Repozytorium Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowe
Not a member yet
5634 research outputs found
Sort by
Town Słomniki and Słomniki estate key to the end of the eighteenth century : study the history of the crown table lands
No full textUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Humanistyczny. Instytut Historii i Archiwistyki. Praca doktorska napisana pod kierunkiem prof. dr hab. Franciszka Leśniaka.Klucz słomnicki obejmował miasto Słomniki oraz wsie Miłocice, Słomniczki, Januszowice i Lipną Wolę. Położony był w
odległości trzech mil na północ od Krakowa, nad rzeką Szreniawą. Wchodził w skład wielkorządów krakowskich, z
którymi zaliczał się do utworzonych w 1590 r. dla Korony dóbr stołu królewskiego, zwanych ekonomiami. Był to
majątek ważny, bo usytuowany bezpośrednio na zapleczu dworu królewskiego przed jego przeniesieniem się do Warszawy.
Odgrywał on pewne znaczenie w dziejach zarówno polityczno-gospodarczych jak i społecznych regionu.
W pracy omówiono zarówno dzieje miasta, jak i wsi klucza słomnickiego. Starano się ukazać strukturę funkcjonowania
organizmu miejskiego, poprzez przedstawienie jego ustroju, najważniejszych instytucji administracyjnych, ale także
życia społeczno-gospodarczego. Ważnym było również zademonstrowanie mechanizmów wpływu polityki królewskiej,
działalności wielkorządców i personelu wielkorządowego na życie publiczne ośrodka. W części poświęconej folwarkowi
i wsiom podjęto próbę opisania zagadnień dotyczących organizacji pracy i charakteru gospodarowania oraz ukazania
warunków egzystencji chłopów.Słomniki etate key included Słomniki town and villages Miłocice, Słomniczki, Januszowice and Lipna Wola. It was
located AT a distance of Tyree Miles north of Cracow on the Szreniawa river. He was a member Cracow governance,
chich ranked among the created In 1590 year the crown table lands. It was an important property because situated
directly on the back of the Royal Court before moving to Warsaw. He player some importance In the history of both
political and economic and social region.
Discusses both the history of the town and village Słomniki estate key. Efforts were made to show the structure of
the functioning of the urban organizm, by presenting its system, the most important administrative institutions,
but also the socio-economic life. It was important also to demonstrate the impast of Policy mechanism royal
activities Cracow governance staff for Słomniki estate key. In the section on farm and villages attempted to
describe the issues concerning the organization of work and the nature of farming and show the living conditions of
the peasants
Pro-independence concepts of the Central-European political expatriate community and anti-communist opposition over the period 1975-1989
No full textUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Politologii. Instytut Politologii. Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem Prof. UP dr hab. Romana Kochnowskiego.Celem rozprawy była analiza koncepcji niepodległości, jakie rodziły się na emigracji oraz w kręgach opozycji antykomunistycznej w krajach Europy Środkowej, do których zaliczono Polskę, Czechosłowację i Węgry, dla ukazania mechanizmów przemian ustrojowych dokonujących się drogą pokojową. Interesujące były przede wszystkim relacje pomiędzy dwoma biegunami, jakie stanowiła emigracja polityczna działająca w krajach demokratycznych i dysponująca bogatym dorobkiem teoretycznym a spontanicznie tworzoną opozycją, której bazę stanowili ludzie z generacji ukształtowanej w warunkach reżimu komunistycznego. Określenie wpływu wzajemnego owych ośrodków na kształt koncepcji niepodległościowych wiązało się z kolejną hipotezą badawczą dotyczą roli czynników endogenicznych i egzogenicznych na kształt III Rzeczypospolitej Polskiej. Cezurę stanowiły lata 1975-1989. Objęcie badaniami państw Europy Środkowej nie było kwestią przypadku, bowiem koncepcje niepodległościowe, zwłaszcza na emigracji, wiązały się często z wizją federacji środkowoeuropejskiej po wyzwoleniu. Zakres i rola tej federacji podlegały ewolucji w miarę upływu czasu i zacieśniania się integracji zachodniej części kontynentu. Istotną rolę odegrało również postrzeganie Europy Środkowej przez działaczy opozycji antykomunistycznej, podkreślających odrębność tej części kontynentu od Wschodu i Zachodu. Środkowoeuropejskość odgrywała także ważną rolę dla emigrantów z państw ujarzmionych, którzy w krajach osiedlenia starali się wzbudzić zainteresowanie opinii publicznej sprawami swoich ojczyzn, jednocześnie eksponując swoją narodowość poprzez krzewienie historii, dziedzictwa kulturowego i sztuki.The aim of this study was an analysis of pro-independence concepts which were arising in exile as well as in anti-
communist opposition circles in Central Europe, including Poland, Czechoslovakia and Hungary, to portray the
mechanism of system transformations that took place by peaceful means. Particularly interesting were relations
between two worlds apart such as political expatriate community acting in democratic states and having at its
disposal rich theoretical achievements and spontaneously created opposition whose base were people from the
generation shaped in terms of the Communist regime. Identification of mutual impact of these centres on the shape of
the pro-independence concept was related to another research hypothesis concerning a role of endogenous and
exogenous factors in shaping the Polish Third Republic. The period 1975-1989 was a turning point. The inclusion of
Central-European states in the research was not a coincidence, since the pro-independence concepts, particularly in
exile, were very often connected with the vision of the Central-European federation upon liberation. The scope and
role of the federation was continuing to evolve over the course of time and strengthening western part of the
continent integration. The perception of Central Europe by anti-communist oppositionists emphasizing identity of
this part of the continent from the East and West was playing a significant role as well. Moreover, the Central-
Europeanism was particularly significant for emigrants from subjugated states who tried to arouse an interest of
public opinion in settled states in issues concerning their home countries, at the same time they showed off their
ethnic nationality through spreading history, cultural heritage and art
Sociological conditions of personal names in works by Adolf Dygasiński. Part 3: Nicknames
No full textIn works by Adolf Dygasiński are numerous nicknames - unofficial personal names of literary heroes. They are differentiated according to sociological circles of these heroes. Most of all they represent country unofficial names, in a less degree specific for another circles: nobleman's, middle-class, schoolboy and even criminal. In literary texts by this author used nicknames of heroes fulfil various functions - semantic and stylistic
Does Słownik staropolski (The Old Polish Dictionary) need defence?
No full textThe author presents a scientific methodology of a linguist – historian who works on vocabulary
of the oldest, manuscript era of Polish language. Here are some examples of problems that
need to be addressed by the author of the dictionary headword and attempts to solve them.
The author argues that it is only on the basis of Old Polish dictionary that further research on
Old Polish language can be based
On the works on inflexive languages
No full textThe article presents the process of using the author’s and his associates’ experiences on the
works of the academic Grammar of contemporary Polish language in creating inflexive Polish
language dictionaries from a small book publishing in 1993 to a great dictionary designed
and published in digital form in 2001. It reports the stages of narrowing the classification and
description of the Polish inflexion categories in a way that makes it a basis to shape it into
a computer program by the IT specialists from the AGH University of Science and Technology
cooperating with the linguists; furthermore, it provides a sample of studies on expanding the
dictionary with a multi-segment lexical units, meaning Polish idioms
The choice and indefiniteness as semantic features of the adjective dowolny ‘any’
No full textThe article discusses syntactic and semantic features of the adjective dowolny ‘any’. The
adjective in question refers to an object that the speaker intends to choose from a set of many
elements. However, it doesn’t matter which object will be chosen. In the moment of choice the
object loses its feature of “anyness”.
The nominal phrase with the adjective dowolny represents indefinite description and this
phrase can occur only in non-declarative sentences. The adjective dowolny is semantically
related to the pronouns with the morpheme -kolwiek ‘any’
Internet passwords security – students’ opinion and behaviours
No full textW artykule przedstawiono wyniki badania ankietowego przeprowadzonego w grudniu 2016 r. wśród studentów. Badanie dotyczyło opinii i zachowań studentów w zakresie bezpieczeństwa haseł wykorzystywanych w Internecie do logowania do konta poczty elektronicznej, konta w serwisie społecznościowym i bankowości elektronicznej. Studenci odpowiedzieli na pytania dotyczące m.in. schematów budowania haseł dostępu, najczęściej wykorzystywanych znaków do tworzenia haseł, długości haseł, częstotliwości zmiany haseł oraz opinii na temat poziomu bezpieczeństwa stosowanych haseł.Article presents results of survey conducted among students in December 2016. Students were asked about their opinion about Internet passwords security and their behaviours in the field of passwords construction. Passwords for an e-mail account, a social networking service (like Facebook) and an internet banking service were analysed. The survey included questions about passwords schemes constructions, the most commonly used characters (like letters and numbers) in passwords, the passwords’ length, the frequency of passwords’ changing and about opinion of theoretical negative consequences of a password break
Paraphrastic reformulation in polish and french
No full textUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Filologiczny. Praca doktorska napisana pod kierunkiem dr hab. prof. nadzw. Małgorzaty Nowakowskiej.Zagadnieniem przewodnim rozprawy doktorskiej jest reformulacja parafrastyczna w ujęciu konfrontatywnym
polsko-francuskim. Inspiracją do podjęcia badań w tym kierunku były studia nad reformulacją rozpatrywaną w
aspekcie socjo-komunikacyjnym i dydaktycznym, prowadzone na gruncie językoznawstwa francuskiego.
W ujęciu tradycyjnym reformulację określa się jako zdarzenie komunikacyjne, w czasie którego komunikat
przekazany przez nadawcę jest ponownie formułowany przez niego samego lub przez odbiorcę. Jak wskazuje tytuł
rozprawy, zakres tematyczny ograniczyliśmy do reformulacji parafrastycznej, wprowadzanej przez wykładniki
czyli, to znaczy oraz c’est-à-dire i cela (ça) veut dire.
Przyjętą przez nas perspektywę badawczą realizowaliśmy w oparciu o następujące cele szczegółowe:
– cel teoretyczny: wyodrębnienie prawidłowości dotyczących procesu reformulacji na płaszczyźnie
wewnątrzjęzykowej na podstawie istniejącego dorobku naukowego w tym kierunku oraz opracowanie na gruncie
językoznawstwa polskiego aparatu pojęciowego służącego opisowi reformulacji parafrastycznej, zgodnie z
wytyczonymi w dysertacji celami szczegółowymi;
– cel empiryczny: analiza zebranego materiału stanowiącego przykłady reformulacji parafrastycznej z
wykładnikami czyli, to znaczy oraz c’est-à-dire, cela (ça) veut dire, prowadząca do określenia postaci
kanonicznej tego procesu w na płaszczyźnie formalno-syntaktycznej i semantyczno-pragmatycznej w ujęciu
monolingwalnym, a także służąca ustaleniu zgodności i ich braku w posługiwaniu się reformulacją
parafrastyczną w języku polskim i francuskim;
– cel praktyczny: stworzenie spójnego i kompleksowego katalogu możliwości wykorzystania w komunikacji procesu
reformulacji parafastycznej, w zależności od rodzaju dyskursu.
Tak wytyczone cele badawcze znalazły odzwierciedlenie w układzie dysertacji. Punktem wyjścia jest rozdział
pierwszy poświęcony omówieniu metodologii badań wpisujących się w nurt językoznawstwa teoretyczno-
deskryptywnego oraz prezentacji źródeł przykładów stanowiących materiał badawczy dla analiz w niniejszej
dysertacji. Do zilustrowania reguł rządzących procesem przeformułowania wypowiedzi, który jest dobrze
znany użytkownikom języka z własnych praktyk konwersacyjnych, posłużyliśmy się zbiorem przykładów
pochodzących głównie z korpusów narodowych: Narodowego Korpusu Języka Polskiego (NKJP) i korpusu języka
francuskiego Frantext.
W rozdziale drugim rozprawy omówiony został podstawowy aparat pojęciowy wykorzystywany do opisu reformulacji.
W tym celu skierowaliśmy uwagę na reformulację jako rodzaj przekładu wewnątrzjęzykowego, akcentując przy tym
decydujące znaczenie ekwiwalencji jako formy relacji służącej rozpoznaniu i opisowi badanego przez nas
zjawiska językowego.
Trzeci rozdział prezentuje aktualny stan badań związany z zagadnieniem przewodnim rozprawy. Analiza
dotychczasowych publikacji posłużyła uchwyceniu prawidłowości dotyczących reformulacji parafrastycznej,
rozumianej jako proces przeformułowania intralingwalnego wypowiedzi. W literaturze przedmiotu omawiane
zjawisko zostało przede wszystkim opisane z perspektywy konektorów/markerów (connecteurs/marqueurs), czyli
środków językowych służących wprowadzeniu reformulacji i będących jednocześnie podstawą jej klasyfikacji.
Innym wariantem przedstawienia reformulacji w opracowaniach naukowych jest ukazanie jej jako strategii
dyskursywnej oraz podkreślenie jej roli w dydaktyce i kształtowaniu słownictwa w dyskursie popularnonaukowym
w procesie przeformułowania terminów z dyskursu naukowego.
Inspirując się badaniami językoznawczymi obejmującymi jednostki językowe wprowadzające proces reformulacji, w
czwartym rozdziale dysertacji przyjęliśmy kontrastywny kierunek analiz wybranych wykładników reformulacji
parafrastycznej czyli i to znaczy oraz c’est-à-dire i cela (ça) veut dire. Materiał poddany analizie w
niniejszym rozdziale służył weryfikacji hipotezy o polifunkcyjnych tych jednostek językowych. Przedstawione w
rozdziale czwartym wyniki badań wykazały, iż naczelną funkcją czyli i to znaczy oraz c’est-à-dire i cela (ça)
veut dire jest wyznaczanie relacji ekwiwalencji semantyczno-pragmatycznej lub pragmatycznej, łączącej człony
reformulacji parafrastycznej.
Zagadnieniem przewodnim w rozdziale piątym była struktura syntaktyczna i formalna reformulacji
parafrastycznej. Rezultatem przeprowadzonych w tym kierunku badań było opracowanie propozycji klasyfikacji
reformulacji parafrastycznej według kryteriów funkcjonalnych.
Podstawą dalszych badań empirycznych była hipoteza o dwóch rodzajach ekwiwalencji łączącej segmenty
reformulacji parafrastycznej: semantyczno-pragmatycznej i pragmatycznej. W celu weryfikacji tej hipotezy, w
rozdziale szóstym i siódmym poddaliśmy analizie jakościowej środki językowe, którymi posługują się lokutorzy
w omawianym procesie w charakterze członów reformulacji. Badania przeprowadzone według schematu: rodzaj
zastosowanej ekwiwalencji + środki językowe służące jej osiągnięciu, pozwoliły na sformułowanie wniosku, iż
poszukiwanie językowych sposobów uzyskania ekwiwalencji semantyczno-pragmatycznej i pragmatycznej w
reformulacji parafrastycznej sprowadza się do wyeksponowania roli lokutora i kontekstu wypowiedzi. Omawiany
proces jawi się jako działanie i interakcja lokutorów i zależy od tego, kto mówi do kogo, w jakim celu i w
jakiej sytuacji. Sytuacje komunikacyjne warunkują między innymi rodzaj ekwiwalencji między członami
reformulacji.
Ostatni rozdział dysertacji zawiera omówienie funkcji reformulacji parafrastycznej na podstawie przeglądu
literatury przedmiotu i wyników analiz zaprezentowanych w rozdziałach 4-7. Wynika z nich, iż reformulacja,
jako struktura formalno-syntaktyczna i rodzaj strategii konwersacyjnej, jest procesem wielofunkcyjnym,
wykraczającym poza tradycyjną funkcję wyjaśniania, wynikającą z nastawienia lokutorów do współpracy w
procesie komunikowania się.
Nowatorski charakter podjętych przez nas badań polega na wypracowaniu reprezentatywnego modelu reformulacji
parafrastycznej w języku polskim i w ujęciu kontrastywnym polsko-francuskim. Służyły temu badania jakościowe
i ilościowe wykładników reformulacji parafrastycznej czyli, to znaczy oraz c’est-à-dire i cela (ça) veut dire
oraz analizy semantyczno-pragmatyczne językowych środków stanowiących człony reformulacji parafrastycznej.
Przedstawione w dysertacji wyniki badań pozwalają stwierdzić, że reformulację parafrastyczną w języku polskim
i francuskim cechuje duże podobieństwo zarówno na płaszczyźnie formalno-syntaktycznej jak i semantyczno-
pragmatycznej. Potwierdza to ogólne stwierdzenie, iż reformulacja jest uniwersalną potrzebą użytkowników
języka, obecną w każdym języku i w każdej epoce.The leading theme of this doctoral dissertation is paraphrastic reformulation in confrontational context of
French and Polish Languages. The inspiration for our thesis was drawn from research into reformulation from
sociolinguistic and didactic points of view based on French Linguistics.
The traditional approach defines reformulation as an occurrence during which a message originating from a
speaker is reformulated either by the same speaker or by a receiver. As indicated in the topic of this
dissertation, its scope is limited to paraphrastic reformulation introduced by the following introducers:
czyli, to znaczy as well as c’est-à-dire and cela (ça) veut dire.
The main aim of this thesis was achieved by realising the following specific objectives:
– the theoretical objective – extracting regularities in the reformulation process on intralingual level
using the previous scientific output as well as, being based on Polish Linguistics, laying out a conceptual
apparatus that could serve to described paraphrastic reformulation in accordance to the main aim of this
dissertation;
– the empirical objective – analysis of gathered data constituting evidence forparaphrastic reformulation
with introducers leading towards definition of the canonical form of this process on formal and syntactic as
well as semantic and pragmatic levels from amonolinguistic point of view. The analysis is also used to
determine compatibility or the lack of it, while using paraphrastic reformulation in French and Polish;
– the practical objective – creating a cohesive and complex catalogue of possibilities for using paraphrastic
reformulation in the communication process depending on the nature of the discourse.
The mapping out of these scientific objectives is reflected in the layout of this dissertation. The first
chapter, being a starting point, is devoted to the scientific methodology in theoretical and descriptive
linguistics. It also presents examples of resources constituting scientific data for analysis in this
dissertation. To illustrate the governing rules in reformulating a statement which is well known to the
language users from their own experience, we used examples from the two main national corpuses: National
Corpus of Polish (NKJP) and Frantex.
Chapter two discusses the basic conceptual apparatus used to describe reformulation. To achieve this we
concentrated on reformulation as a type of intralingual translation, emphasising equivalence as a form of
report serving to recognize and describe the examined lingual phenomenon.
Chapter three presents current scientific research on the subject covered in this thesis. Analysis of
previous scientific publications helped in apprehending regularities in paraphrastic reformulation meant as
the process of reformulating an utterance. In the professional literature, the phenomenon has been described
from the introducers’ point of view, that is linguistic means used to introduce reformulation and upon which
the whole classification of the process has been based. The alternative introduction of reformulation in the
scientific literature presents reformulation as a discursive strategy as well as emphasises its role in
didactics and in vocabulary formation in popular science in the process of reformulating scientific terms.
Having been inspired by scientific research on linguistic units introducing the reformulation process, in
chapter four of this dissertation we adopted a contrastive approach in analysing the introducers of
paraphrastic reformulation. The analysed data led to verification of the hypothesis on multifunctional
linguistic units. The research results presented in chapter four indicated that the principal function
of czyli, to znaczy as well as c’est-à-dire and cela (ça) veut direis to establish an equivalence relation,
both semantico-pragmatic and pragmatic, between two segments of reformulation.
The leading question in chapter five is a syntactic and formal structure of paraphrastic reformulation. The
conducted research resulted in classification of reformulation according to formal criteria.
We based our further empirical research on the assumption that there are two types of equivalence:
semantico-pragmatic and pragmatic which connect segments of paraphrastic reformulation. To verify the
hypothesis, in chapter six and seven we carried out a qualitative analysis of the linguistic units used by
interlocutorsas segments of reformulation. Theresearch, which was carried out according to the following
diagram: type of equivalence + linguistic units used in achieving it, permitted a conclusion thatsearching
for linguistic means of both semantico-pragmatic and pragmatic equivalence amounts to emphasising the
interlocutor’s role and the context of the utterance. The debated process appears to be interlocutors’
actions and their interaction and depends on who speaks to whom, for what purpose and in what situation. The
communicatory circumstances determine, among others, the type of equivalence between the segments of
reformulation.
Last chapter of the thesisexamines the functions of paraphrastic reformulation based both on the review of
specialist literature and the research findings presented in chapter 4 – 7. Accordingly, the reformulation
process, being a formal and syntactic structure as well as some type of conversational strategy, is
multifunctional and goes beyondthe traditional explanatory function which stems from the interlocutors’
willingness to cooperate in the communication process.
The innovative nature of the research manifests itself in developing a representative model of paraphrastic
reformulation in Polish and in a contrastive context of both Polish and French. The findings described in
this dissertation allow us to conclude that paraphrastic reformulations in Polish and French show
similarities on formal and syntactic as well as on semantico-pragmatic levels. We achieved it through quality
and quantity investigations into the introducers of paraphrastic reformulationand semantico-pragmatic
analysis of linguistic units used in segments of paraphrastic reformulation. This vindicates an assertion
that reformulation is an universal need of language users, present in every language and throughout the ages
Molecular analysis of DNA fragments of endosymbiotic algae of Paramecium bursaria
No full textUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Geograficzno-Biologiczny. Instytut Biologii. Zakład Fizjologii Roślin. Praca doktorska napisana pod kierunkiem Pani dr hab. Magdaleny Greczek-Stachury, prof. UP.Paramecium bursaria jest gatunkiem orzęska żyjącym w związku symbiotycznym z glonami. Głównym celem niniejszej
pracy była identyfikacja endosymbiontów Paramecium bursaria na podstawie analizy molekularnej trzech fragmentów
DNA: fragmentu LSU rDNA, fragmentu ITS1-5.8S rDNA-ITS2 i fragmentów genów chloroplastowych: rpl36 i infA. Ponadto
kolejnymi założeniami pracy doktorskiej było zbadanie istnienia zależności pomiędzy gatunkiem symbiotycznego glonu
a pochodzeniem geograficznym szczepu Paramecium bursaria, z którego wyizolowano endosymbionty oraz zależności
między gatunkiem symbiotycznego glonu a syngenem Paramecium bursaria. W ramach niniejszej pracy analizowano
czterdzieści trzy szczepy Paramecium bursaria należące do pięciu syngenów i pochodzące z odległych, niebadanych
dotąd stanowisk geograficznych, z których wyizolowano endosymbiotyczne glony. W analizach molekularnych
skonstruowano kladogramy dla każdego badanego fragmentu DNA wykorzystując metodę Łączenia Sąsiadów (ang. neighbor
joining) oraz metodę Największej Wiarygodności (ang. maximum likelihood). Dla każdego badanego markera narysowano
również sieć haplotypów z wykorzystaniem metody median joining algorithm. Analiza fragmentu LSU rDNA wykazała
istnienie dwudziestu dziewięciu haplotypów oraz zróżnicowanie w obrębie haplotypów – Hd równe 0.908. Analiza
fragmentu ITS1-5.8S rDNA-ITS2 wykazała istnienie dwudziestu dziewięciu haplotypów oraz zróżnicowanie w obrębie
haplotypów – Hd równe 0.98736. Analiza fragmentów genów 3’rpl36-5’infA wykazała istnienie trzydziestu sześciu
haplotypów oraz zróżnicowanie w obrębie haplotypów – Hd równe 0.984. W obrębie czterdziestu trzech zebranych
szczepów Paramecium bursaria wyizolowano endosymbiotyczne glony należące do czterech gatunków: Chlorella vulgaris,
Chlorella variabilis, Chlorella sorokiniana oraz Micractinium reisseri. W niniejszej pracy wykazano, iż nie
istnieje zależność pomiędzy gatunkiem endosymbiotycznego glonu a pochodzeniem geograficznym Paramecium bursaria,
jak również nie istnieje zależność pomiędzy gatunkiem endosymbiotycznego glonu a syngenem Paramecium bursaria.
Można również uznać, iż dotychczasowy podział endosymbiontów Paramecium bursaria na grupę Amerykańską i Europejską
dotyczy jedynie liczby intronów w odcinku SSU rDNA, natomiast nie ma odzwierciedlenia w rozmieszczeniu
geograficznym poszczególnych gatunków.Paramecium bursaria is a ciliate species living in a symbiotic relationship with green algae. The studies
objectives were to identify endosymbionts of P. bursaria originating from distant geographical locations and to
answer the question whether geographical locations of P. bursaria strains are related to the specified symbiont
species. Thus, I analyzed forty three symbionts strains of P. bursaria originating from distant geographical
locations and extracted algae DNA from P. bursaria cells. Three DNA fragments were analyzed: two of a nuclear
genome (a fragment of ITS1-5.8S rDNA-ITS2 region and a fragment of a gene encoding large subunit ribosomal DNA (LSU
rDNA)) and the fragment of plastid genome containing 3’rpl36-5’infA genes. Three cladograms for each analysed DNA
fragment were constructed using neighbor joining and maximum likelihood methods. Haplotype networks for each DNA
fragment were drawn using median joining method. The analysis of two ribosomal sequences showed the existence of
twenty nine haplotypes (haplotype diversity Hd = 0.98736 for the ITS1-5.8S rDNA-ITS2 and Hd = 0.908 for LSU rDNA)
and thirty six haplotypes were identified for 3’rpl36-5’infA genes (Hd = 0.984). The endosymbionts were identified
as Chlorella vulgaris, Chlorella variabilis, Chlorella sorokiniana and Micractinium reisseri. I rejected the
hypotheses concerning: (i) the correlation between P. bursaria syngen and the symbiont species; (ii) the
relationship between species of a symbiont and geographical distribution; and (iii) the occurrence of the
geographical division of symbionts into an American and European group