Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effects of herbal mixture Herbatop-Mix and/or Mu-plus supplementation in diets on growth performance in weaning piglets
No full textOne hundred and forty-four 21 days of age crossbred weaning piglets (Landrace-Yorkshire x Duroc) were used to evaluation the efficacy of supplementing herbal mixture Herbatob-Mix®(HBM) at 0.05% or incombination with herbal mixture Mu-Plus®(MP) at 0.10% in weaning piglets aged 21-35 days. Each group of testing having 4 replications (2 replications for males and 2 replications for females) of 12 piglets. Supplementation of HBM or in combination with MP showed improvement in growth performance but not significantly (P>0.05) exception for uniformity of body weight at termination showed significant (P<0.05). Addition of HBM or in combination with MP showed percentage improvement of total body weight gain 2.31 and 1.99 %, average daily gain 2.30 and 2.07%, feed efficiency or feed conversion 1.67 and 2.52% uniformity of body weight at termination 10.42 and 4.17% and showed higher net profit return with economic benefit increase 15.92 and 13.02 baht / head. When fed with HBM and HBM+MP compared with the control no added group.ศึกษาประสิทธิภาพของสมุนไพรผสมเฮอร์บาท็อบ-มิกซ์® (HBM) 0.05% หรือเสริมร่วมกับ มู-พลัส® (MP) 0.10% ในอาหารลูกสุกรหย่านมลูกผสม 3 สาย (แลนด์เรซ-ยอร์คเชียร์ x ดูร็อค) อายุ 21 วัน จำนวน 144 ตัว แบ่งออกเป็น 3 กลุ่มการทดลอง กลุ่มละ 4 ซ้ำๆละ 12 ตัว เป็นเวลา 35 วัน (อายุ 21-56 วัน) พบว่า การเสริมสมุนไพร HBM หรือเสริมร่วมกับ MP ในอาหารลูกสุกรหย่านม ทำให้สมรรถนะการผลิตของลูกสุกรมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น (P>0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม โดยความสม่ำเสมอของน้ำหนักลูกสุกรเมื่อสิ้นสุดการทดลองเพิ่มขึ้น (P<0.05) ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า การเสริมสมุนไพร HBM หรือเสริมร่วมกับ MP ทำให้ลูกสุกรมีประสิทธิภาพในการเพิ่มน้ำหนักตัวเท่ากับ 2.31% และ 1.99% อัตราการเจริญเติบโตต่อวัน เพิ่มขึ้น 2.30% และ 2.07% ประสิทธิภาพในการใช้อาหาร เพิ่มขึ้น 1.67% และ 2.52% ความสม่ำเสมอของน้ำหนักตัว เพิ่มขึ้น 10.42% และ 4.17% และทำให้มีผลกำไรสุทธิหลังจากหักค่าใช้จ่ายค่าอาหารแล้ว 15.92% และ 13.02 บาทต่อตัว เมื่อเสริมด้วยสมุนไพร HBM อย่างเดียว หรือเสริมร่วมกับ MP เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุ
Performance of Thai native beef cattle fed ruzi grass or rice straw based diet
No full textObjective of this study was to investigate performance of Thai Native beef cattle fed Ruzi grass or rice straw base diet. Twelve steers with age of 3 years and initial weight 318 ±29.6 kg were fed mixed 70% of concentrate with 30% of roughage (Ruzi straw or rice straw) as the dietary treatment in a randomize complete block design (RCBD) as follow; T1) Ruzi grass fed base diet, ad libitum, T2) rice straw fed base diet, ad libitum and T3) rice straw fed base diet, stair step feeding. Feeding experiment was conducted for 126 days. At the end of experiment, the cattle was slaughtered to determine carcass quality and meat quality. The result showed that average daily gain, feed intake, carcass quality, meat quality and CLA in meat were not different among treatments (P>0.05).การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะการผลิตของโคพื้นเมืองไทยที่ได้รับหญ้ารูซี่แห้ง หรือฟางข้าวเป็นแหล่งอาหารหยาบหลัก ใช้โคพื้นเมืองไทย เพศผู้ตอน อายุ 3 ปี น้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 318±29.6 กิโลกรัม จำนวน 12 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มบล็อกสมบูรณ์ กำหนดให้น้ำหนักตัวเป็นบล็อก จำนวน 4 ซ้ำ ทำการสุ่มสัตว์ให้ได้รับอาหารสัดส่วนผสม 70% ของอาหารข้น และ 30% ของอาหารหยาบ (หญ้ารูซี่แห้ง หรือฟางข้าว) เป็นปัจจัยอาหารทดลอง 3 แบบ คือ T1) หญ้ารูซี่แห้งเป็นอาหารหยาบหลัก ให้กินแบบเต็มที่ T2) ฟางข้าวเป็นอาหารหยาบหลัก ให้กินแบบเต็มที่ และ T3) ฟางข้าวเป็นอาหารหยาบหลัก ให้กินแบบขั้นบันได มีระยะเวลาให้อาหารทดลองนาน 126 วัน หลังสิ้นสุดงานทดลองได้ชำแหละเพื่อประเมินคุณภาพซากและคุณภาพเนื้อ ผลการทดลองพบว่า อัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวัน ปริมาณการกินได้ คุณภาพซาก คุณภาพเนื้อ และปริมาณ CLA ในเนื้อ ระหว่างปัจจัยทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P >0.05
Effects of natural extracts from mangosteen leaves on sex-reversal in nile tilapia (Oreochromis niloticus)
No full textStudies of using mangosteen leaf extract, which contains active compounds similar to steroid hormones, on sex-reversal in Nile tilapia (Oreochromis niloticus) were conducted in 2 experiments; 1) incubating of early-stage eggs in water containing mangosteen leaf extract at concentrations of 0, 1, 2.5, and 5 g of mangosteen leaves/l for 7 days, 2) nursing of fry aged 2-day after yolk sac absorption in water containing mangosteen leaf extract at concentrations of 0, 1, 2, and 3 g of mangosteen leaf/l for 28 days The results shown that, eggs were unable to hatch in water containing mangosteen leaf extracts the concentration of 5 g/l. Also the fry was unable to survive in water containing mangosteen leaves extracts at concentrations of 3 g/l. As for the rest, fry in all treatments shown no significantly difference in survival rate, growth rate and feeding efficiency (p>0.05). As to produce high male percentage, sex-reversal effects in 2 experiments were; 1) 65% male in the 2.5g/l treatment, 2) 73% male in the 2 g/l treatment. The used of mangosteen leaf extract on sex-reversal in Nile tilapia tends to induce higher male percentage, and should compare with synthetic hormone for the effectiveness, cost, and environmental compacts.ศึกษาผลของใบมังคุดซึ่งมีสารออกฤทธิ์คล้ายฮอร์โมนในกลุ่มสเตียรอยด์ ในการแปลงเพศปลานิลโดยแบ่งเป็น 2 วิธี คือ 1) การฟักไข่ปลาระยะที่ 1 ในน้ำแช่ใบมังคุดเข้มข้น 0.0, 1.0, 2.5, และ 5.0 กรัม/ลิตร เป็นระยะเวลา 7 วัน 2) การอนุบาลลูกปลานิลอายุ 2 วัน หลังถุงไข่แดงยุบ ในน้ำแช่ใบมังคุด ที่ระดับความเข้มข้น 0.0, 1.0, 2.0, และ 3.0 กรัม/ลิตร ระยะเวลา 28 วัน พบว่าไข่ปลาไม่สามารถฟักเป็นตัวได้ในน้ำแช่ใบมังคุดเข้มข้น 5.0 กรัม./ลิตร และการอนุบาลลูกปลาในน้ำที่ความเข้มข้น 3 กรัม/ลิตร ลูกปลาไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ส่วนที่ระดับความเข้มข้นอื่น ๆ ของทุกชุดการทดลองมีอัตราการรอดตาย การเจริญเติบโต และประสิทธิภาพการใช้อาหารไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) ส่วนการแปลงเพศที่ให้ได้สัดส่วนปลาเพศผู้สูง ของวิธีที่ 1) คือที่ระดับความเข้มข้น 2.5 กรัม/ลิตร มีเพศผู้ 65% ส่วนวิธีที่ 2) คือที่ระดับความเข้มข้น 2.0 กรัม/ลิตร มีเพศผู้ 73% การใช้สารสกัดจากใบมังคุดในการแปลงเพศปลานิล มีแนวโน้มที่จะสามารถเหนี่ยวนำให้ได้ปลาเพศผู้มากกว่าปลาเพศเมีย และควรปรับวิธีการทดลองโดยใช้สารสกัดใบมังคุดแบบเข้มข้นในปริมาณที่มากขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ กับระยะของลูกปลาที่เหมาะสม และเปรียบเทียบกับวิธีการใช้ฮอร์โมนสังเคราะห์ เพื่อพิจารณาถึงประสิทธิภาพของการใช้ รวมถึงต้นทุนการผลิตและผลกระทบต่อสภาพแวดล้อ
Effect of soil moisture conservation method on yield of Jatropha
No full textStudy on the effectmethod of soil moisture conservation method on yield of Jatropha, variety KUBP78-9 grown on Ultic Paleustalf, was carried out in order to compare the effect of no soil moisture conservation scheme (W1), plant residue mulch (W2), vetiver grass grown between Jatropha rows, slash and mulch (W3), and jack beanast cover crop (W4) on moisture changes within soil profile and yield of Jatropha. Drip irrigation at a rate of twolitres per plant was operated every two days during drought season (Dec 09-May 10). Results indicated that plant residue mulch tended to give the highest seed yield at 15% moisture content (200 kg rai-1) compared to the range of 130.9-145.3 kg rai-1 obtained from other treatments. Growing vetiver grass between rows of Jatropha then slash andmulch tended to give the greatest oil content of 37.3% in Jatropha seed. The highest total oil yield with the amount of 54.5 kg rai-1 was gained from the scheme using plant residue mulch, which was significantly higher than the ones without soil moisture conservation and jack bean as cover crop (37.6 and 29.9 kg rai-1, respectively). There was indifferent concentration of plant nutrients in Jatropha leaf at two months of age but the concentrations of major nutrients in treatments with vetiver grass and jack bean seemed to be lower than those with Jatropha grown solely. At fruiting stage (6-month old), plant residue mulch and vetiver grass intercropped equally brought on S contents of 0.50 g kg-1, which were significantly higher than did the other two treatments. Sulfer concentration in seed (0.42 g kg-1)obtained from the control and no soil moisture conservation, was significantly higher than those gained from the others.การศึกษารูปแบบการอนุรักษ์ความชื้นดินต่อการให้ผลผลิตของสบู่ดำพันธุ์ KUBP 78-9 ที่ปลูกในดิน Ultic Paleustalf เพื่อเปรียบเทียบผลของการไม่มีรูปแบบการอนุรักษ์ความชื้น (W1) การใช้เศษเหลือของพืชคลุมดิน (W2) การปลูกหญ้าแฝกระหว่างแถวสบู่ดำและตัดใบคลุมดิน (W3) และการปลูกถั่วพร้าคลุมดิน ระหว่างแถวสบู่ดำ (W4) โดยให้น้ำชลประทานแบบหยดอัตรา 2 ลิตรต่อต้น ทุก 2 วัน ในช่วงฤดูแล้ง (ธ.ค.52-พ.ค.53) ผลการศึกษา พบว่า การคลุมดินด้วยเศษพืชมีแนวโน้มให้ผลผลิตน้ำหนักเมล็ดที่ความชื้นร้อยละ 15 สูงสุด (200 กก./ไร่) เปรียบเทียบตำรับที่เหลือซึ่งมีค่าอยู่ในพิสัย 130.9-145.3 กก./ไร่ การปลูกหญ้าแฝกระหว่างแถวสบู่ดำและตัดใบคลุมดินมีแนวโน้มทำให้ปริมาณน้ำมันในเมล็ดสูงที่สุดเท่ากับร้อยละ 37.3 ในขณะที่ผลผลิตน้ำมันสูงสุดได้จากตำรับที่คลุมดินด้วยเศษพืช (54.5 กก./ไร่) ซึ่งสูงกว่าตำรับที่ไม่มีการคลุมดินและตำรับที่ปลูกถั่วพร้าร่วม (37.6 และ 29.9 กก./ไร่ ตามลำดับ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติความเข้มข้นของธาตุอาหารหลักในใบสบู่ดำที่อายุ 2 เดือนของตำรับที่มีการปลูกพืชร่วมมีแนวโน้มต่ำกว่าการปลูกสบู่ดำเพียงอย่างเดียว ในระยะที่ติดผล (อายุ 6 เดือน) ตำรับที่มีการคลุมดินด้วยเศษพืช และตำรับที่ปลูกหญ้าแฝกร่วมมีความเข้มข้นของกำมะถันในใบเท่ากันคือ 0.50 ก./กก. ซึ่งสูงกว่าอีกสองตำรับที่เหลืออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ปริมาณกำมะถันในเมล็ดที่ได้จากตำรับที่ไม่มีการคลุมดินกลับสูงที่สุดอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (0.42 ก./กก.
Utilization of pineapple waste as roughage source in goats
No full textTwo experiments were conducted to determine the utilization of pineapple waste as roughage sourcein goats. In experiment 1, eight Thai Native×Anglo-Nubian 50% crossbred male goats, 2 years old, with averagebody weight (BW) of 37±2.33 kg, were used in 4×4 replicate Latin square design. The goat was offered 4 sources of roughage:plicatulum hay (T1), pineapple waste (T2), plicatulum hay and pineapple waste at the ratio of 1:10 w/w (T3) and plicatulum hay and pineapple waste at the ratio of 1:20 w/w (T4). All goats were supplemented with concentrate at 0.50%of BW on dry matter. The results showed that the apparent digestibility coefficient of the dry matter, organic matter, neutral detergent fiber and total digestible nutrient (TDN) of goats fed T2 and T4 diets were not significantly different (P>0.05), but higher (P<0.01) than the group fed T1 diet. However, crude protein (CP), nitrogen free extractn (NFE) and acid detergent fiber digestibility of all groups were similar among treatments (P>0.05). Nitrogen retention of goats fed T3 diet was higher (P<0.01) than the other groups. Average ruminal pH of goats fed T2, T3 and T4 diet (6.69, 6.69 and 6.6, respectively) were lower than that of T1 diet. Ruminal NH3-Nconcentration of all groups ranged from 6.07-9.91 mg/dl (P>0.05). In experiment 2, sixteen Thai Native×Anglo-Nubian 50 % crossbred male goats with average BW of 18±2.84kg, were arranged in a Randomized Complete Block Design with 4 replications and 4 groups as following, plicatulum hay (T1), pineapple waste (T2), plicatulum hay and pineapple waste at the ratio of 1:10 w/w (T3) and plicatulum hay and pineapple waste at the ratio of 1:20 w/w (T4). All goats were fed roughage ad libitum and supplemented with concentrate at 2 % of BW on dry matter. The experimental period was 90 days. Feed intake, weight gain and growth rate were not significantly different among treatments (P>0.05). There were no significant differences (P>0.05) but feed conversion ratio of the groups fed T2, T3 and T4 diets were higher (P<0.01) than the group fed T1 diet. Ruminal pH and NH3-N concentration were normal range.การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้เศษเหลือของสับปะรดจากโรงงานแปรรูปสับปะรดกระป๋องเป็นแหล่งอาหารหยาบของแพะโดยแบ่งเป็น 2 การทดลองดังนี้ การทดลองที่ 1 สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโภชนะสมดุลไนโตรเจนและกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนของแพะที่ได้รับเศษเหลือของสับปะรดเป็นอาหารหยาบ โดยใช้แพะลูกผสมพื้นเมืองไทย-แองโกลนูเบียน 50 เปอร์เซ็นต์เพศผู้ จำนวน 8 ตัว น้ำหนักตัวเฉลี่ย 37±2.33 กิโลกรัมแบ่งเป็น 4 กลุ่มๆ ละ 2 ตัว ใช้แผนการทดลอง 4×4 Replicate Latin Square โดยแต่ละกลุ่มให้ได้รับอาหารหยาบดังนี้คือ (1) หญ้าพลิแคททูลั่มแห้ง (2) เศษเหลือของสับปะรด (3) และ (4) หญ้าพลิแคททูลั่มแห้งร่วมกับเศษเหลือของสับปะรดในอัตราส่วน 1:10 และ 1:20 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ โดยให้แพะทุกกลุ่มได้รับอาหารข้น 0.5 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว (คิดเป็นวัตถุแห้ง) พบว่า สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของวัตถุแห้ง อินทรียวัตถุผนังเซลล์ และโภชนะที่ย่อยได้รวมของแพะที่ได้รับเศษเหลือของสับปะรด และกลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้งร่วมกับเศษเหลือของสับปะรดในอัตราส่วน 1:10 และ 1:20 โดยน้ำหนัก มีค่าไม่แตกต่างกัน (P>0.05) แต่มีค่าสูงกว่า (P<0.01) กลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้ง ในขณะที่สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโปรตีนรวม ไนโตรเจนฟรีเอกซ์แทรก และลิกโนเซลลูโลส ของแพะทั้ง 4 กลุ่มไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) สมดุลไนโตรเจนของแพะกลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้งร่วมกับเศษเหลือของสับปะรดในอัตราส่วน 1:10 โดยน้ำหนัก สูงกว่ากลุ่มอื่น (P<0.01) ค่าความเป็นกรด-ด่างเฉลี่ยของของเหลวในกระเพาะรูเมนของแพะที่ได้รับเศษเหลือของสับปะรด เศษเหลือของสับปะรดร่วมกับหญ้าแห้ง 1:10 และ1:20 (6.69, 6.69 และ 6.66) ต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้ง (6.87)(P<0.05) ในขณะที่ระดับของแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในของเหลวในกระเพาะรูเมนของแพะทั้ง 4 กลุ่ม มีค่าอยู่ในช่วง 6.07 – 9.91 มิลลิกรัม/เดซิลิตร (P>0.05) การทดลองที่ 2 ศึกษาปริมาณการกินได้ สมรรถภาพการผลิต ค่าความเป็นกรด-ด่าง ค่าแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในกระเพาะรูเมนโดยใช้เศษเหลือของสับปะรดเป็นอาหารหยาบ ใช้แพะลูกผสมพื้นเมืองไทย-แองโกลนูเบียน 50 เปอร์เซ็นต์เพศผู้ จำนวน 16 ตัวน้ำหนักเฉลี่ย 18±2.84 กิโลกรัม วางแผนการทดลองแบบสุ่มในบล็อกสมบูรณ์ (RandomizedCompleteBlock Design, RCBD) โดยแบ่งแพะออกเป็น 4 กลุ่ม แต่ละกลุ่มได้รับอาหารหยาบดังนี้คือ (1) หญ้าพลิแคททูลั่มแห้ง (2) เศษเหลือของสับปะรด (3) และ (4) หญ้าพลิแคททูลั่มแห้งร่วมกับเศษเหลือของสับปะรดในอัตราส่วน1:10 และ 1:20 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ ให้แพะทดลองได้รับอาหารหยาบอย่างเต็มที่ (ad libitum) และเสริมอาหารข้น2 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว (คิดเป็นวัตถุแห้ง) ใช้เวลาในการทดลอง 90 วันพบว่า แพะทุกกลุ่มมีปริมาณอาหารที่กินได้ และน้ำหนักเพิ่มไม่แตกต่างกัน (P>0.05) อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักตัวของกลุ่มที่ได้รับเศษเหลือของสับปะรดกลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้งร่วมกับเศษเหลือของสับปะรดในอัตราส่วน 1:10 และ 1:20 โดยน้ำหนัก ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่มีค่าสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้งอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) สำหรับค่าความเป็นกรด-ด่างและค่าแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในกระเพาะรูเมนของแพะทั้ง 4 กลุ่มอยู่ในช่วงปกต
Effect of tillage practices on soil properties and yield of maize grown on Warin soil
No full textStudy on the effect of tillage on the change of soil properties, nitrogen leaching away from root zone, yield and plant nutrient uptake of maize grown on Warin soil series (Arenic Haplustult) was carried out in Ban Nonsomboon, Krissana sub-district, Sikhiu Nakhon district, Nakhon Ratchasima province. The experimental design employing randomized complete block design consisted of four various tillage methods as follow; conventional tillage (using 3-disc followed by 7-disc plough), reduced tillage (using only 7-disc plough), mulch tillage (using 7-disc plough with plant residues left to cover soil surface) and no-tillage. Results showed that conventional tillage tended to give a maximum grain yield of 566 kg/rai. The lowest amount of grain yield (479 kg/rai) coincided with the lowest major plant nutrients uptakes was obtained from no tillage plot. Conservation tillage (reduced-, mulch- and no-tillage) tended to improve water aggregate stability, and increase available water capacity, organic matter, and plant nutrient availability of the soil compared to conventional tillage. Ploughing the soil by only 7-disc ploughing equipment with plant residues left on soil surface was the best method in the context of preventing nitrogen leaching from the root zone. No tillage practice significantly induced the highest bulk density value (1.55 Mg/m3) of soil at the depth of 10-20 cm.ทำการศึกษาผลของการไถพรวนต่อการเปลี่ยนแปลงสมบัติดิน การสูญเสียไนโตรเจนจากเขตรากพืช ผลผลิตและการดูดใช้ธาตุอาหารหลักของข้าวโพดที่ปลูกบนดินชุดดินวาริน (Arenic Haplustult) บ.โนนสมบรูณ์ ต.กฤษณา อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา วางแผนการทดลองแบบ RCBD ประกอบด้วย 4 วิธีการ ได้แก่ การไถพรวนดินแบบปกติ (ไถพลิกดินด้วยผาลสามแล้วพรวนดินด้วยผาลเจ็ด) การลดการไถพรวนดิน (ไถพรวนดินด้วยผาลเจ็ด) การไถพรวนดินแบบทิ้งเศษเหลือ (ไถพรวนดินด้วยผาลเจ็ดและทิ้งเศษซากพืชไว้ที่ผิวดิน) และการไม่ไถพรวนดิน ผลการศึกษา พบว่าการไถพรวดินแบบปกติมีแนวโน้มให้นํ้าหนักเมล็ดข้าวโพดสูงสุดเท่ากับ 566 กก./ไร่ ส่วนการไม่ไถพรวนมีแนวโน้มให้ผลผลิตตํ่าที่สุด (479 กก./ไร่) ซึ่งสอดคล้องกับการดูดใช้ธาตุอาหารหลักของข้าวโพดที่มีค่าตํ่าที่สุด แต่การไถพรวนดินแบบอนุรักษ์ (การลดการไถพรวน การไถพรวนดินแบบทิ้งเศษเหลือ และการไม่ไถพรวนดิน) มีแนวโน้มให้เม็ดดินเสถียรนํ้า ความจุนํ้า ใช้ประโยชน์ได้ ปริมาณอินทรียวัตถุและธาตุอาหารพืชที่เป็นประโยชน์สูงกว่าการไถพรวนดินแบบปกติ การไถพรวนดินแบบทิ้งเศษเหลือช่วยชะลอการสูญเสียไนโตรเจนจากเขตรากพืชได้ดีที่สุด การไม่ไถพรวนส่งผลให้ดินที่ระดับความลึก10-20 เซนติเมตรมีความหนาแน่นรวมสูงสุด (1.55 เม.ก./ม.3) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิต
Effects of levels of rubber seed kernel and palm kernel cake in concentrate on feed intake and rumen fermentation in goats fed Briachiaria humidicola Schweick hay-based diet
No full textThis experiment aimed to study effects of levels of rubber seed kernel (RSK; 0, 20 and 30%) and palm kernel cake (PKC; 20 and 30%) in concentrate on dry matter intake and rumen fermentation. Six goats with average liveweight 22±2 kg were randomly assigned according to a 3x2 factorial arrangement in a 6x6 Latin square design to receive six diets. Signal hay was given on an ad libitum basis as the roughage. It was found that, there were interactions between RSK levels and PKC levels with respect to total DMI (kg/d) and goats receiving 30% RSK had lower values (p<0.05) than those receiving 0 and 20% RSK, respectively. Digestion coefficients of nutrients
(DM, OM and CP), pH and NH3–N were similar (P>0.05) for all diets and all treatment were within the normal range, whilst, BUN and blood glucose were similar among treatment (P>0.05). Based on this study, RSK levels up to 20% incorporated with PKC at 20-30% in concentrate could be efficiently utilized for goats fed on signal hay.
Keywords: Rubber seed kernel, palm kernel cake, feed intake, rumen fermentation, goatศึกษาผลของระดับเนื้อในเมล็ดยางพารา (RSK) 3 ระดับ (0, 20 และ 30%) และกากเนื้อในเมล็ดปาล์มนํ้ามัน (PKC) 2 ระดับ (20 และ 30%) ในสูตรอาหารข้นต่อปริมาณการกินได้ และกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนในแพะโดยศึกษาในแพะนํ้าหนักเฉลี่ย 22+2 กก. โดยจัดทรีทเมนท์แบบ 3x2 แฟกตอเรียลในแผนการทดลองแบบ 6x6 จตุรัสลาติน แพะได้รับอาหารข้นที่มีระดับ RSK และ PKC ในสูตรอาหาร 6 สูตร ตามลำดับ ให้แพะได้รับหญ้าซิกแนลแห้งอย่างเต็มที่ ผลการทดลองพบว่ามีอิทธิพลร่วมของ RSK และ PKC ต่อปริมาณการกินได้ทั้งหมด (kg/d) (P<0.05)
และแพะที่ได้รับ RSK ระดับ 30% มีค่าตํ่ากว่า (P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับที่ระดับ 0 และ 20% ตามลำดับ สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโภชนะ (วัตถุแห้ง อินทรียวัตถุและโปรตีน) กรด-ด่างและแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในกระเพาะรูเมน พบว่าทุกกลุ่มมีค่าใกล้เคียงกัน ขณะที่ค่ายูเรีย-ไนโตรเจนในกระแสเลือดและค่ากลูโคสในกระแสเลือด มีค่าไม่แตกต่างกัน (P>0.05) จากผลการทดลองนี้สามารถใช้ RSK ระดับ 20% ร่วมกับ PKC ระดับ 20-30% ในสูตรอาหารข้นแพ
Germinated brown rice and beverage products from germinated brown rice
No full textGerminated brown rice is malting rice with intact embryo of 0.5-1.0 mm which has been reported of increasing beneficial bioactive products for human such as gamma amino butyric acid (GABA). Studies on preparation of enhancing GABA in germinated brown rice and its products were conducted during 2008-2010 at Pathum Thani Rice Research Center. Results indicated that appropriate method was malting of selected healthy brown rice in a closed container at room temperature for 20 hours after the seeds being washed with clean water and steeped for 4 hours. This freshly malting rice can be used for making blended drinks of germinated brown rice by pre-boiling with intermittently stirring the mixture of ingredients as germinated Khao Dawk Mali 105 : germinated black glutinous rice: over night steeped soy bean: roasted white sesame: water at a ratio of 1: 0.5 : 0.3 : 0.3 : 20 by weight for 20 minutes. Filtering the mixtures twice and adding 5 g of sugar per 100 ml of the mixtures. Processing of instant germinated brown rice was also conducted by pre-preparation of soy milk from a mixture of overnight soaked soybean: roasted white sesame: water at a ratio of 1 : 0.8 : 14 by weight. Rice starch mixture was then prepared by mixing germinated Khao Dawk Mali 105 : germinated black glutinous rice: soy milk at a ratio of 7:3:9 by weight and wet milling. The mixture was dried with a double drum drier then ground to fine powder. Eight grams of germinated rice powder were then mixed with 5 g fine sugar, 4 g maltodextrin, and 2 g non dairy cream packed in aluminium foil sachet.
Another experiment was conducted at Ubon Ratchathani Rice Research Center using cooked germinated Khao Dawk Mali 105 and water at a ratio of 1 : 1 by weight. The mixture was slurred and drum dried prior to ground into powder. The powder was then packed with pre-cooked soy bean and job tear powder which were prepared by over night soaked and steamed cooked before drum dried and ground to powder. The ingredient contained 7 grams of dehydrated germinated brown rice, 2 g dehydrated soy bean, 2 g dehydrated Job’s tear, 6 g non dairy cream, 4 g dairy powder and 10 g sugar.ข้าวกล้องงอก คือ ข้าวกล้องที่ทำให้ส่วนของต้นอ่อนงอกออกจากคัพภะยาวประมาณ 0.5 – 1.0 มิลลิเมตร พบการเพิ่มขึ้นของสารชีวกิจกรรม เช่น กรดแกมม่าอมิโนบิวทีริก หรือเรียกย่อว่า กาบา (GABA) สารนี้มีประโยขน์ต่อร่างกาย จึงใด้ทำการวิจัยเรื่องข้าวกล้องงอก เพื่อศึกษาหากระบวนการเพาะข้าวกล้องงอกและการผลิตเครื่องดื่มจากข้าวกล้องงอก ในปี 2551 – 2553 ที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี พบว่า กรรมวิธีที่เหมาะสมในการเพาะข้าวกล้องงอก คือนำข้าวกล้องที่มีเมล็ดสมบูรณ์มาล้างน้ำให้สะอาด แช่น้ำนาน 4 ชั่วโมง รินน้ำทิ้ง ทำการบ่มเพาะในภาชนะที่มีฝาปิดนาน 20 ชั่วโมงในสภาพอุณหภูมิห้อง ได้เป็นข้าวกล้องงอกสด สามารถนำไปผลิตเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องงอกผสมธัญพืช โดยใช้ส่วนผสมดังนี้ ข้าวกล้องงอกขาวดอกมะลิ 105 : ข้าวกล้องงอกข้าวเหนียวดำ : ถั่วเหลืองแช่น้ำค้างคืน : งาขาวคั่ว : น้ำ ในอัตราส่วน 1: 0.5 : 0.3 : 0.3 : 20 เท่าโดยน้ำหนัก ทำการต้ม 20 นาที มีการปั่นเป็นระยะๆ กรอง 2 ครั้ง ปรุงรสด้วยน้ำตาล 5 กรัมต่อน้ำข้าวกล้องงอก 100 มิลลิลิตร และมีการผลิตเครื่องดื่มข้าวกล้องงอกผงสำเร็จรูป โดยเตรียมน้ำนมถั่วเหลืองจากส่วนผสม ถั่วเหลืองแช่น้ำค้างคืน : งาขาวคั่ว : น้ำ เป็น 1 : 0.8 : 14 เท่าโดยน้ำหนัก จากนั้นผลิตข้าวกล้องงอกผง โดยนำน้ำแป้งที่ได้จากการโม่วัตถุดิบในอัตราส่วน ข้าวกล้องงอกขาวดอกมะลิ105 : ข้าวกล้องงอกข้าวเหนียวดำ : น้ำนมถั่วเหลือง เท่ากับ 7 : 3 : 9 เท่าโดยน้ำหนัก นำไปผ่านเครื่องอบแห้งแบบลูกกลิ้งคู่ บดให้เป็นผงละเอียด แล้วบรรจุซองโดยมีส่วนผสมดังนี้ ข้าวกล้องงอกผง 8 กรัมน้ำตาลบดละเอียด 5 กรัม มอลโตเดทตริน 4 กรัม และครีมเทียม 2 กรัม
ที่ศูนย์วิจัยข้าวอุบลราชธานี ได้ผลิตเครื่องดื่มน้ำข้าวกล้องงอกผงสำเร็จรูป โดยนำข้าวกล้องงอกขาวดอกมะลิ 105 ไปหุงสุก โดยใช้ ข้าว : น้ำ เท่ากับ 1 :1 เท่าโดยน้ำหนัก นำข้าวสุกไปบด และทำแห้งด้วยเครื่องทำแห้งแบบลูกกลิ้ง บดให้เป็นผง จากนั้นเตรียมถั่วเหลืองและลูกเดือยอบแห้ง โดยนำถั่วเหลืองและลูกเดือยที่แช่น้ำค้างคืน ไปนึ่งสุก บดและทำแห้งด้วยเครื่องทำแห้งแบบลูกกลิ้ง บดให้เป็นผง บรรจุซองโดยมีส่วนผสมดังนี้ ข้าวกล้องงอกอบแห้ง 7 กรัม ถั่วเหลืองอบแห้ง 2 กรัม ลูกเดือยอบแห้ง 1 กรัม ครีมเทียม 6 กรัม นมผง 4 กรัม และน้ำตาล 10 กรั
Rice improvement for rice gall midge resistance lines by anther culture
No full textTo improved rice gall midge (GM) resistance by F1 progenies’ anther culture, conducted at Phrae Rice Research Center (PRE_RRC) in 2009 dry and wet season. Sixteen crosses from irrigated rice R&D program and three crosses from rainfed rice R&D program were culture in N6 formula media to induced callus formation in dark room, 20-250C temperature and 2000 Lux light intensity for 1-2 month duration. Followed by MS media culture (Murashige and Skoog, 1962) in 2000 Lux light intensity for 1-2 month duration. Then, the plantlets were transplanted to nursery trial and 53 progenies of 5 IR crosses, and 8 progenies of 3 RR crosses were gathered and planted to observational trial in the field during 2010 wet season, together with GM reaction nursery at PRE_RRC using GM population from Muang, Phrae province.
The experiment resulted as; 1 lines (PRE08069-AC-1-13 ) were highly resistance to GM
and 3 lines (PRE08069-AC-1-2, PRE08069-AC-1-4, and PRE08069-AC-1-10) were resistance (R) to GM. Furthermore, these HR and R lines could be improved to be GM resistance rice varieties.ได้ทำการเพาะเลี้ยงอับละอองเรณูข้าวเพื่อสร้างสายพันธุ์แท้ให้ต้านทานแมลงบั่ว โดยทำการทดลองเพาะเลี้ยงอับละอองเรณูข้าวพันธุ์ผสมชั่วที่ 1 (F1) ในฤดูนาปรังและนาปี 2552 โดยใช้พันธุ์/สายพันธุ์ข้าวจากโครงการวิจัยและพัฒนาพันธุ์ข้าวนาชลประทาน 16 คู่ผสม และจากโครงการวิจัยและพัฒนาพันธุ์ข้าวนาสวนนาน้ำฝน 3 คู่ผสม โดยการนำอับละอองเรณูข้าวมาเลี้ยงบนอาหารสูตร N6 เพื่อชักนำให้เกิดกลุ่มเซลล์โดยเลี้ยงในที่มืดอุณหภูมิ 20-25 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1-2 เดือน แล้วนำมาเลี้ยงต่อบนอาหารสูตรอาหาร MS (Murashige and Skoog, 1962) ในที่มีความเข้มแสง 2000 Lux เป็นเวลา 1-2 เดือน เพื่อให้แคลลัสพัฒนาเป็นต้นอ่อน จากนั้นย้ายต้นอ่อนไปปลูกในโรงเรือน 1-3 เดือน ผลการเพาะเลี้ยงอับละอองเรณูได้สายพันธุ์ข้าวจากนาชลประทาน 5 คู่ผสม จำนวน 53 สายพันธุ์ จากโครงการข้าวนาน้ำฝน 3 คู่ผสม จำนวน 8 สายพันธุ์ รวม 61 สายพันธุ์ หลังจากนั้นนำไปปลูกศึกษาพันธุ์ขั้นต้นภายในสถานีในฤดูนาปี 2553 และส่งเข้าทดสอบปฏิกิริยาต่อแมลงบั่วในสภาพโรงเรือนปฏิบัติการ ที่ศูนย์วิจัยข้าวแพร่ โดยใช้ประชากรแมลงบั่วที่เก็บจากอำเภอเมือง จังหวัดแพร่ ผลการทดสอบปฏิกิริยาต่อแมลงบั่ว พบว่า สายพันธุ์ข้าวที่มีปฏิกิริยาความต้านทานต่อแมลงบั่วในระดับต้านทานสูง (HR) จำนวน 1 สายพันธุ์คือ PRE08069-AC-1-13 อยู่ในระดับต้านทาน (R) จำนวน 3 สายพันธุ์คือ PRE08069-AC-1-1, PRE08069-AC-1-4 และ PRE08069-AC-1-10 อยู่ในระดับค่อนข้างต้านทาน (MR) จำนวน 2 สายพันธุ์ คือ PRE08069-AC-1-2 และ PRE07090-AC-1-1 อยู่ในระดับค่อนข้างอ่อนแอ (MS)
จำนวน 17 สายพันธุ์ เช่น PRE08068-AC-1-3, PRE08068-AC-1-4, PRE08068-AC-1-9 และอยู่ในระดับอ่อนแอ (S) จำนวน 26 สายพันธุ์ สายพันธุ์ข้าวที่มีปฏิกิริยาความต้านทานต่อแมลงบั่วในระดับต้านทานถึงต้านทานสูง (R-HR) สามารถนำไปพัฒนาเป็นสายพันธุ์ที่ต้านทานแมลงบั่วได้ต่อไ