DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
รูปแบบการบริหารจัดการที่ประสบความสำเร็จของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกล้วยหอมทองแปลงใหญ่ ตำบลสุขไพบูลย์ อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา
Get PDFThe objective of this research is to 1) study the factors of successful business management of a group of Golden Banana farmers in the community enterprise of Ban Sook Phai Boon, Sengsang, Nakhon Ratchasima, Thailand, 2) develop a model of successful business management for the aforementioned group, and 3) provide guidelines for sustainable community enterprise management. This is a mixed-method research project that collected both quantitative and qualitative data. The quantitative data were collected from 102 community enterprise members through random sampling to study the factors of business management, and from 94 member through purposive sampling to evaluate the suitability of the business model. The data were analyzed using Mean, Standard Deviation and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient. Qualitative data were obtained from 10 key informants who are important stakeholders in the community enterprise through semi-structured interviews and analyzed through content analysis. The findings revealed that 1. Success factors for large-scale Golden Banana community enterprise were highly successful in all aspects (Mean=3.97-4.15, S.D.=0.63-0.78). The statistical value of Chi-square is 146.832, df=114, p=.138, GFI=0.93, AGFI=0.92, RMSEA=0.04, SRMR=0.04. The community enterprise index CFI=1.00, indicating that the business management model that has achieved success is consistent with the empirical data. The important factors that supported the success of the enterprise are: community members bringing their knowledge, skills, and past experiences for learning and exchange; clear management systems for the cooperative's work; utilizing modern technology for knowledge transfer; collaborating with government agencies and efficient partner companies to guarantee prices. 2. The successful management of large-scale Golden Banana community enterprise is based on the key principles of: creating knowledge (Collaboration: C), coordinating with external organizations and cooperating to develop knowledge management (Management: M), creating management and cooperative management systems and area development (Network: N), focusing on studying and expanding cultivation areas, starting from creating a strong foundation from joining farmer groups and expanding the network in the form of a cooperative, creating an organization until it becomes a quality management model. 3. Sustainable management guidelines for achieving success are highly suitable (Mean=4.52-4.71, S.D.=0.53-0.76). The analysis of the correlation using Pearson's correlation coefficient between the suitability of each subcomponent reveals that all subcomponents have a significant correlation ranging from moderate to high levels. This is statistically significant at the .05 and .01 levels (rxy ranges from 0.248 to 0.710) and highly probable (Mean = 4.43-4.72, S.D. = 0.50-0.81). The analysis of the correlation using Pearson's correlation coefficient between the possibility of each subcomponent reveals that all subcomponents have a significant correlation ranging from moderate to high levels. This is statistically significant at the .05 and .01 levels (rxy ranges from 0.228 to 0.705).บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยของการบริหารจัดการธุรกิจที่ประสบความสำเร็จของกลุ่มวิสาหกิจกล้วยหอมทองแปลงใหญ่ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจที่ประสบความสำเร็จของกลุ่มวิสาหกิจกล้วยหอมทองแปลงใหญ่ ตำบลสุขไพบูลย์ อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา และ 3) เพื่อเป็นแนวทางในการบริหารจัดการของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนให้ประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืน เป็นการวิจัยแบบผสมผสานที่มีการเก็บข้อมูลทั้งข้อมูลเชิงปริมาณจากสมาชิกวิสาหกิจชุมชน จำนวน 102 คน ใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เพื่อศึกษาปัจจัยของการบริหารจัดการธุรกิจ และเลือกกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 94 คน เพื่อประเมินความเหมาะสมของแนวทางในการบริหารจัดการ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตฐาน (S.D.) และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient) เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญซึ่งเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในวิสาหกิจชุมชน จำนวน 10 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยความสำเร็จของกลุ่มวิสาหกิจกล้วยหอมทองแปลงใหญ่มีความสำเร็จในระดับมากทุกปัจจัย (Mean = 3.97-4.15, S.D.=0.63-0.78) มีค่าสถิติ c2 เท่ากับ 146.832, df = 114, p = .138, GFI = 0.93, AGFI = 0.92, RMSEA = 0.04, SRMR = 0.04 ส่วนดัชนีกลุ่มเปรียบเทียบ CFI = 1.00 เมื่อพิจารณาตามเกณฑ์ความสอดคล้องทุกดัชนีชี้ให้เห็นว่าโมเดลรูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีปัจจัยสำคัญที่ช่วยหนุนเสริมให้วิสาหกิจประสบความสำเร็จ คือ สมาชิกในวิสาหกิจชุมชนนำความรู้ความสามารถและประสบการณ์เดิมของตนมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การบริหารงานของวิสาหกิจมีระบบที่ชัดเจน การถ่ายโอนความรู้ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ร่วมกับการสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐ และบริษัทคู่ค้าที่มีประสิทธิภาพช่วยในการประกันราคา 2) การบริหารจัดการธุรกิจที่ประสบความสำเร็จของกลุ่มวิสาหกิจกล้วยหอมทองแปลงใหญ่ใช้หลักการสำคัญ คือ การสร้างองค์ความรู้ (Collaboration: C) ประสานงานองค์กรภายนอกและร่วมมือพัฒนาองค์ความรู้ การบริหารจัดการ (Management: M) สร้างระบบการบริหารและการจัดการวิสาหกิจ และ การพัฒนาพื้นที่ (Network: N) มุ่งเน้นการศึกษาและขยายพื้นที่การเพาะปลูก โดยมีจุดเริ่มต้นจากการสร้างความเข้มแข็งจากการร่วมกลุ่มเกษตรกรและขยายเครือข่ายในรูปของวิสาหกิจ สร้างองค์กร จนเกิดเป็นรูปแบบการบริหารจัดการที่มีคุณภาพ และ 3) แนวทางการบริหารจัดการที่ประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืนมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.52-4.71, S.D. = 0.53-0.76) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันระหว่างความเหมาะสมในแต่ละองค์ประกอบย่อยพบว่าทุกองค์ประกอบย่อยมีความสัมพันธ์กันตั้งแต่ระดับปานกลางไปจนถึงระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และระดับ .01 (rxy อยู่ระหว่าง 0.248 ถึง 0.710) และมีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.43-4.72, S.D. = 0.50-0.81) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันระหว่างความเป็นไปได้ในแต่ละองค์ประกอบย่อยพบว่าทุกองค์ประกอบย่อยมีความสัมพันธ์กันตั้งแต่ระดับปานกลางไปจนถึงระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และระดับ .01 (rxy อยู่ระหว่าง 0.228 ถึง 0.705)DOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)-
ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันองค์กรของบุคลากรกรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
Get PDFThis research aims to examine the factors that affect the organizational engagement of staff in the Department of Physical Education, including the engagement and the relationships between the factors. The research population consisted of 203 Department of Physical Education staff, consisting of 167 public servants, six government employees and 30 permanent employees. A research tool is a researcher-built questionnaire, which consist of five sections, asking about the following factors: personal, work motivation, work hygiene, organizational engagement and open-ended questions. An Index of Item Objective Congruence is in a range of 0.60-1.00, while the reliability value is 0.80. The statistics used for data analysis were percentage, frequency, mean, t-test, One-Way ANOVA and Pearson correlation. The research results showed that most of the respondents were female, single, aged between 31-40, held a Bachelor’s degree, worked as public servants for five to ten years with 15,001 to 20,000 Baht of monthly income. They have experienced in one or more than two workplaces. Work motivation was the most satisfied factor, while work hygiene and organizational engagement were highly satisfied (r = .834). The relations between work motivation and organizational engagement were at a high level with a positive and statistical significance at a level of .05. The relationship between work hygiene and organizational engagement were also at a high level (r = .864) with positive and statistical significance at a level of .05.การวิจัยครั้งนี้ มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันองค์กรของบุคลากรกรมพลศึกษา ศึกษาความผูกพันองค์กรของบุคลากรกรมพลศึกษา และศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันองค์กร ของบุคลากรกรมพลศึกษา ประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัย ได้แก่ บุคลากรและเจ้าหน้าที่ของกรมพลศึกษา ได้แก่ ข้าราชการ 167 คน, พนักงานราชการ 6 คน และลูกจ้างประจำ 30 คน รวมจำนวนทั้งหมด 203 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง แบ่งออกเป็น 5 ตอน มีข้อคำถามเกี่ยวกับปัจจัยด้านบุคคล ข้อคำถามเกี่ยวกับปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงาน ปัจจัยสุขลักษณะในการปฏิบัติงาน ความผูกพันต่อองค์กร และคำถามปลายเปิด ค่าดัชนีความสอดคล้อง อยู่ระหว่าง 0.60-1.00 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.80 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย สถิติที่ใช้ในการทดสอบ ค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์สถิติสหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 31 ถึง 40 ปี สถานภาพโสด ระดับตำแหน่งการรับราชการ มีตำแหน่งเป็นข้าราชการ สำเร็จการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาตรี ระยะเวลาในการทำงาน 5 ถึง 10 ปี รายได้ต่อเดือน 15,001 ถึง 20,000 บาท มีประสบการณ์การทำงาน 1 แห่งและมากกว่า 2 แห่ง ปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงาน มีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด ( µ=4.27, s=0.55 ) ปัจจัยสุขลักษณะในการปฏิบัติงาน โดยรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ( µ=4.09, s=0.67 ) และความผูกพันต่อองค์กร โดยรวมมีความพึงพอใจในระดับมาก ( µ=3.98, s=0.64 ) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงานกับความผูกพันต่อองค์กร อยู่ในระดับมาก (r=.834) มีความสำคัญในทิศทางบวก อย่างมีนัยความสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยสุขลักษณะในการปฏิบัติงานกับความผูกพันต่อองค์กร อยู่ในระดับมาก (r=.864) มีความสำคัญในทิศทางบวก อย่างมีนัยความสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ผลการฝึกโยคะบำบัดออนไลน์ร่วมกับออนไซด์ที่มีต่อการทรงตัว สมรรถภาพ และจิตใจของผู้สูงอายุหญิง
Get PDFThere were two phases of this study. In phase one, the purpose was to determine the effects of the Salee-yoga therapy training program, invented by Prof. Dr. Salee Supaporn in 2020, on elderly balance, fitness, fear of falling and memory. Participants were 40 elderly females, (20 in the experimental group and 20 in the control group), age 60-72 years with no previous experience on yoga and nine square training. The experimental group (EXG) practiced Salee-yoga therapy program, (a combination of yoga and nine square stepping) for 60 minutes, three days a week, for eight weeks whereas the control group (CTG) did not receive treatment. The findings indicated the following: (1) static and dynamic balance; (2) leg strength; (3) endurance; (4) flexibility; (5) fear of falling; (6) percentage of fat; and (7) the memory of the EXG, after eight weeks of training, were significantly better than those the control group at a level of .05. Furthermore, compared to the experimental group, after eight weeks of training, all of the variables were significantly better than before training. In phase two of the study, the purpose was to explore the effects of the training program on the physical and mental health of the elderly. The participants were twenty elderly females from EXG who practiced yoga therapy for two more weeks. The data were collected through observation, interview, and stimulated recall with photos. The results revealed that the participants improved physical, mental and social wellness. In conclusion, this yoga therapy program was effective for improving elderly balance, fitness, fear of falling, memory and wellness. การศึกษานี้แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลการฝึกโปรแกรมสาลี่-โยคะบำบัด (คิดค้นโดย ศาสตราจารย์ ดร.สาลี่ สุภาภรณ์ ในปี 2563) ที่มีต่อการทรงตัว สมรรถภาพ ความกลัวการล้ม และความจำของผู้สูงวัย กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุหญิง 40 คน (กลุ่มทดลอง 20 คนและกลุ่มควบคุม 20 คน) อายุ 60-72 ปี ซึ่งไม่เคยฝึกโยคะและตารางเก้าช่องมาก่อน กลุ่มทดลองฝึกตามโปรแกรมสาลี่-โยคะบำบัด (การฝึกโยคะร่วมกับตารางเก้าช่อง) เป็นเวลา 60 นาที 3 วันต่อสัปดาห์ นาน 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุม ไม่ได้รับการฝึก ผลพบว่า (1) การทรงตัวแบบอยู่กับที่และเคลื่อนที่ (2) ความแข็งแรงขา (3) ความอดทน (4) ความยืดหยุ่น (5) ความกลัวการล้ม (6) เปอร์เซ็นไขมัน และ (7) ความจำของกลุ่มทดลองหลังการฝึก 8 สัปดาห์ ดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนั้นเมื่อทำการเปรียบเทียบภายในกลุ่มทดลองพบว่าทุกตัวแปรหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ดีกว่าก่อนการฝึก การวิจัยระยะที่ 2 มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการฝึกตามโปรแกรมที่มีต่อสุขภาพกายและจิตของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุหญิงจากกลุ่มทดลอง 20 คน ทำการฝึกโยคะบำบัดต่อเนื่องอีก 2 สัปดาห์ เก็บข้อมูลด้วยการสังเกต การสัมภาษณ์และการกระตุ้นความจำด้วยภาพ ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีสุขภาวะด้านร่างกาย จิตใจและสังคมที่ดีขึ้น สรุปได้ว่า โปรแกรมการฝึกโยคะบำบัดนี้ส่งผลดีต่อการพัฒนาการทรงตัว สมรรถภาพ ความกลัวการล้ม ความจำ และ สุขภาวะของผู้สูงอายุหญิงMASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Sport Scienceภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬ
การพัฒนาแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to construct a resilience test for upper secondary students; (2) to validate the qualities of the resilience test for upper secondary students; and (3) to construct norms and cutting scores of the resilience test for upper secondary students. The samples consisted of 1,209 upper secondary students who were studying at the schools under the authority of the Secondary Educational Service Area, Samut Prakan Office, selected by multi-stage random sampling. The instrument was the resilience test for upper secondary students, a three-choice situational test consisting of 10 situations and a total of 30 items. There were three items in each situation, which measured three components of the resilience, which were I HAVE; I AM; and I CAN, according to Grotberg’s model. The data were analyzed by using the classical test theory, the item response theory with GRM model, second order confirmatory factor analysis, percentile ranks, and normalized T-scores. The research findings were as follows: (1) The resilience test for upper secondary students was first constructed with 30 situations and 90 items. The face validity by IOC ranged from 0.60 to 1.00. The discrimination ranged from 0.23 to 0.64; (2) the qualities of the test analyzed by item response theory with GRM model showed that discriminant parameters (α) ranged from 0.72 to 1.74, threshold 1 (β1) parameters ranged from -4.00 to -0.91, and threshold 2 (β2) parameters ranged from -1.84 to 0.53. The test information function had the highest value at low ability level (θ = -1.60). The construct validity analyzed by the second order confirmatory factor analysis (CFA) showed that the resilience model correlated with the empirical data (χ2 = 648.56, df = 348, p = 0.00, χ2/df = 1.86, GFI = 0.99, AGFI = 0.98, RMR = 0.02, RMSEA = 0.02); (3) The norm of the resilience test for upper secondary students was developed using normalized T-scores with raw scores from 13 to 60. The percentile ranks in the norm ranged from 1 to 99. The normalized T-scores ranged from T18 to T72. There are two cutting scores developed by using the means of threshold parameters. The cutting score of Threshold 1 (β1) was -2.38, which was equal to 16 raw scores, and the cutting score of Threshold 2 (β2) was -0.63, which was equal to 41 raw scores.งานวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมาย คือ 1) เพื่อสร้างแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และ 3) เพื่อสร้างเกณฑ์ปกติและกำหนดคะแนนจุดตัด สำหรับแปลความหมายคะแนนของแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ จำนวน 1,209 คน ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีลักษณะเป็นแบบวัดเชิงสถานการณ์ 3 ตัวเลือก จำนวน 10 สถานการณ์ 30 ข้อ ในแต่ละสถานการณ์ประกอบด้วย 3 ข้อคำถามเพื่อวัดองค์ประกอบ 3 องค์ประกอบของความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจตามแนวคิดของกรอทเบิร์ก ได้แก่ องค์ประกอบสิ่งที่ฉันมี (I HAVE) องค์ประกอบสิ่งที่ฉันเป็น (I AM) และองค์ประกอบสิ่งที่ฉันสามารถทำได้ (I CAN) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบด้วยโมเดล GRM การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน อันดับเปอร์เซ็นต์ไทล์ และคะแนนมาตรฐานทีปกติ ผลการวิจัยพบว่า (1) แบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่สร้างขึ้นจำนวน 30 สถานการณ์ 90 ข้อ มีค่าดัชนีความสอดคล้องของข้อคำถามกับนิยามศัพท์เฉพาะ (IOC) ตั้งแต่ 0.60 ถึง 1.00 และมีค่าอำนาจจำแนก ตั้งแต่ 0.23 ถึง 0.64 (2) คุณภาพแบบวัดโดยใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ ด้วยโมเดล GRM พบว่า ค่าพารามิเตอร์ความชันร่วม (α) มีค่าตั้งแต่ 0.72 ถึง 1.74 ค่าพารามิเตอร์ Threshold ที่ 1 (β1) มีค่าตั้งแต่ -4.00 ถึง
-0.91 และ ค่าพารามิเตอร์ Threshold ที่ 2 (β2) มีค่าตั้งแต่ -1.84 ถึง 0.53 และค่าฟังก์ชันสารสนเทศของแบบวัดสูงสุดที่ระดับความสามารถ (θ) ต่ำ (θ = -1.60) ความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง พบว่า โมเดลความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (χ2 = 648.56, df = 348,
p = 0.00, χ2/df = 1.86, GFI = 0.99, AGFI = 0.98, RMR = 0.02, RMSEA = 0.02) (3) เกณฑ์ปกติของแบบวัดความยืดหยุ่นทางอารมณ์และจิตใจ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีคะแนนดิบตั้งแต่ 13 ถึง 60 คะแนน มีอันดับเปอร์เซ็นต์ไทล์ตั้งแต่ 1 ถึง 99 และมีคะแนนมาตรฐานทีปกติตั้งแต่ T18 ถึง T72 และคะแนนจุดตัด Threshold ที่ 1 มีค่าเท่ากับ -2.38 เทียบเท่ากับคะแนนดิบ 16 คะแนน และคะแนนจุดตัด Threshold ที่ 2 มีค่าเท่ากับ -0.63 เทียบเท่ากับคะแนนดิบ 41 คะแนน MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Education Measurement And Research HEภาควิชาการวัดผลและวิจัยการศึกษ
ปัจจัยลักษณะองค์การและปัจจัยภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล
Get PDFThe objectives of this research were as follows : (1) to study digital leadership, organizational characteristics and effectiveness among secondary school administrators; (2) to study the relationship between the digital leadership and the effectiveness of secondary schools under the authority of the Secondary Educational Service Area Office in Ratchaburi in the digital era; (3) to studey the organizational characteristics and effetivenss of secondary schools; (4) to study the effects of digital leadership and the effectiveness of secondary schools; (5) to study the effects of organizational characteristics and effectiveness of secondary schools; and (6) to study guidelines for developing effectiveness. The sample was 262 people, selected by multi-stage random sampling. The research instrument was a five-point rating schale questionnaire and analyzed with descriptive statistics, Pearson Product Moment Correlation Coeeficient and Multiple Regression Analysis-Enter Method. In the qualitative research, there were semi-structured interviews, five people were selected. The findings were as follows: (1) the effectiveness of the secondary school was at a high level. The highest average value was cooperation, learning achievement and adjustment. The lowest average value was digital citizenship and the organizational characteristics were very high. The highest average value was technology. The lowest average value was organizational structure. The level of dgital leadership was at a very high level. The highest average value branding. The lowest average value was learner engagement; (2) digital leadership was moderately related, with a statistical significance of .05.; (3) organizational characteristics and effectiveness of secondary schools were moderately related with a statistical significance of .05.; (4) organizational characteristics and the digital leadership of secondary school administrators affect effectiveness and in aspect of structure, technology, perfectional development, creating opportunity and ethics in the digital era predicted effectiveness with a statistcal signigicance of .05.; (5) guidelines for the effectiveness of secondary schools included vision, technology skills and creative thinking. The budget and related resources was consistent. The support of technoloty or educational personnel development are required. การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ระดับของลักษณะองค์การ และระดับของประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล 2) ศึกษาความสัมพันธ์ของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล 3) ศึกษาความสัมพันธ์ของลักษณะองค์การกับประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล 4) ศึกษาลักษณะองค์การและภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล 5) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ข้าราชการครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี ปีการศึกษา 2565 จำนวน 262 คน โดยกำหนดตามตารางเครจซี่มอร์แกนโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตรส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติวิเคราะห์ค่าความสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และ สถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบวิธีการคัดเลือกเข้า สำหรับงานวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ศึกษานิเทศก์ และผู้อำนวยการโรงเรียน จำนวน 5 ท่าน โดยวิธีเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง มีการจัดกระทำและวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษา พบว่า 1) ประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านความร่วมมือ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้เรียน ปัจจัยลักษณะองค์การ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านเทคโนโลยี และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านโครงสร้างองค์การ และปัจจัยภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการสร้างภาพลักษณ์ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านความผูกพันและการเรียนรู้ของผู้เรียน 2) ปัจจัยภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล ในทางบวกระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ปัจจัยลักษณะองค์การ มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล ในทางบวกระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ปัจจัยลักษณะองค์การและปัจจัยภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล โดยปัจจัยภาวะผู้นำดิจิทัลด้านการพัฒนาสู่ความเป็นมืออาชีพ การสร้างโอกาส จริยธรรมผู้บริหารยุคดิจิทัล และปัจจัยลักษณะองค์การด้านโครงสร้างองค์การและเทคโนโลยีสามารถพยากรณ์ประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5) แนวทางการพัฒนาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรีในยุคดิจิทัล คือ ผู้บริหารสถานศึกษาจะต้องมีวิสัยทัศน์และทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัล รวมถึงมีความคิดสร้างสรรค์ เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ดีขึ้น ควรมีการสนับสนุนงบประมาณ และทรัพยากรอย่างเพียงพอ และสอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียนและโรงเรียน นอกจากนี้การสนับสนุนให้มีผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีดิจิทัล หรือสนับสนุนให้บุคลากรพัฒนาทัษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลจะเป็นสิ่งที่ทำให้โรงเรียนสามารถพัฒนาการดำเนินงานของสถานศึกษาไปได้ และเกิดประสิทธิผลของโรงเรียนในยุคดิจิทัลได้MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
ผลการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิดที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และเจตคติต่อการจัดการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
Get PDFThe purpose of this research is to 1) compare mathematics learning achievement before and after using deductive learning with Think-Pair-Share 2) compare mathematics learning achievement after using deductive learning with Think-Pair-Share with the 70 percent criterion and 3) study attitudes towards deductive learning with Think-Pair-Share on measures of the center of Grade 12 students is a quasi- experimental design research. The population and sample group were one class, with 44 people from the Grade 12 students in the science and mathematics program at
Sa-nguan Ying School, Suphanburi, in the second semester of 2022 academic year. They were randomly selected using cluster random sampling. The instruments included a lesson plan using deductive learning with Think-Pair-Share on Measures of the Center. The mathematics learning achievement test on measures of the center and the attitude toward learning management using a deductive learning with Think-Pair-Share. The research lasted 12 periods. The research used a
One – Group Pretest – Posttest Design. The statistics used for data analysis include arithmetic mean and standard deviation. The hypothesis was tested using t-test for dependent samples and a t-test for One Sample statistics. The results of the research were as follows: (1) the mathematical learning achievement of grade 12 students after deductive learning with Think-Pair-Share was higher than before receiving a statistically significant learning curve at the level .01.; (2) the mathematics learning achievement of Grade 12 students after receiving a deductive learning with Think-Pair-Share higher than the 70% percent criterion with a .01 statistical significance; and (3) student attitudes towards deductive learning with Think-Pair-Share was at a high level.บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด กับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 3) ศึกษาเจตคติต่อการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด เรื่อง ค่ากลางของข้อมูล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi Experimental Research)
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์ – คณิตศาสตร์ โรงเรียนสงวนหญิง ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 1 ห้องเรียน นักเรียน 44 คน สุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด เรื่อง ค่ากลางของข้อมูล แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ค่ากลางของข้อมูล และแบบวัดเจตคติต่อการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด ระยะเวลาที่ใช้ในการวิจัย 12 คาบ ใช้แบบแผนการวิจัยแบบ One – Group Pretest – Posttest Design วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ t-test for Dependence Samples และ t-test for One Sample ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด สูงกว่าก่อนได้รับการจัด
การเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) นักเรียนมีเจตคติที่ดีต่อการจัดการเรียนรู้แบบนิรนัยร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิดอยู่ในระดับมากMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
การขับร้องเพลงไทยของนักร้องวังบูรพาภิรมย์
Get PDFThis research examines the traditional Thai singing of the Burapha Phirom Palace singer, According to the results of the study, the palace vocalists included ten individuals. The singer of Burapha Phirom Palace uses an ancient popular singing technique, which is to achieve harmony with the melody by singing with frequency and creating a sound similar to a Pi Nai (traditional Thai Oboe), the popularity of tremolo rolling, syncopation rhythm, tremolo gliding, not using ritardando, emphasizing tactics and a trilling style as opposed to the emotions in the lyrics, the popularity of singers with high-pitched voices, the sound range is wide, loud, resonant, clear, powerful, and comparable to a music ensemble. The singing styles of the Burapha Phirom Palace performers are distinct and diverse in the sense of pluralism, revealing the unique potential of the sound. Singers are free to choose how they would like to sing with the approval of musicians, band patrons, and conductor, all of whom share a common goal: to compete in the Pi Phat band. Later, Burapha Phirom Palace's singing patterns were transmitted to government agencies and music educational institutions after Burapha Phirom Palace's singers and musicians were accepted into the affiliation, making it widely popular and commonly referred to as singing "Phra Nakhon Style."ปริญญานิพนธ์ฉบับนี้ได้ทำการศึกษาเรื่องการขับร้องของนักร้องวังบูรพาภิรมย์ ผลการศึกษาพบว่า มีนักร้องจำนวน 10 คน ได้แก่ หลวงกล่อมโกศลศัพท์ (จอน สุนทรเกศ), นางเจือ จรรย์นาฏย์, นางเจียน จรรย์นาฏย์, พระพรหมปรีชา (กลิ่น จันทร์เรือง), ขุนลิขิตสุนทรการ (หยิน มฤคะเวศ), หลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย), คุณหญิงรามบัณฑิตสิทธิเศรณี (เยี่ยม สุวงศ์), นางทองดี ศุณะมาลัย, นางมหาเทพกษัตรสมุห (บรรเลง สาคริก) และนางจิ้มลิ้ม กุลตัณฑ์ (ธนาคม) นักร้องวังบูรพาภิรมย์มีกลวิธีการขับร้องอย่างโบราณนิยม คือ การเอื้อนตรงตามทำนองดนตรี การขับร้องด้วยทำนองถี่ ประดิษฐ์เสียงเหมือนเสียงปี่ใน นิยมการครั่นเสียง การกลิ้งลูกคอ การลักจังหวะ การร่อนลูกคอ ไม่นิยมร้องย้อยหรือยืดทำนองให้ช้า เน้นชั้นเชิง เน้นลีลาที่โลดโผนมากกว่าเน้นอารมณ์ในคำร้อง นิยมผู้ที่มีเสียงสูงแหลม ช่วงเสียงกว้าง ดังกังวานใส พลังเสียงทักเทียมกับเสียงดนตรี การขับร้องของนักร้องวังบูรพาภิรมย์มีความแตกต่างและหลากหลายในรูปแบบของความเป็นพหุลักษณ์ที่ทางขับร้องแสดงศักยภาพเสียงเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน นักร้องได้รับอิสระในการเลือกใช้แนวทางการขับร้องตามที่ตนเองชื่นชอบโดยได้รับการยอมรับจากนักดนตรี ผู้อุปถัมภ์วง และผู้ควบคุมวง โดยมีเป้าหมายร่วมกัน คือ การประชันวงปี่พาทย์ ต่อมาแนวทางการขับร้องของวังบูรพาภิรมย์ที่ถ่ายทอดสู่ส่วนราชการและสถาบันการศึกษาทางดนตรีหลังจากมีการรับนักร้องนักดนตรีจากวังบูรพาภิรมย์เข้าไว้ในสังกัด ทำให้เป็นที่นิยมแพร่หลายโดยทั่วไปและนิยมเรียกกันว่าเป็นการขับร้อง “ทางฝั่งพระนคร” DOCTOR OF ARTS (D.A.)ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศศ.ด.)-
การพัฒนาทฤษฎีโปรแกรมสำหรับประเมินการอบรมครูสะเต็มศึกษาระดับประถมศึกษาด้วยการประเมินผลกระทบโดยใช้ทฤษฎีเป็นฐาน
Get PDFThis research has two objectives: (1) to develop a program theory to assess the impact of STEM teacher training through theory-based assessment; (2) to assess the impact of STEM teacher training, according to the developed program theory The research method was divided into six steps: (1) drafting the theory of the program; (2) understanding the context of the program; (3): predicting differences; (4) assessing the hypothesis; (5) fact analysis, and (6) the mixed method sample used in the research had a total of six teachers participating in the STEM teacher training, divided by school size: small, medium and large, and collecting qualitative data using an interview form and the quantitative data were collected by using a questionnaire, with data analysis of the interview form in terms of frequency, percentage, mean and standard deviation. The questionnaire consisted of 30 items and a five-point scale. The research findings can be summarized as follows: (1) The theory of the STEM teacher training program consists of interventions, namely, the STEM teacher training program; knowledge of course content, knowledge of teaching and learning in STEM education and STEM teaching skills and outcomes, namely, student quality; (2) the results of assessing the impact of STEM teacher training according to the developed program theory consisting of STEM teacher training, good attitudes to teaching STEM education knowledge, course content knowledge of teaching and learning in STEM education and STEM teaching skills. The student quality found that all six indicators were at a good level overall.การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย 2 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อพัฒนาทฤษฎีโปรแกรมสำหรับประเมินผลกระทบของการอบรมครูสะเต็มศึกษาด้วยการประเมินโดยใช้ทฤษฎีเป็นฐาน (2) เพื่อประเมินผลกระทบของการอบรมครูสะเต็มศึกษาตามทฤษฎีโปรแกรมที่พัฒนาขึ้น วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 6 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การร่างทฤษฎีโปรแกรม ขั้นตอนที่ 2. การทำความเข้าใจบริบทของโปรแกรม ขั้นตอนที่ 3 การคาดการณ์ความแตกต่าง ขั้นตอนที่ 4 การประเมินสมมติฐาน ขั้นตอนที่ 5 การวิเคราะห์ข้อเท็จจริง ขั้นตอนที่ 6 การใช้วิธีการเชิงผสม ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นครูที่เข้าร่วมอบรมครูสะเต็มศึกษา จำนวน 6 คน แบ่งตามขนาดโรงเรียน ได้แก่ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และเก็บข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูล แบบสัมภาษณ์ ใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 30 ข้อ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) ทฤษฎีโปรแกรมการอบรมครูสะเต็มศึกษา ประกอบด้วย ตัวแทรกแซง ได้แก่ โครงการอบรมครูสะเต็มศึกษา ตัวกำหนด ได้แก่ เจตคติที่ดีต่อการสอนสะเต็มศึกษา ความรู้ด้านเนื้อหารายวิชา ความรู้การจัดการเรียนการสอนสะเต็มศึกษา และทักษะการสอนแบบสะเต็มศึกษา และผลลัพธ์ ได้แก่ คุณภาพนักเรียน (2) ผลการประเมินผลกระทบของการอบรมครูสะเต็มศึกษาตามทฤษฎีโปรแกรมที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย การอบรมครูสะเต็มศึกษา เจตคติที่ดีการสอนสะเต็มศึกษา ความรู้ด้านเนื้อหารายวิชา ความรู้การจัดการเรียนการสอนสะเต็มศึกษา ทักษะการสอนสะเต็มศึกษา และคุณภาพนักเรียน พบว่า ทั้ง 6 ตัวบ่งชี้โดยภาพรวมอยู่ในระดับดีMASTER OF SCIENCE (M.S.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-
การศึกษากระบวนการเกิดความยืดหยุ่นทางจิตใจจากการเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจในอดีต: กรณีศึกษาผู้ประกอบการวิสาหกิจรายย่อยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่ประสบภาวะวิกฤตเศรษฐกิจซ้ำ
Get PDFA micro-enterprise entrepreneur is a career that must deal with the pressures of economic volatility that affected business and, as a result, was vulnerable to developing mental health issues. Although resilience is an important factor in helping a person maintain good mental health when faced with difficult situations. The findings of current research did not cover the knowledge needed to describe the process of resilience. This study aims to find an explanation for the process of resilience and to understand resilience from previous economic crises of micro-enterprise entrepreneurs, leading to enhancing characteristics of resilience in the face of repeated economic crises through a study of quality by the case study method. The data collected by in-depth interviews with eight micro-enterprise entrepreneurs in Bangkok and its surroundings who experienced repeated economic crises. The results showed that resilience is a process caused by a step-by-step synergy of three mechanisms: emotional mechanism, cognitive mechanism, and resources from a social network mechanism. In addition, facing economic crises in the past causes characteristics of being resilient in the face of the current economic crises. The characteristics can be divided into two categories, as follows: Category One: Having a strong mind, consisting of (1) believing that one can overcome problems; (2) being realistic; (3) being indomitable; and (4) holding on to goals. Category Two: problem-solving abilities, consisting of: (1) adjusting perspectives on problems; (2) coping with problems; and (3) learning in the past. The findings from this research were a guideline for micro-enterprise entrepreneurs and related agencies to promote resilience, including as a guideline for further research using other research methods.ผู้ประกอบการวิสาหกิจรายย่อยเป็นอาชีพที่ต้องเผชิญกับความกดดันจากความผันผวนของระบบเศรษฐกิจที่ส่งผลกระทบต่อธุรกิจจึงมีความเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพจิต แม้ว่าความยืนหยุ่นทางจิตใจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ช่วยให้บุคคลสามารถคงไว้ซึ่งการมีสุขภาพจิตที่ดีเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก แต่ข้อค้นพบจากงานวิจัยในปัจจุบันยังคงไม่ครอบคลุมถึงองค์ความรู้เพื่ออธิบายถึงกระบวนการเกิดขึ้นของความยืดหยุ่นทางจิตใจ การวิจัยนี้จึงมุ่งค้นหาคำอธิบายสำหรับกระบวนการเกิดขึ้นของความยืดหยุ่นทางจิตใจ และทำความเข้าใจความยืดหยุ่นทางจิตใจจากวิกฤตเศรษฐกิจในอดีตของผู้ประกอบการวิสาหกิจรายย่อยที่นำไปสู่การเสริมสร้างคุณลักษณะของการเป็นผู้ที่มีความยืดหยุ่นทางจิตใจเมื่อเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจซ้ำผ่านการศึกษาเชิงคุณภาพด้วยวิธีกรณีศึกษา เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ประกอบการวิสาหกิจรายย่อยในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่เคยเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจซ้ำจำนวน 8 ราย ผลพบว่า ความยืดหยุ่นทางจิตใจเป็นกระบวนการที่เกิดจากการทำงานร่วมกันของ 3 กลไก ได้แก่ กลไกทางอารมณ์ กลไกทางการรู้คิด และกลไกการใช้ทรัพยากรจากเครือข่ายทางสังคม นอกจากนี้ การผ่านพ้นวิกฤตเศรษฐกิจในอดีตยังนำมาซึ่งคุณลักษณะของการเป็นผู้ที่มีความยืดหยุ่นทางจิตใจเมื่อเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจในปัจจุบัน โดยสามารถแบ่งคุณลักษณะออกเป็น 2 หมวดหมู่ ได้แก่ หมวดหมู่ที่ 1 คือ การมีจิตใจเข้มแข็ง ประกอบด้วย 1) เชื่อมั่นว่าตนเองจะผ่านพ้นปัญหาได้ 2) มองโลกตามความเป็นจริง 3) ใจสู้ และ 4) ยึดมั่นในเป้าหมาย ส่วนหมวดหมู่ที่ 2 คือ ความสามารถจัดการกับปัญหา ประกอบด้วย 1) การปรับมุมมองที่มีต่อปัญหา 2) การรับมือกับปัญหา และ 3) การเรียนรู้จากอดีต ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ สามารถเป็นแนวทางสำหรับผู้ประกอบการวิสาหกิจรายย่อยเองและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อการสร้างเสริมความยืดหยุ่นทางจิตใจ รวมถึงเป็นแนวทางเพื่อการต่อยอดสำหรับการวิจัยด้วยวิธีการวิจัยรูปแบบอื่นต่อไปMASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)-
การรับรู้คุณภาพการบริการ และการส่งเสริมการตลาด มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการซื้อรถยนต์ไฟฟ้า ในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล
Get PDFThe purpose of this research is to study the factors based on AISAS model influencing consumer purchase intentions on TikTok in Bangkok in context of the COVID-19 pandemic background. The samples in this research consisted of 400 people. The data were analyzed using inferential statistical analysis and multiple regression analysis. The results were as follows: most respondents were female, aged between 18-28, held Bachelor degree, worked as a private company employee, and earned earn salary between 15,001-30,000 Baht. The overall factors included factors of Demographic, Key Opinion Leader and Pricing were at good level. The results of the hypothesis testing were as follows: (1) age, gender, educational level, occupation and monthly salary; (2) key opinion factor based on AISAS model consisted of Attention, Interest, Search, Action, Share, some of the AISAS model had relationship between consumer purchase intention on TikTok rather than any other channel; consumer perspectives on selling products on TikTok are trustworthy; the KOL factor mattered most when making decisions to buy on TikTok; perspectives on recommending others to buy on TikTok; Consumer perspective on live streaming seller model on TikTok is the future trend for ecommerce and (3) Pricing factor based on AISAS model consist of Attention, Interest, Search, Action, Share, some of the AISAS model had relationship with consumer purchase intentions on TikTok rather than any other channel; consumer perspective on products selling on TikTok are trustworthy; pricing factor matters most when make decision to buy on TikTok; perspective on recommending others to buy on TikTok; and consumer perspective for a live streaming seller model on TikTok is the future trend for ecommerce. These factors were found to be at a statistically significant level of 0.05.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยตามโมเดล AISAS ที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อของผู้บริโภคบน TikTok ในกรุงเทพมหานครภายใต้ภูมิหลังการแพร่ระบาดของโควิด-19 กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้มีจำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงอนุมานและการวิเคราะห์เชิงถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 18-28 ปี โดยมีวุฒิปริญญาตรี ทำงานเป็นพนักงานบริษัทเอกชน เงินเดือนระหว่าง 15,001-30,000 บาท ปัจจัยโดยรวมด้านประชากร ปัจจัยผู้นำทางความคิดเห็น (KOL) และปัจจัยราคาอยู่ในระดับดี ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า (1) อายุ เพศ ระดับอุดมการศึกษา อาชีพ เงินเดือนประจำ (2) ปัจจัยด้านความคิดเห็นที่สำคัญตามโมเดล AISAS ประกอบด้วย Attention, Interest, Search, Action, Share โมเดล AISAS บางโมเดลมีความสัมพันธ์กับความตั้งใจซื้อของผู้บริโภคบน TikTok มากกว่าช่องทางอื่นๆ ความคาดหวังของผู้บริโภคเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่ขายบน TikTok นั้นน่าเชื่อถือ ปัจจัย KOL มีความสำคัญมากที่สุดในการตัดสินใจซื้อบน TikTok; คาดหวังในการแนะนำผู้อื่นให้ซื้อบน TikTok; ความคาดหวังของผู้บริโภคในรูปแบบผู้ขายสตรีมสดบน TikTok เป็นแนวโน้มในอนาคตสำหรับอีคอมเมิร์ซ (3) ปัจจัยด้านราคาตามโมเดล AISAS บางรูปแบบมีความสัมพันธ์กับความตั้งใจซื้อของผู้บริโภคบน TikTok มากกว่าช่องทางอื่นๆ ความคาดหวังของผู้บริโภคเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่ขายบน TikTok นั้นน่าเชื่อถือ ปัจจัยด้านราคามีความสำคัญที่สุดในการตัดสินใจซื้อบน TikTok คาดหวังในการแนะนำผู้อื่นให้ซื้อบน TikTok; ความคาดหวังของผู้บริโภคในรูปแบบผู้ขายสตรีมสดบน TikTok เป็นแนวโน้มในอนาคตสำหรับอีคอมเมิร์ซ พบว่าปัจจัยเหล่านี้มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05MASTER OF BUSINESS ADMINISTRATION (M.B.A.)บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)-