Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Suitable rice planting method pattern in weedy rice infested area in Uttaradit province
No full textStudy on suitable planting method patterns of rice cropping system in an outbreak of weedy rice infested area was conducted in 2010 at Pichai, Uttaradit province, where rice was cultivated 3 times a year. The research aimed to obtain suitable rice planting method pattern of rice cropping system that gave productive results, reducing the rice production cost, obtaining the maximum profitability including with remarkable effectiveness in weedy rice infestation control. Primary data for rice yield and weedy rice population in farmers’ fields representing each type of planting method patterns of rice cropping system were collected. There were classified into 9 patterns; PGSB-PGSB-PGSB, PGSB-PGSB-MT, HT-PGSB-PGSB, MT-HT-PGSB, HT-PGSB-HT, HT-HT-PGSB, MT-MT-PGSB, MT-MT-MT and HT-HT-HT. Economic assessment by using data collected in 2010; rice production cost, total income, total benefit and economic return on the increased investment were used for economic consideration in order to achieve the suitable planting method pattern in weedy rice infested area by descriptive statistics. The results indicated that HT-HT-PGSB rice crop planting method pattern gave the highest yield of 2,438 kilogram per rai per year with minimum total cost of 11,053 Baht per rai per year, of 13,717 Baht per rai per year the highest total benefit and of 4,466 Baht per rai per year the highest economic return. Apart from that, this system could control weedy rice population effectively. Only 19 stems of weedy rice per m2 left in the field for all 3 crops. The PGSB-PGSB-PGSB rice crop planting method pattern not only used the lowest cost of 9,111 Baht per rai per year, but it also gave the lowest yield (1,603 kg/rai/year) and no effective in controlling weedy rice population that showed the 926 stems of weedy rice / m2 left in the field for all 3 crops. MT-MT-PGSB was another planting method pattern that should be considered in case of labor shortage for hand transplanting.ได้ทำการศึกษาหารูปแบบวิธีการปลูกข้าวที่เหมาะสมในแหล่งผลิตที่มีการทำนาอย่างต่อเนื่องปีละ 3 ครั้ง และมีการระบาดของข้าววัชพืชอย่างรุนแรงในเขต อ.พิชัย จ.อุตรดิตถ์ ในปี พ.ศ.2553 เพื่อให้ได้รูปแบบวิธีการปลูกที่เหมาะสมที่ใช้ต้นทุนการผลิตโดยรวมลดลง ได้ผลกำไรสูงสุด และสามารถแก้ปัญหาการระบาดของข้าววัชพืชได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยการสุ่มเก็บตัวอย่างผลผลิตข้าว และปริมาณข้าววัชพืชจากแปลงเกษตรกรที่เป็นตัวแทนที่ใช้วิธีการปลูกที่แตกต่างกันในแต่ละฤดูจนทำให้เกิดระบบการปลูกในรอบปี การผลิตในรูปแบบวิธีการปลูกแบบต่างๆ เช่น หว่าน-หว่าน-หว่าน, หว่าน-หว่าน-ดำเครื่อง, ดำมือ-หว่าน-หว่าน, ดำเครื่อง-ดำมือ-หว่าน, ดำมือ-หว่าน-ดำมือ, ดำมือ-ดำมือ-หว่าน, ดำเครื่อง-ดำเครื่อง-หว่าน, ดำเครื่อง-ดำเครื่อง-ดำเครื่อง และดำมือ-ดำมือ-ดำมือ โดยใช้ข้อมูลต้นทุนการผลิตของแต่ละวิธีการปลูกที่ได้ทำการศึกษาในปี พ.ศ.2552 มาคำนวณรายได้และผลกำไรที่ได้จากการใช้รูปแบบวิธีการปลูกแบบต่างๆ ผลการศึกษาพบว่ารูปแบบวิธีการปลูกแบบดำมือ-ดำมือ-หว่าน เป็นรูปแบบที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ เพราะเป็นรูปแบบที่ให้ผลผลิตข้าวโดยรวมสูงสุด (2,438 กิโลกรัม ต่อ ไร่ ต่อ ปี) แต่ใช้ต้นทุนการผลิตโดยรวมลดลง (11,053 บาท ต่อ ไร่ ต่อ ปี) ให้ผลกำไรสูงสุด (13,717 บาท ต่อ ไร่ ต่อ ปี) และให้ผลตอบแทนจากการลงทุนที่เพิ่มขึ้นสูงสุด (4,466 บาท ต่อ ไร่ ต่อ ปี) นอกจากนั้นยังมีประสิทธิภาพทำให้ปริมาณข้าววัชพืชโดยรวมทั้ง 3 ฤดู เหลืออยู่น้อยที่สุด (19 ต้น ต่อ ตารางเมตร) ส่วนรูปแบบวิธีการปลูกแบบหว่าน-หว่าน-หว่าน แม้จะเป็นรูปแบบที่ให้ต้นทุนการผลิตโดยรวมต่ำสุด (9,111 บาท ต่อ ไร่ ต่อ ปี) แต่เป็นรูปแบบที่ให้ผลผลิตข้าวโดยรวมต่ำสุด (1,603 กิโลกรัม ต่อ ไร่ ต่อ ปี) และไม่มีประสิทธิภาพในการทำให้ปริมาณข้าววัชพืชโดยรวมลดลงได้ โดยพบปริมาณข้าววัชพืชโดยรวมสูงสุด (926 ต้น ต่อ ตารางเมตร) ส่วนรูปแบบวิธีการปลูกแบบดำเครื่อง-ดำเครื่อง-หว่าน เป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่ควรนำมาพิจารณาเพื่อการปฏิบัติในกรณีที่เกิดการขาดแคลนแรงงานสำหรับการปักดำด้วยมื
Demand from farmers in Ratchaburi province for rice seeds produced by Ratchaburi rice seed center
No full textObjectives of this study were (1) to study social and economic state of farmers who had done rice farming in Ratchaburi Province; (2) to study their knowledge about Ratchaburi Rice Seed Center; (3) to study their needs for rice seeds produced by the center; and (4) to study their problems and suggestions on their needs for rice seeds produced by the center.
The population in this study were 14,122 farmers who had been registered at the Office of Agriculture in 10 districts under Ratchaburi Province as farmers who had done rice farming in 2009/2010. The samples were selected by using stratified random sampling methodology, 155 samples altogether. The data were collected by using a structural interview form. The statistical methodology used to analyze the data by instant computer programs were frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, and standard deviation.
The findings of this study were as follows: (1) More than half of the studied farmers were female, with average age at 53.31 years. About two-thirds of them were educated at lower primary level. They had received information of Ratchaburi Rice Seed Center from personal and printed media at medium level, and from mass and event media at a little level. More than half of them had done rice farming in rented area. Their average area used for doing rice farming was 30.21 Rai. Almost all of them had done rice farming twice a year by sowing rice seeds into miring water. The average quantity of the labor in their family was 3.29 persons. The average quantity of rice seeds they needed was 23.80 kgs/Rai. The average price of the rice seeds was 19.88 Baht/kg. The average quantity of their produce was 740.63 kgs/Rai. The average selling The objectives of this study were (1) to study social and economic state of farmers who had done rice farming in Ratchaburi Province; (2) to study their knowledge about Ratchaburi Rice Seed Center; (3) to study their needs for rice seeds produced by the center; and (4) to study their problems and suggestions on their needs for rice seeds produced by the center.
The population in this study were 14,122 farmers who had been registered at the Office of Agriculture in 10 districts under Ratchaburi Province as farmers who had done rice farming in 2009/2010. The samples were selected by using stratified random sampling methodology, 155 samples altogether. The data were collected by using a structural interview form. The statistical methodology used to analyze the data by instant computer programs were frequency, percentage, minimum value, maximum value, mean, and standard deviation.
The findings of this study were as follows: (1) More than half of the studied farmers were female, with average age at 53.31 years. About two-thirds of them were educated at lower primary level. They had received information of Ratchaburi Rice Seed Center from personal and printed media at medium level, and from mass and event media at a little level. More than half of them had done rice farming in rented area. Their average area used for doing rice farming was 30.21 Rai. Almost all of them had done rice farming twice a year by sowing rice seeds into miring water. The average quantity of the labor in their family was 3.29 persons. The average quantity of rice seeds they needed was 23.80 kgs/Rai. The average price of the rice seeds was 19.88 Baht/kg. The average quantity of their produce was 740.63 kgs/Rai. The average selling price of their produce was 10.19 Baht/kg. Their average income was 199,972.20 Baht, with average at 6,623.60 Baht/Rai. (2) Considering their knowledge about Ratchaburi Rice Seed Center, it was found that they generally had the knowledge at medium level. (3) Considering their needs for rice seeds produced by the center, it was found that they needed various tribes of rice seeds ranging from the most to the least need as follows: First, Suphan Buri 1 which was needed by four-fifths of them; second, Suphan Buri 3 which was needed by almost half of them; third, Chai Nat 1 which was needed by more than one-fourth of them; fourth, Pathum Thani 1 which was needed by more than one-fourth of them; and fifth, Chai Nat 1 which was needed by about one-fifth of them. The average quantity of rice seeds they needed was 504.93 kgs. About three-fifths of them needed rice seeds in January. More than half of them needed rice seeds every year. About three-fifths of them mentioned that the selling price of rice seeds was too high. They needed quality rice seeds and good services from the center at much level in every aspect. And (4) considering their problems and suggestions on their needs for rice seeds produced by the center, it was found that more than three-fifths of them had problems on the high price of rice seeds. More than half of them had problems on the lack of academic documents to support their knowledge of rice seed application. More than three-fourths of them suggested that agricultural extension sectors should have set a campaign for making public the benefits of applying quality rice seeds. And more than three-fourths of them suggested that the center should have produced rice seeds which were able to withstand the climate changes.Summaries onlyการวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกษตรกรผู้ทำนาในจังหวัดราชบุรี ดังนี้ (1) สภาพทางสังคมและเศรษฐกิจ (2) ความรู้เกี่ยวกับศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวราชบุรี (3) ความต้องการใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวที่ผลิตโดยศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวราชบุรี (4) ปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับความต้องการใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวที่ผลิตโดยศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวราชบุรี
ประชากร คือ เกษตรกรผู้ทำนาที่ขึ้นทะเบียนปลูกข้าวในปี2552/53 กับสำนักงานเกษตรอำเภอทั้งหมด 10 อำเภอ ในจังหวัดราชบุรี มีจำนวนประชากรทั้งหมด 14,122 ราย กลุ่มตัวอย่าง 155 ราย สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป โดยใช้สถิติ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการศึกษาพบว่า (1) เกษตรกรมากกว่าครึ่งหนึ่งเป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 53.31 ปี ประมาณสองในสามจบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ได้รับความรู้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวราชบุรีจากสื่อบุคคล และสื่อสิ่งพิมพ์ระดับปานกลาง สื่อมวลชนและสื่อกิจกรรม ระดับน้อย มากกว่าครึ่งหนึ่งทำนาโดยเช่าพื้นที่ ขนาดพื้นที่ทำนาเฉลี่ย 30.21 ไร่ เกือบทั้งหมดทำนาปีละ 2 ครั้งโดยวิธีหว่านน้ำตม โดยเฉลี่ยมีแรงงานในครัวเรือนทำนาทั้งหมด 3.29 ราย ใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวในอัตราเฉลี่ย 23.80 กิโลกรัม/ไร่ ซื้อเมล็ดพันธุ์ข้าวราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ 19.88 บาท ได้รับผลผลิตเฉลี่ยไร่ละ 740.63 กิโลกรัม จำหน่ายผลผลิตราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ 10.19 บาท มีรายได้จากการทำนาเฉลี่ย 199,972.20 บาท และมีรายได้ต่อไร่จากการทำนา เฉลี่ย 6,623.60 บาท (2) โดยเฉลี่ยเกษตรกรมีความรู้เกี่ยวกับศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวราชบุรีอยู่ในระดับปานกลาง (3) เกษตรกรประมาณสี่ในห้าต้องการเมล็ดพันธุ์ข้าว พันธุ์สุพรรณบุรี 1 เป็นลำดับที่ 1 เกือบครึ่งต้องการพันธุ์สุพรรณบุรี 3 เป็นลำดับที่ 2 มากกว่าหนึ่งในสี่ต้องการพันธุ์ชัยนาท 1 เป็นลำดับที่ 3 และพันธุ์ปทุมธานี 1 เป็นลำดับที่ 4 และประมาณหนึ่งในห้าต้องการพันธุ์ชัยนาท 1 เป็นลำดับที่ 5 ต้องการปริมาณเมล็ดพันธุ์เฉลี่ย 504.93กิโลกรัม ประมาณสามในห้าต้องการเมล็ดพันธุ์ข้าวในเดือนมกราคม มากกว่าครึ่งหนึ่งต้องการเมล็ดพันธุ์ข้าวทุกปี และประมาณสามในห้าคิดว่าราคาเมล็ดพันธุ์แพงเกินไป เกษตรกรมีความต้องการคุณภาพเมล็ดพันธุ์และการให้บริการจากศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวราชบุรีระดับมากทุกด้าน (4) เกษตรกรมากกว่าสามในห้ามีปัญหาในเรื่องเมล็ดพันธุ์มีราคาแพง และมากกว่าครึ่งมีปัญหาเรื่องขาดเอกสารทางวิชาการที่มาสนับสนุนความรู้เกี่ยวกับการใช้เมล็ดพันธุ์ เกษตรกรมากกว่าสามในสี่มีข้อเสนอแนะว่า หน่วยงานส่งเสริมการเกษตรควรรณรงค์ประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับประโยชน์ของการใช้เมล็ดพันธุ์ดี และ หน่วยงานที่ผลิตเมล็ดพันธุ์ ควรผลิตเมล็ดพันธุ์ที่มีความแข็งแรงต่อสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปล
Development of brown planthopper resistance in rice variety Chainat 1 using marker assisted selection
No full textThis research was continued from the Marker Assisted Selection (MAS) backcross
breeding program for improve CNT1 to resist to BPH by introgressed a Bph3 resistant gene from K/R IL into CNT1. A population was already done in BC3F1. This study was attempted to develop BC4F1-BC4F3 and validated BPH resistance in improved lines. Two markers, RM170 and RM190 which linked to Bph3 gene and plant type were going together used for selecting the target plants. Twenty heterozygous BC4F1 and eighty three homozygous BC4F2 plants were selected. Finally, seventy seven BC4F2 lines carrying Bph3 were used for BPH evaluation with 3 BPH population from Phitsanulok, Tak and Pathum Thani. The results showed that almost improved lines were higher resistant to BPH than CNT1 and some were over resistance than K/R IL. Four variety resistance with 3 BPH population from Phitsanulok, Tak and Pathum Thani PSL02317-18-55, PSL02317-18-57, PSL02317-121-308 and PSL02317-121-310. However, the elite lines provided in this study can be used as a genetic resource for
BPH resistance breeding program.งานวิจัยนี้ดำเนินการต่อเนื่องจากโครงการปรับปรุงพันธุ์ข้าวชัยนาท 1 เพื่อพัฒนาความต้านทานต่อ
เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลโดยใช้ MAS ด้วยการถ่ายทอดยีนต้านทาน Bph3 จากพันธุ์ผู้ให้ (donor) คือ K/R IL (KDML105 x Rathu heenati introgression lines) เข้าไปในพันธุ์ชัยนาท 1 ผสมกลับจนถึงชั่วที่ BC3F1 เพื่อสร้างประชากรผสมกลับชั่วที่ BC4F1-BC4F3 และประเมินความต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลของข้าวสายพันธุ์ปรับปรุงจากการใช้โมเลกุลเครื่องหมาย RM170 และ RM190 ซึ่งเชื่อมโยงกับยีน Bph3 คัดเลือกในแต่ละชั่วควบคู่กับคัดเลือกลักษณะทรงต้นจาก BC4F1 ที่มีจีโนไทป์ Heterozygous จำนวน 20 ต้น และปล่อยผสมตัวเองได้ต้น BC4F2 แล้วคัดเลือกที่มีจีโนไทป์ Homozygous K/R IL ที่มียีน Bph3 จำนวน 83 สายพันธุ์ คัดต้นที่มีลักษณะทรงต้นเหมือนพันธุ์ชัยนาท 1 ได้จำนวน 77 สายพันธุ์ นำไปประเมินความต้านทานต่อเพลี้ยกระโดด
สีน้ำตาล 3 ประชากรจากจังหวัดพิษณุโลก ตากและปทุมธานี พบว่า ข้าวสายพันธุ์ปรับปรุงส่วนใหญ่มีความต้านทานในระดับดีกว่าพันธุ์ชัยนาท 1 และบางส่วนต้านทานดีกว่าพันธุ์ผู้ให้คือ K/R IL สายพันธุ์ที่ต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรจากจังหวัดพิษณุโลก ตากและปทุมธานี คือ PSL02317-18-55, PSL02317-18-57, PSL02317-121-308 และ PSL02317-121-310 ใช้เป็นแหล่งของยีนต้านทานในโครงการปรับปรุงพันธุ์ข้าวให้ต้านทานเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลต่อไ
Survey of insects in Sarjor-Caju mushroom and oyster mushroom farms in Nakhon Si Thamarat province
No full textEffect of stair-step feeding regimen during estrous cycle on follicular development and oocyte quality of Thai-native does
No full textObjective of this study was to determine the effect of stair-step feeding regimen during estrous cycle on follicular development and oocytes quality. Sixteen Thai-native non pregnant goats were used with the average age and body weight of 8 months and 17±0.6 kg, respectively. The does exhibited at least 2 normal estrous cycle and were housed in 1 m2 steel cages. Heat detection was daily recorded using a vasectomized buck. The does were randomly assigned into two groups: Control and Stair-step feeding group. In the control group, does were fed 100% of nutrients requirement for growth in puberty periods. Does consumed Ruzi grass hay, DM = 500 g/head/d and concentrate supplemented at 1% of body weight. Total feed intake was 670 g/head/d, (ME = 1.48 Mcal/kg/d,
TP = 55 g/head/d during day 1-42). In the Stair-step feeding group, treatment was divided in two phases: feed
restriction and realimentation. In the first phase, does were fed roughage and concentrate 70% of the average
consumption of control group during day 1-21 (1st estrous cycle). In the second phase, goats were offered 130% of the average consumption of control group during at day 22-42 (2nd estrous cycle). Does were scheduled to determine follicular growth and number, as well as oocyte quality by surgical laparotomy. The results showed that average total feed intake, average daily gain and feed conversion ratio were not statistically different between stair-step and control group (P>0.05). Serum glucose concentrations at 4 h was during realiment phase were greater than control group (P<0.05). Numbers of total follicles in stair-step group were greater than control group (P<0.05). Moreover, Oocyte quality of the treatment group was better (P<0.01) than that of control group in follicular size of 1-3, 4-6 and ≥7 mm. Proliferation cell nuclear antigen (PCNA) was used to establish cell labeling techniques for investigating cell proliferation. In this study was observe differences among regions of the granulosa and theca cell layer. Difference
of follicular size (1-3, 4-6, ≥7 mm) between treatment and control group were compared. The results found that the labeling index in granulosa and theca layer of all follicular size 1-3, 4-6 and ≥7 mm were statistically different between stair-step feeding and control group (P<0.05). These results indicate that stair-step feeding regimen affects fertility improvement in Thai-native does.เพื่อศึกษาผลของวิธีการให้อาหารแบบขั้นบันไดในระยะวงรอบการเป็นสัดต่อการพัฒนาการของฟอลลิเคิล และคุณภาพของโอโอไซต์ ใช้แพะพื้นเมืองเพศเมียนํ้าหนักเฉลี่ย 17±0.6 กก. อายุ 8 เดือน จำนวน 16 ตัว เป็นแพะที่มีวงรอบการเป็นสัดมาแล้วไม่น้อยกว่า 2 วงรอบ และใช้แพะเพศผู้ที่ผ่าตัดท่อนำนํ้าเชื้อเพื่อตรวจสอบการเป็นสัดของแพะเพศเมียทุกวัน แพะเพศเมียแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มควบคุม (Control) ให้อาหารตามความต้องการโภชนะของแพะในระยะวัยเจริญพันธุ์ หรือคิดเป็น 100% โดยให้หญ้ารูซี่แห้ง 500 กรัม/ตัว/วัน ร่วมกับอาหารข้นที่มีโปรตีน 16% เสริมในระดับ 1% ของนํ้าหนักตัว รวมอาหารที่ให้กิน 670 กรัม/ตัว/วัน มีพลังงานใช้ประโยชน์ (metabolizable energy, ME) เท่ากับ 1.48เมกะแคลอรีต่อกิโลกรัม และโปรตีนที่ได้รับ 55 กรัม/ตัว/วัน ตลอดระยะเวลา 42 วัน กลุ่มที่ 2 ให้อาหารแบบขั้นบันได
(Stair-step feeding) ประกอบด้วย 2 ระยะคือ ระยะแรก(วันที่ 1-21) ให้อาหารแพะแบบจำกัด โดยได้รับอาหารเพียง 70% ของกลุ่มควบคุม ระยะที่สอง (วันที่ 22-42) ให้อาหารเพิ่มขึ้นเป็น 130% ของปริมาณที่ให้จากกลุ่มควบคุม จากนั้นแพะทุกกลุ่มถูกผ่าตัดเปิดช่องท้องครั้งแรกในวันที่ 41 เพื่อศึกษาพัฒนาการของฟอลลิเคิล และครั้งที่สอง (หลังจากแพะแสดงอาการเป็นสัด 3 วัน) เพื่อเจาะดูดฟอลลิเคิลขนาด 2 มม. และเก็บโอโอไซต์ไปประเมินคุณภาพ จากผลการทดลองพบว่า ปริมาณการกินได้ อัตราการเจริญเติบโต และอัตราการเปลี่ยนอาหารของแพะทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกัน (P>0.05) ส่วนค่าทางชีวเคมีพบว่า ค่าเฉลี่ยกลูโคส ที่ 4 ชั่วโมงหลังการกินอาหารของกลุ่มที่ให้อาหารแบบขั้นบันไดในวงรอบการเป็นสัดครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นระยะที่มีการเพิ่มการให้อาหารที่ 4 ชั่วโมงมีระดับที่สูงกว่ากลุ่มควบคุม (P<0.05) ระดับของกรดไขมันอิสระในซีรั่ม (NEFA) ของแพะที่ให้อาหารแบบขั้นบันได ในระยะวงรอบการเป็นสัดครั้งที่ 1 เมื่อมีการจำกัด
อาหารมีค่าไม่แตกต่างจากแพะกลุ่มควบคุม แต่ในวงรอบการเป็นสัดครั้งที่ 2 เมื่อให้อาหารเพิ่มขึ้นเป็น 130% พบว่ากรดไขมันอิสระในซีรั่มของแพะกลุ่มที่ให้อาหารแบบขั้นบันได มีระดับลดลงเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (P<0.05) ระดับของฮอร์โมนอินซูลินในแพะกลุ่มที่ให้อาหารแบบขั้นบันได มีระดับที่สูงกว่ากลุ่มควบคุม (P<0.05) ในส่วนของฟอลลิเคิลทั้งหมดที่นับได้ในกลุ่ม ที่ให้อาหารแบบขั้นบันได มีจำนวนมากกว่ากลุ่มควบคุม (P<0.05) จากการเจาะดูดฟอลลิเคิล
และเก็บโอโอไซต์มาประเมินคุณภาพ พบว่าจำนวนของโอโอไซต์ที่มีคุณภาพดีที่ได้จากฟอลลิเคิลขนาดที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 1-3, 4-6 และ ≥7 มม. ในกลุ่มที่ให้อาหารแบบขั้นบันได มีจำนวนมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) นอกจากนั้นแล้วค่าดัชนีในการแบ่งเซลล์ (% PCNA labeling index) ในเนื้อเยื่อชั้นกรานูโลซาและชั้นทีกาของรังไข่ในแพะที่ให้อาหารแบบขั้นบันไดสูงกว่าในแพะกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ดังนั้นการให้อาหารแบบขั้นบันไดในระยะวงรอบการเป็นสัดส่งผลดีต่อการพัฒนาการฟอลลิเคิลของแพะพื้นเมืองไท
Genetic evaluation for persistency of lactation in primiparous crossbred Holstein-Friesian dairy cattle using random regression model
No full textObjectives of this study were to 1) determine the appropriate Covariance Function Coefficient (CFC) number of Modified Normalized Legendre Polynomial (MNLP) using in Random Regression Models (RRLP) and 2) mathematical equation for calculate Persistency of Lactation (PL) value. All 9 RRLPs with different 3 to 5 CFC number nested within additive genetics and permanent environmental random effects were used to analyze total 25,845 test-day milk yield records of primiparous crossbred Holstein-Friesian dairy cattle from Chokchai farm. Variance components were estimated by average information-restricted maximum likelihood algorithm and predicted random effects with best linear unbiased prediction method. The results found that RRLP using 3 and 4 CFC numbers nested within additive genetics and permanent environmental random effects (RRLP(3,4)), respectively, was the most appropriate for genetic evaluation of PL. RRLP(3,4) had less number of CFC number, no over-estimation of heritability at the beginning and peak of lactation, and no negative genetic correlation along days in milk. In addition, the estimated breeding value from RRLP(3,4) were used to calculate the appropriate mathematical equation for PL (PL1, PL2, PL3, PL4). The result showed that PL3 was the most appropriate equation to calculate PL in primiparous crossbred Holstein-Friesian dairy cattle of Chokchai farm because it used all days in milk information and thespearman’s rank correlation between 305 days estimated breeding value and PL3 equal to 0.04, which implied the selection on 305 days estimated breeding value was independent from PL.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาจำนวนสัมประสิทธิ์ฟังก์ชันความแปรปรวนร่วมรูปแบบ Modified Normalized Legendre Polynomial (MNLP) ที่เหมาะสมสำหรับประกอบในโมเดลรีเกรซชันสุ่ม (Random RegressionModel, RRLP) และ 2) ศึกษาสมการทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสม สำหรับคำนวณค่าความคงทนของการให้นํ้านม (Persistency of Lactation, PL) โดยใช้โมเดลรีเกรซชันสุ่ม 9 โมเดล ที่มีจำนวนสัมประสิทธิ์ฟังก์ชันความแปรปรวนร่วมรูปแบบ MNLP จำนวน 3 ถึง 5 สัมประสิทธิ์ ซ้อนอยู่ในอิทธิพลทางพันธุกรรมแบบบวกสะสม และทางสิ่งแวดล้อมแบบถาวร สำหรับวิเคราะห์ข้อมูลบันทึกปริมาณนํ้านมวันทดสอบ จำนวน 25,845 บันทึก จากโคนมลูกผสมโฮลสไตน์-ฟรีเชียนที่ให้ลูกครั้งแรกของฟาร์มโคนมโชคชัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ถึง 2547 จำนวน 2,893 ตัว ประมาณค่าองค์ประกอบความแปรปรวนด้วยวิธี Average Information-Restricted Maximum Likelihood (AI-REML) และประมาณค่าการผสมพันธุ์ด้วยเทคนิค Best Linear Unbiased Prediction (BLUP) จากการศึกษาเปรียบเทียบโมเดลทั้ง 9 โมเดล พบว่า โมเดล RRLP(3,4) มีความเหมาะสมที่สุดในการใช้ประเมินพันธุกรรมความคงทนของการให้นํ้านม โดยพิจารณาจากจำนวนพารามิเตอร์ที่ต้องทำการประมาณค่ามีจำนวนไม่มาก ค่าประมาณอัตราพันธุกรรมในช่วงเริ่มต้น และ ณ วันให้นํ้านมสูงสุดมีค่าไม่สูงเกินไป และค่าสหสัมพันธ์ทางพันธุกรรมระหว่างวันให้นํ้านมมีค่าไม่ติดลบ นอกจากนี้เมื่อนำค่าการผสมพันธุ์ที่ได้จาก RRLP(3,4) ไปใช้ในการศึกษาสมการคำนวณค่าความคงทนของการให้นํ้านม 4 รูปแบบ (PL1-PL4) พบว่าสมการ PL3 เป็นสมการที่มีความเหมาะสมที่สุดสำหรับใช้ประเมินพันธุกรรมลักษณะความคงทนของการให้นํ้านมในโคนมลูกผสมโฮลสไตน์-ฟรีเชียนที่ให้ลูกครั้งแรกของประชากรโคนมฟาร์มโชคชัย เนื่องจาก PL3 ใช้สารสนเทศจากวันให้นํ้านมตลอดการให้นํ้านม และมีค่าสหสัมพันธ์เชิงลำดับสเปียร์แมนเทียบกับค่าการผสมพันธุ์ 305 วัน เท่ากับ 0.04 นั้นหมายถึงการคัดเลือกโคนมจากค่าประมาณการผสมพันธุ์การให้นํ้านม 305 วัน เป็นอิสระจากการคัดเลือกโคนมด้วยค่าความคงทนของการให้นํ้าน
Adjustment of coefficients for improving accurate prediction in root growth of peanut in CSM-CROPGRO-Peanut model
No full textImportant input factors that affect root growth under field conditions have not been included in CSM-CROPGRO-Peanut model, resulting in poor simulation of some rooting traits. Hence, the objective of this study was to optimize root growth factors for obtaining the suitable value with particular genotypes and environments.
Two root growth factors including 1) fraction partitioning to leaf (YLEAF) and 2) root growth factor in soil layers were adjusted. Root mean square error (RMSE) and index of agreement (d) that were the statistical agreement between observed data and simulated data were used for considering the best fit values of root growth factor. The statistical agreement between observed and simulated data of root dry weight and root length density (RLD) in soil profiles derived from modified values were better than default values, as lower RMSE and higher d . In addition, the
adjustment of YLEAF also improved the statistical agreement of total dry matter. The information from this study can apply for improving input data to optimize the model performance with other genotypes and environments.ในปัจจุบันแบบจำลองการเจริญเติบโตของถั่วลิสงยังไม่สามารถกำหนดปัจจัยตัวป้อนในแบบจำลองที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของรากได้ครบทุกปัจจัย ทำให้การทำนายลักษณะบางลักษณะของรากไม่แม่นยำเพียงพอ ดังนั้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ การปรับค่สัมประสิทธิ์การเจริญเติบโตของรากถั่วลิสงให้เหมาะสมกับพันธุ์และสภาพแวดล้อมที่ทำการศึกษา ในการทดลองนี้ ทำการปรับค่าสัมประสิทธิ์การเจริญเติบโตของรากถั่วลิสง 2 ส่วน ได้แก่ 1) ปรับ
ค่าสัมประสิทธิ์การแบ่งสันปันส่วนสารอาหารจากส่วนเหนือดินไปสู่ส่วนของรากในระยะการเจริญเติบโตของต้น (vegeta-tive partitioning parameters; fraction partitioning to leaf (YLEAF)) และ 2) ปรับค่าการเจริญเติบโตของรากในดิน (soil root growth factor; SRGF) ในแต่ละชั้นความลึก พิจารณาความสอดคล้องระหว่างข้อมูลสังเกตและข้อมูลทำนาย โดยใช้
ค่า root mean square error (RMSE) และ index of agreement ( d) พบว่า การปรับค่าสัมประสิทธิ์การเจริญเติบโตของรากทั้ง YLEAF และ SRGF สามารถปรับปรุงความแม่นยำในการทำนายลักษณะราก ได้แก่ น้ำหนักแห้งราก และ ความหนาแน่นราก (root length density; RLD) ในแต่ละชั้นความลึกของดิน โดยทำให้ค่าความสอดคล้องระหว่างข้อมูลสังเกต
และข้อมูลทำนายดีขึ้น คือ ค่า RMSE ต่ำลง และ ค่า d เข้าใกล้ 1 มากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ การปรับค่า YLEAF ยังช่วยปรับปรุงค่าความสอดคล้องระหว่างค่าสังเกตและค่าทำนายของน้ำหนักแห้งทั้งหมดได้ ข้อมูลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการปรับปรุงข้อมูลตัวป้อนในแบบจำลองให้สอดคล้องกับการเจริญเติบโตของรากของพันธุ์ถั่วลิสงในพื้นที่ต่างๆ ต่อไ
Effect of guar meal supplementation as a protein source in diets on growth performance and carcass quality of ducks
No full textObjectives of this experiments were to determine the effect of guar meal (GM 35 CP%) supplementation as a protein source to replace with soybean meal (SBM) in duck diets on performance and carcass quality. One hundred and sixty, 1 day old Barbary ducks were randomly allotted to 5 treatments with 4 replications (8 birds per replication) according to a Completely Randomized Design (CRD). The experiment was divided into 3 periods as follows: nursery period (1-28 days of age), growing period (29-56 days of age) and finishing period (56-84 days of age), respectively. Dietary treatments were formulated using GM at 0, 5, 10, 15 and 20%. Diets and water were provided ad libitum throughout 84 days. The results showed that feeding ducks with diet containing GM more than at 10% caused in decreased weight gain, average daily gain (ADG), average daily feed intake (ADFI), feed conversion ratio (FCR) and protein efficient ratio (PER) (P<0.01) compared to control diets. At the end of feeding trials (84 days), 64 ducks (2 Males and 2 Females per replication) were randomly selected and slaughtered to determine for carcass quality and characteristics. The results revealed that warm carcass percentage, breast meat, wing, thigh, heart, liver, gizzard, spleen, abdominal fat and carcass grade (P>0.05) were no significant differences among dietary treatments. Key words : guar meal (GM), duck, performance and carcass qualityการทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการเสริมถั่วกัวร์มิลล์ (โปรตีน 35%) เป็นแหล่งโปรตีนเสริมทดแทนกากถั่วเหลืองในอาหารเป็ดเนื้อต่อสมรรถนะการผลิตและคุณภาพซาก วางแผนการทดลองแบบ Completely Randomized Design (CRD) โดยใช้เป็ดเนื้อพันธุ์บาบารี่อายุ 1 วัน จำนวน 160 ตัว จัดอาหารทดลองเป็นปัจจัยการทดลอง 5 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ซ้ำๆ ละ 8 ตัวต่อหน่วยการทดลอง การทดลองมี 3 ระยะ คือ ระยะเป็ดเล็ก อายุ 1-28 วัน ระยะเป็ดรุ่น อายุ 29-56 วัน และระยะเป็ดขุน อายุ 57-84 วัน อาหารทดลองเสริมกัวร์มิลล์ในสูตรอาหาร 0, 5, 10, 15 และ 20% ตามลำดับ ให้อาหารและน้ำตลอดการทดลอง 84 วัน ผลการทดลองพบว่า เป็ดเนื้อบาบารี่ที่ได้รับการเสริมกัวร์มิลล์มากกว่า 10% ในอาหารทำให้สมรรถนะการผลิต คือ น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น, อัตราการเจริญเติบโต, ปริมาณอาหารที่กิน, อัตราการเปลี่ยนอาหาร และสัดส่วนประสิทธิภาพการใช้โปรตีนลดลง (P<0.01) ลดลงตามระดับกัวร์มิลล์ที่เพิ่มขึ้นในอาหาร (P<0.01) ทำให้ต้นทุนต่อการเพิ่มน้ำหนัก 1 กิโลกรัมเพิ่มสูงขึ้น (P<0.01) เมื่อสิ้นสุดการทดลองทำการสุ่มคัดเลือกเป็ดที่อายุ 84 วัน จำนวน 64 ตัว (เพศผู้ 2 ตัว และเพศเมีย 2 ตัว) เพื่อตรวจสอบคุณภาพซากและลักษณะซาก พบว่า เปอร์เซ็นต์ซาก เปอร์เซ็นต์ของเนื้ออก ปีก น่องกับสะโพก หัวใจ ตับ กึ๋น ไขมันช่องท้อง และคะแนนเกรดซากไม่แตกต่างกัน (P>0.05) คำสำคัญ : กัวร์มิลล์, เป็ดเนื้อ, สมรรถนะการผลิตและคุณภาพซา
Development of a model of native swine raising based on Sufficiency Economy Philosophy of small farm-holders in the lower Mekong river basin by the participatory approach
No full textDevelopment of a native swine raising model, base on Sufficiency Economy Philosophy, emphasized the participatory approach of stakeholders. The areas and target population were purposively chosen from Ban Si Liam Yai, Lam Plaimas district, Buriram province and Ban Lak Sip-kao, Champasak, Lao PDR. The model was constructed by employing various tools such as observation, interview, A-I-C technique, study tours, SWOT analysis and experiment. The CRD was used with three treatments of protein levels in feed and four replications ineach treatment. The treatment means were compared by lsd method, and the validity of raising model was confirmed by the questionnaire means. The research findings revealed the positive contents including the availability of various animal feed plants within Ban Si Liam Yai such as fish-waste sources, rice bran and cassava; being easy to raise; little investment; being used for food and sale. Also, some negative contents found including improper feeding methods, no breeding selection, no disease prevention, low selling price and failure experiences of certain groups in the village.In case of Ban Lak Sip-kao, there was no marketing problem. However, the community participation was limited. The developed model consisted of: 1) The group establishment; 2) The members having qualifications relevant to Sufficiency Economy Philosophy; 3) Raising native swine for household consumption, selling some and obtaining manure as by-product; 4) Using hybrid breed; 5) Using pit pens; 6) Having one or two sows and three fatten pigs; 7) The boars being shared among members; 8) Avoidance of inbreeding; 9) Feedstuffs consisting of rice bran, dried leucaena leave, cassava chip and fermented fish-waste; 10) 10-12% of protein feed for the fatten pigs, 9-10% of protein feed for the sows and supplemented with animal feed plants; 11) Hog cholera vaccination and De-worming; 12) Net-working; and 13) Continuous development