3685 research outputs found
Sort by
OVERSTUREN IN ZORG EN ZELFREDZAAMHEID: Een kritische discoursanalyse van het Rotterdamse Wmo-beleidsdiscours
No full textDe Wet maatschappelijke opvang (Wmo) heeft als doel dat mensen zelfredzamer worden. Echter, wordt Zelfredzaamheid in verschillende politieke en sociologische onderzoeken als problematisch begrip omschreven. Ook zorgethiek staat kritisch tegenover deze individualistische benadering. In het Wmo-beleidsdiscours van gemeente Rotterdam, is zelfredzaamheid een gelaagd en niet eenduidig begrip. Toch is zelfredzaamheid als norm gesteld waartoe Wmo-zorg afhankelijke mensen zich moeten verhouden. Deze masterthesis presenteert een onderzoek naar de verhoudingen tussen de Utrechtse zorgethiek en het Rotterdamse beleidsdiscours omtrent zelfredzaamheid en goede zorg
Ik stop ermee! Een zorgethische studie naar de beleving van arts-assistenten die in opleiding waren tot cardiothoracaal chirurg met betrekking tot hun opleiding
Full text linkDit onderzoek geeft vanuit een zorgethisch perspectief de ervaring van aios weer, die heeft geleid tot het stoppen met de opleiding tot cardiothoracaal chirurg. Het onderzoek kan hiermee een bijdrage leveren aan een verlaging van de uitval en het verbeteren van de opleiding.
Met behulp van fenomenologisch onderzoek werden de geleefde ervaringen van de aios in kaart gebracht. Er werden interviews afgenomen waarmee de leefwereld van vier aios die gestopt zijn met de opleiding in beeld werd gebracht. Vervolgens werd aan de hand van het empirisch onderzoek, de zorgethische literatuur onderzocht. Door constant heen en weer te bewegen tussen empirie en theorie zijn nieuwe inzichten ontstaan.
De ervaringen van de geïnterviewde aios is gelaagd. Aan de oppervlakte vertellen zij over het gebrek aan onderwijsmomenten, het gevoel om constant beoordeeld te worden en de weerstand die zij tegen de toekomst ervaren. De laag hieronder wordt gevormd door de waarden die voor de aios in het geding komen. De aios zijn afhankelijk en voelen dat zij vertrouwen, veiligheid en vrijheid missen. De derde laag is ontstaan door op meta-niveau de data te analyseren. Hierin komt de behoefte van de aios in beeld. Zij hebben behoefte aan aandacht en erkenning. Zij willen serieus genomen worden in hun taak opgeleid om te worden.
Onderwijs in een ziekenhuis is vanuit een zorgethisch perspectief een zeer complexe zorgpraktijk met meerdere zorgvragen; die van aios en van patienten. Doordat medisch specialisten verantwoordelijk zijn voor beide zorgvragen moet de medisch specialist prioriteiten gaan stellen. De hulpvraag van de aios verdwijnt daarmee naar de achtergrond. Hierdoor voelt de aios zich niet erkend en wordt ook de zorgvraag niet aandachtig herkend. Vanuit het normatieve framework van Tronto die goede zorg in vier fasen beschrijft, blijkt hiermee dat al de eerste fase van zorg om verbetering vraagt. De aios erkennen in zijn gehele context en aandachtig de hulpvraag herkennen.
In de conclusie van dit onderzoek worden aanbevelingen voor de praktijk en verder onderzoek gedaan
Weg van de zaal: een empirisch zorgethisch onderzoek naar de belichaamde ervaringskennis van verpleegkundigen in hun zorgverlening aan patiënten op een eenpersoonskamerafdeling van het ziekenhuis
No full textInleiding: Steeds meer ziekenhuizen zien aanleiding om op de verpleegafdelingen eenpersoonskamers te creëren, wat invloed heeft op de verpleegkundige zorg. Hoewel er onderzoek wordt gedaan naar deze samenhang, blijft daarbinnen het verpleegkundig perspectief op goede zorg onderbelicht. Dit onderzoek is geschreven in het kader van de studie Zorgethiek en Beleid, waarbij het Meander Medisch Centrum als eenpersoonskamerziekenhuis, voor het empirische gedeelte van dit onderzoek medewerking heeft verleend.
Hoofdvraag: Wat is de belichaamde ervaringskennis van verpleegkundigen in hun zorgverlening aan patiënten op een verpleegafdeling in het ziekenhuis die enkel bestaat uit eenpersoonskamers en wat betekent dit voor goede zorg vanuit zorgethisch perspectief?
Methode: Er is fenomenologisch onderzoek volgens de methode van de ‘Reflectieve leefwereld benadering’ verricht. De theoretische concepten die daarbij centraal staat zijn relationaliteit en lichamelijkheid. Door verpleegkundigen die werkzaam zijn op een verpleegafdeling met eenpersoonskamers te schaduwen en te interviewen zijn empirische data verzameld.
Bevindingen en conclusie: De eenpersoonskamer blijkt zowel voordelen als nadelen voor goede (verpleegkundige) zorg met zich mee te brengen, die zich het beste in de vorm van spanningsvelden laat omschrijven. Zo kan de verpleegkundige door de eenpersoonskamer meer persoonlijke aandacht aan de patiënt geven, maar brengt dat tegelijkertijd een belasting voor de verpleegkundige met zich mee omdat er voor meer dan één patiënt gezorgd moet worden. Ook kan door de eenpersoonskamer de familie meer betrokken worden en ondersteunen in het zorgproces, maar kan dit vermindering van de autonomie van de patiënt tot gevolg hebben. Verder heeft de patiënt meer privacy gekregen, maar is de mogelijkheid tot ontmoeting met anderen afgenomen. Voortvloeiend uit deze spanningsvelden is tot slot voor zowel de praktijk als voor vervolgonderzoek aanbevelingen voor goede zorg
Improving Social Quality in Housing Complexes for Older Adults: Professional Support as a Necessary Condition
Full text link
Nurse's attunement to patients 'meaning in life. A qualitative study of experiences of Dutch adults ageing in place
Full text link
Op zoek naar de humanistische factor: Een kwalitatieve studie naar opvoedingswaarden van humanistische ouders
Full text linkHet doel van dit onderzoek is om een bijdrage te leveren aan theorievorming over opvoedingswaarden van humanistische ouders. Hiervoor is de volgende onderzoeksvraag opgesteld: hoe geven humanistische ouders invulling aan hun opvoedingswaarden? De bijbehorende deelvragen betreffen: (1) hoe verwoorden ouders hun opvoedingswaarden?, (2) waarom vinden ouders deze opvoedingswaarden belangrijk?, (3) hoe komen deze opvoedingswaarden tot uiting in de opvoeding volgens ouders? en (4) hoe hangen deze opvoedingswaarden samen met hun levensbeschouwing volgens ouders?
Ter beantwoording van de onderzoeksvragen zijn interviews gehouden onder 10 ouders die gebruik maken van kinderopvang Humankind. Deze ouders hebben in een survey-onderzoek uit 2019 aangegeven dat zij een humanistische levensbeschouwing hebben.
Uit de interviews blijkt dat een deel van de ouders niet bekend is met de uitgangspunten van het humanisme. Dit betekent dat op basis van deze studie geen uitspraken kunnen worden gedaan over ouders met een expliciete en doorleefde humanistische levensbeschouwing. Uit de resultaten blijkt verder dat ouders willen dat hun kind gelukkig is, hetgeen zij invullen als: eigen keuzes maken, genieten, rekening houden met anderen en veilig, gezond en verbonden zijn. Ouders verantwoorden hun opvoedingswaarden aan de hand van hun eigen genoten opvoeding, hun levensoriëntatie, kenmerken van het kind, de toekomstige volwassenheid van het kind en kenmerken van de samenleving. Ouders geven uitdrukking aan hun opvoedingswaarden door middel van evalueren, aanmoedigen, consequenties laten ervaren, vaardigheden oefenen, rolmodel zijn, activiteiten ondernemen, dagelijkse routine en het kind zelf laten ontdekken.
Dit onderzoek bevestigt conclusies van eerdere studies dat de samenhang tussen levensbeschouwing en opvoedingswaarden complex is een geseculariseerde samenleving. Vervolgonderzoek kan zich richten op opvoedingswaarden van humanistische ouders die hun levensbeschouwing gemakkelijk verwoorden.
Sleutelwoorden: opvoedingswaarden, ouders, opvoeding en humanistische levensbeschouwin