DergiPark Akademik
Not a member yet
63137 research outputs found
Sort by
Efficient and strategy-proof multi-unit object allocation problems with money : decreasing incremental valuations with income effects
No full text
Attenuation of Connective Markers in Spoken Discourse: A Multidimensional Analysis of the Paraphrastic Marker “Yōsuru ni”
No full textI. 論文本稿では、接続表現が本来担う前後の文脈の論理関係を表示する機能が薄まり、代わりに話し手の主観や対人的配慮が前景化する現象を、接続表現の「論理的意味の希薄化現象」と定義し、換言の接続表現「要するに」を対象に、こうした現象が話し言葉のいかなる条件下で生起するのかを『日本語日常会話コーパス（CEJC）』の雑談データを用いて検証した。分析の結果、日常会話が接続表現の希薄化を促進する要因として、①話し手と聞き手が同一の時間を共有するがゆえに論理構成を整える余裕がない「即時性」、②話し手と聞き手が同一の場を共有するがゆえに相互理解が現場依存になる「対面性」の2点が抽出された。さらに、論理的な意味の希薄化が進んだ「要するに」は、話し手の情意を優先して独自の結論を導く「情意表示用法」、聞き手の理解を円滑にするため情報を再構成する「他者理解用法」、発話処理の間を埋めつつ談話を推進する「探索表示用法」の3機能を担うようになることが明らかになった。本研究は2024 年度公益信託田島毓堂語彙研究基金の助成を受けています
Distribution of Japanese Vocabulary Expressing “Quantity” and its Correspondence with Japanese Educational Vocabulary
No full textII. 報告日本語の数や量を表す語彙を網羅的に扱い、意味カテゴリーにしたがって分類・整理した研究は見られない。本稿では、国立国語研究所の『分類語彙表 −増補改訂版−』から「量」の「多少」を表す語を抽出（261 語）し、語義を確認しながら意味カテゴリーを生成し、分類した。その結果、【多い系】【少ない系】【不定】等9 の上位カテゴリーと〈とても少ない〉〈やや多い〉等12の下位カテゴリーが生成され、【多い系】語彙126 語、【少ない系】語彙94 語で、4:3 の割合であった。続いて「日本語教育語彙表」を使用して日本語教育に必要な88 語を抽出し、レベル別のリストを作成した。ここでも【多い系】語彙は【少ない系】語彙の約1.5 倍であったが、上級にあがるにつれて【少ない系】語彙の割合が増えていき、【少ない系】語彙の習得がより難しい可能性が示唆された。また、【少＆多】カテゴリーから唯一「日本語教育語彙表」に入っていた語「多少」は、文脈で語義が変わるため読み取りに注意が必要である
Upstream Competition and Exclusive Content Provision in Media Markets
No full textWith a multilateral vertical contracting model of media markets, we examine upstream competition and contractual arrangements in content provision. We analyze the trade of content by the Nash bargaining solution and the downstream competition by the Hotelling location model. We characterize the equilibrium outcomes and the contractual arrangements for various vertical structures. We show that the possibility of exclusive contracts rises when the value of the premium content increases, the degree of horizontal differentiation in the downstream market decreases, the importance of advertising revenue decreases, and the relative bargaining power of upstream firm decreases
Consideration of Recent Interventions at the International Court of Justice : Possibilities for the Development of the Genocide Convention System Through Active Use of the Intervention Procedures
No full text論説In recent cases before the International Court of Justice（ICJ）, particularly those concerning the Genocide Convention, many States have sought to intervene in the ICJ proceedings. The ICJ Statute provides two intervention procedures（Articles 62 and 63）, but States rarely used them until 2022. The reasons why the number of interventions at the ICJ has dramatically increased may be that（1）the problems which caused States to hesitate to intervene were removed or mitigated,（2）States have recognized that political utility, or（3）they have decided to pursue their legal interests or duties as a Convention party. The active use of the intervention procedures will contribute to the development of the Genocide Convention system, which does not have a unique treaty body. State parties that intend to support the ICJ through intervention will eventually enhance the normative authority of the Courtʼs interpretation and uphold the integrity of the Convention
Between Women's and Gender Studies : What Differentiates Them, and Why Do They Diverge?
No full textシンポジウム「女性学を継承する」の報告をもとに、本稿は、ジェンダー研究が制度化の道を歩み始めた1990年代を大学のキャンパスで過ごした世代として、女性学創設世代とポスト・ジェンダー研究制度化抵代とのあいだにある認識のギャップの架橋を試みる。両世代の感覚の違いを考えるにあたっては、性現象をとらえるパラダイムを歴史化して考えることが不可欠である。本稿ではまず、このパラダイムを、(1)セックス一元論、(2)セックス／ジェンダー二元論、(3)ジェンダー一元論の3つに区分して概観した。このパラダイムをベースとすることで、両世代のあいだで、ジェンダー、抑圧、目指す方向についての考え方が大きく異なっていることを示し、その懃識ギャップを架橋するために「2つの檻」と4つの解放戦略のイメージを提起した。最後に、「女性学を継承する」わたしたちはたとえどんなに困難であっても言葉を尽くし、議論を交わすべきだと主張した。わたしたちのものの見方はおかれている位置によって規定されており、だからこそ、各々の視界の限界を見定めながら見解を交わしあうことが不可欠であることを確認し、結論とした。Based on a report from the symposium “Inheriting Women's Studies,” this paper, written from the perspective of the in-between generation, attempts to bridge a perception gap between the founding generation of women's studies and the generation of post-gender studies institutionalization. To understand the differences in perception between these two generations, it is crucial to historicize the paradigms through which sex and gender are understood. This paper traces three key paradigms: (1) sex monism, (2) sex/gender dualism, and (3) gender monism. By explicating these paradigms, the paper illustrates that the two generations hold significantly different views on gender, oppression, and goals for liberation. To bridge this perceptual gap, the paper introduces the image of “two cages” and outlines four strategies for liberation. In conclusion, the paper argues that those who “inherit women's studies” must engage in dialogue and discussion, no matter how challenging. It emphasizes the point that our perspectives are shaped by the positions we occupy, and therefore, it is essential to exchange views while recognizing the limitations of each perspective
New Social Movements on the Pendulum of Culture and Economy: The Cases of the Yellow Vests and Gezi Park
Get PDFBu çalışma, Fransa’daki Sarı Yelekliler hareketi ile Türkiye’deki Gezi Parkı eylemlerini Yeni Toplumsal Hareketler (YTH) teorisi çerçevesinde karşılaştırmalı olarak ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı, bu iki toplumsal hareketin neden farklı talepler etrafında örgütlendiğini kültür ve ekonomi sarkacı üzerinden açıklamaktır. Sarı Yelekliler, neoliberal politikaların yol açtığı ekonomik eşitsizliklere, vergi adaletsizliklerine ve sosyal devletin zayıflamasına karşı güçlü bir tepki olarak ortaya çıkarken; Gezi Parkı eylemleri daha çok yaşam tarzına, kentsel mekâna ve kimlik temelli taleplere dayalı bir mobilizasyon süreciyle şekillenmiştir.Çalışmada bu farklılaşmanın kökenleri üç bağlamda incelenmektedir: Ulusal kimliğin inşa süreçleri, kapitalist sistem içerisindeki konumlanma ve prekaryalaşma deneyimleri ile toplumsal yapıdaki iktidar ilişkilerinin dağılımı. Ulusal kimliğin inşası, kolektif aidiyetlerin yönünü belirlerken; kapitalist sistemdeki konum ekonomik beklentileri ve kırılganlıkları şekillendirmekte, iktidar dağılımı ise toplumsal taleplerin ifade biçimlerini doğrudan etkilemektedir. Fransa’daki hareket, sınıfsal temelli ekonomik kaygıları daha açık biçimde görünür kılarken; Türkiye’deki hareket kültürel ve siyasal temsil krizine odaklanmıştır. Bu durum, neoliberal krizin her iki ülkede farklı tarihsel-sosyolojik dinamikler aracılığıyla deneyimlendiğini göstermektedir.Analiz, Yeni Toplumsal Hareketler teorisinin yalnızca kimlik ve kültürel temsiliyet boyutuyla değil, aynı zamanda ekonomi-politik bağlamla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Biçimsel açıdan YTH kapsamına giren bu hareketler, içerik açısından birbirinden ayrışmakta; Sarı Yelekliler ekonomik adalet talebini öne çıkarırken, Gezi Parkı eylemleri daha çok özgürlük, yaşam tarzı ve demokratik temsil eksenli bir direniş olarak şekillenmektedir. Bu farklılaşmanın karşılaştırmalı bir perspektifle analizi, toplumsal hareketlerin günümüzde nasıl çeşitlendiğini ve neoliberal krizin farklı coğrafyalarda hangi taleplerle ifadesini bulduğunu daha iyi kavramamıza olanak sağlamaktadır. Sonuç olarak, her iki hareket de neoliberalizmin yarattığı temsil ve eşitsizlik krizinin yansımalarıdır; ancak taleplerin içeriği, yerel tarihsel koşullar ve toplumsal yapıların özgünlükleri tarafından belirlenmektedir. Bu çalışma, YTH teorisini kültürel ve ekonomik boyutları birlikte dikkate alan bir bakış açısıyla geliştirmeyi amaçlamakta ve toplumsal hareketliliğin anlaşılmasına katkı sunmaktadır.This study offers a comparative analysis of the Yellow Vests movement in France and the Gezi Park protests in Turkey within the framework of New Social Movements (NSM) theory. The primary aim is to explain why these two social movements organized around different sets of demands by situating them along the culture– economy axis. The Yellow Vests emerged as a strong reaction to the economic inequalities produced by neoliberal policies, tax injustices, and the erosion of the welfare state, whereas the Gezi Park protests took shape through a mobilization process centered on lifestyle, urban space, and identity-based demands.The study examines the roots of this divergence across three dimensions: The processes of national identity construction, positioning within the capitalist system and experiences of precaritization, and the distribution of power relations within the social structure. National identity formation directs the orientation of collective affiliations; positioning within the capitalist system shapes economic expectations and vulnerabilities; and the distribution of power directly influences the ways in which social demands are expressed. While the French case made class- based economic concerns more visible, the Turkish case was more closely tied to a cultural and political crisis of representation. This contrast illustrates how the neoliberal crisis has been experienced through distinct historical and sociological dynamics in each context.The analysis demonstrates that New Social Movements theory should be considered not only in terms of identity and cultural representation but also in relation to its political-economic dimensions. Although both movements formally fall within the scope of NSM, they diverge significantly in content: The Yellow Vests foregrounded the demand for economic justice, whereas the Gezi Park protests were shaped as a resistance driven by claims for freedom, lifestyle autonomy, and democraticrepresentation. Examining this divergence from a comparative perspective provides a clearer understanding of how contemporary social movements diversify and how the neoliberal crisis finds expression through different demands across various geographies.In conclusion, both movements can be understood as reflections of the crisis of representation and inequality generated by neoliberalism; however, the content of their demands is shaped by local historical trajectories and the specificities of social structures. This study seeks to contribute to the understanding of social mobilization by advancing an approach to NSM theory that takes cultural and economic dimensions into account together
Following February 18, 1952: Early Representations of NATO Membership in the Turkish Press
Get PDFBu çalışma, Türkiye’nin 18 Şubat 1952’de NATO’ya katılımının ardından basında yer alan haberler üzerinden kamusal söylemin nasıl inşa edildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada, Türkiye’nin NATO üyeliğinin hemen sonrasındaki kamuoyu yansımalarını görebilmek amacıyla, 18-26 Şubat 1952 tarihlerini kapsayan bir haftalık süreç ele alınmıştır. Bu doğrultuda dönemin farklı siyasal eğilimleri temsil eden üç önemli gazetesi olan Ulus, Vatan ve Vakit gazetelerinde yayınlanan toplam 38 haber ve köşe yazısı incelenmiştir.Araştırmanın kuramsal çerçevesi, medyanın kamuoyu oluşturma gücünü ortaya koyan gündem belirleme kuramı ve haberlerin nasıl sunulduğunu anlamaya yönelik çerçeveleme kuramına dayanmaktadır. Gündem belirleme bağlamında gazetelerin haberleri ne kadar öne çıkardıkları, haber sayıları, haberlerin sayfadaki konumları ve görsel kullanımı üzerinden değerlendirilmiştir. Çerçeveleme boyutu ise haberlerin nasıl sunulduğu, kullanılan anahtar kavramlar, başvurulan kaynaklar ve haberlerin tonu gibi unsurlardan hareketle tartışılmıştır.Araştırmanın bulguları, siyasal eğilimleri fark etmeksizin üç gazetenin de NATO’ya üyeliği büyük ölçüde partiler üstü bir mesele olarak sunduğunu ve haberlerinde ağırlıklı olarak ulusal güvenlik ile diplomasi çerçevelerini öne çıkarttıklarını ortaya koymaktadır. Ancak genel olarak Türkiye’nin NATO üyeliğini destekleyici bir tutum benimsenmiş olmakla birlikte, gazetelerin farklı siyasi pozisyonları ve ideolojik yaklaşımları kullanılan retorik unsurlarda kendini göstermektedir. Üyelik süreci, Ulus gazetesinde ulusal egemenlik ve tarihsel süreklilik üzerinden meşrulaştırılırken; Vatan, üyeliği hükümetin başarısı ve Batı ile bütünleşmenin göstergesi olarak sunmuştur. Vakit ise üyeliği güvenlik açısından gerekli görmekle birlikte, Türkiye’nin kendi gücüne ve bağımsızlığına vurgu yapan, halkçı-milliyetçi bir söylem geliştirmiştir.Bu farklılıklar, basındaki genel destekleyici tutumun tekdüze olmadığını, aksine söylemsel farklılıklar ve eleştirel nüanslar barındırdığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, çalışma NATO üyeliğinin dönemin Türk basınında geniş bir meşruiyet çerçevesinde ele alındığını ortaya koymaktadır. Ancak bu ortak destekleyici tutum her gazetede farklı ideolojik vurgularla ve söylemsel farklılıklarla ifade edilmiştir. Böylece, dönemin siyasi ve toplumsal atmosferinin basına nasıl yansıdığıyla birlikte, basının yalnızca bir haber aktarıcısı değil, aynı zamanda dönemin politik yönelimleri ve toplumsal hassasiyetleri şekillendiren bir aktör olarak nasıl konumlandığı ortaya konmuştur.This study examines how the Turkish press covered Turkey’s accession to NATO on 18 February 1952, a milestone in the country’s foreign policy. To capture the immediate public reflections of this development, the research focuses on the one-week period between 18 and 26 February 1952. Within this framework, a total of 38 news articles and opinion pieces published in three major newspapers representing different political orientations of the time—Ulus, Vatan, and Vakit—were analyzed.The theoretical framework of the study draws on agenda-setting theory, which highlights the media’s power to shape public opinion, and framing theory, which addresses how news is presented. In terms of agenda-setting, the analysis considered the extent to which newspapers highlighted NATO membership by examining the number of articles, their placement on the page, and the use of visuals. The framing dimension was assessed through the ways in which news was presented, the key concepts employed, the sources referenced, and the overall tone of the coverage.The findings reveal that, regardless of their political orientation, all three newspapers largely portrayed NATO membership as a supra-partisan issue and emphasized national security and diplomacy frames. Nevertheless, despite this broadly supportive stance, the newspapers’ distinct political positions and ideological leanings were reflected in their rhetorical strategies. Ulus legitimized the accession by invoking national sovereignty and historical continuity; Vatan framed it as a government achievement and a sign of integration with the West; while Vakit considered membership necessary for security but simultaneously advanced a populist-nationalist discourse emphasizing Turkey’s own strength and independence.These differences demonstrate that the supportive attitude in the press was not monolithic but instead contained discursive variations and critical nuances. In conclusion, the study shows that NATO membership was presented within a broad framework of legitimacy in the Turkish press of the period. Yet, this common supportive stance was articulated through distinct ideological emphases and discursive differences in each newspaper. Accordingly, the analysis illustrates how the political and social climate of the time was reflected in the press, and how the press functioned not only as a transmitter of news but also as an actor shaping political orientations and societal sensitivities
Yabancılık Unsuru İçeren Eşya Taşıma Sözleşmelerinin Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun Madde 26/4 Çerçevesinde Tüketici Sözleşmesine Uygulanacak Hukuka Dair Hükümlerin Kapsamı Dışında Bırakılmış Olması Üzerine Bir Değerlendirme
No full textKüresel ticaretin işleyişi eşya taşımacılığı ile sağlanmaktadır. Dünya üzerinde kurulan eşya taşıma sözleşmeleri genel bir değerlendirmeye tâbi tutulduğunda, çoğunluğunun iki tarafının da tacir olduğu ticarî akitler olduğu anlaşılmaktadır. Bazen eşya taşıma sözleşmesine taraf olan eşya taşıtan kişi, bu sözleşmeyi akdederken meslekî veya ticarî amaçla hareket etmeyebilir. Böyle sözleşmeler mahallî hukuk düzenlerinde genel olarak tüketici işlemi olarak nitelendirilmektedir. Türk hukukunda da 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun m. 3 (1-l)\u27de belirtilen türden taşıma sözleşmelerini tüketici işlemi olarak kabul etmektedir. Yabancılık unsuru içeren tüketici sözleşmesine uygulanacak hukuk 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK) m. 26\u27da düzenlenmektedir. İlgili maddede, maddenin şartlarını taşıyan tüketici sözleşmelerinde hukuk seçimi ve hukuk seçiminin bulunmadığı hâlde uygulanacak hukukun tespiti hakkında hükümlere yer verilmiştir. Maddenin dördüncü fıkrasında maddî hukuk düzenlerinde tüketici işlemi olarak kabul edilen bazı sözleşmelere MÖHUK m. 26\u27nın uygulanmayacağı açıkça belirtilmiştir. Bunlar içerisinde paket tur sözleşmeleri haricindeki taşıma sözleşmeleri de sayılmaktadır. Bu bağlamda bir tarafının ticarî gaye olmaksızın tarafı olduğu eşya taşıma sözleşmeleri, MÖHUK m. 26\u27da tüketiciye uygulanacak hukuka dair hükümlerin kapsamı dışında tutulmuştur. Maddenin gerekçesinde, her ne kadar bir tarafının tüketici olduğu taşıma sözleşmelerinin de tüketici işlemi olarak kabul edildiği belirtilse de genel bir ifadeyle bu sözleşmelerin, MÖHUK m. 26 kapsamında değerlendirilmeyeceği belirtilmiştir. Bu açıdan MÖHUK\u27un ekonomik bağlamda zayıf konumda olan tüketicilere yönelik bazı menfaatleri dengeleyici yaklaşımının eşya taşıma sözleşmelerindeki tüketiciyi kapsamadığı anlaşılmaktadır. MÖHUK m. 26\u27nın gerekçesinde ve MÖHUK\u27un kanunlaştırılma çalışmalarında örnek alınan Roma Konvansiyonu ile Roma I Tüzüğü\u27nün hazırlık çalışmalarında söz konusu yaklaşımın sebepleri belirtilmektedir. Bu çalışmalarda uluslararası taşıma hukukunu düzenleyen ve pek çok devletin tarafı olduğu konvansiyonların zaten eşya taşıma ilişkilerini düzenleme altına aldığı ifade edilmektedir. Diğer bir ifadeyle MÖHUK\u27un, Roma Konvansiyonu\u27nun ve Roma I Tüzüğü\u27nün belirtilen türde ilişkilerde uygulanmasının halîhazırda kısıtlı olacağı vurgulanmaktadır. Bu uluslararası konvansiyonların kapsamına girmeyen hâllerde de eşya taşıma sözleşmesine, sözleşme tipinin özellikleri gereği tüketici sözleşmelerinde benimsenen koruma mekanizmalarının uygulanmasının uygun olmadığı ifade edilmektedir. Aynı doğrultuda eşya taşıma sözleşmeleri açısından kanundan özel bir kural bulunduğuna da işaret edilmektedir.Türkiye\u27nin de tarafı olduğu pek çok uluslararası taşıma hukuku konvansiyonu, yabancılık unsuru taşıyan eşya taşıma sözleşmelerinde çoğu hâlde uyuşmazlıkları çözüme kavuşturmaktadır. Ne var ki konvansiyonların kapsamı dışında kalan taşınma eşyasının taşınması sözleşmesi gibi bazı eşya taşıma sözleşmesi tipleri de bulunmaktadır. Ayrıca, konvansiyonların kapsamında kalan taşıma sözleşmeleri açısından da taşıma ücretinin tespiti gibi bazı uyuşmazlık konuları hakkında konvansiyonlarda düzenleme bulunmayabilmektedir. Türk mahkemelerinde bu konulara ilişkin ihtilâflarda MÖHUK\u27un bağlama kurallarının uygulanması gerekmektedir. Şu hâlde Türk mahkemelerinde görülen davalarda MÖHUK m. 29 kapsamında eşya taşıma sözleşmelerine uygulanacak hukuka dair özel düzenleme dikkate alınacaktır. Fakat bu düzenlemede MÖHUK m. 26\u27da olduğu gibi taşıma ilişkisinin tüketici tarafı olan taşıtanı çeşitli açılardan koruyan bir yaklaşım mevcut değildir. Bununla birlikte, FedEx, UPS, DHL gibi ülkemizde de kurye taşımacılığı yürüten şirketler ile kurulan sözleşmelerde bu şirketlerin karşısında taşıma sözleşmesini ticarî amaçla akdetmeyen tüketici-taşıtanlar bulunabilir. Aynı şekilde uluslararası taşınma eşyasının taşıması sözleşmesini akdeden taraflardan birisi çoğu hâlde yalnızca ev eşyası taşıtmayı amaçlayan, ticarî gayeden uzak hareket eden bir gerçek kişidir. Böyle taşıma sözleşmelerinde sözleşmenin tacir olmayan tarafı, bölgesel veya küresel mercekte faaliyet gösteren taşımacılık şirketine karşı ekonomik ve hukukî açıdan zayıf konumda bulunabilecektir. Bu bağlamda MÖHUK m. 26\u27da uygulanacak hukukun tespiti konusunda sergilenen tüketiciyi koruyucu ve menfaatleri dengeleyici yaklaşımın uygulanması noktasında eşya taşıma sözleşmelerinin kapsam dışı tutulmuş olması yeniden değerlendirilmeye muhtaçtır