REPFF - Repository of Faculty of Philology, University of Belgrade
Not a member yet
1887 research outputs found
Sort by
Barocklyrik zwischen poetischem handwerk und dichterischer exaltation
No full textPesma Simona Daha, nastala u godini kada je potpisan Vestfalski mir, svedoči o ovom istorijskom događaju, ali je i njime inspirisana. Istorija, Grifijusova centralna tema u svim njegovim delima, ukotvljena je u srednjovekovnoj tradiciji hrišćanskih simbola. Hristom pretskazana uloga mučeničke sudbine zemaljskog života postaje nosilac simboličkog sadržaja. Paralela koja nastaje u odnosu na stvarnost u 17. veku, dramatično se zaoštrava. Kod Grifijusa se evocira na ideju o postojanom, a kod Daha se javlja seta koju treba prevazići radi postizanja određenog cilja. Lirska dela oba pesnika pored hrišćanske etike pokazuju, takođe, nastojanja da se legitimišu kulturno-istorijski. Postavlja se pitanje da li se kvalifikacije u istoriji književnosti određuju kroz socijalnu istoriju ili su povezane sa procesima, svojstvenih jeziku.Dichtung im 17. Jahrhundert ist als Regelhandwerk zu verstehen. Andreas Gryphius bildete seine Gedichte prinzipiell als Sonette. Aufbau und inhaltliche Verknüpfung entsprechen stets poetologischen Vorgaben. Sein Werk genießt einen hohen Stellenwert. Simon Dach, Dichter, Panegyriker und Professor der Chur-Brandenburgischen Preußischen Akademie ist dagegen nahezu unbekannt. Als Mitglied des Königsberger Dichterkreises stand er mit dem schlesischen Dichterkreis in Kontakt. 1638 kam es in Königsberg auf Hinwirken von Robert Roberthin zu einem Treffen mit Opitz. Den Wirkungskreis Dach's zu kennen, bietet die Möglichkeit, seinen Einflussbereich geltend zu machen. Am Beispiel von Dach's Gedicht Bey diesem hochbetrübten leben und Gryphius' Über die Geburt Jesu werden zwei entgegengesetzte literarische Konzepte kontrastiv gegenübergestellt
Ирина Леонидовна Резниченко: Словарь ударений русского языка: словари XXI века. Москва: АСТ-Пресс книга, 2010, 944 стр.
No full textIvo Pospíšil: Střední Eevropa a Slované, – Brno: Ústav slavistiky Filozofické fakulty Masarykovy univerzity, 2008, 246 s.
No full textTraumatizing memories and memorizing trauma: Hamlet and the Macbeths
No full textOvaj rad razmatra kako su traume dovele Šekspirove junake do ludila. Neka sećanja im se nasilno utiskuju, neka oni očajnički pokušavaju da zadrže, dok se neka nemilosrdno javljaju iznova. Hamleta očev duh pritiska da ne zaboravi na osvetu, a sve što ima veze sa time stvara mu agoniju. Najupečatljivije sećanje je, svakako, ono što je Duh rekao o ubistvu - Hamletova proročka duša se toga setila iznutra. Ofelija poludi sa sećanjem na ubijenog oca, neodržana obećanja i neuzvraćenu ljubav. Makbet ne može da se odupre sećanju na reči Veštica, a onaj deo o Bankovim potomcima kao budućim kraljevima posebno ga uznemiruje. Ledi Makbet poludi uz osećanje krivice i usamljenosti. Ona nije bila istraumirana na početku, kada Makbet jeste, ali onda kada on utrne i ne oseća ništa, ona doživi slom i seća se svih žrtava, trudeći se da spere njihovu krv sa svojih ruku.This paper considers how trauma led Shakespeare's characters to madness. Some memories are violently impressed upon them, some they are desperately trying to hold, while others keep re-emerging relentlessly. Hamlet is pressurized by the Ghost not to forget about the revenge and agonized by all the issues that concern that cause. The most compelling memory, of course, is what the Ghost said about the murder - Hamlet's prophetic soul remembered it from the inside. Ophelia goes mad with the memory of her murdered father, broken promises and unrequited love. Macbeth can't help recollecting what the Witches said, and the part with Banquo's offspring as a lineage of kings particularly vexing to remember. Lady Macbeth goes mad with compunction and solitude. She was not traumatized in the beginning, when Macbeth was, but when he is desensitized, she breaks down and remembers all the victims, trying to wash away their blood from her hands
On certain problems of word-formation models of neologisms in language teaching
No full textU radu se razmatra status neologizama-internacionalizama u srpskom jeziku koji su u jeziku-davaocu nastali tvorbom reči. Razmatra se pod kojim se uslovima ovakve lekseme mogu tvorbeno analizirati u srpskom jeziku. Predlaže se kako ih treba obrađivati u nastavi srpskog jezika.This paper analyses the status of international neologisms in Serbian language, the ones which were made through the word formation. It is argued under which circumstances those lexemes can be analyzed by word formation models in Serbian language. It is recommended how they should be taught in language teaching
Writing reality
No full textNa likovnoj i književnoj sceni u toku XX veka dolazi do neprestanog zamagljivanja granice između umetnosti i stvarnosti. Likovne umetnosti prethodile su u uključenju dokumentarnog materijala u umetnički kontekst i to u formi 'ready-made' predmeta. U književnosti narativne tehnike koje su uključivale 'stvarnosnu građu' razvile su se kasnije u toku XX veka na tragu neprestane promene u odnosu između autora i naratora dela. U drugoj polovini XX veka metaforična i metonimijska poigravanja činjenicama iz stvarnosti postala su deo umetničkog teksta. Teoretičari kao što su Majkl Fuko, Umberto Eko, Linda Hačen bavili su se osobinom modernog teksta da u umetničkom kontekstu realizuje razne diskurse iz književnosti udaljenih društvenih tokova. Studije istoriografske metafikcije Linde Hačen u kojoj se književni tekst posmatra naspram istorijskog diskursa pruža doprinos dugom nizu postmodernih teoretičara književnosti koji su razmatrali otvorena pitanja odnosa književnosti i stvarnosti u modernom tekstu. Autori kao što su Salman Ruždi, Piter Akrojd, Džon Fauls, Ien Sinkler i Vil Self, pored mnogih drugih, koristili su činjenice iz stvarnosti kako bi ponovo stvorili i predstavili neposrednu ili udaljenu stvarnost u književnom tekstu.During the 20th century, artistic and literary scenes witnessed a constant blurring of the boundaries between the artistic and the real. The visual arts first included the documentary in the form of ready-made objects. In fiction the narrative techniques which incorporated 'the real' developed later in the century, following the ever-changing role of the narrator and author. In the second half of the 20th century the text opened up to the metaphoric and metonymic use of facts to fictional ends. Theoreticians like Michel Foucault, Umberto Eco, Linda Hutcheon and others referred to the tendency of modern narrative to include literary and historical discourse in a single text. Linda Hutcheon's studies of historiographic metafiction, a narrative placed within historical discourse, added to a long list of post-modern thinkers who tried to provide answers to these open literary disputes. Authors such as Salman Rushdie, Peter Ackroyd, John Fowles, Ian Sinclair and Will Self, among others, have used the factual in order to re-create, reinvent and re-write reality in their fictional worlds
On present perfect tense in modern Greek and on some of its similarities with the Present Perfect in Serbian
No full textRad predstavlja jedan pokušaj osnovnog komparativnog prikaza perfekta u savremenom grčkom i srpskom jeziku u kome je naglasak stavljen na poređenju glagolskog aspekta i upotrebe ovog vremena kako bi se stekao što jasniji i pregledniji uvid u sličnosti i razlike. U tom pogledu dat je i kratak osvrt na istorijsku osnovu promena koje su uslovile današnju primenu složenog preterita u savremenom grčkom. Polaznu tačku razmatranja čine perfekat u srpskom, te perfekat i aorist u savremenom grčkom, budući da se upotreba ovih vremena u savremenom grčkom znatno razlikuje od upotrebe u srpskom. Otuda su komparativno analizirane neke od njihovih najčešćih primena, zatim mogućnosti komutacije, kao i njihova aspektualnost, kako bi se stekla okvirna slika i razumele razlike i sličnosti u značenjima, funkcijama i upotrebi ovih ključnih preterita u navedenim jezicima.In this paper, from the comparative point of view, the authors have tried to analyze and discuss as much thoroughly as they could the main characteristics of the Present Perfect tense in Modern Serbian and Greek languages. Since this tense is not included in the group of past tenses in Modern Greek by majority of Greek grammarians, but in Serbian it is, the authors have had to deal with the predominant Greek past tense, Aorist. Therefore, in the paper the use and the functions of major perfect tenses in these two languages, of Serbian Present Perfect and of Greek Aorist (Past Simple) and of Present Perfect, have been subjected to semantic and logical examinations within different contexts. As a final result, relying on the given examples the authors have concluded that besides many similarities and correspondences in the use of both perfect tenses there are also lots of differences between them. Some of them are directly concerned in two categories - commutance and aspectuality. They are the main linguistic factors which have been compared in general lines. Apart from theoretical comparisons, the authors have also given a brief historic view of the development of the Greek Present Perfect Tense
Über die epische Redensart 'na pohodu ištetiti' zur Rekonstruktion einer episch-mytologischen Szene
No full textU srpskoj epici, u pesmama Sestra Leke kapetana i Ženidba Maksima Crnojevića, javlja se izraz 'na pohodu ištetiti' čije značenje nije potpuno razjašnjeno u frazeologiji. Ovaj rad je pokušaj da se na primerima potvrđenim u ove dve pesme podrobnije analizira njegovo značenje. Posebno se u tom smislu nameće kao pogodna za analizu pesma Sestra Leke kapetana, odnosno konteksti u kojima se ovde javlja ovaj izraz. Analiza pokazuje da bi se u značenju ovog izraza mogli prepoznati tragovi starog običaja vezanog za jednu vrstu žrtvenog obreda, negovanog verovatno u vezi sa polaskom na put.In der serbischen Epik, in den Gedichten Sestra Leke kapetana und Ženidba Maksima Crnojevića erscheint die Redensart 'na pohodu ištetiti', deren Bedeutung in der Phraseologie nicht ganz erklärt ist. Diese Arbeit ist ein Versuch deren Bedeutung an den Beispielen, die in diesen beiden Gedichten bestätigt sind, besser zuanalysieren. Besonders in diesem Sinne drängt sich das Gedicht Sestra Leke kapetana, d.h. die Kontexte in denen hier diese Redensart erscheint, als gut für die Analyse auf. Die Analyse zeigt, im Gegensatz zuvorigen Deutungen, dass man in der Bedeutung dieser Redensart die Spuren der alten Sitte erkennen könnte, die mit einer Art Opferungsritus, den man wahrscheinlich in einer Beziehung zum Aufbruch pflegte, verknüpft ist
The function and importance of examples in Serbian language textbooks
No full textU radu se konstatuje da primer u udžbeniku srpskog jezika mora da ima pet osobina: da precizno i nedvosmisleno ilustruje pojavu, da bude blizak učeničkom jezičkom osećanju, da značenje navedenih leksema bude opštepoznato, da ilustruje bogatstvo srpskog jezika i da se lako pamti. Potom se na osnovu iskustva iz prakse komentarišu dobri i loši primeri iz postojećih udžbenika.The paper states that an example in a Serbian language textbook should have five characteristics: to illustrate a phenomenon accurately and unambiguously, to be close to the learners' language feeling, to have lexemes generally familiar in meaning, to illustrate the richness of the Serbian language and to be easy to memorise. It goes on to comment on the good and poor examples from the existent textbooks, based on practical experience