Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
SPR94007-PTT-27-2-9-3-2: A brown planthopper resistant rice line
No full textBrown planthopper resistant promising line, SPR94007-PTT-27-2-9-3-2, is photoperiod insensitive line derived from single cross of SPR1/IR64 made at Suphan Buri Rice Research Center in 1994. Its F2-F6 progenies had been grown and selected at Pathum Thani Rice Research Center where fixed line, SPR94007-PTT-27-2-9-3, were obtained. In 2008, this line and other breeding lines were tested for brown planthopper (BPH) resistance and intra-station yield trial. SPR94007-PTT-27-2-9-3 was not selected to be tested in further step due to its unsatisfied yield, but it was only 1 of 2 lines that had no damage of BPH in greenhouse testing. Thus, remained seedlings of those 2 lines had been transplanted in pots and separately harvested panicle by panicle and pedigree designated. Seeds of each panicle were divided into 2 parts to be re-tested for BPH resistance in greenhouse and accordingly transplanted in the field during wet season 2009. It was found that there were 2 lines resistant to BPH at the reaction level of MR-R. Seeds of those corresponded BPH resistant lines in the field, SPR94007-PTT-27-2-9-3-1 and SPR94007-PTT-27-2-9-3-2, had been harvested and multiplied. Then, SPR94007-PTT-27-2-9-3-2 were selected for further tested due to its better agronomic characters. During 2011-2012, SPR94007-PTT-27-2-9-3-2 gave average yield of 641 1,008 and 850 kg/rai by Inter-station yield trial, yield stability trial and farmer’s field yield trial in hot spot of BPH outbreak, respectively. SPR94007-PTT-27-2-9-3-2 had maturity duration of 117-120 days, 115-120 cm plant height, intermediate strong erect culm, green color and erect leaf. Its flag leaf length and width were 46.5 and 1.38 cm, respectively. Its panicle was intermediate exerted, medium in compactness and 25.7 cm long. Its grain had straw color husk and easily shatter. Its brown rice had slender shape with dimension of 7.35 x 2.17 x 1.85 mm in length x width x thickness. Its endosperm contained high amylose content of 27% and soft gel. It was considered to be suitable for irrigated area of the Central Plain where BPH epidemic often occur.ข้าวต้านทานเพลี้ยกระโดสีน้ำตาลสายพันธุ์ SPR94007-PTT-27-2-9-3-2 เป็นข้าวเจ้าไม่ไวต่อช่วงแสง ได้จากการผสมพันธุ์ระหว่าง SPR1 กับ IR64 ที่ศูนย์วิจัยข้าวสุพรรณบุรี ในปี 2537 นำไปปลูกคัดเลือกลูกผสมชั่วที่ 2-6 ที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานีจนได้สายพันธุ์ SPR94007-PTT-27-2-9-3 นำเข้าเปรียบเทียบผลผลิตภายในสถานี ขณะเดียวกันได้ทดสอบปฏิกิริยาต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในเรือนทดลองที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานีในปี 2551 สายพันธุ์ SPR94007-PTT-27-2-9-3 ให้ผลผลิตไม่แตกต่างจากพันธุ์เปรียบเทียบ แต่สายพันธุ์นี้เป็นเพียง 1 ใน 2 สายพันธุ์ที่ไม่ถูกเพลี้ยกระโดดทำลายในการทดสอบคราวนั้นทั้งหมด
140 สายพันธุ์ จึงได้ถอนต้นกล้าของสายพันธุ์นี้จากกระบะทดสอบแมลงไปปักดำไว้ในกระถางแล้วเก็บเกี่ยวเมล็ดแบบแยกรวง ในฤดูนาปรัง 2552 แบ่งเมล็ดจากแต่ละรวงส่วนหนึ่งนำไปทดสอบความต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลอีกครั้ง ส่วนเมล็ดที่เหลือนำไปปลูกในแปลงทดลองโดยแต่ละรวงให้รหัสสายพันธุ์เดียวกัน พบว่ามี 2 สายพันธุ์ที่มีความต้านทานเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลระดับ MR-R คือ SPR94007-27-2-9-3-1 และ SPR94007-27-2-9-3-2 จึงเก็บเกี่ยวเมล็ดทั้ง 2 สายพันธุ์จากแปลงทดลองนำไปปลูกขยายพันธุ์และศึกษาลักษณะทางการเกษตรในฤดูนาปี 2552-2553 แล้วคัดเลือกสายพันธุ์ SPR94007-27-2-9-3-2 เข้าสู่กระบวนการทดสอบตามขั้นตอนของการปรับปรุงพันธุ์ต่อไป ในปี 2554-2555 พบว่า ผลผลิตเฉลี่ยจากการเปรียบเทียบผลผลิตระหว่างสถานี 641 กิโลกรัมต่อไร่ จากการทดสอบเสถียรภาพผลผลิตในหลายสภาพแวดล้อมที่เป็นตัวแทนทั่วประเทศให้ผลผลิตเฉลี่ย 1,008 กิโลกรัมต่อไร่ และในฤดูนาปรัง 2555 ให้ผลผลิตในแปลงเปรียบเทียบผลผลิตในนาเกษตรกรที่เป็นพื้นที่ที่มีการระบาดของเพลี้ยกระโดสีน้ำตาล 850 กิโลกรัมต่อไร่ ข้าวสายพันธุ์นี้มีอายุเก็บเกี่ยว 117-120 วัน ความสูง 115-120 เซนติเมตร กอตั้ง ลำต้นค่อนข้างแข็ง ใบสีเขียว มุมปลายใบตั้งตรง ใบธงยาว 46.5 เซนติเมตร กว้าง 1.38 เซนติเมตร รวงยาว 25.7 รวงแน่นปานกลาง คอรวงโผล่เล็กน้อย เมล็ดร่วงง่าย ข้าวเปลือกสีฟาง ข้าวกล้องรูปร่างเรียวขนาด (ยาว x กว้าง x หนา) 7.35 x 2.17 x 1.85 มิลลิเมตร มีปริมาณอะมิโลสสูง (27%) ความคงตัวของแป้งสุก 89.2 มิลลิเมตร (แป้งสุกอ่อน) เหมาะกับพื้นที่นาชลประทานภาคกลาง สำหรับเป็นทางเลือกของเกษตรกรในการป้องกันการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตา
Evaluation of major nutrient requirement on terrace rice: Omission plot technique
No full textConverting Upland Rice Fields to Rice Terraces in slope area is one of an alternative rice planting system for sustainable rice cultivation on the mountainous area in the upper northern of Thailand. It can produce double yield compared with those of upland rice. However, soil fertility should be considered when first converted. Therefore, rice nutrient management by Omission Plot Technique has been studied. Results in wet season 2011 found that yield from applying phosphorus in combination with potassium chemical fertilizer (+PK or -N) was not significantly different from applying nitrogen, phosphorus and potassium combination (+NPK) and as same as non phosphorus (+NK or -P) or non potassium application (+NP or -K) in which always showed significantly lower rice yield than applying nitrogen in combination with phosphorus and potassium chemical fertilizer (+NPK) but more than those of no fertilizer treatment (-NPK). In wet season 2012, nitrogen and potassium had an effect on yield of terraces rice because the yield from applying nitrogen and potassium (+NK or -P) was not significantly different from applying nitrogen, phosphorus and potassium combination (+NPK). While in wet season 2011 and 2012, pot condition found that phosphorus had an effect on rice yield as non phosphorus (+NK or -P) decreased rice yield as same as no fertilizer applied (-NPK). However, this study should be repeated to confirm result before promoting knowledge to farmer.การปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันไดในพื้นที่ลาดชัน เป็นหนึ่งในระบบการปลูกข้าวที่ใช้เป็นทางเลือกเพื่อสร้างความยั่งยืนบนพื้นที่ภูเขาสูงของภาคเหนือตอนบน เพราะสามารถสร้างผลผลิตข้าวมากกว่าการปลูกข้าวไร่ระบบเดิม ไม่น้อยกว่า 1 เท่า แต่การปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันไดมักพบปัญหาเรื่องการความอุดมสมบูรณ์ของดิน เนื่องจากการขุดปรับเป็นนาใหม่ จึงดำเนินการทดลองเรื่อง การจัดการธาตุอาหาร โดยวิธี Omission Plot Technique พบว่า ในฤดูนาปี 2554 การใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัสร่วมกับโพแทสเซียม (+PK หรือ -N) ทำให้ผลผลิตข้าวไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK) สอดคล้องกับการไม่ใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัส (+NK หรือ -P) หรือโพแทสเซียม (+NP หรือ -K) ในแปลงนาขั้นบันได มีผลให้ผลผลิตข้าวน้อยกว่าการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK)อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่มากกว่าการไม่ใส่ธาตุอาหาร และในฤดูนาปี 2555 นั้น ธาตุอาหารไนโตรเจนและโพแทสเซียมมีผลต่อผลผลิตข้าวนาขั้นบันได เนื่องจากการใส่ธาตุอาหารไนโตรเจน และโพแทสเซียม (+NK หรือ -P) ทำให้ผลผลิตข้าวไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK) ในขณะที่การทดลองสภาพกระถางในฤดูนาปี 2554 และ 2555 พบว่า ธาตุฟอสฟอรัสมีผลต่อผลผลิตข้าวในกระถาง กล่าวคือ ถ้าไม่มีการใส่ธาตุฟอสฟอรัส (+NK หรือ -P) ทำให้ผลผลิตข้าวลดลงใกล้เคียงกับการไม่ใส่ธาตุ (-NPK) แต่อย่างไรก็ดีควรมีการทดสอบเรื่องการจัดการธาตุอาหาร โดยวิธี Omission Plot Technique อีกหนึ่งปี เพื่อยืนยันผลการทดลอง ก่อนนำองค์ความรู้ที่ได้ถ่ายทอดให้แก่เกษตรก
Rice potential zoning in Sing Buri province
No full textPaddy soil in Sing Buri province can be classified into 4 levels as high suitability (soil group 3, 4, 7 and 15), moderately suitability (soil group 21), low suitability (soil group 33) and unsuitability (soil group 38). Moreover, yield production potential of those paddy soils can also be divided into 4 levels as more than 850 kg/rai (R1), 701 - 850 kg/rai (R2), 551 - 700 kg/rai (R3) and less than or equal to 550 kg/rai (R4). Field survey of 547 farmers plantation in Sing Buri province during 2007 - 2009 found that at least five rice varieties, which are PTT1, SPR1, RD31, CNT1 and PSL2 were grown. The common varieties which were PTT1 (90.31%), SPR1 (6.22%) and RD31 (0.91%), respectively were planted by direct seeding method with 25-35 kg/rai seed rate, fertilized 2-3 times/crop, harvested by combine machine and product will be sold direct to rice mill. Rice yield from 50 paddy field samples was 750 - 850 kg/rai Moreover, chemical properties of 100 soil samples found pH 5.53 - 6.67, 2.25 - 2.58% organic matter, 13.95 - 85.85 ppm available phosphorus and 66.00 - 112.00 ppm extractable potassium which indicated medium to high soil fertility. Testing and comparing technology of fertilization to increase rice production in Sing Buri province consists of 3 methods as standard recommendation, soil analysis and farmers practice. SPR1 or PTT1 or PSL2 or RD31 rice varieties were planted by direct seeding with 20 kg/rai seed rate in 9 plots. Results found that the first method produced average yield of 903 kg/rai with 601 Baht/rai average fertilizer cost. The second method gave average yield of 929 kg/rai with 236 Baht/rai average fertilizer cost while the third method showed average yield only 797 kg/rai with 707 Baht/rai average fertilizer cost. Therefore, the first two methods can increase productivity and enhances more than 8 percent the value of rice in Sing Buri province.จังหวัดสิงห์บุรีสามารถแบ่งพื้นที่ปลูกข้าวตามศักยภาพความเหมาะสมของดินได้ 4 ระดับ คือ เหมาะสมมาก ได้แก่ กลุ่มดินที่ 3, 4, 7 และ 15 เหมาะสมปานกลาง ได้แก่ กลุ่มชุดดินที่ 21 เหมาะสมน้อย ได้แก่ กลุ่มชุดดินที่ 33 และไม่เหมาะสม ได้แก่ กลุ่มชุดดินที่ 38 และสามารถจำแนกระดับศักยภาพการให้ผลผลิตข้าวของดินได้ 4 ระดับ คือ มากกว่า 850 กิโลกรัมต่อไร่ (R1) 701 - 850 กิโลกรัมต่อไร่ (R2) 551 - 700 กิโลกรัมต่อไร่ (R3) และต่ำกว่าหรือเท่ากับ 550 กิโลกรัมต่อไร่ (R4) ได้ทำการสำรวจและเก็บข้อมูลการปลูกข้าวของเกษตรกร ในจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2550 - 2552 รวม 547 ราย พบว่าพันธุ์ข้าวที่ปลูกในพื้นที่จังหวัดสิงห์บุรี อย่างน้อยมี 5 พันธุ์ คือ ปทุมธานี 1 สุพรรณบุรี 1 กข31 ชัยนาท 1 และพิษณุโลก 2 พันธุ์ที่พบมากที่สุด คือ ปทุมธานี 1 (90.31%) รองลงมา คือ สุพรรณบุรี 1 (6.22%) และ กข31 (0.91%) ตามลำดับ ปลูกโดยวิธีหว่าน ใช้อัตราเมล็ดพันธุ์ 25 - 35 กิโลกรัมต่อไร่ ใส่ปุ๋ย 2 - 3 ครั้ง เก็บเกี่ยวด้วยเครื่องเกี่ยวนวด และจำหน่ายผลผลิตให้กับโรงสี ระดับผลผลิตข้าวจากการสุ่มเก็บจำนวน 50 ตัวอย่าง ส่วนใหญ่อยู่ในช่วง R2 นอกจากนั้นจากการสุ่มเก็บตัวอย่าง และวิเคราะห์คุณสมบัติทางเคมีของดินจำนวน 100 ตัวอย่าง พบว่าดินมีค่าปฏิกิริยาดินเป็นกรดถึงกลาง (5.53 - 6.67) มีระดับความอุดมสมบูรณ์ปานกลางถึงสูง ดินบนมีปริมาณอินทรียวัตถุร้อยละ 2.25 - 2.58 ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ 13.95 - 85.85 ppm และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ 66.00 - 112.00 ppm เมื่อทำการเปรียบเทียบเทคโนโลยีการใช้ปุ๋ยเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าว ในจังหวัดสิงห์บุรี ประกอบด้วย 3 กรรมวิธี ได้แก่ ใส่ปุ๋ยตามคำแนะนำของทางราชการ การใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน และการใช้ปุ๋ยของเกษตรกร จำนวน 9 แปลง ปลูกด้วยพันธุ์ข้าว ปทุมธานี 1 หรือ สุพรรณบุรี 1 หรือ พิษณุโลก 2 หรือ กข31 โดยวิธีการหว่านน้ำตม ในอัตราเมล็ดพันธุ์ 20 กิโลกรัมต่อไร่ พบว่าการใส่ปุ๋ยตามคำแนะนำของทางราชการ ได้ผลผลิตข้าวเฉลี่ย 903 กิโลกรัมต่อไร่ มีต้นทุนค่าปุ๋ยเฉลี่ย 601 บาทต่อไร่ การใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดินได้ผลผลิตข้าวเฉลี่ย 929 กิโลกรัมต่อไร่ มีต้นทุนค่าปุ๋ยเฉลี่ย 236 บาทต่อไร่ ส่วนวิธีการใช้ปุ๋ยของเกษตรกรได้ผลผลิตข้าวเฉลี่ย 797 กิโลกรัมต่อไร่ มีต้นทุนค่าปุ๋ยเฉลี่ย 707 บาทต่อไร่ เมื่อนำผลผลิตข้าวที่ได้จากแปลงทดสอบเทคโนโลยีการใช้ปุ๋ยในรูปแบบต่างๆ มาคำนวณเป็นมูลค่าของผลผลิตได้ตามศักยภาพของพื้นที่ โดยเปรียบเทียบกับวิธีการใช้ปุ๋ยของเกษตรกร พบว่าการใช้ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดินสามารถเพิ่มระดับผลผลิต และช่วยเพิ่มมูลค่าผลผลิตข้าวของจังหวัดสิงห์บุรีขึ้นถึงร้อยละ 8.58 ด้วย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าหากมีการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมในการผลิตข้าวนอกจากจะเพิ่มมูลค่าการผลิตได้แล้วยังสามารถช่วยในการลดต้นทุนได้อีกด้ว
Development of Bahng Taen rice variety with brown planthopper resistance through marker-assisted selection
No full textBahng Taen is a non-glutinous, non-photoperiod sensitive, short duration and high yielding rice variety. This variety showed resistance against brown planthopper (BPH) in the Eastern region, but the resistance has decreased drastically. Therefore, marker-assisted backcrossing was applied to improve BPH resistance by introgression of a Bph3 resistant gene from PTB33 and Rathu Heenati into Bahng Taen. Two SSR markers, RM 170 for Bahng Taen with PTB33 crossing and RM 190 for Bahng Taen with Rathu Heenati crossing, were used in combination with plant type selection to obtain the target plants with Bph3 gene. Twenty six and thirty heterozygous BC4F1 plants were developed from the cross of Bahng Taen with PTB33 and Bahng Taen with Rathu Heenati, respectively. Thirty eight and twenty five homozygous BC4F2 plants carrying Bph3 gene are further screened for BPH reaction.ข้าวพันธุ์บางแตน เป็นข้าวเจ้าไม่ไวต่อช่วงแสง อายุสั้น ผลผลิตสูง ต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในภาคตะวันออก แต่ในปัจจุบันความต้านทานลดลงเป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงพัฒนาพันธุ์บางแตนด้วยวิธีผสมกลับโดยใช้เครื่องหมายโมเลกุลชนิด SSR ช่วยในการคัดเลือก เพื่อให้ต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเพิ่มมากขึ้น แต่ยังคงลักษณะของพันธุ์บางแตนอยู่ โดยมีพันธุ์ PTB33 และ Rathu Heenati เป็นพันธุ์ให้ใช้เครื่องหมาย RM 190 ในคู่ผสมพันธุ์บางแตนกับ PTB33 และ RM 170 ในคู่ผสมพันธุ์บางแตนกับ Rathu Heenati สำหรับติดตามและตรวจสอบการถ่ายทอดยีนต้านทาน Bph3 ในแต่ละชั่วควบคู่กับคัดเลือกลักษณะทรงต้น โดยสามารถพัฒนาประชากรข้าว BC4F1 ที่มีจีโนไทป์ heterozygous ของคู่ผสมพันธุ์บางแตนกับ PTB33 ได้ จำนวน 26 ต้น และคู่ผสมพันธุ์บางแตนกับ Rathu Heenati จำนวน 30 ต้น และปล่อยให้ผสมตัวเองได้ประชากร BC4F2 ที่มีจีโนไทป์ homozygous จำนวน 38 และ 25 ต้น ตามลำดับ สำหรับนำไปทดสอบปฏิกิริยาต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลต่อไ
Effect of environment on characteristic variability of non-photoperiod sensitive rice
No full textStudy on effect of environment on four rice planting durations (January, April, July and October) and four rice varieties (PTT1, PSL2, RD31 and RD41) was conducted at Ratchaburi Rice Research Center in 2011. The experimental design was split plot in RCB with three replications. Varietal characteristics, yield, yield component and meteorological data were recorded. PTT1 variety showed the longest maturity (128 days). Rice planting in April showed higher yield (808 kg/rai) than that planting in other durations. In addition, planting in April also showed the highest panicle length, number of filled seeds/panicle and 1,000 seed weight. The longest harvesting period (123 days) and lowest yield (510 kg/rai) was found in October planting. This could be concluded that October is not suitable for rice planting. However, RD31 showed higher yield than other varieties (657 kg/rai) when planning in October.การศึกษาอิทธิพลของสภาพแวดล้อมในแต่ละช่วงเวลาปลูก 4 ช่วง (เดือนมกราคม เมษายน กรกฎาคม และตุลาคม) ต่อลักษณะประจำพันธุ์ข้าว 4 สายพันธุ์ คือ พันธุ์ปทุมธานี 1 พิษณุโลก 2 กข31 และกข41 ในปี 2554 วางแผนการทดลองแบบ split plot in RCB 3 ซ้ำ บันทึกข้อมูลลักษณะประจำพันธุ์ ผลผลิต องค์ประกอบของผลผลิต และข้อมูลทางอุตุนิยมวิทยา พบว่าข้าวพันธุ์ปทุมธานี 1 เป็นพันธุ์ที่มีอายุเก็บเกี่ยวสูงสุด (128 วัน) ข้าวทุกพันธุ์ที่ปลูกช่วงเดือนเมษายน ให้ผลผลิตสูงที่สุด (808 กิโลกรัมต่อไร่) มีความยาวรวง เปอร์เซ็นต์การติดเมล็ด และน้ำหนัก 1,000 เมล็ดมากที่สุด ส่วนช่วงปลูกเดือนตุลาคมข้าวจะมีอายุเก็บเกี่ยวสูงที่สุด (123 วัน) แต่ผลผลิตที่ได้ค่อนข้างน้อย (510 กิโลกรัมต่อไร่) จึงเป็นช่วงเดือนที่ไม่เหมาะสมในการปลูกข้าว อย่างไรก็ตาม พันธุ์กข31 อาจจะมีลักษณะทนหนาว เนื่องจากให้ผลผลิตสูงกว่าพันธุ์อื่นๆ (675 กิโลกรัมต่อไร่) เมื่อปลูกในช่วงเดือนตุลาค
Monitoring of bird flu subtype H5N1 in poultry of the 3 northeastern provinces of Thailand in the years of 2011-2012
No full textThe aim of this study was to monitor avian influenza subtype H5N1 infection in poultry in 3 northeastern provinces of Thailand. A total of 794 sera from chickens and ducks of local farmers were serology tested. In Khon Kaen, a total of 381 samples (chicken = 344, duck = 37) were collected from August to December 2011. In Mahasarakam, 78 chicken sera were collected in August 2011. In Karasin, a total of 335 samples (chicken = 331, duck = 4) were collected from June to September 2011 and January 2012. All of the sera were antibody negative by H5 AIV Ab ELISA kit (Anigen Animal Genetics Inc., Korea) and Hemagglutination inhibition test (HI). Chickens of a farm in Takanto district of Karasin province exhibited respiratory signs in late January, 2012. Cloacal swabs were taken from these chickens for additional virus isolation. All of the 126 cloacal swabs were H5N1 virus negative. From the study, there was no evidence of H5N1 infection in poultries of the studied areas during 2011 and the first month of 2012.การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเฝ้าระวังการติดเชื้อไวรัสไข้หวัดนกสายพันธุ์ H5N1 ในพื้นที่ 3 จังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยการตรวจทางซีรัมวิทยาและยืนยันการเกิดโรคในกรณีที่มีสัตว์ปีกป่วยหรือตายด้วยการตรวจหาไวรัส เก็บตัวอย่างเลือดจากสัตว์ปีกที่เลี้ยงโดยเกษตรกรรายย่อยรวมทั้งสิ้น 794 ตัวอย่าง ในจังหวัดขอนแก่น มหาสารคาม และกาฬสินธุ์ แบ่งออกเป็นจังหวัดขอนแก่น จำนวน 381 ตัวอย่าง เก็บในช่วงเดือน สิงหาคม ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2554 (ไก่ จำนวน 344 และ เป็ด จำนวน 37 ตัวอย่าง) ในจังหวัดมหาสารคามเก็บในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 จำนวน 78 ตัวอย่าง (ตัวอย่างไก่ทั้งหมด) และในจังหวัดกาฬสินธุ์ เก็บตัวอย่างในช่วงเดือน มิถุนายน ถึง กันยายน พ.ศ. 2554 และ มกราคม พ.ศ. 2555 จำนวน 335 ตัวอย่าง (ไก่ จำนวน 331 และ เป็ด จำนวน 4 ตัวอย่าง) ไม่พบแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวรัสไข้หวัดนกสายพันธุ์ H5N1 ในทุกตัวอย่าง เมื่อตรวจโดย H5 AIV Ab ELISA kit (Anigen Animal Genetics Inc., Korea) และ ฮีแมกกลูติเนชั่นอินฮิบิชั่น (HI test) ในเดือนมกราคม 2555 ที่อำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์ ไก่แสดงอาการทางเดินหายใจ จึงทำการเพาะแยกเชื้อไวรัสจากการป้ายก้น (Cloacal swab) ของไก่ จำนวน 126 ตัวอย่าง พบว่าให้ผลลบ แสดงให้เห็นว่าไม่พบหลักฐานของการติดเชื้อในไก่และเป็ดในพื้นที่ดังกล่าวในช่วงระยะเวลาที่ศึกษ
Sustainability of the community-base dairy cattle production: A case study of Ban Huay Toei, Tambon Ta Pra, Amphoe Muang, Khon Kaen province
No full textThe study on sustainability of community-based dairy cattle raising, a case study in Ban Huay Toei, Tambon Ta Pra, Amphoe Muang, Khon Kaen Province aims to assess the development approach to this point and to assess on its affected factors. The data and information were gathered via participatory process for the overview and historical background. For the data of production performance, management and attitudes were collected by using a semi-structure interview tool. All Fourteen dairy cattle farmers in the village were interviewed. The study found that the resilience of the system resulted from 1) working hard, learning experience and positive attitudes on the occupation,
2) adaptation capacity in husbandry techniques and their livelihood, 3) well services from ecosystem 4) well
establishment of dairy cattle supply chain, 5) good performance of cows and well adaptation to environment, 6) well establishment of infrastructure, 7) well management system for reducing risks, and 8) well awareness and rehabilitation
on the environment and natural resources. These results enhance the sustainability of the production system in the village up to the present. Thus, these would be a foundation for a better adaptation to the changes in the future.การศึกษาความยั่งยืนของการเลี้ยงโคนมโดยชุมชนเป็นฐานกรณีศึกษาบ้านห้วยเตย ตำบลท่าพระ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการพัฒนาการและปัจจัยที่เกื้อหนุนให้การเลี้ยงโคนมของเกษตรกรมีความยั่งยืน โดยการรวบรวมข้อมูลผ่านกระบวนการวิเคราะห์ชุมชนอย่างมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเพื่อเก็บข้อมูลด้านสมรรถนะการผลิต ประวัติของการเลี้ยงโคนมของชุมชนและทัศนคติของเกษตรกรผู้ลี้ยงโคนมที่มีทั้งหมดจำนวน 14 ราย จากการศึกษาพบว่าระบบการผลิตโคนมของชุมชนยืนหยัดอยู่ได้จนถึงปัจจุบันเนื่องจาก 1) ความมุ่งมั่นและการมีประสบการณ์ ทัศนคติที่ดีต่ออาชีพการเลี้ยงโคนม 2) มีความสามารถในการปรับตัวของวิธีการเลี้ยงโคนมและวิถีการดำรงชีวิต 3) มีการเกื้อหนุนจากระบบนิเวศการเกษตร 4) การมีระบบห่วงโซ่อุปทานรองรับผลิตโคนม 5) แม่โคมีสมรรถนะที่ดีในการให้ผลผลิตและปรับตัวได้ดี 6) มีโครงสร้างพื้นฐานที่อำนวยและสนับสนุนให้กิจกรรมการผลิตโคนม 7) มีการจัดการความเสี่ยงในเชิงระบบเพื่อการสูญเสียของระบบการผลิต 8) ตระหนักและฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ทำให้การเลี้ยงโคนมของบ้านห้วยเตยยั่งยืนอยู่ได้จนถึงปัจจุบันและมีความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงในอนาค
Using sodium hydroxide treated sugarcane bagasse in the diet of dairy heifers
No full textThe objective of this study was to determine effect of using treated sugarcane bagasse as roughage
source of TMR on the utilization of nutrients and performance of dairy heifers. Twelve crossbred 98% HF blood heifers (175±20 kg.BW) was assigned to randomized completed block design (RCBD) The treatments were
following as different NaOH level of treated sugarcane bagasse 0, 2, 4 and 6% and all of TMR was formulated to similar TDN and CP (65% and 12.5%). The results showed that the heifers fed treated sugarcane bagasse quality with 4% NaOH had better DMI, DMIBW and FCR than others, especially, the highest ADG in 4% (P<0.01). It is therefore can be concluded that the optimal level of NaOH to enhance treated sugarcane bagasse was 4% would improve growth rate and feed efficiencyวัตถุประสงค์ของงานทดลองเพื่อศึกษาผลของการใช้ชานอ้อยปรับปรุงคุณภาพ เป็นแหล่งอาหารหยาบในสูตรอาหาร TMR ต่อการใช้ประโยชน์ได้ของโภชนะและสมรรถนะการผลิตของโคนมรุ่น สายเลือดโฮลสไตน์ฟรีเชี่ยน (98%) จำนวน 12 ตัว น้ำหนักเฉลี่ย 175±20 กก. วางแผนการทดลองแบบ RCBD แบ่งโคเป็น 4 กลุ่มได้รับชานอ้อยปรับปรุงคุณภาพด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ ที่ระดับ 0, 2, 4 และ 6% โดยทุกสูตรอาหารมีระดับ TDN และโปรตีนเท่ากัน (65% และ 12.5%) ผลการทดลองพบว่า โคกลุ่มที่ได้รับชานอ้อยปรับปรุงคุณภาพด้วย ที่ระดับโซเดียมไฮดรอกไซด์ 4% มีค่าการกินได้ของวัตถุแห้ง (DMI), ปริมาณการกินได้คิดเป็นน้ำหนักตัว (DMIBW) และประสิทธิภาพการใช้อาหาร (FCR) ดีกว่ากลุ่มอื่น และมีอัตราการเจริญเติบโต (ADG) ดีที่สุด (P<0.01) ในขณะที่การย่อยได้ของ DM, NDF และ ADF ที่ 4% ไม่ต่างกับ 6% แต่ดีกว่า 0 และ 2% อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ สรุปว่าการใช้โซเดียมไฮดรอกไซด์ ระดับ 4% เหมาะสมในการปรับปรุงคุณภาพชานอ้อย ทำให้โคมีอัตราการเจริญเติบโตและประสิทธิภาพการใช้อาหารดีที่สุ
Effects of using indian mulberry (Morinda citrifolia linn.) as feed additives on feed intake and milk production in dairy cows
No full textDry herbal plants were introduced to be used as animal feed additive in order to replace antibiotic medicines. The aim of this study was to determine the effects of using Indian mulberry as a feed additive on feed intake and milk production in dairy cows. Eight crossbred Holstein Friesian with average 454.75 ± 52.2 kg body weight and 146 ± 41.15 days in milk were used in the study. The experimental design was arranged in 4x4 Replicated
Latin square design (21-d period). Animals were fed with total mixed ration (TMR) diet base on rice straw as
roughage source. The dietary treatments were supplementation Indian mulberry at level 0, 7.5, 10.0 and 12.5 g/kgDM
The results showed that there were no effects on DMI, milk yield and milk composition. Data regarding rumen fermentation will be subsequently reportedสมุนไพรมีความสามารถในการใช้เป็นสารทดแทนยาปฏิชีวนะในอาหารสัตว์ การทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้ใบยอผงต่อปริมาณการกินได้และผลผลิตน้ำนมในโคนม โดยทำการศึกษาในโคนมพันธุ์โฮลสไตน์ฟรีเชี่ยนจำนวน 8 ตัว น้ำหนักตัวเฉลี่ย 454.75 ± 52.2 กิโลกรัม และมีวันให้นมเฉลี่ย 146 ± 41.15 วัน วางแผนการทดลอง 4x4 เรปพิเคเตดลาตินสแควร์ ในแต่ละช่วงของการทดลองใช้เวลา 21 วัน โดยโคทดลองได้รับอาหารสูตรรวมที่มีฟางข้าวเป็นแหล่งอาหารหยาบหลัก อาหารแต่ละสูตรมีระดับโปรตีน 15 % ในอาหารแต่ละสูตรจะใช้ระดับของใบยอผง 4 ระดับ ดังนี้ 0, 7.5, 10.0 และ 12.5 กรัมต่อกิโลกรัมสิ่งแห้ง ตามลำดับ และให้ได้รับน้ำดื่มเต็มที่ พบว่าการเสริมใบยอผงนั้นไม่มีผลต่อการกินได้ ผลผลิตและองค์ประกอบของน้ำนม ส่วนการย่อยได้และผลผลิตที่ได้จากการหมักย่อยภายในกระเพาะหมักนั้นจะได้มีการนำเสนอในครั้งต่อไ
The dynamics of soil inorganic nitrogen during upland rice-legumes planting and soil fertility before succeeding sugarcane planting
No full textThe objective of this experiment was to study the effect of preceding legume-upland rice planting on soil fertility before succeeding sugarcane planting. The experimental design was Randomized Complete Block Design (RCBD) with four replications. The treatments were: (1) Control (2) Upland rice (rice planting without chemical fertilizer) (3) Upland rice + F (rice planting with chemical fertilizer) (4) Soybean (5) Sun hemp. Soil data were collected at 0-15 cm soil depth for chemical analysis before experiment. At 1, 2, 4, 8 and 16 weeks after planting, soil were sampled for soil mineral N analysis by Flow Injection Analyzer (FIA). Soil samples were collected at the preceding crop harvest were analyzed for chemical properties which showed that soil mineral N of all treatments were higher than that of soil collected before the experiment. In particular, upland rice + F and Soybean treatments have the highest mineral N at 2 weeks after planting and second fertilizer application. Moreover, the upland rice + F and Soybean treatments had the highest organic matter content but not significantly different from control treatment and upland rice + F treatment. In addition, the upland rice + F treatment had the highest available P content but not significantly different from the soybean treatment. Finally, the difference of preceding crop in planting should be investigated more on the effect of crop residue incorporation on growth and yield for succeeding sugarcane.วัตถุประสงค์ของการทดลองเพื่อศึกษาอิทธิพลการปลูกพืชตระกูลถั่วและข้าวไร่ต่อความอุดมสมบูรณ์ของดินก่อนการปลูกอ้อยตาม วางแผนงานทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ภายในบล็อก (Randomized Complete Block Design; RCBD) 4 ซ้ำ 5 กรรมวิธีทดลอง (1) control (กรรมวิธีควบคุม) (2) upland rice (กรรมวิธีข้าวไร่) ปลูกข้าวไร่โดยไม่ให้ปุ๋ยเคมี (3) upland rice + F (กรรมวิธีข้าวไร่+ปุ๋ยเคมี) ปลูกข้าวไร่โดยให้ปุ๋ยเคมี (4) soybean (กรรมวิธีถั่วเหลือง) (5) sun hemp (กรรมวิธีปอเทือง) ทำการเก็บตัวอย่างดินก่อนการปลูกพืชนำที่ระดับความลึก 0-15 ซม. เพื่อวิเคราะห์คุณสมบัติทางเคมีของดิน เก็บข้อมูลดินระหว่างปลูกพืชนำ ที่อายุ 1, 2, 4, 8, 12 และ 16 สัปดาห์ เพื่อวิเคราะห์อนินทรีย์ไนโตรเจน (mineral N) โดยใช้เครื่อง Flow Injection Analyzer (FIA) และเก็บข้อมูลดินที่ระยะเก็บเกี่ยวพืชนำ เพื่อวิเคราะห์คุณสมบัติทางเคมีของดิน พบว่าทุกๆ กรรมวิธีมีค่าอนินทรีย์ไนโตรเจนในดินสูงกว่าดินก่อนการทดลอง โดยเฉพาะในกรรมวิธีข้าวไร่+ปุ๋ย และกรรมวิธีถั่วเหลืองซึ่งมีค่าอนินทรีย์ไนโตรเจนในดินสูงสุดที่ 2 สัปดาห์หลังปลูกพืชนำ และภายหลังการใส่ปุ๋ยเคมี ครั้งที่สอง ข้อมูลดินหลังเก็บเกี่ยวพืชนำพบว่า การปลูกข้าวไร่ซึ่งได้รับปุ๋ยเคมีส่งผลให้ดินมีอินทรียวัตถุและฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์หลังเก็บเกี่ยวพืชนำไม่แตกต่างจากการปลูกถั่วเหลือง อย่างไรก็ตามแนวทางการปลูกพืชนำที่แตกต่างกัน ควรศึกษาถึงอิทธิพลของการไถกลบเศษซากของพืชนำที่มีผลต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของอ้อยที่ปลูกตามด้ว