WODC Repository
Not a member yet
3500 research outputs found
Sort by
The right direction or missed opportunities? (full text only available in Dutch)
No full textThe Direction and Opportunities programme kicked off in 2015 with an exploratory look at the future of sanction enforcement for the purpose of developing a vision for this enforcement set in a wider context, in which the objectives of punishment and resocialisation are central. The overarching goal of the Koers en Kansen programme is to apply effective sanctions, now and in the future. Over 40 project ideas were gathered in 2018 and the first projects were launched in 2019. The Ministry of Justice and Security has asked the WODC to conduct a process evaluation to provide insight into the experiences, perceived impact and effective elements of projects aimed at the sentencing and processing of minor offences. The main research question reads as follows: What are the experiences of chain partners on a local, regional and national level with respect to the projects within the framework of Direction and Opportunities that focus on the handling and sentencing of criminal cases? What do the chain partners involved consider to be the effective elements and mechanisms of the projects and with what impact? This main question is divided into 17 sub-questions, which in turn are subdivided into four sub-studies. The substudies are: 1. Reconstruction of policy theory 2. The implementation of the projects and the role of the chain partners 3. Effective elements and mechanisms 4. Analysis and learning effect.Het programma Koers en Kansen is gestart in 2015 met een toekomstverkenning voor de sanctie-uitvoering met als doel een visie voor deze uitvoering in brede zin, waarbij de doelen van vergelding en resocialisatie centraal staan. Het overkoepelend doel van het programma Koers en Kansen is om tot effectieve sancties te komen, nu en in de toekomst. Binnen het programma Koers en Kansen voldoen vijf projecten aan deze definitie en daarom worden in deze procesevaluatie de volgende projecten meegenomen: I Wijkrechtbank Eindhoven, II Vonnisvoorstel en versnelde rechterlijke interventie. III Verbinding Proeftuin Ruwaard, IV Omgevingsadvies Jeugd, V Toezichtrechter OM. Het project Toezichtrechter bleek bij de uitvoering van dit onderzoek nog niet gestart en kon om die reden niet mee worden genomen. De centrale onderzoeksvraag luidt als volgt: Wat zijn op lokaal, regionaal en landelijk niveau de ervaringen van ketenpartners inzake de projecten binnen Koers en Kansen die zijn gericht op de behandeling en afdoening van strafzaken? Wat beschouwen de betrokken ketenpartners als de werkzame elementen en mechanismen van de projecten en welke impact ervaren zij hiervan
LGBTI- asylum seekers, converts and asylum seekers who left their religion at reception centres (full text only available in Dutch)
No full textThe Central Agency for the Reception of Asylum Seekers (hereinaf-ter referred to as COA) is responsible for the reception of asylum seekers and aims to create a good liv-ing environment for all immigrants residing in a COA centre. Some vulnerable groups in the centres re-ceive additional support, including those from the LGBTI community, converts and asylum seekers who have left their religion (hereinafter referred to as non-practitioners). There have been regular signs of intimidation and violence against LGBTI asylum seekers and converts at reception centres in recent years. The Dutch Ministry of Justice and Security and COA aim to obtain insight into possible improvements to enhance the care and support for these groups. The central research question is: how is the current COA care and support for LGBTI people, converts and non-practitioners organized, how is it implemented, what are the experiences of the various groups in-volved and where are opportunities for improvement?Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) is verantwoordelijk voor de opvang en begeleiding van asielzoekers en probeert voor alle vreemdelingen die op een COA-locatie verblijven een goede leefomgeving te creëren. Voor sommige kwetsbare groepen in de opvang is extra aandacht in de begeleiding, waaronder LHBTI’s, bekeerlingen en religieverlaters. In de afgelopen jaren zijn met enige regelmaat signalen gekomen van intimidatie en geweld tegen LHBTI en bekeerlingasielzoekers op de opvangcentra. Om de opvang en begeleiding van deze groepen te verbeteren, willen het ministerie van Justitie en Veiligheid en het COA inzicht krijgen in wat er beter kan voor deze groepen. De centrale onderzoeksvraag luidt als volgt: hoe is de huidige COA-opvang en -begeleiding van LHBTI’s en bekeerlingen en religieverlaters ingericht, hoe verloopt de uitvoering, wat zijn de ervaringen van diverse betrokkenen en waar liggen mogelijkheden tot verbetering
A Multiple Systems Estimation of presumed victims of human trafficking in the Netherlands during 2016-2019 (full text only available in English)
No full textBuilding on a previous study covering the period of 2010 up to 2015, a Multiple Systems Estimation was made of the number of presumed victims of human trafficking in the Netherlands using a national dataset of observed cases over the years 2016-2019. The dataset is maintained by a dedicated NGO (CoMensha, formerly La Strada Netherlands) receiving cases from a broad range of public and private institutions. In the present study we have looked in some detail at CoMensha’s dataset to ascertain whether it complies with basic requirements for MSE. To this end we have interviewed the data manager of CoMensha and officials responsible for the transfer of data from the six largest data providers, i.e. the National Police, the Border Police, the Social and Labour Inspectorate, institutions coordinating local victim care, care and service providers and FairWork (a NGO catering to the needs of exploited migrant workers/victims of forced labour).De probleemstelling van het onderzoek is in de opdrachtverlening als volgt omschreven: 1. ‘Schat het aantal slachtoffers van mensenhandel in Nederland in de jaren 2016 tot en met 2019, uitgesplitst naar type mensenhandel, sekse, minderjarige of meerderjarige leeftijd en herkomst uit Nederland of daarbuiten. 2. Maak daarbij gebruik van de Multiple Systems Estimation methode en de databronnen die ook bij de eerdere mensenhandel schattingen uit 2017 zijn toegepast. Geef aan welke onzekerheden aan de schattingen zijn verbonden en ga in op eventuele mogelijkheden voor verbetering van de schatting. 3. Breng door vergelijking van de nieuwe schattingen met de eerdere schattingen de ontwikkeling van het slachtofferschap van mensenhandel in beeld. Probeer het verloop van de schattingen over de jaren 2010-2019 te verklaren en een indicatie te geven van de te verwachten ontwikkeling.’ INHOUD: 1. Inleiding 2. Het CoMensha-bestand 3. De MSE-analyse 4. Uitkomsten: de geschatte aantallen slachtoffers mensenhandel 5. Discussie en aanbevelinge
Defendants who fail to appear in court and defendants who do appear in court in commercial law cases (full text only available in Dutch)
No full textMany defendants fail to appear at hearings in commercial law cases handled by the Dutch sub-district courts. Previous research on the travel distance between the defendant’s home address and the sub-district court location has shown that travel distance does not play a role in whether or not the defendant chooses to appear in court. In order to gain more insight into who these absentees are, the Research and Documentation Centre (WODC) has asked Statistics Netherlands (CBS) to conduct statistical research on the socio-economic characteristics of these commercial case defendants, focusing specifically on any differences between defendants who do appear and those who do not. The research question was formulated as follows: who are the defendants who fail to appear in court, and what are their socio-economic characteristics compared to defendants who do appear in court? Aside from answering this question, we compared the characteristics of both absentees and defendants appearing in court with the characteristics of the Dutch population.Veel gedaagden laten verstek gaan bij door de kantonrechter behandelde handelszaken. Uit eerder onderzoek naar de reisafstand tussen het woonadres van de gedaagde en de kantonlocatie blijkt dat de reisafstand geen rol speelt in het wel of niet verweer voeren. Om meer inzichten te krijgen in wie de verstekgangers zijn, heeft het WODC het CBS gevraagd om een statistisch onderzoek uit te voeren naar de sociaal-economische kenmerken van gedaagden bij door de kantonrechter behandelde handelszaken, met een focus op eventuele verschillen tussen gedaagden die verstek laten gaan en gedaagden die wel verweer voeren. De onderzoeksvraag luidt als volgt: wie zijn de verstekgangers en wat zijn hun sociaal-economische kenmerken in vergelijking met verschenen gedaagden? Naast het beantwoorden van deze vraag worden de kenmerken van zowel verstekgangers als verweervoerders ook vergeleken met de kenmerken van de Nederlandse bevolking. INHOUD: 1. Inleiding 2. Afbakening populatie 3. Kenmerken gedaagden 4. Conclusies en aanbevelingen voor vervolgonderzoe
Futureproof Sexual Assault Centre (CSG); an administrative and organizational evaluation in support of the continued development of the CSG (full text only available in Dutch)
No full textIn order to be able to provide integrated, accessible, and early care to victims of sexual assault, the Sexual Assault Centre (Centrum Seksueel Geweld -CSG-) was established in the Netherlands in 2012, where nurses, police, (forensic) doctors and care providers work together in an integrated manner. Currently there are 16 regional CSG locations spread across the Netherlands. Within the CSG, medical, forensic, and psychological experts work together to provide multidisciplinary care to victims. it was decided that a study would be conducted on the financial aspects of the CSG (see: Gupta Strategists 2020) and another study on the administrative embedding and organizational structure of the CSG. The findings of this second study are presented in this report. The following sub-questions were the focus of this research: 1. How has the Sexual Assault Centre (CSG) developed - from an administrative and organizational point of view - from the establishment of the first CSG location to the current national network of 16 locations? 2. What does the CSG's administrative organizational structure look like and how is the CSG embedded in an administrative-organizational way? 3. How does the cooperation between the organizations involved within the CSG work? Which success factors, vulnerabilities and bottlenecks exist with regard to the organization of the cooperation? 4. Based on the answers to research questions 1 to 3, how can the organization of the CSG be further designed with a view on the further administrative development of the CSG? What are the preconditions for a future-proof organization with a strong administrative embedding? How do these preconditions relate to the current organization of the CSG?Om integrale, toegankelijke en vroegtijdige zorg te kunnen verlenen aan slachtoffers van seksueel geweld is in 2012 in Nederland het Centrum Seksueel Geweld (CSG) opgericht waar verpleegkundigen, politie, (forensisch) artsen en hulpverleners zoveel mogelijk vanuit één loket samenwerken. Inmiddels zijn er, verspreid over Nederland, 16 regionale CSG-locaties. Binnen het CSG werken medisch, forensisch en psychologisch deskundigen samen om multidisciplinaire zorg te verlenen aan slachtoffers. De probleemstelling in dit onderzoek luidt als volgt: Hoe heeft het Centrum Seksueel Geweld (CSG) zich bestuurlijk-organisatorisch ontwikkeld sinds de oprichting van de eerste locatie in 2012, hoe is de bestuurlijke inbedding van het CSG georganiseerd en hoe verloopt de samenwerking binnen het CSG? Hoe kan de organisatie van het CSG nader worden vormgegeven met het oog op verdere bestuurlijke inbedding en organisatorische doorontwikkeling van het CSG? INHOUD: 1. Inleiding 2. Onderzoeksperspectief en aanpak 3. Historische context CSG 4. Positionering en inbedding 5. Netwerksamenwerking 6. CSG vanuit drie logica's 7 Conclusies en aanbevelinge
Pilots Innovation Act (full text only available in Dutch)
No full textIn anticipation of the entry into force of the new Code of Criminal Procedure (WvSv), organizations working in the criminal justice system such as the police, the Public Prosecution Service and the Judiciary will experiment with several new elements of the anticipated new WvSv in order to gain practical experience with these elements. To this end, five pilot projects will be launched in 2022 on the basis of the Innovation Act (‘Innovatiewet Strafvordering’), which will amend the current code in several respects. These pilot projects are jointly set up by the organizations involved, in consultation with the Ministry of Justice and Security (JenV). The objectives of the pilots are set out in the Innovation Act and are explained in the Explanatory Memorandum. There are general objectives and specific objectives per pilot. AEF provides a factual inventory of the five pilots. This inventory serves as the basis for the evaluation of the pilots.Vooruitlopend op de inwerkingtreding van het nieuwe Wetboek van Strafvordering (WvSv), zullen organisaties werkzaam in de strafrechtpraktijk zoals de politie, het OM en de Rechtspraak met een aantal onderwerpen experimenteren om hier in de praktijk ervaring mee op te doen. Hiervoor gaat in 2022 een vijftal pilotprojecten van start op basis van de Innovatiewet Strafvordering die het huidige wetboek op enkele onderdelen aanpast. Dit onderzoek geeft een feitelijke inventarisatie van de vijf pilots. Deze inventarisatie dient als basis voor de evaluatie van de pilots. Voor alle pilotprojecten is in ieder geval de bedoeling dat uiteindelijk wordt nagegaan of de voorgenomen wettelijke regeling in het nieuwe WvSv volstaat of dat bijstelling dan wel aanvulling nodig is. Het onderzoek valt uiteen in twee fasen. In de eerste fase is de beleidslogica die aan iedere pilot ten grondslag ligt gereconstrueerd. In de tweede fase is per pilot gekeken voor welke indicatoren al een nulmeting kon worden uitgevoerd. INHOUD: PIlot 1 - Prejudiciële procedure, Pilot 2 - Gegevens na inbeslagneming, Pilot 3 - AVR, Pilot 4 - Hulpofficier van Justitie, Pilot 5 - Mediatio
Acceptance of spousal maintenance by parties, the extent to which it meets the demands of today’s society (full text only available in Dutch)
No full textThis study concerns the question whether the current maintenance law is still valid today. It examines the ‘acceptance’ of maintenance by parties, the extent to which it meets the demands of today’s society – consider, for example, the position of unmarried cohabitants – and possible alterations of laws and regulations, partly with the aim of preventing legal proceedings. The answer to the aforementioned research question is provided on the basis of four sub-topics. The research into these sub-topics was conducted according to a fixed pattern of four steps: 1. collecting of existing data, 2. generating new data (i.e. conducting a questionnaire survey and interviews), 3. analysing the data and 4. testing the findings during expert meetings (triangulation).Dit onderzoek concentreert zich rond de probleemstelling of het wenselijk is de huidige regelingen van partner- en kinderalimentatie ‘bij de tijd’ te brengen. In dit kader komen drie facetten van alimentatie aan de orde: acceptatie door justitiabelen,aansluiting bij de huidige maatschappij en mogelijke aanpassingen van wet- en regelgeving, waaronder begrepen de Tremanormen. Deze facetten zijn onderling sterk met elkaar verbonden. Zo kan een aanpassing van de rekenmethodiek leiden tot een betere aansluiting bij de samenleving, waardoor betrokkenen sneller geneigd zullen zijn de regeling te aanvaarden. Uit de probleemstelling vloeien de volgende vier onderzoeksvragen voort: 1. Acceptatie door justitiabelen. Welke elementen van het systeem van partner- en kinderalimentatie dragen bij of doen afbreuk aan de acceptatie van de onderhoudsverplichting? In het verlengde hiervan rijst de vraag of er een verband is tussen de mate van acceptatie van de onderhoudsverplichtingen enerzijds en het aantal gerechtelijke procedures en invorderingsprocedures door het LBIO anderzijds. Dit onderdeel is nader uitgewerkt in hoofdstuk 4. 2. Aanpassing berekeningssysteem. Welke aanpassingen aan het bestaande berekeningssysteem van partneralimentatie kunnen bijdragen aan een vergroting van de acceptatie? In het bijzonder zal hierbij aandacht bestaan voor de vraag of een meer forfaitair stelsel de vergroting van de acceptatie bevordert. Ook stellen wij de vraag of een stelsel met een clean break tot een vergroting van de acceptatie van de onderhoudsverplichting leidt en een vermindering van het aantal procedures. Dit onderdeel is nader uitgewerkt in hoofdstuk 5. 3. Aansluiting bij maatschappij – algemeen. Sluit het stelsel van de onderhoudsverplichtingen aan bij de inrichting van de huidige maatschappij? Dit onderdeel is nader uitgewerkt in hoofdstuk 6. 4. Aansluiting bij maatschappij – informele samenlevers. Bij de maatschappelijke aansluiting speelt niet alleen de algemene vraag of het hedendaagse alimentatierecht nog wel ‘compatibel’ is, ook een specifieke vraag doemt hier op: dienen onderhoudsverplichtingen zich ook uit te strekken over de almaar groeiende groep ‘informele samenlevers’? Dit onderdeel is nader uitgewerkt in hoofdstuk 7. INHOUD: 1. Inleiding, 2. Huidige stand van zaken wetgeving, jurisprudentie en literatuur, 3. Ontwikkelingen in (opvattingen over) relaties, gezinnen, kinderen en scheidingen, 4. Acceptatie door justitiabelen, 5. Aanpassing berekeningssysteem, 6. Aansluiting bij de maatschappij - algemeen, 7. Aansluiting bij de maatschappij- informeel samenlevenden, 8. Conclusies en beantwoording onderzoeksvrage
Evaluation of the National Counterterrorism Strategy 2016-2020, Phase 1: Analysis and identification of measurable policy measures (full text only available in Dutch)
No full textMany different agencies and organizations are involved in (the implementation of) the counterterrorism policy (CT policy). Local, national and international governments work together with civil society organizations, companies and key figures to take preventive and repressive measures. The National Coordinator for Security and Counterterrorism(NCTV) has fulfilled the coordinating role in counterterrorism since 1 January 2005. The NCTV describes the common approach to counterterrorism for the first time in the National Counterterrorism Strategy 2011-2015. The counterterrorism measures in the period 2001-2010 were not based on an overarching strategy. The National Counterterrorism Strategy 2016-2020 (CT strategy) is the successor to the CT strategy 2011-2015. The aim of the CT strategy is to provide a strategic framework to government partners for countering the terrorist and extremist threat against the Netherlands. The central research question is: What are the goals and policy measures of the National Counterterrorism Strategy 2016- 2020, what is the expected contribution of the policy measures to the realization of the goals and which measures are promising for an evaluation of their contribution to the objectives of the CT strategy?Bij (de uitvoering van) het contraterrorismebeleid (CT-beleid) zijn veel verschillende instanties en organisaties betrokken. Lokale, nationale en internationale overheden werken samenwerken met maatschappelijke organisaties, bedrijven en sleutelfiguren om preventieve en repressieve maatregelen te nemen. De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) vervult vanaf 1 januari 2005 de coördinerende taak bij terrorismebestrijding. De NCTV beschrijft de gemeenschappelijke aanpak van terrorismebestrijding voor het eerst in de Nationale Contraterrorismestrategie 2011-2015. Aan de contraterrorismemaatregelen in de periode 2001-2010 lag geen overkoepelende strategie ten grondslag. De Nationale Contraterrorismestrategie 2016-2020 (CT-strategie) is de opvolger van de CT-strategie 2011-2015. Het doel van de CT-strategie is het bieden van een strategisch kader aan overheidspartners voor het tegengaan van de terroristische en extremistische dreiging tegen Nederland. De centrale onderzoeksvraag van het onderzoek is: Wat zijn de doelen en de beleidsmaatregelen van de Nationale Contraterrorismestrategie 2016-2020, de verwachte bijdrage van de beleidsmaatregelen aan de doelrealisatie en bij welke maatregelen is het meten van de bijdrage die beleidsmaatregelen leveren aan de doelstellingen van de CT-strategie kansrijk? INHOUD: 1. Inleiding 2. Nationaal Contraterrorismebeleid 3. Analyse beleidsmaatregelen 4. Het identificeren van meetbare beleidsmaatregelen 5. Handreikingen fase 2 van de evaluatie 6. Beantwoording deelvrage
Evaluation of the Football Hooliganism and Serious Public Nuisance (Measures) Act (full text only available in Dutch)
No full textThis is the second evaluation of the Football Hooliganism and Serious Public Nuisance (Measures) Act. The Act, also referred to as the 'Nuisance Act' or 'Football Act', came into force in 2010, was evaluated for the first time in 2012 and, partly as a result of this, was amended on a number of points in 2015. The evaluation’s main question was: To what extent and based on what considerations are the instruments of the act applied, how is this experienced, to what extent are the objectives of the act achieved and in what way can the achievement rate of the objectives be further im-proved?Dit is de tweede evaluatie van de Wet maatregelen bestrijding voetbalvandalisme en ernstige overlast (Wet MBVEO). De wet, ook wel bekend als de ‘Overlastwet’ of ‘Voetbalwet’, is in 2010 in werking getreden, in 2012 voor het eerst geëvalueerd en in 2015 mede naar aanleiding daarvan op een aantal punten gewijzigd. De hoofdvraag van de evaluatie was: In welke mate en met welke overwegingen worden de instrumenten van de wet toegepast, hoe wordt dat ervaren, in hoeverre worden de doelen van de wet gerealiseerd en op welke wijze kan de doelbereiking verder worden vergroot? INHOUD: 1. Inleiding, 2. Beleidsreconstructie, 3. Interventiestrategieën, 4. De Wet MBVEO in cijfers, 5. Casestudy's, 6. Toepassing Wet MBVEO door het OM, 7. Slotbeschouwing
Development of weighting of criminal cases (full text only available in Dutch)
No full textRegistered crime has been on the decline over the past two decades, although this has not been reflected in the performance of the criminal justice chain. In particular, it has not been possible to reduce processing times within the chain. This is due to an increase in case weighting (among other factors) resulting from social, legal, and technical developments, explain various members of the criminal justice chain. In order to gain insight into the development of case weighting in the criminal justice chain, the WODC (Research and Documentation Centre) has commissioned Cebeon B.V. to investigate the possibilities of measuring and quantifying the case weighting and increases in effort classification (i.e., increased case weighting). Research questions: 1. What definition of case weighting can be applied? 2. Once case weighting has been defined, how can it be operationalized? In other words, is it possible to quantify case weighting? 3. If so, how has the weighting of criminal cases that were settled by the police, Public Prosecution Service (OM), and the judge developed since 2010? 4. Can the roots of these developments be identified? 5. By answering questions 2 and 3, can more differentiations be identified in terms of certain periods, types of cases, characteristics of cases, stages of the criminal process, or regional differences? 6. To what extent and to what degree can the findings from questions 3, 4, and 5 explain whether the weighting of criminal cases is decreasing or increasing?De geregistreerde criminaliteit is in de afgelopen twee decennia steeds verder gedaald. Dat is niet goed terug te zien in de prestaties van de strafrechtketen. In het bijzonder is het niet gelukt om doorlooptijden in de strafrechtketen terug te dringen. Partijen in de keten verklaren dat onder andere door een toename van de zaakzwaarte, die het gevolg is van maatschappelijke, juridische en technisch-inhoudelijke ontwikkelingen. Dit onderzoek is bedoeld om meer inzicht te krijgen in de ontwikkeling van de zaakzwaarte in de strafrechtketen en in de mogelijkheden om de zwaarte en de verzwaring van strafzaken te meten en te kwantificeren. De onderzoeksvragen luiden: 1. Welke definitie van zaakzwaarte kan worden gehanteerd? 2. Hoe kan de aldus gedefinieerde zaakzwaarte geoperationaliseerd worden: is het mogelijk zaakzwaarte te kwantificeren? 3. Zo ja, hoe heeft de zaakzwaarte van de sinds 2010 door politie, OM en rechter afgedane misdrijfzaken zich ontwikkeld? 4. Welke oorzaken van genoemde ontwikkelingen zijn aan te wijzen? 5. Zijn er verdere differentiaties bij de beantwoording van vraag 2 en 3 aan te geven, in termen van bepaalde tijdvakken, soorten zaken, kenmerken van zaken, fasen van het strafproces of regionale verschillen? 6. In hoeverre en in welke mate kunnen de bevindingen onder 3, 4 en 5 verklaren dat de zwaarte van misdrijfzaken af- of toeneemt