DergiPark Akademik
Not a member yet
63137 research outputs found
Sort by
The Impossibility of Replacing Judges with AI : A Critical Examination of Tomoumi Nishimura’s “The Possibility of a Judgment Vending Machine” and “Can Judges Be Replaced by AI?” within the Framework of Mechanization of Governance and Legal Order
No full textThe modern history of a hamlet where the Mirandese language “was thought to be” extinct : A teacher’s corporal punishment to exterminate “fala charra” and its consequences
No full textOn Leon Trotsky\u27s Approach to Bureaucracy
No full textEkim Devrimi’nin gerçekleştirilmesinde Lenin’den sonra en büyük paya sahip kişilerden birisi Lev Troçki’dir. Troçki hem bir kuramcı hem de bir devrimci olarak Sovyet Rusya’nın ilk dönemlerinde önemli çalışmalar yürütmüştür. Özellikle Marksist gelenek içinde devrim, devlet, bürokrasi konularında özgün bir çizgi yakalamıştır. Bu çalışma, 20. yüzyılın önemli Marksist düşünürlerinden Lev Troçki’nin bürokrasi olgusuna ilişkin yaklaşımını kapsamlı biçimde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Troçki, Sovyetler Birliği deneyimi ışığında bürokrasiyi Marksizm çerçevesinde özgün bir biçimde ele almış; ortaya koyduğu bürokrasi eleştirisi, klasik Marksist literatürdeki boşlukları doldurmayı hedeflemiştir. Çalışmada, bürokrasi olgusunun teorik çerçevesi Georg W. F. Hegel, Karl Marx, Friedrich Engels ve Vladimir İ. Lenin gibi Marksist kuramcıların bürokrasiye bakışı ve eleştirel bürokrasi teorileri bağlamında incelenmiştir. Literatür taraması, çeşitli ulusal ve uluslararası akademik çalışma üzerinden gerçekleştirilmiş; Sovyet bürokrasisi sorunsalına dair tartışmalar, Troçki’nin görüşleri ve bunların kuramsal yansımaları ortaya konmuştur. Araştırmanın temel soruları şu şekilde belirlenmiştir: Troçki’nin bürokrasi yaklaşımının temel öncülleri nelerdir? Marksist bürokrasi yaklaşımlarından hangi noktalarda farklılaşmaktadır? Troçki’nin bürokrasi yaklaşımının teorik özgünlüğü nedir? Çalışmada, Troçki’nin kitapları, makaleleri, bildirileri ve literatürdeki onu araştıran diğer çalışmalar inceleme konusu yapılmış; tarihsel ve kuramsal zeminde sistematik biçimde çözümlenmiştir. Troçki’nin bürokrasi anlayışının devrim sonrası Sovyet devletinin koşullarında geliştiği, bürokrasiyi bir ‘kast’ olarak tanımladığı ve onu proletarya diktatörlüğünün yozlaşması olarak gördüğü anlaşılmaktadır. Troçki’ye göre Sovyet bürokrasisi, klasik anlamda yeni bir sınıf değil, işçi devleti üzerinde parazit bir tabakadır ve ancak bir siyasi devrimle ortadan kaldırılabilir. Aksi halde zamanla yeni bir egemen sınıfa dönüşme potansiyeli taşımaktadır. Tarihsel yaklaşım ve Marksist literatür bağlamında Troçki’nin bürokrasi eleştirisinin anlamı değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Troçki’nin bürokrasi teorisi başta Marksist bürokrasi literatüründe olmak üzere diğer bürokrasi yaklaşımları arasında özgün bir anlam taşımaktadır. Sovyetler Birliği deneyimlerinden yola çıkarak çalışmalarını yoğunlaştıran Troçki’ye göre bürokrasi, eleştirel bir tutumla devlet aygıtı üzerinden üretim araçlarını kontrol eden bir kast sistemidir. Bürokrasi bir yozlaşma anlamına gelmektedir ve onu ortadan kaldırmanın yolu demokratik bir proleter devrim ile mümkün olabilir.After Lenin, one of the people who had the greatest share in the realization of the October Revolution was Leon Trotsky. Both as a theorist and a revolutionary, Trotsky carried out important studies in the early periods of Soviet Russia. He captured an original line, especially within the Marxist tradition, on the subjects of revolution, state and bureaucracy. This study aims to comprehensively analyze the approach of Leon Trotsky, one of the important Marxist thinkers of the 20th century, to the phenomenon of bureaucracy. Trotsky addressed bureaucracy in an original way within the framework of Marxism in light of the experience of the Soviet Union; his critique of bureaucracy aimed to fill the gaps in the classical Marxist literature. In this study, the theoretical framework of the phenomenon of bureaucracy is examined in the context of the view of Marxist theorists such as Georg W. F. Hegel, Karl Marx, Frederick Engels and Vladimir I. Lenin on bureaucracy and their critical theories of bureaucracy. The literature review was carried out through various national and international academic studies. Discussions on the problematic of Soviet bureaucracy, Trotsky’s views, and their theoretical implications are presented. The fundamental questions of the research are identified as follows: What are the fundamental premises of Trotsky’s approach to bureaucracy? In what ways does it differ from Marxist approaches to bureaucracy? What is the theoretical originality of Trotsky’s approach to bureaucracy? This study examines Trotsky’s books, articles, declarations, and other works in the literature examining him, and systematically analyzes them on historical and theoretical grounds. It is understood that Trotsky’s understanding of bureaucracy developed under the conditions of the post-revolutionary Soviet state, that he defined the bureaucracy as a ‘caste,’ and that he viewed it as a degeneration of the dictatorship of the proletariat. According to Trotsky, the Soviet bureaucracy was not a new class in the classical sense, but a parasitic layer on the workers’ state, and could only be eliminated through a political revolution. Otherwise, it had the potential to transform into a new ruling class over time. The significance of Trotsky’s critique of bureaucracy is evaluated within the context of a historical approach and Marxist literature. As a result, Trotsky’s theory of bureaucracy holds a unique significance among other approaches to bureaucracy, particularly within Marxist bureaucracy literature. Drawing on the experiences of the Soviet Union, Trotsky focused his work on bureaucracy, critically arguing that bureaucracy is a caste system that controls the means of production through the state apparatus. Bureaucracy represents corruption, and its elimination is possible only through a democratic proletarian revolution
Software Errors And Legal Liability
No full textİnsanlar ve malvarlığı değerleri çok çeşitli sebeplerle zarar görebilir. Dijitalleşmenin hızlanmasıyla birlikte bu sebepler içerisine dijital unsurlar da girmiştir. Öyle ki, kimi zaman zararın kaynağı salt bir yazılım hatasına dayanır. Tarihte de görüldüğü üzere yazılım hataları sebebiyle bir bankanın milyonlarca lira zarar etmesi, bir uzay aracının yörüngeden çıkması, askeri bir sistemin yanlışlıkla sivillere zarar vermesi, otonom bir aracın kaza yapması veya bir tıbbi cihazın hastalara zarar vermesi mümkündür. Teknik olarak bug, glitch, aksaklık, insan hatası, anomali, kusur, arıza gibi kavramlar yazılım hatası üst başlığı altında incelenebilir. Yazılım hataları sebebiyle yazılımcının şahsi sorumluluğu yanı sıra adam çalıştıranın sorumluluğu, yardımcı kişilerin fiillerinden sorumluluk, ürün sorumluluğu gibi çeşitli sorumluluk normları ele alınabilir. Sorumluluğun ortadan kalkması noktasında ise sorumsuzluk anlaşması, üçüncü kişinin müdahalesi, gelişim riski savunması, öngörülemezlik, gerekli dikkat ve özenin gösterilmiş olması, kullanıcı hatasının bulunması ve hatasız kod olmaz varsayımı gibi kavramlar etkili olabilecektir.Individuals and property values may be harmed for different reasons. With the increase in digitalization, digital elements also come into play among the reasons for this. So much so that sometimes a software error is the direct source of the damage. As seen throughout history, it is possible for a bank to lose millions of liras, a spacecraft to go out of orbit, a military system to accidentally harm civilians, an autonomous vehicle to have an accident, or a medical device to harm patients due to software errors. Terms such as bug, glitch, human error, anomaly, defect, and failure can be technically examined under the head of software error. In addition to the personal liability of the software developer due to software errors, various liability norms such as the liability of employers, liability for associates, and product liability can be examined. Concepts such as non-liability clause, third party intervention, development risk defense, unpredictability, due care, user error and the assumption that there is no error-free code are effective in exclusion of liability
Sustainability as the Foundation of Secular Morality and Legal Responsibility
No full textBu çalışma, ahlakın temelini sürdürülebilirlik perspektifinden inceleyerek faydacılık ve deontoloji gibi geleneksel yaklaşımlardan ayrılmaktadır. Çalışma, sürdürülebilirliğin ahlaki ve hukuki sorumluluğun temelini oluşturduğunu öne sürerek, her ikisi için de yol gösterici bir ilke olarak önerir. Aristoteles\u27in phronesis (pratik bilgelik) kavramından yola çıkan çalışma, lineer zaman, irade ve nedensellik gibi temel unsurları ele almakta ve fiziksel gerçekliğin olasılıksal doğasından hareketle özgür iradeyi determinizme karşı varsaymaktadır. Bu bağlamda, ahlakın çerçevesi sürdürülebilirlik etrafında şekillendirilmiş, sürdürülebilirlik etki değerlendirmesi araçları ve yöntemleri ahlaki değerlendirmeye uygulanmıştır. Bu yaklaşım, normatif etik için bir metaetik temel sunmakta ve sürdürülebilirlik ile ahlak arasında özgün bir analitik bağ kurmaktadır. Son olarak, hukuki sorumluluğu sürdürülebilirlik ile ilişkilendiren çalışma, davranışların teamül hukuku yoluyla nasıl normlara dönüştüğünü açıklamaktadır. Buna göre, hukuki sorumluluğun temeli, sürdürülemez uygulamaların norm haline gelmesini önlemeye dayanmaktadır. Çalışma, sürdürülebilirliği ahlak ve hukuk felsefesi için temel bir ilke olarak konumlandırmaktadır.This study explores the foundation of morality through the lens of sustainability, diverging from traditional approaches such as utilitarianism and deontology. It argues that sustainability itself underpins moral and legal responsibility, proposing it as a guiding principle for both. Building on Aristotle\u27s concept of phronesis, the study addresses linear time, will, and causality as essential components, with free will assumed due to the probabilistic nature of physical reality rather than determinism. The framework of morality is thus constructed around sustainability, with tools and methods from sustainability impact assessment applied to moral evaluation. This approach offers a metaethical foundation for normative ethics and provides a novel analytical link between sustainability and morality. Finally, it connects legal responsibility to sustainability, explaining how behaviors evolve into norms through customary law. Accordingly, the foundation of legal responsibility lies in preventing unsustainable practices from becoming normative. The study establishes sustainability as an essential principle in moral and legal philosophy
A Comparative Analysis Of The Foreseeability At The Time Of Action And Foreseeability At The Time Of Judgement Approaches Within The Theory of Adequate Causation.
No full textUygun illiyet bağı teorisi hayatın olağan akışı ve genel hayat tecrübelerine göre failin davranışı veya sorumluluğa sebep olan olgu ile zarar arasındaki nedensel bağlantı olup olmadığını araştırmaktadır. Ancak uygun illiyet bağı teorisi farklı şekillerde anlaşılmaya ve uygulamaya müsait karakterde bir teoridir. Failin davranışının genel hayat tecrübelerine ve hayatın olağan akışına göre ortaya çıkan zararı ortaya çıkardığının araştırılmasında hangi şartlar dikkate alınarak bu tespit yapılacaktır? Somut olayda failin bildiği ve bilebileceği tüm şartlar mı, ortalama veya üstün yetenekteki üçüncü kişinin bilebileceği şartlar mı yoksa hâkim tarafından bilinebilecek tüm şartlar mı esas alınmalıdır. Bu soruya verilecek cevaba göre illiyet bağının kurulması, genişliği ve illiyet bağının haksız fiilin diğer unsurlarıyla özellikle kusur unsuruyla bağlantısı etkilenmektedir. Makalede bu konudaki farklı yaklaşımların haksız fiil sorumluluğuna etkisi ve bu yaklaşımların ortaya çıkardıkları sonuçlar incelenmektedir. Bu bağlamda illiyet bağı teorisine de eleştirel bir yaklaşım sunulmuştur.Proper causal theory investigates whether there is a causal link between the perpetrator\u27s conduct or the event giving rise to liability and the harm, based on the normal course of life and general life experience. However, proper causal theory is a framework that can be interpreted and applied in different ways. When determining whether the perpetrator\u27s conduct caused the harm, based on general life experience and the normal course of events, what conditions should be considered? Should the assessment be based on all the circumstances known to the perpetrator in the specific case, on those that a third party of average or superior ability would have known, or on all the circumstances that could have been known by the judge? The answer to this question affects the establishment of the causal link, its scope, and its relation to other elements of tort law, particularly the element of fault. This article examines the impact of different approaches on tort liability and their legal implications. In this context, a critical perspective on causal theory is also presented
The Approach of the Danıştay and the Conseil d’État to Posthumous Medically Assisted Reproduction
Get PDFBu çalışma, Türkiye ve Fransa’da ölüm sonrası tıbbi destekli üreme konusundaki yasal düzenlemeleri ve Danıştay ile Conseil d’État’nın yaklaşımlarını incelemektedir. Teknolojik gelişmeler, gamet ve embriyoların dondurulup saklanabilmesi ile yapay döllenme yapılabilmesine olanak tanımış ve çocuk sahibi olamayan çiftler uzun yıllardan bu yana bu imkanlardan yararlanabilmektedir. Ancak eşlerden birinin ölümü sonrasında bu materyallerin kullanımına ilişkin ciddi hukuki ve etik tartışmalar doğmuştur. Türkiye’de yürürlükteki mevzuatın ölüm sonrası üremeye izin vermemesi karşısında, Danıştay embriyo ile üreme hücreleri arasında ayrım yaparak, embriyonun korunması gerektiğini ve yazılı rıza ile belli koşullar altında kullanımına olanak tanınabileceğini belirtmiştir. Fransa’da ise yasa koyucu ölüm sonrası üremeyi yasaklamış, ancak Conseil d’État danışma organı sıfatıyla yasağın kaldırılabileceğini ve açık rıza, süre sınırı öngörülmesi şartıyla ölüm sonrası üremenin uygulanabileceğini ifade etmiştir. Dolayısıyla, her iki yargı organı da yasal düzenleme ihtiyacını vurgulamaktadır. Bu çerçevede, bu çalışma, her iki hukuk sisteminde de ortak sorunları ve farklı yaklaşımları ortaya koyarak, konunun hukuki boyutlarına ışık tutmaktadır.The study examines the legal regulations concerning posthumous medically assisted reproduction in Türkiye and France, as well as the approaches of the Danıştay and the Conseil d’État. Technological advances have made it possible to freeze and preserve gametes and embryos as well as to perform artificial fertilization, and couples who are unable to have children have been benefiting from these opportunities for many years. However, the use of such materials following the death of one spouse has given rise to serious legal and ethical debates. In Türkiye, while the legislation in force does not allow posthumous reproduction, Danıştay has distinguished between embryos and reproductive cells, stating that embryos must be protected and may be used under certain conditions with written consent. In France, while the legislature has prohibited posthumous procreation, the Conseil d\u27État, acting in an advisory capacity, stated that this prohibition could be lifted and that posthumous procreation could be practiced, as long as there is clear consent and a specified time limit. Consequently, both judicial bodies emphasize the need for legal regulation. Within this framework, this study sheds light on the legal dimensions of the issue by revealing common challenges and differing approaches in both legal systems
