Repository of Institute of Comparative Law
Not a member yet
2147 research outputs found
Sort by
(Ne)ustavnost obaveznog članstva u Privrednoj komori
No full textU radu se analizira ustavnost obaveznog članstva u Privrednoj komori uvedena važećim zakonskim propisom od 2015. godine kroz analizu stavova koji su iznošeni u predlogu za ocenu ustavnosti koji je podnelo 47 članova parlamenta, odluke Ustavnog suda o ovom pitanju i praksi Evropskog suda za ljudska prava vezano za slobodu udruživanja.
Posebno su istaknuta i obrađena tri ustavnopravna pitanja koja se nameću u navedenom slučaju. Prvo je različito definisana sloboda udruživanja u Ustavu Republike Srbije i EKLJP. Ustav Republike Srbije garantuje pravo da se ostane van svakog oblika udruživanja za razliku od Konvencije koja ne garantuje ovo pravo eksplicitno i direktno. Time se nameće pitanje da li je time Ustavom Republike Srbije garantovan viši stepen prava na negativnu slobodu udruživanja od onog garantovanog Konvencijom? Drugo, da li privredna komora ispunjava određene javnopravne kriterijume i kakve su posledice direktnog zakonskog navođenja da Komora štiti privatne interese svojih članova, umesto javnopravnog interesa? Treće, da li se u konkretnom slučaju standardi odluka ESLJP Sigurður A. Sigurjónsson protiv Islanda i Chassagnou protiv Francuske mogu primeniti na sporno pravno pitanje
Raskid ugovora o transferu fudbalera
Get PDFKad govorimo raskidu ugovora, govorimo o nekim vanrednim i neočekivanim
okolnostima. No, ako se radi o sporazumnom raskidu ugovora, tada se,
pre svega, radi o dogovoru ugovornih strana. Kod raskida ugovora o transferu
fudbalera moramo imati u vidu specifičnosti koje se tiču kako predmeta ugovora,
tako i činjenica koje moramo uzeti u obzir, a tiču se fudbala kao sportske discipline,
odnosno, vrste kolektivnog sporta. Pravilnik FIFA o statusu i transferu
igrača detaljno uređuje mnoga pitanja koja se tiču raskida ugovora o transferu
fudbalera, tako da se članu 17. navedenog akta posvećuje najveća pažnja u radu.
U radu se posvećuje pažnja i pojedinim opštim pravilima, koja se tiču, pre svega,
obligacionog prava, a koja bi trebalo da se primenjuju i kod navedenih ugovora.
Isto tako, autor se, kratko, osvrće i na pojedine odredbe Pravilnika o registraciji,
statusu i transferu igrača Fudbalskog saveza Srbije. Ugovori o transferu fudbalera
bi trebalo da se definišu, kao i svi ugovori ove vrste, kao dvostrani ugovore.
S tim u vezi, trebalo bi jasno da se definiše odnos fudbalera sa prethodnim klubom
iz kojeg odlazi, kao i sa novim klubom u koji prelazi. Takođe, bitno je kako
će definisati odnos navedena dva kluba u slučaju transfera fudbalera
Povećanje broja učesnika završnih turnira reprezentativnih takmičenja u fudbalu: tendencije i pojedini pravni izazovi
Get PDFBroj ekipa koje učestvuju na kontinentalnim i univerzalnim reprezentativnim
takmičenjima kontinuirano i eksponencijalno raste. Ovo pravilo, koje je na
snazi i u muškom i ženskom fudbalu, u seniorskim i mlađim kategorijama, nailazi
na veoma retke izuzetke, koji su, u teoriji, a na osnovu primera u većini takmičenja,
u perspektivi podložni praćenju opšteg trenda. Povećanje broja učesnika
ima potencijal da utiče na određena pitanja iz oblasti fudbalskog prava, poput
mogućeg snaženja uticaja tela ovlašćenih da odlučuju o povećanju broja učesnika
svetskih i kontinentalnih prvenstava, te fudbalskog takmičenja na Olimpijskim
igrama, kao i pitanja višestrukog državljanstva profesionalnih fudbalera
(Ne)jednako plaćanje muškaraca i žena u sportu, sa osvrtom na tenis
Get PDFMože li se govoriti o principu jednake plaćenosti za jednak rad u sportu?
Važno načelo radnog prava čini se da traži svoje mesto i u sportskom pravu.
Međutim, radi implementacije tog načela potrebno je utvrditi može li se govoriti o
generalnoj primeni ovog principa ili je nužno uzeti u obzir prirodu svakog sporta.
Rad istražuje mogućnosti za primenu ovog načela, uzimajući u obzir tumačenje iz
radnog prava. Autorka se bavi istraživanjem kriterijuma koji se uzimaju kao relevantni
kada je određivanje zarade muškaraca i žena u pitanju u svakom sportu,
kao i da li takvi kriterijumi predstavljaju pravno relevantne kriterijume. Polazi se
od hipoteze da muškarcima i ženama u sportu treba obezbediti isto nagrađivanje
Pravna zaštita profesionalnih sportista pre punoletstva
Get PDFSavremeno shvatanje sporta koji sve više postaje posao, a sve manje
zabava, zahteva pravno regulisanje i zaštitu svih učesnika u sportskoj delatnosti
pre svega samih sportista. U prilog ovome svedoče mnogobrojne zloupotrebe
sportista. kako u fizičkom, psihičkom, tako i finansijskom pogledu. Opštepoznato
je da se sportom počinju da bave deca u ranom uzrastu. Još su sveža sećanja
na zloupotrebu dece - gimnastičarki u socijalističkoj Rumuniji, (ali i u drugim
zemljama) gde su, bila izložena nehumanim fizičkim naporima da bi postali svetski
prvaci i tako promovisali postizanje političkih ciljeva (Nađa Komaneči i dr.).
Obzirom da maloletnici predstavljaju posebno ranjivu grupu populacije, upravo
tu kategoriju sportista treba posebno zaštiti od zloupotreba koje su tako česte u
sportu. Cilj ovog članka usmeren je na analizu pravne zaštite maloletnih sportista
kao ličnosti koje tek sazrevaju i posebno im je potrebna pravna pomoć koja
ih štiti od mnogih opasnosti, počev od zanemarivanja osnovnih ljudskih prava,
do uskraćivanja i zloupotreba ostalih prava, podrazumevajući tu i njihova finansijska
prava
Churches and religious communities as legal entities of public law
No full textThe subject of this paper is the analysis of the legal subjectivity of
churches and religious communities. Starting from the division of rights
into public and private, the paper points out to the characteristics of legal
entities of public law. After the analysis of the autonomy of churches and
religious communities and their position in comparative law, it is concluded
that their legal subjectivity is close to the status of legal entities of public
law. Churches and religious communities can, by their legal acts, create
rights and obligations in the legal order of the state. They can generate
new legal entities, perform public services, keep public records and issue
public documents, and they do so as organisations sui iuris et sui generis.
The public law character of the legal subjectivity of churches and religious
communities is essential and legitimate in modern law
Conceptual comparison of “political question“and “religious question“ doctrines - Autonomy of churches and religious communities and the scope of judicial review
No full textIn this paper author performs a comparative conceptual analysis
of two non-justicability doctrines born in the practice of the US Supreme
Court - the political question doctrine and the religious question doctrine.
The rationales for both doctrines are somewhat complementary
and are contained in the principle of separation of powers, ie the separation
between state and church, as well as the epistemological impossibility
of the courts to delve into issues that are political or religious at their
essence. In the second part of the paper, author analyzes various theoretical
attempts to, in the absence of clear guidelines arising from case law,
clearly shape the religious question doctrine, i.e. limit its application, since
the absolute exclusion of issues that contain an admixture of a religious
component from judicial control in modern secular state is not acceptable.
In this sense, theoretical attempts that distinguish between normative and
positive religious issues, those that arise within the framework of public
and private law, were analyzed, as well as the attempt of the so-called secular
translation, as a modality of limiting the religious questionn doctrine.
Nevertheless, the author in the paper, starting from the historical development
of the religious question doctrine, points out the (re)affirmation of the institutional autonomy of churches and religious communities as the core
and the most consistent criterion for shaping this doctrine. Questions of
self-determination of churches and religious communities (such as internal
organization regulation, the election of leaders, and the formulation of
one’s own religious teaching) must therefore undoubtedly remain beyond
the reach of judicial review. The author concludes in the paper that the
further course of development of the religious question doctrine, ie will it
be stable and predictable, and thus legitimate, or will it be non-linear and
turbulent, as is the case with the political question doctrine in contemporary
legal systems, will exclusively depend on adherence to this criterion of
institutional autonomy of churches and religious communities
Uloga ustavnog sudstva tokom pandemije KOVID-19
No full textИако знамо да се уставом зајемчена права могу ограничити само у случају када је то допуштено законом, у обиму који то Устав предвиђа, без задирања у њихову суштину и смањивања њиховог достигнутог нивоа, док се законом могу прописати начини њиховог остварења када је то Уставом изричито предвиђено и неопходно због природе самог права, претходне године живота у пандемији поставиле су многа питања која се тичу поштовања ових опште прихваћених одредаба права. Да ли између евентуалног ограничења права и сврхе увек постоји сразмера, односно да ли се прибегава мањим ограничењима, ако се сврха може њима постићи или се дешава да државне власти злоупотребљавају овлашћења која су им поверена вољом грађана у ситуацијама када се суочавамо са неким изазовним околностима које се нису могле прецизно предвидети и регулисати приликом правног нормирања у различитим областима, питање је које се данас поставља, чини се, чешће него икад пре.
Ауторка ће у раду покушати да одговори на претходно постављено питање након анализе пресуда које су уставни судови доносили у појединим државама током пандемије Ковида 19, као резултат различитих поступака који су били покретани. У којој мери се одлуке ових судова разликују од државе до државе, чиме су се њихови доносиоци превасходно руководили приликом одлучивања и да ли је очекивана уставносудска заштита пружена или је иста изостала
The Role of Law and Non-Territorial Autonomy Arrangements in the Implementation of Linguistic Rights: A Comparative Perspective
Get PDFThis paper offers a comparative overview and analysis of legal frameworks governing the role of non-territorial autonomy (NTA) arrangements in the implementation of linguistic rights. In many countries where institutionalised NTA arrangements exist, NTA bodies have public powers and a recognised role, inter alia, in the implementations of those rights. Therefore, the paper will first analyse the normative framework of public powers of such bodies. Bearing in mind that the scope of public powers in the field of exercising linguistic rights is variable, the focus of this paper will be on the analysis of comparative compliance and the scope that NTA arrangements can achieve in the implementation of linguistic rights. Some of the powers in the field of language rights that will be analysed in this context refer to the role of the NTA arrangements in terms of determining the name of the language of a community represented by such arrangements, its standardisation and official use. In that sense, particular focus will be put on the analysis of the distinctive role of the councils of national minorities in the Republic of Serbia in terms of determining the traditional names of settlements. This unique form of public power of the NTA arrangement is somewhat contradictory in the Serbian legal system, since it is, on the one hand, set as a very extensive and authoritative power, and on the other hand, under the threat of transferring its exercise to the government, it is limited by short deadlines
Izazovi digitalizacije procesa rada – uporedna iskustva u ugrožavanju i zaštiti osnovnih prava radnika
Get PDFRazvoj savremenog radnog prava uslovljen je izmenama koje se nužno dešavaju
u procesima rada. Nove tehnologije se uvode praktično konstantno, čineći određena
prava (i obaveze) radnika aktuelnijim i nezaobilaznim – kao što je pravo na stručno
usavršavanje i prilagođavanje novim tehnološkim rešenjima. Takav razvoj podrazumeva
određene olakšice radnicima. Međutim, digitalizacija procesa rada donosi i izazove
za očuvanje osnovnih prava po osnovu rada, koji se svode na korišćenje savremenih
tehnologija za nametanje uslova rada koji su ispod međunarodno dostignutih standarda,
a neretko i ispod nacionalnih minimalnih standarda postavljenih zakonom o radu.
Postoje dve vrste tih izazova. Jedna se odnosi na radnike koji obavljaju poslove
u klasičnim zanimanjima, koji su pod uticajem digitalizacije procesa rada
pre svega zbog ustanovljenih novih pravila prilikom ostvarivanja određenih prava
koja im pripadaju, odnosno zbog modifikacija izvršenja pojedinačnih zadataka u
radnom procesu. Druga vrsta radnika su takozvani digitalni radnici, koji potpuno
zavise od informaciono-komunikacionih tehnologija prilikom obavljanja rada.
Klasičan primer tih radnika su takozvani platformski radnici.
U radu se istražuju obe kategorije radnika, uz praćenje nekih osnovnih trendova
u uporednim zakonodavstvima i sudskoj praksi, i relevantni stavovi autora
koji se bave pitanjima digitalizacije rada. Obrađeno je nekoliko evropskih zemalja,
dok je Srbija pomenuta pre svega u kontekstu upoređivanja stanja zanodavstva i
percepcije postojanja kršenja prava radnika