Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effects of dietary Schizochytrium sp. supplementation on growth and survival rate of giant freshwater prawn (Macrobrachium rosenbergii)
No full textThe effects of dietary Schizochytrium sp. supplementation on growth and survival rate of giant freshwater
prawn (Macrobrachium rosenbergii) were studied. The prawns (approximate weight of 0.5 g/prawn) were fed with pelleted feed supplemented with Schizochytrium sp. at the levels of 0% (control group), 2.5%, 5.0%, 7.5% and 10.0%. Fifteen prawns were used for each treatment with the experiments being carried out in triplicate. Initial weight of the prawns was measured at the beginning of the experiment and after culturing for 50 days in suitable conditions, final weight, weight gain and survival rate of the prawns were recorded. The results showed that survival rates of the prawns were not significantly different regardless of levels of Schizochytrium sp. added in the feed. Final weights of prawns fed with 10.0%, 5.0% and 2.5% Schizochytrium sp. were not significantly different (P>0.05). However, final weight of the prawns fed with 10% Schizochytrium sp. was significantly higher (P<0.05) than the control group. Weight gains of the prawns fed with 10.0% Schizochytrium sp. (1.01+0.02 g) and 7.5% Schizochytrium sp (0.97+0.22 g)were not significantly different (P>0.05). However, they were significantly higher (P<0.05) than the control group. Schizochytrium sp. of 7.5% was the most suitable level for supplementing into giant freshwater prawn feedการศึกษาผลของการเสริม Schizochytrium sp. ในอาหารต่อการเจริญเติบโตและอัตรารอดตายของกุ้งก้ามกรามขนาดประมาณ 0.5 กรัม โดยการผสม Schizochytrium sp. ในรูปของเหลวกับอาหารสำเร็จรูปในอัตราส่วน 0% (กลุ่มควบคุม), 2.5%, 5.0%, 7.5% และ 10% เลี้ยงในถังไฟเบอร์กลาสที่บรรจุน้ำจืดปริมาตร 150 ลิตร กลุ่มละ 3 ซ้ำ ทั้งหมดจำนวน 15 ถัง ถังละ 15 ตัว ควบคุมคุณสมบัติของน้ำให้อยู่ในช่วงที่เหมาะสมตลอดระยะเวลาการทดลอง เป็นระยะเวลา 50 วัน พบว่า กุ้งก้ามกรามที่ได้รับ Schizochytrium sp. 10.0% มีอัตราการรอดตาย 71.11±10.18% ซึ่งสูงกว่ากุ้งที่ได้รับ Schizochytrium sp. 7.5%, 5.0%, 2.0% และ 0% แต่ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) ส่วนน้ำหนักเฉลี่ยของกุ้งที่ได้รับ Schizochytrium sp. 10.0% มีค่าสูงสุดเท่ากับ 1.52 + 0.02 กรัม ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) กับกุ้งที่ได้รับ Schizochytrium sp. 7.5%, 5.0% และ 2.0% แต่แตกต่างจากกุ้งที่ได้รับ Schizochytrium sp. 0% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในขณะที่น้ำหนักเพิ่มขึ้นเฉลี่ยของกุ้งที่ได้รับ Schizochytrium sp. 10.0% และ 7.5% มีค่าเท่ากับ 1.01 + 0.02 กรัม และ 0.97 + 0.22 กรัม ตามลำดับ ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่ทั้งสองกลุ่มนี้แตกต่างกับกุ้งที่ได้รับSchizochytrium sp. 0% (P<0.05) การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการใช้ Schizochytrium sp. 7.5% ผสมอาหารเลี้ยงกุ้งก้ามกรามสามารถเพิ่มการเจริญเติบโต ผลผลิตและให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าการเลี้ยงกุ้งโดยใช้อาหารสำเร็จรูปเพียงอย่างเดีย
The efficiency of pupal parasitoids released in dairy farm
No full textThe study was to investigate the efficiency of pupal parasitoid released in cattle farm studied in two farms in Saard district amphoe Nampong, Khon Kaen Province, during October 2011 to September 2012. Pupal parasitoids here released two times in one farm in April 2012. Another farm was not released. Fly populations were evaluated every two weeks from blue sticky trap and direct count on cattle. The percentage of parasitisim was also observed. The results showed that the trend of the decreasing number of fly on the sticky trap and cattle (32.42 and 27.11% respectively) compare with the control farm. Additionally, the percentage of parasitism in released farm was increase 1.25%, while the percentage of parasitism in control farm was changedการศึกษาประสิทธิภาพของแตนเบียนดักแด้แมลงวันบริเวณฟาร์มโคนมของเกษตรกรจำนวน 2 ฟาร์ม ในเขต ต.สะอาด อ.น้ำพอง จ.ขอนแก่น ในช่วงเดือนตุลาคม 2554 ถึงเดือนกันยายน 2555 โดยการปล่อยแตนเบียนในฟาร์มแรก (ฟาร์ม A) จำนวน 2 ครั้งในช่วงเดือนเมษายน 2555 ส่วนอีกฟาร์มไม่มีการปล่อยแตนเบียน (ฟาร์ม B) ทำการสำรวจปริมาณประชากรแมลงวัน ทุก 2 สัปดาห์ จากกับดักกาวเหนียวสีน้ำเงิน และปริมาณแมลงวันที่พบบนตัวโค รวมทั้งเปอร์เซ็นต์การเบียนของแตนเบียน พบว่าประชากรแมลงวันจากกับดักกาวเหนียวมีแนวโน้มลดลง 32.42% และการนับจำนวนประชากรแมลงวันบนตัวโคก็มีแนวโน้มลดลง 27.11% เมื่อเทียบกับฟาร์มที่ไม่ได้ทำการปล่อยแตนเบียน นอกจากนั้นการศึกษาเปอร์เซ็นต์การเบียนที่พบทั้ง 2 ฟาร์ม พบว่ามีเปอร์เซ็นต์การเบียนในฟาร์มที่มีการปล่อยแตนเบียนสูงขึ้น 1.25% ในขณะที่ฟาร์ม B ที่ไม่มีการปล่อยแตนเบียน มีเปอร์เซ็นต์การเบียนคงที
Kesseru (Heteropanax fragrans) as a new food plant for eri silkworm rearing in Thailand
No full textComparison of eri silkworm rearing by using different major food plants, different lines of kesseru(Heteropanaxfragrans); Thai and Indian lines, and cassava Rayong 72 was conducted. The results showed that eri silkworm fed with kesseru leaves and cassava leaves has similar life cycles, 57-73 days and 53-73 days, respectively. Using Indian kesseru, larval (1-5 instar) and adult survival rates were 100%. Cocoon yield obtained from feeding with Rayong 72 was significantly higher (P<0.05) than feeding with both 2 lines of kesseru. However, average yields of fresh cocoon, pupa weight, %cocoon shell, total shell weight and fresh cocoon weight/10,000 larvae derived from cassava feeding were 2.2312 g, 1.9029 g, 14.37%, 9.52 g, and 22.31 kg, respectively, and not significantly different than that obtained from Indian kesseru feeding with values, 2.1406 g, 1.8484 g, 13.28%, 8.48 g, and 21.41 kg, respectively. For egg yields, cassava feeding exhibited highest values of eggs/moth and hatching percentage of 274.83 eggs and 85.59% respectively, but not significantly different with Indian kesseru (255.67 eggs and 84.87%).On the other hand, total eggs and total hatching eggs by feeding with Indian kesseru were highest values of 4,090.67 and 3,500.00 eggs, respectively, which not statistical difference with feeding with cassava leaves showing lower values of 3,465.67 and 3,063.50 eggs, respectively. This study suggests that the Indian kesseru is properly to use as one of themajor food plants for eri culture in Thailand, which comparable to cassava food plant (Rayong 72).การเพาะเลี้ยงไหมอีรี่ด้วยพืชอาหารหลักต่างสายพันธุ์กันระหว่างพระเจ้าร้อยท่า (Kesseru, Heteropanaxfragrans) สายพันธุ์ไทยและสายพันธุ์อินเดียเปรียบเทียบกับมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 72 พบว่าเมื่อเพาะเลี้ยงด้วยพระเจ้าร้อยท่าสายพันธุ์อินเดียและมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 72 ไหมอีรี่มีวงจรชีวิตที่ใกล้เคียงกัน คือ 57-73 และ 53-73 วัน ตามลำดับ โดยพระเจ้าร้อยท่าสายพันธุ์อินเดียมีอัตราการอยู่รอด 100% ทั้งในระยะหนอน (วัย 1-5) และระยะหนอน-ตัวเต็มวัย ส่วนน้ำหนักเปลือกรังเฉลี่ยนั้น มันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 72 ให้ค่าสูงกว่าทางสถิติกับพระเจ้าร้อยท่าทั้งสองสายพันธุ์ (P<0.05) แต่ผลผลิตเฉลี่ยที่ได้จากการเลี้ยงด้วยระยอง 72 ทั้งน้ำหนักรังสด น้ำหนักดักแด้ เปอร์เซ็นต์เปลือกรัง น้ำหนักเปลือกรังรวม และผลผลิตรังสด/หนอนไหม 10,000 ตัวมีค่าเท่ากับ 2.2312 g, 1.9029 g, 14.37%, 9.52 g และ 22.31 kg ตามลำดับ โดยไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติกับการเพาะเลี้ยงด้วยพระเจ้าร้อยท่าสายพันธุ์อินเดีย ซึ่งมีค่าเท่ากับ 2.1406 g, 1.8484 g, 13.28%, 8.48 g และ 21.41 kg ตามลำดับส่วนผลผลิตไข่ไหมอีรี่ พบว่าการเพาะเลี้ยงด้วยใบมันสำปะหลังให้ผลผลิต จำนวนไข่/แม่ และเปอร์เซ็นต์ไข่ฟักสูงที่สุดเท่ากับ 274.83 ฟอง และ 85.59% ตามลำดับ แต่ไม่มีความแตกต่างทางสถิติกับการเลี้ยงด้วยพระเจ้าร้อยท่าสายพันธุ์อินเดียที่มีค่าเท่ากับ 255.67 ฟอง และ 84.87% ตามลำดับ ส่วนจำนวนไข่และจำนวนไข่ฟักทั้งหมดนั้น พบว่าการเพาะเลี้ยงด้วยพระเจ้าร้อยท่าสายพันธุ์อินเดียให้ค่าสูงที่สุดเท่ากับ 4,090.67 และ 3,500.00 ฟอง ตามลำดับ โดยไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติกับค่าที่รองลงมาซึ่งเพาะเลี้ยงด้วยมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 72 (3,465.67 และ 3,063.50 ฟอง ตามลำดับ) ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าพระเจ้าร้อยท่าสายพันธุ์อินเดียมีความเหมาะสมเพื่อการนำมาใช้เป็นพืชอาหารหลักชนิดหนึ่งในการเพาะเลี้ยงไหมอีรี่ในประเทศไทยซึ่งเทียบเท่ากับการเพาะเลี้ยงด้วยใบมันสำปะหลัง (ระยอง 72
Formulation of bacterial antagonist Bacillus subtilis B076 for seed coating and spraying to control Acidovorax avenae subsp. citrulli
No full textAntagonistic activity of bacterium B. subtilis B076 on nutrient agar medium (NA) to Acidovorax avenae subsp. citrulli (Aac) isolate KK9 causal agent of bacterial fruit blotch, in the laboratory of Agricultural Biotechnology Research Center for Sustainable Economy Khon Kaen University. The results revealed that the B. subtilis B076 could exhibit the inhibition zone of diameter 1.94 cm. When cultured the bacterium antagonist in nutrient broth (NB) added with 2% glucose, the maximum ratio of heat tolerant cells production (61%) was obtained five days of incubation. The pellets of antagonistic bacteria were freeze dried by lyophilizer, the number of bacterial cell declined by 42.7%. The dust of bacterium after homogenizing with seed coating formulation BS-coat2, contain number of viable cells 7x105 cfu/seed and started reducing after the late of three month, in the late of five month had 1.2x105 cfu/seed. Three aqueous formulations of B. subtilis B076 biomass that mixed with water, NB and sticking agent (polyoxyethylene alkyl aryl ether + organic sulfonate sodium salt 62%) were conducted to test for efficacy to control Aac KK9 in
cantaloupe leaf. The results showed that, in all treatments, spraying antagonistic bacterium formulation before
pathogenic bacterium were more effective to reduce disease incidence than application of pathogenic bacterium prior, while all formulations of antagonistic bacteria were similar efficiency to control Aac-KK9การศึกษาประสิทธิภาพการเป็นปฏิปักษ์ของเชื้อแบคทีเรีย B. subtilis B076 ต่อเชื้อแบคทีเรีย Acidovorax avenae subsp. citrulli (Aac) ไอโซเลต KK9 สาเหตุโรคผลเน่าจากแบคทีเรีย (bacterial fruit blotch) บนอาหาร nutrient agar (NA) ณ ห้องปฏิบัติการกลางศูนย์เทคโนโลยีชีวภาพเกษตรเพื่อเศรษฐกิจที่ยั่งยืน มหาวิทยาลัยขอนแก่น พบว่าสามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อแบคทีเรียสาเหตุโรคพืชได้ดี โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางการยับยั้ง 1.94 ซม. เมื่อเลี้ยงเชื้อแบคทีเรียปฏิปักษ์ B. subtilis B076 ในอาหาร nutrient broth (NB) ที่เติมกลูโคส (glucose) 2% พบว่าเชื้อแบคทีเรียสามารถสร้างเซลล์ทนร้อนได้ในสัดส่วนมากที่สุด (61%) ในวันที่ 5 ของการเลี้ยง เมื่อนำตะกอนเซลล์ไปผ่านกระบวนการระเหิดแห้งด้วยเครื่อง Lyophilizer ทำให้ปริมาณเซลล์แบคทีเรียปฏิปักษ์ลดลง 42.7% โดยผงแห้งของแบคทีเรียปฏิปักษ์ที่ได้สามารถผสมกับสารเคลือบ BS-coat2 ได้ดี โดยมีปริมาณแบคทีเรียปฏิปักษ์ติดอยู่ที่ผิวเมล็ดหลังเคลือบเฉลี่ย 7x105 cfu/เมล็ด และเริ่มลดลงตั้งแต่ปลายเดือนที่ 3 - 5 ของการเก็บรักษา ซึ่งในเดือนที่ 5 มีแบคทีเรียคงเหลือ 1.2x105 cfu/เมล็ด เมื่อนำผงแห้งของแบคทีเรีย B. subtilis B076 มาพัฒนาเป็นชีวภัณฑ์สูตรน้ำจำนวน 3 สูตร คือสูตรผสมน้ำ สูตรผสม NB และสูตรผสมสารจับใบ (polyoxyethylene alkyl aryl ether + organic sulfonate sodium salt 62%) เพื่อทดสอบประสิทธิภาพการควบคุมเชื้อแบคทีเรีย Aac KK9 บนใบแตงแคนตาลูป พบว่ากรรมวิธีที่พ่นชีวภัณฑ์ก่อนพ่นเชื้อแบคทีเรียสาเหตุโรค สามารถลดการเกิดโรคได้ดีกว่ากรรมวิธีที่พ่นเชื้อสาเหตุโรคก่อน โดยชีวภัณฑ์ทั้ง 3 สูตร สามารถลดการเกิดโรคที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Aac-KK9 ได้ดีใกล้เคียงกั
The importance of household and community labors in tomato seed production under contract farming at Lad Na Piang village, Savatee sub-district, Mueang district, Khon Kaen province
No full textThe aim of the research was to study the importance of household and community labours in tomato seed production. The data were collected by group interviews with key informants in Lad Na Pieng Village, Pier Fan Village and Hin Lad Village. Semi-structured interviews were conduction on the selected 66 households along the line of predesigned main topics. The study revealed that contract farming for tomato seed production has been launching for over 30 years. Farmers have planned to grow tomato and other plants relevant to the availability of labour in household and community. Household labours were an important condition for farm activities and tomato plantation for seed production. Tomato seed production needs an intensive and good taking care for all steps. Hiring labor was only done during the pollination stage. Lad Na Pieng Village is a good model for labour management for intensive agriculture in other areasการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสำคัญของการใช้แรงงานในการปลูกมะเขือเทศเพื่อผลิตเมล็ดพันธุ์ ของครัวเรือนและชุมชน เก็บรวบรวมข้อมูลจากการประชุมกลุ่มในหมู่บ้านลาดนาเพียง หมู่บ้านเพี้ยฟานและหมู่บ้านหินลาด และสัมภาษณ์ครัวเรือนเกษตรกรในหมู่บ้านลาดนาเพียงจำนวน 66 ครัวเรือน โดยสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างตามแบบคำถามหลักที่ได้กำหนดไว้ ผลการศึกษาพบว่า เกษตรกรมีการผลิตเมล็ดพันธุ์มะเขือเทศภายใต้เกษตรพันธะสัญญาอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลากว่า 30 ปี เกษตรกรวางแผนการปลูกมะเขือเทศและพืชอื่น ๆ ให้สอดคล้องกับการใช้แรงงานของครัวเรือนและของชุมชน ทั้งนี้การปลูกมะเขือเทศเกษตรกรใช้แรงงานในครัวเรือนและชุมชนเป็นหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแรงงานในครัวเรือนซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญในการทำเกษตรและของการปลูกมะเขือเทศเพื่อการผลิตเมล็ดพันธุ์ เนื่องจากการปลูกมะเขือเทศมีความประณีต ต้องดูแลเอาใจใส่ในทุกขั้นตอนการผลิต เกษตรกรจ้างแรงงานเฉพาะในช่วงการผสมเกสรเท่านั้น การจัดการแรงงานในหมู่บ้านลาดนาเพียงน่าจะเป็นแนวทางในการจัดการแรงงานของการปลูกพืชแบบประณีตไปในพื้นที่อื่นได
Appropriate kind of organic materials for improvement of salt-affected soil in order to increase yield of aromatic organic rice
No full textIn order to study appropriate kind of organic materials for improvement of salt-affected soil to increase yield of aromatic organic rice, the experiment was carried out in farmer’s field at Tumbon Bann Ped, Amphur Muang , Khon Kaen. The experiment designed was a Randomized Complete Block Design (RCBD) consisted of 8 treatmentswith 3 replications. The treatments were as follows: 1) no application of organic materials (control) 2) application of rice straw and Sesbania rostrata 3) application of rice husk and Sesbania rostrata 4) application of cow dung and Sesbania rostrata 5) application of rice straw, rice husk and Sesbania rostrata 6) application of rice straw, cow dung and Sesbania rostrata 7) application of rice husk, cow dung and Sesbania rostrata 8) application of rice straw, rice husk, cow dung and Sesbania rostrata. The application rate of sesbania was 5 kg of sesbania seed/rai. For the other kinds of organic materials, the rate of 2 tons/rai, was used for rice straw and rice husk and 1 ton/rai for cow dung. Aromatic rice seedling, Pathum Thani 1 variety at the age of 30 days, was grown as tested plant. Plot size was 4×4 m. and spacing was 25×25 cm. Data collection was done for plant height and tillering every 2 weeks. After harvesting, The data of panicle/hill, grain yield of rice, 1,000-filled grain and dry weight of rice straw were collected. Result obtained revealed that the application of combination of rice straw, cow dung and sesbania gave the highest grain yield. However, the average grain yield of all treatments did not differ significantly from the control.การทดลองเพื่อศึกษาชนิดของวัสดุอินทรีย์ที่เหมาะสมในการปรับปรุงดินเค็มเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าวหอมอินทรีย์ ดำเนินการในพื้นที่นาของเกษตรกรในพื้นที่ดินเค็ม ตำบลบ้านเป็ด อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเป็นพื้นที่อาศัยน้ำฝน วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ภายในบล็อก(Randomized Complete Block , RCBD) ประกอบด้วย 8 ตำรับทดลอง 3 ซ้ำ คือ ตำรับที่ 1 ไม่ใส่วัสดุอินทรีย์(ตำรับควบคุม) ตำรับที่ 2 ใส่ฟางข้าว 2 ตัน/ไร่ ร่วมกับโสน ตำรับที่ 3 ใส่แกลบ 2 ตัน/ไร่ ร่วมกับโสน ตำรับที่ 4 ใส่ปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ ร่วมกับโสน ตำรับที่ 5 ใส่ฟางข้าว
2 ตัน/ไร่ ร่วมกับแกลบ 2 ตัน/ไร่ และโสน ตำรับที่ 6 ใส่ฟางข้าว 2 ตัน/ไร่ ร่วมกับปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ และโสน ตำรับที่ 7 ใส่แกลบ 2 ตัน/ไร่ ร่วมกับปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ และโสน และตำรับที่ 8 ใส่ฟางข้าว 2 ตัน/ไร่ ร่วมกับแกลบ 2 ตัน/ไร่
ปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ และโสน โดยหว่านเมล็ดโสนอัตรา 5 กิโลกรัม/ไร่ และสับกลบโสนเมื่อโสนมีอายุ 50 วัน ปลูกข้าวหอมพันธุ์ปทุมธานี1 ที่มีอายุกล้า 30 วัน เป็นพืชทดสอบในแปลงทดลองขนาด 4x4 เมตร ใช้ระยะปลูก 25x25 เซนติเมตร เก็บข้อมูลการเจริญเติบโต และวัดค่า pH และ EC ของน้ำในแปลงปลูกข้าวทุก 2 สัปดาห์ หลังเก็บเกี่ยวทำการเก็บข้อมูลผลผลิตข้าว พบว่า ผลผลิตเมล็ดรวมของทุกตำรับทดลองไม่แตกต่างกันในทางสถิติ อย่างไรก็ตามพบว่าตำรับทดลองที่ใส่ฟางข้าว ปุ๋ยคอก และโสนร่วมด้วยจะให้ผลผลิตเมล็ดรวมและผลผลิตฟางข้าวดีกว่าตำรับควบคุมและตำรับอื่นๆ ดังนั้นในการแนะนำ เกษตรกรที่ปลูกข้าวในแบบนาอินทรีย์ในพื้นที่ดินเค็ม ควรแนะนำให้ใส่ฟางข้าวร่วมกับปุ๋ยคอกและโสนเพื่อเพิ่มผลผลิตข้าว หรือหากเกษตรกรไม่สามารถใส่วัสดุอินทรีย์ทั้งสามชนิดดังกล่าวร่วมกันแนะนำให้ใส่ปุ๋ยคอกหรือฟางข้าวอย่างใดอย่างหนึ่งร่วมกับโสนก็ได
Development and testing of rice yield improvement and production cost reduction technology in southern area
No full textA three years set of experiment have been conducted during 2010-2012 to develop and test for rice yield improvement and production cost reduction in Southern part of Thailand. This experiment was conducted in rice research center in the first two years and in farmer field for the third year with Split Plot in RCB; rice varieties as main plots and rice seed rate or spacing as sub plots and 4 replications. Results in research center found that for broadcasting rice, Pathum Thani 1 and RD37 which were photoperiod insensitive varieties gave the highest yield when direct broadcasted with 20 kg/rai seed rate whereas photoperiod sensitive varieties such as Chiang Phatthalung and Sangyod Phatthalung showed the highest yield when soak seed broadcasted with 15 kg/rai seed rate and Leb Nok Pattani and Sangyod Phatthalung produced the highest yield when dry seed broadcasted with 20 kg/rai seed rate. For transplanting rice, Phitsanulok 2 and Pathum Thani 1 gave the highest yield with 20x20 cm transplanted spacing whereas Songyod Phatthalung showed highest yield with 25x25 cm transplanted spacing.การผลิตข้าวในภาคใต้ยังมีผลผลิตเฉลี่ยที่ต่ำกว่าภาคอื่นๆ สาเหตุหนึ่งเนื่องมาจากมีการใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ค่อนข้างน้อย จึงดำเนินการศึกษาการพัฒนาและทดสอบเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวในแหล่งปลูกข้าวภาคใต้ วางแผนการทดลองแบบ split plot in RCB จำนวน 4 ซ้ำ Main plot คือ พันธุ์ข้าวไม่ไวต่อช่วงแสง จำนวน 4 พันธุ์ ได้แก่ พันธุ์ชัยนาท 1 กข37 ปทุมธานี 1 และพันธุ์พิษณุโลก 2 และพันธุ์ข้าวไวต่อช่วงแสงจำนวน 3 พันธุ์ ได้แก่ พันธุ์เล็บนกปัตตานี เฉี้ยงพัทลุง และพันธุ์สังข์หยดพัทลุง Sub plot คือ อัตราเมล็ดพันธุ์ จำนวน 4 อัตรา และระยะปลูกจำนวน 4 ระยะ สองปีแรกได้ทำการทดสอบเพื่อคัดเลือกเทคโนโลยีเพื่อให้ได้เทคโนโลยีที่ดีที่สุด ภายในศูนย์วิจัยข้าวพัทลุง เพื่อพัฒนาสู่แปลงนาเกษตรกร จังหวัดพัทลุงและจังหวัดสงขลาในปีที่สาม ผลการทดสอบภายในศูนย์วิจัยข้าวพัทลุงด้านอัตราเมล็ดพันธุ์ พบว่า พันธุ์ข้าวที่ไม่ไวต่อช่วงแสงจะให้ผลผลิตสูงที่สุด คือ อัตรา 20 กิโลกรัมต่อไร่ และพันธุ์ข้าวที่ให้ผลผลิตสูง คือ พันธุ์ปทุมธานี 1 และพันธุ์ กข37 ส่วนพันธุ์ข้าวที่ไวต่อช่วงแสงพบว่าอัตราเมล็ดพันธุ์ที่ 15 กิโลกรัมต่อไร่ จะให้ผลผลิตสูงที่สุดในพันธุ์ข้าวเฉี้ยงพัทลุง และสังข์หยดพัทลุง สำหรับการปลูกแบบหว่านแห้งพบว่า อัตราเมล็ดพันธุ์ที่ 20 กิโลกรัมต่อไร่ จะให้ผลผลิตสูงที่สุด ในข้าวพันธุ์เล็บนกปัตตานี และสังข์หยดพัทลุง สำหรับระยะปลูกพันธุ์ข้าวที่ไม่ไวต่อช่วงแสง พบว่า ระยะปักดำที่ 20x20 เซนติเมตร จะให้ผลผลิตสูงที่สุด และพันธุ์ข้าวที่ให้ผลผลิตสูง คือ พันธุ์พิษณุโลก 2 และพันธุ์ปทุมธานี 1 ส่วนพันธุ์ข้าวที่ไวต่อช่วงแสงพบว่า ระยะปักดำที่ 25x25 เซนติเมตร ให้ผลผลิตสูง ในพันธุ์ข้าวสังข์หยดพัทลุ
Technology testing for rice production potential improvement in Kampangphet province
No full textRice production technology field trial had been conducted in Kamphaengphet province as a part of rice production potential zoning in the lower northern part. The objective is to increase rice production of farmers in this province. Rice varieties were planted with 156.25 kg/ha seed rate of direct seeding and chemical fertilizer were applied as recommended rate compared with soil analysis rate at appropiate times. The results found that soil analysis application can increase rice yield around 2 - 45 and 15 - 38% in both high and moderate suitable soil in 2011 and 2012, respectively depending on the rice variety, rice growing season and the farmers practices. Moreover, there are also some factors that contribute to yield loss such as climate and rainfall fluctuation. In conclusion, using of suitable rice growing soil series data and combination with appropriate technology can give more rice yield. This information indicates that appropiate soil fertilization technology can be another possibility to maximize yield production potential and can be useful for the provincial plan to increase rice production for the farmers.งานวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการจัดเขตศักยภาพการผลิตข้าวของภาคเหนือตอนล่าง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิตข้าวของเกษตรกรจังหวัดกำแพงเพชร โดยใช้อัตราเมล็ดพันธุ์ 25 กิโลกรัมต่อไร่ปลูกข้าวด้วยวิธีหว่านน้ำตม แตกต่างกันที่พันธุ์ข้าวซึ่งเป็นไปตามความต้องการของเกษตรกร กรรมวิธีการใส่ปุ๋ยเคมี และการปฏิบัติดูแลรักษาของเกษตรกรแต่ละพื้นที่ ดังนั้นจึงพิจารณาเปรียบเทียบกรรมวิธีการใส่ปุ๋ยเคมีที่มีผลต่อการเพิ่มศักยภาพการผลิตข้าว พบว่า ที่ระดับความเหมาะสมของดินต่อการปลูกข้าวมาก (L1) และปานกลาง (L2) การใส่ปุ๋ยเคมีตามค่าวิเคราะห์ดินสามารถเพิ่มผลผลิตให้กับเกษตรกรได้ตั้งแต่ร้อยละ 2 - 45 ในปี 2554 และ 15 - 38 ในปี 2555 ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุ์ข้าว ฤดูปลูก และการปฏิบัติของเกษตรกร นอกจากนี้ ยังมีปัจจัยที่ทำให้ผลผลิตเสียหาย เช่น สภาพภูมิอากาศ และปริมาณน้ำฝนในปีนั้นๆ เป็นต้น จะเห็นได้ว่าการนำข้อมูลความเหมาะสมต่อการปลูกข้าวของกลุ่มชุดดินต่างๆ มาประกอบกับเทคโนโลยีที่เหมาะสม สามารถยกระดับผลผลิตให้กับข้าวได้ ทำให้การใช้พื้นที่นาของเกษตรกรเป็นไปอย่างเต็มศักยภาพ ข้อมูลเหล่านี้สามารถนำไปใช้ประกอบการวางแผนการผลิตข้าวของจังหวัดเพื่อเพิ่มศักยภาพข้าวตามความเหมาะสมของดินในการปลูกข้าวและการใช้พื้นที่นาของเกษตรก
Ecological engineering technology in rice to reduce crop losses due to brown planthopper outbreaks, Saraburi
No full textEcological engineering technology in rice to reduce crop losses due to brown planthopper outbreaks was conducted in farmer fields in 2012, at the rice community Huaikamin sub district, Nongkhae district, Saraburi province. These objectives were up scaling areas, a balance of the ecosystem in rice and decrease using chemicals protect to rice insect pests in rice farm, by have the method is flora on the bund and no chemicals protect to pest insect (ecological engineering site ; EE site) control site with the method of the farmer uses chemicals (control site). We collected the visual count and sweep net with EE site and control site rice insect pests. The most of Cnaphalocrocis medinalis (Guenee), Nephotettix virescens (Distant) respectively, nature enemies with dragonfly, Micraspis sp., respectively with by visual count method and the most of dragonfly, spider respectively by the sweep net. When compare with 2 sites of EE site of kind variety and the quantity of nature enemies more than to control site. The harvested and benefit cost of farmer the result EE site yield of 733 kg/rai, cost 3,152 bath/rai, the income from rice 11,118 bath/rai and have the income from flora on the bund 1,683 baht, the control site yield of 686 kg/rai, cost 3,330 baht/rai and the income from rice 10,412 bath/rai. Therefore, ecological engineering technology to have increases nature enemies, reduce using chemicals, reduce benefit cost, increases yield, and income to the farmer.การใช้เทคโนโลยีทางนิเวศวิศวกรรมในนาข้าวเพื่อลดความสูญเสียจากการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ดำเนินการในฤดูนาปี 2555 ที่แปลงนาเกษตรกรศูนย์ข้าวชุมชนตำบลห้วยขมิ้น อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี วัตถุประสงค์เพื่อทดสอบการใช้เทคโนโลยีนิเวศวิศวกรรมลดความสูญเสียของผลผลิตข้าวจากการทำลายของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลและลดการใช้สารเคมีป้องกันกำจัดแมลงศัตรูในนาข้าว ดำเนินการโดยการกำหนดพื้นที่เป้าหมายที่มีการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลและเกษตรกรในพื้นที่มีความร่วมมือกันอย่างดีเพื่อหาพืชร่วมระบบที่เหมาะสม และจัดทำแปลงสาธิตและถ่ายทอดเทคโนโลยีประกอบด้วย 2 แปลง ดังนี้ แปลงที่ 1 ปลูกพืชที่มีดอกสีเหลืองและดอกสีขาว รอบบริเวณคันนาและไม่ใช้สารเคมีป้องกันกำจัดแมลงศัตรูข้าว (แปลงนิเวศ) เปรียบเทียบกับแปลงที่ 2 ไม่มีการปลูกพืชรอบบริเวณคันนาและมีการใช้สารเคมีฯ (แปลงเปรียบเทียบ) ขนาดแปลงละ 10 ไร่ ประเมินผลความสมดุลของระบบนิเวศนาข้าวโดยการเปรียบเทียบประชากรแมลงในแปลงสาธิต โดยวิธีการสุ่มนับแมลงด้วยตาเปล่า และการใช้สวิงโฉบ ผลการประเมินความหลากหลายของแมลงในแปลงสาธิตพบว่า แปลงนิเวศมีความหลากหลายทั้งชนิดและปริมาณของศัตรูธรรมชาติมากกว่าแปลงเปรียบเทียบ แมลงศัตรูข้าวที่พบมากที่สุดคือ ผีเสื้อหนอนห่อใบข้าว (Cnaphalocrocis medinalis) รองลงมาคือ เพลี้ยจักจั่นสีเขียว (Nephotettix spp.) ส่วนแมลงศัตรูธรรมชาติ พบมากที่สุดคือ แมลงปอ (Agriocnemis sp. & Diplacodes sp.) รองลงมาคือ ด้วงเต่า (Harmonia sp. & Micrapis sp.) และ แมงมุม (Oxyopes sp., Araneus sp., Clubiona sp., Atepena sp., Pardosa psueannulata) สำหรับผลผลิตและต้นทุนการผลิตของเกษตรกร พบว่า แปลงนิเวศมีผลผลิตเฉลี่ย 733 กิโลกรัมต่อไร่ มีต้นทุนการผลิต 3,152 บาทต่อไร่ รายได้จากการขายข้าว 11,118 บาทต่อไร่ และมีรายได้จากการปลูกพืชมีดอกบนคันนา 16,830 บาท ส่วนแปลงเปรียบเทียบมีผลผลิตเฉลี่ย 686 กิโลกรัมต่อไร่ ต้นทุนการผลิต 3,330 บาทต่อไร่ รายได้จากการขายข้าว 10,412 บาทต่อไร
Nutritional values of local Thai colored rice
No full textColored rice or pigmented rice refers to the color of rice kernel such as black, purple and red which is form by deposits of anthocyanin in different layers of the pericarp, seedcoat and aluerone layers. This experiment was to evaluate nutritional values (anthocyanin, iron and zinc) of rice grain among local colored rice varieties. Variation among varieties for anthocyanin, iron and zinc concentrations were found in brown rice, white rice and bran. Significant amount of anthocyanin concentration was found in black color rice, whereas very low concentration was found in red and brown color rice. Among all black rice, the highest anthocyanin concentration was found in Niaw Dam 6 collected from Udon Thani (90 mg/100 g in brown rice) and (820 mg/100 g in bran). Positive relationship between anthocyanin content in brown rice and bran was detected, indicating that most of anthocyanin was located in the pericarp layer of rice grain. For iron and zinc, colored rice varieties had higher iron and zinc concentration than KDML105 in brown rice, white rice and bran. In brown rice, the highest iron concentration was found in Leumpua (16.1 mg/kg) and zinc in Niaw Dam 2 and 3 (33.9-34.7 mg/kg). In white rice, the highest iron concentration was found in Paeiklo (6.9 mg/kg) and zinc in Niaw Dam 2 and 3 (30.8-31.5 mg/kg). Inclusion, the variation of anthocyanin, iron and zinc concentration was shown in colored rice varieties. This variation may cause by genotype, environmental conditions and interaction among them which require further study.ข้าวเฉดสีคือข้าวที่มีเยื่อหุ้มเมล็ดประกอบไปด้วยสีต่างๆ เช่นสีดำ ม่วงและแดง ซึ่งเกิดจากสารประกอบแอนโทไซยานินในชั้นต่างๆ ของเนื้อเยื่อหุ้มเมล็ด การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปริมาณสารอาหารในข้าวเฉดสีที่มีคุณค่าในทางโภชนาการต่อผู้บริโภค (แอนโทไซยานิน ธาตุเหล็กและสังกะสี) พบว่าข้าวเฉดสีมีความแปรปรวนของปริมาณสารแอนโทไซยานิน ธาตุเหล็กและสังกะสีในข้าวแต่ละพันธุ์ทั้งในข้าวกล้อง ข้าวสารและรำข้าว สำหรับสารแอนโทไซยานินพบว่าพันธุ์ข้าวที่มีเฉดสีดำจะมีสารแอนโทไซยานินมากกว่าเฉดสีแดงและน้ำตาล และพบว่าข้าวเหนียวดำ 6 ที่เก็บมาจากจังหวัดอุดรธานีมีปริมาณแอนโทไซยานินสูงที่สุดทั้งในข้าวกล้อง (90 มิลลิกรัม/100 กรัม) และรำข้าว (820 มิลลิกรัม/100 กรัม) นอกจากนี้ยังพบความสัมพันธ์ของสารแอนโทไซยานินในข้าวกล้องและรำข้าว ซึ่งแสดงว่าสารแอนโทไซยานินในเมล็ดข้าวจะอยู่ในส่วนของเนื้อเยื่อหุ้มเมล็ดที่มีสีเป็นส่วนมาก ธาตุเหล็กและสังกะสีก็มีความแปรปรวนในข้าวเฉดสีแต่ละพันธุ์ พันธุ์ข้าวที่มีปริมาณธาตุเหล็กสูงที่สุดในข้าวกล้องคือพันธุ์ลืมผัว (16.1 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) และธาตุสังกะสีพบในพันธุ์เหนียวดำ 2 และ 3 (33.9-34.7 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) ตามลำดับ ในข้าวสารพบธาตุเหล็กสูงที่สุดในพันธุ์ปะอ้ายโกล้ (6.9 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) และธาตุสังกะสีในพันธุ์เหนียวดำ 2 และ 3 (30.8-31.5 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) จากการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่ามีความแปรปรวนของสารแอนโทไซยานิน ธาตุเหล็กและสังกะสีในข้าวเฉดสีแต่ละพันธุ์ ซึ่งความแปรปรวนนี้อาจจะขึ้นอยู่กับลักษณะทางพันธุกรรม สภาพแวดล้อม และปฏิสัมพันธ์ของพันธุกรรมและสภาพแวดล้อมที่จะต้องมีการศึกษาและวิจัยถึงรายละเอียดต่อไ