Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effects of an organic vegetable production on on-farm and off-farm income: A case study of farmer group in Nong Saeng village, Northeastern Thailand
No full textTwenty six households in Nong Saeng village, Khon Kaen province in Northeast Thailand (NET) participated in an informal education program and formed a farmers’ group in a project called Organic Vegetable Production for Self Reliance (OVPSR). Twenty out of the 26 households, 2 group leaders and an extension officer working in the village participated in semi-structured interviews (SSI) regarding project activities and its impact on the household incomes. On the average, 20 farmers received only 36.8% of their income from on-farm production, whereas off farm activities contributed 59.6% of their income. However, half of the households had greater on-farm income than off-farm income. The informal education program and the OVPSR project appeared to have increased the role of agriculture for the participant households. There was a positive impact on increasing their on-farm income especially through vegetable production. On the other hand, another half of the households with greater off-farm activities generate a higher household income and pursue non agriculture as the dominant income generating strategy. The rapid growth in non agricultural sectors provided better employment opportunities with higher returns for the rural households that seek employment in urban settings. In addition, the higher education among the younger people in the households appears to induce them to seek non agricultural employment. The households with greater on-farm income appeared to be older in average than the households with greater off-farm incom
Sugarcane variety: U-Thong 84-10
No full textSugarcane variety: U-Thong 84-10 (clone 02-2-194) is the hybrid of clone 94-2-128 (84-2-646 x U-Thong 1) and clone 97-2-535 (Chainat 1 x ROC 1). The hybridization was conducted in 2002, followed with 1stand 2nd selection in 2003-2004 and elite lines evaluation in 2005-2010. U-Thong 84-10 gave the yield 19.77 ton/rai in irrigated area, 41% higher than check variety (K84-200). Moreover, it gave the sugar yield 2.85 ton CCS/rai, 39% higher than K84-200. U-Thong 84-10 was released on 4th December 2010. It is recommended to plant in irrigated area or water supplemented area. At present, it is planted increasingly in the central and western area in Kampangphet, Suphan Buri, Kanchanaburi and etc.อ้อยพันธุ์อู่ทูอง 84-10 (02-2-194) เป็นลูกผสมของพันธุ์แม่ 94-2-128 (84-2-646 x อู่ทอง 1) กับ พันธุ์พ่อ 97-2-535 (ชัยนาท 1 x ROC 1) ผสมพันธุ์ในปี 2545 ทำการคัดเลือกครั้งที่ 1 ปี 2546-2547 ทำการประเมินโคลนพันธุ์ปี 2548-2552 โดยทำการเปรียบเทียบพันธุ์เบื้องต้น เปรียบเทียบพันธุ์มาตรฐาน และทดสอบพันธ์ในไร่เกษตรกรตามขั้น ตอนการปรับปรุงพันธุ์ สรุปได้ว่าในเขตชลประทาน อ้อยพันธุ์อู่ทอง 84-10 ให้ผลผลิตอ้อยเฉลี่ย 19.77 ตัน/ไร่ สูงกว่าพันธุ์ K 84-200 (14.02 ตัน /ไร่) ร้อยละ 41 ให้ผลผลติ น้ำตาลเฉลยี่ 2.85 ตัน ซีซี เอส/ไร่ สงู กว่าพันธุ์ K 84-200 (2.05 ตัน ซีซี เอส/ไร่) ร้อยละ 39 ในเขตที่ให้น้ำเสริม ให้ผลผลิตอ้อยเฉลี่ย 15.28 ตัน/ไร่ สูงกว่าพันธุ์ K 84-200 (13.79 ตัน/ไร่) ร้อยละ 11 ให้ผลผลิตน้ำตาลเฉลี่ย 2.12
ตัน ซีซี เ อส/ไร่ สงู กว่าพันธุ์ K 84-200 (1.81 ตัน ซีซี เ อส/ไร่) ร้อยละ 17 นอกจากให้ผลผลิตและน้ำตาลสงู แล้วยัง ต้านทานโรคเหี่ยวเน่าแดงปานกลาง (MR) พื้น ที่นะนำ ในการปลกู อ้อยพันธุ์อู่ทอง 84-10 ควรปลูก ในเขตชลประทาน และเขตมีน้ำเสริม ข้อควรระวังในเขตที่มีการระบาดของหนอนกออ้อย ให้มีการเฝ้าระวัง อ้อยพันธุ์อู่ทอง 84-10 ผ่านการรับรองพันธุ์จากกรมวิชาการเกษตรเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2553 ปัจจุบันมีการปลูกขยายในเขตภาคกลางและภาคตะวันตกในเขต จ.กำแพงเพชร จ.สุพรรณบุรีและอื่น
Biology and predation efficacy of three coccinellid beetles species (Stethorus spp.) on spider mite eggs
No full textDominant predator of Tetranychus sp. were Stethorus siphonulus Kapur and Stethorus pauperculus (Weise) while Stethorus indira Kapur was dominant predator of Eutetranychus africanus Tucker. The Stethorus spp. 3 species had characteristic different in egg to pupa stages but similary at adult stages. S. siphonulus had the largest size, followed by S. indira and S. pauperculus. The development period from egg to adult stage of S. pauperculus, S. siphonulus and S. indira was 16.35 days, 12.60 days, and 14.75 days, respectively. Preference test of the predatory beetles on egg of three spider mite species showed that S. siphonulus destroy eggs of Mulberry red mite, Tetranychus truncatus Ehara, S. pauperculus destroy eggs of Two spot spider mite, Tetranychus urticae Koch and S. indira destroy eggs of African red mite, E. africanus more than other species. Efficacy test on predation of S.siphonulus and S.pauperculus on eggs of T. truncatus and S.indira on egg E. africanus, showed that larvae of three predators were able to consume 85.89, 62.61 and 81.71 eggs per day. Adult of S.siphonulus and S.pauperculus were able to consume 149.80, 102.90 and 146.85 eggs per day, respectively.ไรแมงมุม Tetranychus sp. มีศัตรูธรรมชาติที่สำคัญคือด้วงตัวห้ำ Stethorus siphonulus Kapur และ Stethorus pauperculus (Weise) ส่วนไรแดงแอฟริกัน Eutetranychus africanus Tucker มีศัตรูธรรมชาติที่สำคัญคือด้วงตัวห้ำ S. indira Kapur ด้วงตัวห้ำทั้ง 3 ชนิดมีลักษณะทางชีววิทยาที่แตกต่างกันในระยะไข่ถึงระยะดักแด้ ส่วนระยะตัวเต็มวัยมีลักษณะใกล้เคียงกัน โดย S. siphonulus มีขนาดใหญ่ที่สุด รองลงมาคือ S. indira และ S. pauperculus ด้วงตัวห้ำ S. pauperculus, S. siphonulus และ S. indira มีพัฒนาการจากระยะไข่ถึงตัวเต็มวัย 16.35 วัน, 12.60 วัน และ 14.75 วัน ตามลำดับ การทดสอบการเลือกทำลายไข่ไรแมงมุม 3 ชนิด พบว่าด้วงเต่า S. siphonulus เลือกทำลายไข่ไรแดงหม่อน Tetranychus truncatus Ehara มากที่สุด ส่วน S. pauperculus เลือกทำลายไข่ไรสองจุด Tetranychus urticae Koch มากที่สุด และ S. indira เลือกทำลายไข่ไรแดงแอฟริกัน E. africanus มากที่สุด จากการทดสอบประสิทธิภาพของด้วงตัวห้ำ S. siphonulus และ S. pauperculus ต่อการทำลายไข่ไรแดงหม่อน T. truncatus และ S.indira ต่อการทำลายไข่ไรแดงแอฟริกัน E. africanus พบว่าด้วงตัวห้ำระยะตัวหนอนสามารถทำลายไข่ไรแมงมุมได้ 85.89, 62.61 และ 81.71 ฟองต่อวันและระยะตัวเต็มวัยสามารถทำลายไข่ไรแมงมุมได้ 149.80, 102.90 และ146.85 ฟองต่อวัน ตามลำดั
Optimal crop nutrient management for sugarcane production on sandy soil in the eastern of Thailand
No full textTo increase sugarcane production in present situation of costly chemical fertilizers, it a good nutrient management which is specified to production area is required. Therefore, the response of sugarcane to nutrient management in sandy soil in the Eastern part of Thailand had been investigated. The study aimed to get the most
effectively recommendation of fertilizer application for sugarcane grown on sandy soils. The experiment was conducted on Sattahip (Sh) sandy soil, at Muang district, Rayong province. The experimental design was a split-split plot with 3 replications. Main plot was compresed of 2 soil improvements which were 1) without soil amendment, 2) amendment with 100 kg/rai of dolomite and 1,000 kg/rai of filtercake. Sub-plot consisted of 2 varieties of sugarcane i.e. LK92-11 and Khon Kaen 3. Sub-sub plot consisted of 4 fertilizer application rates i.e. 0-6-18, 9-6-18, 18-6-18,
and 27-6-18 kg N-P2O5-K2O/rai. Results showed that the use of soil amendment, variety and fertilizer nitrogen affected sugarcane yield with significant differences. If sugarcane was grown without soil improvement, it would give a lower yield of 12.27 t/rai. The use of dolomite and filtercake as soil amendment was able to increase the yield up to 13.97 t/rai. Khon Kaen 3 variety, gave a higher yield of 14.11 t/rai compared to LK92-11 which was only 12.13 t/rai. Using nitrogen fertilizer clearly affected the productivity of sugarcane by enhancing tiller formation, height,
and stalk yield which were observed at nitrogen application rate of 27 kg N/rai, Uptakes of nitrogen, phosphorus and potassium of both sugarcane varieties were significantly different. Khon Kaen 3 variety had highles efficient use of nitrogen when compared to LK92-11. Sugarcane production on Sattahip sandy soils, without soil improvement should be applied with nitrogen fertilizer at the rate 9 kg N/rai for LK92-11 varieties and 27 N kg/rai for Khon Kaen 3. On the other hand with dolomite and filtercake amelioration, the nitrogen fertilizer application rate should be 9 kg N/rai for both varieties
Rice landraces diversity and communities conversation in northeastern Thailand
No full textThis research objectives study local knowledge of rice landraces, role of farmer and other organizations, factors that have influence for rice landraces conservation of farmers community in northeastern Thailand, and classified as microsatellites of rice landraces analysis based. This results shown that farmers have local knowledge about conservation and management of rice landraces on-farm and conducted rice cultivar difference. Rice utilization have foods, herbal, exchange, animal feeding, sweets, ritual, local whisky, and income. Rice landraces have 48 varieties in 4 areas of Skonakhon, Tungkularonghai, Ubonratchathani, and Nakhonratchasima. The roles of
farmers, GOs and NGOs have to remain of rice landraces in areas study. The factors of farmers, economic and market, socio-cultural, characteristic of rice, production systems and mean of productions, and network of GOs and NGOs supported factor are remain of rice landraces. The microsatellites analysis found that have divide 7 groups of rice landraces by % fixed difference at 0-67.5 %. The results shown the most of cluster in the first group that glutinous rice except Khao Somali. In third cluster group the most of rice are nonglutinous; examples, Khao Sedthi, Khao kho Noi, Khao Joa Dang. The rice landraces have genetic difference closed up varieties; example, Khao Malidang and Khao malidam, Khao Kam from Ubonratchathani and Khao Kam from
Sakonakhon, Khao kam from Rice Research Center and Khao kam kok khow
Grain zinc concentration in local rice varieties from southern Thailand
No full textVariation in zinc (Zn) concentration in the grain of 50 local rice varieties from Southern
Thailand was examined by diphenyl thiocarbazone (DTZ) staining (intense, medium, low, and nil) and chemical analysis. Intense staining was found in the aleurone layer of 94% of the varieties, in the embryo 56% of the varieties and endosperm 12% of the varieties. Variation was found in the DTZ staining intensity of the embryo and endosperm of individual grains, with Shannon-weaver diversity index (H) of the DTZ staining at 0.15-1.00 for the embryo and 0.00-1.00 for the endosperm. Chemical
analysis found the Zn concentration in brown rice grain ranging between 18-34 mg Zn/kg, 7 varieties were considered high grain Zn (29-34 mg Zn/kg). The Zn concentration in the husk ranged 6-20 mg Zn/kg. Intensity of the DTZ staining and chemical analysis were positively but weakly correlated (r=0.186, p<0.05). This study has found some rice varieties from the South with high Zn that may be used in biofortification to improve Zn nutrition of rice eaters. The DTZ staining is useful for rapid identification of individuals with high endosperm Zn within genetically diverse local rice germplasm
