Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Infestation of chili fruit fly, Bactrocera latifrons (Diptera: Tephritidae) on eight chili fruit cultivars
No full textInfestation of chili fruit fly, Bactrocera latifrons was investigated on 3 chili species, 8 commercial varieties (CV); Capsicum annuum L., (CV Yuyi 80, Num Khao Donyang, Yodson Khem 80, Num Keowtong 80, KKU-P31115 and Jindanil 80), Capsicum frutesence L., (CV Kee Noo Hom KKU 40) and Capsicum baccatum L., (CV KKU-P33032) at the National Biological Control Research Center, Khon Kaen University during March to June 2009. The percent damage in C. annuum was higher than C. frutesence and C. baccatum. The highest numbers of fruit fly were found in CV Num Khao Donyang variety, (21.25 pupae/fruit), follow by CV Yuyi 80 (20 pupae/fruit). However, Yuyi 80 showed the highest damage (43.04 %). The infestation was found during fruiting to harvestingstage with all fruit sizes and was related to fruit length. In addition, more infestation was recorded on fruit of2.50-13.76 cm. in length and 0.66 -15.14 g. by weight. The morphological characteristics of chili fruit (size, color, weight and thickness) were also related to percent damage.การศึกษาลักษณะของผลพริกมีผลต่อการเข้าทำลายของแมลงวันพริก Bactrocera latifrons ในพริก 3 ชนิด 8 สายพันธุ์ คือ Capsicum annuum L. (พันธุ์ยู่ยี่ 80 หนุ่มขาวดอนยาง ยอดสนเข็ม80 หนุ่มเขียวตอง80 KKU-P31115 และ จินดานิล 80) Capsicum frutesence L. (พันธุ์ขี้หนูหอม มข.40) และ Capsicum baccatum L. (พันธุ์KKU-P33032) ระหว่างเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน 2552 ณ ศูนย์วิจัยควบคุมศัตรูพืชโดยชีวินทรีย์แห่งชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
พบความเสียหายในพริก C. annuum มากกว่า C. frutesence และ C. baccatum ปริมาณแมลงวันพริกพบมากที่สุดในพริกพันธุ์หนุ่มขาวดอนยาง (21.25 ตัว/ผล) รองลงมาคือ พันธุ์ยู่ยี่ 80 (20 ตัว/ผล) แต่พันธุ์ยู่ยี่ 80 มีความเสียหายสูงสุด (43.04 %) การเข้าทำลายพบตั้งแต่ระยะติดผลถึงระยะเก็บเกี่ยวผลผลิต ในผลทุกขนาดและมีความสัมพันธ์กับความยาวของผล โดยมีการทำลายมากเมื่อผลมีความยาว 2.50-13.76 ซม. และนํ้าหนัก 0.66 -15.14 กรัม ลักษณะสัณฐานวิทยาของผลพริก (ขนาด สี นํ้าหนัก และความหนา) มีความสัมพันธ์กับเปอร์เซ็นต์ความเสียหา
Biodiversity of dung beetles (Coleoptera: Scarabaeinae) at Sirindhorn Dam's area
No full textDiversity of dung beetles was studied from 3 different forest sites from Sirinthorn Dam area in Unbonrachathanee province. A total of forty five pig dung baited traps (fifteen traps/site) were used to trap dung beetles from the three studied sites per time. Data were collected five times between January – September 2011. A total of 8,763 dung beetle individuals was found. Among those 7,130 was diurnal beetle and 1,633 was nocturnal beetle. A total of 68 species from 7 genera as Aphodius, Caccobius, Catharsius, Copris, Paragymnopleurus, Synapsis and Onthophagus. The genus Onthophagus was the most abundant with 56 species. The Shannon-Wiener diversity index (H’) of diurnal and nocturnal dung beetle was highest at the first forest site of savanna mixed sparse forest. Dung beetles were the most abundant in individuals and number species in early rainy season (July) and was higher than in the dry season (January and March). The dung beetles diversity and diversity index can use as an indicator for forestry management.การศึกษาความหลากหลายของด้วงมูลสัตว์ในพื้นที่ปกปักพันธุกรรมเขื่อนสิรนธร จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งทำการศึกษาในพื้นที่ป่า 3 เส้นทาง โดยใช้กับดักแบบที่มีมูลสุกรเป็นเหยื่อล่อแปลงละ 15 กับดัก วางกับดัก 2 ช่วงเวลาเพื่อสำรวจช่วงเวลากลางวันและกลางคืน ทำการสำรวจ 5 ครั้ง ระหว่างเดือนมกราคม – กันยายน 2554 ผลการศึกษาพบว่า การสำรวจด้วงมูลสัตว์ในพื้นที่ปกปักอนุรักษ์พันธุกรรมเขื่อนสิรินธร ทั้ง 3 เส้นทาง พบด้วงทั้งหมด 8,763ตัว โดยในช่วงเวลากลางคืนพบด้วงมูลสัตว์มากกว่าเวลากลางวัน ซึ่งในเวลากลางคืนพบ 7,130 ตัว เวลากลางวันพบ 1,633 ตัว มีจำนวนชนิดทั้งหมด 69 ชนิด จำแนกได้ 7 สกุล ได้แก่ คือ Aphodius, Caccobius, Catharsius, Copris, Paragymnopleurus, Synapsis และ Onthophagus โดยสกุลที่พบมากที่สุดคือ Onthophagus พบทั้งหมด 56 ชนิด เส้นทางที่ 1 มีจำนวนและชนิดด้วงมูลสัตว์น้อยที่สุด แต่มีค่าดัชนีความหลากหลาย (H/) และความสม่ำเสมอชนิด (J/) มากที่สุด เพราะเป็นป่าโปร่ง มีพันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ เต็ง รัง แดง ประดู่ พลวง มะค่า ตะแบก เป็นต้น และไม่มีกิจกรรมของมุษย์เข้าไปรบกวน และในต้นฤดูฝน (กรกฎาคม) พบปริมาณและชนิดของด้วงมูลสัตว์มากกว่าในฤดูแล้ง (มกราคมและมีนาคม) การศึกษาความหลากหลายของด้วงมูลสัตว์ สามารถนำมาเป็นดัชนีข้อมูลช่วยในการบริหารจัดการป่าไม
Seed quality status of rice seed producers, seed sellers and farmers
No full textEvaluation on seed quality of rice seed producers, seed sellers and farmers were conducted in order to investigate the situation of rice seed quality in each province. There were three main activities conducted in 2008-2009 which were (i) evaluation on seed quality of rice seed producers and seed sellers, (ii) evaluation on rice seed quality of farmer used, and (iii) evaluation and monitoring on rice seed yield quality after using foundation seed. Popular rice varieties in Northern and Northeastern rice cultivated area were KDML105 and RD6. There were diversity of rice cultivars in the Lower Northern, Central, Eastern and Western cultivated area, particularly, non-recommended cultivars. The amount of rice seed samples that reached certified seed standard in these area were 33% of total samples. The amount of rice seed samples in northeastern area that reached certified seed standard were 40% of total samples. Popular rice varieties in Southern rice cultivated area were Leb Nok Pattani, Chainat 1 and local varieties. The amount of rice seed samples that reached certified seed standard in southern area were 45% of total samples. The amount of rice seed sampling from farmer own seed in the Central, Eastern and Western cultivated area that reached certified seed standard accounted for 17% of total samples. These below standard samples were mostly due to over red rice and other rice variety contamination. The amount of farmer own seed samples in the Northern and Northeastern cultivated area that reached certified seed standard accounted for 11% and 20% of total samples respectively. The amount of farmer own seed samples in the Southern cultivated area which reached certified seed standard were 6% of total samples. The amount of rice seed yield after using foundation seed with good cultural practices reached certified seed standard 55-100% of total samples.การประเมินและติดตามคุณภาพเมล็ดพันธุ์ของแหล่งผลิต แหล่งจำหน่าย และเกษตรกร เพื่อศึกษาสถานการณ์ด้านคุณภาพเมล็ดพันธุ์ในแต่ละพื้นที่ ดำเนินการในปี 2551-53 แบ่งออกเป็น 3 กิจกรรม (1) การสำรวจและประเมินคุณภาพเมล็ดพันธุ์ของแหล่งผลิตและแหล่งจำหน่ายเมล็ดพันธุ์ (2) การสำรวจและประเมินคุณภาพเมล็ดพันธุ์ของเกษตรกร และ (3) การติดตามและประเมินคุณภาพเมล็ดพันธุ์ของเกษตรกรหลังจากการใช้เมล็ดพันธุ์
การสำรวจและตรวจสอบคุณภาพเมล็ดพันธุ์ของแหล่งผลิต แหล่งจำหน่ายของแต่ละจังหวัดในแต่ละภาค พบว่า แหล่งผลิต แหล่งจำหน่ายหลักที่สำคัญในภาคเหนือตอนบนคือ สหกรณ์การเกษตร กลุ่มเกษตรกร พันธุ์ข้าวที่จำหน่ายมาก ได้แก่ ขาวดอกมะลิ 105 กข 6 คุณภาพเมล็ดพันธุ์ผ่านมาตรฐาน 0-88 เปอร์เซ็นต์ คุณภาพเมล็ดพันธุ์จากจังหวัดแม่ฮ่องสอนไม่ผ่านมาตรฐานเนื่องจากสิ่งเจือปนสูง ซึ่งสามารถปรับปรุงได้หากมีการทำความสะอาด ภาคเหนือตอนล่างมีร้านค้าจำหน่ายมากถึง 32-57 แห่ง คุณภาพเมล็ดพันธุ์ผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 16 เปอร์เซ็นต์ สาเหตุที่ไม่ผ่านมาตรฐานส่วนใหญ่เนื่องจากข้าวแดง ข้าวพันธุ์อื่นปน และสิ่งเจือปนสูง พันธุ์ข้าวที่จำหน่ายในภาคกลาง ตะวันออก และตะวันตก มีความหลากหลายของพันธุ์มากทั้งพันธุ์ที่รับการรับรอง และพันธุ์ไม่รับการรับรอง คุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 33 เปอร์เซ็นต์ สาเหตุส่วนใหญ่เนื่องจากข้าวแดง ข้าวพันธุ์อื่นปน สิ่งเจือปน และความงอกเกินมาตรฐานเมล็ดพันธุ์ชั้นพันธุ์จำหน่าย แหล่งผลิต แหล่งจำหน่ายที่สำคัญในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือ สหกรณ์การเกษตร กลุ่มเกษตรกร คุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 40 เปอร์เซ็นต์ ส่วนคุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวภาคใต้ผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 45เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด สาเหตุที่ไม่ผ่านมาตรฐานส่วนใหญ่เนื่องจากข้าวแดง ข้าวพันธุ์อื่นปน และสิ่งเจือปนสูง การใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวของเกษตรกร ในพื้นที่ภาคเหนือ ภาคเหนือตอนล่าง ภาคกลาง ตะวันออกและตะวันตก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ รวม 4,174 ตัวอย่าง พบว่า ภาคเหนือ จังหวัดเชียงใหม่ แพร่ น่าน เกษตรกรปลูกข้าวเหนียวเป็นหลัก ส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน อุตรดิตถ์ เกษตรกรปลูกข้าวเจ้ามากกว่าข้าวเหนียว เนื่องจากความนิยมการบริโภคต่างกัน ตัวอย่างเมล็ดพันธุ์ข้าวจากภาคเหนือผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 11 เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด สาเหตุส่วนใหญ่เนื่องจากสิ่งเจือปนสูง คุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวภาคเหนือตอนล่าง โดยเฉพาะพิจิตร พิษณุโลก สุโขทัย ไม่ผ่านมาตรฐานทั้งหมด สาเหตุส่วนใหญ่เนื่องจากข้าวแดง ข้าวพันธุ์อื่นปน และสิ่งเจือปนสูง ส่วนตัวอย่างจากจังหวัดชัยนาท และนครสวรรค์ คุณภาพเมล็ดพันธุ์ผ่านมาตรฐาน 40-43 เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด ภาคกลาง ตะวันออก และตะวันตก มีความหลากหลายของพันธุ์ข้าวที่ปลูกมาก เกษตรกรนิยมปลูกพันธุ์ข้าวไม่ไวต่อช่วงแสง คุณภาพเมล็ดพันธุ์ผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 17 เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเกษตรกรนิยมปลูกพันธุ์ข้าวขาวดอกมะลิ 105 และ กข6 คุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวผ่านมาตรฐานเฉลี่ย 20 เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด ส่วนภาคใต้ พันธุ์ที่นิยมปลูก ได้แก่ เล็บนกปัตตานี ชัยนาท 1 ปทุมธานี 1 พิษณุโลก 2 คุณภาพเมล็ดพันธุ์ผ่านมาตรฐานเฉลี่ยเพียง 6เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด การติดตามและประเมินคุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวหลังจากการใช้เมล็ดพันธุ์ดี จากศูนย์วิจัยข้าว 13 แห่ง จำนวน 1,095 ตัวอย่าง เกษตรกรในพื้นที่ภาคกลางบางส่วน (ปทุมธานี ฉะเชิงเทรา พระนครศรีอยุธยา ชัยนาท) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (นครราชสีมา สกลนคร อุบลราชธานี) ที่ใช้เมล็ดพันธุ์หลักจากศูนย์วิจัยข้าว และมีการดูแลรักษาที่ดี คุณภาพผลผลิตผ่านมาตรฐานเมล็ดพันธุ์ชั้นพันธุ์จำหน่าย 55-100 เปอร์เซ็นต์ ของตัวอย่างทั้งหมด คุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวจากภาคเหนือตอนล่าง (พิจิตร พิษณุโลก สุโขทัย) และภาคใต้ผ่านมาตรฐานชั้นพันธุ์จำหน่ายเพียง 0-7 เปอร์เซ็นต์ สาเหตุเนื่องจากมีข้าวแดง ข้าวพันธุ์อื่น และสิ่งเจือปนเกินมาตรฐา
Varietal selection of black glutinous rice as preceding crop of sugarcane: Research report
No full textDiversity of floras and soil fauna on the improved salt affected soil in lowland area by trees plantation: [Final research report]
No full textStudy on vegetations and soil organisms on salt-affected area planted with multi-species trees was conducted in Ek-Kasatsoonthorn reservoir area at Bann Somsanook, Borabue District, Mahasarakam Province from October 2009 to September 2010. Before tree planting, the land used this area as a grazing area. In this study, the area was divided into four zones (sub area) by the differences in community vegetation growths which were depended on flooding level and salinity. It was found that on the strong salinity area some halophytic plants were presented while other plant species were found in low density. Also, there were many bared spot with no plant scattering located in the area. But after trees were planted, the number of plant species was increased from 49 to 69 species and the bird species was increased from 24 to 72 species as well as the number of soil fauna species was increased from 15 to 39 species. Biodiversity of soil invertebrates were increasing in every study zones. Soil respiration after tree plantation was higher than before tree plantation. Soil biodiversity, microbial activity and decomposition rate were higher as well after tree plantation. After 4 years of various tree species plantation, it was found that the amount of soil organic matter, total soil nitrogen and soil CEC were increased in all zones which indicated that the fertility of soil was increased. Meanwhile soil EC and exchangeable Na were decreased. It was all so found the decreasing of underground water table. The groundwater table was lower in the dry season than in the raining season and in the high sloping area than in the low sloping area.การศึกษาพืชพรรณและสิ่งมีชีวิตในดินบนพื้นที่ดินเค็มที่มีการปลูกไม้ยืนต้นหลากชนิดได้ทำการศึกษาบริเวณพื้นที่อ่างเก็บน้ำเอกกษัตริย์สุนทร หมู่บ้านสมสนุก ตำบลบรบือ จังหวัดมหาสารคามตั้งแต่เดือนตุลาคม 2552 ถึงกันยายน 2553พบว่า ก่อนปลูกไม้ยืนต้นชุมชนใช้ประโยชน์ที่ดินเป็นทำเลเลี้ยงสัตว์ พื้นที่ถูกแบ่งออกได้เป็น 4 ขอบเขตการศึกษาโดยดูจากการปกคลุมของสังคมพืช ซึ่งการกระจายของสังคมพืชขึ้นอยู่กับปัจจัยกายภาพคือระดับการท่วมของน้ำและความเค็ม จากการศึกษาพบว่า ในด้านพืชพรรณโซนที่มีความเค็มมากจะพบพืชชอบเค็ม(Halophytes)ขึ้น ความหนาแน่นของพืชทั่วๆไปน้อยและพบพื้นที่ว่างเปล่าที่ไม่มีพืชขึ้นเป็นบริเวณกว้างกระจายอยู่เป็นหย่อมๆ หลังการปลูกไม้ยืนต้นพบว่า พืชพรรณมีจำนวนชนิดเพิ่มขึ้นจากเดิม 49 ชนิด เป็น 69 ชนิด และปริมาณการปกคลุมหรือความหนาแน่นจะเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมมากจนเกือบไม่มีพื้นที่ว่างเปล่า สำหรับความหลากชนิดของนกพบทั้งสิ้นจากเดิม 24 ชนิดเพิ่มเป็น 72 ชนิด ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในดินมีเพิ่มมากขึ้นในทุกโซน เช่นเดียวกับกิจกรรมของจุลินทรีย์ดินในรูปของการหายใจของจุลินทรีย์ดินที่เพิ่มขึ้นหลังการปลูกไม้ยืนต้นหลากชนิด ความหลากหลายของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในดิน จาก 15 ชนิดเป็น 39 ชนิด และสิ่งมีชีวิตในดินที่พบมีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศดินและคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีของดินโดยเฉพาะความเค็มของดินมีความสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิตในดิน สำหรับคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีของดิน พบว่า หลังจากมีการปลูกไม้ยืนต้น 4 ปี ค่าปริมาณอินทรียวัตถุ,ค่าปริมาณไนโตรเจนในดิน,ค่าความสามารถความดูดซับประจุบวกมีค่าสูงขึ้นแสดงว่าความอุดมสมบูรณ์ในดินเพิ่มขึ้น โดยมีค่าอินทรียวัตถุเฉลี่ย 1.0 % (ก่อนปลูกไม้ยืนต้นมีค่า 0.42 %) ค่าความสามารถในการดูดซับประจุบวกมีค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเท่ากับ 6.4 c mol(+)/kg(ก่อนปลูกไม้ยืนต้นมีค่า 2.63 c mol(+)/kg) ค่าการนำกระแสไฟฟ้าลดลงโดยมีค่าเฉลี่ย 0.03 dS/m (ก่อนปลูกไม้ยืนต้นมีค่า 6.23 dS/m)แต่ปริมาณธาตุอาหารหลัก (N,P,K) จัดอยู่ในระดับต่ำยกเว้นปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดในดินมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น(จาก 0.01% เป็น 0.14%)ระดับน้ำใต้ดินเพิ่มและลดลงตามฤดูกาล โดยในฤดูแล้งระดับน้ำใต้ดินจะลึกกว่าในฤดูฝนและเปลี่ยนแปลงไปตามระดับความลาดชัน โดยพบว่าระดับน้ำใต้ดินจะลึกเพิ่มขึ้นในบริเวณพื้นที่ความลาดชันสูง สรุปดินมีค่าการนำไฟฟ้าและค่าปริมาณโซเดียมที่แลกเปลี่ยนได้ลดลงและพบระดับน้ำใต้ดินลดล
Effect of using testers for evaluation waxy corn lines in a hybrid development program
No full textChoice of tester is important in the evaluation of lines for potential use in production hybrids. The objectives of this study were to determine the relative merits of two types of testers for evaluating waxy corn lines and 2) to evaluate waxy corn breeding lines in a hybrid development program. Eighteen S2 lines were crossed to two genetically narrow-base testers, inbred “101L” and hybrid “BW854” and to two genetically broad-base testers, “SLE” and “VNLE” in North Carolina mating design I. The parental lines and their 72 crosses were evaluated using Randomized Complete Block Design with 3 replications in the rainy season (May-August) 2010 at experimental Farm of Khon Kaen University. The results indicated that narrow genetic base tester can be effectively used to identify lines better than broad base tester. Two testers, “BW854” and “VNLE” were identified as the suitable testers for this breeding program. Five lines, “A5HJDL11”, “A5HJDL3”, “KND5”, “KNDs41” and “A5BW2” have high potential for further development of elite inbred lines.ในการปรับปรุงพันธุ์ลูกผสม การเลือกใช้พันธุ์ทดสอบในการประเมินสายพันธุ์ มีความสำคัญในขั้นตอนของการพัฒนาสายพันธุ์แท้เพื่อสร้างพันธุ์ลูกผสม การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อจำแนกพันธุ์ทดสอบสองชนิดในการประเมินสายพันธุ์ และ 2) เพื่อประเมินสายพันธุ์ที่มีศักยภาพในโปรแกรมการพัฒนาพันธุ์ข้าวโพดข้าวเหนียว โดยการนำพันธุ์ทดสอบที่มีฐานพันธุกรรมกว้าง 2 พันธุ์ คือ พันธุ์ SLE และ VNLE และฐานพันธุกรรมแคบ 2 พันธุ์ คือ สายพันธุ์แท้ 101L และพันธุ์ลูกผสม BW854 สร้างคู่ผสมทอปครอสกับข้าวโพดข้าวเหนียวชั่วรุ่น S2 จำนวน 18 สายพันธุ์ โดยใช้วิธี North Carolina mating design I ได้ลูกผสมทั้งหมด 72 คู่ผสม ทำการปลูกประเมินในฤดูฝน ระหว่างเดือนกรกฎาคม ถึง กันยายน 2553 ณ หมวดพืชผัก คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วางแผนการทดลองแบบ Randomized Complete Block จำนวน 3 ซ้ำผลจากการศึกษา พบว่า พันธุ์ทดสอบที่มีฐานพันธุกรรมแคบสามารถจำแนกสายพันธุ์ได้ดีกว่าพันธุ์ทดสอบที่มีฐานพันธุกรรมกว้าง และพบว่า พันธุ์ BW854 และพันธุ์ VNLE เป็นพันธุ์ทดสอบที่ดีเหมาะสำหรับใช้ในโครงการปรับปรุงพันธุ์ข้าวโพดข้าวเหนียวลูกผสม โดยสายพันธุ์ A5HJDL11, A5HJDL3, KND5, KNDs41 และ A5BW2 มีศักยภาพในการพัฒนาสายพันธุ์แท้เพื่อสร้างพันธุ์ลูกผสมต่อไ
Preference test of sweet potato weevil (Cylas formicarius F.) on various varieties of sweet potatoes
No full textDamaging observation in term of preference of sweet potato weevil (Cylas formicarius F.) on 219 varieties of sweet potato was conducted at Pijit Agricultural Research and Development Center, Pijit province, as well as laboratory preference test using no choice method, the relationship among infestation level, sweet potato color, %dried weight latex, %dried weight tube and containing of phenolic compound were also conducted. The result showed that, the sweet potato weevil infested various colors of sweet potatoes with non-statistically significant differences at 95%. Out of 14 varieties were infested with low level, less than 37.5%, such as Edok, Triyoke, Pakan-2, Khai Trad, Khai Nakorn-2, Kanlasin, Lheungbanlung, Khai Chaingmai, Banyang, Banyang-9, S0183, CIP-35-5, BB95040-16 and CIP-14-1. The infestation levels were of negative correlation with %dried weight latex and %dried weight tube with the statistically significant difference at 95% as well as were of negative correlation with phenolic compound with the statistically significant difference at 99% which showed the correlation coefficients, r = -0.55, -0.60 and -0.83, respectively. The obtained study provided important information in order to improve resistant sweet potato variety against the weevil.จากการศึกษาความชอบในการเข้าทำลายของด้วงงวงมันเทศ (Cylas formicarius F.) บนมันเทศ 219 พันธุ์ ในสภาพแปลงปลูก ณ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรพิจิตร จังหวัดพิจิตร และการศึกษาความชอบในการกินหัวมันเทศสดในพันธุ์ที่ผ่านการคัดเลือก ในห้องปฏิบัติการแบบ No-Choice รวมถึงศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการทำลายกับโทนสีของหัวมันเทศ เปอร์เซ็นต์น้ำหนักยางแห้ง เปอร์เซ็นต์นน้ำหนักหัวมันแห้ง และปริมาณสารประกอบฟีนอลิก พบว่าด้วงงวงมันเทศชอบเข้าทำลายหัวมันเทศที่มีโทนสีต่างๆ ไม่แตกต่างกันทางสถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% มันเทศ 14 สายพันธุ์ มีการทำลายของด้วงงวงมันเทศในสภาพแปลงไม่เกิน 37.5% ได้แก่ พันธุ์อีดก, มันไทรโยค, ป้าก้าน-2, มันไข่ตราด, มันไข่นครฯ-2, กาฬสินธุ์, มันเหลืองบ้านหลวง, มันไข่เชียงใหม่, บ้านแยง, บ้านแยง-9, S0183, CIP-35-5, BB95040-16 และ CIP-14-1 โดยพันธุ์มันเทศข้างต้นมีความสัมพันธ์ทางด้านลบกับเปอร์เซ็นต์นน้ำหนักยางแห้งและเปอร์เซ็นต์น้ำหนักหัวมันแห้ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 95% และมีความสัมพันธ์ทางด้านลบกับปริมาณสารประกอบฟีนอลิก อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ 99% โดยมีค่าสหสัมพันธ์ r เท่ากับ -0.55, -0.60 และ -0.83 ตามลำดับ ผลการศึกษาสามารถนำมาใช้ประโยชน์เพื่อการปรับปรุงพันธุ์มันเทศที่ต้านทานต่อด้วงงวงมันเท
Conservation, regeneration, characterization and evaluation of mungbean and wild Vigna spp. collection Year 2009
No full textThis research is part of the project for conservation and utilization of field crops genetic resources of the Thai Department of Agriculture and the budget is partly supported by the Global Crop Diversity Trust of FAO. The project was conducted in 2009-2010 and aimed to conserve, regenerated, characterize and evaluate genetic
resources of wild Vigna species. Being viny and indeterminate type, a total of 94 accessions from 19 species were grown in pots at Chai Nat Field Crops Research Center. The data were collected following the descriptors of IBPGR for mungbean. Photos were taken during at each stage of growth for a database management. The results showed that, given the differences in their own genetics, in situ conservation sites, soil type, microclimate and imposed threats, the morphological characteristics and agronomic traits of wild Vigna species varied dramatically. For example, terminal leaflet shapes varied from cuneate to ovate-lanceolate, ovate or deltoid. Petal colour, the typical characteristic of the subgenus Ceratotropis, varied from light to dark yellow. The number of days to first harvest varied between 49 to 122 days (average 77±18 days). For agronomic traits, the number of pod per plant was from 8 to 175 pods (average 62±42 pods). The number of seed per pod varied between 5-14 seeds (average 9±2 seeds/pod). Seed size varied between 5-82 g (average 24±14 g/1000 seeds). Seed weight per plant varied between 0.5-23 g/plant (average 8.7±6.2 g/plant) while the total seed yield was from 0.5-67.8 g (average 26±18.6 g). The morphological characteristics and agronomic traits were then recorded in a database for a sustainable and efficient use in breeding programmes. Some of these wild Vigna genetic resources were also deposited in the Thai genebank for a safety duplication.งานวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์เชื้อพันธุกรรมพืชไร่ของกรมวิชาการเกษตร โดยได้รับงบสนับสนุนงานวิจัยส่วนหนึ่งจาก Global Crop Diversity Trust ของ FAO โครงการนี้ดำเนินการระหว่างปี 2552-2553 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออนุรักษ์ ฟื้นฟู จำแนก และประเมินคุณค่าเชื้อพันธุกรรมถั่วเขียวและถั่วป่า ในสกุลใกล้เคียงจำนวน 94 สายพันธุ์ จาก 19 ชนิด ดำเนินงานที่ศูนย์วิจัยพืชไร่ชัยนาทโดยปลูกในกระถาง เก็บข้อมูลตาม Mungbean Descriptors ของ IBPGR รวมทั้งถ่ายภาพของพืชในขั้นตอนการเจริญเติบโตต่างๆ
เพื่อจัดทำเป็นฐานข้อมูล พบว่า ลักษณะทางสันฐานวิทยาและลักษณะทางการเกษตรของสายพันธุ์ถั่วป่ามีความแตกต่างกันอย่างเด่นชัด เนื่องจากความแตกต่างของพันธุกรรม แหล่งอยู่อาศัย ชนิดของดิน สภาพภูมิอากาศและสภาพการถูกคุกคาม เช่น รูปร่างของใบแปรปรวนจากรูปลิ่ม รูปใบหอกแกมรูปไข่ จนถึงรูปไข่ หรือรูปคล้ายสามเหลี่ยม สีของกลีบดอกซึ่งเป็นลักษณะเด่นของ subgenus Ceratotropis แปรปรวนจากสีเหลืองอ่อนจนถึงเหลืองเข้ม อายุจนถึงวันเก็บเกี่ยวครั้งแรกอยู่ระหว่าง 49 ถึง 122 วัน (เฉลี่ย 77±18 วัน) สำหรับลักษณะทางการเกษตร จำนวนฝักต่อต้นอยู่ระหว่าง 8 ถึง 175 ฝัก (เฉลี่ย 62±42 ฝัก) จำนวนเมล็ดต่อฝัก 5-14 เมล็ด (เฉลี่ย 9±2 เมล็ดต่อฝัก) น้ำหนัก 1000 เมล็ดอยู่ระหว่าง 5-82 กรัม (เฉลี่ย 24±14 กรัม/1000 เมล็ด) น้ำหนักเมล็ดต่อต้นอยู่ระหว่าง 0.5-23 กรัม (เฉลี่ย 8.7±6.2กรัม) ในขณะที่น้ำหนักเมล็ดรวมอยู่ระหว่าง 0.5-67.8 กรัม (เฉลี่ย 26±18.6 กรัม) ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและลักษณะทางการเกษตรที่บันทึกนี้ ได้จัดทำเป็นฐานข้อมูลเพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนในการปรับปรุงพันธุ์ให้มีประสิทธิภาพ เชื้อพันธุกรรมที่ทำการจำแนกและประเมินคุณค่าแล้ว บางส่วนคัดเลือกเข้าสู่โครงการปรับปรุงพันธุ์ ส่วนที่เหลือนำเข้าเก็บรักษาที่ธนาคารเชื้อพันธุ์พืชของกรมวิชาการเกษตรเพื่อการอนุรักษ์ต่อไ