Karabük University Institutional Repository
Not a member yet
14676 research outputs found
Sort by
Identification and comparison of N-glycome profiles from common dietary protein sources
No full textThe N-glycomes of bovine whey, egg white, pea, and soy protein isolates are described here. N-glycans from four protein isolates were analyzed by HILIC high performance liquid chromatography and quadrupole time-of-flight tandem mass spectrometry (HILIC-FLD-QTOF-MS/MS). In total, 33 N-glycans from bovine whey and egg white and 10 N-glycans from soy and pea glycoproteins were identified. The type of N-glycans per glycoprotein source were attributable to differences in biosynthetic glycosylation pathways. Animal glycoprotein sources favored a combination of complex and hybrid glycan configurations, while the plant proteins were dominated by oligomannosidic N-glycans. Bovine whey glycoprotein isolate contained the most diverse N-glycans by monosaccharide composition as well as structure, while plant sources such as pea and soy glycoprotein isolates contained an overlap of oligomannosidic N-glycans. The results suggest N-glycan structure and composition is dependent on the host organism which are driven by the differences in N-glycan biosynthetic pathways
İnvestigation of the relationship of cognitive impairment levels with the basal ganglion volumes and cortical thickness in parkinson's patients
No full textParkinson hastalığı (PH), bazal ganglionlardaki dopaminerjik bozulmalar sonucu motor ve bilişsel bozukluklara yol açan nörodejeneratif bir hastalıktır. Kortikal incelme ve striatal dengesizlik, PH'de erken dönemde bilişsel bozulmanın öngörücüleri arasında yer alır. Bu çalışmada, PH'de bilişsel bozukluk düzeylerine göre bazal ganglion hacimlerinin ve kortikal kalınlıkların karşılaştırılması, ayrıca bu yapıların nöropsikometrik ve davranışsal testlerle ilişkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı.
Çalışmaya 24 sağlıklı kontrol (SK), 22 bilişsel bozukluğu olmayan Parkinson hastası (PH-NB), 20 hafif bilişsel bozukluğu olan Parkinson hastası (PH-HBB) ve 14 demanslı Parkinson hastası (PH-D) olmak üzere toplam 80 kişi dahil edildi. Beyin görüntüleme verileri manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile elde edilip FreeSurfer yazılımıyla kortikal kalınlık ve bazal ganglion hacimleri analiz edildi. Bilişsel ve duygusal durumları değerlendirmek için Klinik Demans Derecelendirmesi (KDD), Mini Mental Durum Testi (MMDT), Wechsler Bellek Ölçeği (WBÖ), Saat Çizme Testi ve Geriatrik Depresyon Ölçeği (GDÖ) uygulandı. Kortikal kalınlık ve bazal ganglionların hacimlerinin gruplar arasındaki farkı ile bu parametrelerin davranış testleri skorlarıyla ilişkisi birlikte incelendi.
Araştırmada, bazal ganglion bölgelerine ait hacim değerleri incelendiğinde, özellikle putamen, globus pallidus ve nucleus lentiformis bölgelerinde anlamlı farklılıklar tespit edildi. Putamen hacmi SK grubunda 4485,71 mm³, PH-NB grubunda 4595,00 mm³, PH-HBB grubunda 4439,11 mm³ ve PH-D grubunda 4046,54 mm³ olarak ölçüldü. Nucleus lentiformis hacimleri gruplarda sırasıyla 6311,03 mm³, 6505,76 mm³, 6342,32 mm³ ve 5806,39 mm³; globus pallidus hacimleri ise sırasıyla 1825,31 mm³, 1910,76 mm³, 1903,20 mm³ ve 1759,85 mm³ olarak hesaplandı. PH-D grubunda, diğer gruplara kıyasla putamen ve nucleus lentiformis hacimlerinde anlamlı bir düşüş bulundu (p=0,000; p<0,001), globus pallidus hacmi ise PH-NB grubuna göre anlamlı derecede daha düşük saptandı (p=0,017). Diğer bölgeler, thalamus (p=0,080), nucleus caudatus (p=0,060), neostriatum (p=0,100) ve corpus striatum (p=0,052), gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermedi. SK ve PH-NB gruplarında, pür bazal ganglion hacim verilerinin klinik testlerle korelasyon analizinde pozitif ilişkiler görülürken PH-HBB ve PH-D gruplarında negatif ilişkiler görüldü. Normalizasyon işlemi sonucunda ise gruplarda hacim verileri ile korelasyonların yön değiştirdiği gözlemlendi. Tüm beyin ortalama korteks kalınlığı, SK grubunda 2.36 mm, PH-NB grubunda 2.31 mm, PH-HBB grubunda 2.31 mm, PH-D grubunda ise 2.21 mm olarak ölçüldü ve PH-D grubu diğer tüm gruplara göre anlamlı şekilde daha ince bir korteks kalınlığına sahipti (p=0,000). SK ve PH-D grupları arasında yapılan karşılaştırmada sol hemisferde gyrus temporalis transversus, gyrus precentralis, gyrus frontalis superior ve gyrus fusiformis alanlarında anlamlı incelmeler gözlemlenirken, sağ hemisferde gyrus supramarginalis, sulcus temporalis superior kıyıları, gyrus fusiformis, precuneus, gyrus temporalis inferior ve gyrus precentralis bölgelerinde kortikal kalınlıkta incelmeler kaydedildi (p<0,001). Kortikal kalınlık ile klinik testler arasında belirgin ilişkiler gözlemlendi. Özellikle, farklı gruplarda MMDT, Saat Çizme Testi ve WBÖ gibi bilişsel testlerin, belirli kortikal alanlarla anlamlı ilişkiler gösterdiği bulundu. Çalışmada sadece PH-HBB grubunda GDÖ ile kortikal kalınlık arasında pozitif ilişkiler tespit edildi.
Sonuç olarak, bu tez çalışmasında elde edilen bulgular, PH’nin bilişsel bozulma ile ilişkili nöroanatomik değişimlerini anlamada önemli bir katkı sağlamaktadır. Bazal ganglion hacimlerinde ve kortikal kalınlıkta gözlemlenen değişiklikler, bilişsel işlevlerin PH sürecinde nasıl etkilendiğini ortaya koymaktadır. Özellikle, putamen ve nucleus lentiformis gibi yapılar, bilişsel bozulmanın erken göstergeleri olarak değerlendirilebilecek potansiyel biyobelirteçlerdir. Bu sonuçlar, PH’nin erken tanısı ve tedavisinde, nöroanatomik değişimlerin önemli olduğu gözlendi.Parkinson's disease (PD) is a neurodegenerative disorder that leads to motor and cognitive impairments due to dopaminergic dysfunctions in the basal ganglia. Cortical thinning and striatal imbalance are early predictors of cognitive decline in PD. This study aimed to compare basal ganglia volumes and cortical thicknesses according to the levels of cognitive impairment in PD, as well as to evaluate the relationships between these structures and neuropsychometric and behavioral tests.
A total of 80 individuals were included in the study: 24 healthy controls (HC), 22 Parkinson's patients without cognitive impairment (PD-NC), 20 Parkinson's patients with mild cognitive impairment (PD-MCI), and 14 Parkinson's patients with dementia (PD-D). Brain imaging data were obtained using magnetic resonance imaging (MRI), and cortical thickness and basal ganglia volumes were analyzed using the FreeSurfer software. The cognitive and emotional status of the participants was assessed using the Clinical Dementia Rating (CDR), Mini-Mental State Examination (MMSE), Wechsler Memory Scale (WMS), Clock Drawing Test, and the Geriatric Depression Scale (GDS). The differences in cortical thickness and basal ganglia volumes between groups, as well as the relationship between these parameters and behavioral test scores, were examined.
In the analysis of the basal ganglia volumes, significant differences were found, particularly in the putamen, globus pallidus, and lentiform nucleus regions. The putamen volume was measured as 4485.71 mm³ in the HC group, 4595.00 mm³ in the PD-NC group, 4439.11 mm³ in the PD-MCI group, and 4046.54 mm³ in the PD-D group. The lentiform nucleus volumes were 6311.03 mm³, 6505.76 mm³, 6342.32 mm³, and 5806.39 mm³, respectively, and the globus pallidus volumes were 1825.31 mm³, 1910.76 mm³, 1903.20 mm³, and 1759.85 mm³. In the PD-D group, significant reductions in the putamen and lentiform nucleus volumes were observed compared to the other groups (p=0.000; p<0.001), while the globus pallidus volume was significantly lower in the PD-NC group (p=0.017). Other regions, including the thalamus (p=0.080), caudate nucleus (p=0.060), neostriatum (p=0.100), and corpus striatum (p=0.052), did not show statistically significant differences between the groups. In the correlation analysis between the raw basal ganglia volume data and clinical tests, positive relationships were observed in the HC and PD-NC groups, while negative relationships were found in the PD-MCI and PD-D groups. After normalization, the direction of the correlations between volume data and clinical tests changed across groups. The average cortical thickness of the entire brain was 2.36 mm in the HC group, 2.31 mm in the PD-NC group, 2.31 mm in the PD-MCI group, and 2.21 mm in the PD-D group, with the PD-D group exhibiting significantly thinner cortical thickness compared to all other groups (p=0.000). A comparison between the HC and PD-D groups showed significant cortical thinning in the left hemisphere in areas such as the transverse temporal gyrus, precentral gyrus, superior frontal gyrus, and fusiform gyrus, while on the right hemisphere, cortical thinning was observed in the supramarginal gyrus, superior temporal sulcus, fusiform gyrus, precuneus, inferior temporal gyrus, and precentral gyrus (p<0.001). Notable relationships were found between cortical thickness and clinical test scores, particularly in cognitive tests such as MMSE, Clock Drawing Test, and WMS, which showed significant associations with specific cortical areas. In this study, positive correlations between cortical thickness and GDS were observed only in the PD-MCI group.
In conclusion, the findings of this thesis provide significant insights into the neuroanatomical changes associated with cognitive impairment in PD. The observed changes in basal ganglia volumes and cortical thicknesses highlight how cognitive functions are affected during the course of PD. In particular, structures such as the putamen and lentiform nucleus may serve as potential biomarkers for early cognitive decline. These results indicate that neuroanatomical changes are important in the early diagnosis and treatment of PH
Women in working life: the example of jordan
No full textBu çalışma, iş yaşamının toplumsal ve ekonomik sistemlerle ilişkisini inceleyerek, sanayi devriminden günümüze kadar olan evrimini vurgulamaktadır. İlk olarak, iş yaşamı temel ihtiyaçları karşılamak amacıyla yapılan bir etkinlikti, ancak sanayileşme ile birlikte örgütlü istihdam ve ücretli çalışma sistemlerinin yükselmesi gibi önemli değişiklikler meydana gelmiştir. Toplumlar ilerledikçe, iş yaşamı giderek daha fazla entelektüel emeğe dayanır hale gelmiş ve modern iş piyasasında bilgi ve uzmanlaşmış becerilerin önemi artmıştır. Çalışma ayrıca, iş gücündeki bireylerin rollerinin toplumsal yapı, emek bölüşümü ve ekonomik büyüme gibi unsurlar tarafından nasıl şekillendirildiğini incelemekte ve küreselleşme, teknolojik gelişmeler ve esnek çalışma düzenlemelerinin çağdaş iş yaşamı üzerindeki etkilerini tartışmaktadır.
Çalışmanın odak noktalarından biri, iş yaşamındaki kadınların karşılaştığı tarihsel ve güncel zorluklar olup, bu zorluklar özellikle aile ve iş yaşamı dengesini kurmaya yönelik engellerdir. Kadınların iş gücüne katılımındaki önemli ilerlemelere rağmen, toplumsal normlar ve beklentiler, özellikle erkeklerin egemen olduğu sektörlerde hala engeller yaratmaktadır. Bu araştırma, Ürdün'de yapılmış olup, derinlemesine yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla nitel bir yöntem kullanılmıştır. Eğitim, sağlık, kişisel bakım (saç kesimi) ve gıda sektörlerinde çalışan kadın girişimcilerle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara aile rolleri, sosyal beceriler, liderlik, kariyer hedefleri, motivasyon, problem çözme ve başarı üzerine odaklanan toplam 15 soru sorulmuştur. Çalışma, kadınların iş gücündeki fırsatlarını artırmak ve iş yaşamında toplumsal cinsiyet eşitliğini sağlamak için eğitim ve yasal reformların önemini vurgulamaktadır.This paper explores the evolution of work life in relation to social and economic systems, emphasizing its transformation from pre-industrial times to the present. Initially, work was driven by the need to meet basic needs, but industrialization brought about significant shifts, including the rise of organized employment and wage systems. As societies advanced, work increasingly relied on intellectual labor, highlighting the importance of knowledge and specialized skills in the modern job market. The paper also examines how societal structures, such as the division of labor and economic growth, have shaped individuals' roles in the workforce. Moreover, it discusses the impact of globalization, technological advancements, and flexible work arrangements on contemporary work life.
A central focus of the paper is the role of women in work life, addressing the historical and ongoing challenges they face in balancing work and family responsibilities. Despite significant progress in women's participation in the workforce, societal norms and expectations continue to create barriers, particularly in sectors traditionally dominated by men. This research, conducted in Jordan, uses a qualitative methodology with inductive reasoning through in-depth semi-structured interviews. Women entrepreneurs working in various sectors—education, healthcare, personal care (hairdressing), and food—were interviewed. A total of 15 questions were asked, focusing on family roles, social skills, leadership, career goals, motivation, problem-solving, and success. The study underscores the importance of education and legal reforms in enhancing women’s opportunities in the labor market, aiming to achieve gender equality in work life
A comprehensive review on sustainability in EDM process of additive manufactured materials
No full textSustainability aims to leave a better world to future generations where they can be self-sufficient in every field and by producing without endangering the present and the future. Sustainability, which is a very broad concept, is generally evaluated under three main headings that are not independent of each other; environmental protection, social development and economic growth. Considering these concepts, each of the production stages, from raw material to the final product, is important for dealing with the ever-increasing needs. With sustainable production, the use of raw materials, waste generation resulting from production, energy consumption and the formation of hazardous chemicals during production can be reduced. Thus, environmentally friendly and economical production can be achieved. Rapidly advancing and developing production technologies bring innovative solutions in sustainable production for various applications. Today, developing technology to overcome the constraints in production methods and increase production quality, Additive manufacturing (AM) and electrical discharge machining (EDM) methods come to the fore in strategic industrial production areas for example aerospace, defense, automotive and health. Through the utilization of AM, sustainable and next-generation intelligent production can be realized by overcoming conventional manufacturing constraints, including material wastage, challenges in fabricating intricate geometries, and dependency on specialized tooling. A wide variety of materials such as Al-based alloys, stainless steel, Inconel and Ti6Al4V alloys are widely used in metal AM. Although AM components are produced in a near-net shape, subsequent post-production treatments are still necessary to meet the stringent requirements of critical industrial applications. EDM, a non-contact machining process that will minimally affect workpiece performance and reduce material waste, enables the processing of parts produced with AM. The ability to easily process electrically conductive materials that are difficult to process with traditional machining has expanded the usage area of this method. However, the EDM process of these materials raises concerns about sustainability due to factors such as energy consumption and environmental impact. AM and EDM find use in the production and processing of important materials used in the industrial field, but the development of EDM processes applied to AM materials for sustainable production continues. In this review research, it is aimed to comparatively reveal the sustainability characteristics of Al and nickel-based (Ni) alloys, stainless steels and Ti alloy in the AM process. The literature review indicates substantial progress in enhancing the energy efficiency of EDM operations, especially via the creation of environmentally sustainable dielectric fluids and energy-optimized milling techniques. These developments illustrate viable methods for diminishing the environmental impact of EDM, exactly corresponding with the aim of the study
Effects of pack boriding temperature on wear and corrosion performance of high-strength armor steel
No full textThis study systematically investigates the effects of pack boriding on the microstructure, hardness, wear, and corrosion resistance of armor steel. A saw-like boride layer was formed as a result of the treatment at temperatures of 800, 900, and 1000 °C. The thickness of the boride layer was positively influenced by increases in temperature. At 1000 °C, the microhardness of the borided surface achieved a maximum level of 3250 HV0.02. The wear resistance of the borided specimens was improved significantly, resulting in a notable reduction in volume losses. Furthermore, the boriding process enhanced the corrosion resistance of the steel by a factor of three to four. Specimens borided at 1000 °C demonstrated the highest level of corrosion resistance
Energy and exergy analysis of PV modules: Sustainable improvements through fin structure and spray cooling
No full textStudies in the literature focused on improving photovoltaic energy performance through spray or fin cooling have inspired this study to investigate the combined effect of these methods using a temperature-controlled, water-saving spray technique. The temperature-controlled spraying technique aims to improve energy efficiency through efficient cooling and reduced water loss. The effects of cooling a photovoltaic module with a fin structure and improving cooling by a spray system on energy performance were experimentally tested on three modules: PV₁ works without cooling, PV₂ uses a fin structure, and PV₃ includes both a fin structure and spray cooling. The temperatures of the PV₂ and PV₃ modules are 1.59 % and 4.59 % lower, respectively, as contrasted to the PV₁ module. PV₁, PV₂, and PV₃ modules had energy efficiency of 12.7 %, 14.10 %, and 14.93 %, respectively, and exergy efficiencies of 8.25 %, 11.25 %, and 14.86 %, respectively. The PV₂ and PV₃ modules had a higher energy efficiency of 1.40 % and 2.20 %, respectively, and a higher exergy efficiency of 3 % and 6.61 %, compared to the PV₁ module. The fin structure with spray cooling improved the availability of renewable energy. The sustainability index of PV₁, PV₂ and PV₃ modules are 1.09, 1.13 and 1.17, respectively, which shows that the cooling effect reduces irreversibility and environmental degradation
Production and characterisation of nanofibres by electro blowing method to be used as smart packaging
No full textBu çalışmada, 2023'te Nobel Kimya Ödülü'ne konu olan karbon noktalar (CD'ler), biyoaktivite, toksik olmama, zararsızlık ve biyouyumluluk gibi özellikleriyle diğer birçok alanın yanı sıra aktif gıda paketleme alanı için de umut vaat eden malzemelerdir. Bu nedenle, son yıllarda CD’leri içeren kompozit filmler, gıda ambalajı uygulamaları için araştırılmaktadır. Ancak, bildiğimiz kadarıyla, film yapıları ile kıyaslandığında üstün özellikler gösteren nanofibröz matlara karbon noktaları eklenen herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada, atık malzeme olan kabak kullanılarak hidrotermal karbonizasyon yöntemiyle CD’ler üretilmiştir. Ardından, polivinil alkol (PVA) ve karboksimetil selüloz (CMC) karışımından, atık kabak karbon noktalarını (SPCD'ler) içeren kompozit nanofibröz matlar elektro-üfleme tekniği ile üretilmiştir. Sonuçlar, SPCD'lerin kondrosit hücreleri ve akciğer hücre tipleri üzerinde
çok düşük toksisite gösterdiğini ve bu nedenle SPCD'lerin gıda ambalajı uygulamalarında güvenle kullanılabileceğini ortaya koymuştur. SPCD'lerin nanofibröz matlara eklenmesi, antioksidan aktivitede, E. coli ve S. aureus'a karşı inhibe edici etkilerde ve mekanik dayanıklılıkta artışa yol açmıştır. Ceviz yağı üzerinde yapılan gerçek gıda denemeleri, SPCD'li kompozit nanofibröz matların, canlı bakteri sayısında büyük bir azalma ve lipit oksidasyonunda düşüş sağladığını, dolayısıyla ürünün dayanıklılığını artırdığını ortaya koymuştur. Ayrıca, bu nanofibröz matlar, 42. günün sonunda toprakta tamamen biyolojik olarak çözünmüştür. Bu nedenle, bu yeni kompozit nanofibröz matların, sürdürülebilir aktif gıda ambalajı için uygulanabilir bir gelecek sunduğu ve ambalaj endüstrisi için kapsamlı ve pratik bir çözüm önerdiği söylenebilir.In this study, Carbon dots (CDs), which are the subject of the Nobel Prize in chemistry in 2023, are promising materials for the field of active food packaging as well as many other fields with properties such as bioactivity, non-toxicity, harmlessness, and biocompatibility. Therefore, in recent years, composite films containing CDs have been investigated for food packaging applications. However, as far as we know, no study has been carried out in which carbon dots are added to nanofibrous mats, which show superior properties compared to film structures. In this study, CDs were produced via hydrothermal carbonization from the waste material, the spent pumpkin. Then, composite nanofibrous mats from a blend of polyvinyl alcohol (PVA) and carboxymethyl cellulose (CMC), incorporating spent pumpkin carbon dots (SPCDs) were fabricated via the electro-blowing technique. Results showed that SPCDs performed very low toxicity on chondrocyte and lung cell types, indicating that SPCDs
can be safely used in food packaging applications. Addition of SPCDs into nanofibrous mats led to increase in an antioxidant activity, inhibitory effects against both E. coli and S. aureus and mechanical strength. Conducting real food trials with composite nanofibrous mats, on walnut oils disclosed the large reduction in viable bacteria count and lipid oxidation, consequently extending the durability of the product. Also, these nanofibrous mats were completely degraded in the soil at the end of the 42nd day. Therefore, it can be said that this novel composite nanofibrous mats represent a viable future for sustainable active food packaging and offers a comprehensive and practical answer for the packaging industry.Bu tez çalışması, Karabük Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından KBUBAP-23-YL-113 numaralı tez projesi kapsamında desteklenmiştir
The role of building information modeling (bim) and virtual reality (vr) integration in interior design in architectural education
No full textBu çalışma, mimarlık eğitimine yönelik yenilikçi bir dijital öğrenme modeli geliştirmeyi amaçlamakta olup, sanal gerçeklik (VR) ve Yapı Bilgi Modellemesi (BIM) teknolojilerinin entegrasyonuna odaklanmaktadır. Teknolojik dönüşümün hızlandığı günümüzde, mimarlık öğrencilerinin çağdaş tasarım araçlarıyla erken dönemde tanışmaları büyük önem taşımaktadır. Bu kapsamda geliştirilen model, Autodesk Revit ile Unreal Engine yazılımı arasında kurulan etkileşimli bir altyapıya dayanmaktadır ve Blueprint sistemi aracılığıyla öğrencilerin tasarımlarını gerçek zamanlı olarak deneyimlemelerine olanak tanımaktadır.
Model, özellikle aydınlatma, malzeme seçimi, mekânsal ilişkiler ve mekânsal algı gibi temel tasarım parametrelerinin değişkenliğini değerlendirmeye olanak tanıyacak biçimde yapılandırılmıştır. Bu parametreler üzerinde yapılan etkileşimli değişiklikler aracılığıyla, kullanıcıların tasarıma ilişkin farkındalıklarının artırılması hedeflenmiştir. Geliştirilen modelin işleyişi, sınıf ortamında bir grup öğrenci ile gerçekleştirilen gözlemsel uygulamalar aracılığıyla incelenmiş; modelin, öğrencilerin tasarım kararlarını değerlendirme ve mekânsal bileşenleri bütüncül bir şekilde algılama becerilerine katkı sunduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca, bu deneyim süreci, öğrencilerin üç boyutlu (3B) düşünme becerilerini geliştirmelerine ve tasarıma yönelik karar verme yetkinliklerini pekiştirmelerine olanak sağlamıştır.
Bununla birlikte, uygulama sürecinde donanımsal gereksinimler, yazılımsal sınırlılıklar ve BIM platformlarındaki kütüphane eksiklikleri gibi bazı teknik zorluklarla karşılaşılmıştır. Gelecek çalışmalarda, bu modelin sürdürülebilirlik kriterleriyle uyumlu hâle getirilmesi, VR ortamlarının kullanıcı dostu biçimde geliştirilmesi ve mimarlık eğitiminde uzun vadeli etkilerinin araştırılması önerilmektedir.
Bu yönüyle çalışma, geliştirilen modelin yalnızca bir görselleştirme aracı değil, aynı zamanda mimarlık eğitiminde teorik bilgi ile uygulama pratiği arasındaki boşluğu kapatan etkili bir pedagojik araç olduğunu ortaya koymaktadır.This study aims to develop an innovative digital learning model for architectural education, focusing on the integration of Virtual Reality (VR) and Building Information Modeling (BIM) technologies. In today's rapidly advancing technological landscape, it is crucial for architecture students to engage with contemporary design tools early in their education. The proposed model is based on an interactive infrastructure established between Autodesk Revit and Unreal Engine software, allowing students to experience their designs in real time through the Blueprint system.
The model is structured to enable the assessment of variability in key design parameters such as lighting, material selection, spatial relationships, and spatial perception. Through interactive modifications of these parameters, the model seeks to enhance users' awareness of design processes. The functionality of the model was examined through observational applications conducted with a group of students in a classroom environment. It was observed that the model contributed positively to students’ ability to evaluate design decisions and perceive spatial components in a holistic manner. Additionally, this experience facilitated the development of students' three-dimensional (3D) thinking skills and reinforced their ability to make decisions.
However, certain technical challenges were encountered during the implementation process, including hardware requirements, software limitations, and the lack of comprehensive libraries within BIM platforms. Future studies are recommended to align the model with sustainability criteria, improve user-friendly VR environments, and explore the long-term impacts of this approach in architectural education.
In this regard, the study demonstrates that the developed model is not merely a visualization tool but also an effective pedagogical instrument that bridges the gap between theoretical knowledge and practical application in architectural education
Novel green hydrochar production for renewable fuel substitutes, and experimental investigation of its usability on CI engine performance, combustion, and emission characteristics
No full textIn the present work, green hydrochars from renewable sources (cellulose (HC-Cel), and glucose (HC-Glu) are obtained via the hydrothermal carbonization method. Then different dosages (100 ppm, and 200 ppm) of these nano-sized hydrochar particles are added to the waste cooking oil biodiesel (20 %) and diesel blends (80 %) with the aid of an ultrasonification process. The experiments are performed at an indirect injection, water-cooled, three-cylinder diesel engine. During the experiments, the engine runs at a fixed engine speed of 2000 revolutions per minute (rpm), and at different loading conditions (15–60 Nm with intervals of 15 Nm). Then the impact of hydrochar addition to the diesel-biodiesel blends under these operation parameters is discussed in terms of engine behaviors (combustion, performance, and environmental). Considering the engine performance outputs, the brake specific fuel consumption (BSFC), and brake thermal efficiency (BTE) metrics for B20 are firstly 9.74 % higher, and 9 % lower than D100. The addition of 100 ppm HC-Glu, 200 ppm HC-Glu, 100 ppm HC-Cel, 100 ppm HC-Cel, and 200 ppm HC-Cel to B20 decreased the BSFC values by 17 %, 21.9 %, 15.31 %, 22.76 %, and enhanced the BTE by 13 %, 16 %, 12.07 %, 16.7 %, respectively. On the other hand, significant drops of 27.45 %, 39.22 %, 18.63 %, and 30.39 % for Carbon monoxide (CO) emission, 7.80 %, 12.52 %, 9.11 %, and 11.54 % for Nitrogen oxide (NOx) emission, and 8.91 %, 19.80 %, 5.94 %, and 15.84 % for uHC emission are recorded for B20 + 100 ppm HC-Glu, B20 + 200 ppm HC-Glu, B20 + 100 ppm HC-Cel, and B20 + 200 ppm HC-Cel test fuels, respectively. In conclusion, this work proves that hydrochars are efficient green agents to improve the worsened engine combustion, performance, and emission characteristics of diesel-biodiesel binary mixtures
An Examination of the Relationships Between Memorable Local Food Experience, Tourist Satisfaction, and Revisit Intention
No full textTarih boyunca keşif, ticaret, dini inanışlar ve kültürel etkileşim gibi çeşitli motivasyonlarla seyahat edilmiştir. 20. Yüzyıl itibariyle hava ulaşımının gelişmesi, gelir seviyelerindeki artış ve ekonomik büyüme uluslararası turizmin yaygınlaşmasını ve destinasyon çeşitliliğinin artmasını sağlamıştır. Yerel yemekler, ziyaret edilen bölgenin kültürel ve sosyoekonomik yapısını yansıttığından dolayı turistler açısından deneyimlenmesi önemli olan unsurlar arasında yer almaktadır. Destinasyonun sürdürülebilirliği ve bölgenin ekonomik kalkınması açısından önemli unsurlardan biri olan yerel gıdalar, destinasyonun farklılaştırılması ve pazarlama değerinin arttırılması açısından bölgeye özgün değer sağlamaktadır. Bununla birlikte yerel gıda deneyiminin turistlerin destinasyon sadakatine katkı sunduğu ve turizm pazarlamasında stratejik bir unsur olarak değerlendirilebileceği görülmektedir. Bu noktada turistlerin yerel gıda deneyimini unutulmaz kılan faktörlerin incelenmesi ve unutulmaz yerel gıda deneyiminin turist memnuniyeti ve tekrar ziyaret etme niyeti üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi önem kazanmaktadır.
Bu amaçlar doğrultusunda Türkiye’yi ziyaret eden yabancı turistlere yönelik bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında yabancı turistlerin unutulmaz yerel gıda deneyimi düzeylerinin memnuniyet ve tekrar ziyaret etme niyetlerine etkisi incelenmiştir. Veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu, unutulmaz yerel gıda deneyimi ölçeği, memnuniyet ölçeği ve tekrar ziyaret etme niyeti ölçeğinden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında 471 geçerli ankete ulaşılmış ve bu veriler üzerinden istatiksel analizler gerçekleştirilmiştir.
Çalışmada unutulmaz yerel gıda deneyimi ile turist memnuniyeti ve tekrar ziyaret etme niyeti tutumları arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bununla birlikte, unutulmaz yerel gıda deneyiminin turist memnuniyetine ve tekrar ziyaret etme niyetine pozitif ve anlamlı bir şekilde etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlara ek olarak unutulmaz yerel gıda deneyimi, memnuniyet ve tekrar ziyaret etme niyeti ölçeklerinin boyutları ile katılımcıların sosyo-demografik özellikleri arasında bazı anlamlı farklılıklar da tespit edilmiştir. Son olarak bulgular ve sonuçlar ışığında araştırmacılara ve turizm paydaşlarına çeşitli önerilerde bulunulmuştur.Throughout history, individuals have traveled for various motivations such as exploration, trade, religious beliefs, and cultural interaction. With the development of air transportation, increasing income levels, and economic growth in the 20th century, international tourism has become more widespread, and the diversity of destinations has increased significantly. Local cuisines, which reflect the cultural and socioeconomic structure of the visited region, are considered among the essential elements for tourists to experience. Local foods, which play a crucial role in the sustainability of destinations and the economic development of regions, provide unique value for differentiating destinations and enhancing their marketing potential. Moreover, it is evident that local food experiences contribute to destination loyalty and can be evaluated as a strategic component in tourism marketing. At this point, it becomes important to examine the factors that make local food experiences memorable and to evaluate the impact of memorable local food experiences on tourist satisfaction and revisit intentions.
In line with these objectives, a study was conducted with international tourists visiting Türkiye. The study aimed to examine the effects of international tourists' memorable local food experience levels on their satisfaction and intention to revisit. A questionnaire was used as the data collection tool, which included a demographic information form, the Memorable Local Food Experience Scale, the Tourist Satisfaction Scale, and the Revisit Intention Scale. Within the scope of the research, A total of 471 valid questionnaires were collected, and statistical analyses were conducted based on the collected data.
The study investigated the relationships between memorable local food experiences, tourist satisfaction, and revisit intention. The findings revealed that memorable local food experiences have a significant and positive effect on both tourist satisfaction and revisit intention. In addition to these results, some significant differences were also identified between the sub-dimensions of memorable local food experience, satisfaction, and revisit intention scales, and the socio-demographic characteristics of the participants. Based on the findings and conclusions, several recommendations were provided for researchers and tourism stakeholders