Karabük University Institutional Repository
Not a member yet
14676 research outputs found
Sort by
Effect of reduced graphene oxide (rGO) on wear properties of Al7075 alloy produced via stir casting
No full textIn this study, aluminum 7075 series alloy was used as matrix material, and composite production was carried out with an innovative method by adding 0.5 % reduced graphene oxide (rGO) by weight. Microstructure analysis was performed on the produced composite with a scanning electron microscope, and phase analysis was conducted with the X-ray diffraction technique. Wear tests were performed under different loads and temperatures. When the results are considered, the addition of very low amounts of rGO by weight increased the hardness of the alloy by 1/5 and improved the wear performance. Once 0.5 wt% reduced graphene oxide was added to the aluminum alloy, the wear rate decreased by 15.5 % under 5 N load, and when this value was increased to 10 N and 20 N, an improvement of 21.46 % and 26.66 % was observed, respectively. This decrease in wear rate at room temperature exhibited the same performance at high temperatures, and a 20 % improvement in wear performance was recorded at 275 °C under 20 N load. Abrasive and oxidative wear mechanisms constituted the basic wear characteristics
Investigation of an alternative defrost method in air source heat pump system
No full textBu tez çalışmasında, artan dünya nüfusu ve iklim değişikliğinin etkileri sonucu enerji tüketiminin azaltılmasına yönelik olarak soğutma sistemlerinde yapılan çalışmalar incelenmiştir. Küresel ısınmanın ve çevresel tehditlerin arttığı bu dönemde, enerji tasarrufu sağlayan ve çevreye duyarlı ısıtma-soğutma sistemlerinin geliştirilmesi kritik bir gereklilik haline gelmiştir. Özellikle hava kaynaklı ısı pompalarının verimliliğini düşüren en önemli sorunlardan biri, evaporatör yüzeyinde oluşan buzlanmadır. Bu buzlanma, ısı transferini yavaşlatarak enerji tüketimini artırır ve sistemin performansını düşürür.
Çalışmada, literatürde yaygın olarak kullanılan çeşitli defrost yöntemleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Geleneksel yöntemlerin enerji tüketiminde ve verimlilikte yeterli iyileşmeyi sağlayamaması nedeniyle, alternatif bir defrost yöntemi geliştirilmesine ihtiyaç duyulmuştur. Bu amaçla, mikrodalga ışınları kullanılarak
evaporatör yüzeyinde oluşan buzlanmayı gidermeye yönelik yeni bir sistem tasarlanmış ve bu sistem üzerinde deneysel analizler gerçekleştirilmiştir. Deneysel çalışmalar kapsamında, evaporatör yüzeyinde oluşan buzun çözülme hızını artırmak amacıyla mikrodalga ve su püskürtme kombinasyonu kullanılmıştır. Mikrodalga destekli deneyler kıyaslanarak, sistemin enerji tüketimi ve buz çözme süreleri karşılaştırılmıştır. Mikrodalga 600-Watt gücünde çalıştığında alınan deneyde sistemin uzun bir süre stabil kaldığı, buzun kısmen eridiği tam çözünme gerçekleşmediği kaydedilmiştir. 800-Watt gücünde alınan deney ile 600-Watt gücünde alınan deney kıyaslandığında, evaporatör yüzeyinde buzlanma %228 oranında ve kompresör yüzeyinde buzlanma ise %3 oranında arttırılmış olmakla beraber erime süresi ise 900 saniyeden 360 saniyeye düşürülerek %150 oranında daha hızlı çözünme gerçekleştirilmiş ve kesintisiz ısıtma sağlanmıştır.
Yapılan deneysel çalışmalar, mikrodalga ışınlarıyla defrost işleminin, sistem durdurulmadan uygulanabildiğini ve enerji tüketimini düşürerek verimliliği artırdığını göstermiştir. Mikrodalga destekli defrost yönteminin geleneksel yöntemlere kıyasla daha hızlı ve enerji açısından daha verimli olduğunu göstermektedir. Bu yöntem, buz çözme işleminin süresini kısaltarak ve enerji tüketimini azaltarak ev tipi buzdolabı evaporatörlerinde önemli bir potansiyele sahiptir. Elde edilen bulgular, bu yöntemin hava kaynaklı ısı pompalarında kullanım potansiyelini ortaya koymakta ve enerji verimliliği yüksek sistem tasarımı için yenilikçi bir çözüm sunduğunu göstermektedir. Mikrodalga destekli defrost yöntemi, sadece enerji tasarrufu sağlamakla kalmamış, aynı zamanda sistemin kesintisiz çalışmasına da olanak tanımıştır. Bu durum, özellikle soğuk iklimlerde çalışan hava kaynaklı ısı pompalarının performansını önemli ölçüde iyileştirme potansiyeli taşımaktadır.This thesis investigates studies conducted on cooling systems to reduce energy consumption due to the increasing world population and the effects of climate change. In this era of global warming and increasing environmental threats, developing energy-efficient and environmentally friendly heating and cooling systems has become a critical necessity. One of the most significant issues that reduce the efficiency of air-source heat pumps is the formation of frost on the evaporator surface. This frost slows down heat transfer, increasing energy consumption and reducing system performance.
The study has conducted a detailed examination of various defrost methods commonly used in the literature. Due to the inability of traditional methods to provide sufficient improvement in energy consumption and efficiency, the need for
an alternative defrost method has arisen. For this purpose, a new system has been designed to remove frost formed on the evaporator surface using microwave radiation, and experimental analyses have been carried out on this system. Within the scope of experimental studies, a combination of microwaves and water spraying has been used to increase the melting rate of the ice formed on the evaporator surface. The effect of relative humidity on frosting has been investigated. By comparing microwave-assisted experiments, the energy consumption and defrost times of the system have been compared. In the experiment conducted at 600 Watts, it was observed that the system remained stable for a long time, the ice partially melted, and complete melting did not occur. When comparing the experiment conducted at 800 Watts with the experiment conducted at 600 Watts, it was observed that the frosting on the evaporator surface increased by 228% and the frosting on the compressor surface increased by 3%, while the melting time was reduced from 900 seconds to 360 seconds, resulting in a 150% faster melting and uninterrupted heating.
The experimental studies conducted have shown that the defrost process with microwave radiation can be applied without stopping the system and increases efficiency by reducing energy consumption. The microwave-assisted defrost method has been shown to be faster and more energy-efficient compared to traditional methods. This method has significant potential in household refrigerator evaporators by reducing the defrosting time and energy consumption. The findings reveal the potential of this method for use in air-source heat pumps and provide an innovative solution for designing highly energy-efficient systems. The microwave-assisted defrost method not only provides energy savings but also enables the continuous operation of the system. This has the potential to significantly improve the performance of air-source heat pumps, especially those operating in cold climates
Effect of training and development on employee’s performance: the mediating role of job satisfaction (field study at violet organization)
No full textBu çalışma, Violet Organization'daki çalışan performansı üzerindeki eğitim ve gelişim etkisini, iş tatmininin aracılık rolünü vurgulayarak incelemektedir. İnsan kaynakları uygulamalarının kritik unsurlarından biri olan eğitim ve gelişim, çalışanların becerileri, motivasyonu ve verimliliği üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla yöntemleri, tasarımı ve sunumu ile ele alınmaktadır. Araştırma, 162 çalışandan yapılandırılmış anketler aracılığıyla veri toplayarak nicel bir yöntem kullanmaktadır. SPSS gibi istatistiksel araçlar kullanılarak, değişkenler arasındaki ilişkiler, iş tatmini gibi merkezi bir aracıyı içerecek şekilde incelenmiştir. Bulgular, etkili eğitim programlarının iş tatminini önemli ölçüde artırdığını ve bunun da çalışan performansını yükselttiğini ortaya koymaktadır. Bu durum, eğitim uygulamalarının organizasyonel hedeflerle uyumlu hale getirilmesinin ve destekleyici bir ortamın oluşturulmasının önemini vurgulamaktadır. Violet Organization'ın dinamik ortamı, eğitim yatırımlarının etkisini maksimize etmeyi amaçlayan insan kaynakları profesyonellerine uygulanabilir bilgiler sunan öğretici bir vaka olarak hizmet etmektedir. Bu bulgular, yapılandırılmış eğitim ve çalışan tatmininin performansı artırma şeklindeki etkileşimini daha derinlemesine anlamaya katkıda bulunmakta, iş gücü gelişimi ve organizasyonel başarıyı artırmak için bir çerçeve sağlamaktadır.This study investigates the effect of training and development on employee performance, emphasizing the mediating role of job satisfaction within the Violet Organization. Training and development, critical aspects of human resource practices, are explored through their methods, design, and delivery to evaluate their influence on employees' skills, motivation, and productivity. The research employs a quantitative methodology, collecting data from 162 employees through structured surveys. Using statistical tools like SPSS, the study examines relationships among variables, including job satisfaction as a pivotal mediator. Findings reveal that effective training programs significantly enhance job satisfaction, which in turn boosts employee performance. This underscores the importance of aligning training practices with organizational goals while fostering a supportive and engaging environment. The Violet Organization's dynamic setting serves as an illustrative case, offering actionable insights for human resource professionals aiming to maximize the impact of training investments. These findings contribute to a deeper understanding of how structured training and employee satisfaction intertwine to drive performance, providing a framework for enhancing workforce development and organizational success
Arterıa carotıs ınterna-oropharyngeal duvar mesafesi ve açısının yaş ve cinsiyete göre değerlendirilmesi
No full textWith an eye on how age and gender affect the distance and angle between the internal carotid artery (ICA) and the oropharyngeal wall, this study investigates the anatomical relationship between these structures. Computed Tomography (CT) angiography images of 300 individuals aged 20-70 (150 males and 150 females) were selected retrospectively for the study. The distances and angles between ICA and the adjacent oropharynx wall including uvula, palatum durum, and tonsilla palatina were measured. The average age of the individuals participating in the study was 44.89±14.64 for males and 44.45±14.38 for females. It was found that there was no difference in the measurements according to gender (p>0.05). Although it was observed that the ICA was generally closer to the uvula in male and closer to the palatine tonsils in female, this difference was found to have no significant effect of gender on the position of the ICA (p>0.05). In the study, it was seen that the right ICA was closer to the oropharyngeal wall than the left ICA (p0,05). Erkeklerde genellikle ICA’nın uvula'ya daha yakın olduğu, kadınlarda ise tonsilla palatina’ya daha yakın olduğu görülse de bu farkın cinsiyetin ICA’nın duruşu üzerinde belirgin bir etkisi olmadığı saptandı (p>0,05). Çalışmada sağ ICA, sol ICA’ya göre oropharyngeal duvara yakın olduğu görüldü (p<0,001). Ayrıca yaş arttıkça ICA’nın yerinin mediale deviasyona neden olmasının sonucunda arterler ile önemli anatomik yapılar arasındaki mesafeyi azalttığı görüldü. Özellikle yaşlı bireyler için bu değişiklik oldukça önemliydi (p<0,05). Bu durum özellikle ICA yakınında yapıların yer aldığı cerrahilerde vasküler hasar riskinin daha yüksek olduğuna işaret etmektedir. Çalışmada sağ ICA’nın oropharyngeal duvara yakın olduğu için bunun sonucunda sağ tarafa yapılacak cerrahi operasyonların bu bölgedeki anatomik yapılara dikkat edilmesi gerektiğini ortaya koydu. Dolayısıyla sağ-sol ICA asimetrisi görülen vakalar cerrahi olarak önemlidir. Bu sonuçlar, uygun cerrahi planlamayı garanti altına almak için özellikle tonsillektomi, uvulopalatofaringoplasti veya karotis endarterektomi gibi baş ve boyun operasyonları geçiren yaşlı hastalar için preoperatif görüntülemenin gerekliliğini gösterdi. Son olarak bu çalışma, ICA yerleşiminin oropharyngeal duvara göre klinik sonuçları hakkında önemli yeni perspektifler sunarak cerrahi riskleri azaltmak ve hasta sonuçlarını iyileştirmek için yaşa bağlı anatomik değişikliklerle ilişkili özel olarak tasarlanmış cerrahi tekniklere olan ihtiyacı vurgulamaktadır
Evaluation of the effects on machinability of aging process and cutting parameters applied to PH 13-8 MO stainless steel
No full textBu çalışmada, PH 13-8Mo paslanmaz çeliğine uygulanan yaşlandırma işlemi sonrası mikroyapı ve mekanik özellikleri ile kesme parametrelerinin frezeleme operasyonları sırasındaki işlenebilirlik davranışları üzerindeki etkileri deneysel olarak araştırılmıştır. Bu amaçla; alındığı gibi (AR), solüsyona alınmış (SHT930-1h-AC) ve iki farklı yaşlandırma işlemi uygulanmış (SHTA525-4h-AC ve SHTA621-4h-AC) deney numuneleri hazırlanmıştır. Her bir numuneye mikroyapı, mikrosertlik, ve çekme testleri uygulanmıştır. İşlenebilirlik testleri, sabit kesme derinliği (1 mm) altında üç farklı kesme hızı (80, 120 ve 160 m/dak) ve üç farklı ilerleme miktarı (0,07; 0,12 ve 0,17 mm/dev) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Mikroyapı, mekanik özelliklerin ve kesme parametrelerinin işlenebilirliğe etlilerini incelemek için kesme kuvveti, yüzey pürüzlülüğü, kesme sıcaklığı ve takım aşınması açısından
değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; mikroyapı incelemeleri sonucunda, AR numunesinde martenzit ve östenit fazlarının homojen dağılım gösterdiği, solüsyona alma işlemiyle tane boyutunun büyüdüğü ve martenzit fazların tane sınırlarına çekildiği gözlemlenmiştir. Yaşlandırma sıcaklığı 525 °C olan numunede daha ince martenzit fazı ve çökeltiler belirginleşmiş, 621 °C sıcaklıkta ise beynit fazına dönüşüm meydana gelmiştir. Bu mikroyapısal değişimlerin malzeme mekanik özelliklerine doğrudan etkisi olduğu tespit edilmiştir. En yüksek çekme dayanımı (1547 MPa) ve sertlik (490 HV2), 525 °C’de 4 saat yaşlandırılmış numunede gözlemlenirken, 621 °C’de yaşlandırma uygulanan numunede bu değerlerde azalma gözlenmiştir. Kesme kuvveti ölçümlerinde, düşük kesme hızlarında yüksek, yüksek kesme hızlarında ise düşük değerler elde edilmiştir. En yüksek ortalama kesme kuvveti, 525 °C’de yaşlandırılmış numunede 642.1 N tespit edilmiştir. Bu durum, yüksek sertlik ve ince taneli fazların kesmeye karşı direncinin artmasıyla açıklanmıştır. Yüzey pürüzlülüğü açısından, ilerleme miktarının artışının pürüzlülüğü önemli ölçüde artırdığı, kesme hızının ise optimum seviyelere kadar artırılmasının yüzey kalitesini iyileştirdiği belirlenmiştir. En düşük yüzey pürüzlülüğü 0.397 µm ile 525 °C yaşlandırmalı numunede, 120 m/dak kesme hızı ve 0.07 mm/dev ilerleme miktarında elde edilmiştir. Yüksek ilerleme miktarları ve takım aşınması, pürüzlülük değerlerinin artmasında belirleyici faktörler olmuştur. Kesme sıcaklığı ölçümleri ise 162 °C ile 338 °C arasında değişmiş ve sıcaklık artışının kesme parametrelerinin artmasıyla doğru orantılı olduğu görülmüştür. Yüksek akma dayanımı ve sertliğe sahip numunelerde daha yüksek kesme sıcaklıkları elde edilmiştir. Ayrıca, yüksek sertlik ve çözeltide çökelti oluşumu, takım aşınmasını hızlandırmış ve takım ömrünü olumsuz yönde etkilemiştir. PH 13-8Mo paslanmaz çeliğinin mikroyapı ve mekanik özellikleri, uygulanan ısıl işlemlerle önemli ölçüde değişmekte ve bu değişimler frezeleme işlemleri sırasında işlenebilirlik performansını doğrudan etkilemektedir. Özellikle 525 °C’de 4 saat yaşlandırılan numunenin, yüksek mekanik dayanımı ve iyi yüzey kalitesi ile optimum işlenebilirlik özellikleri sunduğu belirlenmiştir.In this study, the effects of microstructure and mechanical properties resulting from aging treatments applied to PH 13-8Mo stainless steel, along with cutting parameters, on machinability behavior during milling operations were experimentally investigated. For this purpose, experimental samples were prepared in four different conditions: as-received (AR), solution treated (SHT930-1h-AC), and two different aging conditions (SHTA525-4h-AC and SHTA621-4h-AC). Each specimen was subjected to microstructural analysis, microhardness measurements, and tensile testing. Machinability tests were conducted under a constant cutting depth of 1 mm using three different cutting speeds (80, 120, and 160 m/min) and three different feed rates (0.07, 0.12, and 0.17 mm/rev). To evaluate the effects of microstructure, mechanical properties, and cutting parameters on machinability, cutting forces,
surface roughness, cutting temperature, and tool wear were analyzed. As a result of the microstructural evaluations, it was observed that the AR sample exhibited a homogeneous distribution of martensite and austenite phases, whereas the solution treatment led to an increase in grain size and the segregation of martensite phases at the grain boundaries. In the specimen aged at 525 °C, finer martensite phases and distinct precipitates were observed, while the sample aged at 621 °C showed the formation of bainite phases. These microstructural transformations were found to directly influence the mechanical properties of the material. The highest tensile strength (1547 MPa) and hardness (490 HV2) were recorded in the sample aged at 525 °C for 4 hours, whereas these values decreased in the sample aged at 621 °C. In terms of cutting forces, higher values were recorded at lower cutting speeds, while lower values were observed at higher cutting speeds. The maximum average cutting force was measured as 642.1 N in the sample aged at 525 °C, which can be attributed to the increased hardness and the presence of fine grain phases, leading to greater resistance to cutting. Regarding surface roughness, it was determined that an increase in feed rate significantly deteriorated surface quality, whereas increasing the cutting speed up to an optimal point improved it. The lowest surface roughness value of 0.397 µm was obtained in the sample aged at 525 °C at a cutting speed of 120 m/min and a feed rate of 0.07 mm/rev. Higher feed rates and increased tool wear were identified as major factors contributing to increased roughness. Cutting temperatures ranged between 162 °C and 338 °C, with a positive correlation between temperature rise and increased cutting parameters. Samples with higher yield strength and hardness exhibited higher cutting temperatures. Additionally, the presence of precipitates formed during aging and increased hardness accelerated tool wear, thereby negatively affecting tool life. In conclusion, the microstructure and mechanical properties of PH 13-8Mo stainless steel were significantly altered by the applied heat treatments, and these changes had a direct impact on machinability performance during milling. Among the tested conditions, the sample aged at 525 °C for 4 hours provided the most favorable machinability characteristics due to its superior mechanical strength and surface finish
Toz metalurjisi yöntemiyle üretilen AISI 603 çeliğine vanadyum ve niyobyum katkısının mikroyapi, mekanik, tribolojik ve korozyon özelliklerine etkisi
No full textAISI 603 steel, a low-carbon Ni–Cr–Mo alloy, is valued for its high strength, toughness, wear resistance, and corrosion performance, making it suitable for automotive, aerospace, and heavy machinery applications. Microalloying with elements such as vanadium carbide (VC) and niobium (Nb) via powder metallurgy offers opportunities to further enhance and tailor these properties. This study investigates the effects of VC, Nb and combined Nb–V reinforcements on the microstructural, mechanical, tribological, and corrosion properties of AISI 603 steel produced via powder metallurgy. In the VC-focused study, additions of 0.25, 0.50, and 0.75 wt.% VC were evaluated. X-ray diffraction confirmed the retention of the FCC γ-phase with secondary VC peaks becoming more pronounced at higher contents. Optical and SEM analyses revealed VC precipitation along grain boundaries,
enhancing grain boundary pinning but increasing porosity and heterogeneity at higher levels. The 0.25 wt.% VC alloy achieved the highest hardness (170 HBW), tensile strength (~280 MPa at room temperature), and wear resistance, while excessive VC caused particle agglomeration, interfacial debonding, abrasive wear, and higher corrosion rates. In the Nb–V synergy study, 0.75 wt.% Nb, 0.75 wt.% V, and 0.75 wt.% (1:1 Nb–V) reinforcements were examined. Both Nb and V formed NbC and VC phases, with fine and coarse precipitates. Nb addition yielded the highest hardness (396.7 HBW) and wear resistance, V addition improved corrosion resistance, and the Nb–V combination provided the highest tensile strength (444 MPa at 25 °C) but intermediate hardness and corrosion performance. Across both investigations, results highlight that microalloying enables tailoring of AISI 603 steel for targeted applications: low VC content offers balanced strength, wear, and corrosion resistance; Nb maximizes hardness and wear performance; V enhances corrosion behavior; and Nb–V combinations optimize tensile strength for demanding engineering uses.AISI 603 çeliği, düşük karbonlu bir Ni–Cr–Mo alaşımı olup yüksek mukavemeti, tokluk değeri, aşınma direnci ve korozyon performansı sayesinde otomotiv, havacılık ve ağır makine uygulamaları için tercih edilmektedir. Toz metalürjisi yöntemiyle vanadyum karbür (VC) ve niyobyum (Nb) gibi mikroalaşım elementlerinin eklenmesi, bu özelliklerin daha da geliştirilmesi ve istenilen şekilde uyarlanması için önemli fırsatlar sunmaktadır. Bu çalışmada, toz metalürjisi ile üretilen AISI 603 çeliğinin mikroyapısal, mekanik, tribolojik ve korozyon özellikleri üzerinde VC, Nb ve Nb–V kombinasyon takviyelerinin etkileri araştırılmıştır. VC odaklı çalışmada, %0,25, %0,50 ve %0,75 ağırlık oranlarında VC ilaveleri değerlendirilmiştir. X-ışını difraksiyon analizleri, FCC γ-fazının korunduğunu ve yüksek VC oranlarında ikincil VC piklerinin daha belirgin hale geldiğini doğrulamıştır. Optik ve SEM analizleri, tane sınırlarında VC çökelmelerinin oluştuğunu, bunun tane sınırı sabitlemesini artırdığını ancak yüksek içeriklerde gözeneklilik ve heterojenliği yükselttiğini ortaya koymuştur.
%0,25 VC ilaveli alaşım, en yüksek sertlik (170 HBW), çekme dayanımı (~280 MPa, oda sıcaklığında) ve aşınma direncine ulaşırken, aşırı VC miktarı partikül aglomerasyonu, ara yüzey ayrışması, aşındırıcı aşınma ve daha yüksek korozyon oranlarına yol açmıştır. Nb–V sinerji çalışmasında ise %0,75 Nb, %0,75 V ve %0,75 (1:1 Nb–V) takviyeleri incelenmiştir. Hem Nb hem de V, ince ve iri çökeltiler halinde NbC ve VC fazlarını oluşturmuştur. Nb ilavesi en yüksek sertlik (396,7 HBW) ve aşınma direncini sağlarken, V ilavesi korozyon direncini artırmış; Nb–V kombinasyonu ise en yüksek çekme dayanımını (444 MPa, 25 °C’de) ancak orta seviyede sertlik ve korozyon performansı sunmuştur. Her iki çalışma kapsamında elde edilen sonuçlar, mikroalaşımlamanın AISI 603 çeliğinin belirli uygulamalar için özelleştirilmesine olanak tanıdığını ortaya koymaktadır: düşük VC içeriği dengeli mukavemet, aşınma ve korozyon direnci sağlarken; Nb sertlik ve aşınma performansını en üst düzeye çıkarır; V korozyon davranışını iyileştirir; Nb–V kombinasyonları ise zorlu mühendislik uygulamaları için çekme dayanımını optimize eder
Zadie Smith’in White Teeth ve Hanif Kureishi’nin the Buddha of Suburbia romanlarında melezlik: postkolonyal bir çalışma
No full textThe current study undertakes an examination of hybridity within the realm of postcolonial studies, with particular emphasis on Zadie Smith’s White Teeth and Hanif Kureishi’s The Buddha of Suburbia. This thesis employs a comparative methodology to analyze the manner in which both authors address themes of identity, and multiculturalism. Through a comprehensive analysis of the intricate interconnections among cultural heritage, historical influences, and individual experiences, this study elucidates how these novels depict the negotiation of composite identities within a contemporary British framework. At the core of this research lies an analysis of the protagonists’ challenges related to their sense of belonging and self-identity within varied cultural contexts. The characters in both novels embody the conflicts between their ancestral heritage and the sociopolitical forces of contemporary Britain. The thesis posits that both authors adeptly demonstrate the fluidity of cultural identities, thereby contesting conventional conceptions of Britishness and highlighting the transformative essence of hybridity in 1970s London. Through meticulous analysis of texts, the thesis elucidates the persistent themes of belonging, racial prejudice, and the quest for personal and cultural coherence. It posits that hybridity, as illustrated in these novels, surpasses mundane coexistence, transforming into a fluid method of identity reconstruction. The thesis culminates by affirming that both Smith and Kureishi make substantial contributions to the discourse surrounding multiculturalism in British literature, offering profound insights into the fluid and frequently contradictory essence of hybrid identities within a postcolonial framework.Bu çalışma, Zadie Smith’in White Teeth ve Hanif Kureishi’nin The Buddha of Suburbia adlı eserlerini temel alarak postkolonyal çalışmalar alanında melezlik konusunu incelemektedir. Tez, her iki yazarın kimlik ve çokkültürlülük temalarını ele alış biçimlerini analiz etmek için karşılaştırmalı bir metodoloji kullanmaktadır. Kültürel miras, tarihsel etkiler ve bireysel deneyimler arasındaki karmaşık bağlantıların kapsamlı bir analizi yoluyla, bu romanların çağdaş İngiliz romanı çerçevesi içinde bileşik kimliklerin nasıl tasvir ettiğini açıklamaktadır. Araştırmanın özünde, kahramanların çeşitli kültürel bağlamlar içinde aidiyet ve öz kimlik duygularıyla ilgili yaşadıkları zorlukların analizi yatmaktadır. Her iki romandaki karakterler, atalarının mirası ile çağdaş Britanya’nın sosyopolitik güçleri arasındaki çatışmaları somutlaştırmaktadır. Her iki yazarın da kültürel kimliklerin akışkanlığını ustalıkla gösterdiğini, böylece geleneksel Britanyalılık anlayışlarına karşı çıktığını ve 1970’lerin Londra’sında melezliğin dönüştürücü özelliğini vurguladığını ileri sürmektedir. Metinlerin analizi sayesinde tez, aidiyet, ırksal önyargı ve kişisel ve kültürel tutarlılık arayışı gibi kalıcı temaları aydınlatmaktadır. Bu romanlarda resmedildiği şekliyle melezliğin, sıradan bir arada yaşamayı aşarak, kimliğin yeniden inşası için bir yönteme dönüştüğü görülmektedir. Tez hem Smith hem de Kureishi’nin İngiliz edebiyatındaki çokkültürlülük söylemine önemli katkılarda bulunduklarını ve postkolonyal bir çerçevede melez kimliklerin akışkan ve sıklıkla çelişkili özüne dair derin içgörüler sunduklarını teyit ederek sonuçlanmaktadır
Hidrojenle zenginleştirilmiş lpg yanmasında ön karışımlı alev özelliklerinin deneysel ve sayısal analizi
No full textDue to the growing global energy crisis, the depletion of fossil fuels, and Iraq’s commitment to the Paris Climate Agreement, it has become essential to explore clean and renewable alternatives to conventional fuels. Hydrogen is recognized as a promising energy carrier thanks to its high energy content, zero carbon emissions during combustion, and wide flammability range. However, its standalone use is challenged by high production costs, low luminous flame visibility, and stability issues. Liquefied Petroleum Gas (LPG), abundantly available in Iraq, is another viable fuel, but it produces higher carbon emissions and has limited combustion stability when used alone.
This study investigates the effect of hydrogen enrichment (0–20% by volume) on the combustion characteristics of Iraqi LPG using both experimental and numerical approaches. Experiments were conducted with a counterflow premixed burner under atmospheric pressure and ambient temperature (298 K), while numerical simulations were performed using ANSYS Fluent software. Key parameters analyzed include laminar burning velocity, flame temperature, quenching diameter, flammability limits, and flame front geometry across various equivalence ratios (φ = 0.4–1.4).
The results revealed that increasing hydrogen content significantly improved combustion performance. At 20% hydrogen blending, the flame temperature increased by approximately 200 K, and the burning velocity rose by nearly 230%. The flame became visibly bluer and thinner, indicating enhanced thermal efficiency. However, a slight reduction in combustion stability and flame anchoring was observed. The stability region area decreased from 0.00172 m² (pure LPG) to 0.00098 m² with hydrogen enrichment.
Also demonstrates the potential of hydrogen-enriched LPG as a clean, efficient, and locally available alternative fuel for power generation in Iraq. The findings provide valuable insights for future energy strategies aimed at reducing emissions while maintaining high combustion efficiency.Bu çalışmada, artan enerji açığı ve enerji üretiminde kullanılan fosil yakıtların yetersizliği ile birlikte Irak’ın Paris İklim Anlaşması kapsamında karbon emisyonlarını azaltma taahhüdü göz önüne alınarak, gelecek dönemin gereksinimlerine uygun alternatif ve yenilenebilir enerji kaynaklarının araştırılması gerekli hale gelmiştir.
LPG (Sıvılaştırılmış Petrol Gazı), çoğunlukla bütan (C₄H₁₀) ve propandan (C₃H₈) oluşan, yanıcı hidrokarbon gazlarının bir karışımıdır. Yemek pişirme, ısıtma, ulaşım ve sanayi ile tarım alanlarında sıklıkla enerji kaynağı olarak kullanılır. Irak, zengin doğal gaz rezervlerine sahip olması nedeniyle önemli bir LPG üreticisidir. LPG'nin büyük bölümü, ham petrolün rafine edilmesi ve doğal gazın işlenmesi sırasında
yan ürün olarak elde edilmektedir. Irak şu anda günde yaklaşık 5.000 ton, yılda ise 1,8 milyon ton LPG üretmektedir. Ancak bu ürün, Irak’ın enerji altyapısının ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde etkin bir biçimde kullanılmamaktadır.
Hidrojen ise doğada bol miktarda bulunması, yenilenebilir olması, yüksek ısıl enerjiye sahip olması ve yanma sırasında karbon emisyonu üretmemesi gibi özellikleri nedeniyle umut verici bir yenilenebilir alternatif enerji kaynağı olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte, saf hidrojenin yakıt olarak kullanılmasında bazı kısıtlamalar mevcuttur. Hidrojen üretim maliyetleri hâlâ yüksektir ve mevcut teknolojiler yüksek miktarda enerji tüketmektedir çünkü hidrojen bir enerji kaynağı değil, bir enerji taşıyıcısıdır. Saf hidrojenin yanması, gözle fark edilmesi zor olan ışıksız bir alev oluşturur. Ayrıca, hidrojenin tutuşma noktası çok düşük olduğu için kolaylıkla alev alabilir.
Bu çalışmada, Irak LPG’sinin hidrojen ile zenginleştirilmesinin yanma karakteristiklerine ve ısıl performansına etkisi; fakir, stokiyometrik ve zengin yanma bölgelerinde deneysel ve sayısal yöntemlerle araştırılmış ve karşılaştırılmıştır. Deneysel olarak, karşı akışlı tipte bir brülör kullanılmış ve hava-yakıt karışımı öniyici (premiks) olarak sağlanmıştır. Brülör inşa edilerek, pratik deneyler Irak'taki Bağdat Teknoloji Üniversitesi Yenilenebilir Enerji ve Enerji Teknolojileri Merkezi’nde gerçekleştirilmiştir. Sayısal simülasyonlar ise ANSYS Fluent yazılımı ile karşı akışlı dikey brülör geometrisinde ve öniyici alev modeli ile gerçekleştirilmiştir. Hidrojen oranı hacimce %0 ila %20 arasında, her seferinde %5’lik artışlarla değiştirilmiş; eşdeğerlik oranı 0.4 < φ < 1.4 aralığında tutulmuştur. Tüm deneyler 1 atm basınç ve 298 K sıcaklıkta yapılmıştır.
Hidrojen zenginleştirmesi ve eşdeğerlik oranının; laminer yanma hızı, söndürme çapı, yanabilirlik limitleri, yanma verimliliği, sıcaklık ve alev ön yüzü çapına etkisi analiz edilmiş; deneysel ve sayısal sonuçlar karşılaştırılmıştır. Sonuçlar, LPG’ye hidrojen ilavesiyle alev renginde belirgin değişim olduğunu göstermiştir. Hidrojen oranı arttıkça alevin rengi maviye dönmüş ve bu da yanma sıcaklığında yaklaşık 200 K’lik bir artışa ve %20 hidrojen oranında yanma hızında %230’a kadar çıkışa işaret etmektedir. Ayrıca, artan yanma hızı nedeniyle alev ön yüzünün çapı incelmiştir. Hidrojen konsantrasyonu %20’ye ulaştığında, özellikle laminer yanma hızı yaklaşık %230 artış göstermektedir. Ancak hidrojen ilavesi, yanma kararlılığı veriminde yaklaşık %0.1 ve alev kararlılık katsayısında %0.5 azalma meydana getirmekte; ayrıca karışım oranının ortalama dağılımını önemli ölçüde etkilemekte ve genel kararlılık bölgesini saf LPG’de 0.00172 m² iken %20 hidrojenle 0.00098 m²’ye düşürmektedir
Design and modelling of a pump system operating with photovoltaic (PV) effect in Benin republic
No full textSu, canlıların temel ihtiyaç maddelerinden birisidir. İnsanlar yaşamlarında ve gıda üretiminde su ihtiyaçlarını karşılamak için farklı su kaynaklarını ve bu kaynaklardan suyun temin edilmesinde farklı yöntemleri kullanmaktadırlar. Suyun temininde ister doğal kaynaklar kullanılsın ister geri dönüşüm (arıtma) sistemleri bunların kullanım yerlerine iletilmesinde enerjiye ihtiyaç duyulmaktadır. Bunun içinde kaynak ve yöntem olarak insan ve hayvan gücü, rüzgâr enerjisi, güneş enerjisi ve fosil yakıtlar gibi oldukça farklı güç kaynaklarından yararlanılmaktadır. Son yıllardaki hızlı nüfus artışı enerjinin mevcut enerji kaynaklarından yeterli miktarda temin edilememesi ve tüm dünya ülkelerinin enerjide dışa bağımlılıktan kurtulmak ve enerji ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde yenilenebilir enerji kaynakları kullanımını incelemek için yeni stratejilere yönelmişlerdir.
Bu çalışmada; Benin Cumhuriyetinde, kırsal topluluk bölgelerinde ve bunlardan da birisi olan Bessassi köyünde tarımsal sulama için fotovoltaik enerji ile çalışan bir su pompalama sisteminin tasarımı ve modellenmesi farklı yöntemler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu yapılan uygulama ile özellikle kırsal alanlardaki suya erişim konusundaki kritik sorunları sürdürülebilir ve ekonomik bir şekilde çözmeyi amaçlanmaktadır. Sistem elemanlarının boyutlandırılmasın ve seçiminde gelişmiş hesap ve tasarım modelleri kullanılmıştır. Bu tasarım ve seçimlerde, güneş ışınım değerleri, yerel iklim koşulları, su tablasının (kuyunun) özellikleri ve Benin bölgesinin özel su ihtiyaçları dikkate alınarak optimize edilmeye çalışılarak, sistemden yıl boyunca elde edilen performansları değerlendirilmiştir.
Analitik analize göre; günlük 100 m3/saat su ihtiyacı ve toplam manometrik yüksekliği 85 m iken, pompa gücü (P) 10,3 kW’tır ve pompanın debisi 20 m3/saat olarak bulunmuştur. Pompadaki ihtiyaç duyulan elektrik enerjisi (Ee) 81,4 kWh ve fotovoltaik panel tepe gücünün (Pc), 18,772 kW ve toplam panel sayısı (Nt) 34 Panel bulunmuştur.
Simülasyon analizi sonuçlar karşılaşmada maksimum manometrik yüksekliği 77 m iken pompanın debisi 20 m3 /saat olarak önerilen pompa gücü (P) 10,2 kW’dır; simülasyon programında bu değere en uygun 9,5 kW pompa gücü seçilmiştir. Pompanın harcadığı elektrik enerjisi 14137 kWh ve fotovoltaik alandan üretilen elektrik enerjisi 32.046 kWh iken toplam 28 panel (14 seri bağlanması) kullanılmaktadır. Programdan alınan veriler değerlendirildiğinde, mart ve nisan aylarda depo dolu iken kullanılamayan enerji miktarı düşük görülürken, eylül, ekim, kasım, aralık, ocak aylarda ise kullanılamayan enerji miktarları yüksek olduğunda, sıfır metre küp eksik su elde etmiştik. Sistemimizden, pompadaki ortalama toplam manometrik yüksekliğin 78 m olduğu durumda, pompalanan yıllık su hacminin 35905 m3 olduğunu, bunun da 573 m3/yıl kayıp su için sulama kullanımıyla 35927 m3/yıl su tüketildiğini elde ettik ve sistemindeki, pompaya gelen efektif enerji verimliliği 2,52 kWh/kWp/Gün ile referans gelen enerji verimliliği 5,818 kWh/m2/Gün oranı ile tanımlanan yıllık performans endeksi (PR) %43 (Sistemdeki tüm kayıpları, yani nominal doğru akım gücünden alternatif akım gücüne geçen enerjiyi ifade olarak) olduğunda ancak mart ve nisan aylarında 0,4 oranda altında bulunmuştur.
Bu sayede sistemimiz %98,4 oranında ihtiyaç memnuniyetini garanti altına alırken, çalışmalarımızda kullanılan bileşenlerin seçiminden dolayı iyi bir performans gösterildiğinde sistemin kurulum maliyeti ise 43.451 euro ve toplam amortisman 18.900 euro üretim kapsamında su maliyeti 0.05euro/m3 yıllık ücretler karşılamaktadır.
Water is one of the basic needs of living beings. People use different water sources and different methods to obtain water from these sources to meet their water needs in their lives and food production. Whether natural sources are used in the supply of water or recycling (purification) systems, energy is needed to transport them to the places of use. For this, quite different power sources such as human and animal power, wind energy, solar energy and fossil fuels are used as sources and methods. The rapid population growth in recent years has caused the inability to provide sufficient amounts of energy from existing energy sources and all countries in the world have turned to new strategies to get rid of external dependency in energy and to examine the use of renewable energy sources in order to meet their energy needs.
In this study; The design and modeling of a water pumping system operating with photovoltaic energy for agricultural irrigation in rural community areas and one of
them, Bessassi village, in the Republic of Benin was carried out using different methods. With this application, it is aimed to solve the critical problems of access to water, especially in rural areas, in a sustainable and economical way. Advanced calculation and design models were used in the dimensioning and selection of system elements. In these designs and selections, solar radiation values, local climatic conditions, water table (well) characteristics and the special water needs of the Benin region were taken into account and the performances obtained from the system throughout the year were evaluated.
According to the analytical analysis; while the daily water requirement is 100 m3/hour and the total manometric height is 85 m, the pump power (P) is 10,3 kW and the pump flow rate is 20 m3/hour. The required electrical energy (Ee) in the pump is 81,4 kWh and the peak power of the photovoltaic panel (Pc) is 18,772 kW, while the total number of panels (Nt) is 34 Panels.
Simulation analysis results show that the maximum manometric height is 77 m, the pump flow rate is 20 m3 / hour, and the recommended pump power (P) is 10.2 kW; the most suitable pump power for this value is 9.5 kW in the simulation program. The electrical energy consumed by the pump is 14137 kWh and the electrical energy produced from the photovoltaic field is 32.046 kWh, while a total of 28 panels (14 series connection) are used. When the data obtained from the program is evaluated, while the amount of unused energy is low when the tank is full in March and April, we obtained zero cubic meters of deficient water when the amount of unused energy is high in September, October, November, December and January. From our system, we obtained that when the average total manometric head in the pump is 78 m, the annual pumped water volume is 35905 m3, which means 35927 m3/year of water is consumed by irrigation use for 573 m3/year of lost water, and the annual performance index (PR) defined by the effective energy efficiency of the pump at 2.52 kWh/kWp/day and the reference energy efficiency at 5.818 kWh/m2/day rate in the system is 43% (expressing all losses in the system, i.e. the energy transferred from nominal direct current power to alternating current power) is found to be below 0.4 only in March and April.
In this way, our system guarantees 98.4% need satisfaction, and when a good performance is shown due to the selection of components used in our work, the installation cost of the system is 43,451 euros and the total depreciation is 18,900 euros, while the water cost is covered by annual fees of 0.05 euros / m3 within the scope of production
Dağıtılmış hizmet reddi saldırısına karşı siber güvenlik savunma mekanizması
No full textApplication-layer attacks are considered one type of distributed denial-of-service attack (DDoS attack), also known as Layer 7 attacks. They target the highest layer in the OSI model, the application layer, where communication between the software and end-users occurs. The infected devices act as soldiers, executing commands from an attacker simultaneously. This attack exhausts the server's resources, preventing legitimate users from accessing it or making it invisible. This work aims to develop a new, effective method for detecting and mitigating the impact of DDoS attacks on web servers. Many studies suggested that machine learning algorithms can detect DDoS attacks. Still, the process of selecting the best classifier based on multiple criteria has not been exposed before, representing a research gap. This work contributes by splitting the proposed system into several parts to enhance the early detection and control of attacks, selecting the best detection classifier, and developing the mitigation
algorithm. The proposed defense model was divided into three modes: normal, verification, and suspicious. The transition between these modes depends on comparing the load on the server with the predefined threshold. Normal mode monitors the response time for all users connected to the web server. Verification mode uses the detection algorithm to detect a DDoS attack. The suspicious mode calls for the mitigation algorithm to make the server return to normal mode. The DDoS detection algorithm was selected from several machine learning algorithms depending on MCDM methods. The mitigation algorithm has been built and tested on a real infected server targeted by a DDoS attack. The status of the CPU, RAM, traffic rate, response time, and transmission rate of the server has been recorded before and after the attack.Uygulama katmanı saldırıları, dağıtılmış hizmet reddi saldırısının (DDoS saldırısı) bir türü olarak kabul edilir, ayrıca Katman 7 saldırıları olarak da bilinir. Yazılım ile son kullanıcılar arasındaki iletişimin gerçekleştiği OSI modelindeki en yüksek katmanı, uygulama katmanını hedefler. Enfekte cihazlar asker gibi davranır ve bir saldırgandan gelen komutları aynı anda yürütür. Bu saldırı sunucunun kaynaklarını tüketir, meşru kullanıcıların sunucuya erişmesini engeller veya sunucuyu görünmez hale getirir. Bu çalışma, web sunucularına yönelik DDoS saldırılarının etkisini tespit etmek ve azaltmak için yeni ve etkili bir yöntem geliştirmeyi amaçlamaktadır. Birçok çalışma, makine öğrenimi algoritmalarının DDoS saldırılarını tespit edebileceğini ileri sürmüştür. Yine de birden fazla kritere göre en iyi sınıflandırıcıyı seçme süreci daha önce ortaya çıkarılmamıştır ve bu da bir araştırma boşluğunu temsil etmektedir. Bu çalışma, saldırıların erken tespitini ve kontrolünü geliştirmek, en iyi tespit sınıflandırıcısını seçmek ve azaltma algoritmasını geliştirmek için önerilen sistemi
birkaç parçaya bölerek katkıda bulunmaktadır. Önerilen savunma modeli üç moda ayrılmıştır: normal, doğrulama ve şüpheli. Bu modlar arasındaki geçiş, sunucudaki yükün önceden tanımlanmış eşikle karşılaştırılmasına bağlıdır. Normal mod, web sunucusuna bağlı tüm kullanıcılar için yanıt süresini izler. Doğrulama modu, bir DDoS saldırısını algılamak için algılama algoritmasını kullanır. Şüpheli mod, sunucunun normal moda dönmesini sağlamak için azaltma algoritmasını çağırır. DDoS algılama algoritması, MCDM yöntemlerine bağlı olarak çeşitli makine öğrenimi algoritmalarından seçildi. Önleme algoritması, bir DDoS saldırısının hedef aldığı gerçek bir enfekte sunucuda oluşturuldu ve test edildi. Sunucunun CPU, RAM, trafik hızı, yanıt süresi ve iletim hızının durumu saldırıdan önce ve sonra kaydedildi