REPFF - Repository of Faculty of Philology, University of Belgrade
Not a member yet
1887 research outputs found
Sort by
La fraseología en el lenguaje periodístico en español
No full textУ раду се анализира присуство фразеологизама у новинском језику у шпанском, указује на различите типове трансформација и на
ефекте који се тим трансформацијама постижу.En este trabajo se analiza la presencia de las unidades fraseológicas en el lenguaje de la prensa
española. Se observa que son bastante frecuentes y se emplean en diferentes textos periodísticos.
Es importante destacar que a pesar de su unidad semántica estas unidades sufren ciertas
modificaciones lo cual, no obstante, no impide que sean reconocidas más o menos fácilmente.
Por todo ello también se estudian las transformaciones observadas y sus valores expresivos
General features of hiber no-english
No full textVarijetet engleskog koji se govori u Irskoj u novije vreme dobija naziv hibernoengleski (Hiberno-English). Iako se za ovaj varijetet često koristi i termin irski engleski (Irish English), kao i još neki srodni, npr. Anglo-Irish, za potrebe ovog teksta koristićemo naziv hibernoengleski, odnosno skraćenicu HE. Rad je pisan bez velikih naučnih pretenzija, odnosno s namerom da u kratkim i opštim crtama opiše ovaj varijetet i tako ga približi čitaocima koji su zainteresovani za varijetete engleskog jezika. Nažalost, zbog ograničenog prostora, ovde ne možemo dublje ući u karakteristike HE i svega onoga što je bitno za njegov detaljan opis.This paper gives an outline of Hiberno-English, starting with its historical background and the most prominent features which distinguish it from other varieties of English. I briefly described its pronunciation, morphology, syntax and vocabulary, i.e. features common to all regional subvarieties, and every feature is followed by at least one contextualized example. Even though Hiberno-English is gradually changing towards British and American standards and slang, it manages to preserve its uniqueness
Plato: The poet
No full textOgled pristupa temi Platonove osude poezije sa interdisciplinarnog stanovišta nastojeći da primarno hermeneutičkim korakom u tekst dijaloga utvrdi njenu mnogolikost, ali i da je sagleda u kulturološkom kontekstu - pre svega kroz uviđanje uske veze između poezije i sakralnog domena, veze prema kojoj se filozofija u epohi svog nastajanja morala odrediti. Ambivalentnost Platonove osude poezije ne ispoljava se samo u poetskoj dimenziji njegovog dela već i u višestrukom i implicitnom i eksplicitnom poistovećivanju unutrašnjih glasova sa pesnicima. Ovaj ogled pokušava da osvetli neke od vidova te ambivalentnosti i neke od njenih implikacija.Essay is an inter-disciplinary approach to the problem of Plato's view of Poetry: trying to seize it both in the semantic depth of the platonic text itself and in its cultural context. Poetry is deeply rooted in the divine - its sacerdotal dimension is one of the main problems both in the philosophical aim to compete with poets and in their attempt to understand the poetic phenomenon in the logical terms. Ambiguity of Plato's criticism is equally visible in the poetical quality of his own text and in the constant identification of the intra-textual voices with poets. This essay is trying to enlighten some of that ambiguity's aspects and implications
Nové výklady české literární avangardy
No full textVeć petnaest godina traje preispitivanje i diskusija o nasledju i značaju evropske avangarde. Mnogobrojne međunarodne konferencije i seminari posvećeni su recepciji i uticaju ovog pravca na postmodernu umetnost kraja XX i početka XXI veka. I u češkoj književnoj kritici i teoriji sve ukazuje na rehabilitaciju avangardnog pokreta posle 1989.g. Ne staje se u naporima da se rasvetle lažna i mistifikovana tumačenja rezultata i značaja književnih dela čeških avangardnih autora. Vrlo često polazište ovih preispitivanja je pitanje aktuelnosti avangardnih ideja u savremenoj književnosti.Probírají se výrazný segmenty v soudobém přezkoumáni a kritickém zpytováni dĕdictví a významu české meziválečné avangardy: publikováni dosud nezveřejnĕných práci a memoárů, vztah české literární avangardy a jiných avangardních smĕrů dvacátých a třicátých let XX století - tendence interdisciplinárních bádání a rozebíraní otázky aktuality avangardních myšlenek v součásné literatuře
Cosmogonies and theogonies in the oldest work of Japanese literature
No full textSvaki mitološko-religijski sistem obuhvata čitav niz različitih motiva o postanku univerzuma. Za japansku mitologijuje karakteristično je poistovećivanje kosmogonije sa teogonijama i etiološkim mitovima, budući da antropomorfno božanstvo - kami, istovremeno personifikuje nastanak različitih elemenata žive i nežive prirode, i civilizacijskih tekovina. Nakon spontanog nastanka prvih bogova, teogonijski procesi nastavljaju se polnim sjedinjavanjem para bogova - demijurga. Nadalje, bogovi japanskog panteona uglavnom nastaju različitim metamorfozama. Između ostalog, u božansko se transformišu izlučevine božanstva, kao i krv i delovi tela ubijenog boga. Nakon povratka iz zemlje mrtvih, preobražava se nečistoća i predmeti koje je bog nosio sa sobom. Napokon, božanstva nastaju i partenogenezom, od delova mača i dragulja u posedu božanskog para.Each mythology and every religion in the world have their own cosmogonies i.e. different myths and theories of the genesis of the universe. What is characteristic of the Japanese mythology, is the identification of cosmogony with the theogonies and etiological myths, since the deity - kami at the same time personifies the origin of various elements of the animate and non-animate nature, and the achievements of civilization. After the spontaneous genesis of the first gods, the theogonical processes continued by sexual intercourse of the couple of gods - demiurges. Further on, the gods of the Japanese pantheon mainly originated by miscellaneous metamorphoses. Among other things, either the excretions, or the blood and parts of the body of the murdered god are transformed into the divine - kami, whose name signifies what element is personified. After the god’s return from the Land of the Dead, the impurity and the different objects which the god carried with him are transformed into deities. Finally, the deities developed also by parthenogenesis, from parts of the sword or jewels in possession of the divine couple
Language ideology and standardization: The history and the future of the Serbian standard variety
No full textU radu se uz primenu Geraertsove (Geeraerts, 2002) taksonomije kulturnih modela jezičke standardizacije, predstavlja istorija kao i mogući putevi daljeg razvoja srpskog standarda. Jezičkom planiranju i politici u nas se ovde pristupa sa stanovišta da je prva faza standardizacije srpskog jezika zasnovana na kulturnim i političkim postulatima Vukovog vremena završena, te da u eri postmodernističkih interpretacija naučnih znanja i jezičkih politika koje osciliraju između dva ekstrema, lingvističke ekologije i engleskog kao globalne lingua franca, moramo početi da se bavimo ne samo korpusnim, već i tzv. planiranjem usvajanja jezika (engl. acquisition planning), odnosno ulogom i sadržajem jezičkih materijala u obrazovnom procesu, kao i odnosom srpskog i ostalih evropskih jezika.In this paper, Geeraerts' (2002) taxonomy of cultural models of language standardization is used in order to analyze the history and the possible future of the Serbian standard variety. Without entering into a discussion about the relationship among the varieties which were considered, and to a greater or lesser degree included into the first phase of standardization of the linguistic variety in question, and without taking into consideration the participation, contribution, and political interests of the Serbian and the Croatian parties during the initial standardization in the 19th century, a claim is made herein that the standardization of Serbian based on cultural and political principles established by Vuk Karadzic is definitely over. Consequently, the standardization process at the beginning of the 21st century needs to take into consideration the new scientific and socio-historical context (postmodernism in scientific research and interpretation, as well as language policies which oscillate between the extremes of linguistic ecology and English as the global lingua franca). Serbian language planners should, therefore, engage not only in corpus policy and planning, but also in language acquisition planning, i.e., they should consider the role and content of linguistic materials in the educational process, as well as the relationship between Serbian and other European languages (Serbian and the regional/minority languages in our educational system, Serbian and other European small- and large-area languages, design and administration of tests of Serbian as L2 recognized by the international institutions, such as ALTE, etc)
Nedoobrazy starikov v proizvedenijah Harmsa
No full textPolazeći od Harmsove cisfinitne logike koja postojanje posmatra kao stremljenje ka nuli, onoj početnoj i konačnoj vrednosti na čovekovom putu razmatrali smo likove (staraca, dece) pripovedaka kao nezavršene, kao skice koje su u protivteži stvaralačkim koncepcijama s jasno definisanom logikom kauzalnih veza. Ova amorfna bića, koja još uvek nisu napustila realni svet sapliću se ne samo u životu, već i u tekstu, crpeći sopstveni smisao iz situacija u koje upadaju, s idejom da "život treba da liči na umetnost". Likovi Harmsa su, zapravo, glavni pokazatelj nemogućnosti da se savlada kriza žanra, usled čega se sam narator postavlja kao njihov "dželat", a sami junaci, pak - kao "podrivači" ruske avangarde.Ishodja iz harmsovskoj "cisfinitnoj" logiki rebenok i starik, sušćestvuja na žiznennoj prjamoj kak ishodnyj i konečnyj punkt, prepjatstvujut smykaniju etoi prjamoj v krug, simvol soveršenstva i, v konečnom itoge, bessmertija. Esli že smykanie vse-taki imeet mesto, to eti dve točki soedinjajutsja v odnu (deti upodobljajutsja staričkam) i prepjatstvujut svobodnomu dviženiju po krugu, to est', opjat' že beskonečnosti/soveršenstvu/bessmertiju. Na rjade primerov harmsovskoj prozy my rassmotreli eto "soveršenstvo s nebol'šoj pogrešnost'ju", čast' kotoryh predstavlena v etoj rabote
On some sources of Koder's mythology
No full textУ делу Ђорђа Марковића Кодера се могу препознати мотиви из окултизма и езотерије. То је традиција европске учене магије и практичне кабале, али јављају се и теме које упућују на шири оквир езотеричних учења, попут култа мајке или мита о палим анђелима.This paper tries to discern esoteric and occult motifs in poetical work of Đorđe Marković Koder. His acquaintance with cabbala can be recognized in quotations from Sepher Yetzirah (letters EMeS). Myth of fallen angels who revealed secrets of heaven to the Mother, has its sources in apocrypha and esoteric texts (The Book of Henoch, Zohar) - the story of nefilim, fallen angels who, seduced by women, taught magic to mankind. Cult of the Mother, so important for Koder's Mythology, can be traced back from gnosticism and medieval heresies to freemasonry of the 18. century (cult of Isis as the Mother of Nature, e.g). His view of language is paralleled in esoteric ideas about primeval, adamic, heavenly language. While making his mythology Koder relied mostly on European scholarly magic and cabbala, which he probably found similar to folk magic he was also interested in