QMU Open Journal System (Queen Margaret University)
Not a member yet
583 research outputs found
Sort by
An audit of music therapy in acute National Health Service (NHS) settings for people with dementia in the UK and adaptations made due to COVID-19
Full text linkΗ μουσικοθεραπευτική έρευνα και πράξη αναπτύσσεται στο πεδίο της άνοιας σε οικιστικά και σε κοινοτικά πλαίσια. Ωστόσο, λιγότερα είναι γνωστά για την επικράτηση και την πρακτική της μουσικοθεραπείας σε πλαίσια νοσηλείας οξέων περιστατικών ατόμων που ζουν με άνοια. ‘Ένα ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο προωθήθηκε στα μέλη του Βρετανικού Συλλόγου Μουσικοθεραπείας [British Association for Music Therapy, ΒΑΜΤ] στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική ανάλυση στα ποσοτικά δεδομένα που προέκυψαν και θεματική ανάλυση στα ποιοτικά δεδομένα. Ανταποκρίθηκαν 15 μουσικοθεραπευτές (12,1 % του συνόλου των μελών του ΒΑΜΤ που εργάζονται στην φροντίδα ατόμων με άνοια). Η πλειονότητα (80%) των συμμετεχόντων είχαν θέση εργασίας σε φορείς του Βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας [National Health Service, NHS], και οι περισσότεροι εξ αυτών απασχολούνταν μισή έως μία ημέρα την εβδομάδα σε νοσηλευτικές πτέρυγες οξέων περιστατικών. Από τα αποτελέσματα φάνηκαν ομοιότητες σε μοτίβα τρόπων εργασίας και θεωρητικών προσεγγίσεων, με τη ζωντανή, διαδραστική, οργανική μουσική δημιουργία να χρησιμοποιείται από όλους, και με πολλούς να αντλούν από ψυχοδυναμικές και ατομοκεντρικές προσεγγίσεις για να ενημερώνουν το έργο τους. Στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνονται το τραγούδι προϋπάρχοντων κομματιών και ο αυτοσχεδιασμός μ μουσικά όργανα. Όλοι οι συμμετέχοντες εργάζονταν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, με μεγάλες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους φορείς του NHS. Οι προκλήσεις και οι θετικές πτυχές της εργασίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας περιλάμβαναν την αρνητική επίπτωση στο σωματικό και ψυχολογικό ευ ζην των επαγγελματιών υγείας και των ασθενών, και ένα ενισχυμένο προφίλ των θεραπειών μέσω τεχνών αντίστοιχα. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος της μουσικοθεραπείας σε άτομα που ζουν με άνοια σε οξέα πλαίσια νοσηλείας στο NHS και για να υπάρξει ευαισθητοποίηση στο πώς η μουσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει νοσηλευτικές πτέρυγες ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες των χρηστών των υπηρεσιών που παρέχουν όπως αυτές ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Κλινικής Αριστείας [National Institute for Health and Clinical Excellence, NICE].Music therapy research and practice is growing in the field of dementia in residential and community settings. However, less is known about the prevalence and practice of music therapy in acute inpatient settings for people living with dementia. An online survey was distributed to the membership of the British Association for Music Therapy (BAMT) in the UK. Descriptive statistics were generated for quantitative data and thematic analysis was conducted on qualitative data. Fifteen music therapists responded (12.1% of BAMT members working in dementia care). The majority (80%) of respondents were employed by NHS Trusts, and most therapists spent half to one day on acute wards per week. Results showed similarities in patterns of working and theoretical approaches, with live, interactive, instrumental music making used by all and many drawing upon psychodynamic and person-centred approaches to inform their work. Techniques used included singing precomposed songs and instrumental improvisation. All respondents worked during the COVID-19 pandemic, with much variation between NHS Trusts. The challenges and positive aspects of working during the pandemic included a negative impact on staff and patients’ physical and psychological wellbeing, and a raised profile of the arts therapies, respectively. Further research is needed to evaluate the impact of music therapy on people living with dementia in acute NHS settings and raise awareness of how music therapy could help wards to meet the needs of service users as specified in the National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) guidelines
Healthcare musicians and musico-emotional work: An in-depth case study within the context of end-of-life care
Full text linkΟ σκοπός αυτής της λεπτομερούς μελέτης περίπτωσης είναι η διερεύνηση του έργου των μουσικών στη φροντίδα στο τέλος της ζωής. Σε αυτήν τη μελέτη, μουσικός της υγείας [healthcare musician] θεωρείται ένας επαγγελματίας που κατέχει ακαδημαϊκό τίτλο σπουδών μουσικής και ενδο-υπηρεσιακή εκπαίδευση εντός εργασιακών πλαισίων μουσικής και υγείας. Πέρα από τη συνεργασία με υγειονομικό προσωπικό, συχνά συνεργάζονται με μουσικοθεραπευτές για την προσφορά ενοποιητικών υπηρεσιών υγείας για την καλύτερη φροντίδα των ασθενών. Στη μελέτη πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις με έξι μουσικούς με εργασιακή εμπειρία σε πλαίσια φροντίδας ατόμων στο τέλος της ζωής. Οι αναστοχασμοί τους ως προς την κοινωνική διάσταση της δουλειάς τους αναλύθηκαν μέσα από το αναδυόμενο θεωρητικό πρίσμα του συναισθηματικού έργου. Αυτό οδήγησε στην ταυτοποίηση τριών θεματικών πέρα από την αμιγώς επαγγελματική διάσταση της μουσικής εκτέλεσης, οι οποίες συσχετίζονται με το συναισθηματικό έργο της φροντίδας στο τέλος της ζωής. Επιπρόσθετα, οι συναισθηματικές διαδικασίες που προέκυψαν, που ήταν εκ φύσεως βαθιά κοινωνικές, νοηματοδοτήθηκαν ως μουσικο-συναισθηματικό έργο. Αυτή η επικεντρωμένη στον άλλον εργασία συμβαδίζει με την έρευνα στο πεδίο της μουσικοθεραπείας και αποτελεί βασικό τμήμα του μουσικοθεραπευτικού έργου με άτομα στο τέλος της ζωής. Συμπερασματικά, παρατίθενται σκέψεις σχετικά με τις ομοιότητες μεταξύ μουσικοθεραπευτών και μουσικών, καθώς και με το διεπαγγελματικό δυναμικό της συνεργασίας τους.The purpose of this in-depth case study is to explore the work of musicians in end-of-life care. In this study, a healthcare musician is considered to be a professional who has both an academic degree in music and in-service training in music and healthcare settings. In addition to working with healthcare personnel, they often collaborate with music therapists to provide integrated healthcare services for the best patient care. In the study, six musicians who had experience in end-of-life care settings were interviewed. Their reflections on their socially engaged work were analysed through the emerging theoretical lens of emotional work. This resulted in the identification of three themes beyond that of pure performativity in music professionalism, relating to the emotional work in end-of-life care. Furthermore, the emotional processes that were encountered, which were deeply social in nature, were conceptualised as musico-emotional work. This other-centred work aligns with music therapy research, and is an essential part of music therapists’ end-of-life work. In conclusion, the similarities between music therapists and musicians, as well as the interprofessional potential of their cooperation, are reflected upon
The 5th International Conference of Dalcroze studies (ICDS5) ‘Dalcroze practice in diverse cultures, communities and contexts’
Full text linkThe 5th International Conference of Dalcroze studies (ICDS5)“Dalcroze practice in diverse cultures, communities and contexts”22-23 October 2021, onlin
Frontline Support: Responding to the COVID-19 mental health crisis in South Africa through online arts and music therapy
Full text linkΗ νόσος COVID-19 άφησε την Νότια Αφρική κλονισμένη από τις συνέπειες της πανδημίας. Ο υποχρεωτικός εγκλεισμός περιόρισε την κινητικότητα, άσκησε σημαντική πίεση στους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, και επηρέασε βαθύτατα την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της χώρας. Η αυξημένη ανεργία, οι αναφορές για βία λόγω φύλου και οι απειλές αυτοκτονίας ήταν μερικές από τις ενδείξεις για μία συνεπακόλουθη κρίση ψυχικής υγείας. Ως απάντηση, ιδρύθηκε η Frontline Support, μία συνεργατική εθελοντική πρωτοβουλία θεραπειών μέσω τεχνών. Αυτή η αναφορά καταγράφει τη διαδικασία εδραίωσης και εφαρμογής της FS. Περιγράφεται η σύλληψη και η δομή του οργανισμού καθώς και η διαδικασία επιλογής και η θεραπευτική παρέμβαση. Παρουσιάζονται περιγραφικά στατιστικά στοιχεία από τα δεδομένα της επιλογής, της αξιολόγησης των πελατών, και ενός ερωτηματολόγιου των θεραπευτών, καθώς και οι θεματικές κατηγορίες που προέκυψαν από τη θεματική ανάλυση. Συμπεριλαμβάνονται δύο βινιέτες από κλινικές μελέτες περίπτωσης που καταγράφηκαν οι οποίες περιγράφουν την διαδικτυακή θεραπευτική προσφορά της FS. Η σύνοψη των ποσοτικών δεδομένων περιλαμβάνει: την διαδικασία επιλογής, τον αριθμό των πελατών με πρόσβαση στις υπηρεσίες της FS, την ανάλυση των συνεδριών και τη γεωγραφική κατανομή για την περίοδο από Μάρτιο 2020 έως τον Ιούλιο 2021. Από τη θεματική ανάλυση της αξιολόγησης των πελατών προέκυψαν πέντε θεματικές κατηγορίες: i) Εκλαμβανόμενα προσωπικά οφέλη μέσω της διαδικτυακής θεραπείας, ii) Βελτιωμένη προσωπική επίγνωση, iii) Η εμπειρία των πελατών με τον θεραπευτή, iv) Δυσκολίες που βιώθηκαν από τους πελάτες, v) Αναστοχασμοί και προτάσεις. Από το ερωτηματολόγιο των θεραπευτών προέκυψαν οι παρακάτω έξι θεματικές: i) Πρόσβαση και επίγνωση, ii) Πρόσβαση και εμπλοκή των πελατών σε πόρους των τεχνών, iii) Δυνατότητες και περιορισμοί της διαδικτυακής πλατφόρμας, iv) Τεχνικές θεραπειών μέσων τεχνών προσαρμοσμένες για την Διαδικτυακή Πλατφόρμα, v) Προκλήσεις των θεραπευτών, και vi) Εδραίωση και διατήρηση της θεραπευτικής σχέσης. Η συζήτηση αντανακλά τα οφέλη, τις προκλήσεις και τη γνώση από την FS, και ολοκληρώνεται με προτάσεις για συνεχιζόμενη ανάπτυξη, βιωσιμότητα και προσβασιμότητα στη Νότια Αφρική. COVID-19 rendered South Africa reeling from the ramifications of the pandemic. Lockdown restricted movement, placed significant strain on healthcare workers, and profoundly impacted the socio-economic state of the country. Increased unemployment, reports of gender-based violence and suicide threats were among some indications of a resultant mental health crisis. In response, Frontline Support (FS), a collaborative volunteer-based arts therapy initiative was established. This report presents the documented process of establishing and implementing FS. The concept and structure of the organisation as well as the triage and treatment intervention are described. Descriptive statistics drawn from triage data, a client evaluation, and a therapist survey, as well as the themes emerging from the thematic analysis thereof are presented. The inclusion of two vignettes, drawn from documented clinical case studies, illustrate the online therapeutic offering of FS. A summary of quantitative data includes: the triage allocation, number of clients accessing FS, breakdown of sessions and geographical reach for the period March 2020 to July 2021. The thematic analysis of the client evaluation yielded five themes: i) Perceived personal gains through online therapy, ii) Enhanced personal insight, iii) Clients’ experience of the therapist, iv) Difficulties experienced by clients, and v) Reflections and recommendations. The therapist survey yielded the following six themes: i) Access and awareness, ii) Client access to and engagement with therapeutic arts resources, iii) Possibilities and restrictions of the Online Platform (OLP), iv) Arts therapies techniques adapted for the OLP, v) Therapists’ challenges, and vi) Establishing and maintaining the therapeutic relationship. The discussion reflects on the benefits, challenges and learnings of FS, and concludes with recommendations for its ongoing development, sustainability and accessibility within South Africa
Expanding the scope of open access journals: The ‘Approaches PLUS’ initiative
Full text linkΑυτή η νέα έκδοση του Approaches περιλαμβάνει μια σειρά δημοσιεύσεων που αντανακλούν τόσο το διεθνές όσο και το διεπιστημονικό εύρος του περιοδικού. Εξετάζοντας διαφορετικούς τομείς εντός της μουσικοθεραπείας, αλλά και του ευρύτερου πεδίου της μουσικής φροντίδας (Sanfilippo & Spiro, 2022), τα άρθρα περιλαμβάνουν μια κλινική περιπτωσιολογική μελέτη μουσικοθεραπείας με ένα παιδί στο Ισραήλ (Nir Seri) καθώς και πρωτότυπες ερευνητικές μελέτες σχετικά με τις πρακτικές μουσικής για την υγεία σε παιδιατρικά νοσοκομεία στο Ηνωμένο Βασίλειο (Jessica Tomlinson και John Habron), το ρόλο της μουσικής ακρόασης στη διαχείριση του χρόνιου πόνου και του άγχους (Marie Strand Skånland), καθώς και τις εμπειρίες έξι μουσικοθεραπευτών που αυτοπροσδιορίζονται ως άτομα με απώλεια ακοής (Sara Cole και Catherine Warner). Το ζήτημα της μουσικής ακρόασης και της απώλειας ακοής διερευνάται περαιτέρω από μια διαφορετική οπτική γωνία σε μια συνέντευξη με τον Paul Whittaker – έναν κωφό μουσικό με βαριά βαρηκοΐα το έργο του οποίου είναι αφιερωμένο στην αμφισβήτηση αντιλήψεων σχετικά με το πώς οι άνθρωποι ακούν και αντιλαμβάνονται τη μουσική, και στην ενθάρρυνση άλλων κωφών να ασχοληθούν με τη μουσική.
Στο 12ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Μουσικοθεραπείας, το Approaches συμμετείχε σε μια συζήτηση στρογγυλής τράπεζας αναφορικά με το ρόλο που μπορούν, και ίσως πρέπει, να διαδραματίσουν τα περιοδικά ανοικτής πρόσβασης στην προσπάθεια αποαποικιοποίησης της μουσικοθεραπείας. Σε συζήτηση με συναδέλφους από τις συντακτικές ομάδες των περιοδικών Australian Journal of Music Therapy, Qualitative Inquiries in Music Therapy και Voices: A World Forum for Music Therapy, εντοπίστηκαν τέσσερις βασικοί τομείς: προσβασιμότητα, γλώσσα, εξουσία και διαφορετικότητα και πολιτισμός (Tsiris et al., 2022). Η κριτική εμπλοκή με αυτούς τους τομείς είναι ζωτικής σημασίας στην προσπάθειά μας να διαταράξουμε συμβατικές παραδοχές που αφορούν τις επιστημονικές δημοσιεύσεις.
Στο Approaches, η ομάδα μας εργάστηκε σκληρά το περασμένο έτος ώστε να επεκτείνει το εύρος του τι προσφέρουμε. Η εργασία αυτή οδήγησε στη δημιουργία του «Approaches PLUS», ενός νέου χώρου στην ιστοσελίδα του περιοδικού ο οποίος είναι αφιερωμένος στη συνεχή ανάπτυξη και δωρεάν διάδοση καινοτόμων υλικών. Στηριζόμενοι στη δέσμευσή μας για μια κουλτούρα ανοικτής πρόσβασης, το Approaches PLUS επιδιώκει να προωθήσει νέες μορφές γνώσης και τρόπων μάθησης, καθώς και να προσεγγίσει ποικίλα ακροατήρια.
Εγκαινιάζοντας αυτήν τη νέα πρωτοβουλία, το πρώτο υλικό που δημοσιεύεται στο Approaches PLUS είναι ένα αγγλοελληνικό λεξικό μουσικοθεραπείας. Ο τίτλος του, Λεξικό Μουσικοθεραπείας: Τόπος Διεπιστημονικών Συναντήσεων, αντικατοπτρίζει το όραμα του λεξικού να δημιουργήσει έναν συν-διαμορφωμένο τόπο όπου η ελληνική μετάφραση εννοιών και όρων ακολουθεί μια ενημερωμένη διαδικασία τεκμηρίωσης, απόδοσης και ερμηνείας. Σε συνεπιμέλεια της Μίτσυς Ακογιούνογλου, της Δήμητρας Παπασταύρου, της Κωνσταντίνας Κατοστάρη και εμού, η πρώτη έκδοση του λεξικού περιέχει πάνω από 1000 όρους και αρκτικόλεξα, καθώς και 26 λήμματα που εστιάζουν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια σε συγκεκριμένες έννοιες. Τα λήμματα αυτά, τα οποία γράφτηκαν από 25 συγγραφείς, ακολούθησαν μια διαδικασία ομότιμης αξιολόγησης πριν από τη δημοσίευσή τους. Αυτή η διαδικασία συνάδει με το έργο μας ως δίγλωσσο, αγγλοελληνικό περιοδικό που επιδιώκει να προωθήσει τη συνεχή ανάπτυξη του μουσικοθεραπευτικού λόγου στην ελληνική γλώσσα με έναν πολιτισμικά ανταποκρινόμενο και ευαίσθητο τρόπο.
Το λεξικό αποβλέπει στο να αποτελεί μια ζωντανή πηγή που θα ενημερώνεται τακτικά, προσκαλώντας τη συνεισφορά διαφορετικών συγγραφέων. Οι ενδιαφερόμενοι συγγραφείς μπορούν να υποβάλουν προτάσεις για νέα λήμματα καθώς και προτάσεις για εναλλακτικές αποδόσεις και μεταφράσεις όρων που μπορούν να συμπεριληφθούν σε επόμενες εκδόσεις. Η διαδικασία ομότιμης αξιολόγησης που ακολουθείται για όλα τα λήμματα προάγει μια διαλεκτική κουλτούρα, εντός της οποίας τα μεταφραστικά διλήμματα και οι παρασκηνιακές συζητήσεις μπορούν να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην εξέλιξη της ορολογίας στη μουσικοθεραπεία.
Τους επόμενους μήνες, το Approaches PLUS θα εμπλουτιστεί με περαιτέρω υλικό πέραν του λεξικού. Κοινός παρονομαστής για όλο το υλικό αποτελεί το όραμά μας για την προώθηση νέων συνεργατικών και κοινοτικά καθοδηγούμενων εκδοτικών προσεγγίσεων στη μουσικοθεραπεία, όπου πολλαπλές φωνές και διαφορετικές γλώσσες ακούγονται και εκπροσωπούνται. Αυτή η συνεχής ανάπτυξη του Approaches είναι ο καρπός ομαδικής εργασίας που βασίζεται σε μια κοινωνική προσέγγιση της ηγεσίας (Stodd, 2014), η οποία είναι κοινή, δημιουργική και ενσυναισθητική (dos Santos, 2022). Ο πρόσφατος διορισμός της Andeline dos Santos ως συναρχισυντάκτριας του Approaches τροφοδοτεί άμεσα την ηγεσία του περιοδικού. Η Andeline φέρνει σε αυτόν τον ρόλο μια πλούσια εμπειρία ως ασκούμενη επαγγελματίας, εκπαιδευτικός και ερευνήτρια, και αδημονώ να συνεργαστώ μαζί της καθώς ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του Approaches ξεκινά!
Βιβλιογραφία
dos Santos, A. (2022). Empathy pathways: A view from music therapy. Springer.
Sanfilippo, K. R., & Spiro, N. (2022) Introduction. In N. Spiro & K. R. Sanfilippo (Eds.), Collaborative insights: Interdisciplinary perspectives on musical care throughout the life course (pp.1-11). Oxford University Press.
Stodd, J. (2014). The social leadership handbook. SeaSalt Learning. Tsiris, G., Dos Santos, A., Coombes, E., Bolger, L., Eslava Mejía, J., Moonga, N., Ghetti, C., Hadley, S., Bibb, J., Keith, D., Banzon, G., Hales, G., & Redhead, C. (2022). Decolonising music therapy: What’s the role of open access journals? British Journal of Music Therapy, Online Special Edition, 37. https://journals.sagepub.com/page/bjmb/abstractsofthe12theuropeanmusictherapyconferenceThis new edition of Approaches contains a wealth of papers reflecting both the international and the interdisciplinary scope of the journal. Addressing different areas within music therapy and the broader field of musical care (Sanfilippo & Spiro, 2022), the articles encompass a clinical case study of music therapy with a child in Israel (Nir Seri) as well as original research studies regarding music-for-health practices in paediatric hospitals in the UK (Jessica Tomlinson and John Habron), the role of music listening in chronic pain and anxiety management (Marie Strand Skånland), as well as the lived experiences of six music therapists who identify as having hearing loss (Sara Cole and Catherine Warner). The theme of music listening and hearing loss is explored further through an interview with Paul Whittaker; a profoundly deaf musician whose work has been devoted to challenging assumptions regarding how people hear and perceive music, and encouraging other deaf people to engage with music.
At the 12th European Music Therapy Conference, Approaches took part in a roundtable discussion regarding the role that open access journals can, and perhaps should, play in decolonising music therapy. In discussion with colleagues from the editorial teams of the Australian Journal of Music Therapy, Qualitative Inquiries in Music Therapy, and Voices: A World Forum for Music Therapy, four key areas were identified: accessibility, language, power and diversity, and culture (Tsiris et al., 2022). Critical engagement with these areas is vital in our endeavours to disturb conventional assumptions around scholarly publishing.
In Approaches, our team has worked hard over the past year to expand the scope of what we offer. This work has led to the creation of ‘Approaches PLUS,’ a new space on the journal’s website dedicated to the ongoing development and free dissemination of innovative resources. Building on our commitment to an open access culture, Approaches PLUS seeks to foster new forms of knowledge and knowing, and to reach diverse audiences.
Launching this new initiative, the first resource published in Approaches PLUS is an English-Greek music therapy dictionary. Its title, Music Therapy Dictionary: A Place of Interdisciplinary Encounters, reflects the dictionary’s vision to create a co-constructed space where the Greek translation of concepts and terms follows an informed process of documentation, rendering, and interpretation. Co-edited by Mitsi Akoyunoglou, Dimitra Papastavrou, Konstantina Katostari, and myself, the first edition of the dictionary contains over 1000 terms and acronyms, as well as 26 entries focusing in greater detail on specific concepts. Authored by 25 authors, these entries followed a peer-review process prior to publication. This process resonates with our work as a bilingual English-Greek journal seeking to promote the ongoing growth of the music therapy discourse in the Greek language in a culturally responsive and sensitive way.
The dictionary is intended to be a living resource which is updated regularly, inviting contributions from different authors. Potential authors can submit proposals for new entries as well as suggestions for alternative renditions and translations of terms which can be included in subsequent editions. The peer review process for all entries fosters a dialectical culture where behind-the-scenes translational dilemmas and debates can have direct implications for the advancement of terminology in music therapy.
In the coming months, Approaches PLUS will be enriched with other resources in addition to the dictionary. Common ground for all these resources is our vision for promoting new collaborative and community-led publishing approaches in music therapy where multiple voices and different languages are heard and represented. This ongoing development of Approaches is the fruit of teamwork founded in a social approach to leadership (Stodd, 2014) that is shared, creative, and empathetic (dos Santos, 2022). The recent appointment of Andeline dos Santos as co-editor-in-chief of Approaches feeds directly to the leadership of the journal. Andeline brings to this role a wealth of experience as a practitioner, educator, and researcher, and I very much look forward to working with her as a new chapter of Approaches’ life begins! 
The need for robust critique of arts and health research: An examination of the Goldbeck and Ellerkamp (2012) randomised controlled trial of music therapy for anxiety in children, and its treatment in four systematic reviews
Full text linkΠεριγράφουμε μία εργασία σε εξέλιξη για τη διεξαγωγή μίας συστηματικής ανασκόπησης ερευνών που αφορούν τον αντίκτυπο προγραμμάτων βασισμένων στις τέχνες στην ψυχική υγεία νέων ανθρώπων. Αναζητήσαμε σχετικές μελέτες μέσω κύριων βάσεων δεδομένων και εξετάσαμε υπάρχουσες συστηματικές ανασκοπήσεις για επιπλέον μελέτες οι οποίες πληρούν τα κριτήρια ένταξης στην έρευνά μας. Έχουμε ωστόσο επιφυλάξεις τόσο ως προς την ποιότητα των υφιστάμενων αρχικών μελετών, όσο και ως προς τις πρόσφατα δημοσιευμένες συστηματικές ανασκοπήσεις σε αυτό το πεδίο των τεχνών και της υγείας. Σε προηγούμενο άρθρο (Grebosz-Haring et al., 2022) εστιάσαμε σε μία τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή (ΤΕΔ) για την εικαστική θεραπεία για έφηβες με «εσωτερικευμένα» και «εξωτερικευμένα» προβλήματα, και την συμπερίληψη αυτής της δοκιμής σε τρεις συστηματοποιημένες ανασκοπήσεις, και εκφράσαμε τους προβληματισμούς μας. Σε αυτό το άρθρο, επεκτείνουμε το πεδίο της κριτικής μας εξέτασης σε μία μελέτη που αφορά στη μουσικοθεραπεία με παιδιά που αναφέρεται ότι αντιμετωπίζουν αγχώδεις διαταραχές (Goldbeck & Ellerkamp, 2012), και το πώς χρησιμοποιήθηκε αυτή η μελέτη σε τέσσερις πρόσφατες συστηματικές ανασκοπήσεις / μετα-αναλύσεις (Ponomarenko et al., 2017; Geipel et al., 2018; Lu et al., 2021; Belski et al., 2021). Παρουσιάζουμε τους περιορισμούς της μελέτης των Goldbeck και Ellerkamp που υποσκελίζουν το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν για την αποτελεσματικότητα της μουσικοθεραπείας στην ύφεση των αγχωδών διαταραχών. Επίσης καταδεικνύουμε ότι οι ανασκοπήσεις δεν είναι επαρκώς κριτικές και αντιμετωπίζουν με λανθασμένο τρόπο την έρευνα των Goldbeck και Ellerkamp, κάτι που δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία τους. Καταληκτικά, συλλογιζόμαστε ως προς τα μαθήματα που αποκομίσαμε από τη δική μας κριτική και χαράζουμε κάποιες θετικές προτάσεις για μελλοντικές έρευνες και την διεξαγωγή ανασκοπήσεων.We describe work-in-progress to conduct a systematic review of research on the effects of arts-based programmes for mental health in young people. We have searched for relevant studies through major databases and screened extant systematic reviews for additional research which meets our inclusion criteria. We have reservations, however, regarding both the quality of existing primary studies and of recently published systematic reviews in this area of arts and health. In a previous paper (Grebosz-Haring et al., 2022), we focused on a randomised controlled trial (RCT) on art therapy for adolescent girls with ‘internalising’ and ‘externalising’ problems, and its inclusion in three systematic reviews, and expressed concerns. In this paper, we extend the scope of our critical scrutiny to a research paper on music therapy with children described as having anxiety disorders (Goldbeck & Ellerkamp, 2012), and its treatment in four recent systematic reviews / meta-analyses (Ponomarenko et al., 2017; Cohen-Yatziv & Regev, 2019; Bosgraf et al., 2020). We demonstrate limitations in the Goldbeck and Ellerkamp study which undermine the conclusion they reach on the effectiveness of music therapy in the remission of anxiety disorders. We also show that the reviews are not sufficiently critical and make errors in the treatment of Goldbeck and Ellerkamp’s research, which cast doubts on their dependability. Finally, we reflect on the lessons learned from our critique and draw some positive recommendations for future research and the conduct of reviews
“When the music is on, she is there” – Professional caregivers’ perspectives and use of musical interactions in caring for the person with dementia
Full text linkΗ μουσικοθεραπεία και οι μουσικές παρεμβάσεις χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στην φροντίδα της άνοιας για να στηρίξουν την ενσώματη μη λεκτική διάδραση. Στην παρούσα μελέτη, έξι επαγγελματίες φροντιστές και μία μουσικοθεραπεύτρια συνεργάστηκαν για να διερευνήσουν και να κατανοήσουν πώς οι μουσικές αλληλεπιδράσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην καθημερινή διάδραση των φροντιστών και των ατόμων με άνοια. Οι φροντιστές συνεισέφεραν στην παραγωγή ποιοτικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των αφηγήσεών τους όπου περιγράφουν τις μουσικές αλληλεπιδράσεις στην δουλειά τους. Τα δεδομένα αναλύθηκαν εφαρμόζοντας μια ερμηνευτική εθνογραφική προσέγγιση με την μουσικοθεραπεύτρια στο ρόλο της ερευνήτριας. Από την ανάλυση αναδύθηκαν οι ακόλουθες τέσσερις θεματικές κατηγορίες οι οποίες περιγράφουν το πώς οι φροντιστές χρησιμοποιούν και κατανοούν τις μουσικές αλληλεπιδράσεις στο πλαίσιο φροντίδας ατόμων με άνοια: 1) ζωτικότητα και επικοινωνία, 2) συνδεσιμότητα μέσω συντονισμού, 3) μια μουσική επένδυση [soundtrack] της ιστορίας της ζωής, 4) από το άγχος στην επαναβεβαίωση. Οι μουσικές αλληλεπιδράσεις όπως η ακρόαση μουσικής, ο χορός, το τραγούδι και το παίξιμο μουσικών οργάνων παρείχε στους φροντιστές νέους τρόπους προσέγγισης για την κάλυψη των ψυχοκοινωνικών αναγκών των ατόμων με άνοια. Οι τέσσερις θεματικές κατηγορίες αναπτύσσονται χρησιμοποιώντας τη θεωρία της πρακτικής. Τα αποτελέσματα ενσωματώνουν την προοπτική των φροντιστών και υποδεικνύουν πώς οι φροντιστές μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στις ερευνητικές διαδικασίες.Music therapy and musical interventions are increasingly used in dementia care to support embodied nonverbal interaction. In this study, six professional caregivers and a music therapist collaborate to explore and understand how musical interactions can be used in the daily interactions between the caregiver and the person with dementia. The caregivers contributed to the generation of qualitative data, including narratives describing musical interactions in their work. Data were analysed by applying a hermeneutic ethnographic approach with the music therapist in the role of researcher. The analysis illuminated the four following themes describing how the caregivers use and understand musical interactions in dementia care: 1) vitality and communication, 2) connectedness through attunement, 3) a life story soundtrack, 4) from anxiety to reassurance. Musical interactions such as music listening, dancing, singing, and playing instruments provided the caregivers with new approaches to meeting the psychosocial needs of persons with dementia. The four themes were discussed using practice theory. The results integrate the perspective ofthe caregivers and exemplify how caregivers can take active part in research processes
Foundations for change management in integrating the arts into healthcare: An empirical study
Full text linkΗ υιοθέτηση πρακτικών που βασίζονται στις τέχνες εντός του χώρου της υγειονομικής περίθαλψης εξελίσσεται αργά παρά τους παράγοντες όπως είναι η αυξανόμενη συνειδητοποίηση της αξίας, οι πρωτοβουλίες χάραξης πολιτικής, η ικανοποίηση των ασθενών και η ποιότητα των υπηρεσιών. Προσεγγίζοντας το ζήτημα υπό το πρίσμα ενός Ενοποιημένου Πλαισίου Εφαρμογής της Έρευνας (Consolidated Framework for Implementation of Research, CFIR), η μελέτη μας διερεύνησε i) εάν οι εμπειρίες του προσωπικού επηρέασαν την προθυμία για εφαρμογή παρεμβάσεων τεχνών και υγείας, ii) την ευαισθητοποίηση ως προς τα σύγχρονα προγράμματα μουσικής και εικαστικών τεχνών εντός του νοσοκομείου, και iii) τις αντιλήψεις του προσωπικού ως προς τα εμπόδια για την εφαρμογή των τεχνών σε πλαίσια υγειονομικής περίθαλψης. Για την παρούσα μελέτη μικτών ερευνητικών μεθόδων χρησιμοποιήθηκε ένα αρχικό διαδικτυακό ερωτηματολόγιο ποσοτικών δεδομένων για το προσωπικό ενός μεγάλου μητροπολιτικού νοσοκομείου τριτοβάθμιας υπηρεσίας υγείας (n=38) και στη συνέχεια διεξήχθη μία ημι-δομημένη ομάδα εστίασης (n=6). Το προσωπικό, ως επί το πλείστον, εξέφρασε προθυμία να βελτιώσει την ενσωμάτωση των πρωτοβουλιών για τις τέχνες, χωρίς να επηρεάζεται από την προσωπική τους εμπειρία με τις τέχνες γενικότερα. Οι εργαζόμενοι φάνηκε να μην έχουν επίγνωση περιπτώσεων επιτυχημένων προγραμμάτων μέσω των τεχνών στο νοσοκομείο τους, εκτός κι αν είχαν κάποια άμεση εμπλοκή με αυτά. Τα εμπόδια στην εφαρμογή θεωρήθηκε ότι προέρχονται από την ανώτερη διοίκηση, με επιτυχημένα προγράμματα να προκύπτουν από ατομικά κίνητρα ή κινητοποίηση μεμονωμένων ομάδων. Τα αποτελέσματα αυτής της αρχικής μελέτης υποδηλώνουν ότι η κατανόηση των αντιλήψεων του προσωπικού και η παροχή προσεκτικά σχεδιασμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων μπορεί να αποτελούν το κλειδί για την προώθηση της αλλαγής που απαιτείται για την ενσωμάτωση των τεχνών στην τακτική φροντίδα των ασθενών.The uptake of arts-based practices into health care has been slow despite drivers such as increasing awareness of value, policy initiatives, patient satisfaction and quality services. Approaching the issue from within the Consolidated Framework for Implementation of Research (CFIR), our study asked i) if experiences of staff influenced willingness to implement arts and health interventions, ii) about awareness of current music and visual-art programs within the hospital and iii) about staff perceptions of barriers to implementation of arts within healthcare. This mixed methods study used an initial quantitative online survey of staff recruited from a large metropolitan tertiary hospital (n=38) followed by a qualitative semi-structured focus group (n=6). Staff largely reported a willingness to improve integration of arts initiatives, not influenced by their personal experience of the arts. Staff seemed relatively unaware of successful instances of arts programs in their own hospital, unless they were directly involved in its delivery. Barriers to implementation were perceived to come from upper management, with successful programs resulting from individuals or individual team motivations. Results from this initial study suggest that understanding staff perceptions and providing carefully designed educational programs are likely to be key in promoting the change necessary for incorporating the arts into regular patient care
Nurture and play for foster families with young children: Foster-parents’ reflections on attachment focused group intervention
Full text linkΈνα ιστορικό ανασφαλών δεσμών θέτει τα θετά παιδιά σε κίνδυνο για πολλών ειδών δυσκολίες που μπορεί να συμπεριλαμβάνουν και ψυχοπαθολογία. Η Ανατροφή και το Παιχνίδι (Nurture and Play, NaP) για ανάδοχες οικογένειες είναι μία παρέμβαση για παιδιά ηλικίας από ενός έως πέντε ετών που στοχεύει στην υποστήριξη δημιουργίας ισχυρών νέων δεσμών ανάμεσα στους θετούς γονείς και τα μικρά παιδιά τους. Στόχος της μελέτης είναι η βαθύτερη κατανόηση του πώς οι ανάδοχοι γονείς χρησιμοποιούν δεξιότητες νοητικής αναπαράστασης ως εργαλείο αναστοχασμού των ποικίλων νοηματοδοτήσεων της παρέμβασης NaP για ανάδοχες οικογένειες. Επιλέχθηκε μία μέθοδος διέγερσης της μνήμης για να επιτευχθούν οι ερευνητικοί στόχοι. Ήταν εμφανές ότι οι γονεϊκοί αναστοχασμοί ήταν επικεντρωμένοι στο παιδί, στη σημασία της ασφάλειας και στο νόημα της αλλαγής κατά τη διαδικασία. Δόθηκε έμφαση και σε συναισθηματικές ποιότητες που αφορούσαν και το παιδί και τον ενήλικα. Οι ανάδοχοι γονείς μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν τους αναστοχασμούς τους εντός ενός ευρύτερου πλαισίου χώρου, σχέσης και χρόνου. Υπήρξε ισχυρή συσχέτιση των αποτελεσμάτων της μελέτης με τις βασικές έννοιες της θεωρίας δεσμών. Επιπρόσθετα, από τη μελέτηκαι τα συμπεράσματα προκύπτουν προτεινόμενες προτεραιότητες καθώς και προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.An insecure attachment history puts foster children at risk for many kinds of difficulties, which may include psychopathology. Nurture and Play (NaP) for foster families–intervention for children aged one to five years of age aims to help the new attachment relationship between foster parents and their young children develop in a secure direction. The aim of this study is to gain deeper understanding on how foster parents use their mentalization skills to reflect the different meanings of the NaP for foster families-intervention. A stimulated recall method was chosen to correspond to these research targets. It was revealed that parents’ reflections were evidently focused on the child, the importance of safety and the meaning of change during the process. Emotional qualities concerning both the child and the adult were also emphasised. The foster parents were able to utilise their reflections within a wider context of place, relationships, and time. The results of the study and the core concepts of attachment theory are strongly related to each other. Furthermore, the study and its outcomes offer suggested priorities and suggestions for future research
“Medicine for the soul” – Older men’s identity performance and affect attunement through music listening
Full text linkΗ ευημερία των ηλικιωμένων ανδρών, παρόλο που δεν έχει μελετηθεί εκτενώς, παραμένει ένα σημαντικό πεδίο έρευνας. Μετά τη συνταξιοδότηση, οι άνδρες μπορεί να χάσουν τις κοινωνικές τους επαφές και την επαγγελματική τους ταυτότητα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε μοναξιά, κατάθλιψη και αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας. Αυτά τα προβλήματα επιδεινώνονται λόγω της διστακτικότητας πολλών ανδρών να ζητήσουν βοήθεια. Τα υπάρχοντα συστήματα κοινωνικής υποστήριξης συχνά δεν είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και στα ενδιαφέροντα των ηλικιωμένων ανδρών. Προηγούμενες μελέτες προτείνουν ότι η μουσική μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική και συναισθηματική ευημερία των ηλικιωμένων ανδρών. Επομένως, δημιουργήθηκε μια ομάδα μουσικής ακρόασης για να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίον η μουσική ακρόαση μπορεί να χρησιμεύσει ως πηγή ευημερίας για τους ηλικιωμένους άνδρες. Οκτώ άνδρες ηλικίας 64-86 ετών συναντήθηκαν για να ακούσουν μουσική της επιλογής τους και να συζητήσουν για αυτήν, με μία εκπαιδευμένη μουσικοθεραπεύτρια (την πρώτη συγγραφέα) ως συντονίστρια της ομάδας. Εστιάζοντας στη διαδραμάτιση των ταυτοτήτων των συμμετεχόντων, πραγματοποιήθηκε επαγωγική θεματική ανάλυση, βασισμένη στη δραματουργική προοπτική του Goffman για το προσκήνιο-παρασκήνιο, στις θεωρίες του Stern για το αίσθημα ζωτικότητας, και στη θεωρία της αρρενωπότητας. Οι συμμετέχοντες διαδραμάτισαν τις ταυτότητές τους κυρίως σε συνάρτηση με παραδοσιακές αρρενωπότητες στις λεκτικές τους αποδόσεις στο προσκήνιο, αποκαλύπτοντας αμφιθυμικές αρρενωπές ταυτότητες, ενώ χρησιμοποιούσαν τη μουσική για να συνδεθούν, για να βιώσουν και για να εκφράσουν άλλες, πιο «αισθανόμενες» ταυτότητες στο παρασκήνιο οι οποίες υπερβαίνουν τα παραδοσιακά πρότυπα. Η μουσική που επιλέχθηκε χαρακτηριζόταν από την περιέργεια και την ανοικτότητα των συμμετεχόντων ως προς το να γνωρίσουν νέα μουσική. Τα αποτελέσματα έχουν εφαρμογές στη μουσικοθεραπεία επισημαίνοντας τις ανάγκες ευημερίας των ηλικιωμένων ανδρών και τις πολλές δυνατότητες αισθητικής και ευημερίας που ενέχει η μουσική για αυτήν τη μέχρι στιγμής ελλιπώς μελετημένη πληθυσμιακή ομάδα.The wellbeing of older men is an understudied, yet urgent research topic. After retirement, men may lose their social networks and professional identity, which can lead to loneliness, depression, and a heightened risk for suicide. These problems are worsened by a reluctance amongst many men to seek help. Existing social support systems are oftentimes not customised to older men’s needs and interests. Previous studies suggest that music can play a significant role for the social and emotional wellbeing of older men. Therefore, a music listening group was set up to explore how music listening can serve as a wellbeing resource for older men. Eight men 64-86 years old met to listen to and discuss music of their own choice, with a trained music therapist (first author) as the group leader. Focusing on the participants’ identity performances, a deductive thematic analysis was conducted, guided by Goffman’s dramaturgical perspective of frontstage-backstage, Stern’s theories on vitality affect, and masculinity theory. The participants performed their identities mainly in line with traditional masculinities in their verbal frontstage performances, revealing ambivalent masculine identities, while using music to connect to, experience and express other, more “sentient” backstage identities which surpass traditional norms. The music chosen was characterised by the participants’ curiosity and openness to learning about new music. The results have implications for music therapy in highlighting the wellbeing needs of older men and music’s many aesthetic and wellbeing potentials for this hitherto understudied group