RIPEST - Repository of the Institute of Pesticides and Environmental Protection
Not a member yet
1022 research outputs found
Sort by
Effectiveness of an indigenous Bacillus subtilis B6 strain in the control of postharvest apple fruit rot
No full textAntifungal activity of 108 Bacillus spp. isolates, originating from the rhizosphere of different
cultivated plants, against several causal agents of apple fruit rot (Monilinia fructicola, Colletotrichum acutatum and Botrytis cinerea) were studied in vitro. Based on the results of dual culture and in vitro antifungal assays, a B6 strain was selected for further investigation. Molecular characterization of nucleotide sequences derived from PCR-amplified 16S rDNA fragments confirmed that the B6 strain belongs to the species Bacillus subtilis. In addition, PCR analysis showed that the strain genome included genes involved in the production of antimicrobial substances (iturin, bacillomycin and surfactin). Regarding the antimicrobial activity of B6 filtrates, the results indicated that competition for nutrients and antibiosis were the most probable modes of action. Based on the results obtained in in vivo experiments on apple fruits with demonstrated efficacy of 70–93%, three different liquid formulations were developed and their effectiveness was tested against M. fructicola. As the most efficient product, formulation 3 (SE formulation prepared with esterified rape seed and nonionic emulsifier) was chosen for further testing,
and the results showed an efficacy ranging from 60 to 80%. In conclusion, this work demonstrated that the SE bioproduct based on B. subtilis strain B6 offers a potentially suitable approach for M. fructicola management on apple fruits.Supplementary material [https://doi.org/10.1007/s10658-023-02719-7
Sclerotinia minor as a new pathogen of lettuce in Serbia
No full textLettuce (Lactuca sativa L.) is the world's most popular and widely grown leafy vegetable. Fungal pathogens are a major threat for lettuce producers and can cause significant losses under favorable conditions. During February 2021 and 2022, poor growth, plant stunning, and blanching of the leaves of lettuce, cultivated in unheated plastic tunnels located in three different regions of Serbia, were observed. From diseased plants, originating from all three locations, 31 morphologically identical isolates were derived. Morphological features of three representative isolates were investigated after 7-day incubation at 20ºC on potato dextrose agar (PDA), water agar, Czapek agar, V8 juice agar, and malt extract agar media, while the effect of different temperatures (4, 10, 15, 20, 22, 25, 30, and 32°C) on fungal growth, was studied on PDA. The isolates had fast-growing, white, cottony aerial mycelium, producing profuse number of small, black, irregularly shaped sclerotia, less than 2 mm in diameter. Based on morphological features, the isolates were preliminary identified as Sclerotinia minor, the causal agent of a lettuce drop disease. To confirm the species identity, a species specific pair of primers, SMLcc2F/SMLcc2R, was used for molecular detection. Pathogenicity tests were conducted by inoculation of 55-day-old lettuce plants. The isolates caused typical lettuce drop symptoms on inoculated plants after 7–10 days of incubation, whereas the control plants remained symptomless
Variability of qualitative parameters depending on tomato fruit color
No full textCilj ovog istraživanja bio je da se uradi procena kvaliteta plodova
paradajza različitih boja. Za analizu je odabrano sedam genotipova
paradajza (svetložuti, tamnožuti, narandžasti, žuto-zeleni, crveno-zeleni,
crveno-žuti i crveni). Kvalitet plodova paradajza je okarakterisan na
osnovu ukupne rastvorljive čvrste materije (TSS), titrabilne kiselosti (TA),
sadržaja likopena i ukupne antioksidativne aktivnosti (TAA). Dobijeni
rezultati su pokazali da ima značajnih razlika između testiranih genotipova
u analiziranim parametrima. Genotip sa žuto-zelenim plodom imao je
najbolji ukus zbog visokih vrednosti TSS, TA i njihovog odnosa (indeksa
ukusa), ali nizak sadržaj likopena i TAA. Najveću vrednost TAA imao je
genotip sa svetložutom bojom ploda, verovatno zbog prisustva ß-karotena
i nekih antioksidanata iz grupe polifenola, jer je sadržaj likopena bio nizak.
Takođe, visoke vrednosti TAA imali su genotipovi sa crvenom bojom
ploda i kombinacijom crvene sa zelenom i žutom bojom, zbog visokog
sadržaja likopena.The aim of this study was to evaluate the quality of tomato fruits of
different colors. Seven tomato genotypes (light yellow, dark yellow,
orange, yellow green, red green, red yellow and red) were selected for
analysis. Tomato fruit quality was characterized based on total soluble
solids (TSS), titratable acidity (TA), lycopene content and total antioxidant
activity (TAA). The obtained results showed that there are significant
differences between the tested genotypes in the analyzed parameters. The
genotype with yellow green fruit had the best taste due to the high values
of TSS, TA and their ratio (taste index), but low content of lycopene and
TAA. The genotype with light yellow fruit color had the highest TAA
value, probably due to the presence of ß-carotene and some antioxidants
from the polyphenol group, as the lycopene content was low. Genotypes
with red fruit color and a combination of red with green and yellow color
also had high TAA values, due to the high lycopene content.Smederevska Palanka, 2. novembar 2023
Genotipizacija populacija Ophraella communa Lesage, 1986 (Coleoptera, Chrysomelidae) u Srbiji
No full textOphraella communa LeSage, 1986 (Coleoptera, Chrysomelidae), lisna buba ambrozije,
je severnoamerička vrsta koja se istražuje kao potencijalni agent za biološku kontrolu
ambrozije (Ambrosia artemisiifolia L.). Ovaj invazivni alergeni korov je takođe
severnoameričkog porekla i aktuelan je problem na teritoriji Evrope. Ambrozija je široko
rasprostranjena na području Srbije kao korov mnogih useva i stanovnik ruderalnih staništa.
Ophraella communa je prvi put detektovana u Evropi u severnoj Italiji 2013. godine, dok je
prisustvo u Srbiji zabeleženo 2020. na području Beograda. Osim na ambroziji, populacije O.
communa su u Srbiji registrovane i na nekolicini drugih korovskih vrsta iz familije Asteraceae.
Tokom 2021. i 2022. je sprovedeno istraživanje prisustva O. communa na području
severne Srbije radi utvrđivanja rasprostranjenja vrste i uzorkovanja materijala za
populaciono-genetičke analize. Vizuelnim pregledom i košenjem biljaka ambrozije
entomološkom mrežom, utvrđeno je prisustvo O. communa na teritoriji Beograda (na
Bežanijskoj kosi), Mačve (lokaliteti Vrbovac i Trebljevine) i Srema (u mestima Sremska
Mitrovica, Jazak, Kukujevci, Adaševci, Bešenovački Prnjavor, Bešenovo i Bačinci). Broj
uzorkovanih jedinki, larvi i/ili adulta, po lokalitetu je varirao od 2 do 10 u zavisnosti od
gustine populacije. Sakupljene jedinke su odložene u 96% etanol i čuvane u frižideru na 4°C
do daljih analiza. Ukupno 15 jedinki sa 11 lokaliteta je uključeno u molekularne analize
genotipizacije na mitohondrijalnom COI genu (citohrom oksidaza c subjedinica I). Izolacija
DNK je urađena iz pojedinačnih primeraka O. communa primenom modifikovane CTAB
metode. Korišćenjem prajmerskog para C1-J-2195/TL2-N-3014 umnožen je 3’ kraj COI gena.
Analizom dobijenih sekvenci otkriveno je prisustvo dva haplotipa O. communa (OcHap1 i
OcHap2) koji nisu prethodno opisani. Haplotip OcHap1 je prisutan kod značajno većeg broja
primeraka (13/15) i to u Beogradu, Mačvi i Sremu, dok je OcHap2 detektovan samo u Sremu
(2/15). Poređenjem haplotipova O. communa detektovanih u Srbiji sa sekvencama COI gena
dostupnim u NCBI banci gena utvrđeno je da je OcHap1 haplotip najsličniji sa vaučer
primerkom BMNH#704472 iz američke države Ohajo sa svega 5 nukleotidnih razlika, dok je
haplotip OcHap2 najbliži deponovanim sekvencama O. communa iz Kineske provincije
Fudžijan.
Genotipizacija populacija O. communa u Srbiji je pružila uvid u populaciono-genetičku
strukturu ove alohtone vrste u Evropi. S obzirom da su dostupni podaci o 3’ kraju COI gena
ograničeni i svode se većinski na O. communa populacije iz Kine, zaključke o poreklu vrste i
putevima širenja određenih genetičkih linija nije moguće dati u ovom trenutku. Dalja
istraživanja koja bi obuhvatila uzorak sa šireg područja Evrope bi mogla odgovoriti na ova,
kao i druga pitanja od značaja za biološku kontrolu.Zlatibor, 27. - 30. novembar 2023. godin
Genome sequence resource of Fusarium graminearum TaB10 and Fusarium avenaceum KA13, causal agents of stored apple rot
No full textThe filamentous fungus Fusarium graminearum is a well-known cereal pathogen and
F. avenaceum is a pathogen with a wide host range. Recently, both species were reported
as causal agents of apple rot, raising concerns about postharvest yield losses and mycotoxin
contamination. Here, we report genome assemblies of F. avenaceum KA13 and
F. graminearum TaB10, both isolated from fruits with symptoms of apple rot. The final
F. avenaceum KA13 genome sequence assembly of 41.7 Mb consists of 34 scaffolds,
with an N50 value of 2.2 Mb and 15,886 predicted genes. The total size of the final F.
graminearum TaB10 assembly is 36.76 Mb, consisting of 54 scaffolds with an N50 value of
1.7 Mb, and it consists of 14,132 predicted genes. These new genomes provide valuable
resources to better understand plant-microbe interaction in stored apple rot disease
Osetljivost vrsta roda Cuscuta i njihovih domaćina na etarsko ulje mirođije Anethum graveolens
No full textThe purpose of this study was to examine in vitro the herbicidal effect of an essential
oil of dill (Anethum graveolens) on germination and early seedling growth of two parasitic
flowering plants in the genus Cuscuta (Cuscuta campestris and C. epithymum), as well as its
phytotoxic impact on germination and early seedling growth of two host plants (alfalfa
and red clover). Chemical analysis of the essential oil extracted from dill leaves and flowers
showed that carvone (51.69%) and limonene (39.88%) predominated. The results of a seed
bioassay showed inhibitory effects of different concentrations (1%, 0.5%, 0.1%, and 0.01% v v-1)
of the essential oil of dill leaves on germination and early seedling growth of both tested
species of the genus Cuscuta. Germination of C. campestris seeds was inhibited between 67%
and 94%, while seed germination of C. epithymum was inhibited between 67% and 100%.
A similar inhibitory effect was observed regarding the seedling length parameter. Moreover,
the bioassay results indicated significant phytotoxic effects of dill essential oil on the seed
germination and early seedling growth of host plants. Red clover proved more sensitive as
even the lowest concentration inhibited germination by 35%, while higher concentrations
caused 70-100% inhibition. On the other hand, lower concentations inhibited germination of
alfalfa seeds by 5%, while higher concentrations caused greater inhibition (36-100%). Future
research should include both pot experiments and field micro-trials to determine herbicidal,
i.e. phytotoxic, effects of dill essential oil on parasitic flowering plants and cultivated speciesCilj ovog rada je bio da se in vitro ispita herbicidni uticaj etarskog ulja mirođije (Anethum
graveolens) na klijanje i rani porast klijanaca dve parazitne cvetnice iz roda Cuscuta (Cuscuta
campestris i Cuscuta epithymum), kao i fitotoksični uticaj na klijanje semena i rani porast klijanaca
semena domaćina (lucerka i crvena detelina). Hemijskom analizom etarskog ulja izolovanog
iz listova i cvetova mirođije je dobijeno da su karvon (51.69%) i limonen (39.88%) dominantne
komponente. Rezultati biotesta sa semenima su pokazali inhibitorni uticaj etarskog ulja
izolovanog iz listova mirođije pri različitim koncentracijama na klijavost i rani porast klijanaca
obe vrste roda Cuscuta. Naime, inhibicija klijanja semena C. campestris se kretala od 67% do
94%, dok je kod semena C. epithymum inhibicija bila od 67% do 100%. Sličan inhibitorni
uticaj je zabeležen i za parametar dužina klijanaca. Pored ovoga, u rezultatima biotesta su
zabeleženi značajni fitotoksični efekti etarskog ulja mirođije na klijanje semena i rani porast
klijanaca domaćina. Crvena detelina se pokazala kao osetljivija, jer je i pri najnižoj koncentarciji
inhibicija klijanja bila 35%, a pri višim se kretala od 70% do 100%. Nasuprot ovome inhibicija
klijanja semena lucerke pri nižim koncentracijama je bila 5%, dok je na višim koncentracijama
zabeležena veća inhibicija (36-100%). Buduća istraživanja moraju obuhvatiti oglede u saksijama,
kao i poljske mikrooglede da bi se utvrdili herbicidni, odnosno fitotoksični efekti etarskog
ulja mirođije na testirane parazitne cvetnice i gajene vrste
Potential of humic acids and clays in the remediation of clomazone- contaminated environment
No full textKlomazon (IUPAC: 2-(2-hlorobenzil)-4,4-dimetil-1,2-oksazolidin-3-on) je selektivni herbicid iz grupe izoksazolidinona, koji se na osnovu svojih fizičko-hemijskih karakteristika može svrstati u grupu pesticida koji predstavljaju potencijalne kontaminante površinskih voda, dubljih slojeva zemljišta i podzemnih voda. Glina i organska materija, pre svega huminske kiseline (HA), su glavne sorbujuće komponente zemljišta. Literaturni podaci ukazuju da u sorpciji klomazona u zemljištu učestvuje ili organska materija [1-3]ili glina i organska materija [4,5]. S toga je cilj ovog
radabio ispitati potencijal HA i glina izdvojenih iz različitih tipova poljoprivrednog zemljišta sa područja Republike Srbije (rendzina, černozem i smonica) u sorpciji klomazona, odnosno odrediti njihov remedijacioni potencijal. Za proučavanje sorpcionog ponašanja klomazona i određivanje njegovih sorpcionih konstanti (Kd) za pomenute supstrate je korišćen batch metod [6], zasnovan na ravnotežnoj raspodeli molekula klomazona u sistemu supstrat/vodena faza. U slučaju HA, sistem se sastojao od smeše 25 mg supstratai 2,5 mL rastvora određene koncentracije (0,5 – 25
g/mL)klomazona u 0,01 M CaCl2, dok je u slučaju glina sistem sadržao 250 mg gline i 2 mL pomenutih rastvora. Svaka smeša je homogenizovana 24 h radi dostizanja ravnotežne raspodele ovog jedinjenja između dve faze sistema. Nakon centrifugiranja, vodena faza je analizirana HPLC-om opremljenim sa PDA detektorom, pri čemu su Kd koeficijenti klomazona za proučavane supstrate računati kao odnos koncentracije pesticida koja je sorbovana za supstrat (Cs) i koncentracije jedinjenja koja je zaostala u vodenoj fazi (Ce), u uslovima ravnotežne raspodele. Adsorpcione izoterme su dobijene primenom Frojndlihove jednačine na eksperimentalno dobijene rezultate, pri čemu su Frojndlihovi koeficijenti Kf i n, dobijeni primenom linearne forme Frojdlihove jednačine. Dobijeni rezultati ukazuju da je sorpcija klomazona mnogo veća za HA nego za gline, i da opada u sledećem nizu: HA, rendzina (Kd=114,02 mL/g) >HA, smonica (Kd=97,71 mL/g) >HA, černozem (Kd=91,24 mL/g)>> glina, smonica (Kd=2,29 mL/g)>glina, černozem (Kd=2,16 L/g)>glina, rendzina(Kd=1,61 mL/g). Da je sorpcija klomazona za HA znatno veća nego za gline, ukazuju i vrednosti Frojndlihovih Kf koeficijenata, koji za pomenute supstrate imaju sledeće vrednosti: Kf=188,63 (HA, rendzina), Kf=170,61 (HA, smonica), Kf=167,19 (HA, černozem), Kf=1,80 (glina, černozem), Kf=1,10 (glina, rendzina) i Kf=0,98 (glina, smonica). Dobijene vrednosti Frojndlihovih 1/n koeficijenata ukazuju da su izoterme dobijene za sve analizirane HA L-tpa (0,767, 0,698 i 0,708 za HA poreklom iz zemljišta tipa rendzina, černozem i smonica, redom), što ukazuje na snažnu sorpciju molekula klomazona za sorpcione centre analiziranih
HA pri nižim koncentracijama pesticida, pri čemu ona opada kako koncentracija jedinjenja raste. Sa druge strane, izoterme dobijene za gline poreklom iz rendzine i smonice (1/n=1,146 i 1,342, redom) su tzv. S-tipa, što ukazuje na slabiju adsorpciju klomazona za sorpcione centre supstrata pri nižim koncentracijama pesticida u sistemu, nakon čega se sorpcija pojačava, da bi pri većim količinama pesticida u sistemu, ona opet počela da se smanjuje (postepena saturacija sorpcionih centara supstrata). Izoterma dobijena za glinu izdvojenu iz zemljišta tipa černozem (1/n=1,074) je C-tipa i karakteriše je linearna zavisnost između sorbovane količine klomazona i količine ovog pesticida koja zaostaje u rastvoru u sistemu glina/voda. Prikazani rezultati ukazuju da HA imaju dobar sorpcioni potencijal za klomazon, odnosno da se mogu koristiti za remedijaciju zemljišta i različitih vodenih sistema kontaminiranim klomazonom. Dodatne FTIR analize treba da pokažu koje funkcionalne grupe HA i glina su odgovorne za vezivanje molekula klomazona i samim tim objasne razlike u veličini sorpcije između različitih HA i glina poreklom iz različitih zemljišt
The quiet spread of Aleurocanthus spiniferus (Quaintance, 1903) (Hemiptera, Aleyrodidae) in Europe
No full textAfter its first discovery in Europe, in Apulia (Italy) in 2008, the citrus spiny whitefly (CSW), Aleurocanthus spiniferus (Quaintance, 1903) (Hemiptera Aleyrodidae) spread throughout the Italian peninsula, as well as in Albania, Bulgaria, Croatia, Greece and Montenegro. The species has been established mainly in urban areas, infesting ornamental plants in public and private gardens. Recently, CSW is also infesting some important cultivated plants. In Apulia, increasingly intense infestations are reported on grapevines, while in Basilicata, Calabria, Sicily as well as Apulia, the pest is present in commercial groves of Citrus × sinensis. The CSW is a polyphagous species, easily adaptable to various environmental conditions. For example, in 2022, the pest was found in a greenhouse in Holland, showing its potential to spread throughout Europe. The main pathway is transportation with infested plant material. From 2021, the diffusion, biology and natural enemies of A. spiniferus in Sicilian citrus cultivation areas were investigated through field surveys carried out by direct plant sampling and yellow sticky traps. First observations showed that the pest developed three generations in 2022. The adults of the first generation emerged from the overwintering nymphs in late March, while a second generation followed in late June–early July. The third generation occurred in the middle of October. The presence of the adults lasted for a period ranging from one to almost two months. In one case, overlapping generations were observed, as adults were recorded throughout the period from April to October. Several natural enemies were collected, such as Zelus renardii (Kolenati) (Hemiptera, Reduviidae) and Campyloneura virgula (Herrich-Schaeffer) (Hemiptera, Miridae). The most interesting species in terms of its abundance and activity was Serangium montazerii Fürsch (Coleoptera, Coccinellidae), a predator recorded for the first time in Italy and known as a specific natural antagonist of whiteflies. Studies are underway concerning the development of bio-molecular diagnostic methodologies for a rapid identification of A. spiniferus in areas where it has been found as well as for the detection of new outbreaks. These systems support morphological identification and would guarantee a timely genetic identification of the species
Identifikacija prouzrokovača truleži plodova jabuke iz familije Botryosphaeriaceae i osetljivost na kombinaciju fluopiram + tebukonazol in vitro
No full textVrste iz familije Botryosphaeriaceae su oportunistički patogeni jabučastih voćaka u
kojima egzistiraju kao endofiti, obično u obliku latentnih zaraza, što u velikoj meri otežava
njihovo suzbijanje. Mogu izazivati simptome truleži i nanositi velike gubitke u prinosu i
kvalitetu plodova jabuke, naročito u toplim i vlažnim regionima njenog gajenja.
Iz plodova jabuke sa simptomima truleži uzorkovanih iz nekomercijalnog zasada u
kome nisu primenjivani fungicidi, standardnim fitopatološkim metodama urađena je izolacija
na KDA podlogu. Nakon inkubacije pri temperaturi od 25ºC, u mraku, u trajanju od sedam
dana, na osnovu makroskopskih karakteristika kolonija izvršena je morfološka identifikacija
patogena. PCR reakcijom umnoženi su delovi ITS regiona i dva gena (β-tubulin i faktor
elongacije) korišćenjem parova prajmera ITS1/ITS4, BT2a/BT2b i EF728F/EF986R, redom.
Dobijeni amplikoni su sekvencirani, sekvence analizirane i spojene, a zatim poređene BLAST
analizom sa sekvencama javno dostupnim u NCBI bazi podataka. Odabrani izolati korišćeni su
za ispitivanje osetljivosti na kombinaciju a.s. fluopiram + tebukonazol metodom inkorporacije
fungicida u hranljivu KDA podlogu. Korišćena je serija štok rastvora sledećih koncentracija u
hranljivoj podlozi: 0,01; 0,1; 1; 10; 100 i 1000 μl a.s./ml. Izolati su inkubirani pet dana, pri
temperaturi od 25ºC, nakon čega je vršeno merenje prečnika porasta micelije i izračunavanje
EC50 vrednosti metodom probit analize. Ispitivanje je obavljeno u tri ponavljanja. Fungicidno
odnosno fungistatično delovanje koncentracija na kojima nije zabeležen porast micelije
utvrđeno je presejavanjem izolata na čistu KDA podlogu i inkubacijom sedam dana pri
temperaturi od 25ºC.
Na osnovu makroskopskih karakteristika kolonija (izleda i boje micelije) koje je
patogen formirao na podlozi, izolati su razvrstani u dve grupe. Izolati obe grupe formirali su
vazdušastu miceliju najpre beličate, a potom svetlosive do tamnosive boje, pri čemu su izolati
prve grupe formirali gustu miceliju sa jasno vidljivim grupisanim hifama koje se izdižu od
podloge pod pravim uglom, dok su izolati druge grupe formirali nešto ređu miceliju. Analizom
dobijenih DNK sekvenci tri genska regiona utvrđeno je prisustvo dve vrste iz fam.
Botryosphaeriaceae – Botryosphaeria dothidea i Diplodia seriata. Za ispitivanje osetljivosti na
kombinaciju fluopiram + tebukonazol odabran je po jedan izolat obe vrste. Rezultati
ispitivanja pokazali su veću osetljivost D. seriata (EC50=0,00023 μl/ml) u poređenju sa
osetljivošću B. dothidea (EC50=0,00108 μl/ml) na ispitivanu kombinaciju fungicida. Na
koncentracijama 100 i 1000 μl a.s./ml nije zabeležen porast micelije izolata. Kombinacija
fluopiram + tebukonazol je pri koncentracijama 100 i 1000 μl a.s./ml ispoljila fungicidno
delovanje na izolat D. seriata, dok su iste koncentracije delovale fungistatično na izolat B.
dothidea
Učestalost vrsta roda Sclerotinia na zelenoj salati u Srbiji
No full textVrste roda Sclerotinia su polifagne, nekrotrofne fitopatogene gljive koje izazivaju
ekonomski značajne štete u biljnoj proizvodnji. Prouzrokovači su bele truleži ratarskih,
povrtarskih i ukrasnih vrsta biljaka. Infekciju biljaka-domaćina ostvaruju u svim fazama
njihovog razvoja, kako u polju, staklenicima i plastenicima, tako i u skladištu, tokom
transporta i prilikom prodaje. Zelena salata se navodi kao jedan od useva koji su najpodložniji
napadu ovih patogena. Cilj ovog istraživanja bio je proučavanje rasprostranjenosti patogena iz
roda Sclerotinia u usevima zelene salate u Srbiji, kao i proučavanje međuodnosa autohtone
vrste Sclerotinia sclerotiorum i vrste Sclerotinia minor koja je u Srbiji prvi put detektovana
2021. godine.
Tokom 2021. i 2022. godine, iz obolelih biljaka zelene salate sa simptomima truleži,
prikupljenih sa 41 lokaliteta iz 12 regiona, primenom standardnih fitopatoloških metoda
izdvojena su 73 izolata koji su na osnovu morfoloških karakteristika kolonije (preliminarno)
identifikovani kao vrste roda Sclerotinia. Patogenost dobijenih izolata potvrđena je u uslovima
klima komore, veštačkim inokulacijama biljaka zelene salate, odgajanih iz semena do fenofaze
15-17 BBCH skale. Svi proučavani izolati formirali su bujnu belu, brzorastuću miceliju koja je
u početku homogena i vazdušasta, dok se kasnije zapažaju pamučaste radijalno raspoređene nakupine hifa. Kod prve grupe izolata, nakon 4-7 dana od zasejavanja formirale su se brojne
(>180 sklerocija/Petri kutiji), sitne, crne sklerocije prečnika ˂2 mm, loptastog do nepravilnog
oblika. Kod druge grupe izolata, takođe 4-7 dana od zasejavanja, zabeleženo je formiranje
znatno manjeg broja (30-50 sklerocija/Petri kutiji) krupnijih sklerocija (prečnik 5-12 mm),
crne boje i nepravilnog oblika. Prva grupa izolata je preliminarno identifikovana kao S. minor,
a druga kao S. sclerotiorum. Identifikacija je potvrđena lančanom reakcijom polimeraze (PCR),
uz korišćenje specifičnih prajmera SMLcc2 F/SMLcc2 R i SSaspr F/SSaspr R. U multipleks PCR
reakciji amplifikovani su fragmenti nukleinske kiseline veličine oko 260 bp kod izolata vrste S.
minor, dok je kod izolata vrste S. sclerotiorum došlo do amplifikacije fragmenata veličine 170
bp, što odgovara literaturnim podacima za ove vrste.
Proučavanjem makroskopskih i mikroskopskih morfoloških osobina micelije dobijenih
izolata, kao i molekularnom identifikacijom, utvrđeno je da 31 izolat pripada vrsti S. minor,
dok ostala 42 izolata pripadaju vrsti S. sclerotiorum. S. minor je detektovana na četiri lokaliteta
u tri regiona, S. sclerotiorum na šest lokaliteta u šest regiona, dok je u jednom plasteniku
utvrđena mešana zaraza obe vrste. Istraživanja patogena iz roda Sclerotinia i njihove
rasprostranjenosti na biljkama zelene salate su oskudna u našoj zemlji. Ovi podaci
predstavljaju prve podatke o učestalosti pojave vrsta S. sclerotiorum i S. minor koje ugrožavaju
proizvodnju zelene salate u Srbiji, a predstavljaju i veoma značajnu osnovu za proučavanje
populacije ovih vrsta, naročito S. minor, kao novootkrivenog predstavnika ovog roda, a na
osnovu kojih je moguće razvijati strategije za njihovo što uspešnije suzbijanje