DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
การสร้างชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะด้านการฟัง การร้อง และการเคลื่อนไหวสำหรับนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1 โรงเรียนประภามนตรี 2
Get PDFThe purpose of this research is to create and evaluate the effectiveness of the listening skill development activity teaching packages, including singing and movement for students in Kindergarten One, including studying their learning achievements with the aforementioned skills-enhancing activity teaching. The research method was carried out from a sample group of 25 people, students in Kindergarten One at Praphamontree Two School for a period of eight weeks and their achievements were measured every week after school. To create a set of teaching activities to enhance the listening, singing and movement skills that are effective and suitable for teaching and learning. The results of the study found that the creation of a teaching package for enhancing listening, singing and movement skills for students in Kindergarten One at Praphamontree Two School, and the teaching packages created are of good quality and could be used in research. The results of the quality assessment of the teaching packages by experts were divided into two aspects: (1) the content aspect had an average score of 4.89; (2) the test score average score was 5.0., for listening, singing, and movement. Overall, it was found that the average value obtained was 4.96, meaning the quality of the teaching package for listening, singing and movement skills had good quality. In terms of the evaluation results from the experimental use of the teaching packages, all six learning plans with Kindergarten One students of Praphamontree School Two, a total of 25 people, to find the effectiveness of the teaching packages, it was found that E1 was 83.8 and E2 was 89.8, indicating that the activities that the learners had were determined by the post-test, had consistency and resulted in changes in learning achievement in terms of theory.การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและประเมินประสิทธิภาพของชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะด้านการฟัง การร้องและการเคลื่อนไหว สำหรับนักเรียนชั้นอนุบาล 1 รวมทั้งศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนด้วยชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะดังกล่าว โดยมีวิธีการดำเนินวิจัยจากกลุ่มตัวอย่าง 25 คน ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นอนุบาล 1 โรงเรียนประภามนตรี 2 ในระยะเวลา 8 สัปดาห์ และได้วัดผลสัมฤทธิ์หลังเรียนทุกสัปดาห์ เพื่อสร้างชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะด้านการฟัง การร้อง และการเคลื่อนไหวที่มีประสิทธิภาพและมีความเหมาสมต่อการเรียนการสอน ผลการศึกษา พบว่า การสร้างชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะด้านการฟัง การร้อง และการเคลื่อนไหว สำหรับนักเรียนชั้นอนุบาล 1 โรงเรียนประภามนตรี 2 ซึ่งชุดการสอนที่สร้างขึ้นมีคุณภาพดี สามารถนำไปใช้ในการวิจัยได้ โดยมีผลการประเมินคุณภาพชุดการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญ แบ่งออกเป็น 2 ด้าน ได้แก่ 1. ด้านเนื้อหา ค่าเฉลี่ยที่ได้คือ 4.89 , 2. ด้านแบบทดสอบค่าเฉลี่ยที่ได้ คือ 5.0 ผลการพิจารณาคุณภาพของชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะด้านการฟัง การร้อง และการเคลื่อนไหว โดยภาพรวมทั้งหมด พบว่า ค่าเฉลี่ยที่ได้ คือ 4.96 แปลว่า คุณภาพของชุดการสอนกิจกรรมเสริมทักษะด้านการฟัง การร้อง และการเคลื่อนไหวมีคุณภาพที่ดี ด้านผลการประเมินจากการทดลองใช้ชุดการสอนทั้งหมด 6 แผนการเรียนรู้กับนักเรียนชั้นอนุบาล 1 โรงเรียนประภามนตรี 2 จำนวนทั้งหมด 25 คน เพื่อหาประสิทธิภาพชุดการสอน พบว่า E1 เท่ากับ 83.8 และ E2 เท่ากับ 89.8 แสดงว่ากิจกรรมที่ผู้เรียนได้ทำกับการสอบหลังเรียนในสวนของทฤษฎี มีความสอดคล้องกัน และส่งผลให้ผู้เรียนมีการเปลี่ยนแปลงผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทฤษฎีMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
ผลของการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A ที่มีต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
Get PDFThe objectives of the study are as follows: (1) to study health education learning management using Phenomenon-Based Learning with the R-C-A questioning techniques on sexual risk behaviors among Grade Six students in both onsite and online learning; (2) to compare the achievement of health education learning management using Phenomenon-Based Learning with R-C-A questioning techniques on sexual risk behaviors between on-site and online learning of Grade Six students. The sample of study were drawn from two classes of Grade Six at Prasarnmit Demonstration School (Elementary) during the 2022 academic year and using the purposive sampling method. The Experimental Group One were grade 6/4 students and Experimental Group Two were online learning Grade Six students. The research materials included the following: (1) learning management using Phenomenon-Based Learning with R-C-A questioning techniques lesson plan and sexual risk behaviors test. The statistics employed were a dependent t-test and an independent t-test in the Difference Score. The findings are as follows: (1) the Grade Six students in onsite and online learning got higher scores in terms of Phenomenon-Based Learning with R-C-A questioning techniques got higher scores for sexual risk behaviors than the score before learning that had a statistically significant difference at a level of .05; and (2) the Grade Six students in onsite and online learning got higher scores in terms of sexual risk behaviors after learning than online Grade Six students had a statistically significant difference at a level of .05.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A ที่มีต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนเรียนและหลังเรียน ของห้องเรียนออนไซต์และห้องเรียนออนไลน์ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A ที่มีต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ หลังเรียนระหว่างนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ห้องเรียนออนไซต์กับห้องเรียนออนไลน์ กลุ่มประชากร คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร (ฝ่ายประถม) ปีการศึกษา 2565 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ และ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 5 แผน สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนการวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ก่อนและหลังเรียนของกลุ่มทดลองทั้งสองกลุ่มโดยใช้วิธีทางสถิติ Pair - Sample t-test และ 2) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนการวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศหลังเรียนของกลุ่มทดลองทั้งสองกลุ่มโดยใช้วิธีทางสถิติ Independent - Sample t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนห้องเรียนออนไซต์และห้องเรียนออนไลน์ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A มีผลการวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศหลังเรียน สูงกว่า ก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนห้องเรียนออนไซต์ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A มีผลการวัดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ หลังเรียน สูงกว่า นักเรียนห้องเรียนออนไลน์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ปัจจัยทางสังคมและความฉลาดที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม
Get PDFThis comparative correlation research aims to 1) compare self-care behaviors of breast cancer patients with different socio-cultural characteristics, 2) examine the interaction between psychological and social factors on the self-care behaviors of breast cancer patients, and 3) identify important predictors of self-care behaviors among breast cancer patients. The sample consisted of 186 breast cancer patients who received treatment at a hospital between January and December 2020. The data was collected using a questionnaire with a reliability coefficient ranging from .798 to .910. The data was analyzed using statistical methods such as t-test, ANOVA, and regression analysis. The findings of the research revealed that 1) the majority of breast cancer patients had high levels of self-care behaviors, stress management, and adherence to medical treatment with average scores of 5.05, 5.09, and 5.92, respectively. It was also found that breast cancer patients below the age of 60 had higher levels of self-care behaviors compared to those above 60 years old. 2) There was an interaction between health knowledge and social support, as well as between self-perceived empowerment and perceived social norms, which influenced self-care behaviors (p < .05). 3) Health literacy, health quotient, and spiritual intelligence could predict overall self-care behaviors of breast cancer patients with an accuracy of 62.0%.การวิจัยสหสัมพันธ์เชิงเปรียบเทียบครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่มีลักษณะชีวสังคมต่างกัน 2) ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรในกลุ่มปัจจัยลักษณะทางจิตและกลุ่มปัจจัยลักษณะทางสังคมที่มีต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม และ 3) ค้นหาปัจจัยสำคัญที่สามารถทำนายพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเอง โดยกลุ่มตัวอย่างเป็น ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งระหว่างเดือนมกราคม - ธันวาคม 2563 รวมจำนวน 186 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิตามระยะความรุนแรงของโรค เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามประมาณค่า 6 ระดับที่มีค่าความเชื่อมั่นของคอนบราค เท่ากับ .798 - 0.910 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา t-test, ANOVAและ Regression ผลการวิจัยพบว่า 1)ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมส่วนใหญ่มีระดับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองด้านรวม ด้านการจัดการความเครียด และด้านการปฏิบัติตามการรักษาของแพทย์อยู่ในระดับมากที่สุดด้วยค่าเฉลี่ยเท่ากับ 5.05, 5.09 และ5.92 ตามลำดับ และพบว่า ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่มีอายุน้อยกว่า 60 ปีมีพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองสูงกว่าผู้ป่วยที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป 2) มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพและการสนับสนุนทางสังคม และมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างความเชื่ออำนาจภายในตนและการรับรู้บรรทัดฐานทางสังคมที่มีผลต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเอง (p<.05) และ มี3) ความฉลาดทางสุขภาพความรอบรู้ด้านสุขภาพ และความฉลาดทางจิตวิญญาณ สามารถทำนายพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองด้านรวมของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมได้ร้อยละ 62.0 MASTER OF SCIENCE (M.S.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)-
พฤติกรรมการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกมในช่วงการระบาด ของโรคติดเชื้อโควิด-19 และการบาดเจ็บในผู้เล่นเกม
Get PDFThis research aimed to investigate the behaviors related to playing active video games, the injuries from playing active video games, and the relationship between of playing active video game behaviors and injuries among gamers. There were 396 participants who played active video games for at least one month during the COVID-19 pandemic, and were members of the "Nintendo Switch Malomlalaipaiduaygun" Facebook page community (A free society). The research instrument was an online questionnaire through Google Forms. The descriptive and inferential statistics were used for data analysis, with a statistical significance at p<0.05. The results from the data analyses revealed the following: (1) the behaviors of playing active video games: the majority of the participants had the main objective in playing games for entertainment (54.42%), Nintendo was the most popular platform (94.87%), had action/adventure/role-playing types of games mostly frequently played (45.87%), with a total of 22 types of played games, playing offline games (66.38%), one player for the most frequently played game (50.43%), with an average of 1-3 times per week (64.96%), time for the most frequent game playing between 18:01 and 00:00 (86.04%), the average time per session of playing games was at 31-60 minutes (49.29%), had an average perceived exertion during playing games between seven (22.22%) and eight (21.08%), and had a periodic warm-up before playing game (43.59%) and cool-down after playing games (41.31%); (2) injuries from playing active video games: 36.75% of the participants experienced injuries playing active video games. The majority of the injured participants had mild symptoms and could play games normally (87.60%), with an average duration of treatment and recovery of less than a week (90.70%), an average injury frequency of once per month (81.40%), incorrect body movements or improper playing techniques were the cause of injuries (35.23%), the site of injury at the arms (21.95%), tissue injuries at muscles and tendons (65.41%), had the characteristic of injury only once and did not repeat (67.18%); (3) the behavior related to injuries were the number of players, average duration of play per session, the gaming platform, the duration of games, and the cool-down after the game. In conclusion, playing active video games can lead to injuries and players should be careful playing games and adopting appropriate injury-prevention measures. งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกม การบาดเจ็บจากการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกม และความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกมกับการบาดเจ็บในผู้เล่นเกม กลุ่มตัวอย่างมีจำนวน 396 คน ซึ่งเป็นผู้ที่เล่นแอคทีฟวิดีโอเกมเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 1 เดือน ในช่วงการระบาดของโรคติดเชื้อโควิด-19 และเป็นสมาชิกของเพจเฟซบุ๊ก Nintento Switch มาล้มละลายไปด้วยกัน (สังคมเสรี) เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามออนไลน์ผ่าน Google Form มีการใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานในการวิเคราะห์ข้อมูล โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า; 1) พฤติกรรมการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกม : กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญที่สุดในการเล่นเกม คือ เพื่อความบันเทิง (ร้อยละ 54.42) มีแพลตฟอร์มของเกมที่เล่นบ่อยที่สุด คือ Nintendo (ร้อยละ 94.87) มีชนิดของเกมที่เล่นบ่อยที่สุด คือ เกมแอคชัน / ผจญภัย / บทบาทสมมติ (ร้อยละ 45.87) โดยมีเกมที่เล่นทั้งหมด 22 ชนิด มีการเล่นเกมที่เป็นรูปแบบออฟไลน์ (ร้อยละ 66.38) มีผู้เล่นสำหรับเกมที่เล่นบ่อยที่สุด จำนวน 1 คน (ร้อยละ 50.43) มีการเล่นเกมเฉลี่ย 1 – 3 ครั้ง/สัปดาห์ (ร้อยละ 64.96) มีการเล่นเกมบ่อยที่สุดในช่วงเวลา 18.01 – 00.00 น. (ร้อยละ 86.04) มีการใช้ระยะเวลาเฉลี่ยในการเล่นเกมแต่ละครั้ง 31 – 60 นาที (ร้อยละ 49.29) มีความเหนื่อยโดยเฉลี่ยขณะเล่นเกมที่ระดับ 7 (ร้อยละ 22.22) ถึง 8 (ร้อยละ 21.08) มีการอบอุ่นร่างกายก่อนการเล่นเกมบางครั้ง (ร้อยละ 43.59) และมีการคลายอุ่นหลังการเล่นเกมบางครั้ง (ร้อยละ 41.31); 2) การบาดเจ็บจากการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกม : กลุ่มตัวอย่าง ร้อยละ 36.75 เคยมีการบาดเจ็บจากการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกม ผู้บาดเจ็บส่วนใหญ่จะมีอาการไม่รุนแรง สามารถเล่นเกมได้ตามปกติ (ร้อยละ 87.60) มีระยะเวลาในการรักษาและฟื้นฟูสภาพโดยเฉลี่ยน้อยกว่า 7 วัน (ร้อยละ 90.70) มีความถี่ในการบาดเจ็บเฉลี่ย 1 ครั้ง/เดือน (ร้อยละ 81.40) มีสาเหตุมาจากการเคลื่อนไหวร่างกาย / เทคนิคการเล่นไม่ถูกต้อง (ร้อยละ 35.23) มีตำแหน่งของการบาดเจ็บที่แขน (ร้อยละ 21.95) และมีเนื้อเยื่อที่บาดเจ็บ คือ กล้ามเนื้อ / เอ็นกล้ามเนื้อ (ร้อยละ 65.41) และมีลักษณะการบาดเจ็บ คือ เป็นครั้งเดียวและไม่เป็นซ้ำอีก (ร้อยละ 67.18); 3) พฤติกรรมการเล่นแอคทีฟวิดีโอเกมที่มีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บ ได้แก่ จำนวนผู้เล่นเกม ระยะเวลาในการเล่นเกมเฉลี่ยต่อการเล่น 1 ครั้ง แพลตฟอร์มของเกม ช่วงเวลาในการเล่นเกม และการคลายอุ่นหลังจากการเล่นเกมสรุปได้ว่า การเล่นแอคทีฟวิดีโอเกมสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บ ดังนั้น ผู้เล่นเกมจึงควรระมัดระวังในระหว่างการเล่นเกม และมีการใช้วิธีการป้องกันการบาดเจ็บอย่างเหมาะสม MASTER OF SCIENCE (M.Sc.)วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)--Department of Sport Scienceภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬ
การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแนะให้รู้คิด (CGI)ร่วมกับ เทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) เรื่อง อสมการ ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to compare the mathematical problem-solving abilities of Mathayomsuksa Three students on inequality before and after using Cognitive Guided Instruction and the Think-Pair-Share technique and with a criterion of 70%; (2) to compare the mathematical communication ability of Mathayomsuksa Three students on the subject of the inequality before and after Cognitive Guided Instruction and the Think-Pair-Share technique with a criterion of 70%. The subjects were 31 Mathayomsuksa Three students in the second semester of the 2022 academic year at Princess Ubolratana Rajakanya’s Bangkok College School. They were randomly selected by using Cluster Random Sampling. The instruments used in the data collection were as follows: (1) a teaching plan on the subject of inequality; and (2) the mathematics problem-solving abilities and a mathematical communication competency test. The data were statistically analyzed using a t-test for independent samples. The findings were as follows: (1) the mathematics problem-solving ability of the experimental group after Cognitive Guided Instruction and the Think-Pair-Share technique on inequality was statistically higher than before learning and statistically higher than the 70% criterion at a .05 level of statistical significance; (2) the mathematics communication ability of the experimental group after Cognitive Guided Instruction and the Think-Pair-Share technique on the subject of the inequality was statistically higher than before learning and statistically higher than the 70% criterion at a .05 level of statistical significance; and (3) the mathematical speaking communication ability of the experimental group after obtaining Cognitive Guided Instruction and Think-Pair-Share technique on the subject of the inequality could be categorized into three groups; the high, medium and low achiever. It found that 70.97 % of students were high achievers, 19.35 % of students were medium achievers and 9.68 % of students were low achievers.การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง อสมการ ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับ เทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) และเปรียบเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง อสมการ ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับ เทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) และเปรียบเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนอุบลรัตนราชกัญญาราชวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จำนวน 1 ห้อง มีนักเรียน 31 คน โดยเป็นนักเรียนคละความสามารถ ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) จากห้องเรียนทั้งหมด 3 ห้อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง อสมการ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาและการสื่อสารด้านการเขียนทางคณิตศาสตร์ เรื่อง อสมการ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 5 ข้อ โดยเป็นข้อสอบที่แบบอัตนัย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที (t – test for independent sample) ผลการวิจัย พบว่า 1. ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) เรื่อง อสมการ สูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ และสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2. ความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) เรื่อง อสมการ สูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ และสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3. ความสามารถในการสื่อสารด้านการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) เรื่อง อสมการ แบ่งได้เป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่มีความสามารถในการสื่อสารด้านการพูดสูง ปานกลาง ต่ำ โดย นักเรียนร้อยละ 70.97 เป็นกลุ่มที่มีความสามารถในการสื่อสารด้านการพูดสูง นักเรียนร้อยละ 19.35 เป็นกลุ่มที่มีความสามารถในการสื่อสารด้านการพูดปานกลาง และนักเรียนร้อยละ 9.68 เป็นกลุ่มที่มีความสามารถในการสื่อสารด้านการพูดต่ำMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Curriculum And Instructionภาควิชาหลักสูตรและการสอ
ภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร
Get PDFThe purposes of this research were as follows: (1) to study the visionary leadership of school administrators and the status of high-performance organizations of schools under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration; (2) to study the relationship between the visionary leadership of school administrators; and status as high-performance organizations of schools under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration; and (3) to study the visionary leadership of school administrators that affected their status as high-performance organizations of schools under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration. The sample consisted of 375 school administrators and teachers under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration and stratified sampling was based on schools as strata for setting the proportions. Then, they were selected by simple random sampling that used drawing lots. The instrument used questionnaires and the index of item objective congruence was valued at more than 0.60, the visionary leadership of administrators was .978, and the reliability of the high-performance organization was at .976. The statistics used for data analysis included mean, percentage, standard deviation, Pearson Product Moment Correlation Coefficient, and Multiple Regression. The results are revealed as follows: (1) the overall visionary leadership of school administrators under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration was at a high level; (2) the overall status as high-performance organizations of schools under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration was at a high level; (3) visionary leadership of school administrators was highly correlated, with a statistical significance of .01 and the correlation coefficients (r) = .853; and (4) visionary leadership of school administrators significantly affected the status as high-performance organizations of schools under the authority of the Bangkok Metropolitan Administration with a statistical significance of .05. All aspects affected the status as high-performance organizations of schools under the Bangkok Metropolitan Administration at 73.10%. การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาและการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาและการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร 3) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูสังกัดกรุงเทพมหานครจำนวน 375 คน โดยกำหนดตามตารางเครจซี่และมอร์แกน จากนั้นสุ่มแบบแบ่งชั้น โดยใช้ขนาดของสถานศึกษาเป็นระดับชั้นในการกำหนดสัดส่วน จากนั้นทำการสุ่มอย่างง่ายโดยการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้องของแบบสอบถามระหว่างตั้งแต่ 0.60 - 1.00 ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษา เท่ากับ .978 และค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษา เท่ากับ .976 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบวิธีการคัดเลือกเข้า ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับความเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) ภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์กับการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) = .853 แสดงว่าตัวแปรทั้งสองมีความสัมพันธ์ในระดับสูง และ 4) ภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาทุกด้านส่งผลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ได้ร้อยละ 73.10 MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to study the factors levels of access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools; (2) to study the relationship between factors and access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools; (3) to study the factors affecting access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools. The samples were 357 directors, teachers and parents of students with special needs in the schools under Bangkok metropolitan schools and stratified random sampling was used to calculate the sample size and simple random sampling. The instrument used for data collection was a five-point Likert scale questionnaire with IOC scores over 0.60. The reliability value of factors was at 0.90. The reliability value of access to education of children with special needs in secondary education was at 0.95, The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, Pearson Product Moment Correlation Coefficient and Multiple regression. The results were as follows: (1) the factors levels of access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools was at a high level; (2) the relationship between the factors and access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools, namely the government policies focusing on the education of children with special needs, the attitude of teacher and the general attitude of community and society was moderately correlated, with a statistical significance of .01; (3) the factors affected access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools, namely the government policies focusing on the education of children with special needs, the attitude of teacher and the general attitude of community and society with a statistical significance of .05. All 3 factors could affect access to education of children with special needs in secondary education under Bangkok metropolitan schools at 55.00%.การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับปัจจัยในการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร 2) เพื่อศึกษาระดับการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ศึกษากับการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร 4) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอน และผู้ปกครองของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษในสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร รวมทั้งสิ้น 357 คน จากนั้นสุ่มแบบแบ่งชั้นและสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่า IOC ตั้งแต่ 0.60 ขึ้นไป ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัย เท่ากับ 0.90 และคำความเชื่อมั่นของแบบสอบถามการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษา เท่ากับ 0.95 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับปัจจัยการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ระดับมาก 2) ระดับการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ระดับมาก 3) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ปัจจัยนโยบายของรัฐบาลที่เน้นไปที่การศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ ปัจจัยทัศนคติของบุคคลในชุมชนและสังคม และปัจจัยทัศนคติของครู มีความสัมพันธ์กับการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานครในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) ปัจจัยที่ส่งผลการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ปัจจัยนโยบายของรัฐบาลที่เน้นไปที่การศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ ปัจจัยทัศนคติของบุคคลในชุมชนและสังคม และปัจจัยทัศนคติของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ะดับ .05 โดยทั้ง 3 ปัจจัยส่งผลต่อการเข้าถึงการศึกษาของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษระดับชั้นมัธยมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ร้อยละ 55.00MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี
Get PDFThe purposes of this research are as follows: (1) to study the level of transformational leadership of school administrators under the authority of the Pathumthani Secondary Educational Service Area Office; (2) to study the digital competence levels of teachers under the authority of the Pathumthani Secondary Education Service Area Office; (3) to study the relationship between the transformational leadership of school administrators and the digital competence levels of teachers under the authority of the Pathumthani Secondary Education Service Area Office; and (4) to analyze the transformational leadership of school administrators to make predictions about the digital competence levels of teachers. The samples were 321 teachers under the authority of the Pathumthani Secondary Education Service Area Office. The data collection used a five-point rating scale questionnaires, the IOC was 0.60-1.00 and the reliability value of the questionnaire on the transformational leadership of school administrators was 0.90. The reliability of the questionnaire on the digital competence levels of teachers was 0.94 and the average mean of both was 0.92. The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, the Pearson correlation coefficient and the multiple regression analysis-enter method. The results were as follows: (1) the overall mean score indicated a high level of transformational leadership among school administrators. In terms of each aspect, intellectual stimulation was found to be the highest, followed by inspirational motivation, individualized influence and individualized consideration; (2) the digital competence levels of the teachers were at a high level. In terms of each aspect, digital media and technology skills was the highest, followed by basic knowledge of digital media and technology, choosing digital media and technology, media ethics and creating digital media and technology; (3) the relationship between the transformational leadership of school administrators was highly correlated, with a statistical significance of .05 (r =.858); and (4) the transformational leadership of school administrators were statistically significant at a level of .05. All of the aspects of the transformational leadership of school administrators predicted the digital competence levels of the teachers at 65.40%.การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี 2) เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี และ 4) เพื่อวิเคราะห์ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี กลุ่มตัวอย่างการวิจัยในครั้งนี้ คือ ข้าราชการครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี ปีการศึกษา 2565 จำนวน 321 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ ตรวจสอบคุณภาพด้วย IOC ได้ค่าระหว่าง 0.60 - 1.00 ได้ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบราค โดยได้ค่าความเชื่อมั่นของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา เท่ากับ 0.90 และค่าความเชื่อมั่นของสมรรถนะดิจิทัลของครู เท่ากับ 0.94 รวมทั้งฉบับ 0.92 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสมการถดถอยพหุคูณแบบวิธีการคัดเลือกเข้า ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย คือ ด้านการกระตุ้นทางปัญญา ด้านการสร้างแรงบันดาลใจ ด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ และด้านการคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล 2) ระดับสมรรถนะดิจิทัลของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย คือ ทักษะการใช้สื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับสื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล การเลือกใช้สื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล จรรยาบรรณในการใช้สื่อและการผลิตสื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล 3) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารมีความสัมพันธ์กันกับสมรรถนะดิจิทัลของครูในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) = .858 และ 4) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารทุกด้านร่วมกันพยากรณ์สมรรถนะดิจิทัลของครูได้ร้อยละ 65.40 โดยด้านการกระตุ้นทางปัญญาสามารถการพยากรณ์สมรรถนะดิจิทัลของครูสูงสุด MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Educational Administrationภาควิชาการบริหารการศึกษ
-
Get PDFThe purpose of this study is to investigate the effects of game-based learning on the learning motivation of tourism students. The sample was 20 first-year students, majoring in tourism at Guizhou Mechanical and Electrical Vocational and Technical College, were selected from students who have low learning motivation by purposive sampling, then they were divided into two groups, experimental and control groups by match-pair technique. Research instruments included 1) A game-based learning program consisted of three steps:(1) Course introduction; (2) Game implementation process; and (3) Conclusion. and 2) Learning motivation scale (reliability 0.975). The data were analyzed by mean, standard deviation, t-test dependent, and t-test independence.The findings showed that the learning motivation of students who participated in game-based learning were significantly increased than before the experiment at .01 level. And the students who were exposed to game-based learning were significantly increased of learning motivation than the controlled group at .01 level.-MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
รูปแบบของซีรีส์ชายรักชายที่ประสบความสำเร็จ
Get PDFThe research in the topic of “The Study of Successful Boy’s Love Series” is a qualitative research with the objective of studying and analyzing successful television series in the Boy’s Love genre (known in Thai as “Series Y”). The methodology involves textual analysis of 7 key qualities of the shows studied, which includes Plot, Character, Themes, Setting, Iconography, Audience Appeal, and Ideology. The five Boy’s Love series used in the study were selected from a pool of popular Thai Boy’s Love series that were broadcast in the span of 2017-2022. Through the analysis, the study determines that successful Boy’s Love series have the following key characteristics: 1. Plot – the plot centering on the love story between two men, filled with obstacles but eventually concluding with a happy ending. 2. Character – the lead characters are opposite types of each other. 3. Themes – the popular theme is romance with obstacles initially but with a happy ending. 4. Setting – almost entirely taking place in a university setting. 5. Iconography – using symbolism to emphasize the theme of love and romance. 6. Audience appeal – appeal to the audience using intensely emotional scenes such as fighting scenes to convey the drama of the story. 7. Ideology – emphasizes same-sex relationships and highlighting the social issues regarding sexual equality and family relationships. Additionally, data gathered through in-depth interviews using open-ended questions with creators and researchers finds that there are six factors that determine the success of a Boy’s Love series. These are the quality of the source material, the quality of the plot, the casting, production value, investment, and marketing.การวิจัยเรื่อง “รูปแบบของซีรี่ส์ชายรักชายที่ประสบความสำเร็จ” เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ที่มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและวิเคราะห์รูปแบบของซีรี่ส์ชายรักชาย (ซีรี่ย์วาย) ที่ประสบความสำเร็จ ด้วยวิธีการวิเคราะห์ จาก 7 องค์ประกอบทฤษฎี textual Analysis ได้แก่ การเล่าเรื่อง (Plot) ตัวละคร (Character) แก่นความคิด (Themes) ฉาก (Setting) สัญลักษณ์ (Iconography) การเร้าอารมณ์ (Audience appeal) และอุดมการณ์ (Ideology) โดยเลือกศึกษาจากซีรี่ส์ชายรักชาย (ซีรี่ส์วาย) ที่ออกอากาศในช่วงปี พ.ศ.2560-2565 และได้รับความนิยม ของประเทศไทยจำนวน 5 เรื่อง โดยผลการวิจัยพบว่ารูปแบบของซีรี่ส์ชายรักชาย (ซีรี่ส์วาย) ที่ประสบความสำเร็จประกอบด้วย 1.Plot คงไว้เรื่องของความรักในรูปแบบชาย – ชาย ที่มีอุปสรรคในช่วงต้นแต่ลงท้ายด้วยความสุขและจบเรื่องด้วยความสมหวัง 2. Character มีความเป็น type character ที่สองตัวละครมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง 3. Themes เป็นเรื่องความรักที่มีอุปสรรคแต่จบลงด้วยความสุข 4. Setting เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัย 5. Iconography ทั้งหมดเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมายเกี่ยวกับความรัก 6. Audience appeal จากฉากการทะเลาะ ที่เป็นความเข้มข้นของซีนดราม่า ของ main character 7. Ideology เป็นเรื่องของความเสมอภาคทางเพศ และเรื่องความสัมพันธ์ภายในครอบครัว และจากผลการสัมภาษณ์ แบบเชิงลึก (In-depth interview) โดยใช้เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์ ใช้ข้อคำถามแบบปลายเปิด (Open-Ended) ผู้สร้างงานและนักวิชาการ พบว่ารูปแบบของ ซีรี่ส์ชายรักชาย (ซีรี่ส์วาย) ที่ประสบความสำเร็จ นั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยสำคัญ 6 ประการ ได้แก่ การคัดเลือกบท พล็อตเรื่อง การแคสติ้ง โปรดักชั่น นายทุนหรือเงินลงทุน และการโปรโมทและช่องทางการตลาดMASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)-