Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Diversity of brown planthooper on virulence of difference rice varieties
No full textThe brown planthopper (BPH) is one of the most important insect pests imposing limitations on the production of rice. The objective of this study is to investigate the effects of 32 BPH populations on 21 varieties of rice with differences in resistance to BPH while the TN1 variety used for a susceptible check. The previou by seedling box screening techniques and Standard Evaluation System for Rice. However, the limitation of this study was the analysis of data using only cluster analysis to group the sources of BPH and rice varieties but there was no detailed analysis for each group
mRNA splicing of soluble starch synthase IVb gene at intron 6 to 9 in Thai rice
No full textSSSIVb gene, which is the group of Soluble Starch Synthase enzyme, concerns to synthesis amylopectin in the seed of rice. In this research, we will examine the process of mRNA splicing intron 6, 7, 8 and 9 of SSSIVb gene and observe the expression of gene in development of seed at 5, 10 and 15 days after flowering (DAF) in 5 varieties of the rice which are RD10, Chai Nat 1, Niew Phrae 1, San-pah-tawng 1 and Suphan Buri 60. All of those varieties have different quality of cooking. From
the experimental, we found that Chai Nat 1 had splicing in 5 DAF rice seeds but no expression in 10 and 15 DAF rice seeds. In Suphan Buri 60 had splicing in 10 DAF rice seeds but no expression in 5 and 15 DAF rice seeds. And RD 10, Niew Phrae 1, San Pah Tawng 1 had splicing in 10 and 15 DAF rice seeds but no expression in 5 DAF rice seeds. From the case study to examine relationship between expression of gene and quality of cooking, we can conclude that the quality of cooking from different of 5 varieties are unrelated to the splicing occurred at intron 6 to 9 of SSSIVb gene
Effect of no-tillage system and organic materials on chemical properties of paddy saline soil
No full textSoil salinity is a major problem in the use and management of agricultural in Thailand.
Especially in the northeast, those have the lack of natural fertility. Many studies found that the use of organic material can reduce the salinity of the soil. The experiment was conducted with two organic materials, there are rice straw and sunn hemp incorporation with no-tillage system. Experimental design was a randomize complete block with 4 replicates comprised 6 treatments: 1) conventional tillage, 2) tillage with sunn hemp incorporation, 3) tillage with rice straw incorporation, 4) no-tillage,
5) no tillage with sunn hemp mulching and6) no tillage with rice straw mulching. Soil samples were collected in two peried of rice cultivation; before transplant and two weeks after harvesting. Soil reaction, electrical conductivity, total salt, soil organic matter, total nitrogen, available phosphorus and exchangeable potassium were determined by using standard method. The study found that no - tillage
with sunn hemp mulching treatment tended to increase soil chemical properties. Thirty eight percent salt content was reduced, organic matter and total nitrogen increased by sixty and forty percent, respectively. The study revealed that adding organic material combination with no - tillage can improve chemical properties and reduce salt content. Therefore, regularly soil improving must be done for soil fertility and crop production
Suitable havesting time and stubble lock-lodge method of the main-crop in organic lodge ratoon rice cultivation
No full textRice lodge ratooning is the production of a second rice crop from the lodging stubble left behind after harvesting the main crop. This research aims to find out the suitable harvesting time and method for stubble lock-lodge of the main crop in order to achieveing the highest grain yield of the next ratoon crop. The experiment was carried out in a randomized complete block design, arranged in a split-plot configuration, with four replication. The results was showed that the main crop harvesting time either physiological or harvesting maturity stages had no effect on grain yield. In contrast, the
stubble lock-lodge method affacted the grain yield. The rice grown from the stubble of the main crop which lodged by combined harvester tractor yielded statistically significant 19.4% higher than the crop grown from the one lodged by the tractor with a set of wheel tires. It was also found that there was a positive correlation between dry matters of the main crop and yield of the lodge ratoon rice, which is opposite to the plant number. Results from this study indicated that, to achieve the maximum yield of organic lodge ratoon rice, the stubble of the main crop should be lodged by combined harvester tractor at any stage of the rice maturity
Effect of no-tillage and organic materials application on growth yield and photosynthesis of rice under saline soil condition
No full textThe use of Trichoderma powder formulation isolate 01-52 for reducing dirty panicle disease and increasing yield of rice in paddy fields
No full textTrichoderma harzianum 01-52 prepared as powder formulation was evaluated for the efficacy to reduce dirty panicle and to increase yield of rice. This investigation was the cooperative research between Plant Pathologists from Kasetsart University and Rice Department. Rice seeds (Suphan Buri 3) were soaked in spore suspension of T. harzianum 01-52 (100 g/100 l) for 15 hrs and were further incubated for 24 hrs before sowing in plastic tray contained with burned rice hull. Eighteen-day-old
rice seedlings were planted in rice field by transplanting machine. Rice plants were sprayed with T. harzianum 01-52 spore suspension (100 g/100 l/rai or 1,600 m2) for three times at 60, 70 and 80 days after sowing. In some treatments, two additional foliar sprays were applied at 40 and 90 days after sowing, while in some case, the Trichoderma pellets (10 kg/ rai or 1,600 m2) were mixed with chemical fertilizer for broadcasting. The results revealed that all Trichoderma treatments effectively
reduced dirty panicle through whole panicle disease evaluation and discolored seed detection by 3.42-25.97 and 14.78-23.90%, respectively. The weight of healthy rice seeds (whole kernels) and 1,000-seed-weight were increased by 10.47-16.63 %, respectively when compared with the control (watersoaked seeds). Powder formulation of T. harzianum 01-52 provided efficacy to control dirty panicle disease on rice comparable to the use of mancozeb and propiconazole + difinoconazole for seed
treatment and foliar spray, respectively
Early warning for major rice pests in Chiang Mai
No full textChiang Mai Rice Research Center has carried out a project on the early warning system for major rice pests in Chiang Mai since 2011. The project consisted of 3 activities; 1) Rice blast forecasting 2) Light trap counting and 3) Field survey for rice pests. Blast risk was indicated by BUS (Blast Unit of Severity) obtaining from the values calculated from the weather data on courtesy of Chiang Mai Meteorological Station. Results revealed a risk for rice blast epidemics at seedling, tillering, booting and flowering stages. These coincided with rice blast epidemics at some surveyed fields and farmer’s field epidemics recorded in 3 areas i.e. M.4 Sunttisuk, Doi Lo district, M.4 Sankhang, Sanpatong district and M.6 Sansai, Phrao district. Furthermore, insect counts from the light trap were positively related to the count from field survey and insect outbreak in some areas too. The infestation of white back
planthopper and brown plant hopper were founded at M.6 Sansai, Sankhampang district and M.9 Kuangpao, Chomtong district. The outbreaks of rice leaf folder were recorded at M.4 Sankhang, Sanpatong district and M.1 Cholae, Maetang district. Those of stem borer and rice bug were found at M.1 Cholae, Maetang district while that of green leafhopper was observed at M.5 Papong, Doi Saket district. Evaluation of data obtained led to an early warning announcement published in 9 consecutive issues of the local newspaper called “Kon Kao Chiang Mai”. The immediate warning for crisis was also sent via electronic mail to Chiang Mai Agriculture Extension Office at both the provincial and district levels, the local administration offices and related offices in the surveyed areas. This included the recommendation for protection and eradication of related rice pests.ในปี 2554 ศูนย์วิจัยข้าวเชียงใหม่ ได้เริ่มดำเนินงานพยากรณ์ศัตรูข้าวที่สำคัญในจังหวัดเชียงใหม่ 3 กิจกรรม ได้แก่ 1) การพยากรณ์โรคไหม้ของข้าว 2) การตรวจนับแมลงศัตรูข้าวและศัตรูธรรมชาติจากกับดักแสงไฟ (Light trap) และ 3) การสำรวจศัตรูข้าวในนาเพื่อเตือนภัยการระบาดจังหวัดเชียงใหม่ พบว่า ในฤดูนาปี 2554 ค่า BUS จากข้อมูลสภาพอากาศสถานีอุตุนิยมวิทยาเชียงใหม่เหมาะสมกับการเกิดโรคไหม้ ในระยะกล้า ระยะแตกกอ ระยะตั้งท้อง และระยะออกดอก ซึ่งสอดคล้องกับการเกิดโรคไหม้ในแปลงเฝ้าระวังในบางพื้นที่ และพบการระบาดของโรคไหม้ ในพื้นที่ปลูกข้าวของเกษตรกร 3 แห่ง คือ ที่ หมู่ 4 ตำบลสันติสุข อำเภอดอยหล่อ หมู่ 4 ตำบลสันกลาง อำเภอสันป่าตอง และหมู่ 6 ตำบลสันทราย อำเภอพร้าว นอกจากนี้ ยังพบว่าจำนวนแมลงศัตรูข้าวที่ดักได้จากกับดักแสงไฟที่ศูนย์วิจัยข้าวเชียงใหม่ มีความสัมพันธ์กับจำนวนแมลงในแปลงเฝ้าระวัง และการระบาดในบางพื้นที่เช่นเดียวกัน โดยพบการระบาดของเพลี้ยกระโดดหลังขาวและเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ที่หมู่ 6 ตำบลสันทราย อำเภอพร้าว หมู่ 4 ตำบลร้องวัวแดง อำเภอสันกาแพง และหมู่ 9ตำบลข่วงเปา อำเภอจอมทอง การระบาดของหนอนห่อใบข้าว ที่หมู่ 4 ตำบลสันกลาง อำเภอสันป่าตอง และหมู่ 1 ตำบลช่อแล อำเภอแม่แตง การระบาดของหนอนกอข้าวและแมลงสิง ที่หมู่ 1 ตำบลช่อแล อำเภอแม่แตงและการระบาดของเพลี้ยจักจั่นสีเขียว ที่หมู่ 5 ตำบลป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด เมื่อประมวลผลข้อมูลที่ได้รับแล้ว จึงได้ออกประกาศเตือน “ฅนข้าวเชียงใหม่” จำนวน 9 ฉบับ และประกาศเตือนภัยสถานการณ์เร่งด่วนจำนวน 2 ฉบับ ผ่านทางจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ถึงสำนักงานเกษตรจังหวัดเชียงใหม่ สำนักงานเกษตรอำเภอองค์การบริหาร ส่วนตำบล เทศบาลตำบล และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในพื้นที่สำรวจ เพื่อใช้เป็นข้อมูลและประชาสัมพันธ์ แจ้งเตือนภัยให้กับเกษตรกรในพื้นที่ พร้อมด้วยคำแนะนำในการป้องกันกำจัดและแก้ไข กรณีที่มีการระบาดของศัตรูข้าวที่สำคั
Rice production potential zoning in Sukhothai province
No full textThe studied of rice potential zoning in Sukhothai province during 2009-2011 found that in irrigated area most of paddy fields grew rice twice in dry season, the rest time in rainy season paddy fields were fallowed. Rice growing areas could be divided by the potential suitability of soil at 4 levels; high favorable, moderately suitable, less favorable and those suitable for other crops. Most of soil texture were clay loam, pH range highly acid to moderately acid (4.6-5.0), organic matter content over 2.1%, available Phosphorus less than 5 ppm and available Potassium higher than 80 ppm. The planted rice varieties are PSL2 and SPR3. Technology testing trials showed that; in high favorable rice soil (soil group 5, 7 and 15) were suited to the soil analyzed base fertilization . While, moderately suitable (soil group 2, 3 and 4) less favorable (soil group 6, 16, 17, 18, 21, 25, 25B and 33b) and those suitable for other crops (soil group 29b, 31, 31B, 33, 33B, 35 and 7nb) were suited to the official recommendation fertilization, which can increase the rice production level gradually. However, the fertilizer application rate based on soil analysis can decrease inputs of imported chemical fertilizers in Sukhothai province with the value of 106.1 million baht.การศึกษาการจัดเขตศักยภาพการผลิตข้าวจังหวัดสุโขทัย ระหว่างปี 2552-2554 พบว่า เกษตรกรส่วนใหญ่มีที่นาอยู่ในเขตชลประทานหรือมีบ่อน้ำตื้นในไร่นาของตัวเองทำนาได้ปีละ 2 ครั้ง ส่วนพื้นที่นอกเขตชลประทาน สามารถทำนาได้เฉพาะช่วงฤดูแล้ง ปล่อยทิ้งว่างในช่วงฤดูน้ำหลาก และพื้นที่ตอนกลางของจังหวัดสามารถทำนำได้เฉพาะช่วงฤดูฝน และปลูกพืชไร่ในช่วงฤดูแล้ง พื้นที่ปลูกข้าวสามารถแบ่งตามศักยภาพความเหมาะสมของดินได้ 4 ระดับ คือ เหมาะสมมาก เหมาะสมปานกลาง เหมาะสมน้อย และเหมาะสำหรับใช้ปลูกพืชอื่น สภาพเนื้อดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนเหนียว (clay loam) มีความเป็นกรด-ด่างอยู่ในระดับกรดจัดมาก (pH 4.6-5.0) มีอินทรียวัตถุสูงมากกว่า 2 เปอร์เซ็นต์ ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ต่ำกว่า 5 มิลลิกรัม/กิโลกรัม และมีโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ สูงกว่า 80 มิลลิกรัม/กิโลกรัม สำหรับพันธุ์ข้าวที่นิยมปลูกในฤดูนาปี ได้แก่ พันธุ์พิษณุโลก 2 และในฤดูนาปรัง ได้แก่ พันธุ์สุพรรณบุรี 3 ผลจากการจัดทำแปลงทดสอบเทคโนโลยี พบว่ำ ในดินที่มีความเหมาะสมมาก (กลุ่มดินที่ 5, 7 และ 15) ควรใช้ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน ส่วนดินที่มีความเหมาะสมปานกลาง (กลุ่มดินที่ 2, 3 และ 4) เหมาะสมน้อย (กลุ่มดินที่ 6, 16, 17, 18, 21, 25, 25B และ 33b) และเหมาะสำหรับใช้ปลูกพืชอื่น (กลุ่มดินที่ 29b, 31, 31B, 33, 33B, 35 และ 7nb) ควรใช้ปุ๋ยตามคำแนะนำของทางราชการ เพราะจะทำให้ศักยภาพการให้ผลผลิตข้าวโดยรวมเพิ่มขึ้น และหากเกษตรกรหันมาใช้ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน ก็จะทำให้ยอดการนำเข้าปุ๋ยเพื่อการทำนำในจังหวัดสุโขทัยลดลงได้คิดเป็นมูลค่าถึงปีละ 106.1 ล้านบา