Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Wheat promising lines
No full textBread wheat is temperate cereal which can be planted in the upper north as the following crops after paddy rice especially in the low temperature and restrict irrigated area. Only one variety of bread wheat that the farmers have grown is fang 60 so research and development on wheat varietal was conducted. Result from project we get 3 promising lines,
FNBW8301-5-5, PMPBWS89248 and FNBW8310-1-SMG-1-1-1. FNBW8301-5-5 and FNBW8310-1-SMG-1-1-1 were improved by Dr.Pattakul Chanthanamuttha at fang Horticulture Research Station in 1983. FNBW8301-5-5 was derived from single cross between KP1 and S-18-470
while FNBW8310-1-SMG-1-1-1 was derived from FNBWS#27 and FNBWS#1510. PMPBWS89248 was improved by Mr.Sutat Pintasen at Pang Ma Pah Rice and Temperate Cereals Experiment Station by selection promising lines from CIMMYT nurseries in 1989.ข้าวสาลีเป็นธัญพืชเมืองหนาวที่สามารถปลูกได้ในเขตภาคเหนือตอนบน โดยปลูกตามหลังข้าวนาปีในพื้นที่ที่มีอากาศหนาวเย็นและน้ำจำกัด แต่พันธุ์ที่เกษตรกรปลูกมีอยู่เพียงพันธุ์เดียวคือ ฝาง 60 จึงได้มีการวิจัยและพัฒนาพันธุ์ข้าวสาลีจนได้ข้าวสาลีสายพันธุ์ดีเด่นคือ FNBW8301-5-5 PMPBWS89248 และ FNBW8310-1-SMG-1-1-1 ข้าวสาลีสายพันธุ์ FNBW8301-5-5 และ FNBW8310-1-SMG-1-1-1 เป็นข้าวสาลีที่ได้จากการปรับปรุงพันธุ์ภายในประเทศโดย ดร.พัธกุล จันทนมัฏฐะ ที่สถานีทดลองพืชสวนฝางในปี พ.ศ. 2526 โดยข้าวสาลีสายพันธุ์ FNBW8301-5-5 ได้จากการผสมพันธุ์ระหว่างข้าวสาลีสายพันธุ์ KP1 กับ S-18-470 และ FNBW8310-1-SMG-1-1-1 ได้จากการผสมพันธุ์ระหว่างข้าวสาลีสายพันธุ์ FNBWS#27 กับ FNBWS#1510 ในขณะที่ข้าวสาลีสายพันธุ์ PMPBWS89248 ได้จากการคัดเลือกข้าวสาลีที่มีลักษณะดีเด่นจากชุดงานทดลองที่
ได้รับจากศูนย์วิจัยการปรับปรุงข้าวโพดและข้าวสาลีนานาชาติ (CIMMYT) โดยนายสุทัด ปินตาเสน ที่สถานีทดลองข้าวไร่และธัญพืชเมืองหนาวปางมะผ้าในปี พ.ศ.253
Effect of high temperature oven on storability of rice seeds
No full textSeed drying is one of the most important processes of seed production in rice. The
purpose for reduce seed moisture without any effects on seed quality. The continuous-flow drier need higher temperature than bacth drier for increased drying rate was used in this experiment. In2008 at Pichit province, Five Experiments were conducted on 12 tons continuous-flow driers to find out the effected of temperature on quality of PSL2 and RD29 rice seed under different levels of temperature including 45, 50, 55 45 followed by 50 and 50 followed by 55°c compared with sun drying method. In2009 at Suphan Buri province, PSL2 rice seeds were used on 30 tons ontinuous-flow driers to study in two experiments. First experiment 3 levels of temperature including 45, 50, 55°c compared with sun drying and another 45 followed by 50 and 50 follow by 55°c compared with sun drying. The suitable temperature for seed drying was 50 followed by 55°c without affected to seed dormancy, storability and vigor. In 2010, RD41 rice seeds were studied at Suphan Buri province. Four methods were conducted drier and followed by sun drying, drier at 45°c (>20% moisture content) followed by 50°c (16-20% moisture content) followed by 55°c (<16% moisture content), sun drying followed by drier and sun drying. The results indicated that the moisture reducing by appropriated temperature of drier was better than another on seed storability and vigor, but rate of moisture reducing got more times. During the rainy season when sun drying area wasn’t enough, Sun drying followed by drier was the best method for seed drying.ในการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าว การลดความชื้นของเมล็ดเป็นขั้นตอนที่สำคัญ การลดความชื้นเมล็ดพันธุ์ข้าวด้วยเครื่องอบแบบไหลต่อเนื่อง (Continuous-flow drier) ชนิดมีตู้ลมร้อนอยู่ด้านล่างชั้นเดียวจำเป็นต้องใช้อุณหภูมิที่สูงกว่าแบบเป็นงวด (Batch drier) เพื่อให้ลดความชื้นได้เร็วขึ้นโดยไม่มีผลกระทบต่อคุณภาพของเมล็ดพันธุ์ข้าว โดยปี 2551 ดำเนินการในจังหวัดพิจิตร ใช้เครื่องอบขนาดความจุ 12 ตันในพันธุ์ กข29 และพันธุ์พิษณุโลก 2 จำนวน 5 แปลงๆ ละ 1 กรรมวิธี คือ อุณหภูมิคงที่ 45°ซ., 50°ซ., 55°ซ., 45 ตามด้วย 50°ซ. และ 50 ตามด้วย 55°ซ. เปรียบเทียบกับวิธีตากแดดของข้าวแต่ละแปลง ปี 2552 ดำเนินการในจังหวัดสุพรรณบุรี ใช้เครื่องอบขนาดความจุ 30 ตันในพันธุ์พิษณุโลก 2 จำนวน 2 การทดลอง การทดลองแรกเปรียบเทียบ อุณหภูมิคงที่ 45°ซ., 50°ซ., 55°ซ. กับวิธีตากแดด การทดลองที่สองเปรียบเทียบอุณหภูมิ 45 ตามด้วย 50°ซ. และ 50 ตามด้วย 55°ซ. กับวิธีตากแดด ผลการทดลองทั้งสองปี พบว่า อุณหภูมิที่เหมาะสม คือ 50 ตามด้วย 55°ซ. เพราะมีอัตราเร็วในการลดความชื้นสูงไม่มีผลกระทบกับระยะพักตัวของเมล็ด เมล็ดพันธุ์มีอายุการเก็บรักษาและความแข็งแรงเท่ากับวิธีตากแดด ปี 2553 ดำเนินการในจังหวัดสุพรรณบุรี ใช้เครื่องอบขนาดความจุ 30 ตัน ทดลองกับพันธุ์ กข41 มี 4 กรรมวิธี คือ อบแล้วตากแดด อบอย่างเดียวด้วยอุณหภูมิ 45 ตามด้วย 50 ตามด้วย 55°ซ.(เมล็ดมีความชื้นมากกว่า 20% จึงเริ่มอบด้วยอุณหภูมิ 45°ซ. จนความชื้นเมล็ดลดลงเหลือ 20% จึงเพิ่มอุณหภูมิเป็น 50°ซ. และเมื่อความชื้นเมล็ดลดลงเหลือ 16% ค่อยเพิ่มอุณหภูมิเป็น 55°ซ.) ตากแล้วอบ และตากแดดอย่างเดียว พบว่า การลดความชื้นโดยวิธีการอบอย่างถูกวิธีให้ผลดีกว่าวิธีตากแล้วอบ
อบแล้วตาก และตากแดดอย่างเดียว เพราะเมล็ดมีอายุการเก็บรักษาและความแข็งแรงมากกว่าวิธีลดความชื้นแบบอื่นๆ แต่มีอัตราเร็วในการลดความชื้นต่ำที่สุดและต้นทุนสูงสุด ดังนั้นในสภาวะที่มีฝนตกเป็นระยะและลานตากไม่เพียงพอกับปริมาณข้าวที่รอลดความชื้น วิธีตากแล้วอบเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด เพราะมีอัตราเร็วในการลดความชื้นสูงกว่าวิธีอบแล้วตากและอบอย่างเดียว โดยเมล็ดมีอายุการเก็บรักษาและความแข็งแรงใกล้เคียงกับเมล็ดที่อบแล้วตากและตากแดดอย่างเดีย
Ecological engineering on rice to develop sustainable means to reduce crop losses due to brown plant hopper outbreaks
No full textProblems of Brown Plant Hopper (BPH) outbreaks has occured in widespread, severity and continuously due to farmers usually apply a lot of chemicals not only misuse but also overuse and always mix up several insecticides as a cocktail with subsequent insecticides resistance, loss of natural enemies (NE) and balance of nature. The ecoloical engineering
research was conducted to return the biodiversity of ecosystem services to paddy fields at Phitsanulok Rice Researvh Center during April to September 2010 on the area of 1,000 rais with randomized complete block design consisted of 2 treatments - flora on the bunds with no
insecticides and no flora on the bunds with insecticides, 5 replications (plots) and 5 and 10 samplings for each plots. The number of pests and NE were collected by means of yellow pans, sweep net, brow-vac machine and bait traps. The results revealed that 20 insect pests, more than 80 NE (predators and parasitoids) and 15 pollinators and food-chain arthropods were found. Comparision the number of BPH in flora plots with no insecticides and no flora plots with insecticides showed no difference, however, the number of NE were difference. The number of NE in flora plots (1.12, 2.32, 1.96, 3.36, 2.88, 9.4 และ 7.32 insects, respectively) were significantly higher than the number of NE in no flora plots (0, 0, 1.68, 2.16, 2.56, 1.84, และ 4.24 insects, respectively). The result of bait traps showed that five egg parasitoids were found - Oligosita sp, Anagrus sp., Panstenon sp., Tetrastichus formosanus and Gonatocerus sp. (19, 9.7, 1.1, 0.6 and 0.2% respectively). They all play the important roles of minimizing the population of BPH.subsequent insecticides resistance, loss of natural enemies (NE) and balance of nature. The ecoloical engineering
research was conducted to return the biodiversity of ecosystem services to paddy fields at Phitsanulok Rice Researvh Center during April to September 2010 on the area of 1,000 rais with randomized complete block design consisted of 2 treatments - flora on the bunds with no
insecticides and no flora on the bunds with insecticides, 5 replications (plots) and 5 and 10 samplings for each plots. The number of pests and NE were collected by means of yellow pans, sweep net, brow-vac machine and bait traps. The results revealed that 20 insect pests, more than 80 NE (predators and parasitoids) and 15 pollinators and food-chain arthropods were found. Comparision the number of BPH in flora plots with no insecticides and no flora plots with insecticides showed no difference, however, the number of NE were difference. The number of NE in flora plots (1.12, 2.32, 1.96, 3.36, 2.88, 9.4 และ 7.32 insects, respectively) were significantly higher than the number of NE in no flora plots (0, 0, 1.68, 2.16, 2.56, 1.84, และ 4.24 insects, respectively). The result of bait traps showed that five egg parasitoids were found - Oligosita sp, Anagrus sp., Panstenon sp., Tetrastichus formosanus and Gonatocerus sp. (19, 9.7, 1.1, 0.6 and 0.2% respectively). They all play the important roles of minimizing the population of BPH.ปัญหาการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลอย่างรุนแรง กว้างขวาง และต่อเนื่องไม่สิ้นสุดเนื่องมาจากเกษตรกรใช้สารฆ่าแมลงในการป้องกันกำจัดแมลงศัตรูข้าวอย่างไม่ถูกชนิด ไม่ถูกเวลา ใช้มากเกินความจำเป็นและนิยมผสมสารฆ่าแมลงหลากหลายชนิด ทำให้เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลสร้างความต้านทานเร็วขึ้น แมลงศัตรูธรรมชาติถูกทำลายและสมดุลทางธรรมชาติในนาข้าวเสียไป เพื่อคืนสมดุลธรรมชาติกลับสู่นาข้าวจึงดำเนินการ
ทดลองตามแนวความคิดนี้ โดยปลูกพืชหลากหลายชนิดที่ให้ดอกสีเหลืองและสีขาวบนคันนาและบริเวณพื้นที่ที่ว่างในนาข้าว วางแผนการทดลองแบบ RCB 2 กรรมวิธี คือ กรรมวิธีปลูกไม้ดอกและพืชผักบนคันนาและไม่พ่นสารฆ่าแมลงหรือพ่นตามความจำเป็น และกรรมวิธีไม่ปลูกไม้ดอกบนคันนาและพ่นสารฆ่าแมลง ทำการทดลองกรรมวิธีละ 5 แปลงๆ ละ 5 และ 10 ซ้ำ เก็บรวบรวมแมลงด้วยวิธีวางขันสีเหลือง โฉบแมลง ใช้เครื่องดูดแมลงและเหยื่อล่อแตนเบียนไข่ของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ดำเนินการทดลองที่ศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก ตั้งแต่เดือนเมษายน ถึง กันยายน 2553 ผลการทดลอง พบว่า มีแมลงศัตรูพืชประมาณ 20 ชนิด แมลงศัตรูธรรมชาติประมาณ 80 ชนิด และแมลงที่มีประโยชน์หรือห่วงโซ่อาหารประมาณ 15 ชนิด และพบว่าเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลมีปริมาณประชากรในแปลงนาที่ปลูกไม้ดอกบนคันนาเปลี่ยนแปลงไปไม่แตกต่างจากแปลงที่ปลูกไม้ดอก
บนคันนา แต่แมลงศัตรูธรรมชาติในแปลงที่ปลูกไม้ดอกมีปริมาณแตกต่างจากแปลงที่ไม่ปลูกไม้ดอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (1.12, 2.32, 1.96, 3.36, 2.88, 9.4 และ 7.32 ตัว : 0, 0, 1.68, 2.16, 2.56, 1.84 และ 4.24 ตามลำดับ) ซึ่งสามารถควบคุมเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลให้ไม่ระบาด สำหรับปริมาณแมลงศัตรูข้าวและศัตรูธรรมชาติในแปลงที่ปลูกไม้ดอกบริเวณพื้นที่ใกล้คันนา(1-2 เมตร) กับที่ไกลจากคันนา (10 เมตร) ไม่แตกต่างกันทางสถิติทุกวิธีที่เก็บรวบรวมแมลง และพบแตนเบียนทำลายไข่เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในนาข้าว 5 ชนิด ได้แก่ แตนเบียน Oligosita sp. มีมากที่สุด (19%) รองลงมา คือ แตนเบียน Anagrus sp., Panstenon sp., Tetrastichus formosanus และ Gonatocerus sp. ( 9.7, 1.1, 0.6 และ 0.2% ตามลำดับ) ซึ่งมีบทบาทสำคัญ
ยิ่งในการควบคุมเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลไม่ให้มีปริมาณมากจนทำความเสียหายให้กับผลผลิตข้าวได้ ทำให้ไม่มีการใช้สารฆ่าแมล
Toxicity of fixed oil and crude extract from sa-dao-thiam, Azadirachta excelsa (Jack) seed kernel to Aedes aegypti (L.)
No full textLarvicidal activity of various concentrations of fixed oil and crude extract from sa-dao-thiam, Azadirachta excelsa (Jack) seed kernel was assayed on an Aedes aegypti (L.) test population under controlled laboratory conditions. Concentration levels of responses at 24, 48, 72, and 96 hrs were evaluated. The LC50 values of the fixed oil and the crude extract were 403.6 and 518.7 ppm, respectively. One hundred percent mortality in 24 hrs-post treatment was achieved at 2,000 and 4,000 ppm for the oil and crude extract, respectively. It suggested that the oil is more toxic to Ae. aegypti larvae than the crude extract. Further investigation suggested the occurrence of molting inhibition of Ae. aegypti larvae by the fixed oil and crude extract as indicated by the small number of emerged adults. In addition, histological study suggested that damages on the epithelial cells of the midgut could result from the effects of the oil and crude extract. Hypertrophy and degeneration of the epithelial cells were observed, resulting in a presence of some cytoplasmic material in the alimentary canal. Further studies should be taken into account to identify their stability and residual activity of these products under field conditions
Confirmation of inheritance of fragrance and DNA marker associated with fragrance in vegetable soybean variety Chamame
No full textVegetable soybean is an important exported crop for export of Thailand. Fragrance is a trait determining vegetable soybean quality flavored by customers and can increase the value-added products of vegetable soybean. Fragrance is mainly caused by volatile chemical, 2-Acetyl-1-pyrroline (2AP). The objective of this study was to confirm the mode of inheritance of fragrance in vegetable soybean variety “chamame” and the association between functional marker GmBADH2-10 and fragrance determined by sensory test in the F2 population derived from cross between #75 (non-fragrant) x Chamame (fragrant). The results showed that the fragrance segregated into 3 (non-fragrance): 1 (fragrance) ratio, indicating that fragrance is controlled by a single recessive gene. DNA marker analysis with GmBADH2-10 revealed that all F2
plants with fragrance had an DNA fragment common to that in the Chamame, whereas all non-fragrant genotypes had alleles only from #75 or had alleles from both #75 andChamame. The results indicated that GmBADH2-10 co-segregates perfectly with fragrance gene and can be used to select fragrant plants with 100% accuracy. It is thus concluded that GmBADH2-10 is useful for marker-assisted selection to improve fragrance.ถั่วเหลืองฝักสดเป็นพืชเศรษฐกิจส่งออกที่สำคัญชนิดหนึ่งของไทย กลิ่นหอมเป็นลักษณะคุณภาพของถั่วเหลืองฝักสดที่ตลาดต้องการ และเพิ่มมูลค่าทางการค้าให้กับพืชชนิดนี้ กลิ่นหอมเกิดจากสาร 2AP (2-Acetyl-1-pyrroline) วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ คือ ตรวจสอบยืนยันการถ่ายทอดลักษณะความหอมของถั่วเหลืองฝักสดพันธุ์ Chamame ด้วยการใช้เครื่องหมายดีเอ็นเอ GmBADH2-10 ซึ่งเป็น Functional marker และการทดสอบด้วยวิธีการดม (Sensory test) ในประชากร F2 จากคู่ผสม Chamame x #75 ผลการศึกษาพบว่า ความหอมในประชากร F2 กระจายตัวในอัตราส่วน 3 (ไม่หอม): 1 (หอม) แสดงให้เห็นว่าความหอมถูกควบคุมด้วยยีนด้อย 1 ตำแหน่ง การตรวจสอบด้วยเครื่องหมาย GmBADH2-10 พบว่า ต้นที่มีกลิ่นหอมทุกต้นมีแถบดีเอ็นเอเหมือนกับ Chamame ส่วนต้นที่ไม่หอมทุกต้นมีแถบดีเอ็นเอเหมือนกับ #75 หรือมีแถบดีเอ็นเอทั้ง Chamame และ #75 แสดงว่า เครื่องหมาย GmBADH2-10 สามารถใช้คัดเลือกต้นที่หอมได้ถูกต้องแม่นยำ 100 เปอร์เซ็นต์ เครื่องหมายดังกล่าวมีประโยชน์ในการใช้ช่วยคัดเลือกและปรับปรุงพันธุ์ถั่วเหลืองฝักสดให้มีกลิ่นหอมได
Genetic variation of giant freshwater prawn (Macrobrachium rosenbergii de Man) by microsatellite technique
No full textObjective of this study was to study the genetic diversity in Giant Freshwater Prawn in Thailand from 4 locations, which were Khon Kaen (KK), Samutsongkhram (SK), Suratthani (SR) and Angthong (AT), with a total of 100 samples. Microsatellite technique with 13 primers and separating on 6% denaturing polyacrylamide gel were used in this study. The result showed that polymorphic loci had 105 alleles, the average number of alleles per locus was 8.08. The frequency of alleles ranged from 0.00 to 0.88. The average expected heterozygosity at all loci was 0.73 and the genetic distance ranged from 0.15 to 0.20, showed that the population from Samutsongkhram and Angthong were genetic the closest, while the population from Samutsongkhram and Suratthani were the most divergent. The information about genetic diversity may be useful for management and conservation of the genetics of Giant Freshwater Prawns in the future.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของกุ้งก้ามกรามในประเทศไทยจาก 4 แหล่ง คือ ขอนแก่น (KK) สมุทรสงคราม (SK) สุราษฎร์ธานี (SR) และอ่างทอง (AT) จำนวน 100 ตัวอย่าง ศึกษาโดยใช้เทคนิคไมโครแซทเทลไลท์ จำนวน 13 คู่ไพรเมอร์ และตรวจสอบชิ้นส่วนไมโครแซทเทลไลท์ดีเอ็นเอด้วย 6% denaturing polyacrylamide gel พบอัลลิลทั้งหมด 105 อัลลิล เฉลี่ย 8.08 อัลลิลต่อโลกัส ค่าความถี่อัลลิลอยู่ในช่วง 0.00-0.88 ค่าเฮตเทอโรไซโกซิตี้คาดหมายมีค่าเฉลี่ย 0.73 และค่าการวิเคราะห์ความแตกต่างทางพันธุกรรมอยู่ในช่วง 0.15-0.20 พบว่า กุ้งก้ามกรามจากสมุทรสงครามกับอ่างทองมีความใกล้ชิดทางพันธุกรรมมากที่สุด ขณะที่กุ้งก้ามกรามจากสมุทรสงครามกับสุราษฏร์ธานีมีค่าความแตกต่างทางพันธุกรรมมากที่สุด ข้อมูลจากการศึกษาความหลากหลายสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการวางแผนการจัดการพันธุกรรมด้านต่างๆ ตลอดจนการอนุรักษ์พันธุกรรมกุ้งก้ามกรามต่อไ
Response of sugarcane grown on coarse-textured soils to chicken manuring foliar application of zinc and iron
No full textGrowing sugarcane (K95-84) on coarse-textured, Satuk soil (Typic Paleustult) in farmer’s field of Sikhiu district, Nakhon Ratchasima province, was aimed at examining the effect of rice husk-mixed chicken manure and Zn, Fe foliar application on cane yield and nutrient concentration in leaf of the plant. The experimental design was 2 x 6 factorial in randomized complete block with four replications, comprising two factors as follow; 1) no manure and rice-husk-mixed chicken manure application (1000 kg/rai) and 2) no foliar application, Zn foliar application (3 kg/rai) once, twice, and three times, Zn+Fe application (3 and 0.8 kg/rai, respectively) once, and twice.This application was conducted at two-, three- and four-month after planting. All plots were added with completefertilizer (15-15-15) at a rate of 20 kg/rai as basal dressing and urea mixed with 13-13-21, each at a rate of 20 kg/rai applied three- and five-month as side dressing after planting. Top visible dewlap leaf was collected at three- and six-months after planting for plant analysis and cane yield was harvested at 10 months of age. Results showed that the application rice husk-mixed chicken manure gave the yield of 15.6 ton/rai, which was significantly higher than the others with no application (13.4 ton/rai). The application, however, statistically reduced CCS of cane in this soils. Single foliar application of Zn tended to give the highest cane yields of 16.0 tone/rai When applied Zn twice with rice husk-mixed chicken manure added before planting tended to offer the greatest cane yield of 17.3 ton/rai. The application of manure lowered Zn concentration but increased Fe in leaves compared to those without the application. Zinc foliar application enhanced a concentration of the nutrient itself but no effect of Fe concentration when applied together with Fe. Cane yield tentatively correlated to N concentration in three-month old’s leaf and
to P and K at six months of age.ทำการทดลองปลูกอ้อยพันธุ์ K95-84 บนดินเนื้อหยาบชุดดินสตึก (Typic Paleustult) ในพื้นที่เกษตรอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา เพื่อศึกษาผลของการใส่มูลไก่แกลบและการให้ปุ๋ยสังกะสีกับเหล็กทางใบต่อผลผลิตอ้อย และความเข้มข้นของธาตุอาหารในใบ วางแผนการทดลองแบบ 2 x 6 Factorial in Randomized Complete Block จำนวน 4 ซ้ำ ปัจจัยที่ 1 ประกอบด้วยการไม่ใส่ และใส่มูลไก่แกลบอัตรา 1,000 กก./ไร่ และ ปัจจัยที่ 2 ประกอบด้วยการไม่ฉีดพ่นปุ๋ยทางใบ (T1) การฉีดพ่นปุ๋ยสังกะสีทางใบ อัตรา 3 กก./ไร่ จำนวน 1, 2, และ 3 ครั้ง; การฉีดพ่นปุ๋ยสังกะสีร่วมกับเหล็กทางใบอัตรา 3 และ 0.8 กก./ไร่ ตามลำดับ จำนวน 1, และ 2 ครั้ง โดยให้เมื่ออ้อยอายุ 2, 3 และ 4 เดือน ในทุกตำรับทำการรองพื้นด้วยปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 20 กก./ไร่ และใส่ปุ๋ยยูเรียร่วมกับปุ๋ยสูตร 13-13-21 อย่างละ 20 กก./ไร่ โดยแบ่งครึ่งใส่ 2 ครั้งเมื่ออ้อยอายุ 3 และ 5 เดือน เก็บตัวอย่างใบอ้อยใบที่ 3 นับจากยอดเมื่ออ้อยอายุ 3 และ 6 เดือน เพื่อวิเคราะห์ความเข้มข้นของธาตุอาหาร และเก็บเกี่ยวผลผลิตเมื่ออ้อยอายุครบ 10 เดือน ผลการศึกษา พบว่า การใส่มูลไก่แกลบอัตรา 1,000 กก./ไร่ มีผลทำให้ได้ผลผลิตน้ำหนักสดเท่ากับ 15.6 ตัน/ไร่ ซึ่งสูงกว่าการไม่ใส่ (13.4 ตัน/ไร่) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การใส่มูลไก่แกลบยังมีผลทำให้คุณภาพความหวานของอ้อยลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การให้ปุ๋ยสังกะสีทางใบครั้งเดียวมีแนวโน้มทำให้ได้ผลผลิตน้ำหนักสดอ้อยสูงสุดเท่ากับ 16.0 ตัน/ไร่ การใส่มูลไก่แกลบร่วมกับการให้ป๋ยุ สงักะสทางใบสองครั้งมีแนวโน้มให้ได้ผลผลิต สูง สุด เท่ากับ 17.3 ตัน/ไร่ การใส่มูลไก่ทำให้อ้อยมีความเข้มข้นของสังกะสีในใบต่ำกว่า แต่กลับมีผลทำให้ความเข้มข้นของเหล็กในใบเพิ่มขึ้นกว่าการไม่ใส่ เมื่อให้ปุ๋ยสังกะสีทางใบจะมีผลทำให้ความเข้มข้นของสังกะสีและเหล็กในใบเพิ่มขึ้น แต่ในกรณีของปุ๋ยเหล็กเมื่อให้ร่วมกับสังกะสีกลับไม่มีผลต่อความเข้มข้นของเหล็กในใบ อย่างไรก็ตามผลผลิตน้ำหนักสดมีแนวโน้มว่าจะมีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นของไนโตรเจนเมื่ออ้อยอายุ 3 เดือน ฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมที่อายุ 6 เดือ
Yield trails of hybrid varieties of sweet corn properly for northern area, Thailand
No full textได้ทำการเปรียบเทียบพันธุ์ข้าวโพดหวานลูกผสมในสภาพแวดล้อมของภาคเหนือตอนบน โดยร่วมมือกับบริษัทแอกโกร-ออน (ไทยแลนด์) จำกัดในการคัดเลือกข้าวโพดหวานลูกผสมที่ดีมาใช้ในอุตสาหกรรม นำพันธุ์ลูกผสมพันธุ์ใหม่ 5 พันธุ์พัฒนาโดยศูนย์วิจัยข้าวโพดข้าวฟ่างแห่งชาติ และพันธุ์ลูกผสมการค้า 3 พันธุ์ได้แก่ Hi-brix49 ATS5 และ INSEE2 เป็นพันธุ์เปรียบเทียบมาปลูกทดสอบ โดยวางแผนการทดลองแบบ RCB มี 3 ซ้ำ ณ แปลงวิจัยมหาวิทยาลัยพะเยา และแปลงเกษตรกรจังหวัดพะเยาและเชียงราย ในปี 2551 และ 2552 ตำมลำดับ ผลการทดลอง พบว่าพันธุ์ KSSC604 ให้ผลผลิตเฉลี่ยสูงสุด 2,530 กิโลกรัมต่อไร่แตกต่างอย่างงมีนัยสำคัญกับพันธุ์ ATS5 ซึ่งให้ผลผลิตเฉลี่ย 2,041 กิโลกรัม ต่อไร่ คิดเป็น 130 เปอร์เซ็นต์ของค่าเฉลี่ยผลผลิตของพันธุ์เปรียบเทียบความหวาน พบว่า ลูกผสมส่วนใหญ่ไม่แตกต่างกับพันธุ์เปรียบเทียบ โดยพันธุ์ KSSC907 ให้ความหวานสูงสุด 16. 9 %brix ไม่แตกต่างกับพันธุ์ Hibrix49 ซึ่งให้ความหวาน 17.2 %brix วันสลัดละอองเกสรและวันเก็บเกี่ยวพบว่า พันธุ์ KSSC905 ให้ค่าสั้นสุด 53 และ 76 วัน แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับพันธุ์ Hi-brix49 ซึ่งให้ค่า 57 และ 80 วัน ตามลำดับ ด้านคุณภาพของโรงงานแปรรูป พบว่า ลูกผสมพันธุ์ KSSC903 ให้ค่าเฉลี่ยน้ำหนักสดปอกเปลือกที่ดีและผลผลิตบรรจุกระป๋องสูงสุดที่ 1,748 และ 1,015 กิโลกรัมต่อไร่ ไม่แตกต่างกับพันธุ์ ATS5 ซึ่งให้ค่าเฉลี่ยสูงสุดในพันธุ์เปรียบเทียบที่ 1,732 และ 1,038 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ลูกผสมพันธุ์ใหม่ KSSC903 และ KSSC905 มีศักยภาพที่ดีในการปลูกในพื้นที่ภาคเหนือตอนบนของประเทศไทยComparison of hybrid sweet corn varieties in order to select new hybrid varieties which can adapt well in the environment of upper north of Thailand by cooperating with Agro-On Thailand Company Limited. Selection of the hybrid sweet corn varieties normally used in agricultural industries. Five hybrids were developed from National
Corn and Sorghum Research Center, Nakhon Ratchasima and three checks commercial cultivars; Hi-brix49, ATS5 and INSEE2, were tested in winter at research field of University of Phayao and the farmers’ fields, Phayao and Chiang-Rai province, in 2008 and 2009 respectively, using randomized complete block (RCB) with three replications. The result of the combined analysis showed that the hybrid KSSC604 gave highest yields 2,530 kg/rai., whereas yields of ATS5 was 2,040 kg/rai, 130 percent of the checks’ yield average. For sweetness, the majority of hybrid varieties
were not varied from the checks. KSSC 907 gave highest sweetness 16.9 % brix. That was not different from the check Hirix49 which gave 17.2 %brix. For the day to tasselling and harvesting, it was found that the hybrid KSSC 905 was shorter (53 and 76 days, respectively) than the check Hibrix 49 (57 and 80 days, respectively). When testing the quality of processing plants, The hybrid KSSC 903 gave highest of husked fresh ear weight and yields for canning at 1,748 and 1,015 kg/rai., this is not different from the check ATS5 which have the highest average of the checks at 1,732 and 1,038 kg/rai., respectively. The new hybrid varieties KSSC903 and KSSC905 possess magnificent potentialities for planting in the upper northern regions, Thailand.
Key words: Sweet corn, Varietal trials, Corn breedin