DSpace at Dokuz Eylul University
Not a member yet
10837 research outputs found
Sort by
Investigation of the protective effects of magnesium sulfate in rat renal ischaemia reperfusion injury model
Get PDFAmaç: Böbrek transplantasyonu, kısmi nefrektomi, kardiyopulmoner bypass gibi çeşitli klinik durumlarda böbrek kan akımının durması sonrası böbrekte iskemi görülür. İskemi reperfüzyon (İR); iskemi sonrasında yeniden kanlanma olarak tanımlanır. Reperfüzyon dokulara iskemik hasardan daha fazla zarar verebilmektedir. Bu çalışmanın amacı; rat renal İR hasarı modelinde iskemi öncesi veya reperfüzyon sonrası uygulanan magnezyum sülfatın koruyucu etkinliğinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem:. Çalışmada ağırlıkları 250-300 g arasında değişen 28 adet Wistar albino cinsi erkek rat kullanıldı. Ratlar her birinde yedişer denek olacak şekilde dört gruba ayrıldı. Grup I (Sham): Laparotomi sonrası sol renal pedikül diseke edilip başka bir girişim yapılmadı. Grup II ( İR): Laparotomi sonrasında sol böbreğe 45 dk. total iskemi sonrası 5 saat reperfüzyon uygulandı. Grup III (Mg-İ): Laparotomi sonrasında renal iskemiden 5 dakika önce 200 mg/kg magnezyum sülfat intraperitoneal verilip sol böbreğe İR (45 dk. iskemi + 5 saat reperfüzyon) uygulandı. Grup IV (Mg-R): Laparotomi sonrasında sol böbreğe İR (45 dk.iskemi + 5 saat reperfüzyon) uygulanıp reperfüzyonun 5. dakikasında 200 mg/kg magnezyum sülfat intraperitoneal verildi. Tüm gruplarda ratların anestezi süresi eşit tutuldu, histomorfolojik değerlendirme için reperfüzyon sonrası sol böbrek çıkarıldıktan sonra ratlar sakrifiye edildi. Bulgular: Böbrek histomorfolojik hasar toplam skoru (HHTS) Sham grubunda diğer gruplara göre anlamlı olarak düşük bulundu (p< 0,05). İskemi Reperfüzyon grubu ile Mg-İ grubu karşılaştırıldığında Mg-İ grubunda HHTS anlamlı olarak düşük bulundu ( p< 0,05). İskemi Reperfüzyon grubu ile Mg-R grubu karşılaştırıldığında HHTS değerleri arasında anlamlı fark saptanmadı (p= 0,38). Mg-İ ile Mg-R grupları arasında HHTS değerleri arasında anlamlı fark bulunamadı (p= 0,31). Sonuç: Bu çalışmada; rat renal İR modelinde iskemi öncesi uygulanan magnezyum sülfatın böbrek İR hasarını histomorfolojik olarak anlamlı düzeyde azalttığı saptandı. Investigation of the Protective Effects of Magnesium Sulfate in Rat Renal Ischaemia Reperfusion Injury Model Dr.Yeşim Ergül Korkmaz, Dokuz Eylul University, Medical Faculty, Dept.of Anaesthesiology, IZMIR Background: Renal ischaemia can develope after cessation of the renal blood flow in some clinical situations such as renal transplantation, partial nephrectomy and cardiopulmonary bypass. Ischaemia reperfusion (IR) is defined as the returning of blood flow after ischaemic cessation. Reperfusion can be more harmfull than the ischaemia itself. The aim of this study was to evaluate the protective effects of magnesium sulfate administration before ischaemia or after reperfusion in the rat renal IR injury model. Materials and Methods: 28 Wistar albino male rats weighing approximately 250-300 g were divided into 4 groups. Group I (Sham): Laparotomy and left renal pedicle dissection were performed and the rats were observed without any intervention. Group II (IR): After laparotomy and 45 minutes of left renal pedicle occlusion, 5 hours of reperfusion was performed. Group III (Mg-I): Following laparotomy and five minutes before the ischaemia, magnesium sulfate was administrated intraperitoneally (200 mg/kg) and then IR was applied to the left kidney. Group IV (Mg-R): After laparotomy and left renal ischaemia, magnesium sulfate was administrated intraperitoneally (200 mg/kg) at the fifth minute of reperfusion. Durations of anaesthesia were equal in all groups. All the rats were sacrificed after the left kidney was processed for conventional histomorphology. Results: The total histomorphological renal injury score was significantly lower in the Sham group compared with the other groups (p< 0.05). The total renal injury score of Mg-I group was significantly lower than the IR group (p? 0.05). There were no significant differences in the total renal injury scores between the IR and Mg-R groups (p=0,38) and also between the Mg-I and mg-R groups (p = 0,31). Conclusions: In the present study, it was demonstrated histomorphologically that magnesium sulfate administration before the renal ischaemia decreased IR injury significantly in this experimental mode
Examining the relationship between physical fitness, risk of falling and fear of falling in elderly people with different physical activity levels
No full textAmaç: Fiziksel aktivite düzeyi (FAD) farklı olan yaşlılarda sağlıkla ilgili fiziksel uygunluk ile düşme riski ve düşme korkusu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya İzmir Valiliği Nebahat Dolman Yaşlı Hizmet Merkezi?ne kayıtlı 45 yaşlı dahil edildi. Olgular, PASE (Yaşlılar için Fiziksel Aktivite Anketi) skorlarına göre FAD düşük grup (Grup 1, n=27) ve yüksek grup (Grup 2, n=18) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Olgulara kas kuvveti, kassal endurans, aerobik endurans, esneklik testleri uygulandı, beden kitle indeksleri (BKİ) hesaplandı, düşme riski, dinamik denge ve düşme korkuları değerlendirildi. Bulgular: Grup 2?nin alt gövde kuvveti, üst gövde enduransı, aerobik enduransı, gövde ekstansiyon ve lateral fleksiyon esnekliği, BKİ ve dinamik dengesi Grup 1?e göre anlamlı olarak daha iyiyken (p<0.05), grupların hamstring ve gövde fleksiyon esnekliği, düşme riski ve düşme korkuları benzerdi (p>0.05). Grup 1?de düşme riski ile alt gövde kuvveti, üst gövde enduransı, aerobik endurans, gövde ekstansiyon, sağ ve sol gövde lateral fleksiyon esnekliği arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki belirlendi (p>0.05). Grup 2?de ise düşme riski ile üst gövde enduransı, aerobik endurans, sağ ve sol gövde lateral fleksiyon esnekliği arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulundu (p>0.05). Düşme korkusu için yapılan değerlendirmelerde, yalnızca Grup 1?de düşme korkusu ile gövde ekstansiyon esnekliği arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulundu. Sonuç: Bu çalışmada yüksek FAD?nin fiziksel uygunluk ve dinamik dengeyi geliştirdiği, düşme riski ve düşme korkusu üzerinde ise etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Ayrıca farklı FAD?ye sahip yaşlılarda fiziksel uygunluğun geliştirilmesinin, düşme riskini azaltabileceği ancak düşme korkusuna etkisinin olmayacağı sonucuna ulaşılmıştır. Purpose: To examine the relationship between health related physical fitness, falling risk and fear of falling in elderly with different physical activity levels (PAL). Methods: 45 elderly who are enrolled in İzmir Governorship Nebahat Dolman Elderly Service Center were included in this study. According to PASE (Physical Activity Scale for Elderly) results, cases were divided into two groups as group with low PAL (Group 1, n=27) and group with high PAL (Group 2, n=18). Muscle strenght, muscle endurance, aerobic endurance and flexibility tests were applied to cases, body mass index (BMI) were calculated, falling risk, dynamic balance and fear of falling were evaluated. . Results: While lower body strength, upper body endurance, aerobic endurance, extension and lateral flexion flexibility of trunk, BMI and dynamic balance of group 2 were significiantly better than group 1 (p<0,05), hamstring and flexion flexibility of trunk, falling risk and fear of falling of the groups were similar (p>0,05). In group 1, significiant relationship was found between falling risk and lower body strength, upper body endurance, aerobic endurance, extension, right and left lateral flexion flexibility of trunk (p<0,05). However in group 2, significiant relationship was found between falling risk and upper body endurance, aerobic endurance, right and left lateral flexion flexibility of trunk (p<0,05). On the assesments for fear of falling, there was a statistically significant relationship only between fear of falling and extension flexibility of trunk in group 1. Conclusion: In this research it was observed that high PAL improves physical fitness and dynamic balance, yet has no effect on risk of falling and fear of falling. Additionally, it was determined that improving physical fitness on elderly with different PAL, might decrease falling risk but has no effect on fear of falling
valuation of children with premature adrenarche and retrospective analysis of metabolic syndrome
No full textAmaç: Prematür pubarş; kızlarda sekiz yaş, erkeklerde dokuz yaşından önce seksüel kıllanmanın başlaması olarak tanımlanır. Çalışmamızın amacı; Prematür adrenarş tanısı alan hastaların başvurudaki antropometrik ölçümlerinin, hormonal parametrelerinin incelenmesi, ayırıcı tanı ile geç başlangıçlı konjenital adrenal hiperplazi tanısı alan olguların tespiti, postpubertal dönemde hipertansiyon, obezite, insülin direnci, hiperlipidemi ve adet düzensizliği, hirsutizm, polikistik over sendromu açısından irdelenmesi. Hastalar ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Pediatrik Endokrinoloji Bilim Dalı polikliniğine 2012 yılının sonuna kadar izole pubik ve aksiller kıllanma ile başvurmuş <8 yaş kız ve <9 yaş erkek olguların kayıtlarına ulaşıldı. Çalışmaya toplam prematür adrenarş öntanısı ile izleme alınmış 94 kız ve 14 erkek çocuk alındı. Olguların retrospektif verilerine dosyadan ulaşıldı. Cinsiyet, şikayetlerin başlangıç yaşı, boy, kilo SDS?leri, puberte ile ilgili fizik muayene bulguları, Tanner evrelemesi, doğumla ilgili özellikleri, aile öyküleri, lipid parametreleri, karaciğer fonksiyon testleri, bazal glukoz ve insülin değerleri ve hormonal parametreleri kaydedildi. Postpubertal dönemde yeniden ele alınan 41?i kız 46 olguda; rutin fizik muayene, boy, kilo, kan basıncı, bel çevresi ölçümleri yanı sıra, 12 saatlik açlık sağlanarak serum lipid düzeyi, açlık, tokluk kan şekeri, açlık insülin, değerlerine bakıldı. Obez olgularda karaciğer fonksiyon testleri taranarak, yüksek gelen olgularda hepatosteatoz açısından karın ultrasonografisi planlandı. Adet düzensizliği ve hirsutizm olan hasta grubunda DHEAS, total testosteron, 17-OH progesteron, androstenedion, FSH, LH, östrodiol (E2) düzeyleri çalışıldı. Polikistik over sendromu açısından pelvik ultrasonografi yapıldı. Bulgular: Prepubertal dönemde; Çalışmamızda SGA doğum öyküsü % 8,3 sıklıkta saptanmıştır. DHEAS düzeyine göre idiyopatik, tipik ve abartılı adrenarş olarak sınıflandırılan gruplar arasında, prepubertal dönem verilerine göre; kemik yaşı SDS, insülin direnç parametreleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Olguların % 64,3?ünde VKİ ? 1 SDS olup, VKİ SDS?sinin ? 1 SDS olması ile açlık kan şekeri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki varken, açlık insülin, insülin direnç parametreleri ve lipid parametreleri arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Aşırı kilolu ve obez olan grup ve normal kilolu grup arasında; adrenal androjen düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmamış, aşırı kilolu ve obez olan grupta kemik yaşı ileriliği ve boy SDS? si anlamlı olarak artmış bulunmuştur. İnsülin direnci olan olgularda dislipidemi sıklığı anlamlı olarak artmış bulunmuştur. Olguların 11?ine (%10) ACTH uyarı testi ile non klasik konjenital adrenal hiperplazi tanısı konmuştur. Postpubertal dönemde; SGA doğum öyküsü ile obezite ve PKOS arasında anlamlı ilişki saptanırken, insülin direnci ile anlamlı ilişki saptanmamıştır. İlk başvuruda bazal DHEAS yüksekliği (abartılı adrenarş grubunda yer alma) ile postpubertal dönemde polikistik over sendromu gelişme riski arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır. Polikistik over sendromu tanısı alanlar ve almayanlar arasında; sistolik ve diyastolik hipertansiyon ve dislipidemi açısından fark olmayıp, aşırı kilolu veya obez olma, insülin direnci sıklığı açısından anlamlı risk artışı saptanmıştır. VKİ SDS?sine göre aşırı kilolu ve obez olanlar içinde insülin direnci sıklığında; insülin direnci olanlar arasında da hiperandrojenizm, polikistik over, hipertansiyon, dislipidemi sıklığında anlamlı artış saptanmıştır. DHEAS düzeyine göre ilk başvuruda abartılı adrenarş grubunda olma riski ile postpubertal dönemde; insülin direnci geliştirme, aşırı kilolu veya obez olma, sistolik kan basıncı yüksekliği ve trigliserid yüksekliği açısından anlamlı risk artışı saptanmış olup, tanı anındaki yüksek DHEAS düzeyinin postpubertal dönemde metabolik sendrom riskini arttırdığı söylenebilir. Sonuç: Prematür adrenarş kızlarda daha sık görülen benign bir durum olmakla birlikte, uzun vadeli izlemde obezite, insülin direnci, hipertansiyon, dislipidemi, gibi metabolik sendrom bileşenlerinden bir veya birden fazlasına, polikistik over sendromu, hirsutizm, adet düzensizliği gibi sistemik androjenik etkilere yatkınlık doğurur. Çalışmamızda da prematür adrenarş olgularının uzun vadeli izleminde metabolik sendromu bir veya birden fazla bileşeninde risk artışı olduğu görülmüştür. Aim: Premature adrenarche is defined as the appearance of pubic and/ or axillary hair, before eight years in girls, and nine years in boys, in the absence of thelarche or testicular development. In this study, we aimed to evaluate the anthropometric measures, hormonal values of children with premature adrenarche on time of diagnosis, identifying the patients considered to have late onset congenital adrenal hyperplasia, in the postpubertal period analyzing for components of metabolic syndrome; hypertension, obesity, insulin resistance, hyperlipidemia, menstrual irregularity, hirsutism, polycystic ovary syndrome. Patients and method: The study included all patients seen for premature adrenarche, isolated axillary or pubic hair before eight years of age for girls, and nine years for boys, in the pediatric endocrinology unit of Dokuz Eylül University, until the end of year 2012. Study group designed with 94 girls, 14 boys, followed with the diagnosis of premature adrenarche. Retrospective data (gender, age at onset of complaints, height, weight SDS, Tanner staging, weight of birth, family history, lipid parameters, liver function tests, glucose, insulin, DHEAS, AS, 17-OH progesteron levels) of patients was recorded from the department database. At least 5 years after diagnosis patients were invited to hospital for reevaluation. Prospective group included 41 girls and five boys at least 14 year-old. Routine physical examination, height, weight, blood pressure, waist circumference, after providing a 12-hour fasting, serum lipid levels, fasting serum glucose and insulin levels were measured. In obese group, liver function test and abdominal ultrasonography was planned. In patients with hirsutism, menstrual irregularity; DHEAS, total testosterone, 17-OH progesterone, androstenedione, FSL, LH, E2 levels measured. Pelvic ultrasonography was performed for conforming polycystic ovary syndrome. Results: Retrospective analysis; Our study detected a frequency of %8,3, with a history of SGA birth. No significant difference of the parameters of insulin resistance and bone age advancement between the groups of idiopathic, typical and exaggerated premature adrenarche groups, classified according to basal DHEAS levels. %64,3 of patients were detected as BMI ? 1SDS, and in this group there is as statistically significant relationship between fasting serum glucose, no significant relationship was found between the parameters of fasting insulin, insulin resistance and lipid parameters. Between the normal weight and overweight/obese group, no significant difference in adrenal androgen levels was detected. In the overweight and obese group bone age and height SDS were found to be significantly increased. Incidence of insulin resistance was significantly elevated in patients with dyslipidemia. Eleven patients (%10) were diagnosed as non-classical congenital adrenal hyperplasia with the ACTH stimulating test. Prospective analysis: Whereas significant relationship between obesity, PCOS and history of SGA birth, no significant relationship with insulin resistance was found. Being in the exaggerated adrenarche group was statistically significant risk factor for polycystic ovary syndrome. Between the groups; diagnosed with PCOS or not, there was no significant difference in systolic and diastolic hypertension, and dyslipidemia, being overweight or obese, and there was significantly risk was found in the prevalence of insulin resistance in the group with PCOS. Frequency of insulin resistance was significantly elevated in overweight and obese group. In the group with insulin resistance; frequency of hyperandrogenism, polycystic ovary syndrome, hypertension, dyslipidemia was significantly elevated. Postpubertal outcome in the exaggerated adrenarche group; the risk of insulin resistance, obesity, systolic hypertension, hypertrigliseridemia, significantly elevated. Higher DHEAS levels increase the risk of metabolic syndrome in the postpubertal period. Conclusion: Premature adrenarche is a benign condition, but the long term follow up leads to obesity, insulin resistance, hypertension, dyslipidemia, such as one or more of the components of the metabolic syndrome; PCOS, hirsutism, menstrual irregularity, susceptibility to systemic androgenic effects. In this study we showed that in the long term follow up premature adrenarche can lead to one or more component of metabolic syndrom
Endüsriyel bir atık su arıtma tesisine ait sera gazı envanteri
No full textİzmir Kemalpaşa'da bulunan bir gıda firmasına ait atıksu arıtma tesisi seragazı emisyon envanteri hazırlanmak üzere örnek olarak alınmıştır. Envanter çalışmasının kapsamı seragazı emisyonlarının kaynağının belirlenmesi ve hesaplamalarının yapılmasıdır. Sonuç bölümünde, bu atıksu arıtma tesisinin emisyonlarını azaltmak için faydalı olacak aktiviteler açıklanmıştır. Enerji tüketimi ve taşıma gibi firmanın arıtma tesisine ait faaliyetlerini kapsayan kuruluş seviyesinde/endüstriyel bir envanter hazırlanmıştır. İlk aşamada organizasyonun sınırları ve faaliyet kategorileri belirlenmiş ve yukarıdan aşağıya yaklaşımı ile faaliyet bilgileri toplanmıştır. Hesaplama bölümünde, emisyonların hesaplanması için seragazı verilerinin seragazı faktörleri ile çarpımı olarak adlandırılan yöntem seçilmiştir. Bu yönteme göre toplanan bilgiler bir hesaplama programına işlenerek seragazı emisyonları hesaplanmaktadır. Bu programlar, GHG Protokolü tarafından "sabit yanma aracı", "satın alınan elektrik aracı", "taşıma aracı" olarak adlandırılmıştır. "Sabit yanma aracı" fosil yakıtlardan kaynaklanan doğrudan sera gazı emisyonlarının hesaplandığı programdır. "Satın alınan elektrik aracı", ekipmanların elektrik kullanımından kaynaklanan dolaylı sera gazı emisyonlarına ve "taşıma aracı", atıksu kimyasallarının taşınmasından kaynaklanan diğer dolaylı sera gazı emisyonlarına aittir. Çalışmada, doğrudan ve dolaylı seragazı emisyonları sırasıyla 2178,35 ton/yıl (fosil yakıtlardan) ve 903,37 ton/yıl (elektrik kullanımından) olarak hesaplanmıştır. Atıksu arıtma tesisine ait karbondioksit emisyonları belirlendikten sonra, karbondioksit emisyon giderimi için karbon yönetim metotları tartışılmıştır. Sonuç olarak, incelenen tesis için uygulanabilecek en ucuz ve en kolay karbon dengeleme metodu ağaç dikmek olarak tercih edilmiştir. Sonuç olarak, tesis yılda 25865 TL maliyetle 5173 adet ağaç dikerek karbon dengeleyebilir. Buna ek olarak, parçalama ünitesinde işlemden geçen çamur miktarını azaltmak fosil yakıt tüketiminde ve dolayısıyla doğrudan seragazı emisyonlarında önemli azalma sağlayacaktır. Teorik çalışmalar, çamurun depolama sahasına gönderilmesinin atmosfere verilen karbondioksit emisyonlarında 931,27 ton azalma sağlayacağını, tesisin yılda sadece 7760 TL ödeyerek 1552 ağaç dikmek suretiyle karbon dengelemesi yapabileceğini göstermiştir. Industrial wastewater treatment plant from a food factory is taken as case study for preparing greenhouse gas inventory in Kemalpasa, Izmir. The scope of the inventory is limited to identifying sources and calculating of the gases emissions. At the conclusion part, activities beneficial that reduce emissions are explained for this wastewater treatment plant. Community-level/ industrial inventory is prepared that includes emissions from activities in the plant of the company such as energy consumption and transportation. As a first step of this study, boundaries and activity categories of the organization are determined and activity data are collected according to "top-down" approach. In the calculation part of the study, a methodology is chosen for calculation of emissions which is called "greenhouse gas data is multiplied by the factors of greenhouse gas emissions." According to this method, greenhouse gas emissions are calculated by collected data entering into a calculation program. The programs are defined "stationary combustion tool", "purchased electricity tool" and "transportation tool" by Greenhouse Gas Protocol. Stationary combustion tool is used for calculating direct emissions from fossil fuel consumption. Purchased electricity tool is related to indirect emissions as electricity consumption of the equipment and transportation tool is related to other indirect emissions related to the transfer of wastewater chemical needs. In this study, direct and indirect greenhouse gas emissions is calculated as of 2178.35 tons/year (due to the fossil fuels) and 903.37 tons/year (due to the electrical consumptions) respectively. After carbon dioxide emissions are determined for the wastewater treatment system, carbon management methods are discussed for reducing the carbon dioxide emissions. Finally tree planting method is preferred to carbon offsetting as it is the cheapest and easiest method that can be applied for the company. As a result, the company can be neutral by planting 5173 number of tree with 25865 TL cost in each year. In addition, reducing the sludge quantities that is processing in the rendering unit will be resulted in drastic decrease in fossil fuel consumption, and thus in extreme decrease in direct greenhouse gas emissions. Theoretic studies shown that transporting of the sludge to the landfill site results with 931.27 tons carbon dioxide emissions to atmosphere; the company can plant only 1552 tree and pay 7760 TL to become carbon neutral in each year
Çeşme su hizmetleri için CBS sistemi uygulanması
No full textBu çalışma Türkiye'nin önemli turizm merkezlerinden biri olan İzmir'in Çeşme ilçesinde yapılmıştır. Çeşme ve civar bölgelerde su hizmeti veren işletmeci firmanın verimliliğini ve hizmet kalitesini arttırmak için Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) kullanılarak en çok ihtiyaç duyulan işlemler için çözümler üretilmiştir. Coğrafi Bilgi Sistemini uygulayabilmek için, uydu görüntüsü temin edilmiştir, ada ? parsel, cadde ? sokak bilgileri temin edilmiş, uygun bir veritabanı ve CAD yazılımı seçilmiş ve mevcut abonelerin yerlerinin tespit edilmesi için saha çalışmaları yapılmıştır. Elde edilen bilgiler CBS sistemine entegre dilerek, mevcut durumda abonelerin yerlerinin coğrafi olarak tespit edilmesi, şebeke ekipmanlarının ofis ortamında kontrol edilmesi, ada ? parsel bilgileri ile sorgulama yapılması gibi proje paftaları üzerinden çok yavaş olarak yapılan işlemler hızlandırılmıştır. Her abonenin hangi isale hattı ile beslendiği sisteme işlenmiş, her isale hattının kapsama alanı belirlenmiştir, bu sayede isale hatları ile ilgili arızalarda etkilenecek abonelerin haritaları oluşturulmuştur. Abonelerin konum bazlı toplam sayaç okuma değerlerine ulaşılarak daha güvenilir kayıp ? kaçak hesapları yapılmıştır. Sonuç olarak CBS uygulamaları sayesinde şebeke ekipmanlarını bilgisayar ortamında kontrol etme, bölgesel su kullanımını izleme, yerleşime açılacak ada ? parseller için yaklaşık su ihtiyacı tahmini yapma, su kesintilerinden etkilenecek aboneleri tespit etme, ilgili aboneyi besleyen isale hattı tespiti, abone yer tespiti, ada ? parsel yer tespiti, sokak ? cadde yer tespiti, bölgesel kayıp ? kaçak hesabı uygulamaları gibi işletmenin ihtiyaç duyduğu uygulamalar bölgeye kazandırılmıştır This study was conducted in Cesme (Izmir) district which is one of the most important tourism center in Turkey. Applications are proposed in order to improve the efficiency and serving quality of water operator company which is active in Cesme and its surroundings. For this purpose, Geographical Information Systems is implemented for supporting water operator company much demanded transactions. While implementing the GIS system, satellite view was ordered, plot ? parcel and street ? avenue informations were obtained, a proper database and a CAD softwares were selected, field studies were carried out in order to detect the locations of the existing water subscribers. The obtained informations were integrated to the GIS system and questioning is improved which goes slowly on the project layouts such as monitoring plot ? parcel information. Each subscriber supply mainline was determined, thereby affected subscriber information maps during the mainline breakdowns were created. Reliable leak ? leakage calculations were made with the support of location based water meter reading values of subscribers. In conclusion the necessary applications such as monitoring network equipments, monitoring regional water usage, estimating new settlements plot ? parcel water demand, detecting affected subscriber during the water shortage, subscriber supply mainline detection, subscriber location control, plot ? parcel location control, street ? avenue location control and regional leak ? leakage calculation were provided to the water operator company by using the GIS system
The correlation between clinicopathologic features in patients with early stage breast cancer
No full textAmaç: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı?nda takip edilen erken evre meme kanseri hastalarının geriye dönük olarak demografik verilerini, klinik özelliklerini, prognostik ve prediktif faktörlerini, histopatolojik özelliklerini, tedaviye yanıtlarını, hastalıksız sağ kalım ve genel sağ kalım oranlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Polikliniğinde 2005 ile 2010 yılları arasında tanı alan erken evre meme kanseri hastaları dahil edilmiştir. Hastaların tanı, tedavi ve takip esnasındaki özelliklerine hastanemizde kullanılan otomasyon sistemi ve hastalara ait dosyalar taranarak ulaşılmıştır. Sonuçlar: Çalışmaya alınan hastaların 258?i kadın, 2?si erkek hastadan oluşmaktaydı. Hastaların tanı sırasında ortanca yaşı 52,05 idi. Tanı anında 89 hastanın premenapozal dönemde, 171 hastanın postmenapozal dönemde olduğu görüldü. Postmenapozal dönemde olan hastalarda daha fazla olay görüldü(p:0,072). Hastaların lipid parametrelerine bakıldığında ldl düzeyi 160 mg/dl üzerinde olan 40 hastada daha fazla olay görüldü(p:0,161). Hastaların evreleri değerlendirildiğinde 61 hasta evre 1, 153 hasta evre 2, 46 hasta evre 3 olarak görüldü. Tümör yerleşimine bakıldığında 111?i (%42,7) sol üst dış kadranda, 93?ü (%35,8) sağ üst dış kadranda olmak üzere önemli bir kısmı (%78,5) üst dış kadran yerleşimli görüldü. Tümör boyutu arttıkça gelişen olay sayısının arttığı görüldü(p:0,086). Lenf nodu tutulumu arttıkça daha fazla olay görüldü(p:0,09). Hastaların 142?si (%54,6) invaziv duktal karsinom, 39?u (%15) invaziv lobuler karsinom, 51?i (%19,6) miks tip(idk +ilk), 28?i (10,8) diğer patolojik tiplerden oluşmaktaydı. Tümör gradı arttıkça daha fazla olay görüldü(p:0,021). Hastaların hormon reseptörlerine bakıldığında hormon reseptörü negatif olan hastalarda daha fazla olay görüldü(p:0,29). Vasküler invazyon gösteren tümörlere sahip hastalarda daha fazla olay görüldü(p:0,029). 252 hastaya adjuvan kemoterapi verilirken bunlardan 201 (%79,8) hastaya antrasiklin bazlı adjuvan kemoterapi, 51 hastaya antrasiklin ve taksan bazlı adjuvan kemoterapi verilmişti. 228 hastaya (%87,7) radyoterapi uygulanmıştı. Adjuvan kemoterapi toksisitesine bakıldığında nötropeni gelişen hastalarda daha fazla olay görüldü(p:0,034). İzlem sırasında 5 (%1,92) hasta yaşamını yitirirken, 6 (%2,3) hastada uzak organ metastazı görüldü. Hastalıksız sağ kalım süresi ortalama 83,2 ay, hastalıksız sağ kalım oranı %97,7 idi. Genel sağ kalım süresi 83,57 ay , genel sağ kalım oranı %98,1 idi. Yorum: Yaptığım çalışmada saptanan sonuçların, diğer çalışmalarla benzer olduğu görüldü. Her ne kadar gün geçtikçe hastalıksız sağ kalım süreleri ve genel sağ kalım süreleri uzasa da hala yeterli düzeyde değildir. Bu nedenle yeni çalışmalara ve yeni tedavi rejimlerine ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. Purpose : It was aimed to evaluate retrospectively demographical data, clinical properties, prognostic and predictive factors, histopathological characteristics, reactions to the treatment, the rates of disease free survival and overall survival of patients with early breast cancer followed at Dokuz Eylül University, School of Medicine, Department of İnternal Medicine, Division of Medical Oncology. Materials and Method : Patients diagnosed with early breast cancer at the Medical Oncology Clinic between 2005-2010 were included into the study. The features of diagnoses, treatments and follow-up periods of patients were obtained by scanning patients? files and automation system used at the hospital. Results : The patients involved in the study were composed of 258 females and 2 males. The average age was 52,05 at the diagnoses of patients. 89 patients were determined to be in their premenopausal period and 171 were identified in their postmenopausal term at the time of their diagnoses. More complications were observed in the patients in their postmenopausal term (p:0,072). When lipid parameters of patients were examined, more complications were seen in 40 patients whose IdI levels were over 160 mg/dl (p:0.161). When stages of patients were assessed, it was observed that 61 patients were in their first stage, 153 were in stage 2, and 46 were in stage 3. When tumoral lesion was examined, 111 (42,7 %) were in the left upper outer quadrant, 93 (35,8 %) were in the right upper outer quadrant and an important part of it (78,5 %) was in upper outer quadrant. As the size of a tumour increased, the number of developed events was also up (p: 0,086). As long as the lymph node involvement rose, more incidents were observed (p: 0,09). Invasive ductal carcinoma was seen in 142 patients (54,6 %), invasive lobular carcinoma in 39 (15 %), mixed type (idk +ilk) in 51 (19,6 %), and other pathological types were among the illnesses about which patients complained. More events were noticed as the tumour grades went up (p:0,021). When hormone receptors were examined, more incidents were recognized in patients whose hormone receptors were negative (p: 0,29). More complications were seen in patients with tumours displaying vascular invasion (p:0,029). While 252 patients were given adjuvant chemotherapy, 201 (79,8 %) of them were applied anthracycline-based adjuvant chemotherapy, 51 were administered anthracycline and taxane-based adjuvant chemotherapy. 228 patients (87,7 %) were given radiotherapy. When adjuvant chemotherapy toxicity was examined, more events were seen in patients who developed neutropenia (p:0,034). While 5 patients (1,92 %) lost their lives during follow-up period, distant organ metastasis was observed in 6 patients (2,3 %). The average disease free survival period was 83,2 months, on the other hand, the rate of disease free survival was 97,7 %. The overall survival period was 83,57 months whereas overall survival rate was 98,1 %. Commentary : The results obtained from my study was observed to be similar with other studies reported in the literature. Although disease free survival periods and overall survival periods got longer, they are not at a satisfying level. Therefore, new studies and treatment regimes were required
Mothers of Premature Baby Care Requirements at Home and Their Perception of Adequacy of Care Giving
Get PDFGiriş: Prematürelerin evde bakım gereksinimlerinin saptanması önemlidir. Annelerinin gestasyon haftalarına göre bakım verme yeterlilik algısı değişebilir. Amaç: Bu çalışma, 32-37 haftalık prematüre bebeğe sahip annelerin evdeki bakım gereksinimleri ve bakım verme yeterliliklerini algılama durumlarını belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma Konya ilinde bulunan 2 fakülte, 1 araştırma, 2 devlet ve 1 özel hastanenin Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde (YYBÜ) 1 Temmuz -30 Kasım 2011 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Araştırma verileri, 32-37 haftalık prematüre doğan 102 bebeğin annesine ulaşılarak toplandı. Veriler; araştırmacılar tarafından oluşturulan anket formu kullanılarak toplandı ve ortalama, yüzde ve ki-kare analizi kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Annelerin yaş ortalamasının 27.55±6.04 ve %69.6 ilköğretim mezunu olduğu belirlendi. Bebeklerin %58.8'inin gestasyon yaşının 32-34. gebelik haftası olduğu saptandı. Prematüre bebek annelerinin evde bebek bakım gereksinimlerinin banyo (%44.1), beslenme (%35.3), tanı (%34.3), kucağa alma-tutma (%33.4) gibi konularda olduğu belirlendi. Annelerin bakım verme yeterliliklerini algılama durumu incelendiğinde %61.7'si banyo yaptırma, %53'ü pamukçuk bakımı konularında kendilerini yeterli algılamadığı bulundu. İki ve üzeri çocuğu olan annelerin bebeğe bakım vermede kendilerini yeterli algıladıkları ve bu sonucun istatistiksel olarak (X 2 =6.302, p=0.043) anlamlı olduğu bulundu. Sonuç: YYBÜ'de hemşirelerin aile merkezli yaklaşımı uygulaması ve ebeveynlere taburculuk öncesi prematüre bebeğin evde bakımı ile ilgili kapsamlı eğitimler verilmesi gerektiği sonucuna varıldı. Background: Preterm is important to determine home care needs. Weeks of gestation can vary according to their mothers' perception of adequacy of care giving. Objectives: This study was done for the purpose of mothers with premature infants 32-37 weeks care needs at home their perception of care giving capabilities conditions. Methods: Descriptive study in the province of Konya two faculties, one research, two states and one private hospital, our NICU was done from 1 July to 30 November 2011. Data was collected reaching to 102 mothers who have given birth 32-37 weeks premature. Data; were collected using a questionnaire prepared by the researcher and percentage and chi-square test were analyzed. Results: It was determined that age average of mothers were 27.55±6.04 and 69.6% of them graduated from primary school. It was determined 58.8% of the babies' age was 32-34. weeks of pregnancy. Care needs of mothers of prematurity babies at home bath 44.1%, nutrition 35.3%, diagnosis 34.3%, receiving-holding arms 33.4% were determined that such matters. When the adequacy of mothers' care giving was examined; it was found that 61.7% of the mothers found themselves incapable of bathing and 53% of them incapable of thrush care. It was found mothers' with two or more child enough to perceive themselves to giving the baby care and this result was statistically significant (X 2 =6.302, p=.043). Conclusion: In the result of the study it has been determined that nurses' should be implementation family-centered approach in neonatal intensive care unit (NICU) and predischarge parents should be given extensive training on home care of premature babies
Investigation of the expression levels of efflux pumps encoding genes in fluconazole resistant Candida albicans strains by real-time polymerase chain reaction
No full textFlukonazol Dirençli Candida albicans Suşlarında Atım Pompalarını Kodlayan Genlerin Ekspresyon Düzeylerinin Gerçek Zamanlı Polimeraz Zincir Tepkimesi ile Araştırılması ÖZET Flukonazolün profilaksi ve sağaltımda yaygın ve tekrarlayan kullanımı, Candida albicans suşlarında direnç gelişimine yol açmıştır. Çalışmamızda, flukonazole dirençli ve duyarlı C. albicans izolatlarında atım pompalarını kodlayan CDR1, CDR2 ve MDR1 genlerinin ekspresyonu araştırılarak flukonazol direncinde bu mekanizmanın rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Türkiye?de üç üniversite hastanesinde çeşitli klinik örneklerden soyutlanan beş flukonazol dirençli, altı duyarlı ve dört kısmi inhibisyon etkisi gösteren duyarlı C. albicans suşu çalışmaya dahil edildi. Suşların flukonazol, itrakonazol, ketokonazol, vorikonazol, mikonazol, klotrimazol, 5-flusitozin ve amfoterisin B MİK değerleri CLSI M27-A3 standartlarına göre uygulanan mikrodilüsyon yöntemi ile belirlendi. Flukonazole dirençli suşların duyarlılıkları siklosporin A içeren ve içermeyen ?yeast extract peptone dextrose? agarda flukonazol E-test ile de incelendi. CDR1, CDR2 and MDR1 genlerinin ekspresyonu gerçek zamanlı polimeraz zincir tepkimesi ile belirlendi. Bu genlerin ekspresyonu ?housekeeping? gen (ACT1) seviyeleri ile normalize edildi ve duyarlı C. albicans ATCC 14053 kontrol suşu ile karşılaştırıldı. Gruplardaki gen ekspresyonu verileri SPSS versiyon 15.0 yazılımı kullanılarak ?Mann-Whitney U? testi ile karşılaştırıldı. Flukonazole dirençli/kısmi inhibisyon etkisi gösteren duyarlı, dokuz suşun altısı 5-flusitozine dirençli ve duyarlı suşların ise biri hariç tümü 5-flusitozine orta duyarlı olarak bulunmuştur. Tüm suşların amfoterisin B?ye duyarlı ve bir izolat hariç tümünün klotrimazole de duyarlı olduğu görülmüştür. Flukonazole dirençli/kısmi inhibisyon etkisi gösteren duyarlı dokuz suşun yedisinin itrakonazol ve ketokonazole dirençli, mikonazol için ise ?64µg/ml MİK değerlerine sahip oldukları belirlenmiştir. Flukonazole duyarlı tüm suşlar ketokonazole duyarlı, itrakonazole doza bağımlı duyarlı bulunmuştur. Flukonazole dirençli ve duyarlı suşların vorikonazole duyarlı olduğu belirlenmiştir. C. albicans ATCC 14053 kontrol suşuna göre, flukonazole dirençli beş suşun ikisi yüksek, üçü ılımlı düzeylerde CDR1/2; biri yüksek, üçü ise düşük düzeylerde MDR1?i fazla eksprese etmiştir. Kısmi inhibisyon etkisi gösteren duyarlı suşlardan birinde görülen yüksek MDR1 ekspresyonu dışında, ılımlı düzeylerde CDR1, CDR2 ve MDR1 fazla ekspresyonu gözlenirken, duyarlı izolatlar üç suş dışında atım pompalarını düşük düzeylerde eksprese etmiştir. CDR1 ve CDR2 ekspresyon düzeylerinin aynı suş için tüm izolatlarda paralel olduğu belirlenmiştir. Çalışmamızda atım pompa genlerinin ekspresyonlarının flukonazole dirençli, kısmi inhibisyon etkisi gösteren ve duyarlı C. albicans suşları arasında farklı olduğu gözlenmesine rağmen, yapılan istatistik analizine göre gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak, çalışmamıza alınan flukonazole dirençli C. albicans suşlarında ERG11 mutasyonları ile birlikte atım pompalarının fazla ekspresyonunun dirençten sorumlu önemli mekanizmalar olduğu belirlenmiştir. Investigation of the expression levels of efflux pumps encoding genes in fluconazole resistant Candida albicans strains by real-time polymerase chain reactionABSTRACT Widespread and repeated use of fluconazole in the prophylaxis and therapy resulted in resistance development in Candida albicans strains. In our study, investigation of the expression of efflux pump encoding genes CDR1, CDR2, and MDR1 in fluconazole resistant and susceptible C. albicans isolates was aimed in order to determine the role of this mechanism in fluconazole resistance. Five fluconazole resistant, six sensitive and four trailing effect showing sensitive C. albicans strains, isolated from various clinical specimens in three hospitals in Turkey were included in our study. MIC values of fluconazole itraconazole, ketoconazole, voriconazole, miconazole, clotrimazole, 5-flucytosine and amphotericin B were determined by microdilution method performed according to CLSI M27-A3 standards. The susceptibilities of fluconazole resistant strains were also studied by fluconazole E-test performed on yeast extract peptone dextrose agar with and without cyclosporin A. The expression of CDR1, CDR2 and MDR1 genes were determined by real-time polymerase chain reaction. The expression of these genes was normalized with their housekeeping gene (ACT1) levels and compared with the drug susceptible C. albicans ATCC 14053 control strain. Gene expression data of the groups were compared by Mann-Whitney U test via using SPSS version 15.0 software. Six out of nine fluconazole resistant/trailing effect showing sensitive strains were resistant to 5-flucytosine, and all except one sensitive strains had found as intermediate to 5-flucytosine. It was seen that all strains were susceptible to amphotericin B and all except one strain were also sensitive to clotrimazole. Seven out of nine fluconazole resistant?trailing isolates were determined as resistant to itraconazole and ketoconazole, and had miconazole MIC values of ?64 µg ml-1. All fluconazole sensitive isolates were found as sensitive to ketoconazole and dose dependent sensitive to itraconazole. Fluconazole resistant and sensitive strains were determined as sensitive to voriconazole. Out of five fluconazole resistant isolates, two strains overexpressed high levels and three strains overexpressed mild levels of CDR1/2; one strain overexpressed high levels and three strains overexpressed low levels of MDR1 according to C. albicans ATCC 14053 control strain. It was observed that CDR1, CDR2 and MDR1 gene expression levels were mild in trailing effect showing strains except one which highly expressed MDR1, while sensitive isolates except three expressed efflux pump genes at low levels. It was determined that the expression levels of CDR1 and CDR2 genes for the same strain were in parallel for all isolates. In our study, although it was observed that the expressions of efflux pump genes were different between fluconazole resistant, trailing and sensitive C. albicans isolates, no statistically significant difference was detected between the groups according to statical analysis (p>0.05). As a result, it can be concluded that overexpression of efflux pumps and ERG11 mutations are important mechanisms responsible for resistance in our fluconazole resistant C. albicans isolates
Evulation of anal sfincter functions, reccurens rates and quality of life after surgery of transsfincteric fistul in ano
No full textAmaç:Anal fistül tıp tarihinin ilk dönemlerinden beri bilinen ve tedavi arayışları süren bir hastalıktır. Tedavi başarısını değerlendirmede iki parametre arasındaki denge önemlidir:nüks ve inkontinens gelişimi. Bu çalışmada transsfinkterik anal fistül nedeniyle ameliyat ettiğimiz hastalarda tedavi sonuçlarını ve anorektalişlevleri değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Temmuz 1993 - Ağustos 2010 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalında transsfinkterik fistül nedeniyle tedavi edilen 52 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar sadece gevşek seton uygulanan (Grup 1) ve fistülotomi ve/veya gevşek seton uygulanan (Grup 2) hastalar olarak iki gruba ayrıldı. Hastalarda tedavi sonuçları (iyileşme ya da nüks gelişimi) ve anorektal işlevler (Wexner inkontinens sorgu anketi, anorektal manometri, ?fecal incontenence quality of life scale? [FIQL] yaşam kalitesi anketi) değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya katılan 52 hastanın 13'ü (%25) kadın, 39'u (%75) erkek idi. Hastaların 31'inde yüksek transsfinkterik, 21'inde alçak transsfinkterik fistül nedeni ile cerrahi işlem (40'na fistülotomi ve/veya gevşek seton, 12'sine sadece gevşek seton) uygulanmıştı. Semptomatik inkontinensin sadece gevşek seton uygulanan hastaların %25(n=3)'inde fistülotomi ve/veya gevşek seton uygulanan hastaların %50(n=20)'sinde geliştiği saptandı. 36(%69.1) hastada iyileşme sağlandığı, 16 (%30.9) hastada ise iyileşme olmadığı ya da nüks gelişimi olduğu görüldü.iyileşen ve iyileşmeyen ve/veya nüks olan iki grup karşılatırıldığında ortalama Wexner skoru (P=0.04) iyileşen grupta anlamlı olarak yüksek bulundu. Fistülotomi yapılmayan sadece gevşek seton kullanılan ve fistülotomi ve/veya gevşek seton yapılan hastalar karşılaştırıldığında anal kanal dinlenim basınçları sırasıyla 72 mmHg ve 63 mmHg (P=0.05), sıkma basınçları 139 mmHg ve 112 mmHg (P=0.02). FIQL skorlarının fistülotomi yapılan hastalarda daha kötü olduğu saptandı (P=0.04) Tartışma ve sonuç: Transsfinkterik fistüllerde yapılan cerrahi sonrası özellikle fistülotomi yapılan hastalarda sadece gevşek seton uygulanan hastalara oranla iyileşme oranları daha yüksek iken inkontinens gelişme oranının arttığı ve bunun yaşam kalitesi üzerinde olumsuz etkiye neden olduğu gözlendi. İntroduction: Anal fistula is a disease that has been known since the early days of the history of medicine and the treatment. The balance between the two parameters development of recurrence and incontinence important to evaluate the success of treatment. In this study, we aim to asses the result of treatment and anorectal functions of the patients who underwent surgical for transsfincteric anal fistul materıal and Methods: A retrospective study was conducted on 52 patients that treated with anorectal fistula disease in the Department of General Surgery, Faculty of Medicine, Dokuz Eylul University between July 1993 - August 2010. Patients were divided into 2 groups: Loose seton alone (Group 1) and fistulotomy and / or loose seton (Group 2). Anal continence, Wexner incontinence questionnaire, anorectal manometry (anal canal resting pressure [RP], and anal canal squeeze pressure [SP]), and quality of life questionnaire ("fecal incontenence quality of life scale" [FIQL]) were used to evaluate the treatments results. Results: 13 (25%) women and 39 (75%) male of 52 patients were participated in this study. Surgical procedure were performed to 31 patients with High transsfinkterik and 21 patients with low transsfinkterik fistula (fistulotomy least and / or loose seton 40, seton only loosely to 12). Symptomatic incontinence was detected 25% of patients (n = 3) with only loose seton, 50% of patients (n = 20) with fistulotomy and / or loose seton.36 (69.1%) of patients had a complete remission and 16 (30.9%) of patients had no improvement or recurrence. When healed and unhealed and / or recurrence of the two groups were compared; Mean Wexner score of healed patients (P = 0.04) were significantly high. When we compared the patients who were treated by loose seton alone without fistulotomy and fistulotomy and / or loose seton: resting anal canal pressures, 72 mmHg ve 63 mmHg (P=0.05), squeeze pressure 139 mmHg ve 112 mmHg (P=0.02) respectively. FIQL scores of patients were treated by fistulotomy was significant (P = 0.04) and FIQL scores indicated that fistulotomy decreased the life quality of patients. Discussion and Conclusions: After surgery of Transsfincteric fistulas: patients who were treated by fistulotomy had a higher healing rate compared to loose seton alone patients: on the other hand fistulotomy increased the development of incontinence and decreased the life quality of patients were objectively revealed in all patients by using anorectal manometry and FIQL questionnaire
