Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Pa-yah Leum Gaeng: Miracle of Thai traditional rice
No full textThis activity was carried out during 2009 – 2012 under the project on research and development of upland rice for the upper Northeastern Thailand by KKN_RRC, CPA_RRC, SKN_RRC, UDN_RRC, NRM_RRC, NKI_RRC and UBN_RRC. Ten accessions of Pa-yah Leum Gaeng collected from farmers’ fields and 1,458 other upland rice accessions from the NRGB were evaluated for their adaptation and farmers acceptance on agronomic characteristics, grain quality and eating quality. The selected Pa-yah Leum Gaeng are glutinous upland rice with erected plant type, moderately strong stem and long-slender leaf with light green color. The internode color is yellow. The flowering date is about September 20th. The average number of panicles per hill is 9 – 10 while an average yield is 357 kg/rai. The hull color is straw and the grain shape is thick and bold. Grain length : width : thickness is 7-8 mm: 2.9 mm: 2.1 mm. Cooked rice is soft texture with strong aroma. Promising characters are that cooked brown rice is very good taste with high protein content (8.16 g). The selected accession is short duration maturity and blast resistant (blast score was 2-3) Currently, this selected accession is being processed for varietal release. The newly released Pa-yah Leum Gaeng will be recommended to seed grower groups in Nam Nao district, Phetchabun and in Ban Haet district, Khon Kaen.การดำเนินงานโครงการวิจัยและพัฒนาข้าวไร่ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน ในปี 2552-2555 โดยศูนย์วิจัยข้าวขอนแก่น ศูนย์วิจัยข้าวชุมแพ ศูนย์วิจัยข้าวสกลนคร ศูนย์วิจัยข้าวอุดรธานี ศูนย์วิจัยข้าวนครราชสีมา ศูนย์วิจัยข้าวหนองคาย และศูนย์วิจัยข้าวอุบลราชธานี ได้ปลูกศึกษาลักษณะทางการเกษตรพันธุ์ข้าวไร่ที่รวบรวมจากแปลงเกษตรกรที่ปลูกพันธุ์ข้าวพญาลืมแกง (10 ตัวอย่างพันธุ์) และข้าวไร่จากแหล่งต่างๆ และจากธนาคารเชื้อพันธุ์ข้าว (1,458 พันธุ์/สายพันธุ์) คัดเลือกเฉพาะพันธุ์ที่มีลักษณะของข้าวพันธุ์พญาลืมแกงที่เกษตรกรต้องการ รวมทั้งประเมินการปรับตัวและการยอมรับของเกษตรกร ในลักษณะทางการเกษตร คุณภาพเมล็ดและการหุงต้มและรับประทาน สามารถคัดเลือกข้าวไร่พันธุ์พญาลืมแกงที่มีลักษณะประจำพันธุ์ คือ เป็นข้าวไร่ข้าวเหนียว ทรงกอตั้ง ปล้องสีเหลือง ใบสีเขียวอ่อน ยาวเรียว ออกดอกประมาณวันที่ 20 กันยายน ลำต้นค่อนข้างแข็ง จำนวนรวงต่อกอ 9-10 รวง ผลผลิตประมาณ
357 กิโลกรัมต่อไร่ เปลือกเมล็ดสีฟาง รูปร่างเมล็ดใหญ่อ้วนป้อม ยาว 7-8 มิลลิเมตร กว้าง 2.9 มิลลิเมตร หนา 2.1 มิลลิเมตร ข้าวนึ่งสุกนุ่ม มีกลิ่นหอมมาก ลักษณะเด่น คือ หากรับประทานแบบข้าวกล้องข้าวเหนียวจะมีรสชาติอร่อยมาก มีโปรตีนสูง (8.16 กรัม) อายุเบาและต้านทานต่อโรคไหม้ดี (ระดับคะแนน 2-3) ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการรวบรวมข้อมูล เพื่อขอรับรองและแนะนำพันธุ์ให้กับกลุ่มเกษตรกรผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวพญาลืมแกง ที่อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ และบ้านวังหว้า อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่
Extending storability of foundation seed in hermatic condition (Cocoon)
No full textเมล็ดพันธุ์หลักที่ผลิตโดยศูนย์วิจัยข้าวของกรมการข้าวในแต่ละฤดูกาลผลิต บางครั้งประสบปัญหาเกี่ยวกับคุณภาพของเมล็ดพันธุ์ภายหลังการเก็บรักษา เช่น การเสื่อมความงอก เป็นต้น การยืดอายุการเก็บรักษาเพื่อให้เมล็ดพันธุ์ดังกล่าวยังคงมีคุณภาพที่ดี จึงมีความจำเป็นต้องศึกษา ประโยชน์ของงานวิจัยเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์ภายในศูนย์วิจัยแล้ว นอกจากนั้น ยังสามารถใช้เป็นแนวทางในการสำรองเมล็ดพันธุ์เพื่อใช้ในยามฉุกเฉิน เช่น การเกิดภัยพิบัติต่างๆ และสามารถนำไปปรับใช้ให้กับกลุ่มเกษตรกรได้ในอนาคต โดยทำการศึกษาที่ศูนย์วิจัยข้าวเชียงราย ตั้งแต่เดือน มีนาคม 2555 ถึงเดือน กุมภาพันธ์ 2556 วางแผนการทดลองแบบ Split plot design ใน 2 กรรมวิธี จำนวน 4 ซ้ำ ได้แก่ กรรมวิธีที่ 1 การเก็บรักษาในสภาพควบคุมอากาศและความชื้นในระดับการค้า (Cocoon) และ กรรมวิธีที่ 2 การเก็บรักษาในสภาพปกติที่ไม่มีการควบคุมอากาศและความชื้น (Control) ใช้ข้าวพันธุ์หลักพันธุ์พิษณุโลก 2 วิธีการคือ หลังจากทำความสะอาดและลดความชื้นในเมล็ดจนต่ำกว่า 12 เปอร์เซ็นต์แล้ว ใส่กระสอบป่าน กรรมวิธีละ 3,600 กิโลกรัม บรรจุในกรรมวิธีข้างต้น เก็บรักษาระยะเวลา 12 เดือน ทุกๆ เดือน สุ่มตัวอย่าง บันทึกการเปลี่ยนแปลงของปริมาณก๊าซออกซิเจน ความชื้นของเมล็ดพันธุ์ การทำลายของแมลง และความงอก พบว่า ปริมาณเปอร์เซ็นต์ออกซิเจน ซึ่งวัดเฉพาะในกรรมวิธีที่ 1 ใน 5 เดือนแรกมีค่าเปลี่ยนแปลงคือลดลงอย่างเห็นได้ชัด เดือนที่ 6-9 มีค่าต่ำ ไม่เปลี่ยนแปลงและค่อนข้างคงที่ แต่หลังจากนั้น Cocoon มีการรั่ว ปริมาณออกซิเจนจึงไม่สามารถสรุปได้ สำหรับเปอร์เซ็นต์ความชื้น ทั้ง 2 กรรมวิธีมีทิศทางการเปลี่ยนแปลงไปในทางเดียวกัน คือใน 2-3 เดือนแรกลดลงค่อนข้างชัดเจน หลังจากนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โดยมีแนวโน้มลดลง แต่ตลอดระยะเวลาการเก็บรักษา เปอร์เซ็นต์ความชื้นเฉลี่ยของกรรมวิธีที่ 2 สูงกว่ากรรมวิธีที่ 1 เล็กน้อย ไม่พบการทำลายของแมลงในกรรมวิธีที่ 1 แต่ในกรรมวิธีที่ 2 พบตั้งแต่ระยะแรกของการเก็บรักษาโดยมีการทำลายเล็กน้อยใน 4 เดือนแรก หลังจากนั้นจะเพิ่มมากขึ้นตามระยะเวลาการเก็บรักษา ซึ่งสูงสุดในเดือนที่ 9 เมื่อนำเมล็ดไปทดสอบความงอก พบว่ากรรมวิธีที่ 1 ทั้ง 12 เดือนเปอร์เซ็นต์ความงอกยังคงสูงกว่าร้อยละ 80 คืออยู่ระหว่าง 83-97 แต่ในกรรมวิธีที่ 2 การเก็บรักษาใน 8 เดือนแรก ความงอกอยู่ระหว่าง 82-98 เปอร์เซ็นต์ แต่หลังจากนั้นเปอร์เซ็นต์ความงอกจะลดลงจนต่ำกว่ามาตรฐา
Comparisons of acylated steryl glucosides in brown and pre-germinated brown rice and grain color
No full textAcylated Steryl Glucosides (ASGs) are unsaponified matters that are ubiquitously distributed in edible plant sources, for example barley, maize and brown rice. ASGs in pre-germinated brown rice have reported to improve insulin activity and blood glucose control mechanisms in the diabetic condition through the activation of insulin like growth factor 1 (IGF-1) and increasing of IGF-1 production. Recently, the medical studies confirm that dietary intake of brown and pre-germinated brown rice is useful for alleviating symptoms of both diabetes and pre-diabetes. To improve the functional dietary intake of Thai rice, identification of ASGs in seven varieties, namely: Khao Dawk Mali 105, PTT1, RD31, Sang Yod, RD6, Niaw Dam Chum Pae and Niaw Dam Maw, brown and pre-germinated Thai rice varieties were carried out. First, Brown and pre-germinated rice were analyzed to search for ASGs using GC-MS to identify the sterol moieties and free fatty acids. We found that in as Campesterol, Stigmasterol, ß - Sitosterol, Cycloartenol and 2 4- Methylene cycloartanol were identified in brown rice and pre-germinated brown rice verities. Later, using LC-ESI-MS to screen the ASGs compounds from the extracted rice samples and using LC-MS-MS to identify ASGs chemical structure. The result of this study found that the two ASGS as Sitosteryl-(6’-o-palmityl)-ß-D-glucoside and Campesteryl- (6’-o-palmityl)- ß-D-glucoside were identified in all pre-germinated rice samples and in brown rice varieties from different growing areas. In addition, three new ASGs compounds viz. Stigmasteryl- (6’-o-palmityl)- ß-D-glucoside, ß-sitosteryl-(6’-o-linoleoyl)- ß-D-glucoside and Campesteryl- (6’-o-linoleoyl)-ß-D-glucoside were identified in brown and pre-germinated rice. Differences in quantities of ASGs compounds may be affected by growing locations and rice varieties.กลุ่มสาร Acylated steryl glucosides (ASGs) เป็นสารกลุ่ม unsaponified matters ที่พบในธัญพืช เช่น ถั่วเหลือง, ข้าวสาลี, และข้าวกล้อง การศึกษาก่อนหน้านี้พบว่าสาร ASGs ที่พบในข้าวกล้องงอกในจัดเป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเป็นทั้งสารต้านอนุมูลอิสระและสารช่วยประสิทธิภาพการทำงานของ ß-cells ในตับอ่อน โดยช่วยในการทำงานของ insulin like growth factor 1 (IGF-1) และช่วยเพิ่มการผลิต IGF-1 ซึ่งเป็นช่วยการทำงานของอินซูลินและการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด โดยเฉพาะในผู้ป่วยโรคเบาหวาน ดังนั้น การบริโภคข้าวกล้องงอก อาจช่วยลดความรุนแรงของอาการของผู้ป่วยโรคเบาหวานหรือกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานได้ การศึกษานี้ ได้ทำการศึกษาสาร ASGs ในตัวอย่างข้าวกล้องและข้าวกล้องงอกของข้าว 7 สายพันธุ์ ได้แก่ พันธุ์ปทุมธานี 1 ขาวดอกมะลิ 105 กข31 สังข์หยด กข6 เหนียวดำชุมแพ และเหนียวดำหมอ เพื่อพัฒนาศักยภาพทางโภชนบำบัดในพันธุ์ข้าว เนื่องจากสาร ASGs มีโครงสร้างประกอบด้วย กลุ่มสาร sterol, free fatty acid และน้ำตาลกลูโคส ผลการศึกษาโดยใช้ Gas chromatography–mass spectrometry (GC-MS) พบสารกลุ่ม Free fatty acid 3 ชนิด ได้แก่ palmitic acid, linoleic acid, oleic acid และกลุ่ม Sterol 5 ชนิด ได้แก่ Campesterol, Stigmasterol, ß-Sitosterol, Cycloartenol และ 24-Methylene cycloartanol ในตัวอย่างข้าวกล้องและข้าวกล้องงอก และทำการยืนยันมวลโมเลกุลสาร ASGs โดย Liquid chromatography electrospray ionization mass spectrometry (LC-ESI/MS) และทำการยืนยันโครงสร้างโมเลกุลสาร ASGs โดย Liquid chromatography mass spectrometry-mass spectrometry (LC-MS/MS) พบว่าสารกลุ่ม ASGs ที่พบในตัวอย่างข้าวมีทั้งสิ้น 5 ชนิด โดยมี 2 ชนิด คือ Stiosteryl -(6’-o-pamityl)-ß-D-glucoside และ Campesteryl- (6’-o-pamityl)-ß-D-glucoside ที่สามารถพบในข้าวกล้องบางพันธุ์และข้าวกล้องงอกทุกพันธุ์ และมี 3 ชนิด ที่พบเฉพาะในข้าวกล้องงอก คือ Stigmasteryl-(6’-o-palmityl)-ß-D-glucoside, ß-sitosteryl-(6’-o-linoleoyl)-ß-D-glucoside และ Campesteryl-(6’-o-linoleoyl)-ß-D-glucoside เมื่อศึกษาเปรียบเทียบปริมาณกลุ่มสาร ASGs พบว่าความงอกไม่ส่งผลต่อปริมาณสาร แต่พันธุ์และแหล่งปลูกมีผลต่อปริมาณสารที่พบในตัวอย่างข้าวกล้องและข้าวกล้องงอ
Using of zeolite drying beads for rice seed drying
No full textSeed drying to suitable moisture content during harvesting immediately and storage is a key factor to maintain a long-shelf life. The purpose of this research was to use the zeolite drying beads to dry rice seeds var. Phitsanulok 2 (PSL2) and Ayutthaya 1 (AYT1) to target moisture content at 6 % and 12 %. Three experiments were carried out at Prachinburi Rice Research Center during April 2012- January 2013. Rice seeds with the different initial moisture content were blended with three beads to seed ratios at 30oC, 40oC and ambient temperature. The results revealed that rice seed moisture content could be reduced to the target moisture content which depended on variety, initial moisture content, the bead-to-seed ratio, drying temperature and drying period. Seed moisture content was 3.2 % by blending rice seed var. PSL2 with the zeolite drying beads 3 times to seed ratio for 48 hour at 40oC. Seed moisture content were 5.1- 7.7 % and germination were 88-93 % when rice seeds var. PSL2 were kept in aluminium foil bag at ambient temperature for 8 months after drying with zeolite bead for 24 hour at ambient temperature. Seed moisture content of rice seed var. AYT1 could not be reached to 6 % by blending with zeolite drying beads 2 times to seed ratio for 24 hour at ambient temperature.การลดความชื้นเมล็ดพันธุ์ให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมในระยะเก็บเกี่ยวและเก็บรักษามีความสำคัญต่ออายุการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อใช้เม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ในการลดความชื้นของเมล็ดพันธุ์ข้าวพันธุ์พิษณุโลก 2 และ อยุธยา 1 ให้เหลือความชื้น 12% และ 6% ดำเนินการทดลองที่ศูนย์วิจัยข้าวปราจีนบุรี จำนวน 3 การทดลอง ระหว่างเดือนเมษายน 2555- มกราคม 2556 โดยนำเมล็ดพันธุ์ข้าวที่มีความชื้นเริ่มต้นต่างกันมาลดความชื้นด้วยเม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ 3 อัตราที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส 40 องศาเซลเซียส และ อุณหภูมิห้อง ผลการวิจัยพบว่าเม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์สามารถลดความชื้นของเมล็ดพันธุ์ข้าวให้อยู่ในระดับที่ต้องการขึ้นอยู่กับ พันธุ์ข้าว ความชื้นเริ่มต้น อัตราเม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ต่อเมล็ดพันธุ์ อุณหภูมิและระยะเวลาในการลดความชื้น การใช้เม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ สามารถลดความชื้นข้าวพันธุ์พิษณุโลก 2
ให้เหลือ 3.2% เมื่อลดความชื้นด้วยเม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ อัตรา 3 เท่าของอัตราคำนวณโดยน้ำหนัก ที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 48 ชั่วโมง เมล็ดพันธุ์ข้าวพิษณุโลก 2 ที่เก็บรักษาในถุงอลูมิเนียมฟอยด์ เป็นเวลา 8 เดือน ในสภาพอุณหภูมิห้อง หลังจากลดความชื้นด้วยเม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ สามารถรักษาความชื้นให้อยู่ระหว่าง 5.1- 7.7% โดยมีความงอกอยู่ระหว่าง 88-93% ส่วนพันธุ์ข้าวอยุธยา 1 พบว่าการใช้เม็ดดูดความชื้นซีโอไลท์ 2 เท่าของอัตราคำนวณโดยน้ำหนัก ที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ไม่สามารถลดความชื้นให้เหลือ 6
Comparative study on pork quality and shelf life color of pork carcass
No full textThe objectives of this study were to determined the variation of quality and shelf life color of pork carcass as affected by leg shackling. Six Largewhite barrows (130 kg) were slaugtered and one side of hind leg was shackled before exsanguination. The carcasses were splitted to two sides (shackled vs non-shackled) and carcass pH at loin and ham were recorded every 1 h for 4 h postmortem. Pork carcasses were aged for 9 days and loin samples were collected to determine for shear force and shelf life color everyday for 7 days. The result showed that pH at loin (Longissimus dorsi muscle) and Ham (Gluteus medius muscle) were similar between shackled and non-shackled side (P>0.05). The shear force of loin samples were similar between treatments. The color (L*,a*,b*, color saturation and hue angle) of meat samples showed no significantly differrence between shackled and non-shackled (P>0.05). Base on this study, it could be concluded that the leg shackled and non-shackled had no effect on muscle pH, shear force value and shelf life color of meat.การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบถึงผลของการตรึงขาหลังสุกรในขั้นตอนการฆ่าต่อคุณภาพของเนื้อและลักษณะปรากฏของสีระหว่างการเก็บรักษา โดยใช้สุกรลาจน์ไวน์จำนวน 6 ตัว น้ำหนักเฉลี่ย 130 กก. ในขั้นตอน
การฆ่ามีการตรึงขาของสุกรข้างหนึ่ง (shackled) และขาอีกข้างหนึ่งปล่อยอิสระ (non-shackled) บันทึกค่าความเป็น
กรด-ด่างเนื้อสันนอก (loin) และเนื้อสะโพก (ham) ทุกๆ 1 ชั่วโมงภายหลังการฆ่าตลอดระยะเวลา 4 ชั่วโมง ทำการบ่มซากสุกรนาน 9 วัน ก่อนเก็บตัวอย่างเนื้อสันนอกเพื่อวิเคราะห์ถึงค่าแรงตัดผ่านเนื้อและลักษณะปรากฎของสี (L*,a*,b*, color saturation and hue angle) ทุกๆ 1 วันเป็นเวลา 7 วัน จากผลการทดลองพบว่าผลของการตรึงขาสุกรในขั้นตอนการฆ่าไม่ส่งผลต่อค่าความเป็นกรด-ด่าง แรงตัดผ่านเนื้อและลักษณะปรากฎของสีในระหว่างการเก็บรักษา (P>0.05
Meat quality of mountainous and white Lamphun cattle compared to brahman crossbred
No full textThe study was conducted to investigate the meat quality of Mountainous and White Lamphun cattle compared to Brahman crossbred. Twenty four cattle with the average age of 4 years old, and raised under natural grazing conditions were used in the experiment in a completely randomized design. The result found that Longissimus dorsi of Mountainous beef had lower (P < 0.05) maximum shear force value (51.8 N) and higher (P < 0.05) soluble collagen content (0.317 g/100g meat) compared to Brahman crossbred (55.0 N and 0.261 g/100g meat) and White Lamphun beef (58.8 N and 0.270 g/100g meat). Moreover, the insoluble and total collagen content of Mountainous beef was lower than (0.869 and 1.19 g/100g meat) Brahman crossbred (0.950 and 1.21 g/100g meat) and white Lamphun beef (1.18 and 1.45 g/100g meat; P < 0.05). This suggested that the Mountainous beef was tenderer than the Brahman crossbred and White Lamphun beef. However, the water holding capacity and sensory evaluation were not statistically significant different (P > 0.05) among these beef. In conclusion, with the tenderness quality the Mountainous beef can be considered as the alternative beef for consumer.การศึกษาคุณภาพเนื้อของโคดอย และโคขาวลำพูน เปรียบเทียบกับเนื้อโคลูกผสมบราห์มัน ที่เลี้ยงแบบปล่อยตามธรรมชาติ อายุเฉลี่ย 4 ปี จำนวน 24 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (completely Randomized Design, CRD) พบว่าเนื้อสันนอกของโคดอยมีค่าแรงตัดผ่านต่ำที่สุด (51.8 N; P < 0.05) และปริมาณคอลลาเจนที่ละลายได้สูงกว่า (0.317 g/100g meat; P < 0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับโคลูกผสมบราห์มัน (55.0 N และ 0.261 g/100g meat) และโคขาวลำพูน (58.8 N และ 0.270 g/100g meat ) นอกจากนี้ปริมาณคอลลาเจนที่ไม่ละลายและคอลลาเจนทั้งหมดของโคดอยมีค่าต่ำกว่า (0.869 และ 1.19 g/100g meat) โคลูกผสมบราห์มัน (0.950 และ 1.21 g/100 g meat) และโคขาวลำพูน (1.18 และ 1.45 g/100 g meat; P < 0.05) ในขณะที่ค่าความสามารถในการอุ้มน้ำของเนื้อ และการประเมินทางประสาทสัมผัส มีค่าไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P > 0.05) ดังนั้นเนื้อโคดอยจึงเป็นเนื้อทางเลือกสำหรับผู้บริโภคได้ เพราะมีความนุ่มสูงกว่
The study on single cell protein production from pineapple peelby Saccharomyces cerevisiae and Bacillus subtilis for development as animal feedstuff
No full textThis experiment was conducted to study on single cell protein production from pineapple peel by Sacharomyces cerevisiae and Bacillus subtilis as animal feedstuff. The experimental design was 4 x 3 factorial in CRD experiment with two factors. The factor A was comprised fermented period (0, 15, 30 and 45 day). While, the factor B was comprised of type of microorganism (Sacharomyces cerevisiae, Bacillus subtilis and Sacharomyces cerevisiae combined with Bacillus subtilis). The results showed that interaction between factor A and Factor B on incubation pH 3.88-4.16, temperature 28.62-29.78 C and yield 11.22-16.94 % were highly significantly (P<0.01). For nutrients composition, the group was fermented Sacharomyces cerevisiae combined with Bacillus subtilis showed higher crude protein than single of microbial group. Optimum of period at days 30 showed that crude protein 10.80 percent was significant (P<0.01) and protein digestibility with pepsin enzyme 61.99 percent was significant (P>0.05)การทดลองนี้ศึกษาการผลิตโปรตีนเซลล์เดียว (single cell protein) จากเปลือกสับปะรดด้วยการหมักร่วมกับยีสต์ (Saccharomyces cerevisiae) และบาซิลัสซัสติลิส (Bacillus subtilis) เพื่อพัฒนาเป็นอาหารสัตว์ โดยใช้แผนการทดลองแบบ 4 x 3 factorial in CRD แบ่งเป็น 2 ปัจจัยได้แก่ ปัจจัย A คือ ช่วงเวลาที่ใช้ในการหมัก 0, 15, 30 และ 45 วัน ปัจจัย B คือ ชนิดของเชื้อที่ใช้ในการหมักยีสต์ บาซิลัสซัสติลิส และเชื้อผสมระหว่างยีสต์ร่วมกับบาซิลัสซัสติลิส ผลการทดลองพบว่า มีอิทธิพลร่วมของทั้งสองปัจจัยต่อสภาพการหมัก pH 3.88-4.16 อุณหภูมิ 28.62-29.78 C และเปอร์เซ็นต์ผลผลิต 11.22-16.94 อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) เมื่อทำการวิเคราะห์ค่าโภชนะของ single cell protein จากเปลือกสับปะรด พบว่าการใช้เชื้อเชื้อผสมระหว่างยีสต์ร่วมกับบาซิลัสซัสติลิสจะให้ค่าโปรตีนในผลิตภัณฑ์สูงกว่าเชื้อแบบเดี่ยว (P<0.01) และระยะเวลาในการหมักที่ 30 วันจะให้ค่าโปรตีน 10.80 % แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) โดยค่าโปรตีนที่ได้นั้นจะมีความสามารถในการย่อยได้ด้วยเอมไซม์เปปซินเท่ากับ 61.99 % (P>0.05
ผลของระดับกากน้ำตาลและแอมโมเนียมซัลเฟตต่อการผลิตไขมันในเซลล์ยีสต์ Trichosporon asahii
No full textThe objective of present study was to examine the effect of molasses and ammonium sulfate concentration on intracellular lipid accumulation by Trichosporon asahii. Nine culture media with different concentration of molasses (M,%) and ammonium sulfate (N,g/l) includings M8N0.5, M8N1.0, M8N1.5, M12N0.5, M12N1.0, M12N1.5, M16N0.5, M16N1.0 and M16N1.5 were randomly assigned in completely randomized design (CRD). Five milliliter of inoculums was transferred in 45 ml of media and incubated at 30oC with shaking at 160 rpm for 6 days. Results illustrated that lipid content was higher when T. asahii was cultured in the medium M12N0.5. This indicated that medium M12N0.5 was suitable for producing single cell oil for use as fat supplement in animal dietการทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบระดับความเข้มข้นของกากน้ำตาลและแอมโมเนียมซัลเฟตต่อปริมาณการสะสมไขมันในเซลล์ยีสต์ Trichosporon asahii โดยใช้แผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ ปัจจัยการทดลองคืออาหารเลี้ยงเชื้อ 9 สูตรที่มีระดับกากน้ำตาล (M,%) และแอมโมเนียมซัลเฟต (N,g/l) แตกต่างกันดังนี้ M8N0.5, M8N1.0, M8N1.5, M12N0.5, M12N1.0,M12N1.5, M16N0.5, M16N1.0 และ M16N1.5. เพาะเลี้ยงเชื้อโดยใช้กล้าเชื้อเริ่มต้น 10% บ่มแบบเขย่าที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส ที่ 150 รอบต่อนาที เป็นเวลา 6 วัน ผลการทดลองพบว่าการใช้สูตรอาหาร M12N0.5 ปริมาณการสะสมไขมันในเซลล์สูงสุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) ซึ่งความเข้มข้นของกากน้ำตาลและ แอมโมเนียมซัลเฟตระดับนี้จะนำไปใช้เพื่อการผลิตน้ำมันเซลล์เดียวสำหรับเป็นแหล่งไขมันเสริมในอาหารโคนมต่อไ
Effect of herbicide application on weed control efficiency and yield of rice cv. KDML 105 under dry-direct seeded condition
No full textWeeds play an important role in decreasing yield in dry-direct seeded rice. However, using herbicide could effectively control weed and help increase rice yield. The objective of this research was to investigate the
effect of herbicide application on weed control and rice yield in dry-direct seeded paddy field. The experiment was conducted at a farmer’s field, Khon Kaen province, from June to November of 2012 with the use of rice variety KDML 105. The nine treatments were 1) no weeding, 2) hand weeding, 3) oxadiazon, 4) oxadiargyl, 5) oxyfluorfen, 6) pendimethalin, 7) butachor/propanil, 8) clomazone and 9) bispyribac-sodium. The rates of herbicide application of treatments 3-9 were 120.0, 40.0, 28.2, 198.0, 175.0, 38.4 and 4.0 g ai/rai, respectively, The results revealed that
oxadiazon, oxadiargyl, butachor/propanil, bispyribac-sodium, clomazone, pendimethalin and oxyfluorfen wereslightly to moderately toxic to rice. In addition, oxadiazon, oxyfluorfen, butachlor/propanil gave weed control at good level. Oxyfluorfen, bispyribac-sodium and oxadiagyl gave lower weed dry weights which were not significantly
different from the hand weeding treatment at 60 day after sowing. The effect of herbicide application on rice yield revealed that oxadiazon, oxyfluorfen, oxadiargyl, pendimethalin, butachor/propanil gave high yields which were not significantly different from the hand weeding treatment as grain yields were 501, 471, 434, 424 and 412 kg/rai, respectively, but significantly different from the no weeding treatment which gave the lowest grain yield of 286 kg/rai. The results of the study indicates that oxadiazon and oxyfluorfen can be recommended to the farmers to control weeds in dry-direct seeded rice due to their contribution to high rice yields and efficiencies in weed control.วัชพืชเป็นปัญหาหนึ่งที่ทำให้ผลผลิตข้าวในนาหว่านข้าวแห้งลดลง ซึ่งการใช้สารกำจัดวัชพืชน่าจะเป็นวิธีที่สามารถลดปริมาณวัชพืช และควบคุมวัชพืชได้อย่างมีประสิทธิภาพ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ เพื่อศึกษาผลของการใช้สารกำจัดวัชพืชชนิดต่างๆ ต่อการควบคุมวัชพืช และผลผลิตข้าวในสภาพนาหว่านข้าวแห้ง ดำเนินการวิจัยที่แปลงเกษตรกร จังหวัดขอนแก่น ในช่วงเดือนมิถุนายน ถึงเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2555 ปลูกข้าวพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 ศึกษาวิธีการกำจัดวัชพืช 9 กรรมวิธี คือ กรรมวิธีที่ไม่กำจัดวัชพืช, กำจัดวัชพืชด้วยมือ, การใช้สาร oxadiazon, oxadiargyl, oxyfluorfen, pendimethalin, butachor/propanil, clomazone และ bispyribac-sodium อัตรา 120.0, 40.0, 28.2, 198.0, 175.0, 38.4 และ 4.0 กรัมของสารออกฤทธิ์ต่อไร่ ตามลำดับ ผลการทดลอง พบว่า สาร oxadiazon, oxadiargyl, butachor/propanil, bispyribac-sodium, clomazone, pendimethalin และ oxyfluorfen เป็นพิษต่อข้าวเพียงเล็กน้อย ถึงระดับปานกลาง และ สารกำจัดวัชพืช oxadiazon, oxyfluorfen และ butachlor/propanil สามารถควบคุมวัชพืชทุกประเภทได้ในระดับดี ส่วนกรรมวิธีกำจัดวัชพืชที่มีแนวโน้มทำให้น้ำหนักแห้งของวัชพืชน้อยที่สุดในระยะ 60 วันหลังหว่านข้าว คือ กรรมวิธีที่ใช้ สาร oxyfluorfen, bispyribac-sodium และ oxadiagyl ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติกับกรรมวิธีที่กำจัดวัชพืชด้วยมือ จากผลการใช้สารกำจัดวัชพืชต่อผลผลิต พบว่า กรรมวิธีที่ใช้สารกำจัดวัชพืชที่ให้ผลผลิตข้าวสูงคือ การใช้สาร oxadiazon, oxyfluorfen, oxadiargyl, pendimethalin และ butachor/propanil ซึ่งไม่แตกต่างทางสถิติกับกรรมวิธีที่กำจัดวัชพืชด้วยมือ โดยให้ผลผลิตข้าว 501, 471, 434, 424 และ 412 กก. ต่อไร่ ตามลำดับ ซึ่งแตกต่างกับกรรมวิธีที่ไม่กำจัดวัชพืชที่ให้ผลผลิตต่ำเพียง 286 กก. ต่อไร่ จากการศึกษานี้ สารกำจัดวัชพืชที่แนะนำให้เกษตรกรใช้ควบคุมวัชพืชในนาหว่านข้าวแห้ง คือ สาร oxadiazon ละ oxyfluorfen เพราะให้ผลผลิตสูงและควบคุมวัชพืชได้ด
Effects of osmopriming with chemicals on changes in hybrid tomato seed quality
No full textThe objective of this study was to investigatethe effects of osmopriming method with different chemicals on changes in quality of hybrid tomato seeds. The experiment was conducted at the Seed Quality Testing Laboratory Seed Processing Plant, Faculty of Agriculture, KhonKaen University. The tomato seeds were soaked in water plus PEG 6000 (-1.5 MPa) in combination with KNO3 (1% and 2%), KH2PO4 (1% and 2%) and vitamin C (1% and 2%) at 15°C for 5 days. After priming process, seed moisture content was subsequently reduced to their initial by therotating modified air seed dryer machine (Model KKU 40-2). Then, seed quality of primed seeds was tested quality. The results showed that primed seeds with PEG 6000 (-1.5 MPa)with vitamin C 2% had the highest germination percentage and speed of germination under laboratory and greenhouseconditions.การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของเมล็ดพันธุ์มะเขือเทศลูกผสมโดยการทำosmoprimingด้วยสารเคมีชนิดต่างๆ โดยดำเนินการทดลอง ณ ห้องปฏิบัติการเมล็ดพันธุ์ โรงงานปรับปรุงสภาพเมล็ดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยการทำ osmoprimingด้วย PEG 6000 (-1.5 MPa) ร่วมกับ KNO3 (1% และ 2%), KH2PO4 (1% และ 2%) และ vitamin C (1% และ 2%) ควบคุมอุณหภูมิที่ 15 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 5 วัน หลังจากนั้นนำเมล็ดมาลดความชื้นให้ใกล้เคียงกับความชื้นตั้งต้น ด้วยเครื่องลดความชื้นแบบลมแห้ง และการหมุนเหวี่ยง รุ่น KKU 40-2 แล้วนำเมล็ดมาตรวจสอบคุณภาพเมล็ดพันธุ์ในลักษณะต่างๆ คือ ความงอก และความเร็วในการงอก ผลการทดลองพบว่า การทำ osmoprimingร่วมกับวิตามินซี 2% ทำให้ความงอก และความเร็วในการงอกของมะเขือเทศสูงที่สุดเมื่อเพาะเมล็ดในสภาพห้องปฏิบัติการและสภาพเรือนทดลอ