Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effact of nitrogen and sulfur on allicin content in garlic (Allium sativum L.)
No full textAllicin is the most important secondary metabolite in garlic. It can inhibit the growth of various microorganisms, reduce plasma cholesterol, blood pressure, antiflamatory and reduce platelet aggregation. Plant nutrient is an important factor which affects the allicin content in garlic. In this, the research aimed to increase
allicin content in garlic. Garlics were grown in growing bag containing substrate mixtures. They were fertilized with different nitrogen (N) and sulfur (S) concentrations and other nutrients. Three levels of N (180, 360 and 540 mg/l) and five levels of sulfur (25, 100, 175, 250 and 325 mg/l) were applied and treatments were arranged in Factorial combination in CRD, with four replications and two subsamples per replication. N and S contents were analyzed in the whole garlic tissue at 75 days after planted. Garlics were harvested at 90 days and allicin contents were measured after harvested for 30 days. The results showed applying 360 mg/l N fertilizer at resulted in the highest N content, S content and allicin content. Application of S fertilizer at 100, 175 and 250 mg/l yielded higher N content, S content and allicin content than fertilized with S 25 and 325 mg/l. The allicin contents in garlic were significantly correlated with S contents in whole garlic tissues.อัลลิซินเป็นสารทุติยภูมิที่สำคัญในกระเทียมมีฤทธิ์ในการยับยั้งการเจริญของเชื้อจุลินทรีย์ ช่วยลดคอเลสเตอรอลในเลือด ลดความดัน ช่วยต้านทานอาการอักเสบและลดการเกาะตัวของเกล็ดเลือด โดยที่ไนโตรเจน (N) และซัลเฟอร์ (S) ก็เป็นธาตุอาหารที่สำคัญที่จำเป็นในกระบวนการสังเคราะห์อัลลิซิน งานวิจัยชิ้นนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อหาแนวทางเพิ่มปริมาณอัลลิซินในกระเทียม โดยวางแผนการทดลองแบบ Factorial in CRD มี 2 ปัจจัย คือ ปัจจัยที่ 1 เป็นระดับของ N ในสารละลายธาตุอาหารมี 3 ระดับคือ 180, 360 และ 540 mg/l ปัจจัยที่ 2 เป็นระดับของ S ในสารละลายธาตุอาหารมี 5 ระดับคือ 25, 100, 175, 250 และ 325 mg/l แต่ละทรีตเมนต์มี 4 ซ้ำ ซ้ำละ 2 ตัวอย่าง ทำการทดลองโดยปลูกกระเทียมในถุงดำโดยใช้วัสดุผสมเป็นวัสดุปลูก ให้สารละลายธาตุอาหารที่มี N และ S ในระดับที่ต่างกันแต่มีธาตุอาหารชนิดอื่นในระดับที่เท่ากัน เก็บผลการทดลองโดยวิเคราะห์ N และ S ในเนื้อเยื่อกระเทียมหลังปลูก 75 วัน เก็บเกี่ยวเมื่อกระเทียมมีอายุ 90 วัน และวิเคราะห์หาปริมาณอัลลิซินในกระเทียมหลังเก็บเกี่ยว 30 วัน พบว่าการให้ N ที่ระดับ 360 mg/l ให้ความเข้มข้นของ N, S และอัลลิซินในกระเทียมสูงสุด และการให้ S ที่ระดับ 100 175 และ 250 mg/l ให้ความเข้มข้นของ N S และอัลลิซินสูงกว่าการให้ S ที่ระดับ 25 และ 325 mg/l โดยที่ความเข้มข้นของอัลลิซินในกระเทียมมีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นของ S ในเนื้อเยื่อกระเทียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิต
Effect of CPPU on postharvest quality in 'Kaek Dum' papaya fruit
No full textThe objective of this study was to determine the effect of CPPU on postharvest quality of ‘Kaek Dum’ papaya fruit. Fruits at the half-ripe stage were selected to test a dipped treatment with 0, 2 and 4 mg/l CPPU for 60 min. Then, all the samples were stored at 12°C (80-85% RH) for 15 days. The results showed that the fruit dipped in 4 mg/L CPPU had lowest firmness and the peel and pulp color development occurred rapidly than those in the other treatments. No differences in weight loss and membrane degradation when indicated by electrolyte leakage were found between treatments. The results indicated that such a CPPU treatment in papaya fruit may be accelerated fruit ripening.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสาร CPPU ต่อคุณภาพหลังการเก็บเกี่ยวมะละกอพันธุ์แขกดำ โดยใช้ผลมะละกอที่ระยะผลห่าม (half-ripe) จุ่มลงในสารละลาย CPPU ที่ระดับความเข้มข้น 0, 2 และ 4 มก./ล. นาน 60 นาที จากนั้นนำไปเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 12๐C ความชื้นสัมพัทธ์ 80-85% นาน 15 วัน จากการศึกษาพบว่าผลมะละกอพันธุ์แขกดำที่จุ่มด้วยสาร CPPU ความเข้มข้น 4 มก./ล. มีความแน่นเนื้อของผลลดลง และเกิดการพัฒนาสีของเปลือกและเนื้ออย่างรวดเร็ว การสูญเสียน้ำหนักสดและการเสื่อมสภาพของเยื่อหุ้มเซลล์เมื่อวัดโดยค่าการรั่วไหลของประจุไฟฟ้าในส่วนเนื้อผลไม่แตกต่างกันระหว่างทรีทเมนต์ที่มีการใช้สาร CPPU จากผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการให้สาร CPPU ก่อนเก็บรักษามะละกอพันธุ์แขกดำมีผลทำให้มะละกอเข้าสู่กระบวนการสุกได้เร็วขึ้
Effect of culture filtrate from luminescent mushroom (Neonothopanus nambi speg.) on egg hatching and infective juvenile mortality of root-knot nematode (Meloidogyne incognita chitwood.)
No full textThe objective of this study was to evaluate the effect of culture filtrate of luminescent mushroom, Neonothopanus nambi (isolate PW2 and KKU2) on egg hatching and infective larvae (J2) of root-knot nematode (Meloidogyne incognita) in laboratory. The culture filtrates of N. nambi (PW2 and KKU2) inhibited significantly the egg hatching and caused mortality on J2 of M. incognita, compared to sterile distilled water and YMB medium. Culture filtrates of fungal isolate KKU2 and PW2 expressed the highest inhibition percentage of egg hatching of99.04 % and 98.85 %, respectively, and exhibited 100% mortality of J2 within 72 hrs after treated. Using Fourier Transform Infrared (FTIR) to investigate biochemical compound change of nematode egg mass and using infrared spectral range of 1700-900 cm-1 revealed that the culture filtrate of N. nambi caused reduction of collagen and
glycogen content in nematode egg mass.การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบผลของ culture filtrate จากเห็ดเรืองแสงNeonothopanus nambi(ไอโซเลต PW2 และ KKU2) ต่อการฟักไข่และตัวอ่อนระยะที่ 2 (J2) ของไส้เดือนฝอยรากปม (Meloidogyne incognita) โดยใช้กลุ่มไข่ (egg mass)และตัวอ่อนระยะที่ 2 ของไส้เดือนฝอยรากปมมาแช่ใน culture filtrate ของเห็ดเรืองแสงแต่ละไอโซเลต เปรียบเทียบกับการแช่ในน้ำกลั่นปลอดเชื้อ และอาหาร Yeast Malt Broth (YMB) พบว่า culture filtrate ของเห็ดเรืองแสงทั้ง 2 ไอโซเลตมีประสิทธิภาพดีในการยับยั้งการฟักไข่ และสามารถฆ่าตัวอ่อน J2 ได้ 100% ภายในเวลา 72 ชั่วโมง นอกจากนี้ได้ศึกษาถึงการเปลี่ยนแปลงของสาร ประกอบทางชีวเคมีของเนื้อเยื่อภายในเยื่อหุ้มกลุ่มไข่โดยใช้เทคนิค Fourier Transform Infrared (FTIR) microspectroscopy โดยใช้ช่วงคลื่นความถี่ระหว่าง 1700-900 cm-1 พบว่ากลุ่มไข่ที่ผ่านการแช่ใน culture filtrate ของเห็ดเรืองแสง N. nambi ไอโซเลต KKU2 นั้น ปริมาณของ collagen และ glycogen ในเนื้อเยื่อของกลุ่มไข่ลดลง เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มไข่ที่ไม่ผ่านการแช่ใน culture filtrat
Technology testing for rice production potential improvement in Tak province
No full textRice production technology field trial had been conducted in Tak province as a part of rice production potential zoning in the lower northern part. The objective is to increase rice production of farmers in this province. Rice varieties were planted with 156.25 kg/ha seed rate of direct seeding and chemical fertilizer were applied as recommended rate compared with soil analysis rate at appropiate times. The results found that soil analysis application can increase rice yield around 9 - 34 and 6 - 19% in both high and moderate suitable soil in 2011 and 2012, respectively depending on the rice variety, rice growing season and the farmers practices. Moreover, there are also some factors that contribute to yield loss such as climate and rainfall fluctuation. In conclusion, using of suitable rice growing soil series data and combination with appropriate technology can give more rice yield. This information indicates that appropiate soil fertilization technology can be another possibility to maximize yield production potential and can be useful for the provincial plan to increase rice production for the farmers.งานวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ การจัดเขตศักยภาพการผลิตข้าวของภาคเหนือตอนล่าง
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิตข้าวของเกษตรกรจังหวัดตาก โดยใช้อัตราเมล็ดพันธุ์ 25 กิโลกรัมต่อไร่ ปลูกข้าวด้วยวิธีหว่านน้ำตม แตกต่างกันที่พันธุ์ข้าวซึ่งเป็นไปตามความต้องการของเกษตรกร กรรมวิธีการใส่ปุ๋ยเคมี และการปฏิบัติดูแลรักษาของเกษตรกรแต่ละพื้นที่ ดังนั้นจึงพิจารณาเปรียบเทียบกรรมวิธีการใส่ปุ๋ยเคมีที่มีผลต่อการเพิ่มศักยภาพการผลิตข้าว พบว่า ที่ระดับความเหมาะสมของดินต่อการปลูกข้าวมาก (L1) และปานกลาง (L2) การใส่ปุ๋ยเคมีตามค่าวิเคราะห์ดินสามารถเพิ่มผลผลิตให้กับเกษตรกรได้ตั้งแต่ร้อยละ 9.2 - 33.6 ในปี 2554 และ 5.9 - 18.8 ในปี 2555 ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุ์ข้าว ฤดูปลูก และการปฏิบัติของเกษตรกร นอกจากนี้ ยังมีปัจจัยที่ทำให้ผลผลิตเสียหาย เช่น สภาพภูมิอากาศ และปริมาณน้ำฝนในปีนั้นๆ เป็นต้น จะเห็นได้ว่าการนำข้อมูลความเหมาะสมต่อการปลูกข้าวของกลุ่มชุดดินต่างๆ มาประกอบกับเทคโนโลยีที่เหมาะสม สามารถยกระดับผลผลิตให้กับข้าวได้ ทำให้การใช้พื้นที่นาของเกษตรกรเป็นไปอย่างเต็มศักยภาพ ข้อมูลเหล่านี้สามารถนำไปใช้ประกอบการวางแผนการผลิตข้าวของจังหวัดเพื่อเพิ่มศักยภาพข้าวตามความเหมาะสมของดินในการปลูกข้าวและการใช้พื้นที่นาของเกษตรก
Assessing the relationships and efficiency of input factors for rice production in Phitsanulok province by agricultural modeling
No full textRice is a major food crop and cash crop in Thailand. In 2011, average rice production in Thailand was about 460 kg per rai, which is considered as low productivity comparing with other countries (Rice Department, 2554). The reasons relate to various factors affecting production such as soil condition, weather condition, irrigation, and farmer managements in each area. The objective of this study is to investigate the deep relationships between quantitative inputs and rice production by an agricultural model (WaNuLCAS model) as a tool for analysis of their relationships. In this study, 9 districts of Phitsanulok province are considered. The areas of study are divided into external and internal irrigation. Within this research, we have created database of the rice genetics, climate data, and management data between paddy cultivation. It was further used to test the accuracy of the model. Then the growth rates and rice yield were simulated under the conditions of farmer managements, fertilizer application and changing weather. A result of WaNuLCAS model showed that the model can accurately reproduce the yield of experimental result. Therefore, WaNuLCAS model can be used as a decision support tool and ways to improve the production plan accordingly to promotion program for the cultivation of rice cultivation for other farmers in Thailand.ข้าวเป็นพืชอาหารหลัก และพืชเศรษฐกิจของประเทศไทย ในปี 2554 ผลผลิตข้าวเปลือกเฉลี่ยของประเทศไทยอยู่ที่ประมาณ 460 กิโลกรัมต่อไร่ ซึ่งถือว่าผลผลิตต่อไร่อยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำถ้าเทียบกับประเทศอื่นๆ (กรมการข้าว, 2554) ทั้งนี้อาจเนื่องมาจากความแตกต่างของปัจจัยต่างๆ ในการผลิต เช่น สภาพดิน อากาศ ชลประทาน การจัดการของเกษตรกร ซึ่งมีความแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ ดังนั้นวัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้เพื่อศึกษาในระดับลึกลงไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการผลิตเชิงปริมาณแต่ละตัวต่อผลผลิตข้าว โดยใช้แบบจำลองทางการเกษตร (WaNuLCAS model) เข้ามาเป็นเครื่องมือช่วยวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ดังกล่าว โดยทำการศึกษาในจังหวัดพิษณุโลกทั้ง 9 อำเภอ แบ่งออกเป็นนอกเขตและในเขตชลประทาน ในกระบวนการวิจัยได้ทำการสร้างฐานข้อมูลดิน ฐานข้อมูลพันธุกรรมข้าว ข้อมูลภูมิอากาศ และแฟ้มข้อมูลด้านการจัดการระหว่างการปลูกข้าว ใช้ข้อมูลดังกล่าวเพื่อทดสอบความแม่นยำของแบบจำลอง จากนั้นทำการจำลองการเจริญเติบโตและผลผลิตข้าวบนเงื่อนไข วิธีการปลูก การใส่ปุ๋ย การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ เป็นต้น ผลจากแบบจำลอง WaNuLCAS แสดงให้เห็นว่าแบบจำลองสามารถทำนายผลผลิตข้าวจากแปลงทดลองจริงได้ค่อนข้างแม่นยำ และสามารถใช้เป็นเครื่องมือที่ช่วยสนับสนุนการตัดสินใจ และเป็นแนวทางในการปรับปรุงแผนการผลิตให้เหมาะสมต่อการส่งเสริมการปลูกข้าวในพื้นอื่นๆ ของเกษตรกรในประเทศไทยต่อไ
Famous rice cartivars from southern Seebukabntang (PTNC09001) Hawm Kradang-Ngah (PTNC09002-59)
No full textPattani Rice Research center is the main center of Rice Department for developing the rice seeds in 5 special provinces of the southern parts based on southern rice seed research project. The study that aimed to investigate areas and need of rice seeds of farmers found that 75 % of local rice seeds were needed by farmers. Two most desirable rice seeds delete in the southern parts that studied by Pattani Rice Research Center Were Seebukabntang Rice Seed (PTNC09001) and Hawm Kradang-Ngah Rice seed (PTNC09002-59). The 2 samples studied by Phathum Thani Rice Research Center in 2010 found that Seebukabntang Rice Seed had 135-140 days maturity 108 cm height clum straight plants, hard stems, 17 parnicles/hill 19.43 gm/1000 seeds, 28.51% amylose content. This variety has 557 kg/rai. Three hundred and fifty panicles were selected for further selection. Hawm Kradang-Ngah rice seed was photoperiod sensitive variety, 159 cm high, blossoming about 15 February, clum straight, hard stems, 10 parnicles/hill, 23.03 gm/1,000 seeds, 22.69 % amylose content. The yield of this variety was 501 kilograms per rai. These rice varieties are still developed for the better rice yield.ศูนย์วิจัยข้าวปัตตานีเป็นหน่วยงานหลักของกรมการข้าวในการศึกษาข้อมูลและวางแผนการดำเนินงานพัฒนาข้าวในพื้นที่พิเศษ 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ภายใต้โครงการวิจัยและพัฒนาพันธุ์ข้าวภาคใต้ จากการศึกษาข้อมูลเพื่อกำหนดแผนพัฒนาดังกล่าว ได้มีการสำรวจข้อมูลพื้นที่และความต้องการพันธุ์ข้าวของเกษตรกร พบว่า เกษตรกรยังมีความต้องการใช้พันธุ์ข้าวพื้นเมืองถึง 75 เปอร์เซ็นต์ ศูนย์วิจัยข้าวปัตตานีจึงได้ดำเนินการศึกษาวิจัยเพื่อตอบสนองความต้องการพันธุ์ข้าวของเกษตรกรที่นิยมปลูกมากที่สุดในพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ จำนวน 2 สายพันธุ์ ได้แก่ ข้าวพันธุ์ซีบูกันตัง (PTNC09001) และข้าวพันธุ์หอมกระดังงา (PTNC09002-59) ทั้งนี้ได้ส่งตัวอย่างพันธุ์ข้าวทั้ง 2 สายพันธุ์ ดำเนินการศึกษาที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานีปี 2553 พบว่า ข้าวพันธุ์ซีบูกันตัง เป็นข้าวเจ้าไม่ไวต่อช่วงแสงอายุเก็บเกี่ยวประมาณ 135-140 วัน ความสูงประมาณ 108 เซนติเมตร ทรงกอตั้ง ลำต้นค่อนข้างแข็ง ลักษณะรวงแน่นปานกลาง จำนวนรวงต่อกอ 17 รวง รูปร่างเมล็ดปานกลาง น้ำหนักข้าวเปลือก 19.43 กรัมต่อ 1,000 เมล็ด มีปริมาณอมิโลส 28.51 เปอร์เซ็นต์ ได้ปลูกคัดเลือกพันธุ์ไว้จำนวน 350 กอ ผลผลิตเฉลี่ย 557 กิโลกรัมต่อไร่ ข้าวพันธุ์หอมกระดังงา เป็นข้าวเจ้าสีแดงไวต่อช่วงแสง ความสูงประมาณ 159 เซนติเมตร ออกดอกประมาณ 15 กุมภาพันธ์ ทรงกอตั้ง ลำต้นค่อนข้างแข็ง ลักษณะรวงค่อนข้างแน่น การแตกระแง้ถี่ จำนวนรวงต่อกอ 10 รวง เปลือกเมล็ดสีฟาง รูปร่างเมล็ดปานกลาง น้ำหนักข้าวเปลือก 23.03 กรัมต่อ 1,000 เมล็ด ปริมาณอมิโลส 22.69 เปอร์เซ็นต์ ผลผลิตเฉลี่ย 501 กิโลกรัมต่อไร่ และทั้ง 2 พันธุ์ จะดำเนินการตามขั้นตอนของการปรับปรุงพันธุ์ต่อไ
Effects of melamine and urea formaldehyde contamination in nile tilapia (Oreochromis niloticus) diets on growth performance, economic loss and toxicity appearance characteristic index
No full textA study was performed to evaluate the effects of melamine (Me) and urea formaldehyde (UF) combinations in diets on growth performance, and characterization of toxicity appearance. The combinations of three levels of Me and UF (0.5, 1.0 and 2.0%) were conducted with one control (no addition) in a completely randomized design (CRD). Four hundred and eighty mixed-sex fish with the initial weight of 9.67±0.03 g were assigned to 10 dietary treatments with 3 replications and fed for 6 weeks. No interaction was observed between Me and UF in this study. However, significant differences (P<0.05) in growth performance, feed efficiency and survival rate (SR) between the control and the fish fed with Me and UF combinations were observed. The body weight (BW) and body weight gain (BWG) linearly decreased while protein efficiency ratio (PER), feed conversion efficiency (FCE) and FCR were less efficient linearly (P<0.05) with the increasing levels of Me and UF combination, and were less efficient than the control (P<0.05). The SR and ELI as determined by PI showed significant linear decreases (P<0.05). A linear chronic pattern of appearance characteristic index of scale erosion, lesion and degeneration of viscera organs (liver, kidneys, spleen and ovary) was observed. Microscopic examinations of wet mount tissue and of histological changes of those tissue organs found them to be degenerated and damaged with numerous golden brown or transparent crystals. The crystals found provided evidence of strong correlation between the amounts and sizes of crystals, and the levels of Me and UF in diets. The results of this study indicated that the combinations of Me and UF in diets decreased growth performance, but increased economic loss index (ELI) and appearance characteristic of scale erosion and color change. The degeneration of tissue organs and crystals provided strong evidence in the prediction of Me and UF contamination in dietsการเสริมเมลามีนร่วมกับยูเรียฟอร์มัลดีไฮด์ชนิดละ 3 ระดับ (0.5, 1.0 และ 2.0%) ในอาหาร ต่อสมรรถนะการผลิตและลักษณะบ่งชี้ความเป็นพิษในปลานิล วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมที่ไม่เสริม ใช้ปลาคละเพศนำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 9.67±0.03 กรัม จำนวน 480 ตัว เลี้ยงเป็นเวลา 6 สัปดาห์ พบว่าไม่มีสหสัมพันธ์ (interaction) ร่วมระหว่างเมลามีนและยูเรียฟอร์มัลดีไฮด์ที่เสริมทั้งเมลามีนและยูเรียฟอร์มัลดีไฮด์ มีผลแบบเส้นตรง (P<0.05) ต่อการลดสมรรถนะการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการใช้อาหาร ลดอัตราการรอดตายต่ำกว่ากลุ่มควบคุม (P<0.05) และเพิ่มความสูญเสียทางเศรษฐกิจ (ELI) สูงกว่ากลุ่มควบคุม (P<0.05) โดยประเมินจากค่าดัชนีการผลิต (PI) ที่มีค่าลดต่ำลงแบบเส้นตรง (P<0.05) ตามระดับการเพิ่มของสารในอาหาร พบความผิดปกติของเกล็ดและสีของเกล็ดพบรอยโรคในอวัยวะภายใน เช่น ตับ ไต ม้าม และรังไข่ มีความเสียหายในระดับรุนแรง ตับและไต มีเลือดออก บวม ขยายใหญ่ มีลักษณะเปราะ ตับซีดไม่มีเลือด มีน้ำดีแผ่กระจาย ม้ามบวมโต มีสีผิดปกติ การตรวจสอบเนื้อเยื่อสดและทางจุลพยาธิวิทยา พบเนื้อเยื่อและโครงสร้างของเซลล์ถูกทำลายเสียหายอย่างรุนแรง พบผลึกสนำตาลและผลึกแวววาวสะท้อนแสงขนาดต่างๆ กระจายทั่วบริเวณที่เสียหาย ซึ่งขนาดและจำนวนของผลึกที่พบสัมพันธ์กับปริมาณของสารที่เสริมในอาหาร จากข้อมูลหลักฐานดังกล่าว สามารถใช้ในเป็นตัวบ่งชี้และทำนายการปนเปื้อนเมลามีนและยูเรียฟอร์มัลดีไฮด์ในอาหารได
Evaluation of morphological characters and genetic diversity in highland rice
No full textNinety-three samples of high land rice, “Bue Po Lo” variety from Mae Hong Son province and one sample of “Eto” variety from Chiang Rai province were evaluated for genetic diversity at Maejo University during June to December of 2012. Treatments were arranged in a Randomized Complete Block design with 2 replications. Cluster analysis of quality characters using NTSYS software was performed to construct dendrogram. The results found that sheath color, internode color, awn character, stem pattern, flag leaf pattern, panicle base pattern, stem vigor, secondary branch pattern, panicle pattern, panicle exertion and threshing were significantly different. While, leaf pubescence, ligule pattern and stigma color were not significantly different. Cluster analyses of “Bue Po Lo” were divided into 11 groups base on Jaccard’s coefficient. As well as, quantitative characters was performed using R software and found that days to flowering, plant height at harvesting, 100 seed weight and leaf length among samples were normally distributed with means of 124 days, 156 cm, 3.1 g, 65 cm and range from 112 to 133 days, 126 to 194 cm, 2.6 to 3.6 g, 37 to 84 cm respectively. However, leaf width, number of stem and ligule lengths were positively skewed distribution.จากการปลูกทดสอบประเมินความหลากหลายระหว่างประชากรข้าวนาที่สูงพันธุ์บือโป๊ะโละ จำนวน 93 ตัวอย่าง ที่เก็บรวบรวมมาจากจังหวัดแม่ฮ่องสอน และพันธุ์ข้าวอิโต 1 พันธุ์ที่เก็บรวบรวมจากดอยสะโง้ จังหวัดเชียงราย ณ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 วางแผนการทดลองแบบสุ่มในบล็อกสมบูรณ์ (Randomized Complete Block Design) 2 ซ้ำ ผลการทดลองพบว่า เมื่อนำลักษณะทางคุณภาพมาวิเคราะห์จัดกลุ่ม โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป NTSYS และนำค่าสัมประสิทธิ์ความเหมือน (Jaccard’s coefficient) ระหว่างประชากรมาสร้างเดนโดรแกรม พบว่า มีความหลากหลายในลักษณะสีกาบใบ สีปล้อง การมีหางข้าว ทรงกอ ลักษณะใบธง ลักษณะก้านรวง ความแข็งแรงของลำต้น การแตกระแง้ การจับกันของรวง การยืดคอรวงและการนวด แต่ไม่พบความหลากหลายของการมีขนบนแผ่นใบ ลักษณะลิ้นใบ และยอดเกสรตัวเมีย ซึ่งสามารถจัดกลุ่มย่อยได้ 11 กลุ่ม ส่วนลักษณะทางปริมาณ เมื่อนำมาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป R พบว่า ประชากรข้าวบือโป๊ะโละที่นำมาศึกษา อายุวันออกดอก ความสูงที่ระยะเก็บเกี่ยว น้ำหนักเฉลี่ย 100 เมล็ด และความยาวแผ่นใบ มีการกระจายตัวแบบปกติ มีค่าเฉลี่ย 124 วัน 156 เซนติเมตร 3.1 กรัม และ 65 เซนติเมตร มีค่าพิสัยอยู่ระหว่าง 112-133 วัน 126-194 เซนติเมตร 2.6-3.6 กรัม และ 37-84 เซนติเมตร ตามลำดับ ส่วนความกว้างแผ่นใบ จำนวนหน่อต่อกอ และความยาวลิ้นใบมีการกระจายตัวของลักษณะเบ้ขว
Hybrid rice seed production of Rice Department
No full textProject of hybrid rice seed production of Rice Department has been conducted in 8 main topic studies which were (1) panicle development of A lines and R lines for their synchronization in hybrid rice seed production, (2) A lines seed multiplication development, (3) B, and R lines seed multiplication development (4) F1 hybrid seed multiplication development (5) the suitable harvest time for F1 seed production, (6) storability of F1 seed and their parent, (7) economic cost, and (8) technology transfer for hybrid rice seed production. These experiments were carried on in Pathumthani Rice Research Center, Phitsanulok Rice Research Center, Suphanburi Rice Research Center, Prachinburi Rice Research Center in 2006-2013 in order to increase efficiency of hybrid rice seed production. It was found that there were difference in duration of panicle development among 5 A lines and 7 R lines and planting date. A lines showed quicker panicle development and emergence than R lines in all varieties. Therefore in planting plan of hybrid rice seed production, R lines must be planted before A lines. The rate of phyllochron interval on A lines main stem ranged from 5.0-5.6 days. The rate of phyllochron interval on R lines main stem ranged from 5.4-6.2 days. The total leaf number of A lines and R lines were in the range of 13.5-15.4 and 15.7-17.5 respectively. For hybrid rice seed production of PTT06001H, PTT06029H, PTT06008H and PTT06022H, R lines must be planted before A lines at average of 12, 11, 11, and 9 days respectively. Alternately, A lines were expected to plant when R lines were developed approximately 4.2, 4.0, 4.5 and 4.2 leaves. A line multiplication planting by transplanting machines with the ratio of A:B 6:2 showed 40% seed fertility which was similar to hand transplanting. The average yield of A, B and R lines were 200, 373 and 400 kg/rai respectively. The initial germination of A lines was 60% in 2011. Seed fertility of F1 hybrid rice was 30% and 47% in RDH1 and PTT06008H respectively. The initial germination of RDH1 and PTT06008H were 90 และ 89% respectively, after 3 month storage in room condition the seed became lower than 80%. The appropriate field maturity of RDH1 was 28 day after fertilization. Moreover it was found that RDH1 showed lower storability than PSL2 and PTT1. Seed storage in 15 ๐C condition showed longest storability. Economic cost of RDH1 was 20,419-23,566 baht/rai or 81,676-117,830 baht/ton/4-5 rai. Hybrid rice seed production technology was transferred to seed technicians, seed producers of rice research center and seed grower in farmer field in Pathumthani and Pichit Province. Rice department is able to produce F1 hybrid rice seed 2-3 ton/year.โครงการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสมของกรมการข้าว ดำเนินการตั้งแต่ปี 2549-2555 กิจกรรมที่ดำเนินประกอบด้วย 8 กิจกรรม ดังนี้ (1) การพัฒนาช่อดอกของสายพันธุ์เรณูเป็นหมัน (สายพันธุ์ A) และสายพันธุ์แก้การเป็นหมัน (สายพันธุ์ R) (2) การพัฒนาการผลิตและการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์สายพันธุ์เรณูเป็นหมัน ( A Line) (3) การพัฒนาการผลิตและการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์สายพันธุ์รักษาพันธุ์เรณูเป็นหมัน (B Line) และสายพันธุ์แก้ความเป็นหมัน (R Line) ในการผลิตข้าวลูกผสม พันธุ์กขผ1 (4) การพัฒนาการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม (F1 Seed) สายพันธุ์ดีเด่น (5) การสุกแก่ทางสรีระวิทยาและอายุเก็บเกี่ยวที่เหมาะสมในการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสมพันธุ์ (6) ความแข็งแรงและอายุการเก็บรักษาของเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม พันธุ์กขผ 1 (7) การศึกษาวิเคราะห์ผลทางด้านเศรษฐศาสตร์การผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสมสายพันธุ์ดีเด่น และ (8) การพัฒนาการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม (F1 Seed) พันธุ์กขผ1 เชิงพาณิชย์ พบว่าข้าวสายพันธุ์เรณูเป็นหมัน (สายพันธุ์ A) มีการพัฒนาช่อดอกและการโผล่ของช่อดอกเร็วกว่าสายพันธุ์แก้การเป็นหมัน (สายพันธุ์ R) ดังนั้นในการวางแผนการปลูก ต้องปลูกสายพันธุ์แก้การเป็นหมัน (สายพันธุ์ R) ก่อนสายพันธุ์เรณูเป็นหมัน (สายพันธุ์ A) อัตราการสร้างใบบนลำต้นหลักของสายพันธุ์เรณูเป็นหมัน (สายพันธุ์ A) มีค่าอยู่ในช่วง 5.0-5.6 วัน/ใบ อัตราการสร้างใบบนลำต้นหลักของสายพันธุ์แก้การเป็นหมัน (สายพันธุ์ R) มีค่าอยู่ในช่วง 5.4-6.2 วัน/ใบ จำนวนใบทั้งหมดบนต้นหลักของสายพันธุ์เรณูเป็นหมัน (สายพันธุ์ A) มีค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง 13.5-15.4 ใบ จำนวนใบทั้งหมดบนต้นหลักของสายพันธุ์แก้การเป็นหมัน (สายพันธุ์ R) มีค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง 15.7-17.5 ใบ การวางแผนการปลูกข้าวลูกผสมสายพันธุ์ดี 4 คู่ผสมคือ สายพันธุ์กขผ1, สายพันธุ์ PTT06029H, สายพันธุ์ PTT06008H และสายพันธุ์ PTT06022H ควรตกกล้าสายพันธุ์แก้การเป็นหมัน (สายพันธุ์ R) ซึ่งเป็นสายพันธุ์พ่อก่อนสายพันธุ์เรณูเป็นหมัน (สายพันธุ์ A) เป็นเวลา 12, 11, 11 และ 9 วัน ตามลำดับ หรือ ตกกล้าสายพันธุ์ A เมื่อสายพันธุ์ R สร้างใบ 4.4 4.0 4.5 และ 4.2 ใบ ตามลำดับ ข้าวลูกผสมสายพันธุ์ดีในประเทศไทย 4 คู่ผสม มีความแตกต่างของอุณหภูมิสะสม ตั้งแต่ตกกล้าถึงเริ่มออกรวงระหว่างสายพันธุ์ A และ R เฉลี่ยในช่วง 204.3-295.1 องศาเซลเซียส การผลิตและการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์สายพันธุ์เรณูเป็นหมัน ( A Line) ปลูกโดยใช้เครื่องปักดำ อัตราส่วนของแถว A:B 6:2 ได้ผลผลิตประมาณ 200 กิโลกรัมต่อไร่ การติดเมล็ด ประมาณ 40% ความงอกเริ่มต้นประมาณ 60% ระยะพักตัว 4 สัปดาห์ การผลิตและการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์สายพันธุ์รักษาพันธุ์เรณูเป็นหมัน (B Line) และสายพันธุ์แก้ความเป็นหมัน (R Line) ในการผลิตข้าวลูกผสมพันธุ์กขผ1 ทำการปลูกแบบพันธุ์คัดสายพันธุ์ IR79156B ได้ผลผลิต 373 กิโลกรัมต่อไร่ สายพันธุ์ JN43-1-5-5-1-3-1R ได้ผลผลิต 400 กิโลกรัมต่อไร่ ในการพัฒนาการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม (F1 Seed) สายพันธุ์ดีเด่นพันธุ์กขผ1 ติดเมล็ด 30% ส่วนสายพันธุ์ PTT06008H ติดเมล็ด 47% เมล็ดพันธุ์กขผ1 และ สายพันธุ์ PTT06008H ความงอกเริ่มต้น 90 และ 89% ตามลำดับอายุการเก็บรักษาประมาณ 3 เดือน จากนั้นความงอกต่ำกว่า 80% ด้านการสุกแก่ทางสรีระวิทยาและอายุเก็บเกี่ยวที่เหมาะสมในการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม พันธุ์กขผ1 ผลผลิตของข้าวลูกผสม พันธุ์กขผ1 เก็บเกี่ยวที่ 21 28 และ 35 วันหลังการผสม ได้ผลผลิตเมล็ดพันธุ์ 281 308 และ 261 กิโลกรัมต่อไร่ตามลำดับ และมีระยะพักตัว 8 7 และ 6 สัปดาห์ตามลำดับ ความงอกเริ่มต้น 87-88% พบน้ำหนักแห้งสูงสุดของข้าวลูกผสม พันธุ์กขผ1 ที่เก็บเกี่ยวหลังการผสม 28 วัน นอกจากนี้ พบว่าข้าวลูกผสม พันธุ์กขผ1 มี อายุการเก็บรักษาสั้นกว่าข้าวพันธุ์พิษณุโลก 2 และพันธุ์ปทุมธานี 1 การเก็บรักษาที่ อุณหภูมิ 15 องศาเซลเซียส มีอายุการเก็บรักษานานที่สุด ต้นทุนการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสมพันธุ์กขผ1 คิดเป็น 20,419-23,566 บาทต่อไร่ หรือ 81,676-117,830 บาทต่อตันต่อ 4-5 ไร่ ด้านการพัฒนาการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม (F1 Seed) พันธุ์กขผ1 เชิงพาณิชย์และการถ่ายทอดเทคโนโลยี ปี 2552-2555 จัดอบรมเจ้าหน้าที่ผลิตเมล็ดพันธุ์เรื่องการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม จำนวน 3 ครั้ง จัดทำแปลงสาธิตการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวที่แปลงเกษตรกร จำนวน 3 แห่ง คือ จังหวัดปทุมธานี 2 แห่ง ได้ผลผลิต 355 กิโลกรัมต่อไร่ การติดเมล็ดประมาณ 45% และที่จังหวัดพิจิตร 1 แห่ง จัดงานวันสาธิตการผลิตข้าวลูกผสมที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี 1 ครั้ง ปัจจุบันกรมการข้าวมีการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวลูกผสม ตามมาตรฐานเมล็ดพันธุ์ชั้นพันธุ์หลัก ปีละประมาณ 2-3 ตั
Diversity and community structure of arthropods in upland rice ecosystem of Ban Had district, Khon Kaen province, Thailand
No full textThe research studies an arthropod community in upland rice ecosystem at farmers’ field in Ban Had District, Khon Kaen Province, Northeast Thailand, was conducted during May to October 2011. Samples were
collected using light traps, yellow sticky traps, sweep nets and visual observation methods. A total of 7,195 individual
arthropods from 160 species were recorded in this study. Among the sampling methods, 140 species were recorded using light trap, followed by 108, 58 and 30 species collected by using yellow sticky trap, sweep net and visual observation, respectively. The arthropod community of this studies constituted of four guilds as phytophagous,
predator, parasitoid and scavenger. The predator (60.93 % of total individuals and 47.17% of total species) was the most abundant group followed by phytophagous (30.72 % of total individuals and 33.33% of total species),scavenger (7.39 % of total individuals and 15.09% of total species) and parasitoids (0.95% total individuals and 4.40% of total species). Among the arthropod species diversity found in upland rice ecosystem, the highest number of insect species belonged to order Coleoptera, especially dominated by phytophagous beetles in family Scarabaeidae and predator in families Staphylinidae, Carabidae and Coccinellidae. The second highest insect recorded belonged to orders Homoptera and Hemiptera of phytophagous dominated by rice pest leafhoppers and planthoppers in the families Cicadellidae, Delphacidae and predators in family Miridae. The third insect group was order Hymenoptera consisting parasitoid and scavenger groups, dominated by families Braconidae and Formicidae. In terms of community structure of different rice growth stage, higher number of predators and phytophagous were recorded at vegetative stage than reproductive and ripening stage of crop growth. In conclusion, arthropods diversity in upland rice field ecosystem had diverse taxonomic groups and functional groups of predators and phytophagous insects were the most abundant and predominant guild in this studyการศึกษาประชากรของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในระบบนิเวศข้าวไร่ในพื้นที่เกษตรกร อ.บ้านแฮด จ.ขอนแก่น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึง ตุลาคม 2554 โดยเก็บตัวอย่างแมลงด้วยกับดักแสงไฟ กับดักกาวสีเหลือง สวิงโฉบ และ วิธีการสำรวจด้วยตาเปล่า ในการศึกษาครั้งนี้พบจำนวนสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังทั้งหมด 160 ชนิด 7,195 ตัว ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ได้จากกับดักแสงไฟทั้งหมด 140 ชนิด กับดักกาวสีเหลือง 108 ชนิด สวิงโฉบ 58 ชนิด และวิธีการเดินสำรวจด้วยตาเปล่า 30 ชนิด จากการศึกษานี้พบประชากรของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังประกอบ ด้วย 4 กลุ่ม คือกลุ่มกินพืชเป็นอาหาร ตัวห้ำ ตัวเบียน และกินซากพืชซากสัตว์เป็นอาหาร โดยพบกลุ่มแมลงตัวห้ำมากที่สุด (60.93% ของจำนวนตัวรวม และ 47.17% ของจำนวนชนิดรวมทั้งหมด) กลุ่มกินพืชเป็นอาหาร (30.72%ของจำนวนตัวรวม และ 33.33% ของจำนวนชนิดรวมทั้งหมด),กลุ่มกินซากพืชซากสัตว์ (7.39% ของจำนวนตัวรวม และ 15.09% ของจำนวนชนิดรวมทั้งหมด) และกลุ่มตัวเบียน (0.95% ของจำนวนตัวรวม และ 4.40% ของจำนวนชนิดรวมทั้งหมด)ตามลำดับ ชนิดของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่พบในระบบนิเวศข้าวไร่สูงสุด คือ กลุ่มที่ 1 อันดับ Coleoptera โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วงที่กินพืชเป็นอาหาร วงค์ Scarabaeidae กลุ่มแมลงตัวห้ำ วงค์ Staphylinidae Carabidae และ Coccinellidae กลุ่มที่ 2 อันดับ Homoptera และ Hemiptera พบแมลงศัตรูข้าวที่สำคัญ ได้แก่เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล วงค์ Delphacidae และเพลี้ยจักจั่น วงค์ Cicadellidae และกลุ่มแมลงตัวห้ำ วงค์ Miridae กลุ่มที่ 3 อันดับ Hymenoptera ประกอบด้วย แมลงตัวเบียน และ กลุ่มกินซากพืชซากสัตว์เป็นอาหาร โดยพบวงค์ที่สำคัญได้แก่ วงค์ Braconidae และ Formicidae ส่วนโครงสร้างประชากรของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังของระยะการเจริญเติบโตของข้าวที่แตกต่างกันพบกลุ่มแมลงและจำนวนที่ต่างกัน ซึ่งกลุ่มตัวห้ำและกลุ่มกินพืชเป็นอาหารพบในระยะข้าวแตกกอมากกว่าระยะข้าวตั้งท้องและระยะข้าวสุกแก่ ดังนั้นสรุปได้ว่าความหลากหลายของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในระบบนิเวศข้าวไร่มีจำนวนชนิดและความหลากหลายของการอยู่ร่วมกันของแมลงตัวห้ำและกลุ่มแมลงกินพืชเป็นอาหารเป็นกลุ่มแมลงที่มีมากและเป็นตัวสำคัญของระบบนิเว