RIPEST - Repository of the Institute of Pesticides and Environmental Protection
Not a member yet
1022 research outputs found
Sort by
Antioksidativna aktivnost i skrining alelopatskog potencijala ekstrakata lista Juglans regia L. i Rumex obtusifolius L.
No full textSecondary plant metabolites with allelopathic activity or phytotoxicity could be biotechnologically important, serving as a source of allelochemicals, and thus contributing to the agro-industrial sector. The objective of this study was to use the obtained common walnut (Juglans regia L.) and bitter dock (Rumex obtusifolius L.) leaves extracts rich in phenolic compounds, i.e. with high antioxidant potential, and to identify their phytotoxicity to Setaria glauca (L.) P. Beauv. and Sorghum halepense (L.) Pers. weed seedlings grown in vitro. The obtained plant extracts had remarkably high affinity for scavenging free radicals, having DPPH IC 50 values of 0. 127 mg/ml for common walnut leaf extract and 0.194 mg/ml for bitter dock leaf extract. Ferric reducing antioxidant power of the extracts was also high, FRAP value of the common walnut leaf extract was 384.4 ± 8. 1 mmol Fe 2+ /g dry mass, and of the bitter dock leaf extract 321.6 ± 2.5 mmol Fe 2+ /g dry mass. At the highest used concentration, common walnut leaf extract reduced germination of S. glauca by 67.3%, while bitter dock leaf extract reduced germination of that weed by 54.5%. Shoot length of S. glauca was inhibited 80.7% when subjected to common walnut leaf extract, and 78.2% under the influence of bitter dock leaf extract, and its root length was inhibited 96.4% and 93. 1% respectively. Germination of S. halepense was inhibited 100% under the influence of the obtained common walnut leaf extract at its highest test concentration, and 79.2% when subjected to bitter dock leaf extract at the same concentration. Shoot length of this weed was reduced 100% after treatment with common walnut leaf extract, and 93.7% when subjected to bitter dock leaf extract. Root length was reduced 100% and 99.3%, respectively. Overall, the extracts demonstrated pronounced antioxidant activity and remarkable allelopathic potential.Alelopatski potencijal i fitotoksičnost sekundarnih metabolita biljaka značajni su sa aspekta biotehnologije imajući u vidu da ove fitohemikalije u svojstvu alelohemikalija mogu značajno da doprinesu razvoju agroindustrijskog sektora. Cilj rada bio je da se dobiju ekstrakti lista oraha (Juglans regia L.) i štavelja (Rumex obtusifolius L.) bogati fenolnim jedinjenjima odnosno sa visokim antioksidativnim potencijalom i da se ispita njihova fitotoksičnost prema korovskim vrstama Setaria glauca i Sorghum halepense kroz inhibiciju klijanja i rasta klijanaca. Dobijeni biljni ekstrakti pokazali su izražen potencijal u neutralisanju DPPH radikala, sa IC 50 vrednostima od 0,127 mg/ml za ekstrakt lista oraha i 0,194 mg/ml za ekstrakt lista štavelja. Redukciona sposobnost jona metala dobijenih biljnih ekstrakata takođe je bila veoma visoka, FRAP vrednost za ekstrakt lista oraha iznosila je 384,4 ± 8.1 mmol Fe 2+ /g suvog ekstrakta, dok je za ekstrakt lista štavelje iznosila 321,6 ± 2.5 mmol Fe 2+ /g suvog ekstrakta. Pri najvećoj korištenoj koncentraciji ekstrakt lista oraha inhibirao je klijanje semena S. glauca za 67,3%, dok je ekstrakt lista štavelja inhibirao klijanje ovog korova za 54,5%. Porast stabaoceta S. glauca inhibiran je 80,7% nakon tretmana ekstraktom lista oraha, a 78,2% pod uticajem ekstrakta lista štavelja, dok je porast korenka inhibiran 96,4%, odnosno 93,1%. Klijanje semena S. halepense potpuno je inhibirano (100%) pod uticajem ekstrakta lista oraha, dok je ekstrakt lista štavelja pri najvećoj korišćenoj koncentraciji prouzrokovao 79,2% inhibicije. Porast stabaoceta ovog korova potpuno je redukovan (100%) nakon tretmana ekstraktom lista oraha, a ekstrakt lista štavelja prouzrokovao je 93,7% inhibicije ovog parametra. Porast korenka inhibiran je 100% odnosno 99.3% nakon tretmana ovim ekstraktima. Dobijeni rezultati ukazuju na postojanje značajne antioksidativne aktivnosti i izraženog alelopatskog potencijala dobijenih ekstrakata lista oraha i lista štavelja
Prisustvo bakterije Leptospire kod sivog pacova (Rattus norvegicus) poreklom iz skladišta žitarica
No full textLeptospiroza predstavlja globalno značajnu zoonozu, uzrokovanu bakterijom
Leptospira, koja je u lancu zadržavanja i prenošenja najčešće prisutna kod glodara. U odnosu
na mogučnost kontakta i prenošenja, najznačajniji domaćini i prenosioci ovog patogena su
jedinke komensalnih vrsta glodara, naročito sivog pacova. Najznačajniji put prenošenja ovog
patogena je kontakt sa kontaminiranom hranom ili sa radnim površinama kontaminiranim
urinom zaraženih životinja. Ukupno je analizirano 66 jedinki sivog pacova, prikupljenih iz
prostora za skladištenje žitarica ili bliske okoline. Prisustvo bakterije je utvrđeno u tkivu
bubrega prikupljenih životinja. Posle homogenizacije, DNK bakterije se izoluje pomoću
komercijalnog seta za izolaciju Quick DNA MiniPrep. Za detekciju bakterije na Real Time PCR-u korišćeni su prajmeri i proba specifične sekvence. TaqMan proba je obeležena FAM
fluoroforom kako bi se rezultat mogao pratiti u realnom vremenu na PCR-aparatu.
Analizom su obuhvaćene jedinke različitog uzrasta, telesne mase od 72 do 414 g.
Utvrđeno je 16,6 % pozitivnih jedinki na prisustvo bakterije Leptospire, odnosno pozitivno je
bilo sedam ženki i četiri mužjaka. Prisustvo jedinki glodara, koji su domačini i prenosioci
bakterije Leptospire u skladištima žitarica ukazuje na potrebu dodatnog angažovanja na
prevenciji i sprečavanju kontaminacije hrane, odnosno sprečavanju zaražavanja ljudi i
domaćih životinja
Sezonska dinamika Myzus persicae persicae (Sulzer) (Hemiptera: Aphididae) u zasadima nektarine
No full textZelena breskvina vaš Myzus persicae persicae (Sulzer) (Hemiptera: Aphididae) jedna je
od ekonomski najznačajnijih štetočina nektarine (Prunus persica var. nectarina). Usled ishrane
na naličju listova i vrhovima mladara dovodi do pojave hloroze i njihovog kovrdžanja. Ukoliko
se na biljkama formiraju guste kolonije dolazi do smanjenja porasta letorasta, što se direktno
negativno odražava na prinos i kvalitet plodova. Ova vrsta je efikasan vektor virusa šarke
šljive Plum pox virus (PPV), ekonomski najznačajnijeg virusa na nektarini.
Trogodišnja istraživanja pojave i brojnost zelene breskvine vaši obavljena su u
područijima intezivne proizvodnje nektarine, na lokalitetima Sremska Mitrovica i Topola. Na
svakih 10-15 dana, od aprila do oktobra 2020, 2021. i 2022. godine, uzorkovano je ukupno po
10 mladara nektarine dužine 10 cm (po dva mladara na 5 nasumično odabranih stabala).
Mladari su pakovani u odvojene zip kese i u laboratoriji pregledani pod stereomikroskopom,
biljne vaši su izdvojene, deternisane i sačuvane u 70% etanolu. Za svaki datum uzorkovanja
izračunat je prosečan broj jedinki po mladaru i po stablu. U svrhu analize uticaja temperature
vazduha, kao jednog od najvažnijih pokazatelja klime, na brojnost zelene breskvine vaši na
nektarini, iz baza Republičkog hidrometeorološkog zavoda preuzete su vrednosti srednjih
dnevnih temperatura vazduha na ispitivanim lokalitetima.
Prve jedinke zelene breskvine vaši na nektarini su 2020. godine registrovane krajem
aprila na lokalitetu Topola i početkom maja na lokalitetu Sr. Mitrovica. Nadprosečne
temperature vazduha tokom aprila 2020. pogodovale su razviću ove vrste. U prvoj dekadi
maja te godine na lokalitetu Sr. Mitrovica zabeležena je maksimalna prosečna brojnost od 154
jedinke po mladaru nektarine, odnosno više od 8200 jedinki po stablu. Usled aktivnosti
prirodnih neprijatelja, kao i formiranja krilatih jedinki i leta na sekundarne domaćine, zelena
breskvina vaš nije registrovana u zasadima nektarine od 15. juna do kraja vegetacije. Tokom
2021. godine, prve jedinke zabeležene su u prvoj dekadi maja na oba lokaliteta. Niže
temperature vazduha tokom aprila i maja negativno su uticale su na razviće zelene breskvine
vaši, tako da nisu registrovane brojne kolonije. Maksimalna prosečna brojnost od 24 jedinke
po mladaru, odnosno 1280 jedinki po stablu nektarine, zabeležena je lokalitetu Sr. Mitrovica
10. maja. Vaši na stablima nisu registrovane od početka juna do kraja vegetacije 2021. godine.
Sličan model sezonske dinamike i brojnost vaši zabeležen je 2022. godine na oba lokaliteta.
Tokom celokupnog istraživanja brojnije kolonije zelene breskvine vaši su registrovane na
lokalitetu Sr. Mitrovaca, dok je u Topoli zabeležena sporadična pojava vaši
Preparat na bazi etarskog ulja timijana u zaštiti plodova voćaka od prouzrokovača mrke truleži plodova
No full textNovo tehničko rešenje „Preparat na bazi etarskog ulja timijana u zaštiti plodova
voćaka od prouzrokovača mrke truleži plodova“ omogućava smanjenje gubitaka tokom
procesa skladištenja jabučastog i koštičavog voća koji nastaju usled pojave mrke
truleži, pruža ekološki prihvatljivo i zdravstveno bezbedno rešenje, a doprinosi
6
održavanju visokog kvaliteta plodova koje zahteva savremeno tržište. Za primenu posle
berbe, u svetu je registrovan ograničen broj sintetičkih preparata, a u našoj zemlji
nijedan. Dosadašnja praksa suzbijanja ovih patogena zasnivala se na upotrebi fungicida
tokom perioda vegetacije. Međutim, zbog visokih zahteva tržišta proces zaštite
plodova od prouzrokovača mrke truleži neophodno je unaprediti uvođenjem novih mera
koje se ne zasnivaju na primeni sintetisanih pesticida. Ekološki prihvatljivi
biološki preparati, kao što je preparat na bazi etarskog ulja timijana, koji bi bio
upotrebljen nakon berbe predstavljaju perspektivno rešenje za unapređenje zaštite
uskladištenih plodova jabučastih i koštičavih voćaka
True hopper fauna (Insecta: Hemiptera: Auchenorrhyncha) of the Zasavica special nature reserve
No full textSkakači (Hemiptera: Auchenorrhyncha) do sada nisu bile predmet istraživanja biodiverziteta
Specijalnog rezervat a prirode „Zas avica“ iako se radi o brojnoj grupi fitofagnih insekat a koji
naseljavaju gotovo sve tipove vegatacije, a poznati su i kao prenosioci različitih biljnih patogena.
Istraživanj e diverziteta je sprovedeno od 2018 do 2021. Ukupno 111 vrsta cikada iz 9 familija je
identifikovano na 6 istraženih lokaliteta u SRP Zasavica: Valjevac, vizitorski centar, Vrbovac, bara
Ribnjača, bara Jovača i ušće Bat ara u Zasavicu. Tri vrste skakača su prvi put zabeležene za faunu
Srbije: Anakelisia fasciata, Paralimnus phragmitis i Ribautodelphax imitans, dok je evidentirano i
više retko bel eženih vrsta. Kod primeraka navedenih u radu kao Allygidius cf. wagneri, Balclutha cf.
saltuella i Erzaleus cf. metrius zabeleženo j e odstupanje u morfologiji genitalnog aparata mužjaka u
odnosu na najsličnije opisane vrste. Od pomenutih su A. wagneri i E. metrius svakako novi i za faunu
Srbije. Isti slučaj je zabeležen za ženku Recilia sp. koja značajno odstupa u morfologiji u odnosu na
opisane vrste ovog roda, tako da je moguće da je takoñe nova vrsta za nauku. Pored toga, na području
SRP „Zasavica“ prijavljeno je i prisustvo invazivnih vrsta: Japananus hyalinus, Metcalfa pruinosa,
Stictocephala bisonia i Scaphoideus titanus, dok je prvi nalaz azijske vrste Orientus ishidae u Srbiji
upravo sa ovog područja. Broj vrsta na području rezervata zasigurno je značajno veći.True hoppers (Hemiptera: Auchenorrhyncha) have so far not been the subject of
biodiversity research in Special nature reser ve “Zasavica“, although they are a large group of
phytophagous insects that inhabit almost all vegetation types and are also known as vectors of various
plant pathogens. Diversity of tru hoppers was r esearched from 2018 to 2021. A total of 111 species
from 9 families were identified at 6 investigated sites in the reserve: Valjevac pasture, Visitor center,
Vrbovac, Ribnjača pond, Jovača pond and Batar mouth into the Zasavica. Three speci es were
reported for the first time for entomofauna of Serbia: Anakelisia fasciat a, Paralimnus phragmitis and
Ribautodelphax imitans, while several rarely found species were also recorded. Male specimens noted
in this paper as Allygidius cf. wagneri, Balclutha cf. saltuella and Erzaleus cf. metrius, had
morphological differences in genital aparatus from the most similar recognized speci es. Out of those
A. wagneri and E. metrius were either not recorded in Serbia so far. Significant morphological
differences were obs erved also for one femal e specimen of Recilia sp. in relation to the described
species of the given genus. In addition, the presence of invasive species: Japananus hyalinus, Metcal fa
pruinosa, Stictocephala bisonia and Scaphoideus titanus was reported in the area of SNR “Zasavica“,
along with first data on the presence of species Orientus ishidae in Serbia.Sremska Mitrovica, 202
The presence of minor species of harmful insects in corn and wheat storages in Serbia
No full textU radu su prikazani rezultati istraživanja zastupljenosti i brojnosti manje značajnih štetnih insekata u skladištima kukuruza i pšenice u Republici Srbiji. Istraživanje je realizovano u periodu 2019 - 2021. godina. Kao manje značajne vrste, čije je prisustvo utvrđeno u skladištima, su analizirane: veliki brašnar, mauritanski brašnar, voćni kusokrilac, paukolike bube i slaninari. Za svaki navedeni takson dati su podaci o izgledu, ekologiji, štetnosti, kao i njihovoj zastupljenost u skladištima u našoj zemlji.The article presents the results of investigation into the presence and frequency of some minor insect pests in storages with maize and wheat in Serbia. The research was conducted in period 2019-2021. The following minor pest species were analyzed: cadelle beetle, European meal worm, dried-fruit beetle, spider beetles, and carpet beetles. Data on their morphology, ecology, harmfulness and presence in Serbian storages are provided for each taxon
Rubbery taproot disease (RTD) severe threat for sugar beet production in Central Europe
No full textRubbery taproot disease (RTD) appearance and symptoms have been described
in Bulgaria, Romania and Serbia more than 60 years ago. At that time disease
symptoms were associated with abiotic factors (drought). Latest researches
about RTD reveal that Candidatus Phytoplasma solani is the causing agent of
the disease and the presence of the disease also in Croatia, Hungary and
Slovakia. After declining of the plants, roots are prone to rotting due to the
activity of saprobes. Symptoms and the progress of the disease differ depending
on climatic conditions. The first symptoms usually start appearing by the
end of July and beginning of August. In wet years yellowing of the oldest leaves
and relatively slow progress of the beet deterioration can be observed on the
edges of sugar beet fields. In dry years, because of the drought, oldest leaves
are being discarded very fast and the first visible symptom of the disease is a
loss of turgor in young leaves during the hottest part of the day. If dry conditions
continue, all leaves become necrotic, which leads to the complete decline of the
plant. Taproots of diseased plants wilt, become rubbery, and stay without any
rot symptoms until complete plant decline. A yield loss in the same beet field
varies spatially and is usually aggregated toward the edges. Epidemiological
studies of the disease are in progress
Antifungalna aktivnost etarskih ulja majčine dušice i bosiljka prema Trichoderma pleuroti S.H.Yu & M.S. Park i Trichoderma pleuroticola S.H. Yu & M.S. Park, prouzrokovačima zelene plesni bukovače
No full textMnoge bolesti i štetočine mogu smanjiti prinos i kvalitet gajenih gljiva, a najveće štete u
proizvodnji jestivih pečuraka izazivaju fungalne bolesti čiji prouzrokovači pripadaju istom
carstvu kao i njihovi domaćini. Vrste roda Trichoderma, zahvaljujući izraženom
mikoparazitizmu, nanose ogromne gubitke u gajilištima pečuraka i prouzrokuju bolest
pozantu kao zelena plesan. Najznačajniji prouzrokovači zelene plesni bukovače [Pleurotus
osteratus (Jacq.) P. Kummer] su vrste Trichoderma pleuroti S.H.Yu & M.S. Park i Trichoderma
pleuroticola S.H.Yu & M.S. Park. Suzbijanje ovih patogena je oteženo zbog malog broja
dostupnih preparata i efikasnih mera. Hemijske mere su najčešći način zaštite jestivih gljiva
od mikopatogenih gljiva, ali se poslednjih godina sve veća pažnja usmerava ka uvođenju novih
bioloških preparata na bazi etarskih ulja lekovitog i aromatičnog bilja ili korisnih
mikroorganizama.
Efekat gasovite faze različitih koncentracija (0,02; 0,04; 0,08; 0,16 i 0,32 μl mL-1
vazdušne faze) etarskih ulja majčine dušice (Thymus serpyllum L., Lamiaceae) i bosiljka
(Ocimum basilicum L., Lamiaceae) na T. pleuroti (KM11) i T. pleuroticola (KM12), ispitivan je
primenom dve različite fumigantne metode: fumigantne sa isečkom micelije i fumigantne sa
suspenzijom spora (Luković et al., 2018). Određene su minimalne fungicidne koncentracije
(MFK) i minimalne inhibitorne koncentracije (MIK), kao i procenti inhibicije rasta micelije za
oba ulja.
Etarska ulja majčine dušice i bosiljka ispoljila su zadovoljavajući inhibitorni efekat na
obe patogene vrste, dok je fungicidni efekat zabeležen samo za ulje majčine dušice na T.
pleuroti primenom metode sa suspenzijom spora (MFK=0,32 μl mL-1 vazdušne faze).
Vrednosti MIK etarskog ulja majčine dušice za obe patogene vrste iznosile su 0,16 μl mL-1
vazdušne faze, osim za T. pleuroticola u metodi sa suspenzijom spora gde uopšte nije uočena.
Procenti inhibicije primenom metode sa isečcima bili su od 47,64 do 100% (KM11) i od 82,69
do 100% (KM12), a primenom metode sa sporama od 58,5 do 100% (KM11) i od 62,12 do
89,73% (KM12). Etarsko ulje bosiljka ispoljilo je znatno jači efekat primenom obe metode, gde
su MIK vrednosti bile 0,04 i 0,08 μl mL-1 vazdušne faze za T. pleuroticola, i 0,08 i 0,16 μl mL-1
vazdušne faze za T. pleuroti. Procenti inhibicije za etarsko ulje bosiljka primenom metode sa
isečcima su bili od 50,73 do 100% (KM11) i od 71,96 do 100% (KM12), a primenom metode
sa sporama od 67,71 do 100% (KM11) i od 90,76 do 100% (KM12). Vrsta T. pleuroticola je
pokazala veću osetljivost na etarsko ulje bosiljka primenom obe metode, dok je T. pleuroti bila
podjednako osetljiva na oba ulja, s tim da je za etarsko ulje majčine dušice utvrđen fungicidni
efekat. Na osnovu ovih in vitro rezultata, odabrana etarska ulja su pogodna za dalja in vivo
testiranja.Zlatibor, 28. novembar - 1. decembar 2022. godin
Zastupljenost grinja familije phytoseiidae pod štitovima vašiju familija Diaspididae i Coccidae
No full textFitozeide (Phytoseiidae) su dobro proučena grupa grinja, prvenstveno zbog uloge u
integralnoj zaštiti bilja. Predatori su fitofagnih grinja (Tetranychoidea i Eriophyoidea) i sitnih
insekata (Thysanoptera i Hemiptera). Aktivno se hrane larvama vaši, ali se takođe oslanjaju na
štitaste vaši kao izvor pristupačnih hibernakuluma, gde različite vrste fitozeida hiberniraju u
agregacijama jedna pored druge. Ovi složeni interspecijski odnosi su podjednako neistraženi u
akarološkoj i entomološkoj literaturi, pa je ovaj rad usmeren u tom pravcu.
Prezimljavanje fitozeida pod štitovima, jajnim kesama i egzuvijama larvi štitastih vaši
istraživano je na širem području Beograda, Smedereva, Sremske Mitrovice, Bačke Palanke,
Koceljeve, Žagubice, Jagodine, Nove Varoši, Prokuplja i Zubinog Potoka. Uzorkovanje
infestiranih grančica obavljeno je u periodu mirovanja i početkom vegetacije. U laboratoriji je
vršen pregled grinja pod praznim štitovima, jajnim kesama i u egzuvijama larvi.
Fitozeide i štitaste vaši su sakupljene sa 18 vrsta iz 14 biljnih familija: Acer sp.
(Aceraceae), Carpinus betulus (Betulaceae), Euonymus japonicus (Celastraceae), Sophora
japonica (Fabaceae), Quercus robur (Fagaceae), Hydrangea macrophylla (Hydrangeaceae),
Juglans regia (Juglandaceae), Salvia rosmarinus (Lamiaceae), Fraxinus excelsior (Oleaceae),
Picea abies (Pinaceae),
Cydonia oblonga, Malus domestica, Prunus domestica, Rosa canina i Rubus caesisus
(Rosaceae), Tilia tomentosa (Tiliaceae), Celtis occidentalis (Ulmaceae) i Vitis vinifera
(Vitaceae).
Fitozeide su izolovane iz štitova i jajnih kesa devet vrsta familije Coccidae: Coccus
pseudomagnoliarum (Kuwana), Eulecanium tiliae (L.), Parthenolecanium corni (Bouche), P.
persicae (Fabricius), P. rufulum (Cockerel), Physokermes piceae (Schrank), P. hemycriphus
(Dalman), Pulvinaria hydrangeae Steinweden i P. vitis (L.). Pored toga, izolovane su iz štitova i
egzuvija pet vrsta familije Diaspididae: Aulacaspis rosae (Bouche), Diaspidiotus perniciosus
(Comstock), Lepidosaphes ulmi (L.), Pseusdalacaspis pentagona (Targ.-Tozz.) i Unaspis euonymi
(Comstock). Utvrđeno je prisustvo 12 vrsta fitozeida: Amblyseius andersoni (Chant), Euseius
finlandicus (Ouds.), Kampimodromus aberrans (Ouds.), Neoseiulella tiliarum (Ouds.),
Paraseiulus soleiger (Ribaga), P. talbi (Athias-Henriot), P. triporus (Chant & Yoshida-Shaul),
Phytoseius echinus Wainstein & Arutunjan, P. macropilis (Banks), P. ribagai Athias-Henriot,
Typhlodromus pyri Scheuten i T. rhenanus (Ouds.).
Nafrekventnije vrste su bile E. finlandicus (nađena sa 10 vrsta vaši), T. rhenanus (nađena
sa devet vrsta vaši), N. tiliarum i A. andersoni (obe nađene sa po pet vrsta vaši). Od ukupno
813 identifikovanih jedinki fitozeida, najbrojnije su bile iste četiri vrste - E. finlandicus
(36,53%), N. tiliarum (34,44%), A. andersoni (17,84%) i T. rhenanus (5,04%); preostale vrste
fitozeida zajedno su činile svega 6,15 % pregledanog materijala. Najveći broj vrsta fitozeida
nađen je pod štitovima P. corni (8), E. tiliae (7), P. pentagona (5) i A. rosae (4
Salinity modulates crop plants suitability as hosts for Cuscuta campestris parasitism
No full textCuscuta campestris Yunck. is a stem holoparasitic flowering plant, wide-spread and currently considered invasive worldwide. It has both ecological and agricultural significance. However, little is known on how the conditions of the environment, and abiotic stresses in particular, could affect the success of this parasite. A total of 22 potential host plants, belonging to 10 species and 4 families, were tested as C. campestris hosts under different saline regimes. The changes in survival rate (number of successful infections) and growth (as cm day−1) of the parasite were studied. Salinity did significantly change the survival and growth rate of C. campestris, which effect was species- and cultivar-dependent. While generally the survival of the parasite decreased with increasing salinization, the opposite effect was observed on several host plants. However, survival rate did not always coincide with higher growth rate. This suggests that salinity produces different effects on the parasite depending on the host plant and these depend strongly not only on the species, but also on the cultivar. These results strongly suggest that under salt stress the suitability of various crop plants as hosts for C. campestris may change significantly, thus affecting the overall success of the parasite. In the light of the increased salinization of soils, this may have a significant effect on the spread of C. campestris and its agricultural impact