RIPEST - Repository of the Institute of Pesticides and Environmental Protection
Not a member yet
1022 research outputs found
Sort by
Prilog poznavanju Anthribus fasciatus Forster (Coleoptera: Anthribidae), predatora štitastih vašiju (Hemiptera: Coccidae)
No full textAnthribus fasciatus pripada familiji Anthribidae ciji SU predstavnici uglavnom mikofagne iii saprofagne
vrste. Jedino rod Anthribus obuhvata vrste koje su predatori stitastih vasiju, a najznacajnije
medu njima su: Anthribus fasciatus Forster, Anthribus nebulosus Forster, Anthribus kuwanai (Yuasa),
Anthribus /ajievorus (Chao), Anthribus niveovariegatus (Reolofs), Anthribus scapularis (Gebl) (Ben-dov
and Hodgson, 1997). Od navedenih vrsta, u Srbiji su utvrdene dve: Anthribus nebulosus i Anthribus
'asciatus. Anthribus nebulosus je poznat kao predator cetiri vrste stitastih vasiju iz familije Coccidae, o
cemu postoji vise literaturnih referenci, dok za A fasciatus nema detaljnijih podataka.
Anthribus fasciatus je naden u periodu 2014-2016. godine, na dve vrste stitastih vasiju iz familije
Coccidae, na sirem podrucju Beograda. Prisustvo predatora utvrdeno je na Eulecanium tiliae (L.) koja je
registrovana na Tilia tomentosa, Cory/us avellana i Acersp. u lokalitetima Zemun, Ada Ciganlija i Zemun
0 olje, i na Parthenolecanium corni (Bouche) koja je zabelezena na Tilia tomentosa, Cory/us avellana i
..1uglans regia u lokalitetima Obrenovac, Ada Ciganlija i Pancevo. Redovnim uzorkovanjem grancica
sa kolonijama stitastih vasiju, u laboratoriji je vrsen pregled na prisustvo predatora, propracen ciklus
razvica i odreden njegov udeo u populaciji vasiju.
Anthribus fasciatus se u stadijumu larve hrani jajima, au stadijumu imaga larva ma stitastih vasiju.
U toku godine razvije jednu generaciju i prezimljava u stadijumu imaga u pukotinama kore stabla
razlicitih biljaka, domacina stitastih vasiju. Sledece godine imaga se aktiviraju krajem februara, i pre
opulacije hrane se mednom rosom i larvama vasiju. 2enka polaze po jedno jaje u stit domacina.
Zivotni ciklus predatora i stitastih vasiju je sinhronizovan, pa zenka A fasciatus polaze jaja u vreme
formiranja zenki vasiju. Tako je prisustvo jaja predatora u stitovima E. tiliae utvrdeno sredinom aprila,
a u stitovima P. corni nedelju dana kasnije. U jednom stitu se razvija samo jedna larva koja se hrani
1ajima stitastih vasiju. Kompletan razvoj od jajeta do imaga iznosio je oko 45 dana, pa SU u stitovima
£. tiliae imaga registrovana pocetkom juna (02. i 03.06), a u stitovima P. corni nedelju dana kasnije
08. i 09. 06). Nakon eklozije imago se duie iii krace vreme zadriava u stitu, a krajem leta napusta st it
domacina i odlazi na prezimljavanje.
Tokom istrazivanja A fasciatus je registrovan u 2-22% stitova Eulecanium tiliae i 2-3% stitova
:>arthenolecanium corni
First record of two slug mite species of the genus Riccardoella Berlese (Acari: Ereynetidae) in Serbia
No full textU radu su izloženi prvi podaci o nalazima plućnih grinja Riccardoella (Riccardoella) limacum (Schrank) i R. (Proriccardoella) oudemansiThor (Acari: Ereynetidae), koje su zabeležene u Srbiji na sedam vrsta puževa i golaća (Gastropoda, Pulmonata). Riccardoella (R.) limacum, koja je parazit puževa sa ljušturom, nađena je na vrstama familije Helicidae, Helixpomatia L. i H. lucorum L. Nasuprot tome, vrsta R. (P.) oudemansi nalažena je isključivo na golaćima, na vrstama: Arion lusitanicus Mabille (Arionidae), Tandonia budapestensis (Hazay) (Milacidae), Limacus flavus (L.), Limax maximus L. i L. cinereoniger Wolf (Limacidae).The paper presents the first data on slug mites Riccardoella (Riccardoella) limacum (Schrank) and R. (Proriccardoella) oudemansiThor (Acari: Ereynetidae) in Serbia. The two parasitic species were detected on seven species of snails and slugs (Gastropoda, Pulmonata) in Serbia. Riccardoella limacum, which is a specialized snail parasite, was found in Helixpomatia L. and H. lucorum L species of the family Helicidae. Riccardoella oudemansi was found exclusively on slug species: Arion lusitanicus Mabille (Arionidae), Tandonia budapestensis (Hazay) (Milacidae), Limacus flavus (L.), Limax maximus L. and L. cinereoniger Wolf (Limacidae)
Alelopatski uticaj vodenih ekstrakata nekih korovskih vrsta na klijanje semena i početni porast klijanaca paradajza i lubenice
No full textIspitivanje uticaja ekstrakata korovskih biljaka (Datura stramonium, Ambrosia artemisiifolia, Xanthium strumarium i Abutilon theophrasti) na klijanje i rani porast klijanaca test-biljaka (lubenica i paradajz) obavljeno je u laboratorijskim uslovima. Sveže ubrane korovske biljke su podeljene na koren, stablo i list, a zatim sitno iseckane i potopljene u dejonizovanu vodu u odnosu 250 g biljnog materijala na 1 L vode. Ekstrakcija je trajala 24 h, nakon čega je rastvor profiltriran i dobijeni filtrat korišćen je kao početni rastvor (100%). Na ovaj način dobijena su tri različita ekstrakta, iz korena, stabla i lista. Svaki ekstrakt je razređen tako da su dobijeni 75%, 50%, 25% i 10% rastvori. U Petri šolje sa filter papirom stavljeno je po 25 semena paradajza odnosno lubenice i dodato je po 10 ml ekstrakta određene koncentracije. Dejonizovana destilovana voda je korišćena kao kontrola. Petri šolje su odložene u inkubator (Binder CE) na period od 10 dana, u uslove mraka, na temperaturu 25°C. Poslednjeg desetog dana prebrojana su klijala semena i izmerene su dužine klijanaca. Svi tretmani su urađeni u četiri ponavljanja, a ceo ogled je ponovljen dva puta.
Dobijeni rezultati su pokazali da vodeni ekstrakti ispitavnih korovskih biljaka imaju alelopatski (inhibitoran) uticaj na klijanje semena i rani porast klijanaca lubenice i paradajza. Ekstrakti izolovani iz D. stramonium, A. artemisiifolia, A. theophrasti su imali veći inhibitoran uticaj na klijanje i rast klijanaca obe test-biljke u poređenju sa X. strumarium, u svim koncentacijama. Kod ekstrakata sa najvećom koncentracijom zabeležena je inhibicija klijanja od 100%, dok je pri nižim koncentacijama inhibicija bila manja i kretala se od 6-90%. Ekstrakti izolovani iz lista i stabla imali su, generalno, jači inhibitorni efekat u odnosu na ekstrakte iz korena. Takođe, veću osetljivost kao test-biljka je ispoljila lubenica u odnosu na paradajz.21-23. septembar 2016. godine, Vrdnik, Srbij
Sclerotinia trifoliorum - prouzrokovač propadanja biljaka lucerke
No full textLucerka (Medicago sativa L.) predstavlja jednu od najva:Znijih visegodisnjih leguminoza na nasim
prostorima. Mnogi je nazivaju ,.kraljicom krmnog bilja" zbog visokog sadr:Zaja proteina u zelenoj masi.
Medutim, zbog stalnog smanjenja prinosa i skracenja zivotnog veka biljaka, uslovljenog izmedu ostalog i
pojavom mnogobrojnih stetnih organizama, povrsine pod lucerkom u Srbiji imaju trend opadanja. Trenutno,
proizvodnja se realizuje na oko 110000 ha, uglavnom u Vojvodini i u ravnicarskom delu centralne Srbije.
U 2016. godini, na lokalitetu Padinska Skela na nekoliko proizvodnih parcela uoceno je propadanjP
biljaka lucerke. Prvi simptomi u vidu zaostajanja u razvoju, blagog uvenuca i hloroze mladih biljil k,1
primeceni su na samom pocetku vegetacije. Sa razvojem oboljenja, na obolelim biljkama zapazcnzi jl'
pojava trulezi korena i prizemnog dela stabla, pracena nekrozom i propadanjem celih biljaka. Vl azno i
ki5ovito prolece narocito je pogodovalo razvoju bolesti, tako da su u usevu postajala vidljiva ogoljm.i
mesta sa potpuno propalim biljkama. ;
Poznato je da uocene simptome moze prouzrokovati veliki broj vrsta fitopatogenih gljiv.1 (I mo
rium spp., Rhizoctonia spp., Verticillium spp., Scelorotinia spp. i dr.) i pseudogljiva (Phytophtlrom "PP··
Pythium spp. i dr.) koje su u literaturi opisane kao patogeni lucerke. Za njihovo suzbijanjP prinu·11 j11jl'
se kompleks mera koji je uslovljen ciklusom razvoja patogena, tako da je precizna dijagnoz.1 01Jolj1 ·11j.1
najva:Zniji preduslov za preduzimanje adekvatnih mera.
Cilj ovog rada bio da se identifikuje prouzrokovac uocenih promena na zarazenim biljk.1111.1111 11·1
ke. lz sakupljenih uzoraka uradena je izolacija patogena primenom standardnih mikolo'.kili nu ·tod.1.
Patogenost izolata proverena je u stakleniku vestackom inokulacijom biljaka lucerkc. lnukulu111, prip1 l'
mljen gajenjem izolata na sterilisanom zrnu psenice, dodatje u saksije sa odgajcnim l>iljk.1111.i Im PrkP
starosti 2-3 nedelje, dok je u saksije sa kontrolnim biljkama dodato sterilisa no zmo p ~1 ·1 1 i < 1•. N<!kon
inokulacije biljke su zalivane vodom, a promene na njima u vidu zaostajanja u poras tu. riolcganja, uvenuca i propadanja biljaka pracene su svakodnevno. Dobijeni izolati identifikovani su na osnovu
proucenih morfoloskih karakteristika, a identifikacija potvrdena na osnovu sekvence ITS genomnog
region a dobijenog koriscenjem prajmera ITS 1 /ITS4.
Dobijeni izolati formirali su dobro razvijenu belu miceliju koja je u pocetku homogena i vazdusna,
dok se kasnije zapa:Zaju pamucaste radijalno rasporedene nakupine hifa. Cetiri dana nakon
zasejavanja u miceliji se uocavaju sklerocije u vidu crnih tvorevina nepravilnog oblika. Uvenuce i
propadanje inokulisanih biljaka lucerke zabelezeno je 35-40 dana nakon inokulacije, dok na kontrolnim
biljkama nije uocena pojava bilo kakvih simptoma. lz inokulisanih biljaka patogen je uspesno
reizolovan. Na osnovu rezultata proucavanja patogenih i morfoloskih karakteristika, kao i
na osnovu sekvence ITS regiona, utvrdeno je da je prouzrokovac propadanja lucerke fitopatogena
gljiva Sclerotinia trifoliorum
Osetljivost micelije izolata Botrytis cinerea na nisku temperaturu
No full textGajenje jagodastih vocaka, a narocito ma line, jagode i kupine, predstavlja veoma vafou i profitabilnu
delatnost za privredu Srbije. Plodovi namenjeni svefoj potrosnji uglavnom se prodaju na
domacem trzistu, dok se smrznuti uspesno izvoze u mnoge evropske zemlje. Medutim, prouzrokovaci
oboljenja veoma cesto dovode u pitanje isplativost proizvodnje. Zajednicki problem u gajenju
jagodastih vrsta vocaka predstavlja polifagna fitopatogena gljiva 8otrytis cinerea, prouzrokovac sive
trulezi plodova. 8. cinerea je fakultativni parazit sa brojnim domacinima, ukljucujuci i korovske biljke.
Prezimljava kao saprotrof u obolelim biljnim ostacima u zemljistu iii u zaraienim visegodisnjim
biljnim delovima u obliku micelije iii sklerocija. U praksi je, medutim, tesko sa sigurnoscu reci da Ii
patogen zaista moze da prezimi u obliku micelije iii je mogucnost prezivljavanja rezultat prisustva
hlamidospora i mikrosklerocija.
Konidije formirane na prezimelim sklerocijama iii miceliji ostvaruju primarne infekcije cvetova
koji nakon otvaranja postaju izuzetno osetljivi na zarazu. U zavisnosti od vremenskih uslova, zarazeni
cvetovi propadaju, iii patogen dospeva u plodnik gde ostaje u latentnom stanju do sazrevanja ploda.
Sa sazrevanjem ploda, micelija prelazi u aktivno stanje i, pri visokoj vlafoosti vazduha, dolazi do brzog
razvoja trulezi. U latentno zarazenim plodovima, patogen moze dospeti u hladnjace pre ispoljavanja
vidljivih simptoma oboljenja.
Kratkotrajno zamrzavanje plodova jagodastog voca najjednostavniji je nacin aktiviranja micelije
i detekcije latentnih infekcija. Teorijski, patogen bi mogao da prezivi i u zamrznutim plodovima u
hladnjacama i da, nakon odmrzavanja, formira kolonije na plodovima. Zato je cilj ovog rada bio da se
utvrdi minimalna duzina perioda izlaganja micelije 8. cinerea niskim temperaturama koja dovodi no
njenog inaktiviranja u idealnim uslovima.
Micelija 17 slucajno odabranih izolata 8. cinerea, gajenih na podlozi od krompira, dekstroze i
agara (KDA) tokom tri dana, zasejana je na KDA podlogu i izlagana temperaturi od -20°( u trajanju 1-50 dana. Nakon isteka zadatog perioda izlaganja, prezivljavanje micelije utvrdivano je pracenjem
mogucnosti rasta izolata na temperaturi od 20°( tokom narednih sedam dana.
Rezultati istrazivanja su pokazali da svi proucavani izolati prezivljavaju 34 dana izlaganja temperaturi
od -20°( , dokje za potpunu inaktivaciju svih izolata bilo potrebno izlaganje u trajanju od 45 dana.
Zapafono je, takode, da se izolati znacajno razlikuju medu sobom, tako da je za 71 % izolata period
inaktivacije bio 38-41 dan. Medutim, za konacan zakljucak o mogucnosti prezivljavanja patogena u
formi micelije u prirodnim uslovima iii u hladnjacama, neophodno je uzeti u obzir i ostale faktore koji
mogu uticati na stepen prezivljavanja
Biological control of soil borne pathogens
No full textPаtogeni iz rodovа Verticillium, Fusarium, Sclerotinia, Rhizoctonia i Pythium koji su prisutni u zemljištu, predstаvljаju značajan problem u poljoprivrednoj proizvodnji, kako u zаštićenom prostoru, tako i nа otvorenom polju. Njihovа izrаzitа polifаgnost, primenа pogrešne аgrotehnike i neаdekvаtno suzbijаnje omogućili su njihovu rаsprostrаnjenost u rаzličitom intenzitetu u svim vаžnijim povrtаrskim proizvodnim područjimа Srbije. Smatra se da je dezinfekcija zemljišta najefikasniji način suzbijanja ovih patogena, a u te svrhe godinama su uspešno korišćeni preparati na bazi metil bromida. Međutim, Montrealskim Protokolom 1992. godine metil bromid je označen kao supstanca koja ima štetan uticaj na ozonski omotač što je dovelo do njegovog postepenog povlačenja iz upotrebe. Zbog toga je u svetu pažnja sve više posvećena jedinjenjima koja bi mogla biti alternativa ovom fumigantu. Značajna istraživanja usmerena su u pravcu biološkog suzbijanja koja se uglavnom zasnivaju na primeni antagonističkih sojeva bakterija i gljiva, kao i primeni etarskih ulja.Soil-borne pathogens from the genera Verticillium, Fusarium, Sclerotinia, Rhizoctonia and Pythium, cause great economic losses in crop production in both, greenhouse and open field production. Control of these pathogens is difficult because of its polyphagous nature and the lack of adequate methods for pathogen suppression which contributed to spread of soil borne pathogens in all major vegetable production areas in Serbia. Soil disinfection is the most effective way to control these pathogens, and for this purpose methyl bromide was successfully used for many years. In 1992, methyl bromide was listed as an ozonedepleting substance under the Montreal Protocol - an international treaty to protect the ozone layer. Today, numerous researches are involved in finding methyl bromide alternatives for suppression of soilborne plant pathogens. Consequently, there is an increasing interest in the introduction of antagonistic bacteria and possible exploitation of essential oil for management of soil-borne pathogens
Evaluation of Lactobacillus plantarum and Saccharomyces cerevisiae in the Presence of Bifenthrin
No full textThis work describes the effect of insecticide bifenthrin on Lactobacillus plantarum and Saccharomyces cerevisiae. Growths of used microorganisms in growth media supplemented with pesticide were studied. Determination of bacterial and yeast fermentation efficiency in wheat supplemented with bifenthrin was conducted. Additionally, investigation of bifenthrin dissipation during microbiological activity was performed. Experiments applying bifenthrin in different concentrations highlighted a negligible impact of the pesticide on the growth of L. plantarum and S. cerevisiae. This insecticide overall negatively affected the yeast fermentation of wheat, while its presence in wheat had a slight negative impact on lactic acid fermentation. The results of bifenthrin dissipation during lactic acid and yeast fermentations of wheat showed that activities of L. plantarum and S. cerevisiae caused lower pesticide reductions. Average bifenthrin residue reduction within samples fermented with L. plantarum was 5.4 % (maximum similar to 16 %), while within samples fermented with S. cerevisiae, it was 11.6 % (maximum similar to 17 %)
Effect of velvetleaf (Abutilon theophrasti Medic.) density on corn
No full textCompetition from weeds, particularly velvetleaf (Abutilon theophrasti Med.), causes severe
yield loss in corn. Field experiments were conducted to investigate the eff ect of velvetleaf
density on growth and yield of corn planted at a standard density of 57,000 plants ha-1
(0.70 x 0.25 m) under a conventional tillage system. Eff ect of competitive interactions on
velvetleaf growth was also documented. Experiments were conducted across two years
(with diff erent rainfall conditions) following a randomized complete block design with four
replications. Treatments included 0, 1, 2, 4 and 8 velvetleaf plants m-1 row. Size of each
plot was 4.2 m x 5.0 m. Growth variables were measured on corn as well as velvetleaf four
times each growing season. Plant height, fresh biomass, leaf area index, and grain yield of
corn were analyzed using a four-parameter log-logistic regression model as a function of
velvetleaf density. Regression analysis was also performed on velvetleaf growth variables
(plant height, fresh biomass, leaf area index, and seed mass per plant) as a function of intraspecifi
c density in corn. Plant height was the least sensitive variable for competition in both
species (corn and velvetleaf). However, reduction in other variables due to competition was
clearly visible in both species and in both years. Level of corn yield reduction depended on
year and velvetleaf density, and ranged from 1.2 to 39.3% in the fi rst year and from 1.2 to
35.9% in the second year for velvetleaf densities from 1 to 8 plants m-1 row. On the basis of
the 5% yield loss level, the threshold for velvetleaf in corn across the two years ranged from
0.4 to 0.6 plants m-1 row.June 19–25, 2016, Prague, Czech Republi
Uticaj viline kosice (Cuscuta campestris Yunck.) na usev šećerne repe: anatomski i fiziološki pristup
No full textUticaj viline kosice na anatomske i fiziološke promene kod biljaka šećerne repe ispitivan je u kontrolisanim uslovima. Praćene su sledeće varijante: K-nezaražene biljke šećerne repe (kontrola) i T-zaražene biljke šećerne repe. Mereni su sledeći parametri: fiziološki - sadržaj pigmenata (hlorofil a, hlorofil b i ukupni karatenoidi); anatomski - prečnik traheja i ćelija floema, površina ksilema i floema provodnih snopića u lisnoj peteljci, a u listu: debljina epidermalnih ćelija lica i naličja lista, debljina parenhimskog i sunđerastog tkiva, debljina mezofila i prečnik ćelija omotača provodnih snopića.Na osnovu izmerenih prečnika traheja izračunata je hidraulična provodljivost ksilema. Anatomski parametri i sadržaj pigmenata su mereni 7, 14, 21, 35 i 42 dana nakon zaražavanja biljaka (DNZ). Sadržaj pigmenata je određen spektrofotometrijski nakon ekstrakcije sa metanolom. Mikroskopski preparati su pripremljeni parafinskom metodom. Sečenje ukalupljenog materijala je rađeno na mikrotomu LEICA SM 2000 R, a dobijeni preseci su posmatrani na svetlosnom mikroskopu LEICA DMLS i fotografisani digitalnom kamerom LEICA DC 300, a merenje je obavljeno u softveru LEICA IM 1000. Vilina kosica je značajno uticala na sadržaj hlorofila a, hlorofila b i ukupnih karotenoida kod zaraženih biljaka šećerne repe, pri čemu je zabeležena značajna redukcija (14-54%) sadržaja pigmenata. Biljke šećerne repe zaražene vilinom kosicom su imale uglavnom manje vrednosti merenih anatomskih parametara u poređenju sa nezaraženim biljkama. Kod lisne peteljke su razlike između merenih parametara kod zaraženih i nezaraženih biljaka bile manje u odnosu na parametre lista.21-23. septembar 2016. godine, Vrdnik, Srbij
Characterization of 'Candidatus phytoplasma solani' strains from grapevines, Hyalesthes obsoletus, reference strains in periwinkle and in colonies of strain stol
No full textMultilocus typing (MLT) was performed on 72 phytoplasma strains obtained from grapevine samples and Hyalesthes obsoletus specimens collected in different Bois noir-infected vineyards, on six phytoplasma strains maintained in the periwinkle reference collections and on a colony obtained from cultivation of a 'Candidatus Phytoplasma solani' strain derived from the STOL periwinkle reference collection sample. RFLP analyses of tuf, secY, groel and Stamp genes allowed to differentiate 8 lineages in the 72 field collected grapevine and H. obsoletus samples. In some cases there was a good consistency in the MLT profiles of lineages detected in the grapevine and those identified in H. obsoletus indicating the presence of phytoplasma populations shared between the two hosts. On the other hand, the lineages identified in the six "stolbur" strains in collection in periwinkle were all different from those in the vineyard collected samples. The partial molecular characterization of the colonies obtained from the STOL strain after its isolation in a chemically defined medium shows Stamp gene congruence with those of the original strain maintained in micropropagation