Repozytorium Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowe
Not a member yet
5634 research outputs found
Sort by
Debata Edukacyjna - Wokół wyzwań współczesnej edukacji - nr 6/2013
Czasopismo naukowe Instytutu Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji
Narodowej w Krakowie wydawane w formie rocznika
The Concept of truth in Heidegger's interpretation of Aristotle
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Humanistyczny. Kierunek: filozofia. Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem dr hab. Pawła Kłoczowskiego.Celem niniejszej pracy jest zbadanie pojęcia prawdy w Heideggerowskiej interpretacji Arystotelesa. Jego funkcja w filozofii Heideggera jest ukazana w kontekście ontologicznym i teologicznym. Historyczny rozwój pojęcia prawdy nabiera w ujęciu Heideggera wymiaru eschatologicznego. Zapomnienie źródłowego jej sensu jest wydarzeniem w Heideggerowskiej Seinsgeschichte, analogicznej do tradycyjnej historia sacra. Drugim projektowanym wydarzeniem jest więc powrót do źródła i odzyskanie utraconego, źródłowego sensu prawdy. Taki właśnie jest cel filozofii Heideggera. Ruch ten możliwy jest wedle Heideggera w trzech krokach: redukcji, konstrukcji i destrukcji. Są one hermeneutycznym odpowiednikiem klasycznej trójetapowej drogi mistycznej: oczyszczenia, objawienia i zjednoczenia. Struktura niniejszej pracy jest więc też trójdzielna. Część pierwsza redukuje projekt filozoficzny Heideggera do jedynego pytania, które - jak sam wyznał - nieustannie sobie stawiał: pytania o obecność Boga.
Część druga pokazuje, w jaki sposób badając źródłowy sens pojęcia prawdy Heidegger udziela odpowiedzi na to pytanie, wychodzi od epistemologicznego jej sensu i odsłania wymiary fenomenologiczny, ontologiczny i antropologiczny. Z tej perspektywy przeprowadzona jest w trzeciej części analiza Heideggerowskiej interpretacji Arystotelesa z 1922 roku, w toku której odkrył on po raz pierwszy źródłowy sens prawdy.The aim of this study is to examine the concept of truth in Heidegger's interpretation of Aristotle. Its function in Heidegger's philosophy is shown within ontological and theological contexts. The historical development of the concept of truth obtains an eschatological dimension from the Heideggerian viewpoint. The oblivion of its original meaning is an event in Heidegger's Seinsgeschichte, a historical scheme analogical to the traditional historia sacra. Another projected event is a return to the source and a retrieval of the lost, original meaning of truth. This is the purpose of Heidegger's philosophy. This movement is possible in three steps: reduction, construction, destruction. They constitute a hermeneutic equivalent to the three stages of classical mysticism: purification, revelation, unification. The structure of this study is also threefold. The first part reduces Heidegger's philosophical project to the only question that he has constantly been posing: the question of divine presence. The second part shows how Heidegger answers this question by recovering the original meaning of truth, starting with its epistemological dimension, revealing phenomenological, ontological and anthropological layers. The third part undertakes an analysis of Heidegger's 1922 interpretation of Aristotle, in the course of which he first discovered the original meaning of truth
Research historical language in seventy years of History Chair of Polish Language Pedagogical University of Cracow
The article illustrates the history of the Department of Polish Language at the Pedagogical
University of Cracow. The author presents the scholars who, while working in the Department,
greatly contributed to the development of Polish linguistics. Additionally, he summarizes
their main research works
The content of biogenic and xenobiotic elements in the peripheral blood of selected haematological malignancies
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Geograficzno-Biologiczny. Praca doktorska wykonana w Zakładzie Zoologii Kręgowców i Biologii Człowieka Instytutu Biologii Uniwersytetu Pedagogicznego. Promotor: dr hab. Robert Stawarz, prof. UP. Promotor pomocniczy: dr Marta Szostek.Celem badań było określenie zawartości wybranych pierwiastków biogennych i ksenobiotycznych w próbkach krwi obwodowej, pobranych od osób ze stwierdzoną chorobą nowotworową linii mieloidalnej i limfoidalnej układu krwiotworzenia oraz od osób zdrowych.
Krew została pobrana łącznie od 152 pacjentów (n=152), z czego 95 pacjentów (n=95) stanowiło kontrolę, u 18 pacjentów (n=18) stwierdzono ostrą białaczkę szpikową - AML, a u 39 pacjentów (n=39) zdiagnozowano szpiczaka mnogiego - MM. Przedział wiekowy badanej grupy wynosił 18 - 87 lat. Pomiary zawartości niklu (Ni),wapnia (Ca), magnezu (Mg), sodu (Na), potasu (K), miedzi (Cu), cynku (Zn), ołowiu (Pb) i kadmu (Cd) zostały wykonane metodą płomieniowej spektrometrii absorpcji atomowej (FAAS). Pomiary zawartości rtęci (Hg) zostały wykonane metodą zimnych par (CV-AAS).
Na podstawie przeprowadzonych badań, stwierdzono, że we krwi obwodowej chorych z ostrą białaczką szpikową i ze szpiczakiem mnogim zawartości pierwiastków biogennych i ksenobiotycznych różnią się w porównaniu do zawartości tych pierwiastków we krwi obwodowej osób zdrowych i nie zależą od płci.
W grupie chorych z AML, jak i MM stwierdzono występowanie mniejszej liczby istotnych statystycznie korelacji pomiędzy badanymi pierwiastkami oraz pojawienie się korelacji pomiędzy innymi parami badanych pierwiastków w porównaniu do grupy kontrolnej.The aim of the study was to determine the content of selected biogenic and xenobiotic elements in peripheral blood samples taken from people with myeloid and lymphoid hematopoietic system cancer and from the healthy control group.
Blood was collected from a total of 152 patients (n=152): 95 control patients (n=95), 18 patients (n=18) with acute myeloid leukemia - AML and 39 patients (n=39) with multiple myeloma - MM. The age range of the study group was 18 - 87 years. Measurements of nickel (Ni), calcium (Ca), magnesium (Mg), sodium (Na), potassium (K), copper (Cu), zinc (Zn), lead (Pb) and cadmium (Cd) are formed by flame atomic absorption spectrometry (FAAS). Measurements of mercury (Fig) were made by cold vapor (CV-AAS).
Based on the study, it was found that the content of biogenic and xenobiotic elements in the peripheral blood of patients with acute myeloid leukemia and multiple myeloma are different in comparison with the contents of these elements in the peripheral blood of healthy subjects and do not depend on sex.
Both in patients with AML and MM were found lower quantities statistically significant correlation between the analyzed elements and there were correlations between other pairs of analyzed elements in comparison to control group
Peculiarities of the school principal’s work – striving for mastery and life-balance
Przedmiot rozważań w niniejszym artykule stanowią: praca dyrektora
szkoły i jej wyróżniki oraz problematyka ról i rozwoju zawodowego dyrektora szkoły.
W artykule podkreślam konieczność synkretycznego ujęcia w osobie dyrektora szkoły
ról związanych z administrowaniem, zarządzaniem i przywództwem w szkole i jej
otoczeniu oraz stawiam pytanie o to, co leży u podstaw kompetencji pracy dyrektorów
szkół pod nieustanną presją. Wyprowadzam wnioski odnoszące się do rozwoju zawodowego
dyrektorów i ich profesjonalizmu.The subject of discussion in this article includes work headmaster and its
distinguishing features and issues of roles and professional development of school director.
The article emphasizes the need syncretic approach in the person of headmaster
roles related to the administration, management and leadership of the school and its
environment, and puts the question of what underlies the competence of school principals
working under constant pressure. The conclusions concerning the professional
development of directors and their professionalism
Priorytety rozwoju edukacji nauczycieli na Ukrainie
Under modern conditions the teacher education in Ukraine constituting
higher education provides for teachers’ training and pays much attention to their role
in the innovative updated society and thus the need in reforming the system of professional
training. Despite positive changes in teacher education professional training
of teachers still has certain drawbacks. They can be overcome by recognizing teacher
education as a sphere that provides with human capital – teachers; updating the content
of teacher training based on its standardization; developing variable, diversified
curricula in accordance with levels of higher teacher education; continuous professional
development of teachers and pedagogues in the context of formal, non-formal
and informal education.W nowoczesnych warunkach na Ukrainie wykształcenie pedagogiczne,
będąc integralną częścią systemu szkolnictwa wyższego, zapewnia przygotowanie
przyszłych nauczycieli do bycia świadomymi ich roli w nowym, innowacyjnym społeczeństwie.
Istnieje jednak konieczność reformy systemu przygotowania zawodowego.
Pomimo pozytywnych zmian w wykształceniu pedagogicznym, w dalszym ciągu istnieją
wady zawodowego przygotowania nauczyciela. Można je przezwyciężyć poprzez
uznanie edukacji nauczycieli jako sfery rozwoju kapitału ludzkiego; aktualizację
treści kształcenia w oparciu o standaryzację; tworzenie zmiennych, zróżnicowanych
profilów edukacyjno-zawodowych programów edukacyjnych zgodnie z poziomami
wyższego kształcenia pedagogicznego; ciągłemu rozwojowi zawodowemu nauczycieli,
pedagogów w ramach formalnej, nieformalnej oraz poza-formalnej edukacji
From the “medieval booth” to the “organizational pergola” : the metamorphoses of the workplace
Prezentowany artykuł poświęcony został „metamorfozom” zakładu pracy,
który stanowi jeden z głównych obszarów badawczych subdyscypliny pedagogicznej
pedagogiki pracy. W oparciu o różne źródła interdyscyplinarnej wiedzy przedstawiono
tytułowe metamorfozy, ukazując ewolucję zakładu pracy od czasów gospodarki
naturalnej po najbliższe prognozy na przyszłość. Analiza wybranych aspektów historycznych
i organizacyjnych związanych z tą problematyką, miała na celu wzbogacenie
opracowań przygotowywanych przez pedagogów pracy na temat tak złożonej poznawczo
kategorii, jaką stanowi zakład pracy.The article concerns the “metamorphoses” of the workplace, which is one
of the main research scopes of labour pedagogy’s pedagogical subdiscipline. Based
on various sources of interdisciplinary knowledge, the said metamorphoses were presented
by showing the evolution of workplace from the times of natural economy to
the forecasts concerning the nearest future. The analysis of the selected historical and
organizational aspects related to this issue aimed at expanding the elaborations made
by labour pedagogues upon workplace as a cognitively complex category
Analysis of media content: why and how it can be used in safety studies and political science?
Social sciences still require new research methods corresponding to the challenges of the
modern world. Content analysis is the method for forming conclusions by objective and
systematic identification of the characteristics of messages. The aim of the article is to present
the determinants of contemporary mediatization and the characteristics of the possible areas
of use of content analysis
Marian Pankowski’s prose as an innovative project of literature
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Filologiczny. Praca doktorska napisana pod kierunkiem dr hab. prof. UP Krystyny Latawiec.Praca jest próbą ustalenia głównych zasad artystycznego światopoglądu Mariana
Pankowskiego. W tym celu autor, jako pierwszy przeanalizował całość korespondencji
pisarza z Jerzym Giedroyciem zgromadzonej w Archiwum Instytutu Literackiego „Kultura”
w Maisons-Laffitte. Pioniersko włączył w wywód krytyczno- i teoretycznoliterackie teksty
autora Matugi ogłaszane w czołowych czasopismach polskiej emigracji po 1945 roku. Pracę
rozpoczynają wstępne rozważania nad zjawiskiem literatury innowacyjnej. W pierwszym
rozdziale autor analizuje całość korespondencji pomiędzy pisarzem a Redaktorem, w efekcie
redefiniując dotychczasowy stan badań nad tą twórczością, który w szerszej perspektywie
odkrywa część uwarunkowań artystycznych, politycznych i obyczajowych biorących udział w
procesie formowania się kanonu polskiej literatury XX w. W drugim rozdziale,
wykorzystującym konkluzję o afektywnym profilu piśmiennictwa Pankowskiego, nastawionej
na wywoływanie silnie intensywnych reakcji odbiorczych, autor rozwija pogląd w duchu
Spinozy i Deleuze’go konceptualizacji kategorii afektu; podkreśla innowacyjny charakter
autorskiej strategii pisarza, polegającej na afektywnej komunikacji literackiej wykraczającej
poza społecznie sankcjonowaną praktykę. Badacz wydobywa przy tym sensotwórczy
potencjał sytuacji konfliktowych, relacyjny porządek powstawania znaczeń. W części trzeciej,
autor podejmuje próbę nowego określenia stosunku pisarza do tradycji judeo-chrześcijańskiej,
w rezultacie redefiniując dotychczas obowiązujący stereotyp na temat autora Pątników z
Macierzyzny, zgodnie z którym twórczość tę redukuje się do pisarstwa antyreligijnego i
antykatolickiego. W tej rewizji stanu badań korzysta z ustaleń nowoczesnych filozofów i
myślicieli związanych z refleksją postsekularną. We wnioskach próbuje na nowo określić
miejsce Pankowskiego w polskiej kulturze współczesnej oraz wskazuje na transformatywny
potencjał tej literatury w odniesieniu do polskiego dyskursu tożsamościowego.The following dissertation is the first study of Marian Pankowski’s output on the Polish
literary studies which analyzing his entirety correspondence with Jerzy Giedroyc. The work
taking into consideration his activity as regular contributor of monthly opinion-forming
magazine “Kultura” (in the period: 1953-1959), but also including his works as literary critic
which collaborate with other influential papers of Polish exile after year 1945; finally the text
takes into account Pankowski’s activity in the field of academic treatise. The work starts with
the question of main assumption of the Pankowski’s literary project and its relation to the
ability to produce high affective recipient reactions; this strategy meant that his literary works
was not accepted by guards of traditions such as Giedroyc. The consequence of that was
conflict with Polish literary tradition. In this section author analyzes all written
correspondence between Pankowski and Giedroyc and formulate different proposals from the
previous one, conclusions about the real causes of cessation of partnership with “Kultura”. In
the second section the author develops thesis about affective profile of Pankowski’s prose in
the perspective of Spinoza’s and Guattari ‘s conceptualization of affect category. The third
section is an attempt to redefine Pankowski’s approaches to the judeo-christian tradition,
which is considered in close contiguity with rhythm of Modernity which based on variable
grammar distance-approximation to the principles of European culture. Otherwise this way of
thinking about the aspect of European tradition is consistent with the findings of postsecular
thinkers and modern philosphers. Finally, the dissertation is an attempt to redefine the
Pankowski’s place of Polish contemporary culture and his potential impact on the discourse of
Polish transforming identity
Philosophical dimension of agorism
Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem dr.hab. Janusza Majcherka, prof. UP.Agoryzm jest jedną z form, w których objawia się lewicowy lub, będąc precyzyjniejszym, lewoskrętny libertarianizm. Celem rozprawy jest prześledzenie filozoficznych podstaw agoryzmu oraz ukazanie ich konsekwencji w perspektywie filozofii uczestniczącej co wiąże się ze wskazaniem różnorodnych poglądów agorystów na sposoby zabiegania zaimplementowanie w obecną rzeczywistość społeczno-polityczną ich ideo-polis. Motywacją do napisania tej pracy była ewidentna luka badawcza. W polskim dyskursie naukowym brak jest opracowań dotyczących właśnie libertarianizmu i jego poszczególnych odgałęzień, co skutkuje nieprecyzyjnym określaniem różnych prądów mianem libertarianizmu, oraz, z drugiej strony, brak zrozumienia wewnątrzlibertariańskich debat i traktowanie libertarianizmu jako monolitu, podczas gdy jest to wielowątkowa dyskusja, a nie ukształtowany pogląd.
W pierwszym rozdziale przedstawiam sylwetkę twórcy agoryzmu, Samuela Edwarda Konkina III. Ten krótki rys biograficzny jest jednocześnie zarysem historii ruchu libertariańskiego, gdyż Konkin praktycznie całe swoje życie poświęcił na aktywizm dedykowany amerykańskiemu ruchowi wolnościowemu. Kolejny rozdział dotyczy definiowania terminu libertarianizm. Agoryzm posiada swoją zwięzłą definicję, zaproponowaną przez Konkina. Libertarianizm, którego jedną z form jest agoryzm, takiej jednej powszechnie obowiązującej definicji nie ma. Stąd też w tym rozdziale pokazuję różne możliwe sposoby jego definiowania, odwołuję się do definicji Dariusza Jurusia, który zaproponował definiowanie libertarianizmu w rozumianego w sposób wąski, w oparciu o rozumiane w sposób absolutny prawo własności, oraz zarysował możliwość definiowania go w sposób szeroki. W tym rozdziale pokazuję też jak zmieniało się znaczenie terminu „libertarianizm”, który początkowo, podczas osiemnastowiecznej debaty dotyczącej istnienia wolnej woli, oznaczał zwolennika poglądu o występowaniu tejże, a w XIX wieku zaczął funkcjonować w znaczeniu politycznym, obejmował on wówczas jednak wszelkie prądy antyautorytarne i dopiero w XX wieku nabrał tego znaczenia, które ma dziś. W tym rozdziale omawiam też problem lewicowości lub prawicowości libertarianizmu, który jako myśl w swojej wąskiej odmianie dążąca do eliminacji polityki i polityczności, jest trudny do zaklasyfikowania na jak najbardziej politycznej osi prawica-lewica. Klasyfikuję również agoryzm jako formę lewoskrętnego libertarianizmu, ponieważ nawet pomimo antypolityczności libertarian, istnieje możliwość na wyróżnienie bardziej prawo lub lewoskrętnych form tej myśli. Kryterium takiego podziału może być stosunek do hierarchii. Egalitaryzm oraz charakter emancypacyjno-inkluzywny pozwalają mi zaliczyć agoryzm jako lewoskrętną formę libertarianizmu.
Kolejny rozdział dotyczy historii ruchu libertariańskiego. Przyjąłem, że libertarianizm w dzisiejszym rozumieniu tego słowa, czyli takim, jakie proponuje Juruś, jest zjawiskiem na wskroś współczesnym i należy go kojarzyć z próbą odpowiedzi na politykę New Deal w USA oraz kolejnymi próbami, przeważnie udanymi, zwiększania władzy państwa nad obywatelami. Dla ukazania przemian dziejących się wewnątrz środowisk wolnościowych, musiałem prześledzić historię sojuszu amerykańskich libertarian z Nową Lewicą, oraz, po jego rozpadzie, genezę powstania i historię Libertarian Party. Te dwa doświadczenia stały się akceleratorami powstania agoryzmu, będącego radykalną odpowiedzią na niemoc partyjnych struktur i teoretycznym pomysłem powrotu do samo tworzącej się organizacji struktur rodem z burzliwej dekady lat 60.
Czwarty rozdział omawia podstawy agoryzmu. Umieszczam ten nurt libertariański w obrębie etyki rothbardiańskiej, z której wypływa pesymistyczny wniosek odnośnie państwa. Każde państwo łamie aksjomat samoposiadania w sposób permanentny i agoryści, chcąc wydostać się z tego stanu permanentnej zinstytucjonalizowanej agresji na swoją własność w obręb której zaliczane są tez ich ciała, muszą podjąć kroki zmierzające do tego, aby mogła nastać agora: stan, w którym wszelkie wymiany dóbr i usług są dobrowolne. Cel ten wymaga odpowiedniego doboru środków, wśród których najistotniejszym jest kontrekonomia czyli świadomy rozwój czarnej i szarej (wymiana dóbr i usług nielegalnych z punktu widzenia państwa lub legalnych, ale nieopodatkowanych i niekontrolowanych) strefy przy ograniczaniu aktywności ekonomicznej w białej strefie (legalne i opodatkowane wymiany) i powstrzymania się od działań w czerwonej strefie rynku (łamanie aksjomatu nieagresji). Rozdział zawiera też krótki komentarz do tzw. aksjomatów agoryzmu, które wprowadził Konkin dla lepszego wyjaśnienia swojej koncepcji. Trudno jej jednak nazwać sądami samo oczywistymi, to raczej punkty wyjścia do budowy pewnej niedomkniętej koncepcji.
Kolejny rozdział pokazuje agoryzm w wąskolibertariańskim spektrum absolutnego prawa własności, spoonerowskiego anarchizmu w kwestiach politycznych, uznaniu szkoły austriackiej jako narzędzia najlepiej tłumaczącego procesy ekonomiczne oraz przynależenia do rothbardiańskiej tradycji prawonaturalnej. Kolejne podrozdziały dotyczą terminów, wokół których zbudowany jest agoryzm. Agora jest przestrzenią nieskrępowanej wymiany, której wzrost można badać i stymulować. Jest też antytezą państwa, oraz struktur zbudowanych na jego podobieństwo, takich jak korporacja czy partia. Anarchia to z kolei stan, do którego dążą agoryści. Agora jest anarchistyczna, ale w znaczeniu braku rządzących, nie zaś braku prawa, które to istnieje jako prawo naturalne, które należy odkryć i które można rozumowo poznawać, egzekwowane jest zaś prywatnie. Akcja to sposoby na dostanie się z obecnego stanu podległości państwu i ograniczonej roli agory do stanu, w którym państw już nie będzie.
Kolejne dwa rozdziały poświęcone są agorystycznej teorii klas i teorii rewolucji w agoryzmie. Agoryści choć są indywidualistami metodologicznymi, rozróżniają klasy w społeczeństwie, traktują je jednak jako fenomeny, nie zaś byty. Uważają, że klasa produktywna jest wyzyskiwana przez klasę pasożytniczą do której zaliczają polityków oraz ich klientów, czyli wszystkich tych, którzy żyją ze środków odebranych przez państwo pod przymusem przedstawicielom klasy produktywnej. W tym rozdziale omawiam to podejście oraz pokazuję różnice w analizie klasowej pomiędzy agorystami a marksizmem. Rozdział o rewolucji traktuje o agorystycznej koncepcji końca państwa, które będąc coraz bardziej wyniszczane ekonomicznie przez prosperująca agorę, wypowie jej jawną wojnę i zaatakuje pokojowo egzystujących agorystów. Jest to koncepcja rewolucji jako obrony, nie ataku i w dodatku przeprowadzonej możliwe jak najmniej krwawo.
Rozdział ósmy poświęcony jest recepcji agoryzmu wśród libertarian. Jak już to było wspomniane na początku, libertarianizm nie jest w pełni ukształtowanym poglądem i pomiędzy libertarianami trwa nieprzerwana dyskusja programowa. Konkin o agoryzmie polemizował z Murrayem N. Rothbardem, Robertem LeFevrem i Erwinem Straussem. Każda z tych debat, toczonych na łamach prasy środowiskowej, wniosła nowe elementy do rozumienia agoryzmu, uzasadnienia jego pryncypiów i zarysowania jego kształtu w opozycji do innych prądów wewnątrzlibertariańskich. Rozdział zawiera też krytykę lewicowego libertarianizmu autorstwa Hansa-Hermanna Hoppego, paloelibertarianinia, który podobnie jak Konkin, był uczniem Rothbarda. Nie odnosi się ona do agoryzmu w szczególności lecz do całej grupy różnych form lewoskrętnego libertarianizmu, wśród których jest tez agoryzm.
Ostatnie dwa rozdziały dotyczą realizacji agoryzmu w praktyce. Rozdział dziesiąty dotyczy jego ekonomicznej realizowalności bądź też jej braku i opiera się na analizie tekstu Natura firmy autorstwa Ronalda H. Coaesa. Z tym artykułem polemizował Kevin Carson, mutualista, lewicowy libertarianin. Ostatni rozdział traktuje o przykładach realizacji agory w dzisiejszym świecie i skupia się tylko an praktyce działania. Przedstawione są przykłady agorystycznych przedsiębiorstw, które z różnym skutkiem radzą lub radziły sobie na rynku. Rozdział traktuje też o agorystycznych poradnikach dotyczących działania w szarej i/lub czarnej strefie, które są powszechnie dostępne, jeden pod postacią bloga, a drugi podręcznika agorystycznej przedsiębiorczości. Rozprawę wieńczy zakończenie, w którym przedstawiam wnioski wybikające z badań, analizuję perspektywy stojące przed agoryzmem oraz omawiam wkład agoryzmu w wewnątrzlibertariańską dyskusję.Agorism is one of the forms in which left-wing libertarianism, or, to be more precise, left-oriented libertarianism is manifesting. the purpose of this dissertation is to examine philosophical foundations of agorism and showing its consequences in the perspective of participating philosophy. That entails with indication of different agorists views on the topic of implementation in current social and political reality agorists ideo-polis. Motivation for writing such a dissertation was obvious research gap. In Polish scientific discussion we lack of analysis about libertarianism and its branches. That succeeds with inappropriate naming and, from the other hand, lack of understanding of inter-libertarian debates and treating libertarianism as a monolith, while its more like a multi-plot discussion than established view.
In the first chapter I'm portraying profile of Samuel Edward Konkin III, founder of agorism. This short biographical introduction is in the same time draft of the history of American libertarian movement. Almost whole his life Konkin dedicated to it. Next chapter is about defining the "libertarianism" term. Agorism owns its brief definition proposed by Konkin. Libertarianism, which one of its forms is agorism, don't have one generally accepted definition so thats why in that chapter I'm showing different possibilities of defining libertarianism. I'm revoking to Dariusz Juruś definition of narrow libertarianism based on absolute property right, and his draft of possible defining libertarianism in wider sense. In this chapter I'm also showing the history of term "libertarianism" which in XVIII century meant a supportive acceptation of idea of free will, and in XIX century this term stared to function in the political context, but in meaning of everything that is anti-authoritarian. Not until XX century term "libertarianism" gained this meaning, that it owns today. In that chapter I'm also demonstrating the problem of classification of libertarianism on the left or on the right side of political and ideological scene. Libertarianism, in its narrow form, is striving for elimination of politics, and becouse of that its difficult to classified it on political left-right axis. But still, there is a possibility of classifying agorism as left-oriented, but not absolutely left in political sense, branch of libertarianism. Criterion for such a classification would be emancipating and includive character.
Next chapter elaborates on the history of libertarian movement. In my opinion, libertarianism in nowadays and proposed by Juruś definition, is a modern phenomenon that should be bounded with an attempt of ideological response for New Deal program and other, mostly succeeded, attempts of increasing states authority by the costs of its citizens. For showing transformations that had place in libertarian movement, I had to examine the history of their alliance with New Left and, afther the collapse of that alliance, history of Libertarian Party. Those two experiences became an accelerators for establishing of agorism, the radical response for impotence of party structures and theoretical idea of returning to self-founding structures from tempestuous political times of 60.
Fourth chapter is dedicated to reviewing of agorisms foundations. I'm puuting this branch of libertarianism in the sphere of Rothbardian rational ethics from which an pessimistic conclusion is occurred. The state is always an aggressor and in permanent and institutionalized way threats all its citizens and their property. That means that agorists, if they want to get out from that situation, they should take a specific actions that will estabish an agora, antithesis of state and a condition when all exchanges are voluntary. The most importing mean to achive agora is counter-economics, an aware exchanges on black and grey market. This chapter includes also an commentary on agorism axioms that were introduced by Konkin for better understanding of his proposal. It’s hard to call them an self-obvious judgments, there are more like starting points for building some conception.
The next chapter demonstrates the agorism in narrow-libertarian spectrum of absolute law of property, Spoonerian political anarchism, recognition of Austrian school as the best tool for understanding economical processes and belonging to Rothbardian natural rights tradition. the subsections are dedicated to terms that are the pillars of agorism. Agora is a space where uninhibited exchanges can be done. It's also antithetical to state and all structures made similar to it, like for example party or corporation. anarchy is a condition to which agorists are aiming. Agora is anarchic but in the mean that have no rulers, still got rules that exists as a natural law, and can be rationally examined. Action are the ways for getting from nowadays condition of submission to state and limited rule of agora to the condition where their will be only agora and no states.
Next two chapters are dedicated to agorositc class theory and the theory of agoristic revolution. Agorists are methodological individualists, but still can distinguish classes in society. There treating them not as beings but as a phenomenons. Agorists believes, that productive class is exploited by the class of parasites which includes all politician and their clients who lives from sources that come from taxation of productive class. In this chapter I'm also discussing differences between agorists and Marx class theory's. The chapter about revolution elaborates about agorists theory of establishing an agora by the revolution. Whats original is that such a revolution would be not an aggressive action against the state but an act of self-defense from the state's hipotetical final military action against peaceful agora..
Eighth chapter is dedicated to reception of agorism in libertarian society and covers tree Konkins polemics: with Murray N. Rothbard, Robert LeFevre and Erwin Strauss. Each of them gave a new approach to agorism and its understanding. The chapter includes also Hans-Hermann Hoppe's cirtics to whole left-oriented libertarianism.
Last two chapters are dedicated to practical realisation of agorism. Chapter nine elaborates on economical possibility of agorism and it's based on text Nature of the firm by Ronald H. Coaese. Kevin Carson, an left-oriented libertarian and a mutualist made a polemic statement to that and their arguments, importnant to agorism, are reported. Last chapter elaborates on practical implementations of agorism to market and shows different stories of agoristic entrepreneurs. In the conclusion, I'm showing perspectives for agorism and its impact to libertarian theory