Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Climate changes a challenge for plant breeders: A case study in breeding peanut for drought resistance of Khon Kaen University
No full textBreeding for drought resistance in peanut can reduce aflatoxin contamination. It is also a sustainable strategy to improve both crop productivity and peanut quality under drought conditions for use as a raw material in peanut industry. Peanut breeding program for drought resistance is ongoing at the Faculty of Agriculture, Khon Kaen University. The research project aimed to generate the integrated knowledge about 1) drought resistance mechanisms based on the responses for physiological and morphological characters and 2) the information on the inheritance of drought resistance in peanut. The information obtained will support the peanut breeding program for a more rapid progress in the selection schemes. The project has tested the peanut lines under drought conditions that can occur at all peanut growth stages including early season drought, mid season drought, late season drought and long term drought. The project could identify drought mechanisms and provide the information on the inheritance of drought resistance that will be useful for planning peanut breeding programs for drought resistance. The information can be used for designing breeding strategies for more effective breeding programs. The project was initiated since 2002. As a result of the project, twelve new researchers (5 master degree students and 7 PhD students) have been trained. The collaborative net work was set up and more than 30 publications have been published in the international scientific journals. The research papers have been cited more than 105 times. The further investigations will be focused on 1) the metabolic pathways of adaptation to drought 2) the use of simulation models to predict the responses of roots to drought and 3) the responses of roots to late season drought.การปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิสงให้ทนต่อความแห้งแล้ง ช่วยรักษาผลผลิต และลดการปนเปื้อนสารพิษอะฟลาทอกซินได้ นับเป็นแนวทางที่เพิ่มทั้งปริมาณ และคุณภาพของวัตถุดิบที่จะนำไปใช้แปรรูปของโรงงานผลิตผลิตภัณฑ์ถั่วลิสงได้ อย่างยั่งยืน โครงการปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิสง คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้มีการศึกษาวิจัยการปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิสงให้ทนแล้ง ซึ่งเป็นงานวิจัยที่ทำให้เกิดความรู้ความเข้าใจในเชิงบูรณาการเกี่ยวกับ 1) กลไกการทนแล้งจากการตอบสนองของลักษณะทางสัณฐานวิทยา และสรีรวิทยาของพืชในสภาวะขาดน้ำ รวมทั้ง 2) ข้อมูลด้านพันธุกรรมการถ่ายทอดลักษณะการทนแล้ง เพื่อเป็นการสนับสนุนการปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิงสงทนแล้ง และลดการปนเปื้อนสารพิษอะฟลาทอกซิน ให้มีความก้าวหน้าและประสบผลสำเร็จเร็วขึ้น โดยโครงการฯ ได้มีการศึกษาและทดสอบพันธุ์ถั่วลิสงในสภาวะการกระทบแล้งในช่วงการเจริญเติบโตต่างๆ ได้แก่ ช่วงต้น ช่วงกลาง ช่วงปลายของการเจริญเติบโต และตลอดอายุการเจริญเติบโต ทำให้สามารถระบุกลไกการทนแล้ง และข้อมูลด้านพันธุกรรมการถ่ายทอดลักษณะการทนแล้ง เพื่อใช้ประโยชน์สำหรับการวางแผนปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิสงทนแล้ง ทั้งนักวิจัยในกลุ่ม และนอกกลุ่มงานวิจัยถั่วลิสงทนแล้ง จากผลการดำเนินงานวิจัยตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา งานวิจัยปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิสงทนแล้งได้สร้างนักวิจัยใหม่จำนวน 12 คน (ปริญญาโท 5 คน และปริญญาเอก 7 คน) สร้างเครือข่ายการวิจัยระดับนานาชาติ และตีพิมพ์ผลงานในวารสารวิชาการระดับนานาชาติมากกว่า 30 เรื่อง และผลงานวิจัยถูกอ้างอิงในวารสารวิชาการระดับนานาชาติมากกว่า 105 ครั้ง ในอนาคตโครงการฯ มีแนวทางการปรับปรุงพันธุ์ถั่วลิสงทนแล้ง โดยจะศึกษาในประเด็น 1) กลไกระดับ metabolic pathway ของการปรับตัวเมื่อเกิดการกระทบแล้งที่มีผลต่อการให้ผลผลิต 2) ใช้แบบจำลองพืชในการทำนายการตอบสนองของรากเมื่อกระทบแล้ง และ3) การตอบสนองของรากเมื่อกระทบแล้งในช่วงปลายของการเจริญเติบโ
Factors effecting on gene transfer in oil palm (Elaeis guineensis Jacq.)
No full textOil palm is a highly producing oil plant. The most cultivation area is in the southern part of Thailand. Expended area of oil palm in the others part needs suitable variety. Thus, the object of this study was to improvement of oil palm via gene transfer technique. Embryogenic callus inducing from young leaves of high yield oil palm were
cultured on various kinds and concentrations of antibiotics for screening of suitable concentration using for gene transformation. The result showed that hygromycin, kanamycin and phosphinotricin at 20, 200 and 5 mg/l, respectively, were suitable for transformed selection. Cefotaxime concentration at 200 mg/l was suitable for killing of agrobacterium. The study of inoculation time, co-culture time and co-culture conditions had done for examination of transient expression of gus gene after transformation for 3 days. It was found that embryogenic callus inoculated with Agrobacterium tumefaciens EHA 105 pCAMBIA 1301 for 6 h and co-cultured on solid medium for 48 h promoted efficiency of gene transfer, 50% with 8 blue spots/explant. Thus, this condition is the most suitable to use for gene transfer in oil palm. Nevertheless, embryogenic callus that could grow on mediumsupplemented with hygromycin for 4 weeks, after checking of the gus and hpt gene using PCR technique showed no band on the gel.
Key words: oil palm, Agrobacterium tumefaciens, gene transfer, embryogenic callus, antibioticปาล์มน้ำมันเป็นพืชที่ให้ปริมาณน้ำมันสูง พื้นที่ปลูกส่วนใหญ่อยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย การขยายพื้นที่ปลูกไปในภาคต่างๆ จำเป็นต้องหาพันธุ์ที่เหมาะสม ดังนั้นการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงพันธุ์ปาล์มน้ำมันด้วยเทคนิคการถ่ายยีน โดยนำเอ็มบริโอเจนิคแคลลัสปาล์มน้ำมันที่ชักนำจากใบอ่อนของต้นที่ให้ผลผลิตสูง มาเลี้ยงบนอาหารเติมสารปฏิชีวนะชนิดและความเข้มข้นต่างๆ เพื่อหาความเข้มข้นที่เหมาะสมต่อการถ่ายยีน ผลการศึกษาพบว่า ไฮโกรมัยชิน คานามัยซิน และ ฟอสฟิโนทริซิน ความเข้มข้น 20 200 และ 5 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ เหมาะสมที่จะนำใช้คัดเลือกเอ็มบริโอเจนิคแคลลัสที่ได้รับการถ่ายยีน และซีโฟทาซีม ความเข้มข้น 200 มิลลิกรัมต่อลิตร เหมาะสมที่จะนำมาใช้กำจัดเชื้ออะโกรแบคทีเรีย ส่วนการศึกษาระยะเวลาการบ่มเอ็มบริโอเจนิคแคลลัสร่วมกับเชื้อ ระยะเวลาและวิธีการเลี้ยงร่วมกับเชื้อเพื่อตรวจหาการแสดงออกอย่างชั่วคราวของยีน gus หลังการถ่ายยีนเป็นเวลา 3 วัน พบว่า เอ็มบริโอเจนิคแคลลัสบ่มร่วมกับเชื้อ Agrobacterium tumefaciens EHA 105 pCAMBIA 1301 เป็นเวลา 6 ชั่วโมง เลี้ยงร่วมบนอาหารเพาะเลี้ยงเป็นเวลา 48 ชั่วโมง ส่งเสริมประสิทธิภาพการถ่ายยีนได้ 50 เปอร์เซ็นต์ พบจุดสีน้ำเงิน 8 จุดต่อชิ้นส่วน ดังนั้นสภาวะนี้ จึงเป็นสภาวะที่เหมาะสมต่อการถ่ายยีนเข้าสู่เอ็มบริโอเจนิคแคลลัสปาล์มน้ำมันมากที่สุด อย่างไรก็ตามเมื่อนำเอ็มโอเจนิค แคลลัสที่สามารถเจริญเติบโตบนอาหารที่มีไฮโกรมัยชินเป็นเวลา 4 สัปดาห์ มาตรวจสอบการมีอยู่ของยีน gus และ ยีน hpt ด้วยเทคนิค PCR ไม่พบแถบดีเอ็นเอของยีนทั้งสองบนแผ่นเจล
คำสำคัญ: ปาล์มน้ำมัน, Agrobacterium tumefaciens, การถ่ายยีน, เอ็มบริโอเจนิคแคลลัส, สารปฏิชีวน
Determination of cultivar coefficient of the CSM-CROPGRO-Soybean Model for CM 60 variety
No full textObjective of this study was to determine the genetic coefficient of soybean cv CM 60. CM 60 has broad adaptation and can be grown in both dry season and rainy season. It is still popular among soybean growers. The experiment was conducted during 2551-2552 at Chiang Mai Field Crops Research Center, Sukothai ARDC and Loie ARDC. Growth and development of the crop were studied. Data were recorded for growth characters and development characters vegetative phases and reproductive phases. The plants were harvested at V3, R1, R3, R5, R6, R7 and R8 growth stages and separated into stems leaves and seeds. Yield and yield components were also determined at final harvest. The data were used in determining genetic coefficient of CM 60 soybean cultivar using CSM-CROPGRO-Soybean in DSSAT 4.5, and the results were tested with the data from trial plots. Calculated genetic coefficient could accurately predict phenology of the cultivar as better as the observed values but it gave poor prediction for growth, biomass and yield.วัตถุประสงค์ของการทดลองนี้เพื่อหาค่าสัมประสิทธ์ทางพันธุกรรมของถั่วเหลืองพันธุ์เชียงใหม่ 60 ซึ่งเป็นพันธุ์ที่มีการปรับตัวได้กว้าง แนะนำให้ปลูกได้ทั่วไปทุกแหล่งปลูก ทั้งฤดูฝนและฤดูแล้ง และยังได้รับความนิยม ดำเนินการระหว่างปี 2551-2552 ใน 3 แหล่งปลูก ได้แก่ ศูนย์วิจัยพืชไร่เชียงใหม่ ศวพ. เลย และศวพ.สุโขทัย ศึกษาพัฒนาการและการเจริญเติบโต และเก็บชีวมวลแยกเป็นส่วนต้น ใบและเมล็ดในระยะ V3, R1, R3, R5, R6, R7 และ R8 ผลผลิตและองค์ประกอบของผลผลิต นำไปวิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธ์ทางพันธุกรรม ของถั่วเหลือง โดยใช้แบบจำลองการเจริญเติบโตของพืช CSM-CROPGRO-Soybean ค่าสัมประสิทธิ์ทางพันธุกรรมของถั่วเหลืองพันธุ์เชียงใหม่ 60 ที่ได้สามารถใช้ในการประมาณการพัฒนาการของถั่วเหลืองได้แม่นยำใกล้เคียงกับจากแปลงทดลอง แต่ยังประมาณการเจริญเติบโตของถั่วเหลืองทั้งมวลชีวภาพ และผลผลิตยังแตกต่างจากแปลงทดลอ
Stability parameter of 2-Acetyl-1-Pyrroline in aromatic vegetable soybean seed
No full textIn this study, quantification and stability analysis of 2-Acetyl-1-pyrroline (2AP) in different growth stages of two fragrant soybean cultivars, Chamame and Kaori, and one non-fragrant soybean cultivar, Chiang Mai 60 (CM60), grown for seven environments at Maejo University were reported. The results revealed that 2AP concentration was the highest in full seeds at R6 stages, followed by in leaves at V5 and in full pods at R6 being 6.21, 3.08 and 2.58, respectively. The seven environments were divided in into 4 groups. Group I comprised rainy seasons in 2009 and 2010, group II composed of dry seasons in 2008, 2009 and 2010, and group III and IV contained only rainy season in 2008 and 2009, respectively. The means of 2AP in Chamame and Kaori were not statistically different, but they were significantly different from that of CM60 being 0.382765, 0.341445 and 0.020893 in that order. None of the cultivars was stable for 2AP concentration.การวิเคราะห์หาปริมาณสารหอม 2-Acetyl-1-pyrroline (2AP) ในระยะการเจริญเติบโตของถั่วเหลืองหอมพันธุ์คาโอริและการวิเคราะห์หาเสถียรภาพของปริมาณสารหอม 2AP ในถั่วเหลือง 3 พันธุ์ ได้แก่ พันธุ์คาโอริ พันธุ์ชามาเมะ และ พันธุ์เชียงใหม่ 60 ภายใต้สภาพแวดล้อมการทดลอง 7 ฤดู ปลูกที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เชียงใหม่ ผลการทดลองพบว่า ปริมาณสารหอม (2AP) พบมากที่สุดในเมล็ดเต่ง (R6) รองลงมาได้แก่ ในระยะใบประกอบชุดที่ 4 คลี่กางเต็มที่ (V5) และในฝักระยะฝักเต่ง (R6) มีค่าเท่ากับ 6.21 3.08 และ 2.58 ตามลำดับ การจัดกลุ่ม ของสภาพแวดล้อมที่มีความใกล้เคียงกันแบ่งได้ 4 กลุ่ม โดยกลุ่มที่1 มี 2 ฤดูฝน 2552 และ 2553 กลุ่มที่ 2 มี 3 ฤดูแล้ง 2551และ 2552 และ 2553 ส่วนกลุ่มที่ 3 และ 4 มีเพียงฤดูฝน 2550 และ 2551ตามลำดับ ส่วนพันธุ์ที่มีความใกล้เคียงกันจัดได้ 2 กลุ่มคือ กลุ่มพันธุ์ถั่วเหลืองหอม และ
กลุ่มพันธุ์ไม่หอม เมื่อทำการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยจากทั้ง 7 ฤดู พบว่า พันธุ์คาโอริ และพันธุ์ชามาเมะ มีปริมาณสารหอมสูงที่สุดเท่ากัน ส่วนพันธุ์เชียงใหม่ 60 มีค่าต่ำสุดเท่ากับ 0.382765 0.341445 และ 0.020893 ตามลำดับ โดยไม่พบพันธุ์ที่มีเสถียรภาพในการให้ปริมาณสารหอมสูงคงที่ในทุกฤด
Effect of Ocinum sanctum and Tinospora crispa on performance and feed cost of commercial broiler production
No full textThis study was aimed to investigate the effect of Ocimum sanctum and Tinospora crispa supplemented on growth performance, feed intake, feed efficiency and feed cost in commercial broilers. One hundred and fifty day old Arbor Acres chickens of mixed sex were randomly sampled in a completely randomized design with 5 treatments and 3 replications, ten chickens per replication. All chickens were fed by commercial diet which was supplemented with various levels of Ocimum sanctum at 1%, 1%, 0.5% and 0.5% of completed feed, respectively, and Supplemented with Tinospora crispa Treatment 1 was a control group. Treatment 2, 3, 4 and 5 were supplemented with Ocimum sanctum and Tinospora crispa at 0.4 %, 0.2%, 0.4%, and 0.2% of completed feed, respectively. The experimental period was 42 days. The results showed that supplementation with Ocimum sanctum and Tinospora crispa had no significance effect (P>0.05) on growth rate and feed intake of broilers. However, supplementation with Ocimum sanctum and Tinospora crispa affected feed conversion efficiency and feed cost. Treatment 2 showed the best feed conversion efficiency (1.56). and the highest feed cost (72.43 Bath),Treatment 1 has the lowest feed cost (53.26 Bath).การทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเสริมกะเพราร่วมกับบอระเพ็ด ต่ออัตราการเจริญเติบโต ปริมาณอาหารที่กิน ประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหาร และต้นทุนค่าอาหารของการเลี้ยงไก่เนื้อสายพันธุ์ทางการค้า โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (Completely Randomized Design CRD) แบ่งออกเป็น 5 ทรีตเมนต์ แต่ละทรีตเมนต์มี 3 ซ้ำแต่ละซ้ำใช้ไก่เนื้อสายพันธุ์อาร์เบอร์เอเคอร์ส คละเพศ อายุ 1 วัน 10 ตัว เลี้ยงด้วยอาหารสำเร็จรูป เสริมด้วยกะเพราร่วมกับบอระเพ็ดระดับต่างๆ ดังนี้ ทรีตเมนต์ที่ 1 ให้กินอาหารสำเร็จรูปเพียงอย่างเดียว ทรีตเมนต์ที่ 2, 3, 4 และ 5 ให้กินอาหารสำเร็จรูปเสริมด้วยกะเพราที่ระดับ 1.0, 1.0, 0.5 , 0.5 % ของอาหารสำเร็จรูปร่วมกับบอระเพ็ดที่ระดับ 0.4, 0.2, 0.4 และ 0.2 % ของอาหารสำเร็จรูป ตามลำดับ ใช้ระยะเวลาทดลอง 42 วัน ผลการทดลองพบว่า การเสริมกะเพราร่วมกับบอระเพ็ดในสูตรอาหารสำเร็จรูป ไม่มีผลต่ออัตราการเจริญเติบโต และปริมาณอาหารที่กินของไก่เนื้อ (P>0.05) แต่พบว่าการเสริมกะเพราร่วมกับบอระเพ็ด มีผลต่อประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) โดย ทรีตเมนต์ที่ 2 (เสริมกะเพรา 1.0 % และบอระเพ็ด 0.4 % ของอาหารสำเร็จรูป) มีประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารดีที่สุด (1.56) และมีต้นทุนค่าอาหารทั้งหมดสูงที่สุด (72.43) บาท และทรีตเมนต์ที่ 1 มีต้นทุนค่าอาหารต่ำที่สุด (53.26 บาท
Polymorphism of porcine myxovirus-resistance (Mx1) gene
No full textDisease is a major problem in the swine production. The study of genes associated with disease resistance characteristics is used to select for innate immunity in swine. The Mx1 gene was found to have potent antiviral affect against some virus and can be hereditary. The study of Mx1 polymorphisms in among 3 pig breeds (Thai native pig breeds, Chinese pig breeds and European pig breeds) were found SNPs in exon 8 (c. 1022C>G; 1078A>C) that has allele frequencies of statistical significance between the breeds. (P<0.05) The two variant in exon 15 found silent point mutation (c. 2120G>T) และ 11-bp indels (c.2117_2128 indels CGGCGCCGGCT) that has allele frequencies of statistical significance in some breed (P<0.05)especially in German Landrace and Pietrain. These data could be developing to use as genetic marker for virus resistance in pig.โรคระบาดรวมถึงโรคอุบัติใหม่เป็นปัญหาสำคัญในอุตสาหกรรมการเลี้ยงสุกรในปัจจุบัน การศึกษาเกี่ยวกับยีนที่เกี่ยวข้องกับลักษณะความต้านทานโรคของสุกร จึงเป็นอีกวิธีที่จะใช้ในการคัดเลือกสุกรที่มีความต้านทานโรคตั้งแต่กำเนิดได้ ยีน Mx1 เป็นยีนที่มีผลต่อการต้านทานเชื้อไวรัสและสามารถถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้ จากการศึกษาถึงความหลากหลายของยีน Mx1 ในสุกรสายพันธุ์ไทยพื้นเมือง เปรียบเทียบกับสุกรสายพันธุ์จีนและสุกรสายพันธุ์ยุโรป พบจุดกลายพันธุ์ (SNPs) ในแอกซอน 8 (c. 1022C>G; 1078A>C) มีค่าความถี่อัลลีลแตกต่างกันทางสถิติในทุกสายพันธุ์ (P<0.05) ในส่วนของแอกซอน 15 พบ silent point mutation (c. 2120G>T) และ 11-bp indels (c.2117_2128 indels CGGCGCCGGCT) มีค่าความถี่อัลลีลแตกต่างกันทางสถิติในบางสายพันธุ์ (P<0.05) โดยเฉพาะค่าความถี่อัลลีลของการเกิดการกลายพันธุ์ของลำดับเบสที่หายไป (11-bp indels) พบในสายพันธุ์เยอรมันแลนด์เลจและเพียเทรน ซึ่งอาจใช้ข้อมูลความแตกต่างอัลลีลของจุดกลายพันธุ์นี้ มาพัฒนาใช้เป็นตัวบ่งชี้ของลักษณะความต้านทานไวรัสในสุก
Association of single nucleotide polymorphisms in GHSR, IGFI, cGH and IGFBP2 genes on growth traits in Thai Native Chickens (Chee and Pradu Hang Dam)
No full textObjective of this study was to detect the SNPs of GHSR, IGFI, cGH and IGFBP2 genes and their association with growth traits (body weight at 0, 4, 8, 12 and 16 weeks of age, ADG during 0-4, 0-8, 0-12 and 0-16 weeks of growth) and carcass trait (breast width) of Thai native chickens (Chee and Pradu Hang Dam). Blood samples were randomly collected from 60 chickens/breed. The genotypes were detected using PCR-RFLP methods with specific primers for each gene. A mixed model was used to analyze the associations of candidate genes with growth traits. In Chee, the GHSR gene was not significantly associated with growth traits, while, the IGFI gene was significantly associated with body weight at 12 and 16 weeks of age and ADG during 0-12 and 0-16 weeks of age. The cGH gene was significantly associated with body weight at 4, 8, 12 and 16 weeks of age and ADG during 0-4, 0-8, 0-12 and 0-16 weeks of age. However, the implementation of this gene for selection program might not be complete because it found only 2 genotypes (AG and GG) in this study. The IGFBP2 gene was significantly associated with body weight at 4 weeks of age, ADG during 0-4 weeks of age and breast width at 16 weeks of age. On the other hand, the SNPs in all genes were not significantly associated with any growth traits in Pradu Hang Dam population.Therefore, it was concluded from this study that IGFI and IGFBP2 genes could be apply as candidate gene marker for chicken growth traits in Chee population selection program
Improvement of soil fertility and biodiversity in the salt-affected lowland area by various species trees plantation
No full textIn a study on remediation of soil fertility and biodiversity of soil biota affected lowland area planted with various tree species, a site located near Ek-kasatsoontorn reservoir area at Bann Somsanouk, Amphur Borabue, Mahasarakam Province, Northeast of Thailand was selected as the experimental area which 17 tree species were planted. The study site was divided into three zones according to its land slopes as zones I, II and III. The study on remediation of soil fertility in each study zone was done by collecting soil samples at 0-20 cm. soil depth at the ground around plant stems of Manila Tamarind (Pithecolobium dulce) and Common Ironwood ( Casuarina equisetifalia) and between. Sample soil were assessed for organic matter and essential elements (N,P,K) quantities, soil reaction, soil electroconductivity and soil cat ion exchange capacity. The second method was the study on remediation of biological soil property such as soil biodiversity and microorganism activity by measurements of soil microorganism respiration, microbial biomass carbon and nitrogen and decomposition rate of two litters from Manila Tamarind (Pithecolobium dulce) and Common Ironwood (Casuarina equisetifalia) leaf. There were found that after four years of growing tree, the amount of organic matter, total soil nitrogen and soil pH were increase in all area of soil sampling. The increasing were found high on Manila tamarind (Pithecolobium dulce) than Common Ironwood (Casuarina equisetifalia) and between in orderly. Soil EC were decreased in all area. The results showed that soil biota activity such as soil biota biodiversity, soil respiration and decomposition of organic matter after tree plantation were higher than before tree plantation. The decomposition rate of the leave of Manila Tamarind (Pithecolobium dulce) was higher than the leave of Common Ironwood (Casuarina equisetifalia)การฟื้นฟูความอุดมสมบูรณ์และความหลากหลายทางชีวภาพของพื้นที่ลุ่มดินเค็มที่มีการปลูกไม้ยืนต้นหลากชนิด ได้เลือกพื้นที่ศึกษาบริเวณอ่างเก็บน้ำเอกกษัตริย์สุนทร หมู่บ้านสมสนุก ตำบลบรบือ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม ที่มีไม้ยืนต้น 17 ชนิดปลูกอยู่ในพื้นที่ พื้นที่ศึกษาแบ่งออกได้เป็น 3 ขอบเขตตามลักษณะความลาดชันของพื้นที่ คือ ขอบเขตพื้นที่ศึกษาที่ I, II และ III การศึกษาการฟื้นฟุความอุดมสมบูรณ์ของดินกระทำโดย การเก็บตัวอย่างดินที่ระดับความลึก 0 – 20 เซนติเมตร บริเวณโดยรอบโคนต้นมะขามเทศ โคนต้นสนทะเล และบริเวณพื้นที่ว่างระหว่างต้นไม้ นำมาตรวจวัดปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณธาตุอาหารหลัก (N,P,K) ค่าปฏิกิริยาดิน ค่าการนำกระแสไฟฟ้า ความจุในการแลกเปลี่ยนประจุบวกของดิน การศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิตในดินและกิจกรรมของสิ่งมีชีวิตในดินโดยการตรวจวัดกิจกรรมของจุลินทรีย์ดินในรูปของการหายใจ มวลชีวภาพจุลินทรีย์คาร์บอน มวลชีวภาพจุลินทรีย์ไนโตรเจนที่ตรวจพบในดิน และอัตราการย่อยสลายอินทรียวัตถุในพื้นที่ดังกล่าว ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังจากการปลูกไม้ยืนต้นหลากชนิดได้ 4 ปี ปริมาณอินทรียวัตถุเพิ่มขึ้นทุกปีตามลำดับ โดยบริเวณโดยรอบโคนต้นสนทะเลมีปริมาณอินทรียวัตถุเพิ่มขึ้น ค่าปฏิกิริยาดิน ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดในดินสูงขึ้นมากกว่าบริเวณรอบโคนต้นมะขามเทศและสูงกว่าบริเวณพื้นที่ว่างระหว่างต้นไม้ ค่าการนำกระแสไฟฟ้าในดินลดลงในทุกบริเวณ ส่วนคุณสมบัติของดินทางชีวภาพ เช่น ค่าความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิตในดิน กิจกรรมของจุลินทรีย์ดินในรูปการหายใจพบว่า มีค่าที่เพิ่มขึ้นภายหลังจากมีการปลูกไม้ยืนต้น สอดคล้องกับอัตราการย่อยสลายอินทรียวัตถุที่เพิ่มขึ้นในทุกขอบเขตพื้นที่ศึกษา ภายหลังจากที่มีการปลูกไม้ยืนต้น เมื่อเปรียบเทียบอัตราการย่อยสลายใบมะขามเทศและใบสนทะเล พบว่า อัตราการย่อยสลายของใบมะขามเทศมีค่าสูงกว่าอัตราการย่อยสลายของใบสนทะเ
Diversity of rice blast population and its implementation to breeding program for disease resistance
No full textMost farmers in rainfed lowland areas in the north and northeast Thailand grow three high quality aromatic rice varieties called Khao Dawk Mali 105, RD15 and RD6, which are very susceptible to rice blast disease. The disease caused by a fungus Magnaporthe grisea (Hebert) Barr. The objectives of this report were 1) to pyramid blast resistance genes, using a marker-assisted selection (MAS) technique, into KDML105 through a backcross breeding method and 2) to integrate the information from blast population characterization with fungal pathotype selection for a screening of breeding materials in order to obtain resistant lines. The fungal population was characterized into 552 pathotypes from 2,293 tested isolates. High diversity
of the fungus was found in this study. Common pathotypes found less virulence than
rare pathotypes. Good resistant genes detected were Pi k (Pi k, Pi kp, Pi kh), Pi 1 (Pi 1, Pi 1LAC, Pi 1TTP, Pi 1CL), and another group (Pi z-5, Pi ta2 , Pi 9). Combinations of resistant genes good for blast populations in Thailand were Pi kh – Pi 9, Pi ta2 – Pi 1CL, and Pi 1CL – Pi 9. Two resistance cultivars, Jao Hawm Nin (JHN) and DHL279, were used as donors and 5 lines from a cross between IR77955 and KDML 105 were used as recurrent parents. A backcross breeding method was used to develop blast resistant lines with good grain quality similar to KDML 105. Six blast resistant lines with early flowering date were obtained with good grain quality, aroma and cooking quality. These lines showed 11- 34% higher yield than RD15 under severe blast infection. Nine blast resistant lines with the same flowering date as KDML 105 were obtained. These lines showed 1.6 - 9% higher yield than KDML 105. It is expected that these blast resistant lines with similar grain quality as KDML 105 will be released as new cultivars for promoting in target areas in the near future.โรคไหม้ข้าวเป็นโรคที่เกิดจากเชื้อรา Magnaporthe grisea (Hebert) Barr. มีความสำคัญต่อข้าวอย่างมากโดยเฉพาะในพื้นที่ปลูกข้าวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งนิยมปลูกพันธุ์ข้าวที่อ่อนแอต่อโรค ได้แก่ พันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 กข15 และกข6 จากการที่เชื้อมีความแปรปรวนมากทำให้การพัฒนาข้าวต้านทานต่อโรคไหม้นี้ทำได้ยาก ดังนั้นงานวิจัย และพัฒนาพันธุ์ข้าวขาวดอกมะลิ 105 ให้ต้านทานต่อโรคไหม้จึงเป็นวัตถุประสงค์หลักของการพัฒนาพันธุ์ข้าวนาน้ำฝนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ควบคู่ไปกับการศึกษาความหลากหลายประชากรเชื้อราสาเหตุโรคไหม้ข้าว เพื่อนำผลมาใช้ในการจัดการยีนต้านทานและการพัฒนาข้าวให้ต้านทานต่อโรคไหม้ ในปี 2548 – 2552 พบประชากรเชื้อราสาเหตุโรคไหม้ในภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีความหลากหลายมาก จำแนกสายพันธุ์เชื้อได้ทั้งสิ้นจำนวน 552 สายพันธุ์ จากประชากรทั้งสิ้น 2,293 ไอโซเลท สายพันธุ์เชื้อที่พบประจำมีความรุนแรงน้อยกว่าสายพันธุ์เชื้อที่พบยาก ยีนต้านทานโรคไหม้ที่แสดงความต้านทานได้ดีได้แก่ กลุ่ม Pi k (Pi k, Pi kp, Pi kh) กลุ่ม Pi 1 (Pi 1, Pi 1LAC, Pi 1TTP, Pi 1CL) กลุ่มอื่นๆ (Pi z-5, Pi ta2 , Pi 9) ส่วนคู่ของยีนต้านทานที่แสดงความต้านทานได้ดีมากต่อโรคไหม้ได้แก่ Pi kh – Pi 9, Pi ta2 – Pi 1CL, และPi 1CL – Pi 9 การพัฒนาข้าวหอมมะลิให้ต้านทานโรคไหม้ ได้สายพันธุ์ข้าวอายุเบาจำนวน 6 สายพันธุ์ และเปรียบเทียบผลผลิตในนาราษฎร์ในปี 2553 ซึ่งมีการระบาดของโรคไหม้ในระยะข้าวออกรวง ผลผลิตสูงกว่าพันธุ์ กข15 ระหว่าง 11 – 34 เปอร์เซ็นต์ และสายพันธุ์ข้าวต้านทานโรคไหม้อายุปานกลางจำนวน 9 สายพันธุ์ ให้ผลผลิตสูงกว่าพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 ซึ่งเป็นพันธุ์เปรียบเทียบมาตรฐาน ระหว่าง 1.6 – 9 เปอร์เซ็นต์ สายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตที่ดีในการเปรียบเทียบผลผลิตในนาราษฎร์ได้ผ่านการประเมินความชอบของเกษตรกร และวิเคราะห์คุณภาพทางกายภาพ เคมี และการหุงต้ม น่าจะได้รับรองพันธุ์ในอนาคตอันใกล