtom industrijskom revolucijom,
koju karakterišu veća automatizacija proizvodnih procesa, digitalizacija, brzi
internet, veštačka inteligencija, razvoj fleksibilnih tehnologija, razvoj
„inteligentnih mašina” i „pametnih fabrika”, intelektualna svojina postala je
sastavni deo ekonomskog razvoja. Uticaj intelektualne svojine svakodnevno
raste, posebno u oblastima zasnovanim na znanju, kao što su informacione
tehnologije, komunikacije i biotehnologije. Inovacije i kreacije ljudskog uma se
sve više komercijalizuju radi ekonomične proizvodnje visokog kvaliteta u
malim serijama i sa sve kraćim rokovima.
Vodeće svetske privrede smatraju da su standardi intelektualne svojine
neophodni za uspeh, i kao nagrada za kreatora, i kao podsticaj za istraživanje i
razvoj, čiji troškovi znaju da budu izuzetno visoki, posebno u savremenim
laboratorijama sa visokotehnološkom opremom. Čini se da zemlje u razvoju
trpe gubitak blagostanja zbog usvajanja istih standarda prava intelektualne
svojine kao u razvijenim zemljama, a nerazvijene zemlje su i danas u
nepovoljnijem položaju i ne mogu da uberu pozitivne plodove globalizacije,
dok im negativni mnogo lakše stižu. Istraživanja i empirijski dokazi o ulozi
zaštite intelektualne svojine u promovisanju inovacija i ekonomskog rasta
uopšte i dalje ostaju ograničeni, dvosmisleni i neubedljivi.
Regionalni trgovinski sporazumi sa odredbama o intelektualnoj svojini
zahtevaju da zemlje potpisnice sporazuma dostignu standarde intelektualne
svojine slične onima u razvijenim zemljama. Nova generacija sporazuma,
poznata kao duboki trgovinski sporazumi, uključuje TRIPS-plus standarde
intelektualne svojine, koji prevazilaze obaveze sadržane u Sporazumu Svetske
trgovinske organizacije o trgovinskim aspektima prava intelektualne svojine
(Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights – TRIPS). Međusobna
povezanost regionalnih trgovinskih sporazuma stvara mreže za prenošenje tih
jačih prava intelektualne svojine iz jednog sporazuma u mnoge druge
sporazume i zemlje.
Interesi država u pogledu standarda i nivoa zaštite variraju u zavisnosti od
stepena privrednog razvoja i mnogih drugih karakteristika zemlje koja je
usvojila takvu zaštitu. TRIPS sporazum pruža određenu fleksibilnost članicama
Svetske trgovinske organizacije u pogledu nivoa zaštite, omogućavajući
zemljama u razvoju određenu meru slobode. Predvodnici trenda jačanja zaštite
prava intelektualne svojine su SAD i EU, koje, svaka sa svoje pozicije, zahtevaju
jake odredbe o intelektualnoj svojini, kako bi se ograničile imitacije i curenje
znanja i tehnologije u privrede u razvoju. Sam ekonomski učinak u visoko
razvijenim zemljama u većoj meri je zavisan od kvaliteta zaštite prava
intelektualne svojine, nego u manje razvijenim privredama. Kina je, u odnosu
na SAD i EU, afirmativnija u stvaranju odbrambenih koalicija koje se
suprotstavljaju standardima TRIPS-plus, nego u promovisanju sopstvenih
inicijativa za intelektualnu svojinu regionalno ili plurilateralno. S obzirom na
različite interese, kao i veoma različitu ekonomsku snagu država, javlja se
problem sa kredibilitetom preovlađujućeg pristupa zaštite prava intelektualne
svojine, zasnovanog na jednostavnom ujedinjenju zemalja sa različitim
institucionalnim okvirom pod jednim kišobranom, posebno kada su njihovi
efekti na ekonomski rast i razvoj u pitanju.
Intelektualna svojina je već duže vreme aktuelna tema. Ona je sastavni deo
vrednosti sve više preduzeća i veoma je važna za njihov ekonomski prosperitet,
ali je takođe kroz proizvode i usluge u koje je utkana postala sastavni deo
svakodnevnog ljudskog života. Tema dinamike intelektualne svojine u
međunarodnim ekonomskim odnosima zahtevala je interdisciplinarnu analizu
i monografija je, koliko je to bilo moguće, pisana sa izbalansiranim i objektivnim
pristupom analizi izazova modernog doba. Brojna postavljena pitanja i dati
odgovori, od finansijskih aspekata prava intelektualne svojine, preko uloge
intelektualne svojine u podizanju konkurentnosti, prava na lečenje ili raznih
kontroverzi vezanih za GMO, veštačku inteligenciju i drugo, čini ovu
monografiju interesantnim i bogatim štivom.
Monografija se sastoji od pet poglavlja: Uloga intelektualne svojine u
savremenim međunarodnim ekonomskim odnosima; Politika zaštite
intelektualne svojine u svetu – želje i mogućnosti; Razvijene privrede i uloga
intelektualne svojine u njihovom razvoju; Savremeni trendovi i kontroverze
ekonomske eksploatacije inovacija u svetskoj privredi i Specifična pitanja
intelektualne svojine i međunarodnih ekonomskih odnosa.
Posebnu zahvalnost izražavam recenzentima na podršci i doprinosu
kvalitetu monografije: dr Dušku Dimitrijeviću, naučnom savetniku, Institut za
međunarodnu politiku i privredu, Beograd; prof. dr Vladanu Pavloviću,
naučnom savetniku i redovnom profesoru, Ekonomski fakultet, Univerzitet Priština sa privremenim sedištem u Kosovskoj Mitrovici; prof. dr Milici Šutovoj,
vanrednom profesoru, Pravni fakultet, Univerzitet Goce Delčev, Štip, Republika
Severna Makedonija; prof. dr Ani Jovancai Stakić, vanrednom profesoru,
Univerzitet Singidunum, Beograd
China’s New Initiatives and the Shaping of Eurasia’s Strategic Environment
Get PDFThe United States retreat from Afghanistan and Washington’s
incremental China-containment pressure in the Indo-Pacific, as well as the
beginning of Russia’s special military operation in Ukraine, have presented
an important challenge for Beijing’s shaping of a strategic environment in
Eurasia favourable to its key domestic, regional and global interests. China
faced an increasing threat to its territorial integrity and sovereignty
(Xinjiang, Taiwan), to its key role in the global supply chain (Western de-
coupling), to its maritime transport routes (increased U.S. military oversight
in the South China Sea) and to its land routes through the China-Pakistan
Economic Corridor into the Arabian Sea port of Gwadar (terrorist attacks
of the “Balochistan Liberation Army” in retreat from Afghanistan).
Furthermore, Beijing needed to address the question of instability in Central
Asia, its energy security in the Middle East with Saudi-Iranian tensions still
on, and to tackle the issue of threats of Western sanctions over its
cooperation with its closest strategic partner, the Russian Federation.
Despite the COVID-19 restrictions taking their toll on both China’s
economic and diplomatic outreach, Beijing decided to push farther with its
strategic undertakings. Thus, in addition to the expansion of the Shanghai
Cooperation Organization (SCO) and BRICS in 2023, China presented three
new initiatives in line with its flagship Belt and Road Initiative (BRI) – the
Global Development Initiative (GDI, 2021), the Global Security Initiative
(GSI, 2022) and the Global Civilization Initiative (GCI, 2023). Building on the concepts of shaping and strategic narrative, this article looks at how
Beijing involved its initiatives to pursue the shaping of the strategic
environment and norms in Eurasia and beyond, pushing past the Western
constraints of the “rules-based order” (RBO)
Evropska unija i zaštita dece i omladine izbegle iz Ukrajine
No full textSvaki rat sa sobom nosi posledice po zaraćene strane, kao i po
okolne države i regione. Specijalna operacija Rusije u Ukrajini, započeta
2022. godine, preti da ostavi posledice po ceo svet. Usled ratnih razaranja
u Ukrajini, Evropska unija (EU) suočena je sa prilivom izbeglica iz
Ukrajine. Posebno su ozbiljne posledice i traume koje rat ostavlja na decu
i omladinu. Ova kategorija lica suočava se sa brojnim opasnostima – od
trgovine ljudima, nelegalnih usvojenja, fizičkog i seksualnog zlostavljanja,
kao i posledica po zdravlje, školovanje, razvoj i socijalnu integraciju. U
predmetnoj analizi autorka razmatra Rezoluciju Evropskog parlamenta o
zaštiti koju EU pruža deci i omladini izbegloj iz Ukrajine, kao i prepreke
sa kojima se EU suočava na ovom putu. U analizi su razmatrana i iskustva koja
Republika Srbija ima u pogledu ovog pitanja. Pristupajući ozbiljno
analizi ove značajne i aktuelne teme, autorka dolazi do zaključaka koji
ukazuju da EU ulaže velike napore u spajanju porodica, socijalnoj
integraciji, obezbeđivanju zdravstvene zaštite, davanju psihološke
podrške, obezbeđivanju nastavka školovanja i rešavanju drugih problema
izbegle dece i omladine iz Ukrajine. Prema njenom mišljenju, mere koje je EU do sada preduzela u zaštiti dece i omladine izbegle iz Ukrajine
pokazale su se efikasnim, zbog čega bi bilo moguće iskoristiti ova
pozitivna iskustva kao odgovarajuće smernice za upodobljavanje domaće
prakse u pružanju izbegličke zaštite
Rusija i Ukrajina : poreklo jedne tragedije
No full textDvadesetčetvrtog februara 2022. godine, okruglo tri decenije
otkako su Ruska Federacija i Ukrajina raspadom Sovjetskog Saveza
nastavile svoj život kao dve nezavisne države, među njima je otpočeo
totalni oružani sukob. Tog jutra, ruske vojne snage krenule su u punu
invaziju Ukrajine, sa severa (iz Belorusije), istoka i juga, te sa kopna,
mora i iz vazduha. Rat koji su Rusi nazvali „specijalnom vojnom
operacijom“, a koja je po opaženim pokazateljima bila planirana da
traje nekoliko dana i rezultira zauzimanjem Kijeva i ukrajinskim
pristankom na ruske mirovne uslove, u trenutku kada ovo pišemo traje
već godinu i po dana i ne pokazuje tendenciju da se skoro okonča.
Povlačenje ruskih trupa sa kijevskog bojišta u ranoj fazi rata
koincidiralo je s krahom ionako mlakih pokušaja da se sukob reši
pregovorima. Posledična lokalizacija fronta na južne i istočne
delove Ukrajine, uz nekoliko uspelih i neuspelih ruskih ofanziva i
ukrajinskih kontraofanziva, rusku delimičnu mobilizaciju, napade na
ukrajinsku civilnu infrastrukturu i proglašenje aneksija okupiranih
teritorija, te ukrajinska nastojanja da asimetričnim sredstvima
prenesu sukob i na tlo Rusije, rezultirala je ratom iznurivanja u kome
se, u ovom trenutku, bilo pobeda jedne od strana bilo „korejski scenario“
primirja na liniji fronta, nakon što se strane budu dovoljno iscrpele,
čine jako udaljenim. U međuvremenu, politički Zapad predvođen
Sjedinjenim Državama snabdeva Ukrajinu ogromnim isporukama
naoružanja kako bi joj pomogao da se odupre napadaču, pa ipak čini sve
da ne pređe „crvenu liniju“ direktnog ulaska u rat, bojeći se eskalacije
ka upotrebi nuklearnog oružja.
Rusko-ukrajinski rat nesumnjivo je jedna velika tragedija. Oružanog
sukoba takvih razmera u Evropi nije bilo još od Drugog svetskog rata,
dakle punih osam decenija. Iako je precizan broj poginulih do sada teško
utvrditi, a „hvaljenje“ sukobljenih strana preuveličanim gubicima
protivnika postalo opšte mesto, jasno je da se ukupne borbene i civilne
žrtve mere desetinama hiljada, te da je ta brojka verovatno već uveliko
šestocifrena. Materijalna razaranja duž linije fronta, ali i šire,
nemerljiva su. Neki od gradova (Mariupolj, Bahmut...) morali su da budu
razoreni do temelja da bi bili zauzeti. Broj izbeglih i raseljenih lica,
koji je u početku rata dostizao i četvrtinu ukrajinskog stanovništva, u
međuvremenu je opao, ali se i dalje meri milionima. „Najdeblji kraj“
izvlači ruskojezično (etnički rusko i ukrajinsko) stanovništvo
jugoistočne Ukrajine, koje su Rusi prema jednom od proklamovanih ciljeva
svoje operacije došli da spasu „genocida“ i oslobode „neonacističkog“
režima u Kijevu. Ni civili na drugim mestima nisu sasvim pošteđeni,
o čemu recimo svedoči masakr u Buči prilikom ruskog povlačenja sa
kijevskog fronta. Granatiranje na području nuklearne centrale u
Zaporožju u više navrata je zapretilo radioaktivnom katastrofom, a
stvarna ekološka katastrofa dogodila se razaranjem brane u Novoj
Kahovki i plavljenjem obala donjeg toka Dnjepra.
Rat nanosi kratkoročnu i dugoročnu štetu svim stranama umešanim
u njega, ali i šire, te uveliko proizvodi tektonske promene u
međunarodnim odnosima. Zbog agresije protiv Ukrajine, koju je u
Ujedinjenim nacijama osudilo 140 država, Rusiji su zapadne i još neke
države uvele sveobuhvatne sankcije, koje se kreću od ekonomske, preko
političke, do saobraćajne, kulturne i sportske izolacije. Ruski
predsednik, Vladimir Putin, našao se i na poternici Međunarodnog
krivičnog suda za ratne zločine. Osim štete koju nanose ruskoj ekonomiji, odsecajući je od finansijskog i drugih tržišta koja kontroliše Zapad i
ugrožavajući za nju vitalnu trgovinu energentima, te je terajući da se
„baci u naručje“ ekonomski mnogo moćnije Kine, sankcije pogađaju i one
koji su ih uveli, izazivajući odavno neviđenu inflaciju u razvijenom
zapadnom svetu. Najsiromašnijim zemljama Afrike sve vreme preti
opasnost od gladi, usled poteškoća oko izvoza ukrajinskog žita.
Nezadovoljstvo stanjem na ratištu preti i političkom
destabilizacijom u Rusiji, što se moglo videti pri pobuni Jevgenija
Prigožina i plaćeničke formacije Vagner u junu 2023. Za jačanje
nacionalnog identiteta otporom agresoru Ukrajina plaća visoku cenu
jer se rat vodi na njenoj međunarodno priznatoj teritoriji, uz njeno
hronično nezadovoljstvo količinom, kvalitetom i dinamikom isporuka
zapadnog naoružanja. Iako je Zapad kroz odgovor na rusku agresiju iznova
„pronašao“ svoje geopolitičko-ideološko jedinstvo, a hegemonizam SAD
dobio „vetar u leđa“, jasno je da i ta strana na duži rok rizikuje
iscrpljivanje resursa u sukobu s Rusijom, u osvit neizbežnog zaoštravanja
kinesko-američkog rivalstva i narastajućih globalnih problema.
Kako je ova tragedija uopšte postala moguća i da li se mogla izbeći?
Kako i zašto su se dve susedne evropske, slovenske i većinski
pravoslavne države, nakon tri i po veka zajedničkog života, našle u
situaciji da se tuku na život i smrt? Kako i zašto je došlo do toga da
Rusija i SAD, dve nuklearne sile koje za četiri decenije Hladnog rata
nisu ni metak opalile preko linije podele u Evropi, danas, kada su
Hladni rat i ideološko sukobljavanje kojim se odlikovao daleko iza
nas, u srcu Evrope indirektno vode rat, uz stalnu opasnost da on
eskalira do direktnog? Ovo su pitanja na koja ćemo nastojati da
odgovorimo u ovoj knjizi. Ona se ne bavi samim Rusko-ukrajinskim ratom,
već njegovim uzrocima i putanjom dolaska do njega, a detalji iz samog
rata biće korišćeni sporadično, da bi dočarali o kolikoj tragediji se
radi i pomogli u analizi kako i zašto je on izbio. Knjiga se, dakle,
hronološki završava 24. februara 2022, a počinje više od jednog
milenijuma ranije, jer smo radi razumevanja aktuelne tragedije imali
potrebu da se vratimo daleko u istoriju. Prvi korak ka tome, u nastavku
Uvoda knjige, biće kritički pregled do sada postojeće literature o
rusko-ukrajinskom sukobu, te postavljanje našeg teorijskog i šireg
okvira razumevanja tog sukoba. Na kraju Uvoda bavimo se granicom,
odnosno geopolitičkom činjenicom da je u najvećem delu svoje istorije
Ukrajina bila „granična zemlja“, kao jednim od činilaca sukoba. Sledi
glavni deo knjige koji se sastoji od četiri poglavlja – Rus(ija), Imperija, Revolucija i Tragedija, koja obrađuju po jedan istorijski period u rusko-
ukrajinskoj istoriji (uz uzgredno pominjanje Belorusije, kao sporednog,
ali ne i beznačajnog aktera rusko-ukrajinske tragedije), a svako je
podeljeno na po tri odeljka i ima i sopstveni zaključak. Rus(ija) govori
o istoriji Kijevske Rus, njenim podelama, okupljanju njenog istočnog
dela pod vođstvom Moskve i stavljanju ukrajinskih kozaka pod njen
suverenitet u 17. veku. Imperija se bavi istorijom Ruske imperije, koja
postaje deo evropskog sistema država, ukida autonomiju kozacima i
širi se na nove ukrajinske zemlje, da bi zatim prošla kroz period
rađanja nacija i narušavanja evropske ravnoteže snaga, što će
rezultirati njenom propašću. Revolucija pokriva sovjetski period, koji
obuhvata međuratno doba, Drugi svetski rat i Hladni rat, te novu
dinamiku rusko-ukrajinskih odnosa, zaključno sa raspadom Sovjetskog
Saveza i nastankom Ruske Federacije i Ukrajine kao nezavisnih i
međunarodno priznatih država. Poslednje poglavlje – Tragedija – bavi
se periodom od raspada Sovjetskog Saveza do početka Rusko-ukrajinskog
rata, i već njegov naslov nagoveštava da zapravo čitave te tri decenije
za Ukrajinu i Rusiju, usled njihovog neuspeha da razviju model
ravnopravnih dobrosusedskih odnosa, smatramo tragičnim, zaključno s
ratom kao katastrofalnim raspletom. Zaključak knjige trebalo bi da
sumira učinak brojnih činilaca koji su na složen način upravljali
rusko-ukrajinskim sukobom i naposletku, nažalost, omogućili njegovu
eskalaciju do totalnog rata, ali i da ponudi mogući izlaz iz ove
tragedije – ma koliko to u ovom trenutku utopijski zvučalo
European arms control in crisis – understanding the sources, Russian position and future prospects
Get PDFThe paper presents the research on the sources of the crisis and
the future prospects for European arms control, taking into account the
Russian position on this matter. The crisis of European arms control is
approached through the concept of systemic international crises, with the
authors claiming that the crisis of arms control in Europe is the result of
two-fold crises – one of strategic stability and the other of European security
architecture. It also uses a constructivist assumption on the importance of
a learning process and perception of threats and causes of crisis, as well as
of identities and interests of main actors, the ways they communicate and
understand them, and interact in order to create mutually acceptable
solutions or resolution of conflicts. The article concludes that if key states
of international order do not want to end up in turmoil, chaos, or war, they
have to find proper mechanisms for the management of their fears, where
arms control proves to be the best option. The build-up of a new arms
control architecture in Europe must start with the settlements of the issues
of NATO enlargement and territorial integrity of all European states, be
followed by strong confidence and security building measures (CSBMs)
and negotiations on de-escalation in the bordering regions of NATO and
Russia. The nuclear arms control could then be conducted between the
USA, European states, and Russia, with a close look and joint approach
toward China, India, and other nuclear weapon states
Open Balkans - Between Economic Opportunities and Political Reality
Get PDFThe Open Balkans initiative has received huge media attention for three reasons: first, because it is an authentic regional initiative launched by the leaders of Albania, North Macedonia and Serbia without foreign "mentorship"; second, because it has enabled practical mechanisms and measures that directly provide the economic sector of the participating countries to facilitate their business operations; and thirdly, because, unlike other initiatives with a regional character, it does not include all six economies of the Western Balkans, precisely because of existing political disagreements. The goal of this work is to determine and predict the real capacities of the Open Balkans, as well as the possibility of complete integration of the entire region within the framework of this initiative, aside to existing political disagreements. The research question is do the economic interests prevailed over the political interests of local politicians, so the future of this initiative is certain? In a theoretical sense, this paper will provide a new contribution to the science of international relations, more specifically in studies of regionalism by providing a new analysis of the importance of regional integration and association in the processes of economic development and political visibility of small and micro states, on the example of the Western Balkans