Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effect of ethidium bromide or CuSO4 supplements in LAMP reaction on greater accuracy of sexing cattle embryos
No full textThe study was conducted to determine effect of EB or CS supplements in LAMP reaction on greater accuracy of sexing cattle embryos. Bovine ovaries were collected from the slaughterhouse, oocytes were aspirated from follicles then were evaluated morphology. Oocytes were cultured in TCM-199 at 38.5 ºC 24 h. For in vitro fertilization (IVF), oocytes were co-incubated with spermatozoa at 38.5 ºC 24 h. Fertilization rate was evaluated and then the embryos were in vitro cultured until morula stage. Then, embryo samples were frozen and stored at -196 ºC. Frozen embryos (n=35) were randomly extracted for total cellular DNA and amplified by PCR method. DNA samples were stored at -20 ºC. Sexing was determined by modification of LAMP method with either 1mM EB or 1M CS supplementation. The result found that percentages of sex detection in bovine was greater (P<0.01) in EB supplemented than CS and control groups (100.0, 74.3 and 57.2%, respectively). Percentages of accuracy of sexing bovine embryo supplemented with EB was the greatest, followed by the LAMP+CS and the control (42.5, 35.0 and 22.5%, respectively). Based on this study, conclusions were as follows. The LAMP reaction application by using 1 mM EB effectively increased the accuracy of sexing bovine embryos and supplemented with 1 M CS did not increase accuracy of sexing bovine embryosการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มความแม่นยำในการคัดเพศตัวอ่อนโคเนื้อโดยการเสริม ethidium bromide (EB) หรือ CuSO4 (CS) ในปฏิกิริยา LAMP ทำการเก็บรังไข่โคเนื้อจากโรงฆ่าสัตว์ นำมาเจาะดูดโอโอไซต์จากฟอลลิเคิล ประเมินอัตราการเก็บโอโอไซต์และลักษณะทางสัณฐานวิทยา เพาะเลี้ยงใน TCM-199 ที่ 38.5 ºซ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง กระทั่งได้โอโอไซต์ที่เจริญพร้อมปฏิสนธิ ทำการปฏิสนธิและเพาะเลี้ยงที่อุณหภูมิ 38.5 ºซ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ประเมินอัตราการปฏิสนธิ จากนั้นเพาะเลี้ยงตัวอ่อนต่อไปอีกจนถึงระยะมอรูล่า ทำการแช่แข็งตัวอ่อน และเก็บตัวอ่อนที่อุณหภูมิ -196 ºซ เพื่อรอการคัดเพศ สุ่มตัวอย่างตัวอ่อนโคเนื้อจำนวน 35 ตัวอย่าง เพื่อสกัด DNA และเพิ่มจำนวนโดยวิธี PCR เก็บตัวอย่าง DNA ไว้ที่อุณหภูมิ -20 ºซ แล้วนำมาคัดเพศโดยวิธี LAMP แบ่งเป็น 3 ทรีทเมนต์ ได้แก่ กลุ่มควบคุม กลุ่ม LAMP เสริมด้วย 1 mM EB และ กลุ่ม LAMP เสริมด้วย 1 M CS ผลการศึกษาพบว่า เปอร์เซ็นต์การคัดเพศในโคเนื้อโดยการเสริม EB ให้ผลดีกว่าการเสริมด้วย CS และกลุ่มควบคุม (P<0.01) (100.0, 74.3 และ 57.2% ตามลำดับ) ความแม่นยำในโคเนื้อโดยการเสริม EB สูงที่สุด รองลงมา คือ การเสริม CS และกลุ่มควบคุม (P>0.05) (42.5, 35.0 และ 22.5% ตามลำดับ) ดังนั้นสรุปได้ว่า การประยุกต์ใช้ปฏิกิริยา LAMP โดยการเสริม EB ที่ความเข้มข้น 1 mM สามารถเพิ่มความแม่นยำในการคัดเพศตัวอ่อนโคเนื้อได้อย่างมีประสิทธิภาพ และการเสริม CS ที่ความเข้มข้น 1 M ไม่สามารถเพิ่มความแม่นยำในการคัดเพศตัวอ่อนโคเนื้อได
Effect of eucalyptus leaf meal supplementation on feed intake ruminal ecology and microbial protein synthesis of swamp buffaloes
No full textThis study was conducted to investigate the effects of Eucalyptus (E. Camaldulensis) leaf meal (ELM) supplementation on voluntary feed intake, ruminal ecology and microbial protein synthesis of swamp
buffaloes fed with rice straw. In this, ruminally fistulated swamp buffaloes with initial body weight of 321± 23 kg were randomly assigned according to a 4 x 4 Latin square design. The dietary treatments were different levels of ELM supplementation and were as follows: T1= 0 g ELM/hd/d; T2 = 40 g ELM/hd/d; T3 = 80 g ELM/hd/d; T4 = 120 g ELM/hd/d. Experimental animals were kept in individual pens, concentrates were offered at 0.3%BW and rice straw was fed ad libitum. These results revealed that voluntary feed intake were similar among treatments. Ruminal pH,
temperature were not significantly affected; however, ELM supplementation resulted in significantly lower concentration
of ruminal ammonia nitrogen. Population of bacteria and fungal zoospores were not different (P>0.05) among treatments while population of protozoa was decreased (P<0.05) when buffaloes received ELM supplementation. Nitrogen utilization and purine derivatives were not affected by ELM supplementation. Based on these findings, it can be suggested that ELM could modify the rumen fermentation and is potential as a rumen enhancer in methane mitigation and rumen performance
Motivation and economic characteristics of farmers cultivated chemically free vegetable production in Sawang village Sumsung district Khon Kaen province
No full textThe research aim to study the motivation and the economic characteristics of farmers participated in chemically free vegetable production by using underground water. Various research methods had been used: interview and focus group at Swang village Samsung district, Khon Kaen province. Then, the data had been analyzed by using statistic test: frequency, percentage average and regression, after that explanation also was used to describe. The study found that the member of group had annual farm income average 72,941 baht per household, while their expenditures on farm totaled 62,560 baht per household per year. Their motivations of them to participate the group were: 1) need land to cultivate vegetable, 2) need the cultivate land nearby houses, 3) water for farming is available. Every member occupied the cultivated land 105 square meters for growing various vegetables Farmers used more type of organic matter led to increase farm income.การวิจัยเพื่อศึกษาแรงจูงใจในการเข้าร่วมผลิตผักปลอดสารพิษ และ ผลการใช้เทคโนโลยีด้านสารอินทรีย์ในการผลิตผักปลอดสารพิษ วิธีการศึกษาโดยการรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ และการประชุมกลุ่มย่อยกับเกษตรกรบ้านสว่างอำเภอชำสูง จังหวัดขอนแก่น นำมาวิเคราะห์ทางสถิติ ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าความสัมพันธ์ การศึกษาพบว่า เกษตรกร 50 รายที่ได้รับการสัมภาษณ์ มีรายได้จากภาคเกษตร ครัวเรือนละ 72,941 บาทต่อปี เป็นรายได้จากผักปลอดสารพิษ 16,710 บาท คิดเป็น ร้อยละ 22.9 ของรายได้จากภาคการเกษตรทั้งหมด รายจ่ายในภาคเกษตร ครัวเรือนละ 62,560 บาทต่อปี เกษตรกรผู้ผลิตผักปลอดสารพิษมีกำไร เฉลี่ยปีละ 6,763 บาทต่อราย แรงจูงใจที่เข้าร่วมกลุ่มได้แก่ 1) ต้องการมีที่ดินปลูกผัก 2) ต้องการมีแปลงปลูกผักใกล้บ้าน 3) มีน้ำรดผัก สมาชิกทุกคนครอบครองพื้นที่ปลูกผักคนละ 105 ตารางเมตร เกษตรกรทุกรายมีการใช้สารอินทรีย์อย่างน้อย 1 เทคโนโลยี และมีการใช้ควบคู่กันตั้งแต่ 2-5 เทคโนโลยี เกษตรกรใช้เทคโนโลยีด้านสารอินทรีย์มากประเภทส่งผลให้มีรายได้มากขึ้
Effect of cultivated methods to outbreak and pests management under climate change conditions
No full textEffect of cultivated methods and pests management to reduced pests outbreak was evaluation at Chai Nat Rice Research Center, Chai Nat province. Experimental design was split plot in RCB with four replications. Main plots were 4 cultivated methods including direct seedling using the Rice Department recommend rate, manual transplanting, machine transplanting and parachuting method. Sub plots composed of 2 pest management including application with IPM-controlled treatments and without pest management controlled treatments. The results found that cultivation methods effected the degree of pest outbreak. Rice thrips (Stenchaetothrips biformis) outbreak more severe than the economic threshold was detected only in cultivation with direct seedling method. Brown planthopper (Nilaparvata lugens (Stål)) of greater than economic threshold was found in every cultivating methods except in manual transplantation. In the case of rice leaffolder (Cnaphalocrocis medinalis), severely outbreak using direct seedling and parachuting methods either with or without controlled pest managements. Application of insecticides to control rice leaffolder was needed. Mild occurrence of diseases was found without fungicidal used due to the resistant variety of rice was used. In the weed, yellow burhead (Limnocharis flava) was severely detected in rice of all cultivating methods excepted by direct seedlings. Rice Yield was higher in parachuting and manual transplanting methods with IPM when compared with no controlled ones. In conclusion, manual transplanting method could reduce pest outbreak. Application of pesticides is recommended only when insect pests are greater than economic threshold.การศึกษาผลของวิธีการปลูกข้าวต่อการระบาดและการจัดการศัตรูข้าวในสภาวะอากาศแปรปรวน ดำเนินการโดยวางแผนการทดลองแบบ Split plot in RCB จำนวน 4 ซ้ำ มีปัจจัยหลักเป็นวิธีการปลูกข้าว 4 วิธี ได้แก่ กรรมวิธีที่ 1 หว่านน้ำตม อัตราเมล็ดพันธุ์ตามคำแนะนำของ กรมการข้าว กรรมวิธีที่ 2 ปักดำด้วยมือ กรรมวิธีที่ 3 ปักดำด้วยเครื่อง กรรมวิธีที่ 4 วิธีโยนกล้า ปัจจัยรอง คือ การจัดการศัตรูข้าว 2 วิธี ได้แก่ ควบคุมโดยการใช้วิธีผสมผสาน และไม่ควบคุม ดำเนินการในศูนย์วิจัยข้าวชัยนาท ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม 2555 ผลการทดลอง พบว่า วิธีการปลูกข้าวมีผลต่อการระบาดของศัตรูข้าว โดยกรรมวิธีหว่านน้ำตมพบการระบาดของเพลี้ยไฟเกินระดับเศรษฐกิจ แต่ไม่พบการระบาดในกรรมวิธีอื่น ส่วนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลพบจำนวนมากเกินระดับเศรษฐกิจในทุกกรรมวิธี ยกเว้นกรรมวิธีปักดำด้วยมือ หนอนห่อใบข้าวพบเข้าทำลายรุนแรงในกรรมวิธีหว่านน้ำตมและโยนกล้าทั้งในแปลงควบคุมและไม่ควบคุม จึงจำเป็นต้องมีการใช้สารป้องกันกำจัดแมลงฉีดพ่น ในกรณีของโรคข้าวแม้ว่าพบการทำลายของโรคแต่ไม่รุนแรง เนื่องจากใช้พันธุ์ต้านทาน ส่วนวัชพืชพบตาลปัตรฤาษีจำนวนมากในกรรมวิธีปักดำด้วยมือ ปักดำด้วยเครื่อง และวิธีโยนกล้า กรรมวิธีโยนกล้าและปักดำด้วยมือให้ผลผลิตข้าวสูง โดยแปลงควบคุมให้ผลผลิตสูงกว่าแปลงไม่ควบคุมในทุกกรรมวิธี สรุปกรรมวิธีการปลูกข้าวแบบปักดำด้วยมือ สามารถลดการระบาดของศัตรูข้าวได้ดี การสุ่มสำรวจศัตรูข้าวมีความจำเป็นต้องปฏิบัติ และสารเคมีกำจัดศัตรูข้าวมีความจำเป็นเมื่อพบศัตรูข้าวถึงระดับเศรษฐกิจเพื่อป้องกันการสูญเสียของผลผลิตข้า
State of insecticide resistance of brown planthopper in northern, Thailand
No full textThe brown planthopper (BPH), Nilaparvata lugens (Stål), is one of the most serious insect pest of irrigated rice in the central and lower areas of Northern Thailand. In upper North of Thailand, the first and serious outbreak was found during year 2011 and 2012. The misused insecticide over a period of time with extensive and intensive application is causing BPH outbreak. Therefore, the goal of this research was to monitor the insecticide resistance of BPH in the Northern, Thailand. BPH were collected from 12 outbreak fields of the Northern region namely: Chiang Rai, Chiang Mai, Mae Hong Son, Nan, Phrae, Tak, Phetchabun, Kamphaeng Phet, Phitsanulok, Phichit, Nakhon Sawan and Uthai Thani between the periods of 2010 to 2012. The toxicological tests (LD50) of 10 insecticides are fenobucarb, isoprocarb, carbosulfan, imidacloprid, thiamethoxam, clothianidin, dinotefuran, ethiprole, fipronil and etofenprox were conducted by standardized methods described in Heong et. al, (2011). The result showed BPH populations obtained from the lower areas of Northern Thailand, Nakhon Sawan developed resistance to fenobucarb, ethiprole, dinotefuran, thiamethoxam and imidacloprid. The BPH populations of Kamphaeng Phet developed resistance to fenobucarb, thiamethoxam and imidacloprid. The BPH populations of Phichit developed resistance to ethiprole, dinotefuran and imidacloprid. The BPH populations from Phetchabun and Uthai Thani developed resistance to fenobucarb, ethiprole and imidacloprid. The BPH populations of Phitsanulok developed resistance to ethiprole, thiamethoxam and imidacloprid. BPH populations from the upper areas of Northern Thailand namely, Chiang Rai developed resistance to fipronil, thiamethoxam and imidacloprid. The BPH populations of Chiang Mai developed resistance to imidacloprid, dinotefuran and etofenprox. The BPH populations from Nan developed resistance to fenobucarb. The BPH populations from Phrae and Mae Hong Son developed resistance to imidacloprid. The BPH populations of Tak found susceptible to isoprocarb and fipronil. In the conclusion of 10 insecticides LD50 tested, we found BPH populations from 12 outbreak fields not developed resistance to 3 insecticides, clothianidin, carbosulfan and isoprocarb but developed resistance to imidacloprid.เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (Nilaparvata lugens (Stål)) เป็นแมลงศัตรูสำคัญของการผลิตข้าวในพื้นที่นาชลประทานภาคกลางและภาคเหนือตอนล่าง พบการระบาดรุนแรงครั้งแรกในภาคเหนือตอนบนเมื่อปี 2554 และ 2555 ปัจจัยที่ทำให้เกิดการระบาดเกิดจากการใช้สารเคมีป้องกันกำจัดแมลงที่ไม่ถูกวิธีของเกษตรกร มีการใช้สารเคมีป้องกันกำจัดแมลงเป็นพื้นที่กว้าง ด้วยปริมาณความเข้มข้นที่สูงและต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการติดตามสถานการณ์การสร้างความต้านทานต่อสารเคมีป้องกันกำจัดแมลงของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ในปี 2553-2554 ได้ทำการเก็บประชากรเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจากนาข้าวในพื้นที่ระบาด 12 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน น่าน แพร่ ตาก เพชรบูรณ์ กำแพงเพชร พิษณุโลก พิจิตร นครสวรรค์ และอุทัยธานี มาทดสอบหาระดับความเป็นพิษ (LD50) ต่อสารเคมีป้องกันกำจัดแมลง 10 ชนิด ได้แก่ ฟีโนบูคาร์บ ไอโซโปรคาร์บ คาร์โบซัลแฟน อิมิดาคลอพริด ไทอะมีโธแซม คลอไทอะนิดิน ไดโนทีฟูเรน อิทิโพรล์ ฟิโปรนิล และอีโทเฟนพร็อก ตามวิธีการของ Heong และคณะ (2011) ผลการทดสอบ พบว่า เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรจากภาคเหนือตอนล่าง ได้แก่ ประชากรจังหวัดนครสวรรค์ ปรับตัวต้านทานต่อสารฟีโนบูคาร์บ อิทิโพรล์ ไดโนทีฟูเรน ไทอะมีโธแซม และอิมิดาคลอพริด ประชากรจังหวัดกำแพงเพชร ปรับตัวต้านทานต่อสารฟีโนบูคาร์บ อิทิโพรล์ ไทอะมีโธแซม และอิมิดาคลอพริด ประชากรจังหวัดพิจิตร ปรับตัวต้านทานต่อสารอิทิโพรล์ ไดโนทีฟูเรน และอิมิดาคลอพริด ประชากรจังหวัดเพชรบูรณ์และอุทัยธานี ปรับตัวต้านทานต่อสารฟีโนบูคาร์ อิทิโพรล์ และอิมิดาคลอพริด ประชากรจังหวัดพิษณุโลก ปรับตัวต้านทานต่อสารอิทิโพรล์ ไทอะมีโธแซม และอิมิดาคลอพริด สำหรับประชากรในภาคเหนือตอนบน พบว่าประชากรจังหวัดเชียงราย ปรับตัวต้านทานต่อสารฟิโปรนิล ไทอะมีโธแซม และ อิมิดาคลอพริด ประชากรจังหวัดเชียงใหม่ ปรับตัวต้านทานต่อสารอิมิดาคลอพริด และอีโทเฟนพร็อก ประชากรจังหวัดน่านปรับตัวต้านทานต่อสารฟีโนบูคาร์บ ประชากรจังหวัดแพร่และแม่ฮ่องสอน ปรับตัวต้านทานต่อสารอิมิดาคลอพริด ส่วนประชากรจังหวัดตากยังไม่มีการปรับตัวต้านทานต่อสารทดสอบทั้ง 2 ชนิด คือ ไอโซโปรคาร์บ และฟิโปรนิล สรุปผลการทดสอบหาระดับความเป็นพิษต่อสารเคมีป้องกันกำจัดแมลงทั้ง 10 ชนิดของประชาการเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจาก 12 จังหวัดในภาคเหนือของไทย พบประชากรเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจากทั้ง 12 จังหวัด ไม่ปรับตัวต้านทานต่อสารคลอไทอะนิดิน คาร์โบซัลแฟน และไอโซโปรคาร์บ แต่ปรับตัวต้านทานต่อสารอิมิดาคลอพริ
UBN03007-47-7-7-26-35-19: An early maturing, non-glutinous promising rice line resistant to blast
No full textThe rainfed lowland rice breeding program for Northeastern Thailand: Phase II in collaboration with the Biotechnology project has developed an early maturing, non-glutinous promising line resistant to blast, namely UBN03007-47-7-7-26-35-19. This line was derived from the cross between IR77955-24-75-284 and DHL-279 (a blast resistant donor) at Ubon Ratchathani Rice Research Center in wet season 2003, using both conventional and marker-assisted selection methods. The line UBN03007-47-7-7-26-35-19 is a photoperiod sensitive line. The approximate harvesting date is on 10 November. The average plant height and average number of panicles per hill are 157 cm and 9 panicles, respectively. The average grain yield for on-station trials and on-farm trials are 517 and 431 kg./rai, respectively. The hull is straw-like color. The length of brown rice grain is 7.80 mm and slimmed in shape. The amylose contents and gelatinization temperatures of the grain are classified as low. Cooked rice is aromatic in flavor and soft in texture. This line is resistant to both leaf and neck blast diseases. Under farmers’ field condition, this line produces 24% higher yield than that of RD15.โครงการวิจัยและปรับปรุงพันธุ์ข้าวนาสวนนาน้ำฝนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะที่ 2 ร่วมกับโครงการเทคโนโลยีชีวภาพ พัฒนาสายพันธุ์ข้าวเจ้าอายุเบา ไวต่อช่วงแสง ให้ต้านทานต่อโรคไหม้ ได้สายพันธุ์ดีเด่น UBN03007-47-7-7-26-35-19 ซึ่งได้จากการผสมระหว่างข้าวสายพันธุ์ IR77955-24-75-284 เป็นพันธุ์แม่ กับ DHL-279 ที่มียีนต้านทานโรคไหม้เป็นพันธุ์พ่อ ที่ศูนย์วิจัยข้าวอุบลราชธานี ในฤดูนาปี 2546 ทำการปรับปรุงพันธุ์โดยใช้วิธีการปรับปรุงพันธุ์แบบปกติ (conventional breeding) ร่วมกับการใช้เครื่องหมายโมเลกุลช่วยในการคัดเลือก (marker assisted selection, MAS) จนได้สายพันธุ์ UBN03007-47-7-7-26-35-19 ซึ่งเป็นข้าวเจ้าไวต่อช่วงแสง อายุเก็บเกี่ยวประมาณวันที่ 10 พฤศจิกายน ความสูงเฉลี่ย 157 เซนติเมตร จำนวน 9 รวงต่อกอ ให้ผลผลิตเฉลี่ยในสภาพแปลงทดลองของศูนย์วิจัยข้าว 517 กิโลกรัมต่อไร่ และให้ผลผลิตเฉลี่ยในสภาพแปลงนาเกษตรกร 431 กิโลกรัมต่อไร่ ข้าวเปลือกสีฟาง เมล็ดข้าวกล้องยาว 7.80 มิลลิเมตร รูปร่างเรียว ปริมาณอมิโลสต่ำ อุณหภูมิแป้งสุกต่ำ คุณภาพข้าวสุก เหนียว นุ่ม มีกลิ่นหอม ลักษณะเด่น คือ ต้านทานต่อโรคไหม้ ทั้งใบไหม้และไหม้คอรวง อายุเบา ให้ผลผลิตเฉลี่ยในสภาพแปลงนาเกษตรกร สูงกว่าพันธุ์ กข15 คิดเป็นร้อยละ 2
Using fermented cassava ethanol byproducts with yeast in the diet of lactating dairy cows
No full textThe ethanol production often uses cassava as energy source for their production. The waste product can help improve the quality before reuse as animal feed. The objective of this study was to determine the effect of fermented cassava ethanol byproducts with yeast (Saccharomyces cerevisiae) on feed efficiency and milk production of dairy cattle. Twelve Holstein Friesian crossbreds (405.4 ± 43.9 kg BW) with an average milk yield in 10.2 ±1.2 kg/d were used. The treatment were allocated into Randomize completely block design (RCBD) that consisted of four levels of fermented cassava ethanol byproducts with yeast as level as 0, 25, 35 and 45% of DM basis in total mixed ration (TMR) diet based on Ruzi grass as roughages source. The results showed that dry matter intake (14.2, 15.4, 11.4 and 7.8 kgDM/d, respectively), body weight change and milk yield (10.8, 11.1, 9.9 and 8.1 kg/d, respectively) at level 0 and 25% of cassava ethanol byproducts fermented with yeast had higher than 35 and 45% of treatments (P<0.05), while milk composition were not significant different (P>0.05). Thus, the cassava ethanol byproducts fermented with yeast at level 25% could be used for dairy cows feedingการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้กากมันสำปะหลังจากการผลิตเอทานอลหมักยีสต์ Saccharomyces cerevisiae ในสูตรอาหารโคนมต่อประสิทธิภาพการใช้อาหาร และการให้ผลผลิตน้ำนม โดยใช้โคลูกผสมโฮลสไตน์ฟรีเชี่ยน จำนวน 12 ตัว มีน้ำหนักตัวเฉลี่ย 405.4 ± 43.9 กิโลกรัม และมีผลผลิตน้ำนมเฉลี่ย 10.2 ±1.2 กิโลกรัมต่อวันใช้แผนการทดลองแบบบล็อกสมบูรณ์ (RCBD) อาหารทดลองมี 4 สูตร ตามระดับของกากมันสำปะหลังจากการผลิตเอทานอลหมักยีสต์คือ 0, 25, 35 และ 45 % ในอาหารสูตรรวม ที่มีหญ้ารูซี่เป็นแหล่งอาหารหยาบหลัก จากการศึกษาพบว่าโคที่ได้รับกากมันสำปะหลังจากการผลิตเอทานอลหมักยีสต์ในระดับ 0 และ 25% จะมีการกินได้ (14.2, 15.4, 11.4 และ 7.8 kgDM/d ตามลำดับ) การเปลี่ยนแปลงของน้ำหนัก และปริมาณผลผลิตน้ำนม (10.8, 11.1, 9.9 และ 8.1 kg/d ตามลำดับ) สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับในระดับ 35 และ 45% (P<0.05) ส่วนองค์ประกอบน้ำนมไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P<0.05) ดังนั้นสามารถใช้กากมันสำปะหลังจากการผลิตเอทานอลหมักยีสต์ในระดับ 25 % ในสูตรอาหารของโคน
Effect of storage methods of host eggs on the parasitism of the parasitoid, Trichogramma spp.
No full textThe parasitoid, Trichogramma spp. was produced using the rice moth eggs Corcyra cephalonica as host. Thus, the study of storage methods was done for the right timing of the parasitoid application during the pest out break. Various storage methods were studied by comparing different set of packed eggs in tissue paper and fire mesh, and unpacked eggs. The eggs were then stored at 5±2°C and 7±2°C for 1-4 weeks. The interaction between temperatures and packing methods resulted in the reduction of egg weight. At 5±2°C reduced fewer egg weight and more larval emergence than that at 7±2°C. Additional emergences were found more in packing eggs with tissue paper than fine mesh and unpacked. The one week storage eggs at both temperatures showed more than 80% parasitism than three weeks storage-eggs. After three week storage, the parasitism was 65.5-70.9% at 5±2°C and 10.5-18.4% at 7±2°C, while the four weeks storage showed less than 20% parasitism. However, the parasitoid emergence was more than 80% in all storage methods and temperaturesแตนเบียนไข่ Trichogramma spp. ผลิตโดยใช้ไข่ผีเสื้อข้าวสาร Corcyra cephalonica (Stainton) เป็นไข่อาศัย จึงต้องมีการศึกษาวิธีการเก็บรักษาเพื่อนำไปใช้ในช่วงมีการระบาดของศัตรูพืช โดยพบว่าวิธีการเก็บรักษาไข่ผีเสื้อข้าวสาร ด้วยการห่อไข่ด้วยกระดาษทิชชู, ผ้าขาวบาง และไม่ห่อ ที่อุณหภูมิ 5±2°C และ7±2°C นาน 1-4 สัปดาห์ อุณหภูมิกับวิธีการเก็บรักษามีอิทธิพลร่วมกันทำให้น้ำหนักไข่ลดลง ที่อุณหภูมิ 5±2°C น้ำหนักไข่ลดลงน้อยกว่าและไข่มีการฟักมากกว่าที่อุณหภูมิ 7±2°C โดยการห่อไข่ด้วยกระดาษทิชชูฟักมากกว่าห่อด้วยผ้าขาวบางและไม่ห่อ และแตนเบียนไข่เบียนไข่ผีเสื้อข้าวสารที่เก็บรักษานาน 1 สัปดาห์ ในทั้ง 2 อุณหภูมิได้มากกว่า 80% และเมื่อเก็บนาน 3 สัปดาห์ พบการเบียนที่อุณหภูมิ 5±2°C เป็น 65.5-70.9% และที่อุณหภูมิ 7±2°C เป็น 10.5-18.4% และที่ 4 สัปดาห์ พบการเบียนน้อยกว่า 20% ส่วนการฟักของแตนเบียนมากกว่า 80% ในทุกกรรมวิธีและทุกอุณหภูม
Production of polyclonal antiserum specific to Streptomyces-PR15 and detection of target bacteria in rhizoplane of chilli seedlings
No full textThe antagonistic Streptomyces-PR15 is a broad spectrum against various plant pathogenic fungi and bacteria of economic crops. To develop the ELISA technique for detection the Streptomyces-PR15 in bioproducts and plant surrounding environment, the production of polyclonal antiserum against Streptomyces-PR15 was carried out. The antigen prepared from Streptomyces-PR15 whole cell proteins was mixed with Freund’s incomplete adjuvant (1:1, v/v) was injected to in New Zealand White rabbit with immunization program as follows, intramuscular injection for 3 times then only antigen was intravenous injected for 2 times. Bleeding was done at 10 days after final immunization and then at weekly interval for 8 weeks. The antigen was re-intravenous injected at 14 days after 7th bleeding.Bleeding was done after 10 days and addition by weekly for 2 weeks. Titer of STPR15 As was increased to 1:200,000 at week 7th and week 10th. The sensitivity of STPR15 As for detection whole cell proteins was 0.312 ug/ml. The STPR15 As was moderately serological related to 3 isolates of antagonistic Streptomyces spp. (PR87, PR84 and PR78) but not reacted with various isolates of Bacillus spp., bacteria from leaves surface, bacteria from soil, manure and compost and plant pathogenic bacteria. The STPR15 As could be used for reliable detection Streptomyces-PR15 in rhizoplane of chilli seedling at 104cfu/ml.เชื้อแบคทีเรีย สเตรปโตมัยซีส-PR15 (Streptomyces -PR15) เป็นแบคทีเรียปฏิปักษ์ที่มีฤทธิ์กว้าง ใช้ควบคุมทั้งเชื้อรา และแบคทีเรียสาเหตุโรคที่สำคัญของพืชเศรษฐกิจ เพื่อพัฒนาเทคนิค ELISA สำหรับใช้ตรวจติดตามเชื้อ Streptomyces -PR15 ในชีวภัณฑ์ และในสภาพแวดล้อมรอบต้นพืช จึงได้ผลิตแอนติบอดีที่จำเพาะกับเชื้อ Streptomyces-PR15 โดยการฉีดแอนติเจนที่เตรียมจากเซลล์เชื้อ Streptomyces -PR15 ที่ทำให้เซลล์แตกด้วย ultrasonicator นำไปผสมกับ Freund’s incomplete adjuvant ในอัตราส่วน1:1 (ปริมาตรต่อปริมาตร) ฉีดเข้าที่กล้ามเนื้อขาหลังของกระต่ายสีขาวพันธุ์นิวซีแลนด์ ไวท์ จำนวน 3 ครั้ง จากนั้นฉีดเฉพาะแอนติเจนเข้าเส้นเลือดกลางใบหู 2 ครั้ง เก็บเลือด จำนวน 8 ครั้ง หลังจากเก็บเลือดครั้งที่ 8 แล้วจึงฉีดกระตุ้นซ้ำด้วยแอนติเจน เข้าบริเวณเส้นเลือดกลางใบหู 1 ครั้ง หลังจากนั้น 10 วัน จึงเก็บเลือด 2 ครั้ง พบว่าแอนติซีรัมที่ผลิตได้ มีค่า titer สูงสุดเป็น 1:200,000 ในสัปดาห์ที่ 7 และ 10 มีความไวในการตรวจหาโปรตีนจากเซลล์เชื้อ Streptomyces -PR15 ที่ระดับ 0.312 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ไม่เกิดปฏิกิริยาข้ามกับเชื้อปฏิปักษ์ Streptomyces-PR13, Streptomyces-PR22,Streptomyces-PR33, Bacillus spp., แบคทีเรียจากผิวใบพืช เแบคทีเรียแยกจากดิน ปุ๋ยคอก และปุ๋ยหมัก เชื้อแบคทีเรียสาเหตุโรคพืช แต่มีความสัมพันธ์ทางเซรุ่มวิทยาปานกลางกับเชื้อ
Streptomyces ปฏิปักษ์ 3 ไอโซเลต (PR87, PR84 และ PR78) เมื่อนำไปตรวจหาเชื้อ Streptomyces-PR15 บริเวณผิวรากของต้นกล้าพริก พบว่าสามารถตรวจพบเชื้อ Streptomyces-PR15 ได้ที่ระดับ 104 cfu/m