Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Rice production potential zoning in Petchaburi province
No full textRice production potential zoning of Petchaburi province had been conducted from 2010 to 2012. Research methodology composted of general rice production information collection, soil sampling and crop cutting from farmer field, and field experiment. The research found that there were 4 major rice varieties growing in the area Chainat1, Phitsanulok2, Suphanburi60 and Suphanburi1. The field experiments for comparing of fertilizer application were conducted 2 seasons at 12 locations. The results showed that L1 area, recommended fertilizer application (F1) gave the average yield of 1,067 kg/rai, while fertilizer application base on soil analysis (F2) gave the average yield of 1,222 kg/rai. Farmers’ practice of fertilizer application (F3) gave the average yield of 1,124 kg/rai. In the L2 area, average yield of F1, F2, and F3 were 1,058, 990, 1,001 kg/rai, respectively. While in the L3 area, were 969, 885, 813 kg/rai of F1, F2, and F3, and 779, 819, 716 kg/rai of F1, F2, and F3 for L4, respectively. These results showed that use of appropriated fertilizer application could increase rice yield and decreased cost dramatically.การจัดเขตศักยภาพการผลิตข้าวของจังหวัดเพชรบุรี ดำเนินการวิจัยระหว่างปี พ.ศ. 2553 - 2555 มีขั้นตอนการดำเนินงาน คือ เก็บตัวอย่างดินและข้าวจากแปลงนาเกษตรกรและจัดทำแปลงทดสอบเทคโนโลยี ผลการศึกษาพบว่า พันธุ์ข้าวที่ปลูกในพื้นที่จังหวัดเพชรบุรี ประกอบด้วย พันธุ์ชัยนาท 1 พิษณุโลก 2 สุพรรณบุรี 60 และสุพรรณบุรี 1 ผลการทดสอบเทคโนโลยีการใช้ปุ๋ย ดำเนินการ 2 ฤดู จำนวน 12 แปลง พบว่า พื้นที่ L1 ใส่ปุ๋ยตามคำแนะนำของทางราชการ (F1) ให้ผลผลิตเฉลี่ย 1,067 กิโลกรัมต่อไร่ การใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน (F2) ให้ผลผลิตข้าวเฉลี่ย 1,222 กิโลกรัมต่อไร่ ส่วนวิธีการใส่ปุ๋ยของเกษตรกร (F3) ได้ผลผลิตข้าวเฉลี่ย 1,124 กิโลกรัมต่อไร่ พื้นที่ L2 ใส่ปุ๋ยตามกรรมวิธี F1 F2 และ F3 ให้ผลิตข้าวเฉลี่ย 1,058 990 และ 1,001 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ในขณะที่พื้นที่ L3 ได้ผลิตข้าวเฉลี่ย 969 885 และ 813 กิโลกรัมต่อไร่ โดยใส่ปุ๋ยตามกรรมวิธี F1 F2 และ F3 และผลิตข้าวเฉลี่ย 779 819 และ 716 กิโลกรัมต่อไร่ สำหรับพื้นที่ L4 ตามลำดับ ผลการทดลองพบว่าการใช้เทคโนโลยีการจัดการปุ๋ยที่เหมาะสมสามารถเพิ่มผลผลิตข้าวและลดต้นทุนการผลิตได้อีกด้ว
Forecasting the brown planthopper, Nilaparvata lugens (Stal) outbreak in Prachin Buri province by using light trap
No full textMajor pest in irrigated rice growing area of central and lower northern region since 1975 is brown planthopper. The factors of BPH outbreak are varieties seed rate fertilizer use misuse of chemical. The monitoring of population density is very important for forecasting the BPH outbreak. Light trap, an effective tool for monitoring the outbreak of BPH was conducted in hot spot areas. Light trap was set in Prachin Buri Rice Research Center while surveying in farmers’ field in hot spot areas of outbreak in Prachin Buri province were investigated during January 2011 to December 2012. The number of BPH from light trap was counted everyday throughout the year. The results showed that light trap could collect large number of BPH. The peak of BPH in light trap was more than 140,000 hoppers/trap/month which related to the BPH outbreak in farmer’s field and the number of mirid bug. This peak could indicate the BPH outbreak in hotspot areas of Prachin Buri province then warning should be sent to the farmer. So the farmer can take survey the insects in their field. In Bansang Srimahosot Srimahaphot Mueang and Nadi district the peak of adult BPH in farmer field presented after that 15 - 21 days the peak of larva occur .This situation could indicate the BPH outbreak.แมลงศัตรูที่สำคัญและทำความเสียหายแก่ผลผลิตข้าวคือเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ปัจจัยที่มีผลต่อการระบาดคือ ปลูกข้าวพันธุ์อ่อนแอ ใช้อัตราเมล็ดพันธุ์และปุ๋ยเคมีสูง ใช้สารเคมีไม่ถูกต้อง การใช้กับดักแสงไฟ และการสุ่มสำรวจจึงเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการติดตามปริมาณของแมลง โดยศึกษาความสัมพันธ์ของจำนวนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจากกับดักแสงไฟกับข้อมูลการสุ่มสำรวจแมลงในแปลงนา เพื่อใช้ในการคาดการณ์การระบาด ดำเนินการตั้งแต่มกราคม 2554 - ธันวาคม 2555 โดยการติดตั้งกับดักแสงไฟที่ศูนย์วิจัยข้าวปราจีนบุรี บริเวณแปลงนาทดลอง เปิดไฟล่อแมลงระหว่างเวลา 18.00 น. – 21.00 น. ทุกคืนตลอดปี ทำการสุ่มสำรวจแมลงในนาเกษตรกรในพื้นที่ๆมีประวัติการระบาดรุนแรง ของจังหวัดปราจีนบุรี พบว่าจำนวนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจาก กับดักแสงไฟ มีจำนวนสูงสุดในเดือนกุมภาพันธ์ 2555 ประมาณ 1.4 แสนตัว/ กับดัก/เดือน ซึ่งสัมพันธ์กับการระบาดในแปลงนาเกษตรกร และจำนวนของมวนเขียวดูดไข่ การเตือนภัยการระบาดได้ดำเนินการแจ้งเตือนแก่เกษตรกร และเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ พื้นที่อำเภอบ้านสร้าง ศรีมโหสถ ศรีมหาโพธิ เมือง และนาดี ตรวจพบจำนวนตัวเต็มวัยของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในนาข้าวสูงสุด และหลังจากนั้นประมาณ 15-21 วัน พบจำนวนตัวอ่อนสูงสุดในนาข้าว เป็นข้อมูลบ่งชี้ให้เกษตรกรในพื้นที่ทำการสำรวจแมลงเพื่อเฝ้าระวัง และติดตามสถานการณ์การระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตา
Effects of hatching in low performance broiler chicks before industrial production on survival rate in transportation, productive performance and carcass percentage
No full textThis study evaluated the effects of hatching in low performance broiler chicks before industrial production on survival rate and productive performance. Twelve houses of 15,000 birds each, day-old chicks (Ross 308) were assigned to randomized complete block design (RCBD) in a 2×2 factorial arrangement with two factors. Each factor was divided into 3 blocks. Factor A was types of brood (normal and hatchery brood) and factor B was sex (male and female). The results showed that no interaction between survival rate and growth performance in broiler chickens (P>0.05). However, hatchery brood slightly decreased in mortality rate of chickens during transportation and increased survival rate, average daily gain (ADG), average daily feed intake (ADFI), feed conversion ratio (FCR), performance index (PI), average body weight gain per area and compared with ideal body weight more than normal brood (P>0.05). In addition, no interaction between on carcass percentage in broiler chickens. Hence, hatchery brood is a suitable method to increase survival rate and growth performance in low performance broiler chicks before industrial production.การศึกษาผลการกกลูกไก่เนื้อคุณภาพต่ำจากโรงฟักก่อนการเลี้ยงเชิงอุตสาหกรรมต่ออัตราการรอดและสมรรถนะการเจริญเติบโตของไก่เนื้อ โดยใช้ไก่พันธุ์ Ross 308 ทั้งหมด 12 โรงเรือน โรงเรือนละ 15,000 ตัว วางแผนการทดลองแบบ 2x2 Factorial in RCBD แบ่งเป็น 3 บล็อก 2 ปัจจัย โดยบล็อกคือฝูงไก่ที่เลี้ยงมีทั้งหมด 3 ฝูง ส่วนปัจจัย A คือ วิธีการกกลูกไก่เนื้อที่มีน้ำหนักเฉลี่ยน้อยกว่าปกติคือ น้อยกว่า 38 กรัมแบบ Hatchery Brood และ วิธีการกกลูกไก่เนื้อที่มีน ้ำหนักเฉลี่ยปกติคือมากกว่า 38 กรัมด้วยวิธีธรรมดา ปัจจัย B คือ เพศ แบ่งเป็นเพศผู้ และ เพศเมีย ผลการทดลองพบว่าไม่มีอิทธิพลร่วมระหว่างวิธีการกกลูกไก่เนื้อทั้งสองแบบ และเพศต่ออัตราการรอด และสมรรถนะผลิตของไก่เนื้อ(P>0.05) แต่จะพบว่าวิธีการกกลูกไก่เนื้อที่มีน้ำหนักเฉลี่ยน้อยกว่าปกติแบบ Hatchery Brood จะช่วยลดอัตราการตายจากการขนส่ง และเพิ่มอัตราการรอด น้ำหนักตัวต่อพื้นที่เมื่อสิ้นสุดการทดลอง น้ำหนักตัวเฉลี่ยเทียบกับมาตรฐานน้ำหนักตัวที่เพิ่ม (BWG) อัตราการเจริญเติบโตต่อวัน (ADG) ปริมาณการกินได้เฉลี่ยต่อวัน (ADFI) อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (FCR) รวมถึงดัชนีประสิทธิภาพการผลิต (PI) ได้เทียบเท่าวิธีการกกลูกไก่เนื้อที่มีน้ำหนักเฉลี่ยปกติคือมากกว่า 38 กรัมแบบ Normal Brood (P>0.05) หากแต่จะพบค่าความแตกต่างกันของอัตราการตายจากการขนส่ง น้ำหนักตัวเฉลี่ยเทียบกับมาตรฐาน น้ำหนักตัวที่เพิ่ม (BWG) และอัตราการเจริญเติบโตต่อวัน (ADG) ระหว่างฝูงของไก่เนื้อที่เลี้ยงและเพศ (P<0.05) นอกจากนี้ยังไม่พบอิทธิพลร่วมระหว่างวิธีการกกลูกไก่ทั้งสองรูปแบบ และเพศต่อคุณภาพซาก และเปอร์เซ็นต์ซาก (P>0.05) และการวิธีการกกลูกไก่ทั้งสองรูปแบบไม่มีผลต่อคุณภาพซากและเปอร์เซ็นต์ซาก (P>0.05
Efficacy of organic acid on growth performance and carcass quality in broiler
No full textThe effects of organic acid (double-coated calcium butyrate base supplement) on performance and carcass traits of broiler chickens were assessed in three groups (PC, NC1 and NC2). The organic acid was added in three phases of feeding (1-21d, 22-35d, 36-42d) in PC, NC1 (PC deduction 40 kcal ME/kg and both methionine and lysine 1.5%) and NC2 (PC deduction 60 kcal ME/kg and both methionine and lysine 2.2%). Organic acid was added in PC with three period dosages 750-500-500 ppm and in both NC1 and NC2 1000-750-750 ppm. Addition organic acid in three controls (PC, NC1, NC2) showed similar performance of body weight gain, survival rate, feed conversion ratio and productive index, except for early starter period (1-21d of age). Broilers fed with organic acid showed improvement and better (P<0.05) feed conversion and productive index when compared with PC with no added group. Addition organic acid showed beneficial net profit return over PC group and showed the highest return of investment (ROI) with organic acid added 1000-750-750 ppm in NC1 diet. Carcass quality was not influenced by the dietary treatments (P>0.05).ผลของการเสริมกรดอินทรีย์ (double-coated calcium butyrate base supplement) ต่อสมรรถนะการผลิตและคุณภาพซากในไก่เนื้อ โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มควบคุม (PC, NC1 และ NC2) มีการให้อาหารแบ่งตามช่วงอายุไก่เนื้อเป็น 3 ช่วงอายุ (1-21วัน, 22-35วัน และ 36-42วัน) โดยไก่เนื้อแต่ละกลุ่มจะได้รับอาหารแตกต่างกัน ดังนี้ กลุ่มอาหารพื้นฐาน, NC1 (กลุ่มอาหารพื้นฐานที่ลดระดับพลังงานใช้ประโยชน์ได้ลง 40 กิโลแคลอรี่ต่อกิโลกรัม, ลดเมทไธโอนีนและไลซีนลง 1.5 เปอร์เซ็นต์) และ NC2 (กลุ่มอาหารพื้นฐานลดระดับพลังงานใช้ประโยชน์ได้ลง 60 กิโลแคลอรี่ต่อกิโลกรัม, ลดเมทไธโอนีนและไลซีนลง 2.2 เปอร์เซ็นต์) เสริมกรดอินทรีย์ในทั้ง 3 ช่วงอายุ ดังนี้ ในกลุ่ม PC เสริม 750-500-500 ppm และในกลุ่ม NC1 และ NC2 เสริม 1000-750-750 ppm จากการศึกษาพบว่า การเสริมกรดอินทรีย์ในอาหารทั้ง 3 กลุ่ม มีสมรรถนะการผลิตต่างๆ ได้แก่ น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น, อัตราการเลี้ยงรอด, อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักและดัชนี การผลิตไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการเสริมกรดอินทรีย์ ยกเว้นในช่วงไก่เนื้อระยะเริ่มต้น (1-21 วัน) กลุ่ม PC ที่เสริมกรดอินทรีย์มีอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักและดัชนีการผลิตดีกว่ากลุ่ม PC ที่ไม่ได้เสริมกรดอินทรีย์ (P<0.05) นอกจากนี้กลุ่มที่มีการเสริมกรดอินทรีย์ทุกกลุ่มทดลองจะมีผลตอบแทนทางเศรษฐกิจสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการเสริม กรดอินทรีย์ และไก่เนื้อกลุ่มที่ได้รับอาหารพื้นฐาน NC1 ร่วมกับการเสริมกรดอินทรีย์ที่ระดับ 1000-750-750 ppm มีผลกำไรที่ต่างจากกลุ่มควบคุมสูงที่สุด เมื่อพิจารณาคุณภาพซากพบว่า ไก่เนื้อทุกกลุ่มทดลองมีคุณภาพซากต่างๆ ไม่มีความแตกต่างกัน (P>0.05
Effect of 17 beta-estradiol on sex reversal of Climbing perch (Anabas testudineus) egg phase by immersion method
No full textThe effect of 17β-estradiol on sex reversal of climbing perch (Anabas testudineus) egg phase by immersion method were studied. The fish eggs were immersed with 17β-estradiol at the level of 0 (control group), 50, 100, 150 and 200 μg/l in fiberglass tanks containing 5 L freshwater for 4 days. Five hundred eggs were used for each treatment with the experiments being done in 4 replicate. After hatching, hatching rates of the fish were not significantly different regardless of levels 17β-estradiol. Initial length and weight of the fish were measured at the beginning of the experiment. After nursing for 56 days in suitable condition, sex reversal rate, length gain, weight gain, average daily growth, specific growth rate and survival rate of the fishes were recorded. The results showed that sex reversal rate, length gain, weight gain, average daily growth, specific growth rate of fish immersed with 17β-estradiol 150 and 200 μg/l at were significantly higher (P>0.05) than other groups. However, survival rates of the fish were not significantly different (P>0.05). Therefore, using 17β-estradiol at 150 μg/l is the optimal dose for sex reversal of climbing perch egg phaseการศึกษาการเปลี่ยนเพศปลาหมอไทยให้เป็นเพศเมีย โดยวิธีการแช่ไข่ปลาหมอไทยในฮอร์โมน 17β-estradiol ที่ระดับความเข้มข้นต่างกัน คือ 0 (กลุ่มควบคุม), 50, 100, 150 และ 200 ไมโครกรัมต่อลิตร ในถังทดลองความจุ 5 ลิตร ที่อัตราความหนาแน่น 500 ฟอง/ถัง แช่เป็นระยะเวลา 4 วัน จนกระทั่งไข่ฟักออกมาเป็นตัว พบว่า อัตราการฟักของปลาหมอไทยในทุกกลุ่มการทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) หลังจากนั้นวัดความยาว และน้ำหนักเริ่มต้น
ของปลาหมอไทยก่อนนำไปอนุบาลในบ่อซีเมนต์ที่ความจุน้ำ 100 ลิตร เป็นระยะเวลา 56 วัน พบว่า ปลาหมอไทยที่แช่ในฮอร์โมน 17β-estradiol ที่มีความเข้มข้น 150 และ 200 ไมโครกรัมต่อลิตร มีอัตราการเปลี่ยนเพศให้เป็นเพศเมีย ความยาวที่เพิ่มขึ้น น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น อัตราการเจริญเติบโตและอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะสูงกว่า (P<0.05) ปลาหมอไทยในกลุ่มอื่น โดยที่อัตราการรอดตายของปลาหมอไทยของทุกกลุ่มการทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05)
ดังนั้นการแช่ไข่ปลาหมอไทยในสารละลายฮอร์โมน 17β-estradiol ที่ระดับ 150 ไมโครกรัมต่อลิตร จึงเป็นระดับที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพในการเปลี่ยนเพศปลาหมอไทยให้เป็นเพศเมี
Fish species diversity in the Ing river
No full textThe study examined fish species diversity in the Ing River was a part of the study on biodiversity of aquatic ecosystem in the Ing River. This study was performed from March to October of 2012. Eighty two fish
species belonging to 57 genera and 22 families were identified. Cyprinidae was the most abundant species (41 species). Fish species in the Ing River composed of Carp (42.5%), Catfish (18.8%), Murrel (8.0 %) and Miscellaneous (30.7%)ความหลากหลายของชนิดปลาในแม่น้ำอิงเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพของระบบนิเวศทางน้ำในแม่น้ำอิง ทำการเก็บรวบรวมตัวอย่างปลาระหว่างเดือนมีนาคม – เดือนตุลาคม 2555 จากการศึกษาพบปลาทั้งสิ้น 82 ชนิด 57 สกุล จาก 22 วงศ์ ปลาในวงศ์ Cyprinidae พบจำนวนชนิดมากที่สุด 41 ชนิด สัดส่วนขององค์ประกอบชนิดของปลา ประกอบด้วย Carp 42.5%, Catfish 18.8%, Murrel 8.0% และ Miscellaneous 30.7
Factors influencing the decline of traditional cross-stream earthen weir (Thamnop) irrigation in northeast Thailand: Comparison of a still-functioning and an abandoned thamnop in two villages in Surin province
No full textEarthen weir (thamnop) irrigation of rice fields was formerly widespread in Northeast Thailand (Isan) but has greatly declined in recent years, although still persisting in some places in southern Isan. The objective of this research was to discover if there are differences in the contexts of existing and abandoned of thamnop that may explain their retention or abandonment. Field study employing participation observation and interviewing of key informants and samples of farmer households was done in two villages in Surin province. One village has a still-functioning thamnop, the other has an abandoned one. Both physical and social factors were found to differ among the two cases. The existing thamnop is located at the midpoint between the uplands and lowlands which endows it with a much larger command area that provides benefits to many more households than is the case with the abandoned thamnop which is located in the lowlands and also causes extensive flooding of low-lying paddy fields. The existing thamnop has never broken, in part because it is reinforced by the roots of the trees planted on its shoulders and because the presence of the nearby spirit house encourages the villagers to protect it. The abandoned thamnop, which lacked such protections, suffered frequent breaks requiring villagers to make extensive repairs. Thus, because, unlike the abandoned thamnop, the still-functioning thamnop provides major benefits and causes few problems to villagers. There was no incentive to replace it with government water management projects as occurred in the case of the abandoned thamnop
Study on variation of the rainy season period in the northeast of Thailand
No full textUncertainty of the beginning and the end of rainy season which is a result of climate changes from global warming can have a great impact on plant production. This is particularly clear in the Northeast which is mainly rain-fed agriculture. The Office of Agricultural Research and Development Region 3, therefore, studied variation of the beginning and the end of rainy season of the Northeast using rainfall data from Meteorological Station from the year 1981 - 2010, 30 years in total. The data was imported and analyzed using MS Access 2000 and compared to the five-year assessment of spatial data. The analysis of variance was analyzed based on the standard deviation of around 30 years period and spatial mapping was conducted in ArcGIS V9.3. The results showed that the beginning of rainy season has changed markedly in the last 10 years and has increased variability, particularly during 2006 - 2010. The beginning of the rainy season which used to start from the northern and eastern parts of the region changed to be distributed throughout the region. The end of the rainy season has changed in the similar way, but not as much varied as the beginning of the rainy season. The beginning of the rainy season of 1984 has a minimum variance value (SD= 3.6) but in 1993 has the highest variability (SD = 8.7). For the end of the rainy season, the minimum variance (SD = 3.9) occurred in 1985 and was the most varied (SD = 8.3) in the year 2010. There was a greater spatial variability of the beginning of the rainy season covered the southwest of the Northeast but for the variability of the end of the rainy season, the area was not wide spread. Therefore, in areas with large variance, adaptation of plant production through planting period or cropping pattern should be considered.ความไม่แน่นอนของวันเริ่มต้นและสิ้นสุดฤดูฝนซึ่งเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากภาวะโลกร้อน มีผลอย่างมากต่อการผลิตพืชของเกษตรกร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งทำการเกษตรโดยอาศัยน้ำฝนเป็นหลัก สำนักวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 3 จึงศึกษาความแปรปรวนของวันเริ่มต้นและสิ้นสุดฤดูฝน โดยใช้ข้อมูลปริมาณน้ำฝน จากสถานีตรวจอากาศของกรมอุตุนิยมวิทยาระหว่างปี พ.ศ. 2524 - 2553 รวม 30 ปี ใช้โปรแกรม Access 2000 ทำการวิเคราะห์วันเริ่มต้นและสิ้นสุดฤดูฝน ประเมินข้อมูลเชิงพื้นที่เปรียบเทียบทุกช่วง 5 ปี และวิเคราะห์ความแปรปรวนโดยอาศัยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานรอบ 30 ปี แล้วจัดทำแผนที่เชิงพื้นที่ด้วยโปรแกรม ArcGIS V9.3 พบว่าวันเริ่มต้นฤดูฝนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัดในช่วง 10 ปีหลัง โดยพบความแปรปรวนเพิ่มมากขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2549 - 2553 จากที่ฤดูฝนเริ่มจากตอนบนและด้านตะวันออกของภาคตามแนวชายแดนที่ติดกับแม่น้ำโขง เปลี่ยนเป็นกระจายทั่วทั้งภาคไม่มีรูปแบบแน่นอนเช่นเดียวกับวันสิ้นสุดฤดูฝน และพบว่าวันเริ่มฤดูฝนของปี พ.ศ. 2527 มีความแปรปรวนน้อยที่สุด (ค่า SD = 3.6) และ ปี พ.ศ.2536 มีความแปรปรวนมากที่สุด (ค่า SD = 8.7) และวันสิ้นสุดฤดูฝนในปี พ.ศ. 2528 มีความแปรปรวนน้อยที่สุด (ค่า SD = 3.9) และมากที่สุดในปี พ.ศ. 2553 (ค่า SD = 8.3) โดยที่ความแปรปรวนเชิงพื้นที่ของวันเริ่มฤดูฝนมีมากด้านตะวันตกเฉียงใต้ของภาค ส่วนวันสิ้นสุดฤดูฝนกระจายเป็นพื้นที่ไม่กว้าง ดังนั้นในพื้นที่ที่มีความแปรปรวนมากควรมีการเตรียมพร้อมโดยการปรับเปลี่ยนช่วงวันปลูกหรือรูปแบบการผลิตพืชให้เหมาะส
Japanese honey suckle (Lonicera japonica Thunb) orchard management in Fang Watershed, Chiang Mai Province
No full textThis study was conducted to investigate and introduce Japanese honey suckle orchard management. A set of questionnaires, in-depth interviews and observations were used for data collection. Informants in this study consisted of 15 big-scale farmers and 51 small-scale farmers in Fang, Mae Aye, and Chaiprakarn district, Chiang Mai province. This study covered four aspects: 1) irrigation management system; 2) nutrient supply; 3) insect disease management; and 4) harvesting. The results revealed that both groups of farmers irrigated orange tree using drip sprinkler and used 15-15-15 or 16-16-16 fertilizer formula with the rate of 1-1.5 kg. per tree per month. However, large scale farmers used overhead sprinkler and preferred to use 13-13-20 fertilizer formula prior to the harvesting period. Moreover, both groups of farmers preferred to use insecticide to prevent and eliminate diseases by spraying once a week on average. It was found that the small-scale farmers used household workforce for harvesting the yields whereas the big-scale farmers used household workforce and hired labors. Both group of farmers had problems in lack of workforce and increase in wage during the harvest seasonการวิจัยนี้มุ่งศึกษาการจัดการสวนส้มและแนะนำรูปแบบการจัดการสวนส้มสายน้ำผึ้งที่เหมาะสม เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และการสังเกตจากเกษตรกรผู้ปลูกส้มสายน้ำผึ้งรายใหญ่ 15 คนและรายย่อย 51 คน รวม 66 คน จากสวน 66 แห่งในอำเภอฝาง แม่อาย และไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ โดยศึกษาครอบคลุมใน 4 ประเด็นคือ 1) ระบบการจัดการน้ำ 2) การให้ธาตุอาหาร 3) การจัดการโรคแมลง และ 4) การเก็บเกี่ยว ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรรายเล็กส่วนใหญ่ใช้ระบบน้ำแบบสปริงเกอร์แบบหัวพ่นน้ำใต้โคนต้น ส่วนรายใหญ่มีระบบการให้น้ำ 2 แบบคือใช้ระบบสปริงเกอร์ ใต้โคนต้น และระบบฉีดพ่นน้ำทางอากาศ เกษตรกรทุกรายนิยมใช้ปุ๋ยสูตรเสมอ (15-15-15 หรือ 16-16-16) ในอัตรา 1-1.5 กิโลกรัมต่อต้นต่อเดือน แต่เกษตรกรรายใหญ่นิยมใส่ปุ๋ยสลับกับสูตร 13-13-21 ในช่วงก่อนการเก็บเกี่ยว ในขณะที่เกษตรกรทั้ง 2 กลุ่มนิยมใช้สารเคมีเพื่อป้องกันและกำจัดโรค โดยทำการฉีดสัปดาห์ละ 1 ครั้ง และเกษตรกรรายย่อยใช้แรงงานในครัวเรือนเก็บเกี่ยวผลผลิต ในขณะที่เกษตรกรรายใหญ่ใช้แรงงานในครัวเรือนร่วมกับแรงงานจ้าง โดยเกษตรกรมีปัญหาการขาดแคลนแรงงานและค่าแรงที่เพิ่มสูงขึ้นในช่วงฤดูกาลเก็บเกี่ย
Training needs on food processing and marketing of members of community enterprise groups in Khon Kaen province
No full textThis research aims to study the training needs on food processing and marketing of community
enterprise groups in Khon Kaen province. The subject matters of training were divided into 49 topics on plant processing,
41 topics on meat processing and 23 topics on marketing. Data were collection by interviewing 196 members during January - March 2012. The collected data were analyzed by computer program for frequency, percentage, minimum, maximum, standard deviation, t-test and F-test. The levels of need for training were assigned into three values, high equal 3, low equal 2 and none equal 1. The results showed that, 112 group members who had main food processing activity on plant products had a high level of training need on the topic making rice cracker and 84 group members who had main food processing activity on meat products had a high level of training need on making pickled fish. For marketing aspect, all group members had a high level of training need on identifying market place, standards of Food and Drug Agency, storage of processed products, and standards of community products. The comparison of training need levels by age, number of training participation and duration of membership of group members showed statistically significant differences in some topicsการวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการฝึกอบรมด้านการแปรรูปอาหารและการตลาดของสมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปอาหารในจังหวัดขอนแก่น แบ่งเป็น ความต้องการฝึกอบรมด้านการแปรรูปอาหาร แยกเป็น
เกี่ยวกับพืช จำนวน 49 หัวข้อ เกี่ยวกับสัตว์ จำนวน 41 หัวข้อ และด้านการตลาด จำนวน 23 หัวข้อ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์สมาชิกกลุ่ม จำนวน 196 ราย ในเดือนมกราคม - มีนาคม พ.ศ.2555 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เพื่อหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test และค่า F-test โดยกำหนดค่าคะแนนความต้องการฝึกอบรมเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ต้องการมากเท่ากับ 3 ต้องการน้อยเท่ากับ 2 ไม่ต้องการเท่ากับ 1 ผลการศึกษา พบว่า ในด้านการแปรรูปอาหารสมาชิกกลุ่มที่แปรรูปผลิตภัณฑ์จากพืชเป็นหลักซึ่งมีจำนวน 112 คน มีความต้องการฝึกอบรมระดับมากในหัวข้อการแปรรูปข้าวแต๋น สมาชิกกลุ่มที่แปรรูปผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์เป็นหลักซึ่งมีจำนวน 84 คน
มีความต้องการฝึกอบรมระดับมากในหัวข้อการแปรรูปปลาส้ม ส่วนในด้านด้านการตลาด ทั้งสมาชิกกลุ่มที่แปรรูปผลิตภัณฑ์จากพืชและจากเนื้อสัตว์มีความต้องการมาก เรื่อง การหาแหล่งจำหน่าย มาตรฐานองค์การอาหารและยา การเก็บรักษาผลิตภัณฑ์ และมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน ผลการเปรียบเทียบความต้องการฝึกอบรมจำแนกตาม อายุ จำนวนครั้งของการเข้าฝึกอบรม และระยะเวลาการเป็นสมาชิกกลุ่ม พบว่า สมาชิกกลุ่มมีระดับความต้องการฝึกอบรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในบางหัวข้