DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
รูปแบบการบริหารธุรกิจเกษตรขนาดกลางเพื่อความยั่งยืน
Get PDFThe objective of this research is to: 1) extract lessons from sustainable medium-sized agricultural business case studies in Thailand, 2) develop a sustainable management model for medium-sized agricultural businesses, and 3) present a sustainable business driving model developed to promote sustainable medium-sized agricultural businesses. This R&D involves data collection using quantitative methods from entrepreneurs and employees of five case study companies, totaling 150 individuals, selected through purposive sampling to study the factors of sustainable management of medium-sized agricultural businesses in Thailand. Additionally, data from 150 entrepreneurs and employees from non-case study companies were collected using purposive sampling to examine the presentation of a developed sustainable business driving model and assess the suitability and feasibility of the proposed guidelines. Data was collected through questionnaires, and data analysis was conducted using mean, standard deviation, and Pearson's Product Moment Correlation Coefficient. Qualitative data was collected from 20 key informants, who were entrepreneurs and employees, through semi-structured interviews, and content analysis was used for data analysis. The research findings revealed the following things. 1) All factors of the sustainable management model for medium-sized agricultural businesses were at a high level (Mean = 4.57-4.61, SD = 0.48-0.53). The results of the model's conformity assessment showed that the statistical values were as follows: c2 = 146.832, df = 114, p = .138, GFI = 0.93, AGFI = 0.92, RMSEA = 0.04, SRMR = 0.04. The comparative group index CFI was 1.00. Considering the conformity criteria for all indices, it can be seen that the model of business management practices that lead to successful outcomes is congruent with the empirical data. 2) The sustainable management model for medium-sized agricultural businesses consists of several components. Collaboration, communication, access to technology and knowledge, and the importance of sharing and supporting sustainable business policy ideas are significant. Changing the mindset of entrepreneurs in management practices to facilitate strong and sustainable organizational development is crucial. The relationship between businesses, which contributes to their strength, and community engagement are also important factors. 3) The presentation of the proposed model is highly suitable (Mean = 4.59-4.75, SD = 0.45-0.69). The correlation analysis using Pearson's Product Moment Correlation Coefficient revealed that all sub-components have moderate statistically significant relationships (rxy between 0.215 and 0.594, p < .05 and p < .01) and are highly feasible (Mean = 4.51-4.70, SD = 0.49-0.72). The correlation analysis also showed that all sub-components have moderate statistically significant relationships with feasibility (rxy between 0.246 and 0.502, p < .05 and p < .01).การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อถอดบทเรียนจากกรณีศึกษาที่มีการบริหารธุรกิจเกษตรขนาดกลางอย่างยั่งยืนของประเทศไทย 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารธุรกิจเกษตรขนาดกลางเพื่อความยั่งยืน และ 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบขับเคลื่อนธุรกิจเกษตรขนาดกลางสู่ความยั่งยืน ตามรูปแบบ ที่พัฒนาขึ้น การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนาที่มีการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้ประกอบการและพนักงานบริษัทจากกรณีศึกษา 5 บริษัท จำนวน 150 คน ใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เพื่อศึกษาปัจจัยของการบริหารธุรกิจเกษตรขนาดกลางอย่างยั่งยืนของประเทศไทย และจากผู้ประกอบการและพนักงานบริษัทนอกกรณีศึกษา จำนวน 150 คน ใช้การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เพื่อศึกษาการนำเสนอรูปแบบขับเคลื่อนธุรกิจเกษตรขนาดกลางสู่ความยั่งยืนที่พัฒนาขึ้นเพื่อประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทางของรูปแบบขับเคลื่อนธุรกิจเกษตรขนาดกลางสู่ความยั่งยืน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตฐาน (S.D.) และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient) เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญซึ่งเป็นผู้ประกอบการและพนักงานบริษัท จำนวน 20 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยของรูปแบบการบริหารธุรกิจเกษตรขนาดกลางเพื่อความยั่งยืน อยู่ในระดับมากที่สุดทุกปัจจัย (Mean = 4.57-4.61, S.D.=0.48-0.53) ผลการตรวจสอบความสอบคล้องของโมเดล พบว่ามีค่าสถิติ c2 เท่ากับ 146.832, df = 114, p = .138, GFI = 0.93, AGFI = 0.92, RMSEA = 0.04, SRMR = 0.04 ส่วนดัชนีกลุ่มเปรียบเทียบ CFI = 1.00 เมื่อพิจารณาตามเกณฑ์ความสอดคล้องทุกดัชนีชี้ให้เห็นว่าโมเดลรูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 2) รูปแบบการบริหารธุรกิจเกษตรขนาดกลางเพื่อความยั่งยืนมีองค์ประกอบ คือ การมีส่วนร่วม (Collaboration) การสื่อสาร การเข้าถึงเทคโนโลยีและความรู้เป็นสิ่งสำคัญในการแบ่งปันและสนับสนุนแนวคิดของนโยบายธุรกิจเพื่อความยั่งยืน การเปลี่ยนแปลงความคิดและทัศนคติ (Changing Mindset) ของผู้ประกอบการในการบริหารเพื่อให้องค์กรเกิดการพัฒนาอย่างเข้มแข็งและยั่งยืน ความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจ (Connection) ความสัมพันธ์ที่ช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับธุรกิจ และการสร้างสัมพันธ์ชุมชน (Community) ธุรกิจเกษตรเป็นธุรกิจที่ต้องใช้เครือข่ายในการพัฒนาเพื่อขยายพื้นที่ และ 3) แนวทางการนำเสนอรูปแบบมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.59-4.75, S.D. = 0.45-0.69) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันระหว่างความเหมาะสมในแต่ละองค์ประกอบย่อยพบว่าทุกองค์ประกอบย่อยมีความสัมพันธ์กันในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และระดับ .01 (rxy อยู่ระหว่าง 0.215 ถึง 0.594) และมีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.51-4.70, S.D. = 0.49-0.72) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันระหว่างความเป็นไปได้ในแต่ละองค์ประกอบย่อยพบว่าทุกองค์ประกอบย่อยมีความสัมพันธ์กันในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และระดับ .01 (rxy อยู่ระหว่าง 0.246 ถึง 0.502)DOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department of Sociologyภาควิชาสังคมวิทย
รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร
Get PDFThis research is mixed methods qualitative and quantitative research. The purposes of this study are as follows: (1) to study the health-related quality of life among the elderly in Bangkok in terms of food and nutrition; (2) to study the demographic and lifestyle factors affecting the health-related quality of life based on food and nutrition among the elderly; and (3) to find a model for improving the health-related quality of life among the elderly in Bangkok in terms of food and nutrition compared to people in other countries. The sample groups consisted of Thai people, aged 60 years and over, both male and female, and located in Bangkok. The research methods for qualitative research consisted of semi-structured interviews for 10 groups, with 45 samples and in-depth interviews for 10 samples, at the group and individual level accordingly were analyzed using content analysis methods. The research methods for quantitative research consisted of a questionnaire, which was distributed to 400 samples and were analyzed using a social science research methodology. The research found that the health-related quality of life based on food and nutrition in the sample group was at a good level. Based on the data, 40% of the 200 males were retired and 51% of the 200 females were retired, with 12% of the sample staying alone. This research findings suggested that the model for improving health-related quality of life among the elderly in Bangkok in terms of food and nutrition consisted of the following factors, as follows: (1) the personal factors consisted mainly of living status, education level, working status, and income level (2) the health and age-related diseases/conditions factors consisted of frequency of exercise, non-communicable diseases and knowledge of nutrition; and (3) the type of food factors that the elderly consumed regularly consisted of general food, healthy food, preferred food and diet as recommended by a doctor. The findings from this research could be used as guideline to improve the health-related quality of life for the elderly, especially when their food and nutrition were the central focus.งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์หลักสำคัญคือ (1) เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร (2) เพื่อศึกษาข้อมูลทางประชากรและปัจจัยในการดำเนินชีวิตที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของผู้สูงอายุ (3) เพื่อหารูปแบบในการพัฒนาคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครเมื่อเปรียบเทียบกับต่างประเทศ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นประชากรไทยอายุระหว่าง 60 ปีขึ้นไปทั้งเพศชายและเพศหญิงที่มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานคร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพคือ แบบสนทนาแบบกึ่งโครงสร้าง ประกอบด้วย ประเด็นการสนทนากลุ่ม เพื่อใช้ในการสนทนากลุ่มจำนวน 10 กลุ่มรวม 45 คนโดยแบ่งตามเพศและอายุและประเด็นการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกรายบุคคลจำนวน 10 คนโดยคัดเลือกจากตัวแทนกลุ่มข้างต้นโดยได้ข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยในการดำเนินชีวิตที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของผู้สูงอายุ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยสำหรับการวิจัยเชิงปริมาณคือ แบบสอบถามจำนวน 400 คน ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลของการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาและการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์ในการประมวลผล ผลการวิจัยได้กรอบองค์ความรู้สำคัญหลักคือ คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในเกณฑ์ดี จากข้อมูลกลุ่มตัวอย่างเพศชาย 200 รายเกษียณอายุแล้วร้อยละ 40 และเพศหญิง 200 รายเกษียณอายุแล้วร้อยละ 51 กลุ่มตัวอย่างพักอาศัยตามลำพังร้อยละ 12 โดยรูปแบบในการพัฒนาคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครประกอบด้วย 3 ปัจจัยหลักได้แก่ (1) ปัจจัยส่วนบุคคล ประกอบด้วย สถานภาพด้านที่อยู่อาศัย ระดับการศึกษา สถานภาพด้านการทำงาน ระดับรายได้ (2) ปัจจัยด้านสุขภาพและภาวะ/ โรคที่เกิดจากอายุ ประกอบด้วย ความถี่ในการออกกำลังกาย โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง และความรู้ทางโภชนาการ (3) ปัจจัยด้านประเภทอาหารที่ผู้สูงอายุบริโภคเป็นประจำ ประกอบด้วย การทานอาหารทั่วไป การทานอาหารสุขภาพ การทานอาหารที่ชอบ และการทานอาหารตามคำแนะนำของแพทย์ โดยผลที่ได้จากการวิจัยในครั้งสามารถนำผลการวิจัยที่ได้ไปใช้ในการพัฒนาให้ผู้สูงอายุมีคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจากอาหารและโภชนาการที่เหมาะสมได้อย่างมีประสิทธิภาพและตรงเป้าหมายต่อไปDOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)--Department Of Sociologyภาควิชาสังคมวิทย
ผลของการฝึกโปรแกรมพลัยโอเมตริกควบคู่กับโปรแกรม เอส เอ คิวที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬาฟุตซอล
Get PDFThe objective of this research is to study and compare the effects of plyometric training, together with SAQ training on agility and leg strength among futsal players. The 30 subjects were purposively sampled from Ratchawinit Bangkaew School and the futsal players were between 13 to 15 years old. They were divided into two equal groups of 15 players each based on matching group. Experimental Group One were trained with plyometric training together with a SA training program and Experimental Group Two were trained by plyometric training together with AQ training program for eight weeks and three days per week, i.e., Monday, Wednesday, Friday from 4.30 PM to 6.00 PM and collected the data using the Leg Strength Dynamometer test and T test Agility Drill before week one and after the experiment in week four and week eight. The data were analyzed by standard deviation, One-Way ANOVA and Two-Way ANOVA with Repeated Measure. If there were any statistical differences, the method of Bon Ferroni’s bilateral comparison, would be used. The results of study revealed the following: (1) the results of repetitive analysis of agility and leg strength of Experimental Group One and Experimental Group Two before the test, after week four and week eight were statistically significant at a level of .05 level; and (2) when comparing the leg strength between two group before the test, after week four and week eight, there were no significant difference; and (3) when compared the agility between two group before the test, after week four and week eight, there was a statistical significance of .05.การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและเปรียบเทียบผลของการฝึกโปรแกรมพลัยโอเมตริกควบคู่กับโปรแกรมการฝึก เอส เอ คิว ที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักฟุตซอลชาย รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยการทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา จากนั้นเรียงลำดับผลการทดสอบจากน้อยไปมาก และจัดเรียงเข้ากลุ่มแบบสลับฟันปลา (Matching Group) แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน โดยให้กลุ่มทดลองที่ 1 เป็นกลุ่มที่ได้รับการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับโปรแกรมการฝึก เอส เอ และกลุ่มทดลองที่ 2 เป็นกลุ่มที่ได้รับการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับโปรแกรมการฝึก เอ คิว โดยใช้เวลาในการฝึก 8 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน คือ วันจันทร์ วันพุธ และวันศุกร์ ช่วงเวลา 16.30 - 18.00 น. และทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากการทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา และทดสอบความคล่องแคล่วว่องไว ก่อนการฝึกสัปดาห์ที่ 1 หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาค่าความแปรปรวนแบบทางเดียวชนิดวัดซ้ำ (One Way ANOVA with Repeated Measures) เพื่อเปรียบเทียบความแข็งแรงกล้ามเนื้อขาและความคล่องแคล่วว่องไวภายในกลุ่ม และหาค่าความแปรปรวนแบบสองทางชนิดวัดซ้ำ (Two Way ANOVA with Repeated Measures) เพื่อเปรียบเทียบความแข็งแรงกล้ามเนื้อขาและความคล่องแคล่วว่องไวระหว่างกลุ่ม ทำการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการทดสอบของ บอนเฟอโรนี (Bonferroni) ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มที่ได้รับการฝึกด้วยโปรแกรมพลัยโอเมตริกควบคู่กับโปรแกรม เอส เอ และกลุ่มที่ได้รับการฝึกด้วยโปรแกรมพลัยโอเมตริกควบคู่กับโปรแกรม เอ คิว มีค่าเฉลี่ยของความแข็งแรงกล้ามเนื้อขาและความคล่องแคล่วว่องไวเพิ่มขึ้นทุกช่วงระยะเวลาการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) เมื่อเปรียบเทียบความแข็งแรงกล้ามเนื้อขาก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มทดลองทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยของความแข็งแรงกล้ามเนื้อขา ไม่แตกต่างกัน 3) เมื่อเปรียบเทียบความคล่องแคล่วว่องไวหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มทดลองทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยของความคล่องแคล่วว่องไวแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนที่มีต่อทักษะการส่งลูกในรายวิชาแบดมินตันของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to study the effect of physical education learning management with peer-to-peer on serve skills in badminton courses with upper secondary school students; (2) to compare the effect of peer-to-peer physical education learning management with a conventional instruction on serve skills in badminton courses with upper secondary school students. The sample group consisted of 84 students in Mathayomsuksa Four at Bansuan Jananusorn School, the first semester of the 2022 academic year. The researcher used a purposive sampling method for two classrooms with similar average delivery skills as a sample group and divided into an experimental group of 42 subjects, who received peer-to-peer physical education management. The control group, 42 subjects, received conventional instruction learning management. The research instrument for this research included; lesson plan in physical education management with peer-to-peer and normal with a reliability of 0.84 and video media with a reliability of 0.91, serve skills test included the following: (1) forehand long serve test with a reliability of 0.84; and a (2) backhand short serve test with a reliability of 0.92. The data were analyzed to find the mean, standard deviation and t-test. The research findings were as follows: (1) the experimental group, who received physical education learning management with peer-to-peer after eight weeks hadbetter on serve skills than before the experiment at a significant level of 0.05; (2) the control group, whoreceived of physical education learning management with normal after the eight weeks had better on serve skills than before the experiment at a significant level of 0.05; (3) after the eight weeks of experiment, the experimental group had better serve skills than the control group at significant level of 0.05, the pre-test was no different; and (4) the experimental group had a mean score on satisfaction with physical education learning management with peer-to-peer, after the experiment was at a high level of 4.45.การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองเพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนที่มีต่อทักษะการส่งลูกแบดมินตันของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย และเปรียบเทียบผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนกับแบบปกติที่มีต่อทักษะการส่งลูกแบดมินตัน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านสวน (จั่นอนุสรณ์) ปีการศึกษา 2565 ผู้วิจัยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 2 ห้องเรียน ที่มีค่าเฉลี่ยของทักษะการส่งลูกใกล้เคียงกันเป็นกลุ่มตัวอย่าง แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 42 คน ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อน กลุ่มควบคุม 42 คน ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนและแบบปกติ สื่อวิดิทัศน์ แบบทดสอบทักษะการส่งลูกประกอบด้วย แบบทดสอบทักษะการส่งลูกยาวหน้ามือ และแบบทดสอบทักษะการส่งลูกสั้นหลังมือ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลทางสถิติ หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติค่าที ผลการวิจัยพบว่า (1) กลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนหลังการทดลอง มีทักษะการส่งลูกดีกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนมีทักษะการส่งลูกดีกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนก่อนการทดลองไม่แตกต่างกัน และ (3) ความพึงพอใจของกลุ่มทดลองที่มีต่อการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนโดยรวม อยู่ในระดับมาก(ค่าเฉลี่ย=4.45)MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ผลฉับพลันของการออกกำลังกายแบบแรงต้านร่วมกับการฝึกหายใจแบบปราณายามะที่มีต่อหน้าที่การทำงานของหลอดเลือด
Get PDFThe objectives of this study are as follows: resistance training can cause sudden hypertension and the negative effects on blood vessels in untrained males. The purposes of this research were to study the effects of Pranayama breathing after exercise with resistance to flow-mediated dilation (FMD), vascular stiffness, and blood pressure levels immediately in untrained males. The methods were 22 untrained males, aged 18 to 25, and the average was divided into two groups, as follows: (1) resistance exercises (RE) with 11 people (one person withdrew from the research) trained with leg extensions at 70% of one repetition maximum (RM), 10 repetitions a set for five sets rest for one minute per set and after that measured FMD and PWV immediately in 10, 15, 30 and 60 minute intervals; and (2) resistance exercises combined with Pranayama breathing (RE+ Breathing) and 10 people in this group had Pranayama breathing for five minutes after resistance training. The results of the study are as follows: the subjects had an average age of 22, an average body weight of 71.90 kg, a height average of 173.13 cm, a body mass index (BMI) average of 23.61 kg/m², a fat average of 22.45%, a muscle tone average of 30.11%, a maximum heart rate average of 192.45 beats per minute, and a resting heart rate average of 74.5 beats per minute. Systolic Blood Pressure (SBP) while resting had an average 121.59 mmHg, and Diastolic Blood Pressure (DBP) while the resting average of 69.13 mmHg, an FMD average 4.05%, an average pulse wave velocity (PWV) of 1184.65 mmHg and a mean arterial pressure (MAP) of 89.78 mmHg. In conclusion, the results of this research were resistance exercise or resistance exercise combined with Pranayama breathing did not increase the FMD of brachial artery after practicing Pranayama breathing for five minutes. In addition, there were no sudden changes in vascular stiffness and blood pressure after Pranayama breathing. การฝึกด้วยแรงต้านมีผลให้ความดันโลหิตสูงแบบฉับพลันและส่งผลเสียต่อหลอดเลือดในผู้ชายสุขภาพดี ไม่ได้ออกกำลังกายเป็นประจำ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการฝึกหายใจแบบปราณายามะหลังจากออกกำลงกายด้วยแรงต้านที่มีต่อ FMD, ความแข็งตัวของหลอดเลือด, ระดับความดันโลหิตแบบเฉียบพลัน วิธีการ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ชายที่ไม่ได้รับการฝึกหรือออกกำลังกายเป็นประจำ อายุระหว่าง 18- 25 ปี จำนวน 22 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม 1)ออกกำลังกายแบบแรงต้าน (RE) จำนวน 11 คน (อาสามาสมัครขอถอนตัวจากการวิจัยจำนวน 1 คน) ฝึกด้วยท่า leg extension กำหนดความหนักที่ 70% 1RM จำนวน 5 เซต เซตละ10 ครั้ง แต่ละเซตพัก 1 นาที หลังจากนั้นทำการตรวจวัดค่า FMD และ PWV ทันทีและในนาทีที่ 10,15 ,30,60 นาทีและ 2)ออกกำลังกายแบบแรงต้านร่วมกับฝึกหายใจแบบปราณายามะ (RE+ Breathing) จำนวน 10 คน โดยฝึกหายใจแบบปราณายามะเป็นเวลา 5 นาที หลังจากฝึกด้วยแรงต้าน ผลการวิจัย กลุ่มตัวอย่างมีอายุเฉลี่ย 22 ปี น้ำหนักตัวเฉลี่ย 71.90 กิโลกรัม ส่วนสูงเฉลี่ย 173.13 เซนติเมตร ค่าดัชนีมวลกาย (BMI) เฉลี่ย 23.61 kg/m² มีไขมันเฉลี่ย 22.45 เปอร์เซ็นต์ มีกล้ามเนื้อเฉลี่ย 30.11 เปอร์เซ็นต์ อัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดเฉลี่ย 192.45 ครั้งต่อนาที อัตราการเต้นของหัวใจขณะพัก เฉลี่ย 74.5 ครั้งต่อนาที ความดันโลหิตขณะหัวใจบีบตัว (SBP) ขณะพักเฉลี่ย 121.59mmHg ความดันโลหิตขณะหัวใจคลายตัว (DBP) ขณะพักเฉลี่ย 69.13 mmHg การไหลของเลือดผ่านการขยายตัวของหลอดเลือด (FMD) เฉลี่ย 4.05 เปอร์เซ็นต์ ความเร็วของคลื่นชีพจร (PWV) เฉลี่ย 1184.65 mmHg และความดันหลอดเลือดแดงเฉลี่ย(MAP)89.78mmHg
สรุปผลการวิจัย พบว่า การออกกำลังกายแบบแรงต้าน หรือแบบแรงต้านร่วมกับฝึกหายใจแบบปราณายามะ ไม่สามารถเพิ่ม ค่า FMD ของ brachial artery ภายหลังการฝึกหายใจแบบปราณายามะเพียง 5 นาที นอกจากนี้มียังไม่พบการเปลี่ยนแปลงของค่าความแข็งตัวของหลอดเลือดและความดันโลหิตแบบฉับพลันหลังจากการฝึกหายใจแบบดังกล่าวMASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department Of Sport Scienceภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬ
ผลของการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริงที่มีต่อการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ตามกรอบการประเมินของ PISA
Get PDFThe purposes of this study are as follows: (1) to compare the mathematical reasoning of the students based on the PISA assessment framework before and after administrating inquiry mathematics learning (5E) through real-life situations; (2) to compare mathematical reasoning based on the PISA assessment framework of students after inquiry mathematics learning (5E) in real life situations with a criterion of 70%. The sample in this study included 38 Matthayomsuksa Four students in the second semester of the 2022 academic year at Srinakharinwirot University Prasarnmit Demonstration School (Secondary). They were selected using the cluster random sampling technique. The duration of the research was 16 periods. The instruments used in this study were lesson plans and mathematical reasoning based on the PISA assessment framework test, an item of objective congruence (IOC) of 0.67-1.00, difficulty of 0.25 – 0.75, an item discrimination of 0.20-0.90 and a reliability of 0.79. This research used the One-Group Pretest-Posttest Design. The statistical procedures used for data analysis were mean, standard deviation, a t-test for dependent samples and a t-test for one sample. The results revealed the following: (1) mathematical reasoning based on the PISA assessment framework of the students after experiencing the inquiry mathematics learning (5E) through real-life situations were higher than before and at a statistically significant level of .05; and (2) the mathematical reasoning based on the PISA assessment framework of the students after experiencing the inquiry mathematics learning (5E) through real-life situations was higher than the criterion of 70%, a statistically significant level of .05, and an average of 23.45, amounting to 73.28%.การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ (1) เปรียบเทียบการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ตามกรอบการประเมินของ PISA ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริง (2) เปรียบเทียบการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ตามกรอบการประเมินของ PISA หลังได้รับการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริงกับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนรินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 38 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม
ใช้เวลาในการทดลองจำนวน 16 คาบ เครื่องมือที่ใช้ คือ แผนการจัดการเรียนรู้และแบบวัดการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ ตามกรอบการประเมินของ PISA มีค่าดัชนีความสอดคล้อง ตั้งแต่ 0.67 – 1.00 ความยากง่าย ตั้งแต่ 0.25 – 0.75 ค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ 0.20 – 0.90 ค่าความเชื่อมั่น 0.79 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบแผน One-Group Pretest – Posttest Design ทดสอบสมมติฐานโดย t-test for dependent samples และ t-test for one sample ผลการวิจัยพบว่า (1) การให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ตามกรอบการประเมินของ PISA หลังได้รับการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริงสูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) การให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ตามกรอบการประเมินของ PISA หลังได้รับการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริงสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 23.45 คิดเป็นร้อยละ 73.28MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department Of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
ความเป็นดนตรีที่ปรากฏในพุทธศาสนาวัชรยานแบบทิเบต
Get PDF This research is related to ethnomusicology. The study was qualitative research which has been collected by documentary data and fieldwork. The descriptive results aimed to study the main two objectives: (1) Vajrayana Buddhism in Thai social context had two types, namely Indian Vajrayana Buddhism, which arose in ancient kingdoms, including Dvaravati, Srivijaya, Lavapura, and Lanna, based on archaeological evidence. Indian Vajrayana Buddhism gradually declined after the Sukhothai period, due to the increased popularity of Theravada Buddhism in Thai society and culture. Tibetan Vajrayana Buddhism originated from Master Bodhi Chaeng Mahathera, a senior monk who studied Vajrayana Buddhism in Tibet. Nowadays, there are various ways to propagate and to transfer Tibetan Vajrayana Buddhism’s teaching in Thailand, particularly propagation via a Dhamma center, a literature review, and the use of information technology; and (2) in terms of the music of Tibetan Vajrayana Buddhism in Thai social context, many Tibetan musical instruments have been performed in ritual ceremonies, especially percussion instruments. Meanwhile, mantras were principally performed in melody. There were three musical types: a music ensemble, a music performance with a mantra, and a mantra without music performance.
งานวิจัยเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับศาสตร์ทางด้านมานุษยดุริยางควิทยา ใช้วิธีดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและงานภาคสนาม รายงานผลการวิจัยในเชิงพรรณนาตามจุดมุ่งหมาย 2 ประการ คือ (1) พุทธศาสนาวัชรยานที่ปรากฏในบริบทสังคมไทย พบว่ามีสองลักษณะคือพุทธศาสนาวัชรยาน แบบอินเดียซึ่งพบตั้งแต่ในสมัยอาณาจักรโบราณ คือ ทวารดี ศรีวิชัย ละโว้ ล้านนา ดังปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี โดยภายหลังเริ่มเสื่อมสลายในสมัยสุโขทัยเป็นต้นมา เนื่องจากสังคมไทยได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนาเถรวาทแบบลังกาวงศ์มาทดแทน และพุทธศาสนาวัชรยาน แบบทิเบต ซึ่งมีจุดเริ่มต้นจากการที่ท่านเจ้าคุณโพธิ์แจ้งมหาเถระได้จาริกไปศึกษาพุทธศาสนาวัชรยานในทิเบต ปัจจุบันลักษณะการเผยแพร่และถ่ายทอดองค์ความรู้พุทธศาสนาวัชรยานในประเทศไทย ได้แก่ การเผยแพร่ผ่านสำนักธรรม งานวรรณกรรม และสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศ (2) ความเป็นดนตรีที่ปรากฏในพุทธศาสนาวัชรยานแบบทิเบตในบริบทสังคมไทย พบว่ามีการใช้เครื่องดนตรีทิเบตหลายชนิดในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา โดยมากเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ส่วนทำนองเกิดจากการใช้เสียงสวดมนตร์เป็นหลัก ลักษณะการบรรเลงดนตรีปรากฏสามรูปแบบ ได้แก่ การบรรเลงดนตรีรวมวง การบรรเลงดนตรีประกอบการสวดมนตร์ และการสวดมนตร์โดยไม่มีดนตรีประกอบDOCTOR OF ARTS (D.A.)ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศศ.ด.)-
ความต้านทานการแตกหักของรากฟันจำลองสภาวะปลายรากฟันเปิดภายหลังการใส่แคลเซียมไฮดรอกไซด์ในคลองรากฟัน ด้วยการอุดปิดปลายรากฟันด้วยเอ็มทีเอ
Get PDFThe aim of this study was to compare the fracture resistance of simulated immature teeth with apical plugs with ProRoot MTA, MTA Angelus and RetroMTA after calcium hydroxide intracanal medication. The materials and methods included the following: 50 extracted, single-rooted human mandibular premolars were chosen for the study. Firstly, to standardize the 9mm root length, the crowns were cut off at and 9mm below cementoenamel junction transversely. The simulations for immature apices were carried out using No.1-6 Peeso reamer to obtain a 1.7 mm diameter root each and two control groups of 10 roots each. In the negative control group (Group One), no treatment was performed, while the other positive control group (Group Two), 30 days calcium hydroxide intracanal medication was performed. In the experimental groups, the ProRoot MTA (Group Three), MTA Angelus (Group Four) and RetroMTA (Group Five) were packed ultrasonically to apical 1/3 of those roots after 30 days calcium hydroxide intracanal medication. The specimens were vertically loaded in a Universal Testing Machine at cross head speed of 1 mm/min until fracture occurred. The maximum force (Newton) and fracture pattern were recorded. The results indicated the following: the highest mean fracture resistance was shown in Group One (543.33 ± 37.17 N) while the lowest was in Group Two (239.98 ± 27.19 N). The mean fracture resistance of the experimental groups was 432.82 ± 68.06 N (Group Three), 396.92 ± 59.93 N (Group Four) and 389.08 ± 56.25 N (Group Five). According to the statistical analysis, significant differences were found between control groups and experimental groups (p.05). In conclusion, an apical plug with ProRoot MTA, MTA Angelus and RetroMTA had a significant strengthening effect on the fracture resistance of simulated immature teeth after calcium hydroxide intracanal medication had been used with no differences between groups.วัตถุประสงค์ : เพื่อเปรียบเทียบความต้านทานการแตกหักของรากฟันจำลองสภาวะปลายรากฟันเปิดเมื่ออุดปิดปลายรากฟันด้วยโปรรูทเอ็มทีเอ เอ็มทีเอแองเจลัส และเรโทรเอ็มทีเอ ภายหลังการใส่แคลเซียมไฮดรอกไซด์ในคลองรากฟัน วัสดุอุปกรณ์และวิธีการ : ใช้ฟันกรามน้อยล่างของมนุษย์ที่มีรากเดียวจำนวน 50 ซี่ ทำการเตรียมความยาวรากฟันให้ได้ 9 มิลลิเมตร โดยตัดส่วนตัวฟันเหนือตำแหน่งรอยต่อเคลือบรากฟันกับเคลือบฟันและตัดปลายรากฟันในแนวขวางส่วนใต้ตำแหน่งรอยต่อเคลือบรากฟันกับเคลือบฟัน 9 มิลลิเมตรออก จากนั้นเตรียมคลองรากฟันด้วยพีโซรีเมอร์ ขนาด 1-6 เพื่อจำลองสภาวะฟันปลายรากเปิดให้ได้ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของคลองรากฟันเท่ากับ 1.7 มิลลิเมตร แบ่งกลุ่มโดยการสุ่มเลือกฟันออกเป็นกลุ่มทดลอง 3 กลุ่ม กลุ่มละ 10 ซี่ และกลุ่มควบคุม 2 กลุ่ม กลุ่มละ 10 ซี่ กลุ่มที่ 1 กลุ่มควบคุมแบบลบเป็นกลุ่มที่ไม่ได้ทำการรักษาใดๆ กลุ่มที่ 2 กลุ่มควบคุมแบบบวกเป็นกลุ่มที่ได้รับการใส่แคลเซียมไฮดรอกไซด์ในคลองรากฟันเป็นระยะเวลา 30 วัน กลุ่มที่ 3-5 จะทำการอุดปิดปลายรากฟันด้วยโปรรูทเอ็มทีเอ เอ็มทีเอแองเจลัส และเรโทรเอ็มทีเอ 4 มิลลิเมตรร่วมกับการกระตุ้นด้วยเครื่องอัลตราโซนิก ภายหลังการใส่แคลเซียมไฮดรอกไซด์ในคลองรากฟันเป็นระยะเวลา 30 วัน ทำการทดสอบความต้านทานการแตกหักของรากฟันด้วยเครื่องทดสอบแรงสากล ซึ่งจะให้แรงขนานกับแนวแกนของรากฟันด้วยความเร็วคงที่ 1 มิลลิเมตรต่อนาทีจนเกิดการแตกหัก บันทึกค่าแรงสูงสุดที่ทำให้รากฟันเกิดการแตกหักในหน่วยนิวตัน และดูรูปแบบการแตกหักของรากฟัน ผลการศึกษา : กลุ่มที่ 1 มีค่าเฉลี่ยความต้านทานการแตกหักของรากฟันสูงสุด (543.33 ± 37.17 นิวตัน) ขณะที่กลุ่มที่ 2 มีค่าต่ำสุด (239.98 ± 27.19 นิวตัน) ส่วนค่าเฉลี่ยความต้านทานการแตกหักของรากฟันในกลุ่มทดลองมีค่าเท่ากับ 432.82 ± 68.06 นิวตัน (กลุ่มที่ 3) 396.92 ± 59.93 นิวตัน (กลุ่มที่ 4) และ 389.08 ± 56.25 นิวตัน (กลุ่มที่ 5) เมื่อทำการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติพบว่ากลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p.05) สรุป : การอุดปิดปลายรากฟันด้วยโปรรูทเอ็มทีเอ เอ็มทีเอแองเจลัส และเรโทรเอ็มทีเอ ภายหลังการใส่แคลเซียมไฮดรอกไซด์ในคลองรากฟัน สามารถเพิ่มความต้านทานการแตกหักของรากฟันจำลองสภาวะปลายรากฟันเปิดได้อย่างมีนัยสำคัญ และไม่มีความแตกต่างกันระหว่างวัสดุทั้ง 3 ชนิดMASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-
ผลของน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูมต่อการรักษาบาดแผลที่เกี่ยวข้องกับการแสดงออกของยีนอะควาพอริน-3ในเซลล์เคราติโนไซต์
Get PDFThe purpose of this research is to study the effects of volatile oil from bael leaf, limonene and trans-caryophyllene, which are components of bael leaf oil, on wound closure. The wound healing mechanism related to the expression level of the aquaporin-3 gene was studied by RT real-time PCR. Wounds were created by scratch and insert culture in keratinocyte (HaCaT) cells cultured in a medium containing 2% FBS. The wound closure was observed under a microscope, the results were photographed and the percentage of wound closure was calculated. The results showed that in the range of non-toxic concentrations at 24 h, bael leaf oil (5 µg/mL) resulted in a significant increase in wound closure (84.51%) compared to the control group (30.81%) (*P<0.05), and trans-caryophyllene (4 µg/mL) resulted in a significant increase in wound closure (77.99%) compared to the control group (43.45%) (*P<0.05). Wound closure was not significantly different from the control group at any concentration of limonene. At 48 h, trans-caryophyllene (0.8 µg/mL) resulted in significant increase in wound closure (83.99%) compared to the control group (58.52%) (*P<0.05). Wound closure from all concentrations of bael leaf oil and limonene was not different from the control group. The results of the cell viability study in 2% FBS medium at 24 hours by WST-1 assay showed that the percentage of cell viability treated with bael leaf oil (5 µg/mL) was not different from the control group. This suggests that wound closure is unrelated to cell proliferation. The percentage of cell viability (110.09%) that received trans-caryophyllene (4 µg/mL) was significantly increased compared to the control group (*P<0.05). Thus, wound closure is associated with cell proliferation and cell migration. The results of a study on the expression level of the aquaporin-3 gene revealed that cells treated with bael leaf oil (5 µg/mL) and trans-caryophyllene (4 µg/mL) had 3.7±1.2 fold and 3.0±0.9 fold increase in gene expression, respectively, compared to the control group. This is the first study to demonstrated that the wound healing effect of bael leaf oil is related to the activity of trans-caryophyllene in its constituents and to the expression of the aquaporin-3 gene.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูม สารลิโมนีน และสารทรานแคริโอฟิลลีน ซึ่งเป็นองค์ประกอบของน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูมต่อการปิดของบาดแผล และศึกษากลไกการสมานแผลที่เกี่ยวข้องกับระดับการแสดงออกของยีนอะควาพอริน-3 ด้วยวิธี RT real-time PCR สร้างบาดแผลโดยวิธี scratch และ culture insert ในเซลล์เคราติโนไซต์ (HaCaT) ที่เลี้ยงในอาหารที่มี FBS ร้อยละ 2 สังเกตการปิดบาดแผลของเซลล์ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ บันทึกผลโดยการถ่ายภาพและ คำนวณร้อยละการปิดของบาดแผล ผลการศึกษาพบว่าในช่วงความเข้มข้นที่ไม่เป็นพิษต่อเซลล์ ที่เวลา 24 ชั่วโมง น้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูม (5 µg/mL) ส่งผลให้การปิดของบาดแผล (ร้อยละ 84.51) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (ร้อยละ 30.81) (*P<0.05) สารทรานแคริโอฟิลลีน (4 µg/mL) ส่งผลให้การปิดของบาดแผล (ร้อยละ 77.99) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (ร้อยละ 43.45) (*P<0.05) ส่วนการปิดของบาดแผลจากการกระตุ้นด้วยสารลิโมนีนทุกความเข้มข้นไม่ต่างจากกลุ่มควบคุม ที่เวลา 48 ชั่วโมงสารทรานแคริโอฟิลลีน (0.8 µg/mL) ส่งผลให้การปิดของบาดแผล (ร้อยละ 83.99) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (ร้อยละ 58.52) (*P<0.05) การปิดของบาดแผลจากการกระตุ้นด้วยน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูมและสารลิโมนีนทุกความเข้มข้นไม่ต่างจากกลุ่มควบคุม และผลการศึกษาการมีชีวิตรอดของเซลล์ในอาหารที่มี FBS ร้อยละ 2 ที่ 24 ชั่วโมง ด้วย WST-1 assay พบว่าร้อยละการมีชีวิตของเซลล์ที่ได้รับน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูม (5 µg/mL) ไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม แสดงว่าการปิดของบาดแผลไม่สัมพันธ์กับการเพิ่มจำนวนเซลล์ ในขณะที่ร้อยละการมีชีวิตของเซลล์ (ร้อยละ 110.09) ที่ได้รับสารทรานแคริโอฟิลลีน (4 µg/mL) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (*P<0.05) แสดงให้เห็นว่าการปิดของบาดแผลสัมพันธ์กับการเพิ่มจำนวนเซลล์ร่วมกับการเคลื่อนที่ของเซลล์ ผลการศึกษาระดับการแสดงออกของยีนอะควาพอริน-3 พบว่าเซลล์ที่ได้รับน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูม (5 µg/mL) และเซลล์ที่ได้รับสารทรานแคริโอฟิลลีน (4 µg/mL) มีการแสดงออกของยีนเพิ่มขึ้น 3.7±1.2 เท่า และ 3.0±0.9 เท่าของกลุ่มควบคุม ตามลำดับ การศึกษานี้เป็นครั้งแรกที่พบว่าฤทธิ์สมานแผลของน้ำมันหอมระเหยจากใบมะตูมมีความสัมพันธ์กับฤทธิ์ของสารทรานแคริโอฟิลลีนในองค์ประกอบและสัมพันธ์กับการแสดงออกของยีนอะควาพอริน-3MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-
การระบุความบกพร่องด้านการทรงตัวในผู้สูงอายุที่มีปัญหาปวดคอเรื้อรัง
Get PDFChronic neck pain (CNP) can affect postural control among older adults. Gait performance, in terms of gait speed and symmetry, is an indicator of dynamic postural control. The Balance Evaluation Systems Test (BESTest) is used to assess the systems of postural control. This study aims to determine which gait variables were more sensitive to dynamic postural control among older adults with CNP and assessed that BESTest could identify postural control impairments in CNP and item difficulty by Rasch analysis. This cross-sectional study recruited 30 young adults (YOUNG), aged 20-40 years, and 80 older adults, aged 60 years or older [without neck pain (OLD) = 60, with chronic neck pain (CNP) = 20]. Questionnaires were used to collect demographic data, neck pain intensity, self-rated neck pain and disability, and balance confidence. The 10-Meter Walk test was used to assess gait performance with three different conditions: no head movement (NM), horizontal head movement (HM), and vertical head movement (VM). BESTest was used to assess postural control. The Inertial Measurement Unit was used to capture and analyze gait parameters. The CNP group reported moderate pain and zero to mild disability in daily activities. Balance confidence was moderately correlated with gait speed (r=0.62) and moderately inversely correlated with gait asymmetry during HM and VM (-0.56 and -0.69, respectively). The CNP group showed slower gait speed during HM and VM (p<0.05), lower stride length and cadence. The gait asymmetry index in the CNP group was higher than the OLD group in VM (p<0.05). Thus, gait speed with a head movement was more sensitive. Compared to the YOUNG group, the BESTest score was lower in the OLD group, the CNP group had the lowest score, in biomechanical constraints, transitions-anticipatory postural adjustment and reactive postural response (p< 0.05). The BESTest was the most accurate of the three was 48.5 of 51 for older adults whose daily life were affected by neck problems with a high AUC (0.79), sensitivity (72%), and specificity (69%). The Timed Up and Go was the most difficult BESTest item for all groups, while 14 items had more difficulty for the CNP group. BESTest can identify postural control impairments in older adults affected by CNP and help clinicians consider management to prevent falls in CNP.-DOCTOR OF PHILOSOPHY (Ph.D.)ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)-