DSpace at Srinakharinwirot University
Not a member yet
3044 research outputs found
Sort by
การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้โมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเองเพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
Get PDFThe aims of this research are as follows: (1) to study and develop a health education learning model using the LOVE model, with the concept of self-regulation and critical thinking for Grade Five students; and (2) to study conditions, problems, needs, and suggestions. Health education learning promotes the behavior of taking care of their health and critical thinking of Grade Five students; (3) to develop a health education learning model; and (4) to study the results of using this format. This research is developmental research and had a research scope of three phases as follows: Phase 1: a study of the conditions, problems, needs, and suggestions to develop a health education learning model using the LOVE model with the concepts of self-regulation and critical thinking. The results of the study found that in Phase 1, in terms of students, found that the conditions for organizing health education teaching and learning by teachers were at a high level (M=2.74), problems in organizing health education teaching were at a high level (M=3.43), and the need for health education was at a high level (M= 3.51). It was found that there were problems in organizing teaching and learning at a high level (M= 3.26) and a need for organizing teaching and learning about health education at a high level (M= 3.17) for educational institution administrators. There were problems in organizing health education teaching and learning (M= 3.26) and a need for organizing health education teaching and learning at a high level (M= 3.17). Phase 2 developed a learning management model using the LOVE model and self-regulation. After the experiment, the experimental group had an average score in health care behavior. Knowledge, attitude, practice, and critical thinking of scores were higher than before the experiment and was significantly higher than the control group at the .05 level. The efficiency of the format was 85.53/91.88, higher than the specified criteria of 80/80. Overall, the students in the experimental group were satisfied with the format. Therefore, this developed model was efficient and effective to promote health care behavior.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.ศึกษาและพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้โมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเองและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 2.ศึกษา สภาพ ปัญหา ความต้องการ และข้อเสนอแนะ ในการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาเพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 3.เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาและ 4. ศึกษาผลของการใช้รูปแบบการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพัฒนา (Developmental Research) มีขอบเขตการวิจัย 3 ระยะดังนี้ ระยะที่ 1 การศึกษาสภาพ ปัญหา ความต้องการ และข้อเสนอแนะในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้โมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเองและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ระยะที่ 2 พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้โมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเองเพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และระยะที่ 3 การทดลองใช้และประเมิน และระยะที่ 3 การทดลองใช้และประเมินรูปแบบ โดยในระยะที่ 3 เป็นรูปแบบการเป็นการวิจัย กึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) ชนิดวัดสองกลุ่ม ก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 90 คน จำแนกเป็นกลุ่มทดลองและนักเรียนกลุ่มควบคุม 45 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้โมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเอง เพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 แบบประเมินพฤติกรรมการดูแลสุขภาพ ความรู้ เจตคติ การปฎิบัติ การคิดอย่างมีวิจารณญาณ และแบบประเมินความพึงพอใจ ดำเนินการทดลองจำนวน 8 ครั้ง ๆละ 50 นาที วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน paired t-test และ independent t-test ผลการศึกษาพบว่า ในระยะที่1 ด้านนักเรียน พบว่า สภาพการจัดการเรียนการสอนสุขศึกษาของครูอยู่ในระดับมาก(M=2.74 ) มีปัญหาต่อจัดการเรียนการสอนสุขศึกษาอยู่ในระดับมาก (M=3.43 ) และความต้องการการจัดการเรียนการสอนสุขศึกษาอยู่ในระดับมาก (M= 3.51) ด้านครูผู้สอนรายวิชาสุขศึกษา พบว่ามีปัญหาทางด้านจัดการเรียนการสอนอยู่ในระดับ (M= 3.26) และมีความต้องการการจัดการเรียนการสอนสุขศึกษาอยู่ในระดับมาก (M= 3.17) ในด้านของผู้บริหารสถานศึกษา พบว่ามีปัญหาทางด้านจัดการเรียนการสอนสุขศึกษาอยู่ในระดับ (M= 3.26) และมีความต้องการการจัดการเรียนการสอนสุขศึกษาอยู่ในระดับมาก (M= 3.17) ระยะที่ 2 จากการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้โมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเอง มีความถูกต้อง เหมาะสม และเป็นไปได้ที่จะสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองและคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่5 ที่ ระยะที่ 3 หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยด้านพฤติกรรมการดูแลสุขภาพ ความรู้ เจตคติ การปฏิบัติ และการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ของคะแนนสูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ประสิทธิภาพของรูปแบบ ค่าเท่ากับ 85.53/91.88 ซึ่งมีค่าสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80/80 โดยรวมแล้ว นักเรียนกลุ่มทดลองมีความพึงพอใจมากที่สุดต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโมเดลเลิฟกับแนวคิดการกำกับตนเอง เพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่5 ดังนั้น รูปแบบที่พัฒนาขึ้นนี้จึงมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล เพื่อสร้างเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพ อันส่งผลต่อการมีพฤติกรรมสุขภาพให้ดีขึ้นและสามารถนำไปประยุกต์ในการดำเนินชีวิตได้DOCTOR OF EDUCATION (Ed.D.)การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (กศ.ด.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
การเปรียบเทียบผลการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการใช้แรงต้านด้วยถุงทรายถ่วงน้ำหนักและการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการใช้แรงต้านด้วยยางยืดที่ส่งผลต่อพลังกล้ามเนื้อขาและการสกัดกั้นในกีฬาวอลเลย์บอล
Get PDFThe aim of this research is to study the physical benefits of plyometric training combined, with sandbag and plyometric training, combined with resistance training that directly affected the level of muscle power in both the legs and blocking volleyball athletes. The selected sample group of 30 volleyball players from Bangkok and attending preparatory secondary international schools in Thailand. The athletes were divided into two groups, with 15 in each group; one group was trained with plyometric training combined with the sandbag program and another group in plyometric and resistance training programs. All of the athletes underwent the previously mentioned physical test is leg strength (using a back and legs dynamometer) and vertical jump (vertical jump test) prior to starting the plyometric training phase and on completion of Week 4, Week 6 and Week 8 of the training, respectively. The collected was analyzed data by verifying means standard deviation and Two-way Analysis of Variance with Repeated Measures. The findings revealed the following: (1) the plyometric group, combined with sandbag, plyometric and resistance training before and after Week 4, Week 6 and Week 8 of the training program had a significant statistical difference of 0.5; and (2) The plyometric training group, combined with sandbag and plyometric training combined with resistance training the level of muscle power in the legs and the blocking of volleyball athletes found that the findings of the plyometric group were combined with resistance training which was better than plyometric group combined with a sandbag training program.การวิจัยครั้งนี้มีจุประสงค์เพื่อศึกษาการเปรียบผลการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับถุงทรายถ่วงน้ำหนักและผลการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับแรงต้านด้วยยางยืด ที่ส่งผลต่อพลังกล้ามเนื้อขาและการสกัดกั้นในกีฬาวอลเลย์บอล โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอล Bangkok preparatory secondary International school จำนวน 30 คน โดยทำการทดสอบในด้าน แรงเหยียดขา (Back and leg dynamometer) และ ยืนกระโดดสูง (Vertical Jump) แบ่งเป็นจำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน โดยทำการเก็บข้อมูลในช่วง ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4, สัปดาห์ที่ 6 และสัปดาห์ที่8 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ความแปรปวนระหว่างกลุ่ม Two-way Analysis of Variance with Repeated Measure ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มที่เข้ารับการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับถุงทรายถ่วงน้ำหนักและกลุ่มการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับแรงต้านด้วยยางยืดที่ส่งผลต่อพลังกล้ามเนื้อขาและการสกัดกั้นในกีฬาวอลเลย์บอล ก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4, สัปดาห์ที่ 6 และสัปดาห์ที่ 8 ของทั้งสองกลุ่มความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. กลุ่มการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับถุงทรายถ่วงน้ำหนักและกลุ่มการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับแรงต้านด้วยยางยืดที่ส่งผลต่อพลังกล้ามเนื้อขาและการสกัดกั้นในกีฬาวอลเลย์บอลพบว่าการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับถุงทรายถ่วงน้ำหนักมีประสิทธิภาพน้อยกว่ากลุ่มการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับแรงต้านด้วยยางยืด.MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ผลของโปรแกรมนันทนาการที่ส่งเสริมทักษะการเป็นผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมตอนต้น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม)
Get PDFThis study was conducted to examine the effects of an experiential learning program on developing leadership skills in junior high school students. The objectives included the following: (1) investigating the leadership skills of junior high school students at Satit Prasarnmit Demonstration School (Secondary); (2) developing the leadership skills of junior high school students at Satit Prasarnmit Demonstration School (Secondary); and (3) comparing the outcomes of a experiential learning program that promotes leadership skills among junior high school students at Satit Prasarnmit Demonstration School (Secondary). The research employed a purposive sampling method, specifically selecting 30 Grade Eight students who were enrolled in an elective leadership course at Satit Prasarnmit Demonstration School (Secondary). The statistical analysis utilized a Repeated Measures Designs approach. The research findings indicated that, overall, junior high school students had moderate levels of leadership skills in terms of teamwork, communication, collaboration, and decision-making. There was a significant improvement in leadership skills during and after experimental intervention at a statistically significant level of .05.การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของโปรแกรมนันทนาการที่ส่งเสริมทักษะการเป็นผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมตอนต้น โดย 1) เพื่อศึกษาทักษะการเป็นผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมตอนต้น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) 2) เพื่อพัฒนาทักษะการเป็นผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมตอนต้น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) 3) เพื่อเปรียบเทียบผลของโปรแกรมนันทนาการที่ส่งเสริมทักษะการเป็นผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมตอนต้น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาเพิ่มเติมเลือกภาวะผู้นำ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) จำนวน 30 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ Repeated measures designs ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนระดับชั้นมัธยมตอนต้นมีทักษะการเป็นผู้นำด้านการทำงานเป็นทีม ด้านการติดต่อสื่อสาร ด้านการประสานงาน ด้านการตัดสินใจ และทักษะการเป็นผู้นำโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และมีการพัฒนาทักษะการเป็นผู้นำระหว่างการทดลองและหลังการทดลองเพิ่มสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05MASTER OF ARTS (M.A.)ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)--Department of Physical Educationภาควิชาพลศึกษ
ความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ การยอมรับเทคโนโลยี ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของ สิ่งแวดล้อม และความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Get PDFThis research aims to study the relationship among the factors of demographics, technology acceptance, total cost of ownership, environmental aspects and purchase intention for Battery Electric Vehicles (BEVs) in the Bangkok Metropolitan Area. A sample of 400 participants interested in electric vehicles completed quantitative questionnaires, and the data were analyzed using statistical methods, including percentage, mean, standard deviation, independent t-test, one-way analysis of variance and the Pearson correlation coefficient. The research results indicated the following: (1) the majority of the participants were female, aged 20-29 years, single, with a Bachelor’s degree, an average monthly income below 25,000 Baht and expressed interest in the EV brand Tesla. Most participants held high level opinions regarding Technology Acceptance, Total Cost of Ownership, Environmental Aspects and Purchase Intention for BEVs; (2) the gender, age, marital status, and monthly incomes of the participants significantly influenced their purchase intention for BEVs. Male participants aged 30 years and older, with marital status and an income of 35,000 baht demonstrated a higher purchase intention level compared to other groups. However, no significant differences were observed based on participants’ education backgrounds or preferred BEV brand; and (3) the study identifies moderate positive relationships between technology acceptance, environmental aspects, total cost of ownership, and purchase intention for BEVs in the Bangkok Metropolitan Area, at a statistically significant level of 0.05. The research findings indicate that BEV manufacturers must cultivate trust among consumers who currently exhibit low purchase intentions to ensure the long-term sustainable expansion of the BEV market.งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ การยอมรับเทคโนโลยี ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของ สิ่งแวดล้อม และความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่มีความสนใจเกี่ยวกับรถยนต์ไฟฟ้าจำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือการวิจัยและทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบความแตกต่างโดยใช้สถิติค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20 – 29 ปี สถานภาพโสด ระดับการศึกษาสูงสุดคือปริญญาตรี มีรายได้เฉลี่ยต่ำกว่าหรือเท่ากับ 25,000 บาทต่อเดือน และมีความสนใจในรถยนต์ไฟฟ้ายี่ห้อ Tesla โดยส่วนใหญ่มีความคิดเห็นในด้านการยอมรับเทคโนโลยี ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของ สิ่งแวดล้อม และความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ ในระดับมาก 2) ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพ และรายได้ ที่แตกต่างกัน มีความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ที่แตกต่างกัน โดยกลุ่มตัวอย่างเพศชาย อายุ 30 ปีขึ้นไป สถานภาพสมรส และ มีรายได้ 35,000 ขึ้นไป จะมีความตั้งใจซื้อสูงกว่ากลุ่มอื่น ในขณะที่ระดับการศึกษา และยี่ห้อรถยนต์ไฟฟ้าที่สนใจแตกต่างกัน มีความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ที่ไม่แตกต่างกัน 3) ปัจจัยด้านการยอมรับเทคโนโลยี ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม และปัจจัยต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของ มีความสัมพันธ์ในทิศเดียวกันในระดับปานกลาง กับความตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ ของผู้บริโภคที่มีความสนใจเกี่ยวกับรถยนต์ไฟฟ้า ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จากผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าผู้ประกอบการจะต้องเร่งสร้างความเชื่อมั่นต่อผู้บริโภคที่ยังมีความตั้งใจซื้อค่อนข้างต่ำ ให้มีความมั่นใจในการใช้งานรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่ให้มากขึ้น เพื่อให้ตลาดของรถยนต์ไฟฟ้าประเภทแบตเตอรี่สามารถเติบโตได้อย่างยั่งยืนในระยะยาวMASTER OF BUSINESS ADMINISTRATION (M.B.A.)บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)-
พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการแสวงหาข้อมูลการท่องเที่ยวและองค์ประกอบของการท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อแรงจูงใจในการท่องเที่ยวของกลุ่มนักท่องเที่ยวเจเนอเรชันวายในเขตกรุงเทพมหานคร
Get PDFThe objective of this research is to study the travel information seeking behavior through social media and tourism elements influencing the travel motivation of Generation Y in Bangkok. The data were collected from 400 tourists. The questionnaire was used as a tool to collect data. The statistics used for data analysis included percentage, mean and standard deviation, an independent t-test, One-Way Analysis of Variance and Multiple Regression Analysis. The research found that most of the respondents were female, aged between 28-32, single, held a Bachelor’s degree, as an employee of a private company, with an average monthly income of more than 40,001 Baht. The purpose was for enjoyment and entertainment. The frequency of using social media is five or more times/day. The most convenient time to use social media is from 6:01 p.m.-12:00 a.m. The average time of using social media is no more than four hours/day and mostly using the Facebook platform. The opinions of the elements of tourism in terms of tourism resources, was at a very good level. In terms of tourism marketing, transportation and facilities are at a good level. The results of the hypothesis testing were at a statistically significant level of 0.05, showed that tourists with different genders, ages, occupations, and average monthly incomes have different motivations for traveling. The results of the hypothesis testing were at a statistically significant level of 0.05, and showed that the elements of tourism in tourism marketing, tourism resources and facilities. It influences the travel motivation of Generation Y tourists in Bangkok.การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการแสวงหาข้อมูลการท่องเที่ยวและองค์ประกอบของการท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อแรงจูงใจในการท่องเที่ยวของกลุ่มนักท่องเที่ยวเจเนอเรชันวายในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ กลุ่มนักท่องเที่ยวเจเนอเรชันวายที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ใช้ทดสอบสมมติฐาน คือ การวิเคราะห์ความแตกต่างโดยการหาค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 28-32 ปี มีสถานภาพโสด มีระดับการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี มีอาชีพพนักงานบริษัทเอกชน มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 40,001 บาทขึ้นไป มีวัตถุประสงค์เพื่อความเพลิดเพลินและความบันเทิง มีความถี่ในการเข้าใช้สื่อสังคมออนไลน์ 5 ครั้งขึ้นไป / วัน มีช่วงเวลาที่สะดวกในการเข้าใช้สื่อสังคมออนไลน์ช่วงเวลา 18.01 น. - 00.00 น. มีระยะเวลาเฉลี่ยในการเข้าใช้สื่อสังคมออนไลน์เวลาเฉลี่ยไม่เกิน 4 ชั่วโมง / วัน และส่วนใหญ่ใช้แพลตฟอร์มเฟซบุ๊ก (Facebook) ผู้ตอบแบบสอบถามมีความคิดเห็นเกี่ยวกับองค์ประกอบของการท่องเที่ยว ด้านทรัพยากรท่องเที่ยวอยู่ในระดับดีมาก ด้านการตลาดท่องเที่ยว ด้านการขนส่ง และด้านสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่ในระดับดี ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า เพศ อายุ อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกันมีแรงจูงใจในการท่องเที่ยวแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 องค์ประกอบของการท่องเที่ยว ด้านการตลาดท่องเที่ยว ด้านทรัพยากรท่องเที่ยว และด้านสิ่งอำนวยความสะดวก มีอิทธิพลต่อแรงจูงใจในการท่องเที่ยวของกลุ่มนักท่องเที่ยวเจเนอเรชันวายในเขตกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05MASTER OF BUSINESS ADMINISTRATION (M.B.A.)บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.)-
การพัฒนาบทเรียนออนไลน์เพื่อการทดสอบความเชี่ยวชาญการอ่านภาษาจีนบนแพลตฟอร์มยูเดมีสำหรับชาวต่างชาติ
Get PDFThis online course aims to empower foreign learners in mastering a Chinese Proficiency Test (HSK) Reading section through the popular Udemy platform. The course covers a systematic approach to HSK reading comprehension, focusing on essential skills such as character recognition, vocabulary acquisition, and context understanding. The participants will engage in interactive lessons, practice exercises, and simulated HSK exams to enhance their reading proficiency. The purpose of this research is to confirm that the Chinese reading skills of foreign students will be improved by Hanyu Shuiping Kaoshi 1 (HSK 1) course on Udemy platform.-MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)--Department of Education Technologyภาควิชาเทคโนโลยีทางการศึกษ
องค์ประกอบการบริหารแบรนด์ของโรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
Get PDFThis research aims to study the factors of brand management in high-competitive schools under the Office of the Basic Education Commission in the Bangkok metropolitan area. This research was quantitative. The sample of this research consists of 396 teachers from high-competitive schools under the Office of the Basic Education Commission in the Bangkok metropolitan area, chosen by Multi-Stage Random Sampling. The instrument used is questionnaire with a rating scale of one to five. The questionnaire was found to be couched at a reliability level of 0.90 by the Index of Item-Objective Congruence (IOC) and has an overall reliability according to Cronbach’s Alpha coefficient of 0.986. The statistics used in the analysis were Frequency, Percentage, Mean, Standard Deviations, Kaiser-Meyer Olkin Measure of Sampling Adequacy (KMO), Bartlett’s Test of Sphericity and Exploratory Factor Analysis (EFA) using a standard data analytic program. The result of the research is that there were nine Factors in brand management in high-competitive schools under the Office of the Basic Education Commission in the Bangkok metropolitan area. These factors are as follows: (1) brand growth and maintenance; (2) high-quality management culture; (3) keeping promises; (4) brand building; (5) internal communication about social responsibilities; (6) research and development of brand recognition; (7) the expansion of best practices guideline which leads to higher satisfaction; (8) information management; and (9) online brand activities and communication. The Cumulative Percentage of Variance was 62.129การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาองค์ประกอบการบริหารแบรนด์ของโรงเรียน
ที่มีอัตราการแข่งขันสูง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครู โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
จำนวน 396 คน ด้วยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล
คือ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงตรงจากดัชนี
ความสอดคล้องทั้งฉบับ เท่ากับ 0.90 และค่าความเชื่อมั่นจากค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา
ของครอนบาคทั้งฉบับเท่ากับ 0.986 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ
ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติตรวจสอบความเหมาะสมของตัวแปร (KMO)
สถิติวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของตัวแปร (Bartlett’s Test of Sphericity) และสถิติการวิเคราะห์
องค์ประกอบเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis: EFA) ด้วยโปรแกรมทางสถิติสำเร็จรูป
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบการบริหารแบรนด์ของโรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วย
9 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การเติบโตและการรักษาคุณค่าของแบรนด์; (2) การบริหารจัดการ
ด้วยวัฒนธรรมคุณภาพ; (3) การรักษาคำมั่นสัญญา; (4) การสร้างแบรนด์; (5) การสื่อสารแบรนด์
ภายในองค์กรด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม; (6) การวิจัยและพัฒนาการรับรู้ในแบรนด์องค์กร;
(7) การขยายผลแนวปฏิบัติที่ดีเพื่อเสริมสร้างความพึงพอใจ; (8) การบริหารจัดการข้อมูลสารสนเทศ;
และ (9) การจัดกิจกรรมและการสื่อสารแบรนด์ออนไลน์ โดยมีค่าร้อยละของความแปรปรวนสะสม (Cumulative %) เท่ากับ 62.129MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
อิทธิพลของบรรยากาศสถานศึกษาและแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
Get PDFThe purposes of this research are to study the direct and indirect influence on work effectiveness among teachers in the digital age under the authority of the Secondary Educational Service Area Office; and (2) the sample used in this study were teachers under the authority of the Secondary Educational Service Area Office; (2) 361 people, determined according to the Krejcie and Morgan tables (Robert V, Krejcie & Morgan, 1967). The questionnaire is a five-level rating scale that has been checked for content validity by experts. The consistency value (IOC) was obtained between 0.60-1.00 and the Cronbach's Alpha Coefficient had a confidence value of 0.968. The statistics used to analyze the data were linear structural equation model analysis (SEM) to check the harmony between the research model and empirical data. The results of the research found that the model is consistent with the empirical data. The Chi-square statistics= 92.48 , df value= 90 , p-value = 0.072 GFI index = 0.97, AGFI index = 0.95, SRMR value = 0.029, RMSEA value = 0.025, and the variables in the model can explain the variance in the work effectiveness of teachers in the digital age, 60% (R * 2 = 0.6). It was found that these variables had a direct influence on the work effectiveness of variables among teachers in the digital age were the work motivation variables of teachers and statistically significant at a level of 0.001 (|svel) when the work motivation variables were at a higher level. It resulted in higher levels of work effectiveness variables in the digital age as well. It was also found that school climate variables have an indirect influence on work effectiveness variables in the digital age, and statistically significant at .001, with the work motivation variable as the transmission variable. It showed that when the school climate variables increased in level. It will have an effect through the work motivation variable, causing the work effectiveness variable of teachers to increase accordingly.การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอิทธิพลทางตรงและอิทธิพลทางอ้อมที่มีต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 จำนวนทั้งสิ้น 361 คน โดยกำหนดตามตารางเครจซี่และมอร์แกน (Robert V. Krejcie & Morgan, 1967) แบบสอบถามเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ ได้ค่าความสอดคล้อง (IOC) ระหว่าง 0.60-1.00 และทำการหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค (Cronbach's Alpha Coefficient) มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.968 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้น (SEM) เพื่อตรวจสอบความกลมกลืนระหว่างโมเดลการวิจัยกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ผลการวิจัยพบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พิจารณาจากค่าสถิติ Chi- square = 92.48 ค่า df = 90 ค่า p-value = 0.072 ดัชนี GFI = 0.970 ดัชนี AGFI = 0.950 ค่า SRMR = 0.029 ค่า RMSEA = 0.025 และตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัลได้ ร้อยละ 60 (R2= 0.6) โดยพบตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรงต่อตัวแปรประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล คือ ตัวแปรแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 เมื่อตัวแปรแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูมีระดับสูงขึ้น จะส่งผลให้ตัวแปรประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัลมีระดับที่สูงขึ้นเช่นกัน และยังพบว่าตัวแปรบรรยากาศสถานศึกษามีอิทธิพลทางอ้อมต่อตัวแปรประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีตัวแปรตัวแปรแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูเป็นตัวแปรส่งผ่าน แสดงให้เห็นว่าเมื่อตัวแปรบรรยากาศสถานศึกษาเพิ่มระดับขึ้น ก็จะส่งผลผ่านทางตัวแปรแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูทำให้ตัวแปรประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัลเพิ่มขึ้นตามMASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
การใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์เพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนหนองกี่พิทยาคม อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์
Get PDFThis research aims to develop and to study the before and after results and satisfaction with using creative drama activities to reduce the aggressive behavior of Mathayom Three students at Nong Ki Phitthayakhom School. The sample group consisted of 24 Mathayom Three students, using purposive selection. The tools used in the research were as follows: (1) Aggressive Behavior Scale from the Department of Mental Health. Ministry of Public Health; and (2) 12 drama activities; and an (3) individual behavior score recording form. The research found the following: (1) creative drama activities to reduce the aggressive behavior of Mathayom Three students at Nong Ki Phitthayakhom School, Nong Ki District, Buriram Province. There was a total of 12 activities (IOC = 0.83). The duration of the activities was six weeks, twice a week, for a total of 12 hours; (2). The results of the change in aggressive behavior of students after using creative drama activities were lower than before and statistically significant at .05 (t = 15.260, df = 23, p = .000) with the average score of change in aggressive behavior. Before and after learning management, it was 17.58 and 9.92 points, respectively and standard deviation was equal to 0.50 and 2.65 respectively; and (3) Mathayom Three students who used creative drama activities to reduce aggressive behavior. They were satisfied with using creative drama activities to reduce aggressive behavior. The overall picture was at the highest level (x ̅ = 4.92, S = 0.20). The aspect with the most satisfaction was the aspect of activity participants having knowledge, understanding and being able to explain desirable and undesirable behavior. The participants saw more value in themselves and others and sympathize more with others (x ̅ = 5.00, S = 0.00). The aspect that students were least satisfied with was the aspect where participants dared to express their opinions and solve problems positively and creatively (x ̅ = 4.79, S = 0.41 ).งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายในการพัฒนา ศึกษาผลก่อนและหลังและความพึงพอใจในการใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์ในการลดพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนหนองกี่พิทยาคม กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 24 คน ได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบวัดพฤติกรรมก้าวร้าวจากกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข 2)กิจกรรมละคร 12 กิจกรรม 3) แบบบันทึกคะแนนพฤติกรรมรายบุคคล ผลวิจัยพบว่า 1. กิจกรรมกิจกรรมละครสร้างสรรค์ เพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าว ของเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนหนองกี่พิทยาคม อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์มีทั้งหมด 12 กิจกรรม (IOC = 0.83) ใช้ระยะเวลาในการทำกิจกรรม จำนวน 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง จำนวนทั้งสิ้น 12 ชั่วโมง 2. ผลสัมฤทธิ์ของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนหลังจากใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์ต่ำกว่าก่อนใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 15.260, df = 23, p = .000) โดยมีคะแนนเฉลี่ยของของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก้าวร้าว ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ เท่ากับ 17.58 และ 9.92 คะแนนตามลำดับ (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.50 และ 2.65 ตามลำดับ) 3. นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์เพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าว มีความพึงพอใจต่อใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์เพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าว ภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด
(x ̅= 4.92, S = 0.20) โดยด้านที่ได้รับความพึงพอใจมากที่สุด คือ ด้านผู้ร่วมกิจกรรม มีความรู้ ความเข้าใจและสามารถอธิบายพฤกรรมที่พึงประสงค์และไม่พึงประสงค์ได้ ด้านผู้ร่วมกิจกรรม มองเห็นคุณค่าในตนเองและผู้อื่นมากขึ้น และด้านผู้ร่วมกิจกรรม เห็นใจผู้อื่นมากขึ้น (x ̅ = 5.00, S = 0.00) ส่วนด้านที่นักเรียนพึงพอใจน้อยที่สุด คือ ด้านผู้ร่วมกิจกรรมกล้าแสดงความคิดเห็นและแก้ไขปัญหาในเชิงบวกได้อย่างสร้างสรรค์ (x ̅ = 4.79, S = 0.41)MASTER OF EDUCATION (M.Ed.)การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)-
รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้
Get PDFThis aims of the research are as follows: (1) to study the challenges of multicultural learning management faced by dance teachers in the southern region; (2) to develop a model for enhancing the competency of multicultural learning management among dance teachers; and (3) to evaluate the effectiveness of the developed model in enhancing the multicultural learning management competencies. The research follows a research and development (R&D) model, utilizing quantitative and qualitative data collection methods. The sample group and key informants were (1) 179 dance teachers from the Secondary Educational Service Area Office in the 14 Southern Provinces; (2) multicultural experts; (3) dance experts; and (4) educational experts. The research employed five instruments: (1) a problem interview form; (2)a competency assessment form; (3)an expert group discussion recording form; (4) an evaluation form confirming components and indicators; and (5) an evaluation form assessing the efficiency of the model. The research findings revealed the following: (1) challenges in organizing multicultural learning for dance teachers included limited, inaccurate understanding of multiculturalism, predominant use of teacher-centered learning methods, and a reliance on lesson plans., a lack of skill in the learning context, and inadequate institutional support and resources. There were limited opportunities for regular teacher development due to budget constraints. Some teachers had negative attitudes to students from different religious and ethnic backgrounds, limited expectations for students, and perceiving dance as a specialized science unsuitable for all students, Despite these challenges, most dance teachers exhibited a strong desire to enhance multicultural learning competencies; (2) the developed model for multicultural learning management competencies. The four core competencies had 14 indicators: (1) cultural knowledge (four indicators); (2) skills in organizing multicultural learning (four indicators); (3) positive self-concept (three indicators); and (4) a learner-centered approach (three indicators). The model includes three performance development formats: Self-Assessment, Workshop, and Self-Development. The competency development process had six steps: Data review, Open-mindedness, Development, Application, Crystallization, and Evaluation; and (3) the evaluation results confirm the effectiveness of the model, indicating high suitability and feasibility mean suitability score: 4.62 with a standard deviation of 0.35, a mean feasibility score of 4.53 with a standard deviation of 0.41. These findings suggest that the model effectively enhances multicultural learning competencies among dance teachers in the southern region, achieving the highest level of suitability and feasibility.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ และ 3) ประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ การวิจัยตามรูปแบบการวิจัยและพัฒนา(R&D) ใช้วิธีการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างและผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ประกอบด้วย 1) ครูนาฏศิลป์สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา 14 จังหวัดภาคใต้ จำนวน 179 คน 2) ผู้เชี่ยวชาญทางด้านพหุวัฒนธรรม 3) ผู้เชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ 4) ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมีทั้งสิ้น 5 ฉบับ คือ 1)แบบสัมภาษณ์สภาพปัญหา 2)แบบประเมินสมรรถนะ 3)แบบบันทึกการสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ 4)แบบประเมินยืนยันองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ และ 5) แบบประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบ ผลการวิจัยพบว่า 1)สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ ครูนาฏศิลป์มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพหุวัฒนธรรมในขอบข่ายที่จำกัดและคลาดเคลื่อน ครูส่วนใหญ่ยังคงใช้แนวคิดและวิธีการจัดการเรียนรู้ที่เน้นตัวครูเป็นศูนย์กลาง โดยใช้แผนการสอน เนื้อหาสาระ ตำราเรียน กิจกรรมการเรียนรู้ รวมถึงการวัดและประเมินผลที่เป็นแบบเดียวกัน ซึ่งนำมาจากคู่มือการเรียนการสอนจากสำนักพิมพ์อีกทอดหนึ่ง ขาดทักษะการบูรณาการการเรียนรู้ให้สอดคล้องเหมาะสมกับบริบทเชิงพื้นที่และความแตกต่างหลากหลายของผู้เรียน สถานศึกษาขาดปัจจัยสนับสนุนการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ ได้แก่ วัสดุอุปกรณ์ ห้องปฏิบัติการนาฏศิลป์ สื่อเทคโนโลยี ขาดโอกาสในการพัฒนาทักษะพหุวัฒนธรรมสำหรับครูประจำการ รวมถึงงบประมาณสำหรับจัดการศึกษาที่มีอย่างจำกัด ครูนาฏศิลป์บางส่วนมีทัศนคติเชิงลบต่อผู้เรียนต่างศาสนาและต่างชาติพันธุ์ ขาดความคาดหวังในตัวผู้เรียนและมองว่านาฏศิลป์เป็นศาสตร์เฉพาะทางอาจจะไม่เหมาะกับผู้เรียนทุกคน ถึงอย่างไรก็ตามครูนาฏศิลป์ส่วนใหญ่ยังคงมีความต้องการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมอยู่ในระดับสูง 2)รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ ประกอบด้วย 4 สมรรถนะหลัก 14 ตัวบ่งชี้ คือ 1)ความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรม มี 4 ตัวบ่งชี้ 2)ทักษะจัดการเรียนรู้เชิงบูรณาการ มี 4 ตัวบ่งชี้ 3)อัตมโนทัศน์เชิงบวก มี 3 ตัวบ่งชี้ และ4)บุคคลแห่งการเรียนรู้ มี 3 ตัวบ่งชี้ ในด้านรูปแบบการพัฒนาสมรรนะมี 3 รูปแบบคือ Self-Assessment,Workshop,และSelf-Development กระบวนการพัฒนาสมรรถนะมี 6 ขั้นตอนคือ ขั้นการพิจารณาข้อมูลเก่า ขั้นการเปิดใจใคร่รู้ ขั้นการพัฒนา ขั้นการประยุกต์ใช้ ขั้นการตกผลึก ขั้นการประเมินผล 3)ผลการประเมินรับรองประสิทธิภาพของรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้ในด้านความเหมาะสมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.62 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.35 ในส่วนด้านความเป็นไปได้ ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.53 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.41 แสดงว่าผลการประเมินในด้านความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในการนำไปใช้อยู่ในระดับมากที่สุดDOCTOR OF EDUCATION (Ed.D.)การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (กศ.ด.)-