QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
Sixth conference of the International Association for Music and Medicine
Full text linkSixth conference of the International Association for Music and Medicine |30th – 31st May 2020, Boston, Massachusetts, US
Preface
Full text linkWelcome to this special feature of Approaches: An Interdisciplinary Journal of Music Therapy. Edited by Giorgos Tsiris and Enrico Ceccato, this edition is inspired by the 1st Mediterranean Music Therapy Meeting, which took place in Padua, Italy, on 22nd September 2018. I want to congratulate and thank the organising team of this event, Scuola di Musicoterapia Giovanni Ferrari de Padova, with the patronage of the Italian Association of Professional Music Therapists (AIM) and the Italian Confederation of Associations and Music Therapy Schools (CONFIAM), for their initiative and efforts to create a space for music therapy professionals from different Mediterranean countries to meet, share and exchange experiences. The title of the meeting, ‘Dialogue on Music Therapy Interventions for Dementia and End-Of-Life Care: Voices from Beyond the Sea’ illustrates clearly the focus of the event. The programme incorporated a beautiful balance of theoretical presentations, workshops and music performances. It was certainly a unique opportunity for me to participate in this meeting as an expert in music therapy with PWD and as President of the World Federation of Music Therapy (WFMT).
I have worked as a clinician, teacher, and researcher within the field of music therapy for over 30 years, and have had the opportunity to be a part of, and witness, the development of music therapy in different parts of the world. These experiences have taught me to celebrate two things. Firstly, that it is important to praise the many layers of diversity that exist among all of us, such as the various theories and approaches to research, cultural intricacies, training backgrounds, therapeutic methodologies, and the many languages through which we express ourselves. To embrace all these layers of diversity requires openness and an ability to listen, connect, and work together. Secondly, it is important to celebrate the oneness that we have together. Many commonalities exist across the eight regions of the globe encompassed by the WFMT; many more than we often perceive.
The WFMT was established in 1985 by a team of dynamic, pioneering music therapists to strengthen international links and promote the profession of music therapy globally. The awareness that the establishment and recognition of the music therapy profession is varied across countries calls for a delicate balance between global and local aspects of professional development. To this end, the growth, organisation and professionalisation of music therapy continues across the world. At the various conferences, meetings and symposia held to further our profession, practice examples are shared and we can all learn from one another. Subsequently, topics related to training, current situation, future prospects and viability for professional regulation are addressed in many countries from different perspectives.
The Mediterranean countries fall into two of the WFMT regions: Europe and the Eastern Mediterranean. Each region has a dedicated member of the WFMT Council, a Regional Liaison, who establishes contact with representatives from professional associations or individual music therapists in relevant countries, and who presents regular reports of local news via the WFMT website and social media. The WFMT members are a mixture of professional bodies, music therapists, students and allied organisations from around the world. In Europe, many of the Southern countries bordering the Mediterranean have qualified, practising music therapists with considerable years of experience and professional associations who are actively contacting and communicating with their governmental institutions to promote and/or improve the recognition process of music therapy. Both the European Music Therapy Confederation (EMTC) and the WFMT play a part in promoting collaboration and exchange between therapists, helping to equip them for this task.
The Eastern Mediterranean Region of the WFMT extends to the continents of Africa and Western Asia, containing countries set within diverse cultural and political contexts, and where our profession is, in many cases, barely represented. We hear of widely differing attitudes towards the recognition of the psychosocial needs of individuals within healthcare systems, and such diversity is also reflected in the music therapy profession. This presents itself at different stages of development in each of the countries in regard to: number of professional music therapists, training courses, professional associations, number and type of facilities which offer music therapy services, populations served by music therapists, recognition of the profession, research activity/production and music therapy-specific publications. These variations highlight another issue: the challenge of diversity, tensions and contradictions in the field of music therapy. However, these challenges can also be looked as an opportunity for current as well as future music therapists in these countries. Certainly, the field is in the very pioneering stages in this huge region, with very few professional music therapists. However, the hard and continuous work of those who are there contributes to raising awareness about the possibilities and benefits music offers to people with specific needs and helps to create job opportunities. On the other hand, the current challenges and struggles music therapists face in these countries, where the profession is in its infancy, are the overall lack of awareness of what music therapy is, sustainability of practice, and having no standardised guidelines to support practice. It is enlightening for the WFMT to learn from those stories in order to help promote the field in the best way possible in the Eastern Mediterranean, in liaison with national and other international associations and professional bodies.
Events such as the 1st Mediterranean Music Therapy Meeting are always enriching and motivating, since they foster collaboration and welcome dialogue. In addition, it is an opportunity to meet professionals from other countries and learn about their work while highlighting some common elements and patterns. Meetings, working group discussions, coffee breaks, walks and dinners – all have offered opportunities for exchange, debate, and mutual support. The international professional group who gathered on this occasion certainly highlighted the diverse landscape of music therapy across cultures; bringing to the fore varied histories and paths of professional development, as well as financial and political priorities and needs. I hope this is the beginning of many more in this region of the world, and that they allow diverse voices to be heard. Research, theory development and dialogue are essential components for maintaining a reflexive stance while revisiting music therapy’s histories and envisioning its future development in relation to the changing needs and resources of society.
As President of the WFMT, attending and presenting at these types of events, it is a great opportunity to talk about the WFMT and to share the work of the Council and of our members. This reaffirms why the WFMT exists, and what it can offer to assist all the music therapy professionals and pioneers who work persistently to advance the development and growth of the profession in their own countries. When we work together, we can accomplish much. Thank you for hosting an amazing educational, networking, cultural and social event! It was an honour to represent the WFMT and to support the continued efforts to foster communication between therapists and countries within the Mediterranean region
The 9th Nordic Music Therapy Congress ‘Come together: Body and mind, heart and soul’
Full text linkThe 9th Nordic Music Therapy Congress | ‘Come together: Body and mind, heart and soul’ | 8-12 August 2018, Stockholm, Swede
11th European Music Therapy Conference ‘Fields of Resonance’
Full text link11th European Music Therapy Conference | ‘Fields of Resonance’| 26-30 June 2019, Aalborg, Denmar
Collaboration, critique, diversity
Full text linkΑυτό το νέο τεύχος του Approaches δημοσιεύεται εν μέσω της πανδημίας του COVID-19 και των δραματικών της επιπτώσεων σε όλο τον κόσμο. Σε αυτούς τους πρωτοφανείς και ανησυχητικούς καιρούς, οργανώσεις και επαγγελματίες μουσικοθεραπείας διερευνούν και αναπτύσσουν νέους τρόπους υποστήριξης των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών, των οικογενειών τους καθώς και των επαγγελματιών υγείας που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Με στόχο την καταγραφή και την ευρύτερη διάδοση τέτοιων πρωτοβουλιών, ενθαρρύνουμε ενεργά τις υποβολές κειμένων από επαγγελματίες, ερευνητές και φοιτητές που επιθυμούν να γράψουν σχετικά με τις επιπτώσεις της τρέχουσας κατάστασης στη μουσικοθεραπεία, σε τοπικό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο (Approaches, 2020).
Τα κείμενα αυτού του τεύχους έχουν ήδη δημοσιευθεί στην Πρώτη Ματιά του περιοδικού και ως εκ τούτου δεν αφορούν συγκεκριμένα την τρέχουσα κατάσταση σχετικά με το COVID-19. Το περιεχόμενό τους ωστόσο φέρνει στο προσκήνιο επίκαιρα ζητήματα και ερωτήσεις για τον τομέα της μουσικοθεραπείας καθώς και για τη σχέση της με συναφή πεδία και πρακτικές. Οι Spiro, Τσίρης και Cripps, για παράδειγμα, προσφέρουν μια εισαγωγή στην μέτρηση αποτελεσμάτων [outcome measurement] στη μουσικοθεραπεία διατηρώντας παράλληλα μια αναστοχαστική στάση απέναντι στο κυρίαρχο ρεύμα της τεκμηριωμένης πρακτικής [evidence-based practice]. Με αυτό τον τρόπο, προωθούν μια κριτική και συγκείμενη κατανόηση της πιθανής χρήσης των εργαλείων μέτρησης/αξιολόγησης [outcome measures] στη μουσικοθεραπεία. Η χρήση τέτοιων εργαλείων αναδεικνύεται μέσω παραδείγματος στην ημι-πειραματική μελέτη των StGeorge και Freeman που επικεντρώνεται σε μια παρέμβαση δέκα εβδομάδων σε σχολικό πλαίσιο – το πρόγραμμα κοινωνικο- συναισθηματικής μάθησης DRUMBEAT. Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί συμμετείχαν σε μετρήσεις πριν και μετά την ερευνητική δοκιμή στις οποίες καταγράφηκαν βελτιώσεις στην αυτοεκτίμηση των μαθητών, καθώς και στην εσωτερίκευση και την εξωτερίκευση συμπεριφορών. Ωστόσο, όπως ισχυρίζονται οι Spiro, Τσίρης και Cripps, τα ερευνητικά περιβάλλοντα δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την «εκ φύσεως ακατάστατη πραγματικότητα» (σ. 12) της μουσικοθεραπευτικής πρακτικής. Παρόλο που τα αποτελέσματα της μελέτης των StGeorge και Freeman ήταν θετικά, οι συγγραφείς αναγνωρίζουν ότι το πρόγραμμα μπορεί να εφαρμόστηκε με διαφορετικό τρόπο στα σχολεία που συμμετείχαν.
Επιπλέον, οι ερευνητές δεν ενημερώνουν το κοινό μόνο για τα αποτελέσματα της εκάστοτε μουσικοθεραπευτικής πρακτικής αλλά επεξηγούν γιατί συμβαίνει η αλλαγή, προσθέτοντας και επεκτείνοντας την υπάρχουσα βάση γνώσεων και αναπτύσσοντας νέα θεωρητικά πλαίσια (Edwards, 2016). Αντίστοιχα, το άρθρο των Fidler και Miksza παραθέτει ευρήματα από μια περιεκτική ανασκόπησητης βιβλιογραφίας που αποσκοπεί στην ανάδειξη θεωρητικών ερμηνειών οι οποίες θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν τις παρατηρούμενες επιδράσεις της μουσικής στον πόνο. Ενώ διαπίστωσαν ότι η αναλγησία που προκαλείται από τη μουσική είναι ένα σταθερά παρατηρούμενο φαινόμενο σε κλινικά περιβάλλοντα, οι θεωρητικές αιτιολογήσεις για την επίδραση της μουσικής στον πόνο είναι ποικίλες, ανεπαρκώς ανεπτυγμένες και στερούνται βιο-φυσιολογικών ερευνητικών δεδομένων [physiological evidence]. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι Fidler και Miksza υποστηρίζουν την ανάγκη για αυστηρότερες μεθοδολογικές πρακτικές και επισημαίνουν ότι αυτό μπορεί να απαιτεί πιο εκτεταμένες διεπιστημονικές συνεργασίες μεταξύ ειδικών στη μουσικοθεραπεία, στη μουσική ιατρική και στη νευροεπιστήμη. Με παρόμοιο τρόπο, οι Short και Heiderscheit υποστηρίζουν ότι οι επαγγελματίες της μεθόδου Guided Imagery and Music (GIM), οι οποίοι εργάζονται κυρίως αυτόνομα, θα αναμένεται να συνεργάζονται ολοένα και περισσότερο με άλλους επαγγελματίες με στόχο τη βελτίωση της φροντίδας των ανθρώπων. Ωστόσο, ενώ επισημαίνουν ότι η ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών, η συμμετοχή σε διάλογο και η αμοιβαία μάθηση θα οδηγήσει σε ένα πιο ισχυρό, προσβάσιμο και επαγγελματικά ενσωματωμένο σύνολο γνώσεων για την πρακτική της μεθόδου GIM, υπογραμμίζουν επίσης εμπόδια και προκλήσεις όσον αφορά την διεπαγγελματική συνεργατική έρευνα. Περαιτέρω σκέψεις γύρω από αυτή τη διεπαγγελματική ανταλλαγή και συνεργασία παρατίθενται από τους Pickard και Romppanen σε συνέντευξή τους η οποία είναι εστιασμένη στις εμπειρίες τους ως μουσικοθεραπευτές που διδάσκουν σε διάφορους κλάδους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Οι Holden, Coombes και Evans περιγράφουν μια έρευνας δράσης η οποία αξιοποίησε έναν συνδυασμό ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων για να διαπιστωθεί εάν και πώς μια διαδικασία Μάθησης με Βάση το Πρόβλημα [Problem-Based Learning, PBL] μπορεί να επηρεάσει τις πρακτικές δεξιότητες και την ικανότητα κλινικού συλλογισμού των φοιτητών μουσικοθεραπείας. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι «ο συνδυασμός γεγονότων, αριθμών και εμπειριών των συμμετεχόντων που συγκεντρώθηκαν χρησιμοποιώντας αυτό το συνδυασμό ερευνητικών μεθόδων, οδήγησε σε μια σαφέστερη εικόνα του συνολικού αποτελέσματος της χρήσης της προσέγγισης PBL στην εκπαίδευση της μουσικοθεραπείας» (σ. 93, ελεύθερη μετάφραση).
Καθώς η έρευνα στο πεδίο της μουσικοθεραπείας αναπτύσσεται, χρησιμοποιείται ένα ολοένα ευρύτερο φάσμα μεθόδων και μεθοδολογικών προσεγγίσεων με ποικίλες επιστημολογικές βάσεις (Edwards, 2016). Αυτή η έκδοση του Approaches υπογραμμίζει τη συνεχιζόμενη σημασία αυτής της πολυμορφίας καθώς και την ανάγκη για κριτική εμπλοκή με αυτήν στη θεωρία και στην πράξη. Στα κείμενα που προαναφέρονται, αλλά και στις πολυάριθμες βιβλιοκριτικές και αναφορές από συνέδρια που συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το τεύχος, προβάλλεται η εκτίμηση σε διαφορετικές πρακτικές και προσεγγίσεις σε συνάρτηση με το ισχυρό δυναμικό των συλλογικών συνεργασιών. Σε αυτό το σημείο, θέλουμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας προς όλα τα άτομα για τη συνεισφορά τους ως κριτές των υποβληθέντων κειμένων στο Approaches το 2019. (βλέπε: https://approaches.gr/el/reviewers-2019) και να ευχαριστήσουμε θερμά τη συνάδελφό μας, Βαρβάρα Πασιαλή, για τη σημαντική της συμβολή ως αναπληρώτρια συντάκτρια από το 2017 έως το 2019. Τους τελευταίους μήνες και καθώς το έργο του περιοδικού διευρύνεται, καλωσορίσαμε με ενθουσιασμό την Andeline Dos Santos, ως την νέα αναπληρώτρια συντάκτριά μας, καθώς και τους Τέο Δημητριάδη, Μίτσυ Ακογιούνογλου και Σταμάτη Μανουσάκη που εντάχθηκαν στην ομάδα του Approaches ως μέλος της συμβουλευτικής συντακτικής επιτροπής, γλωσσική σύμβουλος και βοηθός έκδοσης αντίστοιχα.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Approaches (2020). H ανταπόκρισή μας στο COVID -19. Ανακτήθηκε από το https://approaches.gr/our-response-to-covid-19
Edwards, J. (2016). Music therapy research: Context, methodology, and current and future developments. In J. Edwards (Ed.), The Oxford handbook of music therapy (pp. 709-719). Oxford: Oxford University Press.This new issue of Approaches is published amid the COVID-19 pandemic and its dramatic implications worldwide. In these unprecedented and worrying times, music therapy organisations and practitioners are exploring and developing new ways of supporting people including patients, their families, as well as frontline healthcare workers. Aiming to document and disseminate such initiatives more broadly, we are actively encouraging submissions by practitioners, researchers and students who wish to reflect on the implications of the current situation for music therapy, locally, nationally or internationally (Approaches, 2020).
The papers in this issue have already appeared as online advance publications and are therefore not specific to the current COVID-19 situation. Their contents, however, bring to the fore timely issues and questions for the music therapy field, as well as for its relationship to related fields and practices. Spiro, Tsiris and Cripps, for example, offer an introduction to outcome measurement in music therapy while retaining a reflective stance towards the prevailing evidence-based practice movement. In doing so, they promote a critical and contextual understanding of the potential use of outcome measures in music therapy. The use of such measures is exemplified in StGeorge and Freeman’s quasi-experimental research which is focused on a ten-week school-based intervention – the social-emotional learning programme, DRUMBEAT. Students and teachers completed pre- and post- measures which demonstrated improvements in students’ self-esteem and internalising and externalising behaviours. However, as Spiro, Tsiris and Cripps argue, research environments do not always reflect the “naturally messy reality” (p. 12) of music therapy practice. In StGeorge and Freeman’s case, while results were positive, the authors acknowledge that practitioners may have implemented the programme differently across participating schools.
Moreover, researchers not only inform audiences about the outcomes of music therapy practice but also provide explanations regarding why change occurs, adding to and extending the existing knowledge base, and developing new theoretical frameworks (Edwards, 2016). To this end, Fidler and Miksza’s article reports findings from an integrative review of the literature which aimed to uncover theoretical explanations that could account for the observed effects of music on pain. While they found that music-induced analgesia is a consistently observable phenomenon in clinical settings, theoretical explanations for the effect of music on pain are varied, undeveloped and lacking in physiological evidence. Interestingly, Fidler and Miksza argue for more rigorous methodological practices and suggest that this may require more extensive cross-disciplinary collaborations between experts in music therapy, music medicine, and neuroscience. In a similar vein, Short and Heiderscheit argue that Guided Imagery and Music (GIM) practitioners, who predominantly work autonomously, will be increasingly expected to work with other professionals in order to improve people’s care. However, while noting that sharing information and experiences, engaging in dialogue and learning from each other will lead to a more robust, accessible and professionally embedded body of knowledge for GIM practice, they also highlight barriers and challenges regarding interprofessional collaborative research. Further reflections around interprofessional exchange and collaboration are offered in Pickard and Romppanen’s interview with a focus on their experiences as music therapists teaching across disciplines in higher education.
Holden, Coombes and Evans describe an action research process which utilised a combination of qualitative and quantitative methods to find out whether and how a Problem-Based Learning (PBL) process might impact on music therapy students’ practical and clinical reasoning skills. The authors argue that “the combination of facts, figures and participants’ experiences gathered using this mix of research methods led to a clearer picture of the overall effect of the use of a PBL approach in music therapy training” (p. 93).
As music therapy research is growing, a wider range of methods and methodological approaches are being utilised with varied epistemological underpinnings (Edwards, 2016). This edition of Approaches highlights the ongoing importance of this diversity as well as the need to engage critically with it in theory and in practice. Throughout the papers mentioned above, as well as the numerous book reviews and conference reports included in this issue, a valuing of diverse practices and understandings is emerging together with the powerful potential of collegial partnerships. On this note, we would like to express our gratitude to all the individuals who served as reviewers of manuscripts submitted to Approaches in 2019 (see: https://approaches.gr/reviewers-2019) and warmly thank our colleague Varvara Pasiali for her significant contribution as associate editor between 2017 and 2019. In recent months, as the journal’s work is expanding, we have welcomed with excitement Andeline Dos Santos as our new associate editor, as well as Theo Dimitriadis, Mitsi Akoyunoglou and Stamatis Manousakis, who have joined the team of Approaches as advisory editorial board member, language consultant and publishing assistant respectively.
References
Approaches (2020). Our response to COVID-19. Retrieved from https://approaches.gr/our-response-to-covid-19
Edwards, J. (2016). Music therapy research: Context, methodology, and current and future developments. In J. Edwards (Ed.), The Oxford handbook of music therapy (pp. 709-719). Oxford: Oxford University Press
Relaxation Music (RM), Mindfulness Meditation (MM) and Relaxation Techniques (RTs) in healthcare: A qualitative case study of practices in the UK and South Korea
Full text linkΗ Μουσική Χαλάρωσης (Relaxation Music - ΜΧ), ο Ενσυνείδητος Διαλογισμός (Mindfulness Meditation - ΕΔ) και οι Τεχνικές Χαλάρωσης (Relaxation Techniques - ΤΧ) χρησιμοποιούνται ευρέως σε πλαίσια υγειονομικής περίθαλψης και αυτές οι παρεμβάσεις έχουν διερευνηθεί στην ολοκληρωμένη υγειονομική περίθαλψη, στην ψυχοθεραπεία καθώς και σε συνεργατικές και διεπιστημονικές προσεγγίσεις. Ωστόσο, η ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα σε επαγγελματίες υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου και της Νότιας Κορέας είναι έως τώρα περιορισμένη και οι διαπολιτισμικές συγκρίσεις των παρεμβάσεων ΜΧ, ΕΔ και ΤΧ στο πλαίσιο υγειονομικής περίθαλψης του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κορέας δεν έχουν διερευνηθεί μέχρι σήμερα. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να παρουσιάσει συνοπτικά τις βασικές πτυχές μίας αδημοσίευτης διδακτορικής διατριβής (Hwang, 2018). Το άρθρο επικεντρώνεται στη διερεύνηση των ομοιοτήτων και των διαφορών στην κατανόηση της χρήσης των παρεμβάσεων ΜΧ, ΕΔ και ΤΧ μεταξύ των επαγγελματιών στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Κορέα. Ακολουθώντας ποιοτική μεθοδολογία μελέτης περίπτωσης, η συλλογή δεδομένων έγινε μέσα από ημι-δομημένες συνεντεύξεις με έξι Κορεάτες και έξι Βρετανούς επαγγελματίες υγείας σε τρείς περιοχές επαγγελματικής δραστηριότητας: ιατρική, διαλογισμό και μουσικοθεραπεία. Από την ανάλυση προέκυψαν ομοιότητες (σε προοπτικές και σκοπούς, μεθόδους, ενδιαφέροντα και προβληματισμούς, τρόπους ανταπόκρισης και προσεγγίσεις) και διαφορές (σε ιστορικές και παραδοσιακές επιρροές, μοτίβα συμπεριφοράς και ιδιαίτερες επισημάνσεις). Η αξία της διαπολιτισμικής και διεπιστημονικής έρευνας αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο και οι ΜΧ, ΕΔ και ΤΧ ως θεραπευτικές παρεμβάσεις για το τρίπολο νους-σώμα-πνεύμα εκτιμώνται ως χρήσιμες ολοκληρωμένες παρεμβάσεις. Το παρόν άρθρο συνεισφέρει στη διαπολιτισμική ποιοτική έρευνα ανάμεσα στη Νότια Κορέα και το Ηνωμένο Βασίλειο και την ενοποίηση θεωρίας και πρακτικής των παρεμβάσεων ΜΧ, ΕΔ και ΤΧ.Relaxation Music (RM), Mindfulness Meditation (MM) and Relaxation Techniques (RTs) are widely used in healthcare contexts and these interventions have been investigated for integrated healthcare, psychotherapy treatment and collaborative and multidisciplinary approaches. However, the information exchange between healthcare practitioners in the UK and South Korea has so far been limited and cross-cultural comparisons of RM, MM and RTs within the healthcare context of the UK and Korea have previously been unexplored. The aim of this paper is to present a summary of the key aspects from an unpublished PhD study (Hwang, 2018). The focus of this paper is to explore the similarities and differences in understanding the use of RM, MM and RTs between practitioners in the UK and Korea. A qualitative case study methodology was used and data were collected through semi-structured interviews with six Korean and six UK healthcare practitioners in three professional areas: medical practice, meditation, and music therapy. Similarities (in outlooks and purposes, methods, interests and concerns, responses and approaches) and differences (in historical and traditional influences, behavioural patterns and particular emphases) were identified. The value of cross-cultural and multidisciplinary research is increasingly recognised and the use of RM, MM and RTs as mind-body-spirit interventions are considered to be useful integrated treatments. This paper contributes to cross-cultural qualitative research between South Korea and the UK and integrating theory and practice with respect to RM, MM and RTs
Musical pathways in recovery: Community music therapy and mental wellbeing (Ansdell & DeNora, with Wilson)
Full text linkThis is a review of the book "Musical pathways in recovery: Community music therapy and mental wellbeing" authored by Gary Ansdell and Tia DeNora, with Sarah Wilson
Title: Musical pathways in recovery: Community music therapy and mental wellbeing Authors: Gary Ansdell & Tia DeNora, with Sarah Wilson Publication year: 2016 Publisher: Routledge Pages: 263 ISBN: 978140943416
Therapeutic Music Training (TMT): A music therapy model using music training on an instrument to address therapeutic goals in the areas of cognition and psychosocial health
Full text linkΗ εκμάθηση μουσικής είναι αξιοσημείωτη τόσο για τα μουσικά όσο και για τα μη μουσικά της οφέλη προς τους εκπαιδευόμενους . Το μοντέλο της Θεραπευτικής Μουσικής Εκπαίδευσης [Therapeutic Music Training, ΤΜΤ]. αναπτύχθηκε στηριζόμενο στη βιβλιογραφία και ενημερωμένο από την κλινική εργασία. Το μοντέλο TMT χρησιμοποιεί την εμπειρία της εκμάθησης ενός μουσικού οργάνου με σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένων μη μουσικών θεραπευτικών στόχων στους τομείς της γνωστικής και της ψυχοκοινωνικής υγείας. Συγκεκριμένα, η εκμάθηση μουσικής είναι κρίσιμη, καθώς τα συστατικά και τα χαρακτηριστικά της μουσικής συμβάλλουν ιδιαιτέρως στους θεραπευτικούς μηχανισμούς που εξυπηρετούν την επίτευξη τόσο γνωστικών όσο και ψυχοκοινωνικών στόχων. Λόγω της εμπλοκής του προμετωπιαίου φλοιού και των απαιτήσεων που τίθενται στον γνωστικό έλεγχο και στη λειτουργική μνήμη κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του, το μοντέλο TMT μπορεί να αποτελέσει μια μοναδική και αποτελεσματική παρέμβαση για τη γνωστική αποκατάσταση. Ο θετικός αντίκτυπος της εκμάθησης νέων δεξιοτήτων τόσο στην αυτοαντίληψη όσο και στην εγγενή εκφραστικότητα της μουσικής παραγωγής επιτρέπει στο ΤΜΤ να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση πολυάριθμων ψυχοκοινωνικών στόχων. Το παρόν άρθρο εισάγει το μουσικοθεραπευτικό μοντέλο TMT και περιγράφει τις θεωρητικές του βάσεις.Music training has been noted for its benefits, both musical and non-musical, for the learner. Grounded in literature and informed by clinical work, the music therapy model Therapeutic Music Training (TMT) was developed. TMT uses the experience of learning to play an instrument to target specific non-music therapeutic goals in the areas of cognition and psychosocial health. Music training specifically is critical, as the components and characteristics of music contribute to the therapeutic mechanisms for both cognitive and psychosocial goals. Because of the engagement of the prefrontal cortex and the demands placed on cognitive control and working memory during TMT, it can be a unique and effective intervention for cognitive rehabilitation. The positive impact of new skill learning on self-perception, and the inherent expressiveness of music production, allows for TMT to be used to address a number of psychosocial goals. This paper introduces TMT and describes the theoretical bases for this music therapy model
Assessment and evaluation of narratives in Guided Imagery and Music (GIM) (Perilli)
Full text linkThis is a review of the book "Assessment and evaluation of narratives in Guided Imagery and Music (GIM)" authored by Gabriella Giordanella Perilli.
Title: Assessment and evaluation of narratives in Guided Imagery and Music (GIM) Author: Gabriella Giordanella Perilli Publication year: 2017 Publisher: Barcelona Publishers Pages: 94 ISBN: 978194541114
Music therapy in Turkey: Historical background and current perspectives on dementia and end-of-life care
Full text linkΗ παρούσα αναφορά έχει δύο στόχους: α) να παρέχει το ιστορικό υπόβαθρο της μουσικοθεραπείας στην Τουρκία από την περίοδο των Σελτζούκων (1037-1194) έως τη σύγχρονη εποχή, και β) να περιγράψει τις τρέχουσες μουσικές παρεμβάσεις που εφαρμόζονται στην Τουρκία στη φροντίδα στο τέλος της ζωής και σε ανθρώπους με άνοια. Κατά την περίοδο των Σελτζούκων και των Οθωμανών, χτίστηκαν πολλά şifahanes (νοσοκομεία), και σημαντικοί επιστήμονες από τον 9ο έως τον 19ο αιώνα συμπεριελάμβαναν θέματα μουσικής και υγείας στο έργο τους. Κατά την τελευταία περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κάποια şifahanes έκλεισαν και άλλα καταστράφηκαν στη διάρκεια πολέμων. Από εκείνη την εποχή έως και το τέλος της δεκαετίας του 1970, η μουσική ως θεραπευτικό μέσο παραμερίστηκε. Αργότερα, δημοσιεύτηκαν κάποια άρθρα πάνω στο θέμα και άρχισαν να χρησιμοποιούνται θεραπευτικές παρεμβάσεις που ονομάστηκαν «μουσικοθεραπεία». Αυτές οι πρακτικές αφορούν μουσικά-βασισμένες παρεμβάσεις σε νοσοκομεία. Το 2013, η μουσικοθεραπεία συμπεριλήφθηκε ως κλάδος στο Τμήμα Παραδοσιακής και Συμπληρωματικής Ιατρικής του Υπουργείου Υγείας. Από το 2018, έχουν ξεκινήσει τα πανεπιστήμια να απονέμουν πιστοποιητικά μουσικοθεραπείας εγκεκριμένα από το Υπουργείο Υγείας. Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει προπτυχιακό, μεταπτυχιακό ή και διδακτορικό επίπεδο εκπαίδευσης, ο αριθμός των μουσικοθεραπευτών είναι ανεπαρκής στην Τουρκία. Επαγγελματίες υγείας ή μουσικοί εφαρμόζουν μουσικά-βασισμένες πρακτικές σε ασθενείς στο τέλος της ζωής και ασθενείς με άνοια, και αυτές οι πρακτικές θεωρούνται ως μουσικοθεραπεία. Παρόλα αυτά, οι υπηρεσίες που παρέχονται στους χώρους της άνοιας και της φροντίδας στο τέλος της ζωής στην Τουρκία δεν αφορούν μουσικοθεραπευτικές εφαρμογές, αλλά παρεμβάσεις βασισμένες στη μουσική που παρέχονται από μουσικούς ή επαγγελματίες στο χώρο της υγείας.This report has two objectives: a) to provide a historical background of music therapy in Turkey covering the period from the Seljuks (1037-1194) to modern times, and b) to describe current music interventions applied in Turkey in end-of-life care and dementia. During the Seljuk and Ottoman period, many şifahanes (hospitals) were built, and important scientists of the period from the 9th century until the 19th century included music and health issues in their work. In the last period of the Ottoman Empire, some şifahanes were closed and some of them were destroyed in wars. Then, the use of music as a therapeutic agent was forgotten until the end of the 1970s. Later on, some articles on the subject were written and interventions were carried out under the name of ‘music therapy’. These practices are based on the interventions of music-based practices in hospitals. In 2013, music therapy was included as a discipline in the Department of Traditional and Complementary Medicine of the Ministry of Health. Since 2018, universities have begun to issue certificates of music therapy approved by the Ministry of Health. Since there is no undergraduate, graduate and doctoral level training, the number of music therapists is insufficient in Turkey. Health workers or musicians are performing music-based practices with end-of-life care and dementia patients, and these practices are viewed as music therapy. Ultimately, the services provided in end-of-life care and dementia in Turkey are not music therapy applications, but rather music- based interventions conducted by musicians or healthcare professionals