RIPEST - Repository of the Institute of Pesticides and Environmental Protection
Not a member yet
1022 research outputs found
Sort by
Antioksidativno delovanje, fitotoksičnost i alelopatski potencijal ekstrakta zelenog ploda oraha (Juglans regia L.)
No full textThe potential allelopathic effect of a green walnut fruit extract on seed germination and early growth of three weed species (Chenopodium album, Amaranthus retroflexus, Daucus carota) was tested, as well as its phytotoxic effect on seed germination and early growth of maize (Zea mays). Another objective was to analyze the plant extract and assess its antioxidative activity.
Antioxidative activity of the plant extract was evaluated based on its ability to neutralize DPPH (2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl) radical and capacity for iron reduction using the FRAP method. Inhibition of the evaluated parameters (total germination and seedling length) decreased proportionally with decreasing concentrations of extract solution of green walnut fruit. The parameters of seedling growth were also found to show greater susceptibility than total seed germination of all three of the tested weed species. Although the seed bioassay results indicated a high inhibitory effect on germination and early growth of the tested weeds, they also revealed phytotoxic activity during early growth of the cultivated Z. mays.Cilj ovog rada je bio da se ispita alelopatski potencijal ekstrakta zelenih nezrelih plodova oraha na klijanje i rani porast semena tri korovske vrste (Chenopodium album, Amaranthus retroflexus, Daucus carota), kao i fitotoksični efekat na klijanje i rani porast semena kukuruza Zea mays. Pored toga, cilj je bio i da se uradi analiza biljnog ekstrakta i procena njegove antioksidativne aktivnosti.
Antioksidativna aktivnost biljnog ekstrakta određena je kroz sposobnost neutralizacije DPPH (2,2-difenil-1-pikrilhidrazil) radikala i ispitivanjem sposobnosti redukcije gvožđa FRAP metodom. Inhibicija merenih parametara (ukupna klijavost i dužina klijanaca) se proporcionalno smanjivala sa smanjenjem koncentracije rastvora ekstrakta zelenih nezrelih plodova oraha. Takođe, parametri rasta klijanaca su ispoljili veću osetljivost u odnosu na parametar ukupne klijavosti semena kod sve tri korovske vrste. Iako dobijeni rezultati iz biotesta sa semenima pokazuju značajan inhibitorni efekat na klijanje i rani porast testiranih korovskih vrsta, ujedno ukazuju i na fitotoksične efekte kod ranog porasta semena gajene vrste Z. mays
Factors affecting host plant selection in alfalfa aphids
No full textAlfalfa (Medicago sativa L.) hosts several species of aphid, Acyrthosiphon pisum (Harris), Aphis craccivora Koch and Therioaphis trifolii (Monell). The preference of the aphids of alfalfa plants for dense assemblies or individual plants, as well as for healthy or infested plants, was investigated in the field as in the laboratory. Years of field research have revealed the specific preferences of all three species of aphid. A. pisum and T. trifolii are most commonly found in alfalfa crops, while A. craccivora is mostly found on alfalfa weeds. Also, a single species of aphid alone is usually present on a plant. In order to determine the reason for this clear preference and to establish whether at the very beginning, i.e. at the stage of choosing a host, aphid species distance themselves from each other, we tested the effect of the volatiles of healthy and infested plants on their attractiveness to aphids. A. craccivora is repelled by the volatiles of dense crops and plants previously infested with one of the other two species. A. pisum and T. trifolii choose a dense assembly of plants, repelled by the volatiles of plants previously infested with A. craccivora. A. pisum displays the weakest competitive traits, and A. craccivora the strongest. This research showed that competition between aphid species does not occur only when they find themselves on the same plant at the same time, fighting for resources, but also in the choice of plant, in order to avoid later competition
Fusarium avenaceum - prouzrokovač fuzariozne truleži ploda jabuke: agresivnost i morfologija makrokonidija
No full textVeliki ekonomski gubici tokom perioda skladištenja jabuke prouzrokovani su
prisustvom fitopatogenih gljiva koje izazivaju trulež plodova. Među njima značajno je
prisustvo gljiva roda Fusarium, a posebno vrste Fusarium avenaceum koja produkcijom
nekoliko termostabilnih mikotoksina kontaminira i smanjuje kvaliteta plodova.
Plodovi jabuke sorte Zlatni delišes sa simptomima truleži uzorkovane su tri puta
tokom perioda skladištenja u periodu od juna do septembra sa intervalom od 45 dana.
Identifikacija dobijenih izolata urađena je na osnovu morfoloških karakteristika kolonija na
KDA podlozi, kao i primenom para prajmera FA-ITSF/FA-ITSR specifičnih za vrstu F.
avenaceum. Agresivnost izolata utvrđena je inokulacijom plodova jabuke sorte Zlatni delišes,
koji su inkubirani sedam dana na temperaturi 25°C merenjem prečnika i dubine nekroze.
Mikroskopska morfološka svojstva reproduktivnih struktura (makrokonidija) ispitana su na
CLA (carnation leaf agar) podlozi nakon sedam dana inkubacije u mraku na temperaturi 25°C
pri čemu je za 20 slučajno izabranih makrokonidija utvrđen: oblik i zakrivljenost, oblik vršne i
bazalne ćelije, dimenzije makrokonidija i broj septi. Za utvrđivanje korelacije između
agresivnosti i veličine konidija korišćen je Pearson-ov koeficijent.
Nakon sedam dana inkubacije na KDA podlozi dobijeno je ukupno 96 izolata (I
izolacija: 40; II izolacija: 40, III izolacija: 16) čiji je izgled kolonija bio karakterističan za vrste
roda Fusarium: bela ili roze gusta vazdušasta micelija, sa naličja tamno crvena, ravnog oboda
sa ili bez bele ivice. Primenom para specifičnih prajmera kod 88 izolata (I izolacija: 35; II
izolacija: 37, III izolacija: 16) umnožen je fragment veličine 272 bp koji je karakterističan za F.
avenaceum čime je potvrđen identitet dobijenih izolata. Najveću agresivnost ispoljili su izolati
I grupe izolacije (prosečan prečnik 24,3 mm, prosečna dubina: 15,0 mm), zatim izolati III grupe (prosečan prečnik 16,7 mm, prosečna dubina: 10,8 mm), dok su najmanju agresivnost
pokazali izolati II grupe (prosečan prečnik 15,4 mm, prosečna dubina: 10,2 mm).
Makrokonidije svih izolata bile su izdužene, blago savijene do gotovo ravne sa zašiljenom
vršnom ćelijom i slabo izraženom stopom na bazalnoj ćeliji. Najveće makrokonidije uočene su
kod izolata I grupe (48,01x3,61 μm) koje su imale 3 (13,6%), 4 (36%) ili 5 (50,4%) septi,
zatim makrokonidije III grupe (40,59x3,42 μm) sa 3 (87%) ili 4 (13%) septe, dok su izolati II
grupe imali najmanje makrokonidije (32,51x3,60 μm) sa 3 (38,6%), 4 (40%) ili 5 (21,4%)
septi. Između veličine konidija i agresivnosti izolata iz različitih grupa izolacije utvrđen je
visok stepen korelacije (r=0,92), koji ukazuje da sa povećanjem veličine konidija i raste i
agresivnost izolata.Zlatibor, 27. - 30. novembar 2023. godin
Reptalus quinquecostatus (Dufour, 1833) (Fulgoromorpha: Cixiidae) plant preferences in Serbia
No full textReptalus quinquecostatus (Dufour, 1833) is one of several species from the planthopper family Cixiidae that are known as vectors of plant pathogenic bacteria that can cause severe agroeconomic losses. Records of this species in Serbia by Horváth, Tanasijević and Janković refer to Oliarus quinquecostatus Dufour, 1883 [sic]. The species was described as inhabiting meadows and grasslands and reported as caught on Salix sp., Ulmus sp., Quercus sp., and Malva sylvestris. Modern-day molecular identification of species, i.e. sequencing of cytochrome oxidase subunit 1 (COI) gene, revealed the presence of R. quinquecostatus nymphs in the rhizosphere of Koeleria macrantha (Poaceae family) in eastern Serbia. This cixiid has been found in Serbia on various crops affected by ‘Candidatus Phytoplasma solani’: corn, grapevine, potato, and most recently, sugar beet. The occurrence on sugar beet was first reported in 2020 in northern Serbia when its population was aggregated on a boundary strip with several weeds: Convolvulus arvensis, Chenopodium album, Amaranthus retroflexus, Ambrosia artemisiifolia etc. During the 2021–2022 survey, the presence of R. quinquecostatus on sugar beet was confirmed on other localities in Serbia. Moreover, its populations were recorded on parsnip, tobacco and corn. Prunus spinosa and Crataegus sp. in microhabitats permeating arable land were also found preferable for R. quinquecostatus adults. Its several populations on different hosts were repeatedly sampled in June–July 2022. Populations on P. spinosa and Crataegus sp. were highly abundant and infected with ‘Ca. P. solani’, whereas in the agroecosystems, R. quinquecostatus is present in mixed population with R. panzeri, displaying minor precedence in the emergence of adults. Data on R. quinquecostatus plant preferences in Serbia support the polyphagy that has been previously reported throughout Europe. Since the genus Reptalus Emeljanov, 1971 has recently undergone nomenclatural and taxonomic revision, the use of the valid species name and proper morphological species identification, which in some cases should be supplemented with molecular tools, are crucial in biodiversity and insect pest research
Sclerotinia minor as a new pathogen of lettuce in Serbia
No full textLettuce (Lactuca sativa L.) is the world's most popular and widely grown leafy vegetable.
Fungal pathogens are a major threat for lettuce producers and can cause significant losses
under favorable conditions. During February 2021 and 2022, poor growth, plant stunning, and
blanching of the leaves of lettuce, cultivated in unheated plastic tunnels located in three
different regions of Serbia, were observed. From diseased plants, originating from all three
locations, 31 morphologically identical isolates were derived. Morphological features of three
representative isolates were investigated after 7-day incubation at 20ºC on potato dextrose
agar (PDA), water agar, Czapek agar, V8 juice agar, and malt extract agar media, while the
effect of different temperatures (4, 10, 15, 20, 22, 25, 30, and 32°C) on fungal growth, was
studied on PDA. The isolates had fast-growing, white, cottony aerial mycelium, producing
profuse number of small, black, irregularly shaped sclerotia, less than 2 mm in diameter.
Based on morphological features, the isolates were preliminary identified as Sclerotinia
minor, the causal agent of a lettuce drop disease. To confirm the species identity, a species
specific pair of primers, SMLcc2F/SMLcc2R, was used for molecular detection.
Pathogenicity tests were conducted by inoculation of 55-day-old lettuce plants. The isolates
caused typical lettuce drop symptoms on inoculated plants after 7–10 days of incubation,
whereas the control plants remained symptomless. Since S. minor is recently detected in
Serbia, more research is needed to better understand this pathogen, establish control strategies
and minimize the spread of the pathogen to other lettuce-producing areas
Effetti target e non-target di insetticidi sintetici e di origine naturale su Phenacoccus solenopsis e un suo predatore
No full textPhenacoccus solenopsis Tinsley (Hemiptera: Pseudococcidae) è un insetto polifago, originario dell'America
del Nord, che negli ultimi anni si è diffuso in diversi Paesi del Mediterraneo, diventando una potenziale
minaccia anche per le colture orticole incluso il pomodoro in serra. Di recente, P. solenopsis è stato segnalato
in Italia su piante ortive della famiglia Solanaceae e su piante ornamentali, pertanto la messa a punto di
strategie volte al suo controllo è di prioritaria importanza. Le sostanze chimiche di sintesi sono ampiamente
utilizzate per la difesa di P. solenopsis in tutto il mondo, ma gli estratti di origine naturale, in particolare gli
oli essenziali (OE) (ad es. Allium sativum e Mentha x piperita), possono rappresentare uno strumento di
controllo sostenibile per la gestione delle sue infestazioni. D'altra parte, predatori entomofagi generalisti
come Cryptolaemus montrouzieri (Mulsant) (Coleoptera: Coccinellidae) possono essere valorizzati per il
controllo biologico di P. solenopsis attraverso strategie aumentative e/o conservative. In questo contesto, la
valutazione della tossicità delle sostanze chimiche nei confronti della cocciniglia e del suo predatore è
necessaria quando si adottano programmi di gestione integrata dei parassiti.
È stata preliminarmente determinata la tossicità di base di diverse sostanze insetticide di origine sintetica e
naturale su P. solenopsis. In seguito, sono stati valutati in laboratorio la sopravvivenza e l’orientamento di C.
montrouzieri dopo l'esposizione per 3 giorni a piante e prede trattate con le sostanze insetticide. A tal fine,
le sostanze chimiche sono state saggiate a differenti concentrazioni letali precedentemente stimate per
l'organismo bersaglio. Fra gli insetticidi saggiati, quelli sistemici (es. acetamiprid) sono risultati più efficaci nel
controllo della cocciniglia. I risultati hanno mostrato che la sopravvivenza e la capacità di orientamento di C.
montrouzieri differivano significativamente tra le sostanze chimiche e le concentrazioni testate, rispetto al
testimone. In generale, il comportamento di C. montrouzieri è stato influenzato negativamente dagli
insetticidi sintetici a concentrazioni più elevate rispetto agli, OE che hanno mostrato un profilo
ecotossicologico più sicuro. I risultati ottenuti evidenziano come gli OE possano rappresentare un valido
strumento per il controllo sostenibile di P. solenopsis rispetto agli insetticidi sintetici, tuttavia è importante
valutarne attentamente i potenziali effetti secondari per la loro inclusione nei piani di lotta integrata, al fine
di valorizzare l’uso combinato di nemici naturali e biopesticidi selettivi
Uticaj konzervansa na trajnost rodenticidnog mamka u nepovoljnim uslovima sredine
No full textSpecifični uslovi sredine koji su zastupljeni u kanalizacionim sistemima, kao što su
visoka temperatura (˃30 ⁰C) i vlažnost (˃90%), povoljno utiču na razvoj različitih vrsta
mikroorganizama, odnosno kvarenje (buđanje) rodenticidnih mamaca. Razvoj
mikroorganizama na klasičnim, komercijalno dostupnim parafiniziranim mamcima, izloženim
nepovoljnim uslovima sredine vidljiv je već posle tri dana izlaganja. Razvojem
mikroorganizama, glodari prestaju da ih konzumiraju te se i trajnost takvih mamaca smanjuje
na svega nekoliko dana. Uspešno suzbijanje jedinki sivog pacova, redovnog i najznačajnijeg
stanovnika kanalizacionih sistema zahteva upotrebu mamka, koji je posebno proizveden i
namenjen za primenu u specifičnim uslovima sredine.
Primenom standardne metode, ECHA (2018), utvrđena je mogućnost produžavanja
upotrebne vrednosti i kvaliteta rodenticidnog mamka kroz dodavanje različitih vrsta
konzervanasa. Pripremljena smesa na bazi mlevenog kukuruza, sa dodatkom konzervansa i
parafina je u inkubatoru izlagana nepovoljnim uslovima sredine, vlažnosti (˃ 95%) i
temperaturi od 33 ⁰C u trajanju od 5 ili više dana. Kao konzervansi korišćeni su sorbinska
kiselina (E200), kalijum sorbat (E202) i natrijum benzoat (E211) u koncentracijama od 0,3%
do 2%. Kao kontrola korišćen je mleveni kukuruz. Ispitivan je uticaj tipa i sadržaja
konzervansa, način mešanja i dobijanja konačne smese (mamka) kao i uticaj i način mešanja
mlevenog parafina na razvoj mikroorganizama, odnosno trajnost mamaka.
Rezultati ukazuju da način dobijanja konačne smese za pripremu mamka, vrsta i
sadržaj konzervansa utiču na trajnost mamka u nepovoljnim uslovima sredine. Istovremeno
mešanje svih sastojaka pokazalo se kao neefikasno na produženo očuvanje njegove trajnosti.
Vidljivi razvoj mikroorganizama u kontrolnim čašicama je zabeležen trećeg dana od početka
testa. Produžena trajnost mamka (≥ 7 dana) utvrđena je za E202 za koncentracije ≥1%.
Najbolji rezultati utvrđeni su za E200 koja je u koncentracijama od 0,375% produžila trajnost
mamaka ≥ 8 dana, dok razvoj mikroorganizama nije utvrđen na mamcima sa sadržajem od ≥
0,5% u trajanju od 10 dana
Plants under Siege: Investigating the Relevance of ‘Ca. P. solani’ Cixiid Vectors through a Multi-Test Study
No full textCrop losses caused by the plant pathogenic bacterium ‘Candidatus Phytoplasma solani’ (CaPsol)
underscore the need to better understand its perplexing epidemiological pathways. Hyalesthes
obsoletus (Hemiptera, Cixiidae) is a prominent CaPsol vector with three plant associations in Serbia
(ex Urtica dioica/HobsUd; ex Convolvulus arvensis/HobsCa; ex Crepis foetida/HobsCf). Another cixiid
planthopper, Reptalus quinquecostatus (Dufour), has been recently confirmed as a noteworthy CaPsol
vector. A multi-test study assessed the relevance of H. obsoletus associations and R. quinquecostatus
populations from Crataegus monogyna and Prunus spinosa in CaPsol occurrence in sugar beet, maize,
and tobacco. Molecular typing of the CaPsol strains transmitted to test plants in experimental trials
provided the first evidence of HobsUd transmitting CaPsol tuf-a type to sugar beet, HobsCa infecting
maize and tobacco with tuf-b type, and HobsCf transmitting CaPsol tuf-b to maize. Affiliation of
R. quinquecostatus with the specific CaPsol genotype, dSTOLg, was reaffirmed in this study. The possible
involvement of R. quinquecostatus in maize redness disease and tobacco stolbur was suggested,
given that this cixiid was identified as a vector of CaPsol to these crops. The obtained results indicate
that the tested vectors pose a threat to cultivated plants in Serbia, underscoring the need to recognize
their relevance in CaPsol disease occurrences
Vrste roda Sclerotinia u Srbiji i mogućnosti njihovog suzbijanja
No full textSclerotinia species are economically important, necrotrophic and aggressive plant
pathogens with a broad host range and worldwide distribution. They act as airborne or
soilborne pathogens, and can be transmitted by seed. These pathogens can affect crops
both during the growing season and after harvest. Yield losses due to Sclerotinia diseases
in susceptible crops vary and may be as high as 100%. The most common pathogen from
the genus Sclerotinia in Serbia is S. sclerotiorum. It occurs regularly on sunflower and its
incidence may exceed 50% in some years, thus causing economically important crop losses
in Vojvodina. Recently, two new species were detected in Serbia: S. trifolium in alfalfa and
S. minor in lettuce plants. Diseases caused by Sclerotinia spp. are difficult to control due to
the long-term survival of sclerotia in the soil and development of airborne ascospores. As
with many other diseases, there is no single treatment that can completely control these
pathogens. Implementation of multiple strategies, such as cultural practices (sanitation, crop
rotation and tillage), physical, chemical and biological protection, as well as deployment of
resistant cultivars, is necessary for effective disease management.Vrste roda Sclerotinia su polifagne, nekrotrofne fitopatogene gljive koje izazivaju ekonomski
značajne štete u poljoprivrednoj proizvodnji širom sveta. Poseduju sposobnost širenja
vazdušnim putem i putem zemljišta, a mogu se prenositi i semenskim materijalom. Vrste
ovog roda ugrožavaju biljnu proizvodnju tokom perioda vegetacije, ali i nakon skladištenja,
a gubici koji nastaju mogu dostići i 100%. Najzastupljenija vrsta roda Sclerotinia u Srbiji je
Sclerotinia sclerotiorum. Redovno se javlja na suncokretu i u pojedinim godinama može izazvati
štete i preko 50%. Nedavno su u Srbiji opisane dve nove vrste ovog roda: Sclerotinia trifolium
na lucerki i Sclerotinia minor na biljkama zelene salate. Suzbijanje vrsta roda Sclerotinia je vrlo
izazovno, zbog sklerocija, tvorevina za preživljavanje, koje se mogu održati dugi niz godina u
zemljištu, ali i zbog prisustva askospora u vazduhu. Kao i kod mnogih drugih prouzrokovača
bolesti, ne postoji jedinstven tretman koji može u potpunosti suzbiti ili eliminisati patogene
ovog roda. Implementacijom različitih strategija, kao što su primena agrotehničkih mera,
hemijska i biološka zaštita, moguće je uticati na širenje bolesti uzrokovanih Sclerotinia spp
Razvoj i primena metode za praćenje prorastanja lukovica crnog luka nakon primene herbicida-regulatora rasta tokom perioda skladištenja
No full textTehničko rešenje „Razvoj i primena metode za praćenje prorastanja lukovica crnog luka nakon primene herbicida-regulatora rasta tokom perioda skladištenja“ je nova metoda čijom se primenom omogućava kontrolisanje procesa prorastanja crnog luka tokom i nakon perioda skladištenja kako bi se smanjili gubici i održao visok kvalitet lukovica koje zahteva savremeno tržište.
Novom metodom definisani su:
- parametri za praćenje prorastanja lukovica: broj, masa i dužina spoljašnjih klica; broj, masa i dužina unutrašnjih klica; broj proraslih lukovica i masa lukovica;
- intervali za praćenje definisanih parametra;
- skala za ocenu porasta unutrašnjih klica.
Primenom ove nove metode se obezbeđuje praćenje i kontrolisanje procesa prorastanja lukovica i pravovremena identifikacija crnog luka koji je na samom početku procesa prorastanja. Na ovaj način utvrđuju se palete koje treba prve izneti iz skladišta i plasirati na tržište pre nego što kvalitet počne da opada. Takođe, primenom ove nove metode daje se značajan doprinos celokupnom unapređenju redovne tehnologije skladištenja crnog luka, čime je omogućeno povećanje konkurentnosti firme Rit Agro d.o.o. iz Šida, kao i drugih potencijalnih korisnika ove nove
metode