Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Twenty five - year of compost deposit, Mother Land gives good and sustainable yield of Hom Mali Rice
No full textSurin Rice Research Center conducted a long-term experiment of rice straw compost and chemical fertilizer applied continuously for 25 years from 1976-2000 then stop applying any fertilizer from 2001-2010 in loamy sand infertile soil. Split plot design with 3 replications was used. Two main plots were with and without chemical fertilizer at the rate of 8-4-4 kg of
N-P2O5-K2O kg/rai. Subplots were 5 rates of rice straw compost. RD7 rice variety was planted continuously for 22 years, then replaced by KDML105 variety to test the accumulated deposit of fertilizer.
The results of the 25 years applied fertilizer, average rice yield of only chemical fertilizer applied was 523 kg/rai, which was 37.6% higher than without any fertilizer. The application of only compost at the rate of 500, 1,000, 1,500 and 2,000 kg/rai produced yield of 448, 501, 529, and 558 kg/rai, respectively whereas combined with chemical fertilizer produced yield of 613, 633, 663, and 690 kg/rai, respectively. Yield increased as increasing the rate of rice straw compost.
Soil analysis after 26 years of continuously compost allocation was found to be increased in soil pH, organic matter, P and K with increasing the rate of rice straw compost. The application of 2,000 kg/rai compost with chemical fertilizer resulted in 1.97% soil had organic matter, 58 and 13 mg/kg soil P and K, respectively.
After stop application fertilizer for 10 years, average yield of KDML 105 without any fertilizer plot was 408 kg/rai and with only chemical fertilizer residue was 453 kg/rai . Average rice yield of only compost deposit at the rate of 500, 1,000, 1,500 and 2,000 kg/rai were 462, 508, 523 and 545 kg/rai, respectively whereas compost with chemical fertilizer deposit rice yield were 486, 506, 532 and 534 kg/rai, respectively. These results showed that long term application of compost or compost combine with chemical fertilizer can still enhance higher yield than those of application only chemical fertilizer. Hopefully, Mother land still give us good yield of Hom Mali Rice in compost deposit field for many more years.ศูนย์วิจัยข้าวสุรินทร์ได้ทดลองใส่ปุ๋ยหมักฟางข้าวและปุ๋ยเคมีระยะยาวติดต่อกันนาน 25 ปี ตั้งแต่ปี 2519-2543 แล้วหยุดใส่ปุ๋ยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544-2553 ในนาดินทรายปนดินร่วน ความอุดมสมบูรณ์ต่ำ วางแผนการทดลองแบบ split plot จำนวน 3 ซ้ำ มี 2 ปัจจัยหลักคือไม่ใส่ปุ๋ยเคมี กับใส่ปุ๋ยเคมีอัตรา 8-4-4 กิโลกรัม ของ N-P2O5-K2O ต่อไร่ ปัจจัยรองคือใส่ปุ๋ยหมักฟางข้าว 5 อัตรา ปี พ.ศ. 2519-2540 ปลูกข้าวพันธุ์ กข7 ต่อมาปลูกพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 เพื่อทดสอบผลการสะสมของปุ๋ย
ผลการทดลอง 25 ปี ที่ใส่ปุ๋ยผลผลิตข้าวเฉลี่ย เมื่อใส่ปุ๋ยเคมีอย่างเดียวได้ 523 กิโลกรัมต่อไร่ สูงกว่าแปลงไม่ใส่ปุ๋ยซึ่งได้ผลผลิต 380 กิโลกรัมต่อไร่ 37.6 เปอร์เซ็นต์ การใส่ปุ๋ยหมักอย่างเดียวอัตรา 500, 1,000, 1,500 และ 2,000 กิโลกรัมต่อไร่ ได้ผลผลิตข้าว 448, 501, 529 และ 558 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ แต่เมื่อใส่ปุ๋ยเคมีร่วมกับการใส่ปุ๋ยหมักได้ผลผลิต 613, 633, 663 และ 690 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ
ผลวิเคราะห์ดินหลังการเก็บเกี่ยวข้าวปีที่ 26 พบว่า ความเป็นกรดเป็นด่าง ปริมาณอินทรียวัตถุ ฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมในดินเพิ่มขึ้นตามอัตราปุ๋ยหมักฟางข้าวที่เพิ่มขึ้น เมื่อใส่ปุ๋ยหมัก 2,000 กิโลกรัมต่อไร่ ร่วมกับปุ๋ยเคมี ดินมีอินทรียวัตถุสูงสุด 1.96 เปอร์เซ็นต์ ฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมมีปริมาณ 58 และ 13 มิลลิกรัมต่อดิน 1 กิโลกรัม ตามลำดับ
เมื่อหยุดการใส่ปุ๋ย 10 ปี พบว่าผลผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 เฉลี่ยจากแปลงที่ไม่เคยใส่ปุ๋ยและเคยใส่ปุ๋ยเคมีอย่างเดียวได้ 408 และ 453 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ผลสะสมของปุ๋ยหมักอย่างเดียวอัตรา 500, 1,000, 1,500 และ 2,000 กิโลกรัมต่อไร่ ได้ผลผลิต 462, 508, 523 และ 545 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ผลสะสมของปุ๋ยเคมีร่วมกับปุ๋ยหมักได้ผลผลิต 486, 506, 532 และ 535 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ซึ่งพบว่าการใส่ปุ๋ยหมักหรือการใส่ปุ๋ยหมักร่วมกับปุ๋ยเคมีในระยะยาวยังสามารถรักษาระดับผลผลิตที่ดีกว่าการใช้ปุ๋ยเคมีเพียงอย่างเดียว พวกเราหวังว่าแม่ธรณีจะให้ผลผลิตข้าวในนาที่ใส่ปุ๋ยหมักดีไปอีกหลายป
Appropriated technology for Pathumthani 1 (PTT1) rice production for reduced brown planthopper (BPH) infestation
No full textPTT1 rice production in Suphan Buri province has occupied in approximately600,000 rais. Most of them were in Derm Bang Nang Buat, Sam Chuk and Sri Prachan which were irrigated area, that can grow rice throughout the year. As a result, BPH infestation wais very seriously in 2009. Therefore, Rice Department recommended farmers to plant resistant varieties in stead of PTT1. However, some farmers still planted PTT1 because of its high price. In order to assist farmers to be able to grow PTT1 as they liked,. Suphan Buri Rice Research Center initiated integrate technology that wassuitable for PTT1 rice production withappropriated seed rate, fertilizer application based on soil analysis, leaf color chart and integrated pest management. An experiment was therefore conducted in dry season 2010 in farmer’s field, Derm Bang Nang Baut, Suphan Buri province. The results showed that, this recommended technologycould reduce BPH infestation. In addition , rice production cost was reduced, particularly, cost of pesticides, leading to food safety and good environment that will be benefit to both producers and consumers as well.จังหวัดสุพรรณบุรีมีพื้นที่ปลูกข้าวปทุมธานี 1 ประมาณ 6 แสนไร่ ส่วนใหญ่ปลูกในอำเภอเดิมบางนางบวช สามชุก และศรีประจันต์ ซึ่งเป็นพื้นที่นาชลประทาน สามารถปลูกข้าวได้ตลอดทั้งปี ทำให้เกิดปัญหาการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในปี พ.ศ.2552 ซึ่งกรมการข้าวได้แนะนำให้เปลี่ยนพันธุ์ข้าวพันธุ์ใหม่ที่ต้านทานเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล แต่เกษตรกรบางรายไม่ยอมเปลี่ยน เนื่องจาก ราคาผลผลิตของพันธุ์ปทุมธานี 1 มีราคาสูงกว่า ดังนั้นเพื่อเป็นการสร้างทางเลือกให้เกษตรกรที่นิยมการปลูกข้าวปทุมธานี 1 ยังวิเคราะห์ดิน การใช้แผ่นเทียบสีใบข้าว และการป้องกันกำจัดศัตรูพืชแบบผสมผสาน ทำการทดสอบเทคโนโลยีดังกล่าวในฤดูนาปี พ.ศ.2553 ที่แปลงของเกษตรกร ต.นางบวช อ.เดิมบางนางบวช จ.สุพรรณบุรี ผลการทดสอบพบว่าการใช้เทคโนโลยีดังกล่าว สามารถลดปัญหาการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในแปลงนาของเกษตรกรได้ และยังช่วยลดต้นทุนการผลิตของเกษตรกร โดยเฉพาะต้นทุนการผลิตด้านสารเคมีป้องกันกำจัดแมลงศัตรูข้าว ซึ่งทำให้ได้ผลผลิตข้าวที่ปลอดภัยทั้งกับตัวเกษตรกร ผู้บริโภค และปลอดภัยต่อสิ่งแวดล้อมด้ว
Higher efficiency and cost reduction of rice production in Phitsanulok province
No full textCurrently, the rice production cost trends to be increased caused by the higher use rate of seed, fertilizer and pesticides. Technology transfer to properly reduce the rice production cost in specific area and organize community sample model was conducted using public hearing, area analysis, farmer representative selection, technology transfer, demonstration activities and acceptable evaluation at Tumbol Thachang, Amphur Prompiram, Phitsanulok province. Twelve techniques related to the rate of seed use as major factor and integrated pest control and fertilizer application as minor factor were performed in 300 rai extention area and 20 rai farm practice area. The result revealed that the total of 50 farmers joined this program could reduce rice production cost from 4,950 Bath per rai to 3,350 Bath per rai. The lowest production cost at 3,974 Bath per rai was found when seed drilling technique were applied at 10 kilogram per rai with integrated pest control program and the use of fertilizer based on soil fertility analysis was applied. In addition, most of farmers (90.4%) satisfied and accepted this introduced technology.การผลิตข้าวของเกษตรกรในปัจจุบัน มีแนวโน้มใช้ต้นทุนการผลิตต่อไร่สูงขึ้น จากการเพิ่มปัจจัยการผลิตที่สาคัญ ได้แก่ อัตราการใช้เมล็ดพันธุ์ การใช้ปุ๋ยเคมี การใช้สารเคมีป้องกันกาจัดโรคและแมลงศัตรูข้าว การถ่ายทอดเทคโนโลยีการลดต้นทุนที่เหมาะสมเฉพาะพื้นที่และจัดทาชุมชนต้นแบบ จึงมีความจาเป็นอย่างยิ่ง โดยดาเนินการในพื้นที่ ตาบลท่าช้าง อาเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ทาการ ประชาพิจารณ์ วิเคราะห์พื้นที่ คัดเลือกเกษตรกร ถ่ายทอดเทคโนโลยี จัดงานรณรงค์สาธิต ประเมินผลการยอมรับ จัดทาแปลงส่งเสริม จานวน 300 ไร่ และแปลงเรียนรู้ จานวน 20 ไร่ แบ่งเป็น 12 กรรมวิธี มีปัจจัยหลัก คือ อัตราการใช้เมล็ดพันธุ์ ปัจจัยรอง คือ การจัดการศัตรูข้าว และการใช้ปุ๋ย ผลการดาเนินงาน มีเกษตรกรเข้าร่วมโครงการ จานวน 50 ราย สามารถลดต้นทุนเฉลี่ย จาก 4,950 บาทต่อไร่ เป็น 3,350 บาทต่อไร่ การจัดทาแปลงเรียนรู้ พบว่า การปลูกแบบหยอดเมล็ดพันธุ์อัตรา 10 กิโลกรัมต่อไร่ ร่วมกับการจัดการศัตรูข้าวแบบผสมผสาน และใช้ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน มีค่าเฉลี่ยต้นทุนต่อไร่ต่าที่สุด 3,974 บาทต่อไร่ และเกษตรกรร้อยละ 90.4 มีความพึงพอใจ และยอมรับเทคโนโลย
Survey and evaluation on rice seed quality in Mae Hong Son province
No full textSurvey and evaluation on rice seed quality in Mae Hong Son Province were
conducted during 2009-2010. The survey aimed to investigate farmer’s practices on rice seed production and uses, seed demand and problems as well as to monitor farmers after using good seed. Three groups of people were interviewed consisted of seed producers and sellers, farmers who used their own seed and farmers who used good seed. The result showed that most of the seed samples were unqualified as compared to the Rice Department seed standard. The major problems found were seed impurity and mixed of foreign materials. There was only one group of farmers producing and selling rice seed in Mae Hong Son and they were faced with problems on revolving fund and group management. The favorite rice varieties among farmers were RD21 and KDML105 owing to its high yield and good cooking quality. Among farmers’ practices, seeds were usually sown without germination test and transplanting was commonly done by hands. The off type rice was eliminated twice at heading and before harvesting. The major rice production constraints were blast and white backed plant hopper. Harvesting was normally done by hands and seeds were kept for the next season.การสำรวจและประเมินคุณภาพของเมล็ดพันธุ์ข้าวในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระหว่างปี พ.ศ. 2552-2553 ดำเนินการเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์โดยใช้แบบสอบถาม แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 3 กลุ่มคือ แหล่งที่มีการผลิตและจำหน่าย เกษตรกรทั่วไป และเกษตรกรหลังจากใช้เมล็ดพันธุ์ดี สุ่มตัวอย่างเมล็ดพันธุ์ข้าว นำมาวิเคราะห์คุณภาพ เพื่อให้ทราบถึงภาพรวมสภาพการผลิตและการใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวของเกษตรกรในจังหวัดแม่ฮ่องสอน รวมไปถึงทำให้ทราบความต้องการพันธุ์ข้าว ปัญหาการใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวของเกษตรกรทั่วไป ติดตามเกษตรกรหลังจากการใช้เมล็ดพันธุ์ดี และได้ทราบถึงคุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวที่เกษตรกรใช้เพาะปลูก จากการวิเคราะห์คุณภาพเมล็ดพันธุ์ข้าวของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ส่วนใหญ่ไม่ผ่านมาตรฐานเมล็ดพันธุ์ที่กรมการข้าวกำหนด ทั้งในกลุ่มของแหล่งผลิตและจำหน่าย เกษตรกรทั่วไป และเกษตรกรหลังจากใช้เมล็ดพันธุ์ดี เนื่องจากเมล็ดพันธุ์มีความบริสุทธิ์ต่ำ สิ่งเจือปนสูง แต่มีความงอกและความชื้นผ่านมาตรฐาน แหล่งผลิตและแหล่งจำหน่ายเมล็ดพันธุ์ข้าวในจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีเพียงแห่งเดียวที่ดำเนินกิจการอยู่ พบปัญหาในเรื่องเงินทุนหมุนเวียนและการบริหารจัดการของลุ่ม พันธุ์ข้าวที่นิยมปลูกและมีความต้องการมากคือ พันธุ์ กข21 และพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 เพราะให้ผลผลิตสูงและคุณภาพการหุงต้มดี นำไปลูกโดยไม่มีการทดสอบความงอก พื้นที่นาส่วนใหญ่นอกเขตชลประทานจึงไม่สามารถจัดการน้ำได้ตลอดฤดู ปลูกหนึ่งครั้งต่อปี ปลูกโดยใช้แรงงานปักดำ สำหรับข้าวนาสวน และกระทุ้งด้วยไม้หรือเสียมแล้วหยอดเมล็ดแห้งสำหรับข้าวไร่ ทำการตัดข้าวปนโดยตัด 2
ครั้ง ในระยะออกรวงและก่อนเก็บเกี่ยว แต่ส่วนใหญ่ไม่ทำการตัดข้าวปน พบปัญหาโรคไหม้และเพลี้ยกระโดดหลังขาว เก็บเกี่ยวด้วยแรงงานคน ส่วนใหญ่เกี่ยวแล้วตากในนาวางราย 2-7 วัน และเกี่ยวแล้วตากในนาสุมซัง 3-5 วัน ผลผลิตเก็บไว้ทำพันธุ์บางส่วนผลผลิตเฉลี่ย 533 กิโลกรัมต่อไร
Bue Po Lo: Karen landrace rice in Mae Hong Son province
No full textBue Po Lo, highland paddy rice variety which Karen ethnic groups using widely planted and its emphasis on Highland food security in Mae Hong Son. In 2008, Bue Po Lo samples were surveyed and collected in Mae Hong Son province from the high sea level between 505-1,303 meters source plant. Bue Po Lo is a traditional rice growing for a long time from past to present and maintained by an ancestor. Inheritance and tradition for many generations people together. Bue Po Lo is known from the look and large round seeds, divide into three types by calling the nature of the grain were large, medium and small. They grow single plant species or two or the whole of all kinds. In addition to planting in upland condition, we found that some of “Score” Karen ethnic groups plant in field conditions. By
another name called Bue Pong long. The advantages are higher yield when grown on highland where is cold, strong culm, large panicle and grain, medium, easy threshing, soft hot and cold cooked rice cooking quality, delicious, fluffy, relatively resistant to disease and insects better than other varieties and planted in every landscape. But some areas have problems to blast, gall midge, white planthopper, stem borer and lodging easily, high plant in abundance area. Farmers will be selected rice varieties when mixed or other red rice and cultivated to 4-5 years. They conserve and inherit rice from generation to generation. Some of them located in the village of high sea level up to 700 meters, Bue Po Lo was grown less because they can grow rice RD 21 which is high-yielding rice and some village grow RD21 all. In 2053, there were flowering date during September 16 to October 13, between 94-200 centimeter height, 7-17 panicles per hill and yield differences. Bue Po Lo Mae Na Jang variety is over to yield 845 kilograms per rai. Not significantly different from 50 species, followed by a yield between 650-831 kilograms per rai. But different from 42 varieties (315-
644 kilograms per rai. In 2010 was Po Lo Bue with flowering date between October 17 to 26, 153-146 centimeter height, 8-15 panicles per hill and yield differences. Bue Po Lo Mae La variety was maximum yield of 741 kilograms per rai. Not significantly different statistically. From yielding varieties, followed by 26 species of which yield between 591-715 kilograms per rai. But the difference is statistically significant with other of 66 varieties (144-581 kilograms per rai). In Cooking Quality, Beu Po Lo with low amylose content (soft cooked rice) was 83 varieties, medium amylose content (quite brittle cooked rice) was 83 varieties and found that
sticky, soft and aromatic cooked rice are Bue Po Lo Huay Ma Buab 1, Bue Po Lo Huay Ma Buab 2, Bue Po Lo Ma Hin Luang and Bue Po Lo Mae La Ka 4.บือโป๊ะโละเป็นข้าวนาที่สูงพันธุ์พื้นเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ปกาเกอะญอที่ใช้ปลูกกันอย่างแพร่หลาย และมีความสำคัญด้านความมั่นคงทางอาหารบนพื้นที่สูงในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ปี พ.ศ.2551 ศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอนทำการสำรวจและเก็บตัวอย่างพันธุ์ข้าวบือโป๊ะโละในจังหวัดแม่ฮ่องสอน จำนวน 93 พันธุ์ จากแหล่งปลูกที่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางระหว่าง 505-1,303 เมตร พบว่าข้าวบือโป๊ะโละเป็นข้าวพื้นเมืองที่ปลูกมานานตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีการเก็บรักษาจากบรรพบุรุษและปลูกสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน ข้าว
บือโป๊ะโละถูกเรียกจากลักษณะเมล็ดที่กลมๆ และใหญ่ ซึ่งมีการจำแนกเป็น 3 ชนิด โดยเรียกตามลักษณะของเมล็ดข้าว ได้แก่ บือโป๊ะโละเมล็ดใหญ่ บือโป๊ะโละเมล็ดกลาง และบือโป๊ะโละเมล็ดเล็ก มีการปลูกชนิดเดียว หรือทั้ง 2 ชนิด หรือทุกชนิด นอกจากการปลูกในนายังพบว่ากะเหรี่ยงสกอร์บางหมู่บ้านปลูกในสภาพไร่ โดยเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า บือโปงโลง ข้าวพันธุ์บือโป๊ะโละมีข้อดีคือ ให้ผลผลิตสูงเมื่อปลูกบนพื้นที่สูงที่มีอากาศหนาว
เย็น ลำต้นแข็ง ไม่ล้มง่าย รวงใหญ่ เมล็ดใหญ่ อายุปานกลาง นวดง่าย คุณภาพการหุงต้มข้าวสุกร้อนและข้าวสุกเย็นอ่อนนุ่ม รสชาติอร่อย หุงขึ้นหม้อ ค่อนข้างต้านทานต่อโรคและแมลงดีกว่าพันธุ์อื่น ปลูกได้ในทุกสภาพพื้นที่ แต่บางพื้นที่ยังพบปัญหาโรคไหม้คอรวง แมลงบั่ว เพลี้ยกระโดดหลังขาว หนอนกอ และต้นสูง ล้มง่ายในพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์มาก เกษตรกรจะทำการคัดพันธุ์เมื่อมีข้าวพันธุ์อื่น ข้าวแดงปน หรือปลูกไปแล้ว 4-5 ปี บน
พื้นที่สูงมีการอนุรักษ์ และจะสืบทอดจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน แต่บางหมู่บ้านที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางไม่เกิน 700 เมตร มีการปลูกพันธุ์บือโป๊ะโละลดลง เนื่องจากสามารถปลูกข้าวพันธุ์ กข21 ซึ่งให้ผลผลิตสูง และบางหมู่บ้านปลูกข้าวพันธุ์ กข21 ทั้งหมด
เมื่อปลูกเปรียบเทียบผลผลิต ในปี พ.ศ. 2552 พบว่า ข้าวนาที่สูงพันธุ์บือโป๊ะโละมีวันออกดอกระหว่างวันที่ 16 กันยาน-13 ตุลาคม ความสูงระหว่าง 94-200 เซนติเมตร จำนวนรวงต่อกอ 7-17 รวงต่อกอ และให้ผลผลิตแตกต่างกัน บือโป๊ะโละแม่นาจางเหนือให้ผลผลิตสูงสุด 845 กิโลกรัมต่อไร่ ไม่แตกต่างจากบือโป๊ะโละพันธุ์ที่ให้ผลผลิตรองลงมา จำนวน 50 พันธุ์ ซึ่งให้ผลผลิตระหว่าง 650-831 กิโลกรัมต่อไร่ แต่แตกต่างจากบือโป๊ะโละพันธุ์อื่น จำนวน 42 พันธุ์ (315-644 กิโลกรัมต่อไร่) ปี พ.ศ. 2553 พบว่า ข้าวนาที่สูงพันธุ์บือโป๊ะโละมีวันออกดอกระหว่าง 17-26 ตุลาคม ความสูงระหว่าง 153-146 เซนติเมตร จำนวนรวงต่อกอ 8-15 รวงต่อกอและให้ผลผลิตแตกต่างกัน บือโปะโละแม่ละ 1 ให้ผลผลิตสูงสุด 741 กิโลกรัมต่อไร่ ไม่แตกต่างทาง สถิติจากพันธุ์ที่ให้ผลผลิตรองลงมา จำนวน 26 พันธุ์ ซึ่งให้ผลผลิตระหว่าง 591-715 กิโลกรัมต่อไร่ แต่แตกต่าง
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับบือโป๊ะโละพันธุ์อื่น จำนวน 66 พันธุ์ (144-581 กิโลกรัมต่อไร่) คุณสมบัติทางเคมีเป็นข้าวที่มีปริมาณอมิโลสต่ำกว่า 20 เปอร์เซ็นต์ซึ่งข้าวสุกนุ่ม จำนวน 83 พันธุ์ และมีปริมาณอมิโลสมากกว่า 20 เปอร์เซ็นต์ซึ่งข้าวสุกค่อนข้างร่วน จำนวน 10 พันธุ์ และพบว่าเป็นข้าวหอม ข้าวสุกเหนียวและนุ่ม จำนวน 4 พันธุ์ คือ บือโป๊ะโละห้วยมะบวบ1, บือโป๊ะโละห้วยมะบวบ2, บือโป๊ะโละมะหินหลวง และบือโป๊ะโละแม่ลาก๊ะ
Conservation, regeneration, characterization and evaluation of blackgram (Vigna mungo) genetic resources for bean sprout breeding programme
No full textThis research is part of the conservation and utilization of field crops genetic resources project of the Thai Department of Agriculture and the research budget was partly supported by the Global Crop Diversity Trust of FAO during 2009-2010. The objectives of the research were to conserve, regenerate, characterize and evaluate
blackgram genetic resources. One hundred accessions of blackgram were grown in an experimental plot at Chai Nat Field Crops Research Center in 2009. The planting area of 2x5 sq.m was assigned per accession. The data were recorded following the mungbean descriptors of International Board for Plant Genetic Resources. (IBPGR) Photos were taken at each stage of growth for a database collection. It was found that seed yield per plant of blackgram was 4.7-37.9 g (average 14.6±6.97 g) while seed yield per plot (5 sq.m) varied between 139.7-1,135.6 g (average 439.3±209.1 g). Seed size varied from 30-57 g (average 45.7±5.5 g/1000 seeds). Plant height ranged from 63-162 cm. (average 118±20 cm.) and the number of pod/plant was 17-103 pods (average 47±20.4 pods). The number of seed/pod was 6-8 seeds (average 7±0.5 seed). The day to 50% flowering was 32-87 days (average 63±13 days) while the maturity ranged from 63-118 days (average 94±13 days). Most of the terminal leaflet shape was deltate (98 accs.). Most of the petal colour was yellow (82 accessions.) and the rest was greenish yellow. Most of the mature pod colour was dark brown (49 accessions.) followed by black (31 accessions.) and the rest was brown whereas the seed coat colour of all accessions was black. Twenty accessions were selected for later evaluation in the bean sprout breeding programme. The rest were deposited for safety duplication at the genebank of the Thai Department of Agriculture.งานวิจัยนี้ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์เชื้อพันธุกรรมพืชไร่ของกรมวิชาการเกษตร ดำเนินการในถั่วเขียวผิวดำ ( Vigna mungo ) ได้รับงบสนับสนุนงานวิจัยบางส่วนจาก Global Crop Diversity Trust ของ FAO ระหว่างปี 2552-2553 มีวัตถุประสงค์เพื่ออนุรักษ์ ฟื้นฟู จำแนก และประเมินคุณค่าเชื้อพันธุกรรมถั่วเขียวผิวดำจำนวน 100 สายพันธุ์ ดำเนินงานที่ ศวร.ชัยนาท ในปี 2552 พื้นที่ปลูก 2x5 ตรม.ต่อสายพันธุ์ เก็บข้อมูลตาม Mungbean Descriptors ของ IBPGR (1980) รวมทั้งถ่ายภาพของพืชในขั้นตอนการเจริญเติบโตต่างๆ เพื่อจัดทำเป็นฐานข้อมูลพืช พบว่า ผลผลิตต่อต้นของถั่วเขียวผิวดำอยู่ระหว่าง 4.7-37.9 กรัม (เฉลี่ย 14.6±6.97 กรัม) ส่วนผลผลิตต่อแปลงย่อยอยู่ระหว่าง 139.7-1,135.6 กรัม (เฉลี่ย 439.3±209.1 กรัม) น้ำหนัก 1,000 เมล็ดอยู่ระหว่าง 30-57 กรัม (เฉลี่ย 45.7±5.5 กรัม) ความสูงต้นอยู่ระหว่าง 63-162 ซม. (เฉลี่ย 118±20 ซม.) จำนวนฝักต่อต้นอยู่ระหว่าง 17-103 ฝัก (เฉลี่ย 47±20.4 ฝัก) จำนวนเมล็ดต่อฝักอยู่ระหว่าง 6-8 เมล็ด (เฉลี่ย 7±0.5 เมล็ด) อายุถึงวันดอกบาน 50 เปอร์เซ็นต์อยู่ระหว่าง 32-87 วัน (เฉลี่ย 63±13 วัน) อายุเก็บเกี่ยวอยู่ระหว่าง 63-118 วัน (เฉลี่ย 94±13 วัน) รูปร่างใบส่วนใหญ่เป็นแบบ สามเหลี่ยม (98 สายพันธุ์) สีดอกส่วนใหญ่มีสีเหลือง (82 สายพันธุ์) ที่เหลืออีก 18 สายพันธุ์มีสีเหลืองอมเขียว สีของฝักแก่ส่วนใหญ่มีสีน้ำตาลเข้ม (49 สายพันธุ์) รองลงมามีสีดำ (31 สายพันธุ์) ที่เหลือมีฝักสีน้ำตาล ส่วนเมล็ดมีสีดำทั้งหมด จากข้อมูลที่บันทึก พบว่า มี 20 สายพันธุ์ ที่มีความดีเด่นด้านผลผลิตและขนาดเมล็ด และได้รับการคัดเลือกเข้าสู่โครงการปรับปรุงและพัฒนาพันธุ์เพื่อการเพาะถั่วงอกต่อไป ส่วนสายพันธุ์ที่ไม่ได้รับการคัดเลือก ได้นำเข้าเก็บรักษาที่ธนาคารเชื้อพันธุ์พืชของกรมวิชาการเกษตรเพื่อการอนุรักษ
Antioxidant capacity and total phenolics of peanut testae
No full textPeanut testae or peanut skins are normally discarded as a by-product of peanut processing. Peanut testae contain some beneficial phytochemicals that can show the antioxidant effect in vitro and in food. Therefore, the aim of this study was to determine the antioxidant capacity of the peanut testae of 9 peanut varieties. The average amount of peanut testa was 3.62 ± 0.80 % of whole seed. The average moisture content of peanut testae was 11.00 ± 0.90 %. The methanol extracts of peanut testae exhibited the ability to scavenge both DPPH radical and hydroxyl
radical in vitro . The total phenolic contents of peanut testae were 6,267.70 – 10,292.08 mg GAE/100 g, with an average of 8,554.97 ± 1,264.80 mg GAE/100 g. The total phenolics of peanut testae exhibited a negative correlation with IC50 values of peanut testa methanol extracts obtained from both DPPH assay and deoxyribose assay, by giving the correlation coefficient (r) values of -0.69 and -0.64, respectively. This implied the positive relationship between total phenolics and antioxidant capacity of peanut testae.
Keywords: peanut testa, antioxidant capacity, total phenolicsเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสงมักจะถูกแยกทิ้งไปในการแปรรูปถั่วลิสง ซึ่งเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสงนี้ประกอบไปด้วยสารพฤกษเคมีที่มีประโยชน์ ซึ่งสามารถต้านการเกิดออกซิเดชันทั้งในหลอดทดลองและในอาหาร การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันของเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสง 9 สายพันธุ์ ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า เยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสงมีน้ำหนักโดยเฉลี่ยเท่ากับ 3.62 + 0.80% ของน้ำหนักถั่วทั้งเมล็ด และมีความชื้นโดยเฉลี่ยเท่ากับ 11.00 + 0.90 % สารสกัดด้วยเมทานอลจากเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสงสามารถยับยั้งอนุมูล DPPH และอนุมูลไฮดรอกซิลได้ในหลอดทดลอง ปริมาณสารฟีโนลิครวมของเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสง 9 สายพันธุ์มีค่าในช่วง 6,267.70 – 10,292.08 mg GAE/100 g โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 8,554.97 + 1,264.80 mg GAE/100 g ปริมาณสารฟีโนลิครวมนี้มีความสัมพันธ์แบบผกผันกับค่า IC50 ของสารสกัดจากเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิสงทั้งจากวิธีที่ใช้ DPPH และ deoxyribose โดยพบว่ามีค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์เท่ากับ -0.69 และ –0.64 ตามลำดับ ซึ่งความสัมพันธ์ดังกล่าวหมายถึง ปริมาณสารฟีโนลิครวมมีความสัมพันธ์โดยตรงกับความสามารถในการต้านการเกิดออกซิเดชันของเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วลิส
ผลของการเสริมเมลามีนหรือยูเรียฟอร์มาลดีไฮด์หรือส่วนผสมของทั้งสองชนิดต่อสมรรถนะการผลิตในไก่ไข่
No full textExperiment was conducted to investigate the effects of melamine or urea-formaldehyde or their mixture on performance in laying hens (19-34 wk of age). Three hundred and twelve ISA Brown laying hens were allocated into thirteen dietary treatments, with four replications and with six hens each were fed with feeding trial for 112 d (4 x 28 d period). The diets were formulated to contain four graded levels (0.25, 0.50, 0.75 and 1.00%) of melamine or urea-formaldehyde (UF) or an equal mixture of both and also with no added for negative control. There were no significant effects on feed intake and survival rate (P>0.05) among each group. Egg production (EP), egg weight (EW), egg mass (EM) and number of egg were decreased (P<0.05), with the greatest decrease in hens fed 1.00% melamine. EP, EW, EM and number of egg decreased linearly (P<0.05) with increasing levels of dietary melamine or UF or their mixture. Hens that are fed on three products were less efficient (P<0.05) in feed conversion ratio compared with the controls. These results indicated that dietary melamine or UF or an equal mixture of both when fed at the level of > 0.75% depressed egg performance in laying hens.การทดลองครั้งนี้เพื่อศึกษาผลการเสริมเมลามีน ยูเรียฟอร์มาลดีไฮด์ (UF) และส่วนผสมของทั้งสองชนิดในอาหารต่อสมรรถนะการผลิตในไก่ไข่อายุ 19-43 สัปดาห์ ใช้ไก่ไข่พันธุ์อีซ่า บราวน์จำนวน 312 ตัว แบ่งเป็น 13 กลุ่มๆละ 4 ซ้ำ แต่ละซ้ำมีไก่ไข่ 6 ตัว สูตรอาหารประกอบด้วยการเสริมเมลามีน หรือ UF หรือส่วนผสมของทั้งสองชนิด 4 ระดับ (0.25, 0.50, 0.75 และ 1.00%) และกลุ่มควบคุมไม่มีการให้สารเสริม ผลการทดลองพบว่า อาหารที่กิน (FI) และอัตราการเลี้ยงรอดในทุกกลุ่มทดสอบไม่มีผลแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) ผลผลิตไข่ (EP) น้ำหนักไข่ (EW) มวลไข่ (EM) และจำนวนไข่ลดลงแตกต่างกันทางสถิติ (P<0.05) และลดลงมากที่สุดเมื่อไก่ไข่เสริมด้วยเมลามีน 1.00% ในสูตรอาหาร EP, EW, EM และจำนวนไข่ลดลงเป็นเส้นตรง (P<0.05) เมื่อระดับเมลามีน UF และส่วนผสมของทั้งสองชนิดในสูตรอาหารเพิ่มขึ้น ไก่ไข่ที่เลี้ยงด้วยอาหารทั้ง 3 ชนิด มีประสิทธิภาพการใช้อาหารลดลง (P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม การทดลองนี้สรุปได้ว่าอาหารที่เสริมเมลามีน UF และส่วนผสมของทั้งสองชนิดในระดับ > 0.75% ทำให้สมรรถนะการผลิตของไก่ไข่ลดล
Crude turmeric extract (Curcuma longa Linn.) supplementation in broiler diets on sensory evaluation of meat
No full textObjective of this study was to determine the effect of crude turmeric extract (Curcuma longa Linn.) supplementation in broiler diets on sensory evaluation of meat. One hundred and twenty 3-week- old male Habbard broilers were randomly allotted into 5 groups according to the level of crude turmeric extract supplementation. Each group consisted of six replications with 4 broilers per replication. Broilers were fed ad libitum with basal diet containing 0, 0.2, 0.4, 0.6 and 0.8% of crude turmeric extract until 6 weeks old. Subsequently, birds were slaughtered and the breast meats were dissected for sensory evaluation by 12 panels. The results revealed that all crude turmeric extract supplementations gave no significant difference in colour and smell of raw meat (P>0.05). The overall acceptance of sensory panels on raw meat from all groups were not significant difference but in a satisfactory to good values (P>0.05). Cooked meat showed no significant difference in tenderness, juiciness, meat flavour, turmeric flavour and overall acceptance (P>0.05).การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลของสารสกัดหยาบจากขมิ้นชัน (Curcuma longa Linn.) ในอาหารไก่กระทงต่อผลการทดสอบทางประสาทสัมผัสของเนื้อไก่ โดยสุ่มไก่กระทงพันธุ์ฮับบาร์ดเพศผู้ อายุ 3 สัปดาห์ จำนวน 120 ตัว แบ่งไก่ทดลองเป็น 5 กลุ่มตามระดับการเสริมสารสกัดหยาบจากขมิ้นชันในสูตรอาหาร ไก่แต่ละกลุ่มแบ่งออกเป็น 6 ซ้ำๆ ละ 4 ตัว อาหารทดลองมี 5 สูตร คือ อาหารที่เสริมสารสกัดหยาบจากขมิ้นชันที่ระดับ 0, 0.2, 0.4, 0.6 และ 0.8% ไก่ทดลองทุกตัวได้รับอาหารและน้ำแบบเต็มที่ (ad libitum) จนมีอายุครบ 6 สัปดาห์ จึงฆ่า และนำเนื้อส่วนอกมาทดสอบทางประสาทสัมผัสโดยใช้ผู้ประเมินจำนวน 12 คน ผลการศึกษาพบว่า การเสริมสารสกัดหยาบจากขมิ้นชันไม่มีผลทำให้เนื้อสดมีระดับคะแนนของสีเนื้อ กลิ่นของเนื้อ และความพอใจต่อเนื้อดิบโดยรวมไม่แตกต่างกัน (P>0.05) โดยอยู่ในช่วงพอใจ ถึง พอใจปานกลาง สำหรับเนื้อสุกผู้ประเมินให้คะแนนความนุ่ม ความชุ่มฉ่ำ กลิ่นรส กลิ่นของขมิ้นชัน และความพอใจโดยรวมไม่แตกต่างกัน (P>0.05
Vacuum cooling process of cos lettuce (Lactuca sativa var. longefolla)
No full textResearch was aimed at studying the optimum vacuum cooling process of cos lettuce precooled from initial core temperature of 19-21 °C to the final core temperature of 4±1 °C. The experiment was carried out in a rectangular vacuum chamber having a volume of 14.98 m3. In the experiment, the final pressures for vacuum-cooled cos lettuce were set at three different levels namely, 5.5, 6.0 and 6.5 millibar. The ressures were were at the final pressure of 0.60 kPa and the holding time of 25 minutes. The total cooling time was 39 minutes and the energy consumption was 4.17 kwh per 200 kilograms of cos lettuce. The electricity cost was 0.067 baht per kilogram of fresh weight. The weight loss during precooled cos lettuce with the previous optimum parameters was 2.58%. The effect of final pressure on cooling time, weight loss percentage and temperature variation of cos lettuce were also investigated. Weight loss occurs during vacuum cooling since the chamber cooling effect directly comes from water evaporation from the produce. Weight loss percentage was closely related to the holding pressure and holding time. For the same holding time, the lower pressure was used, the higher weight loss was experienced. For the same pressure, the longer holding time was used, the higher weight loss was found. again experimented with three levels of holding time; 20, 25 and 30 minutes. The study results illustrated that the optimum operating process parameters for precooling cos lettuce to 4±1°C with initial core temperature of 19-21°