Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Test of antagonistic fungi on egg mass of root-knot nematodes (Meloidogyne incognita chitwood) and their degrading enzyme activities
No full textThe objective of this study was to evaluate the antagonistic property of fungi P.Chonia chlamydosporia var. catenulata (P.c.c.), Metarhizium anisopliae, Beauveria bassiana and Paecillomyces lilacinus. against egg mass of root-knot nematode (Meloidogyne incognita). The fungi P.c.c. isolate EYT 35-09 and B. bassiana isolate UD 2 showed colonizing ability with scores of 2.75, while M. anisopliae 222 expressed score of 2.5. The fungal isolate tested were investigated quantitatively on chitinase and protease activities. The results revealed that M. anisopliae 222 exhibited high proteolytic activity (36.77 unit) and high chitinolytic activity (57.94 unit) which significantly different (P<0.01) among isolates tested. This study therefore suggests that the colonizing ability of entomopathogenic fungus (M. anisopliae 222), northeastern isolate against root-knot nematode, can be used as biological control agent of M. incognita.วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้เพื่อทดสอบการเป็นปฏิปักษ์ของเชื้อรา P.Chonia chlamydosporia var. catenulata (P.c.c.), Metarhizium anisopliae, Beauveria bassiana และ Paecillomyces lilacinus ต่อกลุ่มไข่ไส้เดือนฝอยรากปม (Meloidogyne incognita) โดยทดสอบการเจริญของเส้นใยเชื้อราบนกลุ่มไข่ พบว่าเชื้อราที่สามารถเจริญปกคลุมกลุ่มไข่ได้หนาแน่นสูงสุด ได้แก่ เชื้อรา P.c.c ไอโซเลต EYT 35-09 และ เชื้อรา Beauveria bassiana ไอโซเลต UD 2 โดยมีระดับคะแนนการเจริญบนกลุ่มไข่ 2.75 ส่วน M. anisopliae ไอโซเลต 222 มีค่าคะแนน 2.5 และเมื่อตรวจสอบกิจกรรมของเอนไซม์ protease และ chitinase ในเชิงปริมาณของเชื้อรา P.c.c, M. anisopliae, B. bassiana. และ P. lilacinus พบว่า เชื้อรา M. anisopliae ไอโซเลต 222 มีกิจกรรมของเอมไซม์ protease สูงที่สุด 36.77 หน่วย รวมทั้งมีกิจกรรมเอนไซม์ chitinase สูงถึง 57.94 หน่วย ซึ่งมีความแตกต่างกันทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง (P<0.01) กับเชื้อรา ไอโซเลตอื่น การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าเชื้อราสาเหตุโรคของแมลง M. anisopliae มีประสิทธิภาพในการเข้าทำลายกลุ่มไข่ของไส้เดือนฝอยรากปมซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการควบคุมไส้เดือนฝอยรากปมต่อไ
Effect of management factors on glutinous rice production efficiency in Maha Sarakham
No full textThis study aims to measure the technical efficiency score and management factors that affect glutinous rice production of farmers in rainfed area of Maha Sarakham Province. Cross-section data of wet season farmers in Maha Sarakham for 2011/12 crop year is used by purposive sampling. There are two soil groups, soil group no. 24 and no.40 totaling 120 household samples. The study uses Stochastic Frontier Production Function indicated that human labour, machine labour, fertiliser and seeds that are the main factors in glutinous rice production and the glutinous rice yield in the area exhibit increasing returns to scale. The technical efficiency score show that farmers can grow glutinous rice 43.13% lower than their highest potential. Hence farmers can increase their productive efficiency through improvements in the structure of labour usage and management characteristics using control principles in the production of glutinous rice. Control principles include the determination of standards in the production process, measuring the success of the work against determined standards, having financial recording system for all processes and considering the way to improve and develop quality of rice output. These will help increase farm’s output efficiencyการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิคและลักษณะทางการจัดการที่มีผลต่อการผลิตข้าวเหนียวของเกษตรกรในพื้นที่นาน้ำฝนของจังหวัดมหาสารคาม โดยใช้ข้อมูลภาคตัดขวางของเกษตรกรในฤดูนาปีของจังหวัดมหาสารคาม ปีการเพาะปลูก 2554/55 ทำการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงตามกลุ่มชุดดินที่สำคัญในจังหวัด 2 กลุ่มชุดดิน คือ กลุ่มชุดดินที่ 24 และ 40 รวมจำนวนตัวอย่าง 120 ครัวเรือน โดยใช้สมการการผลิตขอบเขตเชิงเฟ้นสุ่ม ผลการประมาณค่า พบว่าปริมาณแรงงานคน แรงงานเครื่องจักร ปุ๋ยและเมล็ดพันธุ์ที่ใช้เป็นปัจจัยสำคัญต่อผลผลิตข้าวเหนียวในพื้นที่ศึกษาและการผลิตข้าวเหนียวในพื้นที่มีผลตอบแทนต่อขนาดเพิ่มขึ้น การวิเคราะห์ค่าระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิค พบว่าเกษตรกรผลิตข้าวเหนียวได้ต่ำกว่าระดับศักยภาพสูงสุด 43.13% ดังนั้น เกษตรกรสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตได้โดยการปรับปรุงปัจจัยการผลิตสำคัญ ได้แก่ การปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้แรงงาน และลักษณะทางการจัดการโดยใช้หลักการควบคุมในการผลิตข้าวเหนียว ประกอบด้วยการกำหนดมาตรฐานของการทำกิจกรรมต่างๆ ในกระบวนการผลิต การวัดผลสำเร็จของงานกับมาตรฐานที่กำหนดไว้ การมีระบบการบันทึกทางการเงินในงานหรือกิจกรรมต่างๆ และการพิจารณาวิธีการปรับปรุงพัฒนาคุณภาพของผลผลิตข้าว จะช่วยยกระดับประสิทธิภาพการผลิตของฟาร์มได
Carbon footprint and mitigation emission in major rice production system in Thailand: Methane emission from rice field
No full textMeasurement of methane emission from rice production systems is a methodology for data collection of Carbon Footprint from rice production system. Four major rice production systems were defined for methane emission measurement in 2012, including upland rice, rainfed rice, irrigated rice with Good Agricultural Practices (GAP) and irrigated rice with alternative wet and dry (AWD). Gas samples were taken one week interval and analyzed with Gas Chromatograph; GC-8A as soon as possible after collection. Results found that upland rice could absorb CH4 at the rate of 0.028 kg methane ha-1season-1 whereas rainfed rice production system in Northeast Thailand emitted CH4 at the rate of 85.26 kg rai-1season-1 under transplanting and 51.64 kg rai-1 season-1 under broadcasting method. Gas samples from six irrigated rice varieties under continuous flooding emitted CH4 at the rate of 43.42 kg rai-1season-1 while irrigated rice with GAP and irrigated rice with AWD emitted CH4 at the rate of 6.31 kg rai-1season-1 and 8.42 kg rai-1 season-1, respectively. The CH4 emission rate from Prachinburi Rice Research Center’s experimental plot with farmer practices for irrigated rice production indicated that to produce one kg of irrigated rice, greenhouse gases would be emitted at the rate of 5.79 kg CO2 eq. However, this preliminary result of four major rice productions needs more data collection either from field experiment or farmer interview before making a final conclusion.การวัดการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากระบบนาข้าวที่สำคัญของประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของการเก็บข้อมูลเพื่อประกอบการวิจัยรอยเท้าคาร์บอนจากระบบการผลิตข้าว ในปี พ.ศ.2555 ดำเนินการวัดการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากการปลูกใน 4 นิเวศ ได้แก่ ข้าวไร่ นาน้ำฝน นาชลประทาน ที่มีการจัดการแบบเกษตรดีที่เหมาะสม (GAP) และนาชลประทาน ที่มีการจัดการน้ำแบบเปียกสลับแห้ง วัดโดยใช้กล่องดักก๊าซทุกสัปดาห์ตั้งแต่ปลูกจนถึงเก็บเกี่ยว แล้วนำตัวอย่างก๊าซมาวิเคราะห์ด้วยเครื่องวิเคราะห์ตัวอย่างก๊าซ ผลการวิจัยเบื้องต้นพบว่า ระบบการปลูกข้าวไร่ของประเทศไทยเป็นแหล่งดูดซับก๊าซมีเทนได้ในอัตรา 0.176 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู ในพื้นที่นาน้ำฝนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีการการปลดปล่อยก๊าซมีเทน ในอัตรา 85.26 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู โดยวิธีปลูกแบบปักดำ และในอัตรา 51.64 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู สำหรับวิธีหว่านข้าวงอก ข้าวนาชลประทาน ภายใต้การจัดการน้ำให้ขังตลอดเวลา อัตราการปลดปล่อยก๊าซมีเทนเฉลี่ยของข้าวทั้ง 6 พันธุ์ คือ 43.42 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู พื้นที่ปลูกข้าวนาชลประทานที่มีการจัดการแบบเกษตรดีที่เหมาะสม และนาชลประทานที่มีการจัดการน้ำ มีการการปลดปล่อยก๊าซมีเทน 6.31 และ 8.42 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู ตามลำดับ จากการวิเคราะห์รอยเท้าคาร์บอน โดยใช้ค่าการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากแปลงทดลองของศูนย์วิจัยข้าวปราจีนบุรีและแบบสัมภาษณ์ของเกษตรกร พบว่า ตลอดกระบวนการผลิตข้าวเปลือก 1 กิโลกรัม มีการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจำนวน 5.79 กิโลกรัมคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า อย่างไรก็ตามการวัดการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากนาข้าวเป็นเพียงผลการทดลองเบื้องต้นเท่านั้น การวิเคราะห์รอยเท้าคาร์บอน ทั้ง 4 ระบบผลิตข้าว จำเป็นต้องมีทั้งข้อมูลจากแปลงทดลองและสัมภาษณ์เกษตรกรเพิ่มเติม เพื่อความถูกต้องในการประเมินและใช้ประโยชน์ต่อไ
Conservation and utilization of local rice varieties in northeastern region
No full textAlthough traditional rice germplasm in northeastern Thailand is only a small portion comparing to modern popular varieties, they are still grown throughout the region. Those traditional varieties grown in the lower part of the region are mostly non-glutinous varieties, while those grown in the upper part are glutinous ones. The existence of these traditional varieties in the region is not only because of growing for sale, but also due to some special reason, such as, believes in their medicinal and nutritional properties, culture and ancestor’s believes. The main objective of this study is to preserve traditional rice varieties for farmers, with the strategic goal of protecting rice germplasm from losses. The experiments were conducted at Sakon Nakhon Rice Research Center and Surin Rice Research Center during wet season 2010 - 2012. The activities consisted of survey, collection, pure line selection, yield trial evaluation, re-distribution of seeds back to communities, utilizing local knowledge for value-added product development. The results showed that more than 500 germplasms were collected, both glutinous and non-glutinous. Some promising germplasms with special properties were further selected for pure lines and evaluated for blast resistance. Some of these selected lines were utilized for product development by local communities. Seeds of some pure lines have been multiplied in order to re-distribute back to local communities for future use.เชื้อพันธุกรรมข้าวพื้นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แม้จะมีสัดส่วนเพียงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับพันธุ์ที่เกษตรกรนิยมปลูกในปัจจุบัน แต่ก็มีการปลูกกระจายทั้งภูมิภาค ในภาคอีสานตอนล่างส่วนใหญ่เป็นพันธุ์ข้าวเจ้า ในขณะที่อีสานตอนบนจะเป็นพันธุ์ข้าวเหนียว การที่เชื้อพันธุกรรมข้าวคงอยู่ได้ในพื้นที่ โดยนอกจากปลูกเป็นสินค้าโดยตรงแล้ว ยังมีเหตุผลพิเศษเฉพาะ เช่น ความเชื่อในสรรพคุณทางเภสัชและกระแสรักษ์สุขภาพ วัฒนธรรมและความเชื่อของบรรพบุรุษ เป็นต้น การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่ออนุรักษ์พันธุกรรมข้าวไว้ในท้องถิ่นและไร่นาของเกษตรกร เป้าหมายทางยุทธศาสตร์ คือ ป้องกันหรือลดการสูญหายทางพันธุกรรม โครงการวิจัยนี้ดำเนินการที่ ศูนย์วิจัยข้าวสกลนครและสุรินทร์ ในฤดูนาปี 2553 - 2555 โดยการสำรวจ รวบรวมเชื้อพันธุกรรมข้าว คัดเลือกสายพันธุ์บริสุทธิ์ การเปรียบเทียบผลผลิต การกระจายพันธุ์ข้าวสู่ชุมชน หาวิธีเพื่อเพิ่มมูลค่าและใช้ประโยชน์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นในเชิงพาณิชย์ ผลการดำเนินงาน รวบรวมเชื้อพันธุกรรมข้าวพื้นเมืองในพื้นที่ได้มากกว่า 500 ตัวอย่าง นำสายพันธุ์ทั้งข้าวเจ้าและข้าวเหนียว ที่เป็นกลุ่มเชื้อพันธุกรรมที่มีคุณลักษณะพิเศษที่ดีเด่น เป็นที่ที่นิยมของเกษตรกรในพื้นที่ในอดีต ไปคัดเลือกพันธุ์บริสุทธิ์ ทดสอบความต้านทานต่อโรคไหม้ และบางสายพันธุ์ได้นำไปใช้ประโยชน์ในการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์จากข้าวพื้นเมืองของชุมชน นอกจากนั้นบางพันธุ์ได้เตรียมความพร้อมด้านเมล็ดพันธุ์ไว้แล้ว เพื่อนำพันธุกรรมข้าวพื้นเมืองเหล่านั้น คืนสู่ชุมชนเพื่อให้เกษตรกรซึ่งเป็นเจ้าของดั้งเดิมได้ใช้ประโยชน์ต่อไ
Changed the way of the upland rice field to the rice terraces in the lower northern part
No full textChanged the way of the upland rice field into the rice terraces is the choice of how to grow upland rice, strengthen and support the community food security (rice). It can reduce the shortage of rice that is not enough for consumption. It can reduce aggression and sustainable forest conservation area. In Phitsanulok province (lower northern part), this project has operated since the year 2010, resulting alternative way to the rice field terraces. In these areas, Chat Trakan and Nakhon Thai districts, Phitsanulok, 41.6 rais of the slope field were adjusted to the rice terraces, up to 707.1 rais from the present (2012) and expected trend in the year 2013 will be increase to 2,000 rais. The research carried on experimental by testing appropriated rice varieties for rice field terraces and coupled with transfer of technology development, cultivation and management accurate and appropriate for the area to farmers. Currently, a group of farmers "rice terraces group" is representatives participating in the technology cultivated rice terraces and the farmers satisfied with the increasing in rice production.การเปลี่ยนแปลงวิถีการปลูกข้าวสภาพไร่เป็นนาขั้นบันได เป็นทางเลือกของวิธีการปลูกข้าวบนพื้นที่สูง เสริมสร้าง และสนับสนุนให้ชุมชนเกิดความมั่นคงด้านอาหาร (ข้าว) สามารถลดปัญหาการขาดแคลนข้าวหรือผลิตข้าวไม่เพียงพอต่อการบริโภค ลดการบุกรุกและเกิดการอนุรักษ์พื้นที่ป่าต้นน้ำแบบยั่งยืน ในพื้นที่จังหวัดพิษณุโลก (ภาคเหนือตอนล่าง) ได้ดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 เกิดขยายผลทดแทนวิถีการปลูกข้าวสภาพไร่เป็นนาขั้นบันได ในพื้นที่อำเภอชาติตระการ และอำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก จากพื้นที่เริ่มดำเนินการจำนวน 41.6 ไร่ ถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2555) สามารถปรับสภาพพื้นที่ลาดชันเป็นแปลงนาขั้นบันได ได้ 707.1 ไร่ และคาดว่าแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงในปี พ.ศ. 2556 จะมีพื้นที่เพิ่มมากถึง 2,000 ไร่ มีการจัดทำแปลงทดลองการปลูกข้าวแบบนาขั้นบันไดเพื่อการทดสอบพันธุ์ / สายพันธุ์ที่เหมาะสมต่อพื้นที่ ควบคู่กับการถ่ายทอดเทคโนโลยีการพัฒนาการปลูกข้าวและการจัดการที่ถูกต้องและเหมาะสมกับสภาพพื้นที่สู่เกษตรกร ปัจจุบันเกิดการรวมกลุ่มเกษตรกร “กลุ่มนาขั้นบันได” ราษฎรที่เข้าร่วมโครงการยอมรับเทคโนโลยีระบบปลูกข้าวแบบนาขั้นบันได และมีความพึงพอใจต่อผลผลิตข้าวที่เพิ่มขึ้
Dokkha: Outstanding local upland rice in southern region
No full textDevelopment of local rice variety at Krabi Rice Research Center is an experiment under local upland rice breeding program in the southern region for compensating rubber trees and oil palms. One hundred and twenty rice varieties that farmers grow in the southern region were selected to study since 2008 until now. The aims of this study are to record the characteristics, categorize, investigate, select pure rice seed, compare production and test on using nitrogen fertilizer. The result showed that this variety, Dokkha, is photoperiod sensitive. It has 332 kg per rai, straight clum 150 cm plant height and 145 - 150 days maturity, green leaves, 8 seeds per panicle, straw colored husk, 20.74 % amylose content and susceptible to rice blast disease. For foundation seed selection, 3000 panicles were used.ศูนย์วิจัยข้าวกระบี่ได้ดำเนินกิจกรรมปรับปรุงข้าวไร่ภาคใต้ภายใต้โครงการปรับปรุงพันธุ์ข้าวไร่พื้นเมือง เพื่อปลูกแซมยางพาราและปาล์มน้ำมันในภาคใต้ โดยการรวบรวมพันธุ์ข้าวพื้นเมืองที่เกษตรกรนิยมปลูกในภาคใต้ตั้งแต่ปี 2551 จนถึงปัจจุบัน จำนวน 120 พันธุ์ นำมาปลูกเพื่อบันทึกลักษณะประจำพันธุ์ จัดหมวดหมู่ ศึกษาพันธุ์ คัดเลือกให้เป็นพันธุ์บริสุทธิ์ เปรียบเทียบ ผลผลิต ศึกษาการตอบสนองต่อสนองปุ๋ยไนโตรเจน การทดสอบพันธุ์ข้าวไร่ดีเด่นในสวนยางพาราและปาล์มน้ำมันโดยเกษตรกรมีส่วนร่วม ทดสอบปฏิกิริยาต่อโรคไหม้ ศึกษาคุณภาพเมล็ดทางกายภาพ เคมี และการหุงต้มจากการศึกษาครั้งนี้ได้ข้าวไร่ลักษณะดีเด่น จำนวน 1 พันธุ์ คือ พันธุ์ดอกข่า เป็นข้าวไวต่อช่วงแสง ให้ผลผลิตเฉลี่ย 332 กิโลกรัมต่อไร่ ทรงกอตั้ง ต้นสูงประมาณ 150 เซนติเมตร อายุเก็บเกี่ยวประมาณ 145 - 150 วัน ใบมีสีเขียว จำนวนรวง 8 รวงต่อกอ ระแง้ถี่ ข้าวเปลือกสีฟาง ก้นจุด ข้าวกล้องมีสีแดง ปริมาณอมิโลส 20.74 เปอร์เซ็นต์ อ่อนแอต่อโรคไหม้ ปลูกเป็นพันธุ์ดักและคัดเลือกไว้จำนวน 3,000 รว
Effect of cultivated method to outbreak and pests management under climate change condition
No full textStudy on damage of rice pests on transplanting method and pests management to reduced pests outbreak was conducted at Chai Nat Rice Research Center, Chai Nat province. Experimental design was split plot in RCB with four replications. Main plots were cultivated methods included direct seedling in recommend rate, manual transplanting, machine transplanting and parachuting method. Sub plots were pest managements included treat and untreated. The results found that transplanting method has effected to pests outbreak. In direct seedling method found rice thrips (Stenchaetothrips biformis) outbreak more than economic threshold but not outbreak in another method. We found brown planthopper (Nilaparvata lugens) more than economic threshold in every method, except in manual transplanting method. In the case of rice leaffolder (Cnaphalocrocis medinalis) had strongly outbreak in direct seedling and parachuting method both treat and untreated. We must to spray insecticide to control it. Rice disease had not outbreak because we used resistant variety. In the weed, we found yellow burr head (Limnocharis flava) in manual transplanting, machine transplanting and parachuting method. The rice production is high in parachuting and manual transplanting method by treated higher than untreated. The conclusion, manual transplanting method could reduce pests outbreak and we must to spray pesticide when we found pests more than economic threshold to protect rice production.การศึกษาผลของวิธีการปลูกข้าวต่อการระบาดและการจัดการศัตรูข้าวในสภาวะอากาศแปรปรวน ดำเนินการโดยวางแผนการทดลองแบบ Split plot in RCB จำนวน 4 ซ้ำ ปัจจัยหลักคือ วิธีการปลูกข้าว 4 วิธี ได้แก่ กรรมวิธีที่ 1 หว่านน้ำตม อัตราเมล็ดพันธุ์ตามคำแนะนำของกรมการข้าว กรรมวิธีที่ 2 ปักดำด้วยมือ กรรมวิธีที่ 3 ปักดำด้วยเครื่อง กรรมวิธีที่ 4 วิธีโยนกล้า ปัจจัยรอง คือ การจัดการศัตรูข้าว 2 วิธี ได้แก่ ควบคุมศัตรูพืชโดยการใช้วิธีผสมผสาน และไม่ควบคุม ดำเนินการในศูนย์วิจัยข้าวชัยนาท ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม 2555 ผลการทดลองพบว่า วิธีการปลูกข้าวมีผลต่อการระบาดของศัตรูข้าว โดยกรรมวิธีหว่านน้ำตมพบการระบาดของเพลี้ยไฟเกินระดับเศรษฐกิจแต่ไม่พบการระบาดในกรรมวิธีอื่น ส่วนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลพบจำนวนมากเกินระดับเศรษฐกิจในทุกกรรมวิธี ยกเว้นกรรมวิธีปักดำด้วยมือ หนอนห่อใบข้าวพบการทำลายรุนแรงในกรรมวิธีหว่านน้ำตมและโยนกล้าทั้งในแปลงควบคุมและไม่ควบคุม จำเป็นต้องใช้สารป้องกันกำจัดแมลงฉีดพ่น ในกรณีของโรคข้าวพบการทำลาย แต่ไม่รุนแรงเนื่องจากใช้พันธุ์ต้านทาน ส่วนวัชพืชพบตาลปัตรฤาษีจำนวนมาก ในกรรมวิธีปักดำด้วยมือ ปักดำด้วยเครื่อง และวิธีโยนกล้า กรรมวิธีโยนกล้าและปักดำด้วยมือให้ผลผลิตข้าวสูง โดยแปลงควบคุมให้ผลผลิตสูงกว่าแปลงไม่ควบคุมในทุกกรรมวิธี สรุปว่ากรรมวิธีการปลูกข้าวแบบปักดำด้วยมือสามารถลดการระบาดของศัตรูข้าวได้ดี ทั้งนี้การสุ่มสำรวจศัตรูข้าวมีความจำเป็นต้องปฏิบัติ และการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูข้าวมีความจำเป็นเมื่อพบศัตรูข้าวถึงระดับเศรษฐกิจเพื่อป้องกันการสูญเสียของผลผลิตข้า
Insecticide application of farmers' behavior in the BPH outbreak areas of central rice growing region
No full textMain Factors affecting brown planthopper (BPH) outbreaks in the Central region from past up to now are cultivations of susceptible rice varieties and misused insecticide application. The aim of this research was to prove the misused of insecticide application in the hot spot area causing BPH severe outbreak. One hundred to one hundred fifty farmers from six provinces: Nakhon Nayok, Suphan Buri, Ang Thong, Chai Nat, Phitsanulok and Nonthaburi were interviewed during August to November 2010. The result found 56.5 to 100 percent of farmer sprayed insecticide for two to six times/seasons. Most farmers applied insecticide, especially Abamectin as cocktails mixed with two to six types of fungicides and/or herbicides. Most farmers were sprayed insecticide when they early found insect in the paddy rice and the recommendation was from pesticide retailers. More than fifty percent of farmers from six provinces believed that non official recommended insecticides application causing BPH severe outbreak. Farmer from Suphan Buri, Ang Thong and Nonthaburi province believed that non official recommended insecticides had significantly related to the severe outbreaks.การระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในภาคกลางจากอดีตถึงปัจจุบัน มีปัจจัยหลักจากการปลูกข้าวพันธุ์อ่อนแอ และการใช้สารฆ่าแมลงอย่างผิดวิธี งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพิสูจน์ว่าการใช้สารฆ่าแมลงของเกษตรกรอย่างไม่ถูกวิธีในพื้นที่ระบาดประจำ เป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดการระบาดรุนแรง ได้ทำการสัมภาษณ์เกษตรกรจำนวน 100 ถึง 150 ราย จากจังหวัดนครนายก สุพรรณบุรี อ่างทอง ชัยนาท พิษณุโลก และนนทบุรี ในระหว่างเดือนสิงหาคม ถึง พฤศจิกายน 2553 พบส่วนใหญ่เกษตรกรใช้สารฆ่าแมลงร้อยละ 56.5 ถึง 100 โดยมีการพ่นประมาณ 2 – 6 ครั้งต่อฤดูปลูก และเกษตรกรใช้สารฆ่าแมลงผสมกัน 2 – 6 ชนิดต่อการพ่น 1 ครั้ง โดยเฉพาะสารฆ่าแมลง อะบาเม็กติน นิยมนำมาผสมร่วมกับสารป้องกันกำจัดเชื้อราสาเหตุโรค และหรือ สารป้องกันกำจัดวัชพืช เกษตรกรส่วนใหญ่พ่นสารฆ่าแมลงเมื่อเริ่มพบแมลง และได้รับคำแนะนำจากร้านค้าจำหน่ายสารเคมี เกษตรกรมากกว่าร้อยละ 50 จาก 6 จังหวัด เชื่อว่าการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลที่รุนแรงเกิดจากการใช้สารที่ทางราชการไม่แนะนำ โดยเกษตรกรจากจังหวัด สุพรรณบุรี อ่างทอง และนนทบุรี เชื่อว่าการใช้สารฆ่าแมลงที่ทางราชการไม่แนะนำมีความสัมพันธ์กับการระบาดรุนแรงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิต
Supplementation effects of Hydrate Sodium Calcium Aluminosilicate (Detox®) on pathology characteristic and growth performance in meat-type ducks
No full textThe aim of this study was to evaluate the efficacy of hydrate sodium calcium aluminosilicate (HSCAS; Detox®) in binding aflatoxin (AF) and ameliorating their mycotoxicity in meat type duck diets. Measurement the growth performance and pathology by HSCAS were supplemented to 60 or 120 ppb AF contaminated diets at either 0.10 or 0.20%. Body weight gain were reduced by 21.45% and mortality was increased by 7.50% in duck fed diet contaminated with AF at 120 ppb compared to duck fed control diet (30 ppb AF) for the 4 wk experimental period. However, dietary HSCAS supplementation effectively alleviated overall toxicity induced by AF. The significant treatment-related changes in feather growth, eye necrosis, web-toe hemorrhage, leg deformity, tibia bone porosity,
liver paleness and fat content and organ weights values as compared to the control were observed. Addition
HSCAS in the diets significantly diminished the adverse effects of AF and restored all the parameters measured back (P<0.05) toward the control value. In conclusion, these results showed that HSCAS was effective in preventing the toxin effects of AF that may be present in young growing ducks and poultry diets at the levels 0.20% feed.ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อประเมินประสิทธิภาพของไฮเดรตโซเดียมแคลเซียมอลูมิโนซิลิเกต (Hydrate Sodium Calcium Aluminosilicate; HSCAS) ในชื่อ Detox® เพื่อลดความเป็นพิษจากอะฟลาทอกซินในอาหาร และศึกษาผลต่อสมรรถนะการเจริญเติบโตและลักษณะทางพยาธิสภาพของเป็ดเนื้อ โดยการเสริม HSCAS ที่ระดับ 0.10% และ 0.20% ในอาหารเป็ดที่มีอะฟลาทอกซิน 60 และ 120 พีพีบี เมื่อครบ 4 สัปดาห์ พบว่า กลุ่มที่มีอะฟลาทอกซินปนเปื้อน 120 พีพีบี น้ำหนักตัวลดลง 21.45% และอัตราการตายเพิ่มขึ้น 7.5% เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (อะฟลาทอกซิน 30 พีพีบี) แต่อย่างไรก็ตาม กลุ่มที่เสริม HSCAS สามารถลดความเป็นพิษโดยรวมจากอะฟลาทอกซินได้และทำให้ลักษณะทางพยาธิสภาพต่างๆเป็นปกติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้เสริม(P<0.05)นอกจากนี้การเสริม HSCAS ในอาหารสามารถลดความเป็นพิษจากอะ ฟลาทอกซินและปรับปรุงค่าพารามิเตอร์ให้ดีขึ้น ซึ่งมีค่าใกล้เคียงกับกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) ดังนั้น การเสริม HSCAS มีประสิทธิภาพในการป้องกันผลกระทบจากสารพิษอะฟลาทอกซินได้ โดยระดับที่เหมาะสมควรเสริมในระดับ 0.20 % ในอาหารของลูกเป็ดที่กำลังเจริญเติบโตและสัตว์ปี
Evaluation of growth and development of corpus luteum (CL) in goats using protein, DNA analysis and proliferating cell nuclear antigen (PCNA) labeling index
No full textThe objective of the present study was to evaluate growth and development of corpus luteum (CL) using protein, DNA analysis and PCNA labeling index throughout the estrous cycle in goats. Non pregnant goats (n=20), 12 months of age were assigned for estrus synchronization. Goats CL were obtained from days 3, 8, 13 and 18 of estrous cycle using bilateral ovariectomy and blood samples were taken for plasma progesterone (P4) concentration.
The CL was weighed, and samples of each were fixed in Carnoy’s solution. Additional samples of each CL were frozen and stored at -70 °C until analyzed for tissue DNA and protein. Luteal fresh weight and DNA contents
increased (P<0.01) from day 3 to day 8, were similar between days 8 and 13, and then decreased (P<0.01) from day 13 to day 18. The ratios of protein/DNA on days 3, 8 and 13 were similar and were greater (P<0.05) than that of day 18. The labeling indices (LI; percentage of cells that were PCNA-positive) were greatest on days 3 and 8, and then decreased (P<0.01) from day 8 to day 13 and were greater (P<0.01) than that of day 18. Plasma P4 concentrations
of goats were low on day 3, but significantly (P<0.05) increased by day 8 and 13. By day 18, the plasma P4
concentration (P<0.05) was decreased. The study was also indicated that the pattern of growth and development of CL rapidly increased from first day to day 13 of the estrous cycle, after remained and decreased according to the regression or luteolysis of CL. DNA content, protein/DNA ratio and PCNA labeling index could be used to evaluate growth and development of CLวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการเจริญเติบโตและการพัฒนาของคอร์ปัส ลูเทียม (CL) โดยการวิเคราะห์โปรตีน (protein) ดีเอ็นเอ (DNA) และ proliferating cell nuclear antigen (PCNA) เป็นดัชนีชี้วัดการเจริญเติบโตในช่วงวงรอบการเป็นสัดของแพะ ศึกษาโดยใช้แพะเพศเมียที่ไม่ตั้งท้อง 20 ตัวอายุเฉลี่ย 12 เดือนเหนี่ยวนำการเป็นสัดและผ่าตัดเปิดช่องท้องในวันที่ 3 8 13 และ 18 ของวงรอบการเป็นสัดเพื่อเก็บรังไข่ที่มี CL ทั้งสองข้าง ชั่งน้ำหนักสดแล้วนำไปเก็บในน้ำยารักษาสภาพเนื้อเยื่อ (Carnoy’s solution) และอีกส่วนหนึ่งนำไปแช่แข็งที่ -70 องศาเซลเซียส เพื่อเตรียมการวิเคราะห์ protein และ DNA เก็บเลือดเพื่อนำไปวิเคราะห์ความเข้มข้นของโปรเจสเทอโรน (P4) ผลการทดลองพบว่าน้ำหนักสดของ CL และปริมาณของ DNA (DNA contents) เพิ่มขึ้นจากวันที่ 3 ถึง 8 (P<0.01) และไม่แตกต่างกันระหว่างวันที่ 8 และ 13 และ
ลดลงในวันที่ 13 ถึง 18 (P<0.01) สัดส่วนของ protein ต่อ DNA (protein/DNA ratios) พบว่าจากวันที่ 3, 8 และ 13 ไม่แตกต่างกัน แต่มากกว่าวันที่ 18 (P<0.05) ค่าดัชนีชี้วัดการเจริญเติบโต (PCNA labeling index) มีค่ามากที่สุดในวันที่ 3 และ 8 และลดลง (P<0.01) จากวันที่ 8 ถึง 13 และยังพบว่ามีค่ามากกว่า (P<0.01) ในวันที่ 18 ความเข้มข้นของ P4 มีค่าต่ำในวันที่ 3 และเพิ่มขึ้น (P<0.05) ในวันที่ 8 และ 13 และวันที่ 18 P4 มีความเข้มข้น (P<0.05) ลดต่ำลง รูปแบบการเจริญเติบโตและพัฒนาของ CL เป็นไปอย่างรวดเร็วในวันแรกถึงวันที่ 13 ของวงรอบการเป็นสัดจากนั้นจะคงที่และลดลง โดยสอดคล้องกับการเสื่อมสลายของ CL ซึ่งประเมินได้จากการวิเคราะห์ปริมาณ DNA สัดส่วนของ protein ต่อ DNA และ PCN