Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Physio-chemical, biological and functional properties of proteins from organic rice bran
No full textPhysico-chemical, biological and functional properties of proteins extracted from
organic rice bran with different methods were determined. Rice bran protein (RBP) obtained from enzymatic (phytase-xylanase) extraction showed the lowest color difference (ΔE, P<0.05). Bulk density of RBP was ranged between 0.71-0.73 g/ml (P>0.05). Total soluble solid and pH of RBP obtained from different extraction methods were not significantly different (P>0.05). Sonication method provided the extract with the highest total phenolic content (3.01 mg tannic acid/g RBP), DPPH radical scavenging activity (62.29%), and ferric reducing activity power (FRAP 2.00 mM). The highest protein solubility (48.36%) and water absorption capacity (2.36 g/g sample) was found in the RBP extracted with the combination of colloid mill-homogenization and sonication method, respectively
Ecological engineering on rice to develop sustainable means to reducing crop losses due to rice pest outbreaks
No full textA study on ecological engineering on rice to develop sustainable means to reducing crop losses due to rice pest outbreaks were taken in wet season, 2011 at Chiangrai Rice Research Center and in farmer’s field at Phan District, Chiangrai Province. The main objective was to compare between of Ecological Engineering (EE) means (EE site) and farmer’s practices (control site) as well as the effects on numbers of pest and natural enemies. The numbers of species and amount of each insect pest and natural enemies were collected by visual counting, sweep net, yellow pan trap, egg bait trap and D-vac machine. It was found that : the major pest in EE site was Nephotettix spp. Whereas major natural enemies was spider such as Lycosa psedoannulata, Oxyopes sp., Argiope sp., and Araneus sp. And major parasitoids was Oligosita sp.. In control site ; the major pest was Sogatella furcifera (Horvath) whereas major natural enemies was Tetragnatha spp. And major parasitoids was Anagus sp.. The result showed that the diversity of Arthropod in EE site was relatively higher than control. In addition, the numbers of natural enemies tends to be increasing at a higher rate from seedling to flowering stage in EE site as compared to control site. Therefore, planting flora plants on the rice bund can induce the beneficial insects into the rice field. However, ecological engineering on rice should be done continuously to create a balance of the ecosystem in rice field and also reduce chemical pesticides for sustainable rice production.การศึกษาการใช้วิธีทางนิเวศวิศวกรรม (Ecological Engineering, EE) ในนาข้าว เพื่อลดความสูญเสียจากการระบาดของแมลงศัตรูข้าวอย่างยั่งยืน ดำเนินการในฤดูนาปี 2554 ในพื้นที่ศูนย์วิจัยข้าวเชียงราย และแปลงนาเกษตรกร อ.พาน จ.เชียงราย โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบวิธีทางนิเวศวิศวกรรม โดยปลูกพืชมีดอกบนคันนา และไม่ใช้สารเคมีป้องกันกำจัดศัตรูข้าว (แปลงนิเวศ) กับวิธีปฏิบัติของเกษตรกรไม่ปลูกพืชมีดอกบนคันนาและใช้สารเคมีป้องกันกำจัดศัตรูข้าว (แปลงเปรียบเทียบ) ที่มีผลต่อจำนวนของแมลงศัตรูข้าวและแมลงศัตรูธรรมชาติ จากการเก็บข้อมูลโดยวิธีการสุ่มนับด้วยสายตา การใช้สวิงโฉบ การใช้กับดักถังเหลือง การวางกับดักไข่ และการใช้เครื่องดูดแมลง พบว่า แปลงนิเวศ แมลงศัตรูข้าวที่พบมากที่สุด คือเพลี้ยจักจั่นสีเขียว แมลงศัตรูธรรมชาติที่พบมากที่สุด คือ แมงมุมขาสั้น แตนเบียนทำลายไข่เพลี้ยกระโดดที่พบมากที่สุด คือ แตนเบียน Oligosita sp. สาหรับแปลงเปรียบเทียบ แมลงศัตรูข้าวที่พบมากที่สุด คือ เพลี้ยกระโดดหลังขาว แมลงศัตรูธรรมชาติที่พบมากที่สุด คือ แมงมุมขายาว แตนเบียนทำลายไข่เพลี้ยกระโดดที่พบมากที่สุด คือ แตนเบียน Anagus sp. เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง 2 กรรมวิธี พบว่า แปลงนิเวศมีความหลากหลายของ อาร์โทรปอตสูงขึ้นกว่าแปลงเปรียบเทียบ และเมื่อเปรียบเทียบจำนวนแมลงศัตรูธรรมชาติตั้งแต่ระยะกล้าจนถึงระยะออกรวง พบว่า ในแปลงนิเวศมีอัตราการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรแมลงศัตรูธรรมชาติมากกว่าแปลงเปรียบเทียบ ดังนั้น การปลูกพืชมีดอกบนคันนามีแนวโน้มให้แมลงศัตรูธรรมชาติอพยพมาอยู่อาศัยในแปลงนาเพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การใช้วิธีทางนิเวศวิศวกรรมในนาข้าวนี้ควรดำเนินอย่างต่อเนื่อง เพื่อสร้างสมดุลของระบบนิเวศในนาข้าวและลดการใช้สารเคมีเพื่อการผลิตข้าวที่ยั่งยืนต่อไ
Kiaw-ngu glutinous rice: From a genebank to farmers’ fields
No full textข้าวเหนียวที่ใช้ในการประกอบอาหารประเภทของหวานที่มีคุณภาพดีที่สุด คือข้าวเหนียวเขี้ยวงู ซึ่งในระบบการค้าปัจจุบัน โรงสีใช้ข้าวพันธุ์กข6 มาดัดแปลง โดยเพิ่มจำนวนครั้งของการขัดสีและขัดมัน ทำให้เมล็ดข้าวสารมีขนาดเล็ก เรียวยาว สวยงาม ส่งขายให้กับผู้ประกอบการทั้งหมด ซึ่งกระบวนการดังกล่าว ทำให้ได้ปริมาณข้าวเต็มเมล็ดและต้นข้าวลดลง แต่มีต้นทุนการผลิตสูงขึ้น จึงส่งผลให้ข้าวสารของข้าวเหนียวเขี้ยวงูมีราคาแพง การใช้แนวทางโดยการพัฒนาพันธุ์ที่เป็นพันธุ์พื้นเมืองดั้งเดิม โดยผ่านขั้นตอนของการปรับปรุงพันธุ์ เพื่อให้ได้พันธุ์ข้าวเหนียวเขี้ยวงู ที่มีคุณภาพดีและเป็นที่ยอมรับ จึงเป็นอีกวิธีการหนึ่งซึ่งจะทำให้เกษตรกร ผู้ประกอบการโรงสี ผู้ประกอบการค้า และผู้บริโภค มีทางเลือกที่เป็นประโยชน์เพิ่มมากขึ้น และตามที่กรมการข้าวได้มีการรวบรวมพันธุกรรมข้าวไว้ทั่วประเทศ ตั้งแต่ในอดีต ข้าวเหนียวเขี้ยวงูซึ่งเป็นพันธุ์ข้าวพื้นเมือง ส่วนหนึ่งได้ถูกรวบรวมและเก็บรักษาไว้ที่ศูนย์ปฏิบัติการและเก็บเมล็ดเชื้อพันธุ์ข้าวแห่งชาติ ภายในบริเวณศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี ในปี 2548 ศูนย์วิจัยข้าวเชียงรายจึงได้ขอตัวอย่างเชื้อพันธุ์ข้าวเหนียวเขี้ยวงูดังกล่าวทั้งหมดมาปลูกคัดเลือก ศึกษา และพัฒนาจนถึงปี 2554 รวมระยะเวลา 6 ปี จนได้สายพันธุ์ GS.No. 8974 ที่มีลักษณะดีที่สุดและเหมาะสมที่สุด ซึ่งขณะนี้อยู่ระหว่างการขอขึ้นทะเบียนพันธุ์จากกรมวิชาการเกษตร โดยข้าวเหนียวเขี้ยวงูสายพันธุ์นี้ ให้ผลผลิตเฉลี่ยในศูนย์วิจัยข้าวเชียงราย 468 กิโลกรัมต่อไร่ในนาเกษตรกรจังหวัดเชียงรายเฉลี่ย 470 กิโลกรัมต่อไร่ เมื่อเปรียบเทียบกับพันธุ์กข6 ผลผลิตเฉลี่ยต่ำกว่าประมาณร้อยละ 25-30 ปี 2553 มีเกษตรกรนำไปปลูกที่จังหวัดเชียงใหม่พบว่าได้ผลผลิตเฉลี่ย 526 กิโลกรัมต่อไร่ ต่ำกว่าพันธุ์กข6 ร้อยละ 13 แต่มีต้นทุนการผลิตเฉลี่ยต่ำกว่าไร่ละ 535 บาท เมื่อนำไปแปรรูปเป็นของหวาน คือ ข้าวเหนียวมูน ให้ผู้บริโภคในจังหวัดเชียงรายประเมินความชอบพบว่าผู้บริโภคชอบมากกว่าพันธุ์ก6ร้อยละ 15.7 นอกจากนี้ ลักษณะเด่นของข้าวเหนียวเขี้ยวงูสายพันธุ์นี้ยังพบว่ามีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระในรูปของวิตามินอีทั้ง 3 isomers สูงกว่าพันธุ์ กข6 โดยเฉพาะแอลฟา โทโคฟีรอล ซึ่งเป็นวิตามินอีที่มีบทบาทสำคัญที่สุดในร่างกายสูงกว่าพันธุ์ กข6 ร้อยละ 39.2 และมีใยอาหารสูงกว่า ร้อยละ 10.6 เป็นต้น ข้าวเหนียวเขี้ยวงู สายพันธุ์ GS.No. 8974 มีลักษณะประจำพันธุ์ คือ เป็นข้าวไวต่อช่วงแสง ออกดอกประมาณวันที่ 30 ตุลาคม ถึง 2 พฤศจิกายน กอตั้ง ต้นแข็ง คอรวงยาว ระแง้ห่าง เมล็ดข้าวเปลือกสีฟางก้นจุด ขนาดเมล็ดเล็ก เรียวยาว ข้าวกล้องสีขาว สัดส่วนระหว่างความยาวต่อความกว้าง 3.90 มีความต้านทานต่อโรคไหม้ และค่อนข้างต้านทานโรคขอบใบแห้ง ต้านทานเพลี้ยกระโดดหลังขาวในเขตภาคเหนือตอนบน เมื่อนึ่งสุกแล้ว มีสีขาว นุ่ม เหนียวติดกัน แต่ไม่เละ มีความเลื่อมมันค่อนข้างมากและมีกลิ่นหอ
Rubber based farming systems planning in Seaw subdistrict, Muang district, Loei province
No full textObjective of research was to plan the rubber-based farming system in Seaw Subdistrict, Muang District, Loei Province regarding the economically optimal cropping pattern. The researcher utilized a purposive sampling for 3 villages and then a total of 50 farmers were interviewed accidentally with the aid of structured questionnaire. The methods of descriptive analysis as well as linear programming (LP) approach were employed. The LP results were revealed mainly as follow. In the first cropping year, the net on-farm income of rubber based farming systems increased according to the replicated farm. As the result of area allocation, the optimal ratio of cultivated area for the rubber, corn and millet should be 41.20: 22.73: 36.07. Meanwhile, if the farmer would like to grow only one type of inter crop, the optimal ratio of planted area for the rubber and corn or millet should be 48.93: 51.07. Apart from this, the simulated farm reflected that the scarcity of labor input was not appeared in the study area. The results also implied that the government and private financial institution should expand the credit line to the rubber farm in Seaw Subdistric.วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อวางแผนรูปแบบฟาร์มยางพาราให้มีความเหมาะสมเชิงเศรษฐกิจในตำบลเสี้ยว อำเภอเมือง จังหวัดเลย ผู้วิจัยสุ่มแบบเจาะจง 3 หมู่บ้าน และใช้แบบสัมภาษณ์เกษตรกรกลุ่มตัวอย่างจำนวน 50 ราย ทั้งนี้การเข้าถึงกลุ่มตัวอย่างเป็นการสุ่มอย่างง่าย จากนั้นใช้วิธีเชิงพรรณนาเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลและใช้โปรแกรมเชิงเส้น เพื่อวางแผนระบบ ผลการศึกษาหลักๆ มีดังนี้ ระบบฟาร์มจำลองทำให้รายได้สุทธิของฟาร์มเพิ่มขึ้นในปีแรกของการเพาะปลูก
โดยควรจัดสรรเพื่อปลูกยางพารา : ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ : ลูกเดือย ในสัดส่วนประมาณร้อยละ 41.20 : 22.73 : 36.07 แต่ถ้าเกษตรกรต้องการปลูกพืชแซมยางชนิดเดียว สัดส่วนพื้นที่เพาะปลูกยางพารา : ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์หรือลูกเดือยคิดเป็นประมาณร้อยละ 48.93 : 51.07 ตลอดจนระบบฟาร์มจำลองสะท้อนว่าในพื้นที่ไม่มีปัญหาการขาดแคลนแรงงาน นอกจากนี้ผลการศึกษายังมีนัยว่าสถาบันการเงินของรัฐและเอกชนควรขยายสินเชื่อไปยังฟาร์มในตำบลเสี้ย
New variety of floating rice: Khao Bahn Nah 432
No full textKhao Bahn Nah 432 (KBN 432) is a photoperiod sensitive floating rice variety. The
harvesting period is about 10-14 December. The average yield is 2.8 tons/ha, whereas Plai Ngahm Prachinburi (PNG) is 2.0 tons/ha. The percentage of the yield is over PNG about 35%. The variety has good elongation ability. The result had shown good performance at water level 110 cms depth. It was better than RD19 (deepwater rice) but less than Pin Gaew 56 (Floating rice). The average of plant height is 218 cms (depend on water level). The reactions of bacterial leaf blight and brown planthopper of KBN432 is susceptible. The paddy grains and brown rice are long and slender shape.
The 1000 grains weight 30.1 gm. Chemical quality is about 28% amylose content, intermediate gel consistency, medium gelatinization temperature. The quality is very good for instant noodle and Thai noodle processing. The variety had selected and improved year 1992. Five hundred panicles were selected from floating rice field at Bansang, Prachinburi Province. The PCRC92001 is the collection number of Khao Bahn Nah. Then, 461 panicles were selected to grow in wet season 1993 by single panicle per row. The method is called Pure Line Selection. Thirty seven lines were selected to grow in the advance experiments. The promising line of this collection is PCRC92001-432. It was interested and accepted by the famers who had been growing Khao Bahn Nah. The variety was release in early year 2012 named “Khao Bahn Nah 432 (KBN 432)” The new variety is transferred to the farmersunder the Khao Bahn Nah 432 against disastrous floods in wet season 2012 as a Flag Ship Project of Rice Department. The project aims to produce seed by farmer participatory method. It is not only produce seed but also transferring seed production technology to them. The target of the project is 150 tons of seed in 2012. The project will solve the lack of floating rice seeds
Traditional practice of leaf litter harvesting and utilization by farmers in west-central Bhutan: Paving the way for sustainable management
No full textForest is an important resource for the farmers in soil fertility management and crop production in Bhutan. The tradition of leaf litter harvesting from the forests has been in practice since time immemorial. However, the continuous leaf litter harvesting has raised concerns on the sustainability of the leaf litter forests (Sokshing). There is a paucity of information about harvesting practices, utilization and management of forests. Hence, the presentstudy was aimed at generating information on how farmers perceive, utilize and manage leaf litter forests. Data were collected from two sub-districts Nahi and Limbukha in west-central Bhutan involving a total of forty farmers, using questionnaires and semi-structured interviews, focus group discussions and personal observations during field visits to the forests. The study found that despite having access to chemical fertilizers, soil fertility management for the farmers is mainly based on the use of leaf litters as farmyard manure (FYM). Given the labour intensive nature of FYM production, aggravated by labour shortages, farmers still preferred FYM over chemical fertilizers. Quercus griffithii, Q. lanata and Pinus spp. were the main leaf litter tree species in the studied areas; Quercus spp. being the most preferred by farmers. The complete removal of litters from the leaf litter forests as revealed by farmers will not only have negative effects on nutrient cycling in the leaf litter forests but also render the exposed ground vulnerable to erosion. During litter harvesting farmers’ clearing the regenerations in leaf litter forests as found in the present study, will exacerbate the already thinly populated litter forests resulting in declining productivity and ultimately the sustainability of leaf litter forests. Traditional practice of leaf litter harvesting will continue for perpetuity for the mountain farmers, therefore, sustainable management practices will have to be found and put in practice based on participatory approache
Effect of paddy aging at high temperature and relative humidity on viscosity and molecular structure of constituents in waxy and non-waxy rice flour
No full textThis study investigated the influences of paddy aging at 60 C and 70% relative humidity for 5 days on pasting properties of rice flours and molecular structures of major constituents in rice grain. The rice cultivars investigated included waxy rice Sanpah-Tawng 1 (SPT1), which contained 1.3% amylose and 8.3% protein. Non-waxy rice paddies; namely Pathum Thani 1 (PTT1), which had 14.1% amylose and 6.7% protein, as well as and Leuang Pratew 123 (LPT123), which contained 28.6% amylose and 9.6% protein, were also investigated. Paddy aging significantly changed the RVA
pasting characteristics of rice flour pastes from all cultivars investigated (p<0.05). All aged rice flour pastes had higher final viscosity than that of new rice flour paste. Fourier transform infrared spectroscopy indicated that paddy aging induced molecular changes in the secondary structure of rice proteins, particularly in waxy rice SPT1 and non-waxy rice LPT123. Both rice paddies undergone aging showed alterations in the -helix structure of polypeptides. However, paddy aging did not induce apparent molecular alterations in starch or lipid molecules. Accelerated aging of paddies
investigated in the present study may be used to alter viscosity of rice flour pastes and further utilisation of rice flours
Comparison of fertilizer application and weed control methods for organic sugarcane production
No full textFertilizer application and weed control methods were compared to determine the best method for organic sugarcane production under supplemental irrigation at BSI farm. The experimental design was 2x5 factorial in RCB with 3 replications. The first factor was two sorts fertilizers as followers of fertilizer application, there being
kinds BSI organic fertilizer at the rate of 200 kg/rai and chemical fertilizer (basal application with 15-15-15 at the rate of 50kg/rai). The second factor was 5 weed control methods which consisted of 1) intercropping with cowpea 2) hand weeding 3) cultivated by using rotary plow attached to small tractor (24 hp) 4) covered interrow of cane by using plastic and 5) herbicide application as farm practice. The results indicated that there were no difference in cane yield, sugar content and sugar yield between organic fertilizer and chemical fertilizer application. The additional
advantage of weed control for organic sugarcane production was intercropping with cowpea increasing of soil organic matter. However, there were no significant differences in cane yield and sugar content amongst five weed control methods. Chemical fertilizer application can be replaced by BSI organic fertilizer at rate of 200 kg/rai, whereas herbicide application for controlling weed was replaced by intercropping with cowpea in organic sugarcane production.
Keywords: Fertilizer, intercropping
1การเปรียบเทียบวิธีการใช้ปุ๋ย และการกำจัดวัชพืชในการผลิตอ้อยอินทรีย์ เพื่อหาวิธีการใช้ปุ๋ยและการควบคุมวัชพืชที่เหมาะสมในการผลิตอ้อยอินทรีย์ วางแผนทดลองแบบ 2 x 5 Factorial in RCB 3 ซ้ำ ประกอบด้วย ปัจจัยที่1 ชนิดของปุ๋ย 2 ประเภท คือ 1).ใส่ปุ๋ยอินทรีย์ของโรงงาน BSI อัตรา 200 กิโลกรัมต่อไร่ 2). ใส่ปุ๋ยเคมีสูตร15-15-15เป็นปุ๋ยรองพื้น อัตรา 50 กิโลกรัมต่อไร่ ปัจจัยที่ 2 วิธีการควบคุมวัชพืช 5 วิธี ได้แก่ 1).การปลูกถั่วพุ่มระหว่างแถวอ้อย 2).การใช้แรงงานคนกำจัดวัชพืช 3).การใช้จอบหมุนติดท้ายรถแทรกเตอร์ 24 แรงม้ากำจัดวัชพืช 4).การใช้พลาสติกคลุมดินระหว่างแถวอ้อย 5).การใช้วิธีการกำจัดวัชพืชตามวิธีของเกษตรกร (ใช้สารเคมีกำจัดวัชพืช) ดำเนินการทดลองที่ไร่วิจัย บริษัทไทยรุ่งเรืองวิจัยและพัฒนา จำกัด ผลจากการวิจัย พบว่า การใช้ปุ๋ยอินทรีย์ของโรงงาน BSI และปุ๋ยเคมี ให้ผลผลิตอ้อย ไม่แตกต่างกันทางสถิติ สำหรับวิธีการควบคุมวัชพืช ทั้ง 5 กรรมวิธี ให้ผลผลิตไม่แตกต่างกันทางสถิติ แต่การปลูกถั่ว
พุ่มระหว่างแถวอ้อยนั้น นอกจากจะช่วยควบคุมวัชพืชแล้วยังช่วยเพิ่มอินทรียวัตถุให้กับดิน การปลูกอ้อยอินทรีย์สามารถเลือกใช้ปุ๋ยอินทรีย์ของโรงงาน BSI อัตรา 200 กิโลกรัมต่อไร่ทดแทนการใช้ปุ๋ยเคมี และการปลูกถั่วพุ่มแซมระหว่างแถวอ้อยช่วยควบคุมวัชพืชทดแทนการใช้สารเคมีกำจัดวัชพื