Journals University of Lodz
Not a member yet
21192 research outputs found
Sort by
Les correspondances entre la fiction et la non-fiction dans l’œuvre de Camille Pert
No full textReflections on the theory of the art of writing often accompany the work of a writer. Camille Pert can be considered a particular representative of this trend; her keen interest in social issues led her to devote several pages to women’s work and to women’s status in marriage. Our analysis will focus on the similarities and differences between Pert’s vision of women’s role in public and private spaces as expressed in one of her how-to-books Le Bonheur conjugal – and her novels Vénale, Leur égale, L’Autel and La Petite Cady series. We will also explore the significant didactic component that prevails in Pert’s oeuvre, which is marked by generic ambiguity.Des réflexions sur la théorie de l’art d’écrire accompagnent souvent l’œuvre du tel ou tel écrivain. Camille Pert s’inscrit dans cette tendance de manière singulière ; son vif intérêt pour les questions sociales l’induit à consacrer plusieurs pages au travail de la femme, aussi bien qu’au sujet de son statut dans le mariage. Notre analyse portera sur les correspondances entre la vision de la femme dans des espaces publics et privés envisagée dans un travail théorique de Pert – Le Bonheur conjugal – et sa mise en œuvre dans les romans choisis de l’auteure (Vénale, Leur égale, L’Autel et la série de La Petite Cady). On s’intéressera également à la forte présence de la composante didactique, vue dans le contexte de l’ambiguïté générique propre à l’œuvre de Pert
Terapia osób jąkających się według Stanisława Wilczewskiego. Analiza w perspektywie historycznej
No full textThe article is a description of the theoretical assumptions and methodological solutions used in the method of shaping fluency of speech developed by Stanislaw Wilczewski. The profile of the author of the method is also recalled, and the history of its application, past and present, is discussed in an attempt to interpret the effectiveness of the interventions used in the method.Artykuł stanowi opis założeń teoretycznych i rozwiązań metodycznych zastosowanych w metodzie kształtowania płynności mówienia opracowanej przez Stanisława Wilczewskiego. Przywołana została sylwetka autora metody, omówiono również historię jej stosowania – w przeszłości i obecnie. W dyskusji podjęto próbę interpretacji skuteczności oddziaływań zastosowanych w metodzie
Wprowadzenie do tematu grup wrażliwych w miejscu pracy w kontekście straty
No full textOur article, which is serves as review and application, aims to show that experiencing loss within a group of employees can significantly impact the quality of work and the desire to stay in an organization, especially without proper support. In this context, the word vulnerability (in the meaning of: weakness, fragility, defenselessness, or sensitivity) can be applied broadly, as we are not focusing on a specific group but rather highlighting that any group can become vulnerable in the situations of loss. The article includes the latest research on loss in British organizations, a case study on the work of a corporate Mental Health Specialist, and our extensive experience with death and dying also in an organizational context. We believe it’s important to draw attention to this topic and to discuss potential strategies for addressing or preparing a group (organization) for unforeseen events related to loss. This article serves as an introduction to broader research in this area in Poland.Celem naszego artykułu, który ma charakter przeglądowy i aplikacyjny, jest wskazanie, że sytuacja straty w grupie pracowniczej może przyczyniać się do znaczącego osłabienia jakości pracy oraz chęci do pozostania w danej organizacji, jeśli brakuje w niej wsparcia. W tej sytuacji każde tłumaczenie słowa vulnerability (słabość, kruchość, bezbronność lub wrażliwość) może znaleźć zastosowanie, ponieważ nie koncentrujemy się na jednej konkretnej grupie, a wskazujemy, że każda grupa może stać się grupą wrażliwą w okolicznościach zaistnienia straty. W tekście zaprezentowane zostały najnowsze badania w obszarze straty przeprowadzone w organizacjach w Wielkiej Brytanii, studium przypadku prezentujące pracę korporacyjnej Mental Health Specjalistki oraz nasze bogate doświadczenie w obszarze śmierci i umierania również w kontekście organizacyjnym. Uważamy, że temat ten należy naświetlić i wskazać możliwości przeciwdziałania lub chociaż przygotowania grupy (organizacji) na wydarzenia losowe związane ze stratą. Artykuł ten jest wstępem do większych badań w tym zakresie w Polsce
Geografia w pierwszej księdze („polskiej”) Sarmatiae Europeae Descriptio Aleksandra Gwagnina
Get PDFThe paper addresses the issue of how space is depicted and constructed in the first book of Alexander Gwagnin\u27s (Alessandro Guagnini) work Sarmatiae Europaeae Descriptio, which contains a description of the Kingdom of Poland. Four basic aspects of the aforementioned subject were indicated, occurring in individual passages of the “Polish” book, which were then analyzed in detail. Emphasized was the deliberate, coherent composition of the first book of the Sarmatiae Europaeae Descriptio, in which elements related to geography and topography played an important role in creating an all-encompassing picture of the Kingdom of Poland and, implicitly, of the entire Commonwealth and its noble political nation as an being that existed in time and space, which, thanks to references to ancient history (the names of Sarmatia and Sarmatians), had an inherent right to dominate the region. The question of the dependence of selected fragments of Guagnini\u27s work on other ancient and contemporary works was raised, as well as the possible purposes that led the author to give it such a form. Particularly emphasized was the unique character of the description of the Kingdom of Poland included in the final part of the “Polish” book.Artykuł podejmuje kwestię sposobu przedstawiania i konstruowania przestrzeni w pierwszej księdze dzieła Sarmatiae Europaeae Descriptio Aleksandra Gwagnina (Alessandro Guagniniego), zawierającej opis Królestwa Polskiego. Wskazane zostały cztery podstawowe aspekty wymienionej problematyki, występujące w poszczególnych fragmentach księgi „polskiej”, które następnie zostały poddane szczegółowej analizie. Podkreślone została przemyślana, spójna kompozycja pierwszej księgi Sarmatiae Europaeae Descriptio, w której elementy związane z geografią i topografią pełniły istotną rolę w kreowaniu całościowego obrazu Królestwa Polskiego i – domyślnie – całej Rzeczpospolitej oraz jej szlacheckiego narodu politycznego jako bytu istniejącego w czasie i przestrzeni, który dzięki odwołaniu do historii starożytnej (nazwy Sarmacji i Sarmatów) posiadał przyrodzone prawo do dominacji w regionie. Poruszona została kwestia zależności wybranych fragmentów dzieła Gwagnina od innych utworów antycznych i współczesnych, a także możliwych celów, jakie skłoniły autora do nadania mu takiej formy. Szczególnie podkreślony został unikalny charakter zawartego w końcowej części księgi „polskiej” opisu Królestwa Polskiego
Postać i głos. Operowe konteksty w Komediantce Reymonta
Get PDFThe article examines operatic contexts in Komediantka by Władysław Stanisław Reymont. The author proposes that the protagonist, Janka Orłowska, was constructed in analogy to operatic characters. Accordingly, the point of departure is the 19th-century typology of singing voices and their associations with personality traits that serve as the foundation for operatic roles. In analyzing the “operatic” nature of a literary character, the author explores the relationship between the narrative pattern followed by the heroine of Komediantka and the voice assigned to her – the alto, a register often associated with women from the lowest social classes, elderly women, servants, or figures who are solitary or otherwise different. On this basis, it can be argued that Janka’s voice situates her within a comic emploi. A figurative reference for her fate is found in the mockingly laughing satyr she observes in Łazienki Park. As the analysis develops, the author notes that Janka’s ties to the ontology of operatic figures are much deeper and continue into Fermenty. This interdisciplinary approach offers a completely new perspective on Reymont’s novels.Artykuł dotyczy kontekstów operowych w Komediantce Władysława Stanisława Reymonta. Autorka zakłada, że postać tytułowej bohaterki – Janki Orłowskiej – została skonstruowana na zasadzie analogii do postaci operowych. Z tego powodu punktem wyjścia czyni dziewiętnastowieczną typologię głosów śpiewaczych oraz ich powiązania z charakterem stanowiącym materiał budulcowy operowej postaci. Podejmując próbę analizy „operowości” postaci literackiej, autorka bada zależności między schematem fabularnym, którym podąża protagonistka Komediantki, a przypisanym jej głosem – altem, często charakteryzującym bohaterki pochodzące z najuboższych warstw społecznych, kobiety w podeszłym wieku, służące oraz postacie osobne lub w jakiś sposób odmienne. Na tej podstawie można uznać, że głos Janki przypisuje ją do emploi komediowego. Figuralnym odniesieniem dla jej losów staje się szyderczo śmiejący się satyr, którego bohaterka obserwuje w Łazienkach. W toku dalszej analizy autorka zauważa, że związki Janki z ontologią figur operowych są znacznie głębsze i znajdują swoją kontynuację w Fermentach. Podejście interdyscyplinarne umożliwia spojrzenie na powieści Reymonta z zupełnie nowej perspektywy
Reymont – widzenie podwójne. Krytyka i kobiety. (Julia Kisielewska – Czesława Endelman-Rosenblat – Maria Łopuszańska – Anna Zahorska)
Get PDFThe article analyses critical texts written by women which focused on female characters in the literature of 19th and early 20th century, including the heroines of the novels by Władysław Stanisław Reymont: Julia Kisielewska From Female Psychology. Types and Characters in Life and Novel (Z psychologii kobiecej. Typy i charaktery w życiu i powieści, “Ateneum” 1899), Czesława Endelman-Rosenblat The Jewish Woman in Contemporary Polish Fiction (Żydówka we współczesnej beletrystyce polskiej, “Izraelita” 1902), Maria Łopuszańska The Type of Contemporary Woman in the Latest Polish Novel (Typ kobiety współczesnej w najnowszej powieści polskiej, “Pogląd na Świat” 1902) and Anna Zahorska Types of Women in Contemporary Polish Literature (Typy kobiet w polskiej literaturze współczesnej, “Tygodnik Ilustrowany” 1911). These critics did not represent a single intellectual or social group, point of view, biographical model or literary criticism approach. Because of that in their texts about female characters in literature it was not only the way in which they wrote about Reymont’s heroines that turned out to be essential, but also what response they provided to the question about the contemporary image or the ideal of a woman and femininity, as well as its social (and sometimes even national) ‘agency’ or relevance.Artykuł poddaje analizie teksty krytyczne kobiecego autorstwa poświęcone postaciom kobiecym w literaturze XIX i początku XX wieku, z uwzględnieniem bohaterek powieści Władysława Stanisława Reymonta: Julii Kisielewskiej Z psychologii kobiecej. Typy i charaktery w życiu i powieści („Ateneum” 1899), Czesławy Endelman-Rosenblat Żydówka we współczesnej beletrystyce polskiej („Izraelita” 1902), Marii Łopuszańskiej Typ kobiety współczesnej w najnowszej powieści polskiej („Pogląd na Świat” 1902) i Anny Zahorskiej Typy kobiet w polskiej literaturze współczesnej („Tygodnik Ilustrowany” 1911). Przywołane w artykule krytyczki nie reprezentowały jednego środowiska intelektualno-społecznego, światopoglądu, modelu biografii czy krytyki literackiej. Z tego powodu w ich tekstach o kreacjach kobiecych w literaturze istotne okazało się nie tylko to, w jaki sposób pisały o bohaterkach Reymonta, ale i jakiej odpowiedzi udzieliły na pytanie o współczesny wizerunek czy ideał kobiety i kobiecości, a także o jego społeczną (a czasem i narodową) „sprawczość” czy adekwatność
O krytyce literackiej Jana Lorentowicza wobec Władysława Stanisława Reymonta
Get PDFThe article is devoted to Jan Lorentowicz’s critique of the works of Władysław Stanisław Reymont, written and published between 1898 and 1925. It attempts to present the process by which Lorentowicz’s thesis – asserting the writer’s natural, innate talent – became established. The text also addresses the question of why, in the 1930s, the critic changed his attitude toward the writer and his work.Artykuł poświęcony jest krytyce Jana Lorentowicza wobec twórczości Władysława Stanisława Reymonta, pisanej i wydawanej w latach 1898–1925. Podjęta zostaje próba ukazania procesu utrwalania się tezy Lorentowicza mówiącej o naturalnym, samorodnym talencie pisarza. Tekst odpowiada również na pytanie, dlaczego w latach trzydziestych XX wieku krytyk zmienił swój stosunek do pisarza i jego twórczości
Lumpenbroletariat among the Polystyrene Butterflies: On Robert Rybicki’s The Squatters’ Gift (Dar Meneli) as Poetic Travelogue
No full textDar Meneli (The Squatters’ Gift)—a collection by Polish poet Robert Rybicki, a self-proclaimed happener—is a poetic travelogue through numerous languages and locales, both real and imaginary. His peripatetic poems pass through—and sometimes squat in—numerous, often industrial cities, including Gliwice, Wrocław, Poznań, Prague, Vienna, Bratislava, Rybnik, Kraków, Warsaw, Toruń, Gdańsk, Świnoujście, and Lublin. Written over a five-year period in which Rybicki was intermittently squatting or engaging in collective action, Dar Meneli excavates syllable and song, mind and muck, to invent a transnational dialogic poetry pointedly unapologetic, where Greek mythology intersects with 1980s Polish punk music, poetic string theory, time travel, and psychedelic dumpster diving. An inheritor of 20th-century European avant-garde poets Miron Białoszewski, Paul Celan, and Tristan Tzara, Rybicki works at the border between performance and (language) disruptions. Understandably, his poetry presents an array of translational challenges, ranging from acrobatic multilingualism to implosive neologisms. Drawing from my own experiences as a translator of Robert Rybicki’s work, this article has three aims: first, to outline Joan Retallack’s concept of “the poethical wager”; secondly, to consider how Retallack’s “poethics” can open a pathway to transposing poetics to a translation practice (and to translating Rybicki in particular), a practice modeled after what Jerzy Jarniewicz has termed the “legislator-translator”; and thirdly, to demonstrate that what Sherry Simon terms the “translation zone” is a distinguishing feature of Rybicki’s multilingual poetics in his collection The Squatters’ Gift
Pociąg mostowy nr 102. O problemie przymusowego wykorzystania zasobów pracy w ZSRR w latach 1941–1947 (na przykładzie inwestycji w Pawłodarze)
No full textThe article discusses one of the key industrial facilities in the Pavlodar region, namely the construction of a bridge across the Irtysh river, which ensured the transportation of coal from the Ekibastuz coal deposit and the comprehensive development of the richest deposits of non-ferrous, rare, and other metals at the Maikainzoloto plant. The study also highlights the use of forcibly mobilised labour resources in its construction. Labour mobilisation provided industry with additional labour and, in wartime conditions, allowed the country to solve the problem of personnel shortages in the most complex and hazardous industries: the mining and oil refining industries, the construction of railways, etc. For the Labour Army members themselves, it turned out to be a violation of the norms of humanity and civil rights since they were deprived of the right to freely choose their place of residence or occupation. The article describes the working conditions, settlement regime, household, and food supply of labour army workers and their contribution to the construction of the most important industrial facility of the republic.Artykuł dotyczy budowy jednego z kluczowych obiektów obwodu pawłodarskiego – mostu przez rzekę Irtysz, który zapewnił transport węgla ze złoża Ekibastuz i kompleksowe zagospodarowanie najbogatszych złóż metali nieżelaznych, rzadkich i innych w kombinacie „Majkainzołoto”. Traktuje także o wykorzystaniu w jej trakcie przymusowo zmobilizowanych zasobów pracy. Mobilizacja siły roboczej zapewniła przemysłowi dodatkową pomoc, a w warunkach wojennych umożliwiła krajowi rozwiązanie problemu niedoborów kadrowych w najtrudniejszych i najbardziej szkodliwych gałęziach przemysłu: w górnictwie, petrochemii, przy budowie linii kolejowych itp. Dla wcielonych do Armii Pracy okazało się to naruszeniem norm człowieczeństwa i praw obywatelskich, gdyż zostali pozbawieni prawa do swobodnego wyboru miejsca zamieszkania i zawodu. W artykule opisano warunki pracy, reżim osiedlenia, sytuację bytową i zaopatrzenie w żywność pracowników (trudarmiejców), ich wkład w budowę najważniejszego obiektu przemysłowego republiki kazachskiej