Karabük University Institutional Repository
Not a member yet
14676 research outputs found
Sort by
Production of Mg-Cu, Mg-Zn materials by P/M method for bioabsorbable implant applications, investigation of their wear and corrosion properties in dry and sbf conditions
No full textBu çalışmada, toz metalurjisi yöntemiyle üretilen biyolojik olarak parçalanabilir Mg-xZn ve Mg-xCu alaşımlarının mekanik, aşınma ve korozyon davranışları incelenmiştir. Numuneler, soğuk presleme, sinterleme ve mekanik alaşımlama süreçlerinden geçirilmiş ve mikroyapı, sertlik, yoğunluk, aşınma ve korozyon testlerine tabi tutulmuştur. Çalışmanın temel amacı, Zn ve Cu elementlerinin farklı oranlarda ilavesinin Mg alaşımlarının özelliklerine nasıl etki ettiğini belirlemek ve bu alaşımların biyomedikal uygulamalarda kullanılabilirliğini değerlendirmektir.
Yapılan aşınma testleri, Zn ilavesinin Mg matrisinde homojen olarak dağılarak intermetalik bileşik oluşturmadan sertliği artırdığını ve aşınma direncini önemli ölçüde iyileştirdiğini göstermiştir. Zn katkısı sayesinde malzemenin sertliği 40 HV’den 70 HV’ye kadar artmış, buna bağlı olarak aşınma kaybı ve özgül aşınma oranı da azalmıştır. Cu ilavesi de aşınma performansını olumlu yönde etkileyerek sertliği artırmış, ancak bazı intermetalik fazların oluştuğu tespit edilmiştir. Aşınma mekanizmaları incelendiğinde, kuru ortamda aşınmanın genellikle aşındırıcı karakterde olduğu, simüle edilmiş vücut sıvısı (SBF) ortamında ise aşınmanın başlangıçta yağlama etkisiyle azaldığı ancak zamanla aşındırıcı-korozif süreçlerin devreye girerek aşınmayı hızlandırdığı belirlenmiştir. Ayrıca, yük arttıkça aşınma katsayısının azaldığı gözlemlenmiştir.
Korozyon testleri, Zn ve Cu katkılarının Mg alaşımlarının bozunma davranışına olan etkisini detaylı bir şekilde ortaya koymuştur. Özellikle %1 Zn ve %1 Cu içeren alaşımlar, en yüksek korozyon direncini gösterirken, daha yüksek Zn ve Cu içeriğinin galvanik korozyonu tetikleyerek bozunmayı hızlandırdığı tespit edilmiştir. Zn katkısının Mg matrisinde homojen olarak dağılması, stabil bir pasif film oluşumunu teşvik ederek korozyon direncini artırmıştır. Ancak Zn içeriğinin %2’ye ulaşması durumunda, MgZn₂ intermetalik fazlarının oluşumu nedeniyle korozyon oranında artış meydana gelmiştir. Cu içeren alaşımlar da başlangıçta iyi bir korozyon direnci göstermiş ancak aşırı Cu içeriği intermetalik faz oluşumunu artırarak korozyonu hızlandırmıştır.
Çalışmada elde edilen aşınma ve korozyon verileri, yapay zekâ destekli bir makine öğrenimi modeli kullanılarak analiz edilmiştir. Auto Sklearn kütüphanesi ile geliştirilen model, aşınma kaybı, sürtünme katsayısı ve özgül aşınma oranı gibi parametreleri yüksek doğrulukla tahmin edebilmiştir. Yapılan hassasiyet analizleri, yük, ortam, sertlik ve tane boyutunun aşınma davranışını belirlemede en etkili faktörler olduğunu ortaya koymuştur. Modelin güvenilirliği, deneysel verilerle yapılan karşılaştırmalar sonucunda doğrulanmış ve makine öğrenimi algoritmalarının tribolojik malzeme davranışlarını tahmin etmede başarılı olduğu görülmüştür.
Elde edilen sonuçlar, Mg-Zn ve Mg-Cu alaşımlarının biyomedikal uygulamalar için önemli avantajlar sunduğunu ve bu alaşımların biyolojik olarak emilebilir implant malzemeleri olarak değerlendirilebileceğini göstermektedir. Ancak, korozyon ve aşınma davranışının optimize edilmesi için Zn ve Cu oranlarının dikkatlice kontrol edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Gelecekte yapılacak çalışmalar, yüzey kaplamaları veya hibrit üretim teknikleriyle bu alaşımların biyomedikal performansının daha da iyileştirilmesine odaklanabilir.In this study, the mechanical, wear and corrosion behaviors of biodegradable Mg-xZn and Mg-xCu alloys produced by powder metallurgy were investigated. The samples were subjected to cold pressing, sintering and mechanical alloying processes and subjected to microstructure, hardness, density, wear and corrosion tests. The main purpose of the study was to determine how the addition of Zn and Cu elements at different rates affected the properties of Mg alloys and to evaluate the usability of these alloys in biomedical applications.
The wear tests showed that the addition of Zn increased the hardness and significantly improved the wear resistance by homogeneously dispersing in the Mg matrix without forming an intermetallic compound. Thanks to the Zn addition, the hardness of the material increased from 40 HV to 70 HV, and accordingly, the wear loss and specific wear rate decreased. The addition of Cu also positively affected the wear performance and increased the hardness, but it was determined that some intermetallic phases were formed. When the wear mechanisms are examined, it is determined that in dry environments, wear is generally abrasive in nature, and in simulated body fluid (SBF) environments, wear initially decreases due to the effect of lubrication, but over time, abrasive-corrosive processes come into play and accelerate wear. In addition, it is observed that the wear coefficient decreases as the load increases.
Corrosion tests have revealed in detail the effect of Zn and Cu additives on the deterioration behavior of Mg alloys. In particular, alloys containing 1% Zn and 1% Cu showed the highest corrosion resistance, while it was determined that higher Zn and Cu contents accelerated deterioration by triggering galvanic corrosion. The homogeneous distribution of Zn additive in the Mg matrix increased corrosion resistance by promoting the formation of a stable passive film. However, when the Zn content reached 2%, an increase in the corrosion rate occurred due to the formation of MgZn₂ intermetallic phases. Alloys containing Cu also initially showed good corrosion resistance, but excessive Cu content accelerated corrosion by increasing the formation of intermetallic phases.
The wear and corrosion data obtained in the study were analyzed using an artificial intelligence-supported machine learning model. The model developed with the Auto Sklearn library was able to predict parameters such as wear loss, friction coefficient and specific wear rate with high accuracy. Sensitivity analyses revealed that load, environment, hardness and grain size were the most effective factors in determining wear behavior. The reliability of the model was verified as a result of comparisons with experimental data and it was seen that machine learning algorithms were successful in predicting tribological material behavior.
The obtained results show that Mg-Zn and Mg-Cu alloys offer significant advantages for biomedical applications and that these alloys can be considered as bioabsorbable implant materials. However, it was concluded that Zn and Cu ratios should be carefully controlled to optimize corrosion and wear behavior. Future studies may focus on further improving the biomedical performance of these alloys with surface coatings or hybrid manufacturing techniques
Sanatoriums as healthcare structures and the case of Kastamonu Ballidağ
No full textSanatoryum kelime kökeni olarak Latince ‘sanare’ kökünden gelmektedir. Sanare deva olmak, iyileştirmek manasında kullanılmaktadır ve ‘sanus’ (sağlıklı) sözcüğünden türemiştir (etimolojiturkce.com). Sanatoryum ise Türkçe ‘şifahane’ manasına gelmektedir. Türk Dil Kurumu’na göre ise anlamı veremli hastaların tedavi olması için kurulmuş sağlık kuruluşlarıdır.
Dünya çapında ‘Sanatoryum’ adı ile ilk inşa edilen yapı ‘Maison de Saint-Marcoul’ adı ile 17. yüzyıl Fransa’sında kurulmuştur. Yine Dünya’da modern anlamda bir sanatoryumun inşa edilmesi ise 19. yüzyılda Dr. Brehmer, Dr. Trudeau ve Dr. Bennet gibi uzmanların çabası ile olmuştur. Bu tarihlerden sonra ise Dünya’da yaygın görülen verem için birçok ülkede sanatoryumlar inşa edilmiştir. Bilinen ilk sanatoryum yapı örneği 17. yüzyıl Fransa’sında anılsa bile ülkemiz tarihine baktığımızda veremli hastaların tedavisi için açılmış olan ilk sağlık yapısı 13. yüzyıl Anadolu Selçuklu Devleti dönemine dayanmaktadır. Verem hastalığından hayatını kaybetmiş Gevher Nesibe Hatun anısına yine onun adını taşıyan bir şifahane inşa edilerek, yapı halka hizmet için vakfedilmiştir. Verem hastalığına karşı daha sonraki yapı örnekleri 20. yüzyıl’da Osmanlı Devleti’nde II. Abdülhamid devrinde görülmektedir. Cumhuriyet döneminde ise Sanatoryum yapılarının kuruşları bir sağlık politikası haline getirilerek çeşitli illerde birçok sanatoryum yapısı devlet eliyle birkaçı da şahıslarca inşa edilmiştir.
Özellikle Osmanlı’nın son döneminde artış gösteren ve Cumhuriyet Dönemi’nde de yayılımı devam eden verem hastalığı büyük bir sorun haline gelmiş ve memleketin dört bir yanında hastalık baş göstermiştir. Bu sebeple Cumhuriyet’in ilk yıllarında bazı doktorların öncülüğünde verem ile savaş adına özel bir sanatoryum açılmıştır. Yine Cumhuriyet’in ilk yıllarında sıtma ve verem hastalığına ne yapacaklarına karar vermek için Milli Tıp Kongresi toplanmış ve orada alınan kararlar ile yurtdışına hekimler gönderilerek tedavisi ülkemizdeki hekimler tarafından bilinmeyen bu hastalığa çare arayışına girilmiştir. Yurt dışından döndükten sonra öğrendiklerini raporlayan doktorların sayesinde hükümet yetkilileri bir program hazırlamış ve böylece verem ile savaşta yeni tedavi yöntemleri geliştirilmiş, ayrıca sanatoryum yapıları devlet eliyle açılarak halkın tedaviye ulaşması için yoğun çaba gösterilmiştir. Eğitim almaları için gönderilen bu hekimlere de çalışmalarında yıllar boyu destek verilmiştir.
Sanatoryum yapıları özel bir hastalığın tedavisini gerektirdiği için diğer sağlık kuruluşlarından ayrılmışlardır. Çünkü verem sadece ilaç verilerek tedavi edilebilen bir hastalık değil aynı zamanda yaşam standardının iyileştirilmesi, hava kalitesinin arttırılması ve çok fonksiyonlu bir mekânda düzenli bir hayat sürdürmek gibi ihtiyaçlarında karşılanması ile tedavi edilebilen bir hastalıktır. Verem hastaları sağlıklı bireylerden izole bir alanda, uzun süreli bir tedavi sonucu hastalığa karşı koyabilmektedir. Bu da sanatoryum yapılarının çok kapsamlı ihtiyaçlara cevap verebilecek bir planlamaya sahip olması gerektiği anlamına gelmektedir. Kişinin hayat ile bağını devam ettirebilmesi için farklı mekanların tek bir alanda sağlanması gerekmektedir. Bu da sanatoryumlara özel bir mimari tasarımın geliştirilmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır.
Bu gerekliliğin somut bir örneği, Cumhuriyet Dönemi’nde Batı Karadeniz bölgesinde yaşanan sağlık sorunlarında görülmektedir. Kastamonu’nun bir liman kenti olması, çeşitli hastalıkların yaygın görülmesine zemin hazırlamıştır. Bu hastalıkların en başında ise verem hastalığı yer almaktadır. Özellikle II. Dünya Savaşı sonrası yiyecek temin edilememesi ve kötü yaşam koşulları bu hastalığın yayılmasında önemli bir rol oynamıştır. 1950’li yıllarda, Batı Karadeniz bölgesinde hastalığın yayılımının kontrol edilemez bir duruma gelmesi ve en yakın sanatoryumların İstanbul ve Bursa gibi ulaşımı zor illerde bulunması ve bu şehirlerdeki yoğunluk sebebiyle hasta kabul edilememiştir. Bu durum, bölgeye yeni bir sanatoryum inşa edilmesini zorunlu hale getirmiştir. Yukarıda da bahsettiğimiz gibi sanatoryum yapılarının inşa edileceği arazi koşulları da özel olması gerektiğinden sanatoryumu inşa etmek için, çam ağaçlarıyla dolu, kuzey rüzgarını almayacak ve bolca güneş görecek geniş alan özelliklerine sahip Kastamonu ilinin Ballıdağ mevkisi seçilmiştir.
Bulunduğu mevkii sebebiyle Ballıdağ Sanatoryumu adını alan sanatoryum, Kastamonu’nun Daday İlçesi’nde, 1965 yılında açılmıştır. Bu sanatoryum ülkemizin ikinci en büyük, Batı Karadeniz bölgesinin ise kurulan tek sanatoryumu olma özelliği ile ön plana çıkmaktadır. Ballıdağ Sanatoryumu, yalnızca Batı Karadeniz bölgesine değil, farklı bölgelerden ve illerden gelen verem hastalarına da uzun yıllar boyunca hizmet vermiştir. 2000’li yıllarda ise verem hastalığının azalması ile diğer birçok sanatoryum gibi önce kullanım amacı değiştirilmiş sonra tamamen kapatılmıştır.
Ballıdağ Sanatoryumu 2012 yılında Orman Bakanlığı’na devredilmesiyle birlikte işlevini yitirmiştir. Yapının bulunduğu alan 14 Aralık 2020 tarihinde ihaleye çıkarılmıştır ve ihale sonucu yaşlı bakım merkezi projesi devreye girmiştir. Bu nedenle mevcut yapı 2022 yılında tamamen yıkılmıştır. Yapım çalışmalarına devam edilen yaşlı bakım merkezinin inşaatının ise 2025 yılında tamamlanması beklenmektedir.
Bu çalışma kapsamında, sanatoryum yapıları genel hatlarıyla ele alınarak incelenecek ve bu bağlamda Ballıdağ Sanatoryumu özelinde derinlemesine bir analiz gerçekleştirilecektir. Çalışma, sağlık yapılarının tasarımında ve mekânsal kurgusunda hastalıkların etkilerini ortaya koymayı amaçlamakta olup, söz konusu etkiler Ballıdağ Sanatoryumu örneği üzerinden ayrıntılı bir şekilde değerlendirilecektir.The word sanatorium originates from the Latin root sanare, which means "to cure" or "to heal" and derives from sanus (healthy) (etimolojiturkce.com). In Turkish, sanatorium translates as "healing centre." According to the Turkish Language Association, the term refers to health institutions established for the treatment of tuberculosis patients.
The first structure built under the name sanatorium was established in 17th-century France as Maison de Saint-Marcoul. However, the construction of sanatoriums in the modern sense was pioneered in the 19th century by experts such as Dr Brehmer, Dr Trudeau, and Dr Bennet. Following these developments, sanatoriums were built in many countries to combat tuberculosis, a disease prevalent worldwide. Although the earliest known example of a sanatorium dates back to 17th-century France, in the history of Anatolia, the first health facility dedicated to the treatment of tuberculosis patients can be traced back to the 13th-century Anatolian Seljuk period. A healing centre bearing the name of Gevher Nesibe Hatun, who lost her life to tuberculosis, was constructed and endowed for public service. Later examples of tuberculosis treatment facilities emerged in the 20th century during the reign of Abdülhamid II in the Ottoman Empire. During the Republican period, the establishment of sanatorium buildings became part of public health policy, leading to the construction of numerous sanatoriums across various provinces, both by the state and a few private individuals.
Tuberculosis, which increased significantly during the late Ottoman period and continued to spread during the early years of the Republic, became a major public health crisis. In response, a dedicated sanatorium was established in the early years of the Republic under the leadership of several physicians to combat the disease. Additionally, the National Medical Congress convened to address the challenges posed by malaria and tuberculosis. As a result of the decisions made at the congress, doctors were sent abroad to study treatments for tuberculosis, which at the time remained largely unknown in Turkey. Upon their return, these physicians reported their findings, enabling government authorities to develop treatment programmes and new methods in the fight against the disease. The state also established sanatoriums and took extensive measures to facilitate public access to treatment. The physicians who received training abroad were supported in their work for many years.
Sanatoriums differed from other healthcare institutions as they were designed specifically for the treatment of a particular disease. Tuberculosis treatment requires more than just medication; it also depends on improvements in living standards, air quality, and the establishment of a structured daily routine in a multifunctional space. Patients need prolonged treatment in isolated environments, away from healthy individuals, to enhance their ability to resist the disease. Consequently, sanatorium buildings required architectural designs that could accommodate a wide range of needs. To ensure patients maintained a connection with life, different functional spaces had to be integrated within a single complex. This necessity led to the development of a unique architectural approach to sanatorium design.
A concrete example of this requirement can be observed in the health crisis that affected the Western Black Sea region during the Republican period. The port city of Kastamonu was particularly susceptible to various diseases, with tuberculosis being one of the most widespread. Following World War II, food shortages and poor living conditions further exacerbated the spread of the disease. By the 1950s, tuberculosis had reached an uncontrollable level in the Western Black Sea region, and the nearest sanatoriums, located in distant cities such as Istanbul and Bursa, were overcrowded and difficult to access. This situation necessitated the construction of a new sanatorium in the region. Given that sanatoriums require specific environmental conditions, the Ballıdağ location in Kastamonu province was selected. This site, rich in pine trees, sheltered from northern winds, and benefitting from ample sunlight, was deemed suitable for the establishment of a sanatorium.
Ballıdağ Sanatorium, named after its location, was opened in 1965 in the Daday district of Kastamonu. It became the second-largest sanatorium in Turkey and the only one in the Western Black Sea region. For many years, it provided treatment not only to local tuberculosis patients but also to patients from various provinces. However, with the decline in tuberculosis cases during the 2000s, as with many other sanatoriums, its function was first repurposed and then completely ceased.
In 2012, Ballıdağ Sanatorium was transferred to the Ministry of Forestry, leading to the loss of its original function. The site was put out to tender on 14 December 2020, and as a result, an elderly care centre project was commissioned. Consequently, the existing sanatorium building was completely demolished in 2022, and the construction of the elderly care centre is expected to be completed by 2025.
This study examines sanatorium buildings in general and provides an in-depth analysis of Ballıdağ Sanatorium. The research aims to explore the impact of diseases on the design and spatial organisation of healthcare structures. These influences will be thoroughly evaluated through the case study of Ballıdağ Sanatorium
Invest,gation of the mechanical properties of bıo-inspired cylindrical perıodic minimal surface structures produced by additive manufacturing method
No full textEnerji absorbe edebilen yapılar, otomotiv güvenliği, uzay-havacılık sistemleri ve koruyucu donanımlar gibi çeşitli mühendislik alanlarında hayati öneme sahiptir. Bu çalışma, biyolojik formlardan esinlenilerek tasarlanan silindirik kafes yapıların enerji soğurma verimliliğini, geometrik özelliklerinin sistematik olarak optimize edilmesi yoluyla artırmayı hedeflemektedir.
Yapılar, ABS benzeri fotopolimer reçine kullanılarak Maskelenmiş Stereolitografi (mSLA) 3B baskı yöntemiyle üretilmiştir. Basma yüklemesi altındaki enerji soğurma davranışını değerlendirmek amacıyla, hücre yarıçapı (6.350, 15.875 ve 25.400 mm), yay sayısı (2, 3 ve 4) ve hücre kalınlığı (2.0, 2.5 ve 3.0 mm) gibi üç temel geometrik parametrenin etkisi, Box-Behnken deneysel tasarımıyla incelenmiştir.
Sonuçlar, yay sayısı ve hücre kalınlığındaki artış ile hücre yarıçapındaki azalışın, ilk tepe yükü, absorbe edilen enerji ve spesifik absorbe edilen enerji değerlerinde anlamlı iyileşmeler sağladığını göstermiştir. Elde edilen en yüksek değerler; ilk tepe yükü için 2620.69 N, absorbe edilen enerji için 40.16 J ve spesifik absorbe edilen enerji için 14.75 J/g olmuştur. En uygun yapılandırma, yay sayısı ve kalınlığın artırılması, hücre yarıçapının ise azaltılmasıyla elde edilmiştir. Bu çalışma, biyo-esinli kafes geometrilerinin Box-Behnken optimizasyon yöntemiyle birleştirilerek enerji odaklı mühendislik uygulamaları için hafif ve yüksek performanslı yapıların geliştirilmesine yönelik özgün ve değerli bir katkı sunmaktadır.Energy-absorbing structures are fundamental in various engineering applications, including automotive safety systems, aerospace components, and protective equipment. This study explores the enhancement of energy absorption efficiency in cylindrical lattice structures inspired by biological forms through the systematic optimization of their geometric characteristics.
The structures were produced using Masked Stereolithography (mSLA) 3D printing with an ABS-like photopolymer resin. A Box-Behnken experimental design was employed to investigate the influence of three primary geometric parameters, cell radius (6.350, 15.875, and 25.400 mm), arc count (2, 3, and 4), and cell thickness (2.0, 2.5, and 3.0 mm) on energy absorption performance under compression.
The findings revealed that increasing both the arc count and cell thickness, while decreasing the cell radius, significantly improved the first peak load, absorbed energy and specific absorbed energy. The highest recorded values were 2620.69 N for the initial peak load, 40.16 J for absorbed energy, and 14.75 J/g for specific absorbed energy. The optimal configuration was achieved by maximizing arc count and cell thickness while minimizing the cell radius. This research presents a novel integration of bio-inspired lattice geometry with statistical design methodology, offering practical insights into the development of lightweight and high-performance structures for energy-critical engineering applications.Bu tez çalışması Karabük Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi (KBÜBAP-25-DS-048) kapsamında desteklenmiştir
Investigation of preschool children's behavioral problems in terms of coparenting and parental stress
No full textBu çalışmanın amacı okul öncesi çocuklarının davranış sorunlarının birlikte ebeveynlik ve ebeveyn stresi açısından incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu 4-6 yaş aralığında çocuğa sahip 329 anneden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Birlikte Ebeveynlik Ölçeği, Güçler ve Güçlükler Anketi ve Anne-Baba Stres Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde normallik dağılımı için Kolmogorov-Smirnov testi yapılmış, değişkenlerin normallik analizlerine göre t-Testi, ANOVA, Pearson Korelasyon ve Basit Regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Pearson Korelasyon analizine göre birlikte ebeveynlik puanları ile annelerin stres puanları arasında orta düzeyde negatif bir ilişki olduğu görülmektedir. Regresyon analizi sonuçlarına göre birlikte ebeveynliğin ebeveyn stresinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu ve anne baba stresine ilişkin toplam varyansın %20’sinin birlikte ebeveynlik ile açıklanabileceği saptanmıştır. Annelerin
birlikte ebeveynlik puanları ile çocuklarının davranış sorunları puanları arasında orta düzeyde, negatif bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Yapılan regresyon analizinin sonucuna göre çocuklardaki davranış sorunlarının %13’ünün birlikte ebeveynliğe bağlı açıklanabileceği görülmüştür. Annelerin stres puanları ile çocuklarının davranış sorunları puanları arasında orta düzeyde, pozitif bir ilişki olduğu saptanmıştır. Ebeveyn stresinin çocuklardaki davranış sorunlarının önemli bir yordayıcısı olduğu, çocuklardaki davranış sorunların %34’nün ebeveyn stresine bağlı olarak açıklanabileceği tespit edilmiştir. t-Testi ve ANOVA sonuçlarına göre BEÖ puanlarının çocuğun yaşına, cinsiyetine, doğum sırasına, kardeş durumuna göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. BEÖ puanlarının anne-babaların yaşlarına, öğrenim durumuna, algılanan gelir durumuna, anne çalışma durumuna, evlilik süresine, göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunurken; aile yapısı ve eşlerin kültürel farklılık durumuna göre ise anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın sonuçlarına göre çocukların davranış sorunlarına ilişkin destekleyici müdahalelerin hazırlanmasında birlikte ebeveynlik ve ebeveynlik stresine ilişkin çalışmaların yapılmasının müdahalenin etkililiğinde çok önemli olacağı düşünülmektedir.The purpose of this study is to examine the behavioral problems of preschool children in terms of co-parenting and parental stress. The study group consists of 329 mothers with children between the ages of 4-6. Personal Information Form, Co-Parenting Scale, Strengths and Difficulties Questionnaire and Parental Stress Scale were used to collect the data. Kolmogorov-Smirnov test was performed for normality distribution in the analysis of the data, and t-Test, ANOVA, Pearson Correlation and Simple Regression analysis were used according to the normality analyses of the variables. As a result of the study, according to the Pearson Correlation analysis, it is seen that there is a moderate negative relationship between co-parenting scores and mothers’ stress scores. According to the regression analysis results, it was determined that co-parenting is a significant predictor of parental stress and 20% of the total variance regarding parental stress can be explained by co-parenting. It was determined that there was a moderate negative relationship between mothers’ co-
parenting scores and their children's behavioral problem scores. According to the results of the regression analysis, it was seen that 13% of the behavioral problems in children could be explained by co-parenting. It was found that there was a moderate, positive relationship between the stress scores of the mothers and the behavioral problem scores of their children. It was found that parental stress was an important predictor of behavioral problems in children, and that 34% of the behavioral problems in children could be explained by parental stress. According to the t-Test and ANOVA results, it was found that the BEÖ scores did not show a significant difference according to the child's age, gender, birth order, and sibling status. It was found that the BEÖ scores did not show a significant difference according to the parental age, education level, perceived income status, mothers’ employment status, and marriage duration; however, it was seen that there was a significant difference according to the family structure and cultural differences of the spouses. According to the results of this study, it is thought that conducting studies on co-parenting and parenting stress in the preparation of supportive interventions for children's behavioral problems will be very important for the effectiveness of the intervention
Design of elevator cabin for insufficient shaft dimensions
No full textBu çalışmada, günümüzdeki hızlı şehirleşme ve dikey yapılaşma eğilimleriyle birlikte asansörlerin gelişim süreci ve özellikle yetersiz kuyu sorunlarına odaklanılmıştır. Asansör kabinlerinin tasarımı, analizi ve üretimi konusunda minimum ölçüleri esas alan bir yaklaşım benimsenmiştir. Asansörlerin genellikle insan ve yük taşımasından kaynaklanan güvenliğin önemi vurgulanmış, 2014/33/EU Asansör Yönetmeliği'ne uygun bir tasarımın temel noktalarına dikkat çekilmiştir. Bu bağlamda, "Minimum Ölçülerde Asansör Kabin Tasarımı" sorusuna cevap arayan bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Yetersiz kuyu ölçülerine uygun bir tasarım yapabilmek için tüm teknik ve yasal gereklilikler göz önünde bulundurularak, monocar yapısını esas alan bir kabin ve bileşenlerinin tasarımı yapılmıştır. Yapılan tasarım ile mevcut sistemlere kıyasla en az 600 mm olması beklenen kuyu dibi yüksekliği 150 mm’ye, en az 3400 mm olması beklenen son kat yüksekliği de 2600 mm’ye kadar düşürülmüştür. Yapılan tasarımın belirli yükleme durumları altında davranışını incelemek, kabinin güvenliğini ve performansını değerlendirmek için Sonlu Elemanlar Analizi (SEA)
gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler ile tasarımın doğrulanmasının ardından çalışmanın yürütüldüğü firma tarafından tasarımın prototipi üretilmiştir.In this study, the development process of elevators, particularly focusing on the issue of insufficient pit dimensions, is examined in the context of the current trends of rapid urbanization and vertical construction. A design approach based on minimum dimensions has been adopted in the design, analysis, and production of elevator cabins. The importance of safety, particularly related to passenger and freight transportation in elevators, is emphasized, and the key points of a design compliant with the 2014/33/EU Elevator Directive are highlighted. In this context, a study aiming to address the question of "Minimum Dimensions in Elevator Cabin Design" has been conducted. To create a design suitable for insufficient pit dimensions, a cabin and its components were designed based on a monocar structure, taking all technical and legal requirements into account. With the proposed design, the pit floor height, which is expected to be at least 600 mm, was reduced to 150 mm, and the top floor height, which is expected to be at least 3400 mm, was reduced to 2600 mm, compared to existing systems. To investigate the behavior of the design under specific loading conditions and evaluate the cabin's safety and performance, Finite Element Analysis (FEA) was conducted. After the validation of the design through the analysis, the prototype of the design was produced by the company where the study was carried out
New generation high-performance carbonaceous nanocomposite supercapatteries: Fundamentals and recent developments
No full textSupercapatteries are specialized devices that combine the superior characteristics of supercapacitors and batteries, such as high power and energy density, in a single device. As with all energy storage technologies, electrode materials are important in improving supercapatteries. Carbon and carbon-based materials are undoubtedly the first electrode materials that come to mind. In addition to their high conductivity, their high specific surface area makes them an indispensable group of materials for energy storage devices. Graphene oxide (GO), carbon nanotubes (CNT), and activated carbon (AC) serve as benchmarks for supercappatery; however, they face challenges in achieving high electrochemical performance due to difficulties in controlling their tunable properties. The electrochemical performance of supercapattery devices has been improved by nanocomposite structures formed with GO, CNT, AC, and other groups of material. The primary objective in supercapatteries is to enhance energy density without compromising power density. Achieving this goal requires combining the high power density of supercapacitors with the high energy density of batteries within a single device. This study critically evaluates the outcomes of previous research, assessing the adequacy or limitations of the results in terms of material properties for supercapatteries and proposing potential solutions. Additionally, the advantages and disadvantages of supercapattery devices compared to batteries and supercapacitors are analyzed, with an emphasis on industrial perspectives and approaches
Real-time nail-biting detection on a smartwatch using three CNN models pipeline
No full textNail-biting (NB) or onychophagia is a compulsive disorder that affects millions of people in both children and adults. It has several health complications and negative social effects. Treatments include surgical interventions, pharmacological medications, or additionally, it can be treated using behavioral modification therapies that utilize positive reinforcement and periodical reminders. Although it is the least invasive, such therapies still depend on manual monitoring and tracking which limits their success. In this work, we propose a novel approach for automatic real-time NB detection and alert on a smartwatch that does not require surgical intervention, medications, or manual habit monitoring. It addresses two key challenges: First, NB actions generate subtle motion patterns at the wrist that lead to a high false-positives (FP) rate even when the hand is not on the face. Second, is the challenge to run power-intensive applications on a power-constrained edge device like a smartwatch. To overcome these challenges, our proposed approach implements a pipeline of three convolutional neural networks (CNN) models instead of a single model. The first two models are small and efficient, designed to detect face-touch (FT) actions and hand movement away (MA) from the face. The third model is a larger and deeper CNN model dedicated to classifying hand actions on the face and detecting NB actions. This separation of tasks addresses the key challenges: decreasing FPs by ensuring NB model is activated only when the hand on the face, and optimizing power usage by ensuring the larger NB model runs only for short periods while the efficient FT model runs most of the time. In addition, this separation of tasks gives more freedom to design, configure, and optimize the three models based on each model task. Lastly, for training the main NB model, this work presents further optimizations including developing NB dataset from start through a dedicated data collection application, applying data augmentation, and utilizing several CNN optimization techniques during training. Results show that the model pipeline approach minimizes FPs significantly compared with the single model for NB detection while improving the overall efficiency
DIN 1.2767 Takım Çeliğinin Elektro Erozyon Tekniği ile İşlenmesinde Yanal Açıklık Optimizasyonu
No full textElectro discharge machining is an energy based method that can cause fast electrode wear and dimensional errors. This study aimed to identify the optimum process parameters for processing 1.2767 steel using copper-based electrodes. The Taguchi optimization approach was used, and 18 pieces of 1.2767 steel were prepared for the experiments. The electrodes used were CuCoNiBe and CuNi 2 SiCr, and the electrode surfaces were sanded and polished before processing. The results showed that the CuNi 2 SiCr electrode produced the lowest overcut value of 0.07 mm, while the CuCoNiBe electrode had the highest observed overcut value of 0.320 mm. The discharge level had the most significant impact on overcut, while the type of electrode had the least. The optimal parameters for the CuNi 2 SiCr electrode were 12 A discharge current, 50 µs pulse duration, and 800 µs pulse off time. The processing under ideal conditions resulted in an overcut measurement value of 0.05 mm.
Elektro erozyon ile işleme, hızlı elektrot aşınmasına ve boyutsal hatalara neden olabilecek enerji tabanlı bir işleme yöntemidir. Bu çalışma, bakır bazlı elektrotlar kullanarak 1.2767 çeliğini işlemek için optimum işlem parametrelerini belirlemeyi amaçlamıştır. Taguchi optimizasyon tekniği kullanılarak deneyler için 18 adet 1.2767 çeliğinden işparçası hazırlanmıştır. İşleme deneylerinde CuCoNiBe ve CuNi 2 SiCr elektrot kullanılmıştır ve elektrot yüzeyleri işlemeden önce zımparalanarak parlatılmıştır. Çalışma sonucunda CuNi 2 SiCr elektrot ile en düşük yanal açıklık değeri olan 0.07 mm, CuCoNiBe elektrod ile en yüksek yanal açıklık değeri olan 0.320 mm elde edilmiştir. Boşalım akımı, yanal açıklık üzerinde en önemli etkiye sahipken, elektrot tipi en az etkiye sahip parametre olmuştur. CuNi 2 SiCr elektrot için optimum işlem parametreleri 12 A boşalım akımı, 50 µs vurum süresi ve 800 µs bekleme süresi olarak belirlenmiştir. Optimum işleme şartında, yanal açıklık değeri 0.05 mm olarak elde edilmiştir
Pre-Contractual Declaration Obligation in Compulsory Earthquake Insurance and Use of Building Identity Certificate in Pre-Contractual Declaration Obligation
No full textSigorta sözleşmesi kurulurken prim ve riziko arasındaki dengeyi sağlamak için sigortacının sigorta ettirenin bilgisine ihtiyacı vardır. Bu sebeple sigorta ettiren sözleşme öncesinde sigortalanan menfaate ilişkin önemli hususları sigortacıya beyan etmelidir. TTK md. 1435 ile 1443 arasında sigorta ettirenin sözleşme öncesi beyan yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta ettirenin beyan yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemesi durumunda kusur durumuna göre sigortacı tarafından cayma, sigorta ödemesinde indirim ve sigorta ödemesinden muafiyet gibi yaptırımlar uygulanabilir. Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartları C.2’de sözleşmenin düzenlenmesi aşamasında, sigortalının veya sigorta ettirenin, meskenin brüt yüzölçümü, yapı tarzı, adresi, geçmiş depremlerde hasar durumu gibi bilgilerde gerçeğe uygun olmayan beyanı durumunda uygulanacak yaptırımlar düzenlenmiştir. Sigorta ettirenin yapının orta veya daha ağır hasar durumunu kasıtlı olarak beyan etmediği anlaşıldığı takdirde Doğal Afet Sigortaları Kurumu (DASK), riziko gerçekleşmiş olsa bile sigortacı sözleşmeden cayabilir ve beyan yükümlülüğünün ihlal edildiği sigorta dönemine ait prime hak kazanır. Sigorta ettirenin, Zorunlu Deprem Sigortası (ZDS) yaptırırken sigortacı tarafından aydınlatılmamış olması, yanlış beyan durumunda uygulanacak yaptırımın TTK’ye göre daha hafif olması, daha az prim ödemek istemesi gibi sebeplerle sigorta ettiren beyan yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemektedir. Bu durum ise bir yandan DASK’ın prim kaybına sebep olurken bir yandan da rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta ettirenin sigorta sözleşmesinden arzuladığı faydaya kavuşmasını engellemektedir. Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nda yer alan ‘‘sigorta ettirenin/sigortalının beyanı ile sigortalının Tarım ve Orman Bakanlığı kayıt sistemi bilgilerine dayanarak yapar.’’ hükmü ile sözleşme öncesi beyan yükümlülüğüne aykırı davranışın önüne geçilmeye çalışılmıştır. Buna benzer olarak Bina Kimlik Sertifikası (BKS) uygulaması ile binaların fiziksel durumlarına, adreslerine, yapı bilgilerine, kullanılan malzemelere ve teknik özelliklerine erişim sağlanabilecektir. ZDS’nin, sigorta ettirenin beyanı ile Bina Kimlik Sertifikası’nda yer alan bilgilere dayanılarak yapılması sözleşme öncesi beyan yükümlülüğüne aykırı davranılmasından kaynaklanan sorunları da en aza indirecektir.
When concluding an insurance contract, the insurer needs information from the policyholder in order to ensure a balance between premium and risk. For this reason, the policyholder should inform the insurer of important matters relating to the insured interest prior to the conclusion of the contract. Articles 1435 to 1443 of the Turkish Commercial Code govern the policyholder’s pre-contractual disclosure obligations. If the policyholder fails to comply with this obligation, the insurer may impose sanctions such as cancellation and reduction of the insurance payment, depending on the degree of fault. Vol.2 of the General Conditions of Compulsory Earthquake Insurance regulates the sanctions to be applied in the event that the insured or the policyholder makes a false declaration in the information provided, such as the gross area of the dwelling, type of construction, address, damage in previous earthquakes. In the event of misrepresentation of information such as the damage status in past earthquakes, Catastrophe Insurance Pool may withdraw from the contract even if the risk has been realised and is entitled to the premium if it is understood that the policyholder has deliberately failed to declare a moderate or severe damage status. The policyholder does not duly fulfill the declaration obligation for reasons such as the fact that the insurer does not explain how to make a declaration, the fact that the sanction for misrepresentation is less severe than in the Turkish Commercial Code, and the fact that the policyholder wants to pay less premium. This situation, on the one hand, causes Catastrophe Insurance Pool to lose premiums and, on the other hand, prevents the policyholder from obtaining the desired benefit from the insurance contract in the event of the occurrence of the risk. The provision in the General Terms and Conditions of the Agricultural Insurance Act that “it is based on the declaration of the policyholder/insured and the information in the registration system of the Ministry of Agriculture and Forestry” prevents behavior contrary to the pre-contractual declaration obligation. With the application of the Building Identification System, physical locations, addresses, construction information, materials used and technical specifications of buildings will be accessible. The implementation of compulsory earthquake insurance on the basis of the policyholder’s declaration and the information contained in the building identification system will also eliminate the problems arising from the breach of the pre-contractual declaration obligation
Role of dysprosium substitution on microscopy architecture, structural stability, and crack propagation mechanism in Bi-2212 engineering ceramics
No full textThe authors would like to express their gratitude to Bolu Abant Izzet Baysal University Research Fund for its financial support in spectral analysis. Project Numbers: 2019.09.05.1431.
Yazarlar, spektral analiz konusunda kendilerine sağladığı maddi destekten dolayı Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Araştırma Fonu'na şükranlarını sunarlar. Proje Numaraları: 2019.09.05.1431.This study achieves a strong link between microscopy architecture and fundamental characteristics including electrical conductivity, superconducting, and key mechanical design properties of Bi2.1-xDyxSr2.0Ca1.1Cu2.0Oy (Bi-2212) ceramic structures with different dysprosium molar ratio ranges of 0.00 ≤ x ≤ 0.10. The Dy/Bi substituted Bi-2212 ceramics are characterized by scanning electron microscopy (SEM), electrical resistivity (ρ-T), Electron Dispersive x-ray (EDX) investigations, and microindentation Vickers hardness (Hv) tests. Powder x-ray diffraction (XRD) experimental inspection is also studied to support SEM and Hv results. All experimental findings show significant improvement with an increase in the Dy impurity molar ratio to x = 0.01. On this basis, the Bi2.09Dy0.01Sr2.0Ca1.1Cu2.0Oy ceramic structure exhibits the lowest resistivity of 8.95 mΩ.cm at 300 K and transition width of 4.75 K, and the highest T c o n s e t of 85.00 K and T c o f f s e t of 80.25 K. Additionally, XRD examinations show that optimum Dy ion substitution in the Bi-2212 system stabilizes the high superconducting phase by improving crystallinity, crystallite size, grain orientation distributions, texturing, and interlayer interactions. In contrast, excessive substitution severely deteriorates crystallographic properties. Further, SEM images reveal that the presence of optimum Dy impurity enhances the crystallinity, couplings between the adjacent layers, homogeneous surface appearance, and microstructure. Moreover, the key mechanical design features and stability of the durable tetragonal phase improve significantly for x = 0.01. As a result, the material exhibits superior mechanical properties, including a microhardness of 0.5556 GPa, fracture toughness of 0.5390 MPa.m1/2, elastic modulus of 45.5389 GPa, shear modulus of 18.2156 GPa, yield strength of 0.1852 GPa, and resilience of 0.3766 MPa under a 0.295 N load.Funding agency
Bolu Abant Izzet Baysal University Research Fund
Grant number
2019.09.05.143