Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Research and development on water and rice nutrient management after converting upland rice fields to rice terraces in slopping area
No full textConverting Upland Rice Fields to Rice Terraces in Slopping Area is one of the chosen rice planting system for sustainable rice cultivation on the mountainous area in the upper northern of Thailand. It can increase more double yield than from the upland rice . Water preserving and soil fertility problems are always found in Converting Upland Rice Fields to Rice Terraces in Slopping Area. Studying water and rice nutrient management in Samoeng Rice Research Center was founded that the yield from 5 water regime treatments were not significantly. For rice nutrient management, the yield from adding phosphorus combination with potassium chemical fertilizer was not significantly with adding nitrogen combination phosphorus and potassium chemical fertilizer. But the yield from the treatment that no adding phosphorus or no adding potassium chemical fertilizer had less than no adding nitrogen combination with phosphorus and potassium chemical fertilizer in significant. In pot, the yield from no adding phosphorus treatment was the same as no fertilizer and less than adding nitrogen combination with phosphorus and potassium in significant. Therefore, after Converting Upland Rice Fields to Rice Terraces in Slopping Area, farmers should adding phosphorus combination with potassium fertilizer for maintain yield level in upland area same as the rice terrace farming.การปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันไดในพื้นที่ลาดชัน เป็นหนึ่งในระบบการปลูกข้าวที่ใช้เป็นทางเลือกเพื่อสร้างความยั่งยืนบนพื้นที่ภูเขาสูงของภาคเหนือตอนบน เพราะสามารถสร้างผลผลิตข้าวมากกว่าการปลูกข้าวไร่ระบบเดิม ไม่น้อยกว่า 1 เท่า แต่การปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันไดมักพบปัญหา เรื่องการกักเก็บน้ำ และความอุดมสมบูรณ์ของดิน เนื่องจากการขุดปรับเป็นนาใหม่ จึงดำเนินการทดลองเรื่อง การจัดการน้ำ และธาตุอาหารข้าว ที่ศูนย์วิจัยข้าวสะเมิง พบว่า การจัดการรูปแบบการขังน้ำจำนวน 5 กรรมวิธี ทำให้ผลผลิตข้าวไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับการจัดการธาตุอาหาร พบว่า การใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัสร่วมกับโพแทสเซียม ทำให้ผลผลิตข้าวไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับการใส่ปุ๋ยธาตุอาหาร
ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม สอดคล้องกับการไม่ใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัส หรือโพแทสเซียมในแปลงนาขั้นบันได มีผลให้ผลผลิตข้าวน้อยกว่าการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับผลการใส่และไม่ใส่ธาตุอาหารข้าวในกระถาง พบว่า การไม่ใส่ปุ๋ยธาตุฟอสฟอรัส ทำให้ผลผลิตข้าวใกล้เคียงกับการไม่ใส่ปุ๋ยธาตุอาหาร และน้อยกว่าการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารทั้ง 3 ชนิดอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น หลังการปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันได ควรใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม เพื่อรักษาความสมดุลของดิน และระดับผลผลิตข้าวบนพื้นที่สู
Use of phosphorus sorption characteristics for determining rate and type of phosphorus fertilizers for growing rice on ongkharak soil with residual lime
No full textStudy on the response of rice, RD. 43 variety, grown on Ongkharak soil with residual lime to rates of phosphate calculated from P adsorption characteristics such as P adsorption capacity with the value of 802 mgP kg-1 (Pmax), half of Pmax (401 mg P kg-1), 0.2 mg P L-1 (398 mg P kg-1) and the rate of 157 mg P kg-1 recommended
by DOA and to different types of phosphate fertilizer, including tripple super phosphate and rock phosphate was conducted. Fifteen days old rice seedling was transplanted in pot under greenhouse cover. Urea and KCl at the rates of 504 and 260 mg kg-1 were used as top dressing for all treatments and the former at the rate of 98 mg kg-1 was applied at flowering stage. Results revealed that using of TSP as well as applying P at the rate of Pmax (802 mgP kg-1) gave significantly better vetgetative growth and higher seed yield than did the applications of rock phosphate and other rates of P. In addition, the TSP and Pmax rate tended to lower soil P adsorption. Application of TSP at 3.96 mg kg-1 gave the highest seed yield of 264.9 g pot-1 whereas addition of RP at the equivalent amount of P contrastingly gave a lower seed weight (20.1 g pot-1). No P application gave the slowest vegetative growth and the lowest seed yield (7.5 g pot-1).ทำการศึกษาการตอบสนองของข้าวพันธุ์ กข. 43 ที่ปลูกในดินองค์รักษ์ที่มีปูนตกค้างต่ออัตราของฟอสฟอรัสที่ได้มาจากลักษณะการดูดซับฟอสฟอรัสของดิน ได้แก่ ที่การดูดซับฟอสฟอรัสสูงสุดของดิน (802 มก.ฟอสฟอรัส/กก.)ที่ครึ่งหนึ่งของการดูดซับฟอสฟอรัสสูงสุดของดิน (401 มก.ฟอสฟอรัส/กก.) ที่ความเข้มข้นของฟอสฟอรัสในสารละลายดิน0.2 มก./ลิตร (398 มก.ฟอสฟอรัส/กก.) และอัตราที่แนะนำโดยกรมวิชาการเกษตร (157 มก.ฟอสฟอรัส/กก.) และเปรียบเทียบชนิดของปุ๋ยฟอสฟอรัส 2 ชนิด ได้แก่ ทริปเปิ้ลซุปเปอร์ฟอสเฟตและหินฟอสเฟต ทำการปักดำกล้าข้าวที่อายุ 15 วันในเรือนทดลอง ในทุกตำรับการทดลอง รองพื้นด้วยยูเรียและโพแทสเซียมคลอไรด์ในอัตรา 504 และ 260 มก./กก.ตามลำดับ และแต่งหน้าด้วยยูเรียที่ระยะกำเนิดช่อดอกในอัตรา 98 มก./กก. ผลการศึกษาพบว่า การใช้ปุ๋ยทริปเปิ้ลซุปเปอร์ฟอสเฟต เช่นเดียวกันกับการใส่ฟอสฟอรัสในอัตรา 802 มก./กก. ส่งผลให้ข้าวเจริญเติบโตและให้ผลผลิตน้ำหนักเมล็ดสูงกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้หินฟอสเฟต หรือการใส่ฟอสฟอรัสในอัตราอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ รวมทั้งมีแนวโน้มลดการดูดซับฟอสฟอรัสของดิน โดยการใส่ปุ๋ยทริปเปิ้ลซุปเปอร์ฟอสเฟตอัตรา 3.96 มก./กก. จะให้น้ำหนักเมล็ดดีสูงที่สุดเท่ากับ 264.9 มก./กระถาง แต่เมื่อใส่หินฟอสเฟตในอัตราที่ให้ฟอสฟอรัสเท่ากันกลับส่งให้น้ำหนักเมล็ดลดลงอย่างชัดเจน (20.1 ก./กระถาง) และการไม่ให้ฟอสฟอรัสจะส่งผลให้การเจริญเติบโตและผลผลิตของข้าวต่ำที่สุด (7.5 ก./กระถาง
Effect of oil palm frond silage mixed with different levels of molasses on intake and nutrient utilization in native cattle
No full textObjective of this study was to determine effects of oil palm frond silage (OPFS) mixed with 0, 2, 4 and 6% molasses on nutrient utilization and rumen fermentation process in Thai native male cattle. Four Thai native male cattle, 2.7-2.8 years old with average body weight (BW) of 280+5 kg, were arranged in 4x4 Latin Square design. The cattle were fed with OPFS mixed with molasses ad libitum and supplemented with concentrate at 0.5% of BW as dry matter (DM) basis. The results showed that DM intake and organic matter (OM) intake of all groups were not significantly different (P>0.05) while crude protein (CP) intake of cattle received OPFS mixed with 2, 4 and 6% molasses were significantly higher (P<0.05) than that of 0% molasses. Neutral detergent fiber (NDF) and acid detergent fiber (ADF) intake of cattle received OPFS with 2, 4 and 6% molasses were significantly higher (P<0.05) than cattle received OPFS of 0% molasses. However, digestibility coefficients of DM, OM, CP, NDF, ADF and total digestible nutrient of all groups were not significantly different (P>0.05) among treatments. Pack cell volume, blood urea nitrogen and glucose concentrations as well as ruminal pH and NH3-N and total volatile fatty acid from all groups were not significantly difference (P>0.05). Thus, OPFS mixed with 0 to 6% molasses could be used as roughage source for Thai native cattle, when supplemented with concentrate at 0.5% of BW, had no adverse effect on nutrient utilization and rumen fermentation process.
Keywords: oil palm frond silage, molasses, native cattle, feed intakeวัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อประเมินผลของทางใบปาล์มน้ำมันที่หมักร่วมกับกากน้ำตาลที่ระดับ 0, 2, 4 และ 6% ต่อการใช้ประโยชน์ได้ของโภชนะและกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนของโคพื้นเมือง ใช้โค เพศผู้ อายุ 2.7-2.8 ปี น้ำหนักเฉลี่ย 280+5 กก. วางแผนการทดลองแบบ 4x4 ละตินสแควร์ โดยโคได้รับทางใบปาล์มน้ำมันที่หมักแบบเต็มที่และให้อาหารข้นคิดเป็นวัตถุแห้งในปริมาณ 0.5% ของน้ำหนักตัว ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณการกินได้วัตถุแห้งและอินทรียวัตถุของทางใบปาล์มน้ำมันที่หมักร่วมกับกากน้ำตาลที่ระดับต่าง ๆ ไม่แตกต่างกัน (P>0.05) สำหรับปริมาณการกินได้ของโปรตีนรวม ผนังเซลล์ และลิกโนเซลลูโลสในโคที่ได้รับทางใบปาล์มน้ำมันที่หมักร่วมกับกากน้ำตาลที่ระดับ 2, 4 และ 6% สูงกว่าโคที่ได้รับทางใบปาล์มน้ำมันที่หมักร่วมกับกากน้ำตาลที่ระดับ 0% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) อย่างไรก็ตาม สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของวัตถุแห้ง อินทรียวัตถุ โปรตีนรวม ผนังเซลล์ ลิกโนเซลลูโลส และโภชนะที่ย่อยได้รวม ของโคทั้ง 4 กลุ่ม ไม่แตกต่างกัน (P>0.05) นอกจากนี้ปริมาตรเม็ดเลือดแดงอัดแน่น ความเข้มข้นของยูเรีย-ไนโตรเจน และกลูโคสในเลือด ตลอดจนปริมาณแอมโมเนีย-ไนโตรเจน กรดไขมันที่ระเหยง่ายทั้งหมดในกระเพาะรูเมนของโคทั้งสี่กลุ่มก็มีค่าเฉลี่ยไม่แตกต่างกัน (P>0.05) ดังนั้นทางใบปาล์มน้ำมันที่หมักร่วมกับกากน้ำตาล 0, 2, 4 และ 6% เสริมด้วยอาหารข้น0.5% ของน้ำหนักตัว สามารถใช้เป็นแหล่งอาหารหยาบสำหรับโคพื้นเมืองโดยไม่ส่งผลกระทบต่อการใช้ประโยชน์ได้ของโภชนะและกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน
คำสำคัญ: ทางใบปาล์มน้ำมันหมัก, กากน้ำตาล, โคพื้นเมือง, ปริมาณการกินได
Accelerated aging of milled rice CV. Patumthani 1 by microwave
No full textRice aging is an important characteristic for cooked rice. Aged rice is needed by consumer especially Thai people and other people in the world. It takes at least 4 months to age rice. Accelerated aging of rice can be done by heating. This research used a continuous microwave of 1,000 watts to accelerate aging of milled rice cv. Patumthani 1. The initial moisture content of milled rice was 13%. The milled rice was treated with microwave by using speed number 4,5, 6,7, 8 (speed 0.0164, 0.0233,
0.0269, 0.0287, 0.0318 m/s) with the time of heating 34.85, 24.43, 21.17, 19.22, 17.91 seconds per round. The test was done for 1, 2 and 3 rounds and the other is not treated with microwave (control). The rice is stored at room temperature (28±2 ºC). The milled rice is compared for cooking properties and color. It was found that milled rice which is treated by microwave 1,000 W for 3 rounds at speed number 5 (total time of heating 73 s) has highest water absorption index, volume expansion, elongation ratio and has the properties of more than 5 months old. It can be concluded that microwave can accelerate rice aging and microwave heating was effective than other methods that reported in the literature
Antioxidant activities and total phenolic compound contents in brown rice, pre-germinated brown rice and pre-germinated rough rice of some Thai rice cultivars
No full textThe result of water conservation project for the queen in Mae Hong Son province
No full textThe Water Conservation Project for The Queen was prepared from The Ministry of Agriculture and Cooperatives that reassigned to the H.M. Queen Sirikit . Occesion visited the Royal Project and visiting people in Mae Hong Son Province during 3-9 march 2006. Her intention was to give proplance who living on a high area to awareness the importance of tree, water, soil and survive with a reasonable and sustainable forests. In 2012 Mae Hong Son Rice Research Center has followed the strategy to promote learning and professional development based on sufficiency economy. The resulted of this project were transferring technology about rice production and temperate cereal to farmer in 4 watershed as 1) Kaung watershed were managed the terrace paddy demonstration field to increase rice yield. Planted La-oop and Bue Po Lo Mae Nah Chang Nuea varieties. Fertilized based on soil analysis had average yield 352 and 278 kilograms per rai. The highland paddy rice variety demonstration field were grow La-oop variety had average yield 559 kilograms per rai. The temperate cereal demonstration field were grown Fang 60 variety in 1 rai. Highland paddy rice seed production La-oop variety were grown had average yield 682 kilograms per rai. 2) Mae Sa Nga watershed were managed the terrace paddy demonstration field to increase rice yield. Planted RD21 variety. Fertilized based on soil analysis had average yield 585 kilograms per rai. The highland paddy rice variety demonstration field were grown Hmong rice variety had average yield 520 kilograms per rai. 3) Pai watershed were managed the paddy rice demonstration field to increase rice yield. Planted RD39 applied rock phosphate fertilized based on Rice Department suggestion had average yield 633 kilograms per rai. And 4) Mae Sa Mad-Huay Mahk Lang watershed were managed the terrace paddy demonstration field to increase rice yield. Planted Bue Po Lo variety. Applied rock phosphate 200 kilograms per rai. Fertilized based on soil analysis had average yield 430 kilograms per rai. All Of farmer who visited demonstration field in 4 watershed were 76 peoples.โครงการรักษ์น้ำเพื่อพระแม่ของแผ่นดิน เป็นโครงการที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์จัดทำขึ้น เพื่อ สนองพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในวโรกาสที่เสด็จพระราชดำเนิน ทอดพระเนตรการดำเนินงานโครงการพระราชดำริ และทรงเยี่ยมราษฎรในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระหว่างวันที่ 3-5 มีนาคม 2549 โดยมีพระราชประสงค์จะให้พสกนิกรที่อยู่อาศัยบนพื้นที่สูง ได้ตระหนักถึงความสำคัญของต้นไม้ น้ำและดิน สามารถดำรงชีพอยู่กับป่าได้อย่างเหมาะสมและยั่งยืน ในปีงบประมาณ 2554 ศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอนได้ดำเนินการตามยุทธศาสตร์การส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ และการพัฒนาอาชีพตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง แนวทางการถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรที่เหมาะสมและปลอดภัยกับท้องถิ่น เพื่อการบริโภคในครัวเรือนและจำหน่ายในชุมชน ด้านการพัฒนาการผลิตข้าวและธัญพืชเมืองหนาว ในพื้นที่ 4 ลุ่มน้ำได้แก่ 1) ลุ่มน้ำของ ทำแปลงเรียนรู้ด้านการจัดการเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าวนาขั้นบันได ปลูกข้าวนาที่สูง พันธุ์ละอูบและพันธุ์บือโปะโละแม่นาจางเหนือ ใส่ปุ๋ยเคมีตามค่าวิเคราะห์ดิน ผลผลิตเฉลี่ย 352 และ 278 กิโลกรัมต่อไร่ตามลำดับ แปลงเรียนรู้ด้านพันธุ์ข้าวนาที่สูง ปลูกข้าวพันธุ์ละอูบ ผลผลิตเฉลี่ย 559 กิโลกรัมต่อไร่ แปลงเรียนรู้ด้านการผลิตธัญพืชเมืองหนาว ปลูกข้าวสาลีพันธุ์ฝาง 60 พื นที่ 1 ไร่ และผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวนาที่สูง พันธุ์ละอูบได้ผลผลิต 682 กิโลกรัม 2) ลุ่มน้ำแม่สะงา ทำแปลงเรียนรู้ด้านการเพิ่มผลผลิตข้าวนาขั้นบันได ปลูกข้าวพันธุ์กข21 ใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน ผลผลิตเฉลี่ย 585 กิโลกรัมต่อไร่ แปลงเรียนรู้ด้านพันธุ์ข้าวนาที่สูง ปลูกข้าวพันธุ์ข้าวม้ง ผลผลิตเฉลี่ย 520 กิโลกรัมต่อไร่ 3) ลุ่มน้ำปาย ทำแปลงเรียนรู้ด้านการจัดการเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าวนา ปลูกข้าวพันธุ์กข39 ใส่หินฟอสเฟต ใส่ปุ๋ยเคมีตามคำแนะนำ ผลผลิตเฉลี่ย 633 กิโลกรัมต่อไร่ และ4) ลุ่มน้ำแม่สะมาด-ห้วยหมากลาง ทำแปลงเรียนรู้ด้านการจัดการเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าวนาขั้นบันได ปลูกข้าวพันธุ์บือโปะโละ ใส่หินฟอสเฟต อัตรา 200 กิโลกรัมต่อไร่ ใส่ปุ๋ยเคมีตามค่าวิเคราะห์ดิน ผลผลิตเฉลี่ย 430กิโลกรัมต่อไร่ จำนวนเกษตรกรที่ได้เข้าศึกษาดูงานในแปลงเรียนรู้ทัง 4 ลุ่มน้ำ จำนวน 76 ค
Comparative study on the economic cost and profit of the native sow raised under different feeding patterns in Sakon Nakhon province
No full textComparative study on the economic cost and profit in rearing native pigs was carried out under different feeding patterns for weaned piglet production. Feeding patterns were composed of 1) the use of feed based on rice bran mixed with other raw materials, 2) the use of feed based on rice bran together with food scraps from restaurants, and 3) the use of feed based on rice bran together with food scraps from the farmers’ kitchen. Thestudied data were collected individually by means of 59 farmer interviews, pig feed sampling and measuring the body weight of weaned piglets at the selling time. The result revealed that farmers had a high confidence in the native pig marketing. The number of weaned piglets was not sufficient for the market demand. Sows in the treatment 1 had higher protein intake and body condition score than those in the treatment 2 and 3 (P<0.05). The sow feed cost was the main cost and was different among treatments ranking from the treatment 1, 3 and 2, respectively (P<0.05). The total costs of the treatment 1 were higher than those of the treatment 2 and 3 as 3,139.2, 2,231.2 and 2,541.2 baht/litter, respectively (P<0.05). For the benefit, it was displayed that all of treatments had no difference in the total income. For calculated economic cost and profit per a weaned piglet at the selling time, the total cost of the treatment 1 was higher than that of the treatment 2 and 3 as 397.3, 280.6 and 328.6 baht/piglet, respectively, (P<0.05). The profit of treatment 1 was less than that of the treatment 2 and 3 as 192.0, 286.1 and 259.4 baht/piglet, respectively, (P<0.05). In conclusion, in the event of farmers are able to seek for another feed for native sows that is a low price (such as food scraps etc.), as substituted for the feed purchased from some other places, they will be able to get more the profit. Keywords: native pigs, economic cost and profit, feeding patternsการศึกษาเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนทางเศรษฐกิจในการเลี้ยงสุกรพื้นเมืองเพื่อจำหน่ายลูกสุกรหย่านม ภายใต้กลุ่มรูปแบบการให้อาหารแม่สุกรพื้นเมืองที่แตกต่างกันดังนี้ 1) ให้รำข้าวผสมกับวัตถุดิบอาหารสัตว์ชนิดอื่น 2) ให้รำข้าวและเศษอาหารที่ได้จากร้านอาหาร และ 3) ให้รำข้าวและเศษอาหารที่ได้จากครัวเรือนของเกษตรกรเอง เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เกษตรกรเป็นรายฟาร์ม 59 ราย พร้อมกับสุ่มเก็บตัวอย่างอาหารและน้ำหนักตัวลูกสุกร เมื่อจำหน่ายพบว่า เกษตรกรมีความเชื่อมั่นด้านการตลาดอยู่ในระดับสูง ผลผลิตลูกสุกรหย่านมมีปริมาณไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด แม่สุกรกลุ่มที่ 1 ได้รับโปรตีนจากอาหารต่อวันและมีค่าคะแนนความสมบูรณ์ของร่างกายสูงกว่ากลุ่มที่ 2 และ 3 (P<0.05) ต้นทุนค่าอาหารแม่สุกรเป็นต้นทุนหลักที่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม (P<0.05) เรียงจากมากไปน้อยดังนี้ กลุ่มที่ 1, 3 และ 2 ตามลำดับ และเมื่อคำนวณต้นทุนรวมพบว่า กลุ่มที่ 1 มีค่าสูงกว่ากลุ่มที่ 2 และ 3 (P<0.05) มีค่าเท่ากับ 3,139.2, 2,231.2 และ 2,541.2 บาท/ครอก ตามลำดับ ส่วนของรายได้รวมพบว่า ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่ม (P>0.05) และเมื่อคำนวณต้นทุนต่อการผลิตลูกสุกรระยะจำหน่ายหนึ่งตัวพบว่า ต้นทุนรวมในกลุ่มที่ 1 มีค่าสูงกว่ากลุ่มที่ 2 และ 3 (P<0.05) มีค่าเท่ากับ 397.3, 280.6 และ 328.6 บาท/ตัว ตามลำดับ ในขณะที่กำไรในกลุ่มที่ 1 มีค่าน้อยกว่ากลุ่มที่ 2 และ 3 (P<0.05) ซึ่งมีค่าเท่ากับ 192.0, 286.1 และ 259.4 บาท/ตัว ตามลำดับ ดังนั้นหากสามารถหาแหล่งอาหารสัตว์ราคาถูก (เศษอาหาร) ที่มีอยู่ในท้องถิ่นทดแทนวัตถุดิบที่ต้องพึ่งพาจากภายนอก จะทำให้เกษตรกรได้รับผลกำไรจากการเลี้ยงสุกรพื้นเมืองเพิ่มขึ้
Effect of total mixed ration containing oil palm frond silage as a source of roughage mixed with fibrolytic enzyme on growth performance and carcass characteristics of goat
No full textThis study aimed to determine the effects of total mixed ration (TMR) containing oil palm frond silage (OPFS) as a source of roughage mixed with fibrolytic enzyme on feed intake, growth performance and carcass characteristics of goats. Sixteen male Bore x Thai native goats, 10-12 months old with average live weight 13.37±1.40 kg, were used in this study. Goats were allotted according to completely randomized design to receive TMR diet containing OPFS (roughage) to concentrate ratio at 60:40 (on a DM basis) and mixed with fibrolytic enzyme at 0 (control) (T1), 2 (T2), 4 (T3) and 6 (T4) g/kg DM of TMR. All diets were fed ad libitum to goats for 90 days. From the results, goats received non-supplemented (T1) and supplemented with fibrolytic enzyme (T2 to T4) had similar dry matter feed intake (P>0.05) with a range of 440.39-465.16 g/day. In addition, there were no significant differences (P>0.05) among treatments regarding final live weight (17.08-18.45 kg) and average daily gain (41.11-57.78 grams/day). After slaughter, fibrolytic enzymes supplementation had no significant effects on carcass weight, dressing percentage, meat percentage, fat percentage and bone percentage (P>0.05).การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลของการเลี้ยงแพะด้วยอาหารผสมสำเร็จ (total mixed ration, TMR) ที่เสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใยต่อสมรรถภาพการเจริญเติบโต และลักษณะซาก โดยใช้แพะลูกผสมบอร์-พื้นเมือง เพศผู้ จำนวน 16 ตัว มีอายุประมาณ 10-12 เดือน ที่มีน้ำหนักตัวเฉลี่ย 13.37±1.40 กก. จัดแพะเข้าทดลองตามแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ให้ได้รับอาหาร TMR ที่มีสัดส่วนระหว่างทางใบปาล์มน้ำมันหมักและอาหารข้น 60:40 และผสมกับเอนไซม์ย่อยเยื่อใยในปริมาณ 0 (อาหารควบคุมไม่เสริมเอนไซม์) (สูตรที่ 1), 2 (สูตรที่ 2), 4 (สูตรที่ 3) และ 6 (สูตรที่ 4) กรัม/กก.วัตถุแห้งของอาหาร TMR โดยแพะได้รับอาหารสูตรต่างๆ อย่างเต็มที่ (ad libitum) เป็นเวลา 90 วัน ผลการศึกษาพบว่าแพะที่ได้รับอาหาร TMR ที่ไม่เสริม (สูตรที่ 1) หรือเสริมเอนไซม์ (สูตรที่ 2 ถึง 4) มีปริมาณการกินได้ไม่แตกต่างกัน (P>0.05)โดยมีค่าอยู่ในช่วง 440.39-465.16 กรัม/ตัว/วัน รวมทั้งยังมีน้ำหนักสุดท้าย และอัตราการเจริญเติบโต เฉลี่ยต่อวันไม่แตกต่างกัน (P>0.05) โดยมีน้ำหนักตัวสุดท้ายอยู่ในช่วง 17.08-18.45 กก. และมีอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวัน 41.11-57.78 กรัม/วัน ภายหลังฆ่าพบว่า การไม่เสริมหรือเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใยในอาหาร TMR ที่ใช้ทางใบปาล์มน้ำมันหมักเป็นอาหารหยาบไม่มีผลทำให้แพะมีน้ำหนักซาก เปอร์เซ็นต์ซาก เปอร์เซ็นต์เนื้อแดง เปอร์เซ็นต์ไขมัน และเปอร์เซ็นต์กระดูก แตกต่างกัน (P>0.05
Effect of pre-germinated purple glutinous rice on behavior after substance abuse in rat
No full textPre-germinated brown rice (PGBR) is known to contain abundant nutrients such as oryzanl, dietary fibers, vitamin E, B1, B3, B6, magnesium, antioxidant, and gamma aminobutyric acid (GABA). In the mammalian nervous system, GABA is an inhibitory neurotransmitter that its activation modulates the release of several neurotransmitters including glutamate. Glutamate neurotransmission plays an important role in learning and memory and its alteration has been reported in drug addiction. However, little is known about the effect of PGBR on the brain functions even though many studies have focused on the process of GABA improvement in PGBR and claimed that PGBR can affect brain functions. Moreover, there are no studies about the effects of PGBR on the
brain after addictive substance abuse. Therefore, the aim of this study was to investigate the effect of PGBR on the withdrawal behaviors after dextromethorphan addiction. A significant increase in locomotor activity was observed in dextromethorphan addiction group when compared with control group (p<0.001). Moreover, reduction in locomotor activity was found in rat treated with 5 g/kg of
PGBR (p=0.017) when compared with addiction group. The results suggest that PGBR 5 g/kg can reduce withdrawal behaviors such as locomotor acitivity in rats. This provides evidence to support the role of PGBR enriched with GABA on the functions of nervous system. However, the effects of PGBR on the alteration of neurotransmitters such as GABA and glutamate after exposure to drug addiction need to be studies further
Crop rotation planting in sugarcane field for soil improvement and increasing cane yield in the northeast
No full textThe experiment aimed to study the effects of crop rotation in sugarcane field during the last ratoon harvest and planting a new sugarcane crop, on soil improvement, increasing sugar yield and economic return in northeast Thailand. The effect of Jack bean (Canavalia ensiformis), sunn hemp (Crotalaria juncea), upland rice (Oryza saliva L.) fallowed as the rotation system. The experiment was a Randomize Complete Block Design with three replications and 7 treatments. They included T1) farmer’s method (fallow followed by sugarcane receiving chemical fertilizer control (15-15-15 at 50 kg/rai), T2) fallow followed by sugarcane receiving chemical fertilizer (16-16-16 at 25 kg/rai+22-8-10 at 25 kg/rai and compost fertilizer at 2 tons/rai), T3) sunn hemp planting as green manure followed by sugarcane, T4) sunn hemp planting for seed harvesting and then were ploughed and followed by sugarcane, T5) jack bean planting as green manure and followed by sugarcane, T6) jack bean planting for seed harvesting and then was ploughed after seed harvested and followed by sugarcane, and T7) upland rice planting and ploughed after seed harvested followed by sugarcane. Sugarcane in treatment 3-7 was applied fertilizer grade 15-15-15 at the rate of 50 kg/rai. This experiment conducted in a farmer field upland at Phulek village, Ban Phai district, Khon Kean province; soil group 41 (Ban phai soil series). The results showed that soil chemical properties were changed in the green manure treatments. The green manure treatments and the upland rice straw ploughed under treatment gave higher economic return compared to these of non-green manure treatments. Sugarcane growing in T7 gave the highest yield at 18.84 tons/rai while T5 gave 18.74 tons/rai. T7 treatment gave the benefit return of 2-year at 12,050.72 bath/rai while T5 gave 8,666.44 bath/rai. The result from the two-year experiment suggested that sugarcane farmers in northest Thailand should grow jack bean or upland rice as crop rotation in the sugarcane field in order to improve soil fertility and also increase the sugar cane yield. This will help sustain the soil for sugarcane production in the regionการทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการปลูกพืชสลับ (พืชนำ) ในแปลงอ้อยในช่วงเก็บเกี่ยวอ้อยครั้งสุดท้าย(หลังรื้อแปลงอ้อย) ที่มีผลต่อการปรับปรุงดินและเพิ่มผลผลิตอ้อยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รวมทั้งศึกษาผลตอบแทนทางเศรษฐกจิ จากการนำ พชื ต่างชนดิ มาปลกู สลบั เพอื่ ทราบถงึ ความค้มุ ค่าในการปลกู พชื สลบั แต่ละชนดิ ได้แก่ ถวั่ พร้า ปอเทือ ง และข้าวไร่ก่อนการปลูกอ้อย ทั้งในแง่ของการปรับปรุงบำรุงดิน และผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ โดยวางแผนการทดลองแบบ RCBD จำ นวน 3 ซ้ำ ประกอบด้วย 7 วธิ กี าร ได้แก่ 1) ปล่อยแปลงว่าง แล้วปลูก อ้อยตามและใส่ป๋ยุ เคมีสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กก./ไร่ 2) ปล่อยแปลงว่าง แล้วปลูกอ้อยตามและใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 16-16-16 อัตรา 25 กก./ไร่ และสูตร 22-8-10 อัตรา 25 กก./ไร่ และปุ๋ยหมัก อัตรา 2 ตัน/ไร่ 3) ปลูกปอเทืองเป็นพืชปุ๋ยสด 1 crop แล้วปลูกอ้อยตาม 4) ปลูกปอเทือง
(เก็บเมล็ดพันธุ์) 1 crop แล้วปลูกอ้อยตาม 5) ปลูกถั่วพร้าเป็นพืชปุ๋ยสด 1 crop แล้วปลูกอ้อยตาม 6) ปลูกถั่วพร้า (เก็บเมล็ดพันธุ์) 1 crop แล้วปลูกอ้อยตาม และ 7) ปลูกข้าวไร่ (ไถกลบตอซังหลังเก็บเกี่ยว) 1 crop แล้วปลูกอ้อยตามทุกวิธีการใช้อ้อยพันธุ์ K 88-92 โดยวิธีการที่ 3-7 ใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กก./ไร่ เหมือนกัน โดยทำการทดลองในแปลงเกษตรกร ต.ภูเหล็ก อ.บ้านไผ่ จ.ขอนแก่น ทดลองในกลุ่มชุดดินที่ 41 (ชุดดินบ้านไผ่) ผลการทดลองพบว่า
หลังจากทำการปลูกพืชสลับเพื่อปรับปรุงบำรุงดิน แล้วพบว่าการไถกลบพืชปุ๋ยสด ทำให้สมบัติทางเคมีของดินดีขึ้นในทำนองเดียวกนั การไถกลบพืชป๋ยุ สด และไถกลบตอซัง ข้าวให้ผลตอบแทนสูงกว่าไม่มีการปลูก พืช ปุ๋ย สด กล่าวคือ วิธีการที่ 7 ให้ผลผลผลิตอ้อยปลูกสูงสุด เท่ากับ 18.84 ตัน/ไร่ รองลงมา คือวิธีการที่ 5 ให้ผลผลิตอ้อยเท่ากับ 18.74 ตัน/ไร่ เมื่อเปรียบเทียบผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ พบว่าเป็นไปในทำนองเดียวกัน คือ วิธีการที่ 7 ให้กำไรรวม 2 ปี เท่ากับ 12,050.72บาท/ไร่ และวิธีการที่ 5 ให้กำไรรวม 2 ปี เท่ากับ 8,666.44 บาท/ไร่ ดังนั้นผลจากการทดลอง 2 ปีที่ผ่านมาชี้ให้เห็นว่าควรแนะนำให้เกษตรกรที่ปลูกอ้อยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะในพื้นที่ดอน ปลูกพืชสลับ อาทิ ถั่วพร้า ในช่วงหลังจากรื้อตอเพื่อรอปลูกอ้อยใหม่ หรือปลูกข้าวไร่ ถ้าพื้นที่นั้นไม่แห้งแล้งจนเกินไป ซึ่งจะได้ประโยชน์ทั้งการเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ของดิน และช่วยเพิ่มผลผลิตอ้อยที่ปลูกตาม อีกทั้งยังเป็นการช่วยให้เกิดการใช้ทรัพยากรดินอย่างยั่งยืนอีกด้ว