Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effects of seed pelleting of small corn seed with phosphorus and potassium on seed quality, seedling growth and yield
No full textThe objectives of this research were to investigate effects of seed pelleting of small corn seed with phosphorus and potassium on seed quality and seedling growth. The experiment was conducted in Complete Randomized Design (CRD) at Seed Quality Test Laboratory of Seed Processing Plant, Faculty of Agriculture, Khon Kaen University. The SPP033 hybrid corn was used for 4 replications and 6 treatments. T1) large-seed (unpelleting: size 20/64 in diameter screen) T2) small-seed (unpelleting: size 14/64 in diameter screen) T3) small seed pelleted with bentonite and charcoal and Hydroxylpropyl methylcellulose (HPMC) (P1) T4) small seed pelleted with P1 and
phosphorus 0.070 mg. and potassium 0.644 mg./1 kg. of seed T5) small seed pelleted with P1 and phosphorus 0.144 mg. and potassium 1.280 mg./1 kg. of seed T6) small seed pelleted with P1 and phosphorus 0.280 mg. and potassium 0.576 mg./1 kg. of seed. The result indicated that the pelleted seed with T5 had the highest germination percentage and speed of seed germination when tested under both laboratory and greenhouse conditions but were not significantly statistic from non pelleting large seed and small seed. At the seedling growth stage found that the pelleted seed with T5 had fully expansion from the first leaf to the fourth leaf that faster than other treatments. Moreover, the pelleted seeds with T5 had higher plant height than those from other treatments at 21 day after planting. For yield, it was found treatment 5 had highest yield of 1,624.7 kg./rai but was not significantly different form yield of non pelleting large seed and small seed.การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพอกเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดไร่ขนาดเล็ก ด้วยฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม ที่มีต่อคุณภาพเมล็ดพันธุ์ การเจริญเติบโตของต้นกล้า และผลผลิต โดยดำเนินการทดลองที่ห้องปฏิบัติการเทคโนโลยีเมล็ดพันธุ์ โรงงานปรับปรุงสภาพเมล็ดพันธุ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยทำการทดลองกับข้าวโพดไร่ลูกผสมพันธุ์ SPP033 วางแผนการทดลองแบบ Complete Randomized Design (CRD) จำนวน 4 ซ้ำ มีกรรมวิธีที่ทดลอง 6 กรรมวิธี คือ T1) เมล็ดขนาดใหญ่ (ค้างอยู่บนตะแกรงขนาด 20/64 นิ้ว) T2) เมล็ดขนาดเล็ก (เส้นผ่าศูนย์กลาง 14/64 นิ้ว) T3) เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดไร่ขนาดเล็กพอกด้วย bentonite+charcoal ร่วมกับวัสดุประสานคือ Hydroxyl Propyl Methylcellulose (HPMC) (สูตร P1) T4) พอกด้วยสูตร P1+ฟอสฟอรัส 0.070 มิลลิกรัม และโพแทสเซียม 0.644 กรัม/เมล็ดพันธุ์ 1 กิโลกรัม T5) พอกด้วยสูตร P1+ฟอสฟอรัส 0.140 มิลลิกรัม และโพแทสเซียม 1.280 กรัม/เมล็ดพันธุ์ 1 กิโลกรัม และ T6) พอกด้วยสูตร P1+ฟอสฟอรัส 0.028 มิลลิกรัม และโพแทสเซียม 2.576 กรัม/เมล็ดพันธุ์ 1 กิโลกรัม ผลการทดลอง พบว่า เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดไร่ขนาดเล็กพอกด้วยสูตร T5 มีความงอกและความเร็วในการงอกเมื่อเพาะในห้องปฏิบัติการและในสภาพไร่สูงที่สุด แต่ไม่แตกต่างจากเมล็ดพันธุ์ขนาดใหญ่และเมล็ดพันธุ์ขนาดเล็กที่ไม่ผ่านการพอก การเจริญเติบโตของต้นกล้า พบว่าเมล็ดพันธุ์ขนาดเล็กที่พอกด้วยสูตร T5 มีการคลี่บานของใบที่ 1-4 เร็วกว่าทุกกรรมวิธี และมีความสูงของต้นกล้าที่ 21 วันหลังปลูกสูงกว่าทุกกรรมวิธี และผลผลิต พบว่ากรรมวิธีที่5 มีผลผลิตสูงที่สุด คือ 1,624.7 กิโลกรัม/ไร่ และมีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่งกับเมล็ดพันธุ์ขนาดใหญ่และเมล็ดพันธุ์ขนาดเล็กที่ไม่ผ่านการพอ
[Effects of seed pelleting with Gibberellin and indole-3-butyric acid of virginia tobacco seed on seed quality]
No full textTobacco seeds are very small. This causes difficulty in sowing and resulted in uneven seelings.This experiment aimed to study types and concentrations of hormones for proportion of pelleting tobacco seeds. The experiment was conducted at laboratory of seed quality testing section, Seed Processing Plant, Faculty of Agriculture, Khon Kaen University. The Virginia tobacco seeds were pelleted with pumice, fillers material at the rate 150 g and used hydroxypropyl methylcellulose (HPMC) with concentrations 4 percent by weight as binder material. Two types of hormones, Gibberellin (GA) and Indoie-3-butyric acid (IBA) with four different rates 1, 2, 3, and 4 ml per 3 g of tobacco seeds were used. The tobacco seeds were pelleted by pellet-machine model SKK10. The results were shown that, pelleted seeds with hormone GA at the rate of 3 ml had the highest germination percentage and speed of germination of 98 percent and 14.05 plants per day, respectively and this was significantly different from unpelleted seed. Exposed pelleted seeds to aging condition showed that pelleted seeds with hormone GA at the rate of 3 ml had the highest of germination and speed of germination compared toother pelleting methods.เมล็ดพันธุ์ยาสูบเป็นเมล็ดพันธุ์พืชที่มีขนาดเล็กมาก จึงส่งผลให้เกิดความยุ่งยากต่อการเพาะปลูก ต้นกล้าที่งอกจึงมีขนาดเล็กและไม่มีความสม่ำเสมอ ดังนั้น การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาชนิดและอัตราส่วนของฮอร์โมนที่เหมาะสมสำหรับการพอกเมล็ดพันธุ์ยาสูบ โดยทำการทดลองที่ห้องปฏิบัติการวิทยาการเมล็ดพันธุ์ อาคารปรับปรุงสภาพเมล็ดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยนำเมล็ดยาสูบพันธุ์เวอร์จิเนียร์ มาพอกด้วยวัสดุพอกคือ Pumice อัตรา 150 กรัม และใช้ hydroxypropyl methylcellulose (HPMC) ความเข้มข้น 4 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักเป็นวัสดุประสานพอกเมล็ดร่วมกับฮอร์โมนพืช 2 ชนิด คือ Gibberellin (GA) และ Indoie-3-butyric acid (IBA) ฮอร์โมนแต่ละชนิดใช้ความเข้มข้นต่างกัน 4 ระดับ คือ 1, 2, 3 และ 4 มิลลิลิตรต่อเมล็ดพันธุ์ยาสูบ 3 กรัม ทำการพอกเมล็ดยาสูบด้วยเครื่องพอกเมล็ดพันธุ์รุ่น SKK10 ซึ่งผลการศึกษาพบว่าการพอกเมล็ดยาสูบร่วมกับฮอร์โมน GA อัตรา 3 มิลลิลิตร ทำให้เมล็ดมีความงอกและความเร็วในการงอกดีที่สุด 98 เปอร์เซ็นต์ และ 14.05 ต้นต่อวัน ตามลำดับเมื่อตรวจสอบในสภาพห้องปฏิบัติการมีความแตกต่างกันทางสถิติกับเมล็ดพันธุ์ที่ไม่ได้พอก การตรวจสอบคุณภาพเมล็ดพันธุ์หลังการเร่งอายุ พบว่าเมล็ดพันธุ์ที่พอกด้วยฮอร์โมน GA อัตรา 3 มิลลิลิตร มีความงอกและความเร็วในการงอกในสภาพห้องปฏิบัติการและสภาพเรือนทดลองดีกว่าเมล็ดพันธุ์ที่พอกด้วยวิธีอื่น
Technical efficiency of Khao Dawk Mali 105 rice production in Roi-Et province
No full textThe objectives of this study were to study the efficiency of input factors for Khao Dawk Mali (KDML) 105 production, and estimate the technical efficiency score of rice production in Roi-Et province. The data used in this study was the cross-section data from famers who grew KDML 105 rice with broadcasting technique in Roi-Et province during 2012/13 crop year. The data was collected using the procedure of purposive sampling by choose highest number of farmers who grew KDWL 105 and found the soil group no 17 and 22 in the same area together with random sampling method. The sample consisted of those who grew KDML 105 rice on soil group no 17 and 22. There were 40 samples for each soil group totalling 80 samples. The result of Cobb-Douglas production function revealed that factors significantly affecting the KDML 105 rice were amount of seed, amount of fertilizer and dummy variable of soil group. The estimate result was also found that the rice production in Roi-Et province was decreasing return to scale. The estimate result of technical efficiency revealed that framers on soil group no 22 exhibited lower technical efficiency level than famers on soil group no 17 by 6.01 percent. This revealed that farmers on soil group no 17 used factors of production more efficiently than farmers on soil group no 22. This group of farmers should be the target for implement developing intensive extension services. Further research is required in-depth interview from best practices reference group for analysis what is characteristic system and how to have high technical efficiency.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของปัจจัยการผลิต และวัดประสิทธิภาพการผลิตเชิงเทคนิคของการผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 โดยข้อมูลที่ใช้เป็นข้อมูลภาคตัดขวางจากการผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 จังหวัดร้อยเอ็ด ปีการเพาะปลูก 2555/56 นาหว่าน การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงโดยเลือกอำเภอที่ปลูกข้าวขาวดอกมะลิ 105 และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่กลุ่มชุดดินที่ 17 และ 22 มากที่สุด ร่วมกับการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายประกอบด้วยเกษตรกรที่ปลูกข้าวขาวดอกมะลิ 105 ในกลุ่มชุดดินที่ 17 และ 22 จำนวนกลุ่มละ 40 ตัวอย่าง รวม 80 ตัวอย่าง ผลการวิเคราะห์สมการการผลิตแบบ
Cobb-Douglas พบว่า ปริมาณเมล็ดพันธุ์ ปริมาณปุ๋ยเคมี และตัวแปรดัมมี่ คือ กลุ่มชุดดิน สามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของผลผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อพิจารณาผลตอบแทนต่อขนาดการผลิต พบว่าเท่ากับ 0.8386 ซึ่งอยู่ในระยะผลตอบแทนต่อขนาดลดลง และผลการวัดประสิทธิภาพการผลิตเชิงเทคนิค พบว่า เกษตรกรในกลุ่ม
ชุดดินที่ 22 มีระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิคต่ำกว่าเกษตรกรกลุ่มชุดดินที่ 17 ร้อยละ 6.01แสดงว่าเกษตรกรในกลุ่มชุดดินที่ 17 มีการใช้ปัจจัยการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าเกษตรกรกลุ่มชุดดินที่ 22 ดังนั้นเกษตรกรกลุ่มนี้เป็นกลุ่มเป้าหมายในการส่งเสริมพัฒนานโยบายการเกษตรต่อไป ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมโดยทำการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มเกษตรกรที่มีระดับประสิทธิภาพการผลิตเชิงเทคนิคสูง (Best Pratices) มาเป็นกลุ่มอ้างอิงเพื่อวิเคราะห์ว่าเกษตรกลุ่มนี้มีระบบลักษณะการผลิตข้าวอย่างไรจึงสามารถผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 ได้อย่างมีประสิทธิภาพการผลิตสู
Pathumthani 1 rice improvement for submergence tolerance, bacterial blight and brown planthopper resistance by marker-assisted selection
No full textPathumthani 1 is an aromatic non-glutinous and photoperiod insensitive rice. Its yield potential is up to 800-900 kg/rai under suitable fertilizer usage and cultural practices. Average yield on farm trail was damaged by flooding, brown planthopper and bacterial blight about 20 to 50 percent. Improvement of Pathumthani 1 for submergence tolerance, bacterial blight and brown planthopper resistance using molecular marker is one approach to solve this problem. This project was carried out under the commitment between the Rice Department and the Gene Discovery Unit of Kasetsart University. The experiments were divided into two parts, first part was crossing Pathumthani 1 and Pinkaset 1 to introduce bacterial blight resistance gene including Xa21, xa5 and xa33. The BC1F1 progenies of 216 samples were screened for Xa21 gene with PB7/PB8 maker and 74 samples were shown heterozygous genotype. Selected heterozygous samples were then screened with PA xa5 maker for xa5 gene and 48 samples were obtained. Stepped samples were further screened for xa33 with RM5509 and RM7243 markers and 25 samples were found to have Xa21, xa5 and xa33 genotype. Rice Gene Discovery Unit, Kasetsart University Kampangsan, Kampangsan, Nakhonpatom, 73140 Tel. 034-355195 The second part was crossing KDML105-Plus III (pyramid gene Sub1, qBph6, qBph12, Xa21 ) and KDML105-BPH (plus Bph3RH gene) to introduce submergence tolerance and brown planthopper resistance. The F1 plants containing 17 samples were screened with R10783Indel marker for Sub1 gene and RM586 and SSR24 markers for Bph3 gene. The results showed that all samples were heterozygous genotype for both genes.ข้าวพันธุ์ปทุมธานี 1 เป็นพันธุ์ข้าวไม่ไวต่อช่วงแสงที่เกษตรกรนิยมปลูกพันธุ์หนึ่ง ในพื้นที่นาชลประทาน เนื่องจากให้ผลผลิตสูง มีศักยภาพการให้ผลผลิตได้ 800-900 กิโลกรัมต่อไร่ แต่ในสภาพที่ไม่เหมาะสม เช่น น้ำท่วมหรือแล้ง การระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล และการระบาดของโรคขอบใบแห้ง ทำให้ผลผลิตข้าวพันธุ์ปทุมธานี 1 ลดลง ประมาณ 20-50 เปอร์เซ็นต์ การพัฒนาพันธุ์ข้าวปทุมธานี 1 ให้ทนต่อน้ำท่วมฉับพลัน ต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลและโรคขอบใบแห้ง โดยใช้เครื่องหมายโมเลกุลในการคัดเลือก เป็นการพัฒนาพันธุ์ข้าวปทุมธานีที่มีลักษณะทางการเกษตรและคุณภาพดีอยู่แล้วให้มียีนทนต่อน้ำท่วมฉับพลัน ต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลและโรคขอบใบแห้ง ซึ่งสามารถคัดเลือกต้นที่มีลักษณะดังกล่าวได้อย่างแม่นยำและทำได้รวดเร็วสามารถคัดเลือกได้ตั้งแต่ข้าวอยู่ในระยะต้นกล้า โครงการดังกล่าวเป็นโครงการภายใต้ความร่วมมือของกรมการข้าวและหน่วยปฏิบัติการค้นหาและใช้ประโยชน์ยีนข้าว ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ โดยแบ่งการดำเนินงานออกเป็นสองชุด ชุดการผสมที่ 1 เป็นการผสมระหว่างพันธุ์ปทุมธานี 1 เป็นพันธุ์แม่และพันธุ์ปิ่นเกษตร 1 ที่มียีนต้านทานโรคขอบใบแห้งเป็นพันธุ์พ่อ เพื่อให้ได้ลูกที่มีคุณลักษณะเหมือนพันธุ์ปทุมธานี 1 และมียีนที่ต้านทานต่อโรคขอบใบแห้ง ได้ต้นข้าวชั่วรุ่น BC1F1 จำนวน 216 ตัวอย่าง นำมาคัดเลือกต้นที่มียีน Xa21, xa5 และ xa33 พบว่าเมื่อตรวจสอบด้วยเครื่องหมายโมเลกุล PB7/PB8 เพื่อหายีน Xa21 ที่จีโนไทป์อยู่ในสภาพ heterozygous มีจำนวน 74 ตัวอย่าง ตัวอย่างที่มียีน xa5 เมื่อตรวจสอบด้วยเครื่องหมายโมเลกุล PA xa5 ที่จีโนไทป์อยู่ในสภาพ heterozygous มีจำนวน 48 ตัวอย่าง และตัวอย่างที่มียีน xa33 เมื่อตรวจสอบด้วยเครื่องหมายโมเลกุล RM5509 และ RM7243 ที่จีโนไทป์อยู่ในสภาพ heterozygous มีจำนวน 25 ตัวอย่าง สำหรับชุดการผสมที่สองเป็นการผสมระหว่างพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105-Plus III เป็นพันธุ์แม่และพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105-BPH เป็นพันธุ์พ่อ ปลูกให้ได้ต้นรุ่น F1 แล้วตรวจสอบจีโนไทป์ด้วยเครื่องหมายโมเลกุล R10783Indel เพื่อหาต้นที่มียีน Sub1 และเครื่องหมายโมเลกุล RM586 และ SSR24 เพื่อตรวจหาต้นที่มียีน Bph3 พบว่าต้นตัวอย่างชั่วรุ่น F1 จำนวน 17 ต้น มียีน Sub1 และยีน Bph3 เป็น heterozygous ทุกต้
Sequence Tagged Sites (STSs) marker for bacterial blight resistance gene survey in Thai local rice cultivars from the National Rice Seed Storage Laboratory for Genetic Resources
No full textBacterial blight (BB) disease of rice, caused by Xanthomonas oryzae pv. oryzae (Xoo), is one of the most serious diseases in all major rice-growing areas of Thailand. The most effective approach to control BB is the use of resistant varieties. However, the selection pressure from the usage of resistant cultivars may result in mutation of the pathogen population to overcome the resistance genes. Therefore, using genetic resources conferring different resistance genes are more advantage in rice improvement. The aim of this research was to survey and screen BB resistance genes in Thai local rice varieties from the National Rice Seed Storage Laboratory for Genetic Resources to gain more genetic diversity for resistance. In this study, the Thai Local rice cultivars were screened for bacterial blight reaction against Xoo. One hundred fourteen cultivars were tested in greenhouse at Ubonratchathani Rice Research Center on wet season 2009. There were 3, 93 and 18 of the total tested cultivars showing highly resistant (HR), resistant (R) and moderately resistant(MR) to BB respectively. Then, all Thai local cultivars showed resistance to BB were analyzed with molecular markers including PASAxA5F1/R1 and PASAxA5F2/R2, STSBB7_6F/R, STSBB13_8F/R and STSBB21_11F/R which are linked to xa5, Xa7, xa13 and Xa21 gene respectively. Forty-eight cultivars such as Khao Pong Kai and Puang Ngern having Xa7 gene were identified. Nine cultivars like Pra Than Bahn Tung and Khao Luang were found Xa21 gene. Interestingly, five cultivars consist of Leuang 11, Loi Khao, Rootj ampia, Look Daeng Pattani and Leuang Yai, were found both Xa7 and Xa21 gene.โรคขอบใบแห้งของข้าว (Bacterial blight) เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Xanthomonas oryzae pv. oryzae (Xoo) พบระบาดรุนแรงและทำความเสียหายในแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญทุกภาคของประเทศไทย การใช้พันธุ์ต้านทานโรคขอบใบแห้งเป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม เชื้อสาเหตุโรคสามารถเข้าทำลายพันธุ์ต้านทานได้ เนื่องจากการกลายพันธุ์ของเชื้อทำให้ได้สายพันธุ์เชื้อใหม่ๆ ที่เข้าทำลายยีนต้านทานได้ ดังนั้นการปรับปรุงพันธุ์ข้าวให้ต้านทานต่อโรคขอบใบแห้งจึงจำเป็นต้องหาแหล่งพันธุกรรมยีนต้านทานโรคที่หลากหลายมาใช้ในการปรับปรุงพันธุ์ การใช้เครื่องหมายโมเลกุลที่วางตำแหน่งอยู่ใกล้กับยีนต้านทานโรคขอบใบแห้งมาคัดเลือกหาแหล่งพันธุกรรมยีนต้านทานที่หลากหลายต่อโรคขอบใบแห้ง จะช่วยในการปรับปรุงพันธุ์ข้าวให้มีความต้านทานต่อโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและคัดเลือกข้าวพันธุ์พื้นเมืองไทยในศูนย์ปฏิบัติการและเก็บเมล็ดเชื้อพันธุ์ข้าวแห่งชาติที่มียีนต้านทานต่อโรคขอบใบแห้ง ที่หลากหลายสำหรับใช้ในงานปรับปรุงพันธุ์ข้าว ดำเนินการคัดเลือกพันธุ์ข้าวต้านทานต่อโรคขอบใบแห้งในสภาพเรือนทดลอง ที่ศูนย์วิจัยข้าวอุบลราชธานี ฤดูปลูกปี 2552 จำนวน 114 พันธุ์ ผลการทดลองพบว่าข้าวพันธุ์พื้นเมืองไทยแสดงปฏิกิริยาต้านทานต่อโรคขอบใบแห้ง ระดับ HR จำนวน 3 พันธุ์ ระดับ R จำนวน 93 พันธุ์ และ ระดับ MR จำนวน 18 พันธุ์ หลังจากนั้นนำข้าวพันธุ์พื้นเมืองไทยที่แสดงปฏิกิริยาความต้านทานทุกพันธุ์ (HR, R และ MR) มาวิเคราะห์หายีนต้านทานต่อโรคขอบใบแห้งโดยการใช้เครื่องหมายโมเลกุล PASAxA5F1/R1 and PASAxA5F2/R2, STSXa7_6F/R, STSBB13_8F/R และ STSBB21_11F/R ซึ่งวางตำแหน่งใกล้กับยีน xa5, Xa7, xa13 และ Xa21 ผลการวิเคราะห์ พบข้าวพื้นเมืองไทย จำนวน 48 พันธุ์ที่ตรวจพบยีนต้านทาน Xa7 เช่น พันธุ์ขาวโป่งไคร้ และพวงเงิน พบข้าว จำนวน 9 พันธุ์ที่ตรวจพบยีนต้านทาน Xa21 เช่น ประทานบ้านทุ่ง และ ขาวหลวง นอกจากนี้ยังตรวจพบยีนต้านทานทั้ง 2 ยีน คือ Xa7 และ Xa21 ในข้าวจำนวน 5 พันธุ์ ได้แก่ ข้าวพันธุ์เหลือง 11 ลอยขาว รูจจำเปี๊ยะ ลูกแดงปัตตานี และ เหลืองใหญ
Physicochemical properties of Pathum Thani 1 and Khao Dawk Mali 105 rice during storage
No full textPaddy storage may cause considerable losses and changes in quality of rice. The objective of this study is to determine changes in some physical and chemical properties of rice grains during storage. The experiment was conducted at Pathumthani Rice Research Center during May 2012 – February 2014. PTT1 variety was used for dry season, and KDML105 for wet season. Samples were taken and stored in 2 kg woven plastic sack at room temperature. The PTT1 and KDML105 samples were stored for 12 months. Changes in the physical and chemical properties of rice grains were observed. The paddy samples increased in percentage of head rice, yellow grains and fat acidity, while whiteness of milled rice decreased. But amylose content and percentage of total milled rice were not affected by duration of paddy storage. The changes in both PTT1 and KDML105 were in a corresponding manner.การเก็บรักษาข้าวหลังเก็บเกี่ยว เป็นกระบวนการหนึ่งที่อาจก่อให้เกิดความสูญเสียด้านปริมาณและการเปลี่ยนแปลงคุณภาพข้าว การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางเคมีฟิสิกส์บางลักษณะของข้าวระหว่างการเก็บรักษา โดยกลุ่มข้าวอมิโลสต่ำฤดูนาปรังใช้พันธุ์ปทุมธานี 1 และกลุ่มข้าวอมิโลสต่ำฤดูนาปีใช้พันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 ดำเนินการที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี โดยสุ่มตัวอย่างข้าวเปลือกใส่ถุงพลาสติกสาน ขนาด 2 กิโลกรัม เริ่มเก็บรักษาข้าวปทุมธานี 1 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2555 – พฤษภาคม 2556 นาน 12 เดือน และเก็บรักษาข้าวขาวดอกมะลิ 105 ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2556 – กุมภาพันธ์ 2557 นาน 12 เดือน เก็บรักษาในสภาพอุณหภูมิห้อง บันทึกการเปลี่ยนแปลงคุณภาพข้าวทางกายภาพและเคมีทุกเดือน พบว่า มีการเปลี่ยนแปลงสมบัติทั้งทางกายภาพและเคมีในระหว่างการเก็บรักษา ได้แก่ ปริมาณข้าวเต็มเมล็ดและต้นข้าวเพิ่มขึ้น ข้าวสารมีสีเข้มขึ้น ปริมาณข้าวเมล็ดเหลืองเพิ่มขึ้น ค่าความเป็นกรดของไขมันเพิ่มขึ้น ส่วนปริมาณอมิโลส และปริมาณข้าวสารรวม ไม่ได้รับผลกระทบจากระยะเวลาการเก็บรักษา การเปลี่ยนแปลงนี้สอดคล้องกันทั้งในข้าวพันธุ์ปทุมธานี 1 และพันธุ์ขาวดอกมะลิ 10
Glycemic index of brown rice and pre-germinated brown rice
No full textGlycemic index (GI) is the indexing of the glycemic response of available carbohydrate from food. GI is measured by blood glucose levels over 2 hours after took food compared with same amount of carbohydrate. Depend on GI, Food can be classified into 3 types which are High- (GI≥70), medium- (GI= 56-69) and low-glycemic-index (GI≤55). The recent studies already shown that consumption of Low-glycemic-index can decrease risk of developing diabetes, cardiovascular disease, colon and breast cancer. In this study, Identification of GI in 3 varieties of pre-germinated brown rice and 1 variety of brown rice, namely: Khao Dawk Mali 105, RD6 and Sang Yod were carried out. To determine the effect of different foods on the blood glucose and Insulin, pre-germinated brown rice, brown rice and sugars were fed to 11 patients who have type 2 diabetes syndrome. Blood glucose and Insulin levels were measured at 0, 30, 60, 90 and 120 min and expressed as a percentage of the area under the glucose and Insulin response curve. This study found that GI of pre-germinated brown rice Khao Dawk Mali 105, RD6 Sang Yod and Sang Yod brown rice were 66.00, 71.4, 65.4, and 64.0 respectively. The result of II were 95.2, 99.8, 87.4 and 80.9 respectively. These results indicated that Amylose content, dietary fiber and amount of carbohydrate in each food may affect GI and II of food.ค่าดัชนีน้ำตาล (GI) เป็นค่าบ่งชี้คุณภาพของคาร์โบไฮเดรต โดยวัดจากการถูกย่อยและดูดซึมในร่างกายมนุษย์ทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มขึ้น ในช่วงเวลา 2 ชั่วโมง โดยเปรียบเทียบกับปริมาณคาร์โบไฮเดรตมาตรฐาน และได้มีการแบ่งอาหารตามค่าดัชนีน้ำตาล ได้เป็น 3 ชนิดคือ ค่าดัชนีน้ำตาลสูง (GI≥70) ค่าดัชนีน้ำตาลปานกลาง (GI = 56-69) และค่าดัชนีน้ำตาลต่ำ (GI≤55) การบริโภคอาหารที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำอย่างสม่ำเสมอ สามารถลดความเสี่ยงของโรคอ้วน มะเร็งลำไส้ และมะเร็งบริเวณทรวงอกได้ การศึกษาครั้งนี้ ใช้ข้าวกล้องงอก 3 พันธุ์ได้แก่ ขาวดอกมะลิ 105 กข6 สังข์หยดพัทลุง และข้าวกล้องสังข์หยดพัทลุง ทำการศึกษาในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 จำนวน 11 คน โดยการเจาะเลือดกลุ่มตัวอย่างเปรียบเทียบค่าระดับน้ำตาลและอินซูลินในเลือดเฉลี่ยระหว่างเวลา 0,30,60,120,180 และ 240 นาที หลังจากนั้นนำมาสร้างกราฟ เพื่อหาพื้นที่ใต้กราฟ แล้วนำมาคำนวณหาค่า GI และหาค่าดัชนีอินซูลิน (II) เพื่อใช้ยืนยันความถูกต้องของค่า จากการศึกษาพบว่าข้าวกล้องงอกขาวดอกมะลิ 105 กข6 สังข์หยด และ ข้าวกล้องสังข์หยดมีค่า GI เท่ากับ 66.0, 71.4, 65.4 และ 64.0 และค่า II เท่ากับ 95.2, 99.8, 87.4 และ 80.9 ตามลำดับ จากผลที่ได้ กล่าวได้ว่า ปริมาณอมิโลส เยื่อใยอาหาร และคาร์โบไฮเดรต ในตัวอย่างอาหารมีผลต่อค่า GI ของอาหารชนิดนั้น
A genome-wide transcriptome analysis reveals the differentially expressed genes (DEGs) in panicle of hybrids and parents
No full textNext Generation Sequencing (NGS): SOLiD System Sequencing Platform was applied to investigate the whole transcriptome of two hybrids (PTT06001H; H1 and PTT06008H: H2), two paternal lines (CK81; P1 and CK120; P2), and maternal line (IR79156; M). The data sets were aligned against the reference, precisely, the total numbers of the individual rice panicles sample aligned with Nipponbare ranking from the highest were as follows, P2 (9,747,077 reads), H1 (7,386,061 reads) , P1 (5,361,077 reads) , H2 (5,196,982 reads), and M (2,244,306 reads), respectively. The differentially expressed genes (DEGs) were identified and found that 2902, 1604, 3168, 3068, 1171, and 3031 genes were up-regulated (> 2 fold) between M vs. H1, P1 vs. H1, M vs.P1, M vs. H2, P2 vs. H2, and M vs.P2, respectively. We further examined the up-regulated DEGs (>10 fold) which showed that 155, 30, 254, 173, 49, and 207 genes were up-regulated in the combination of M vs. H1, P1 vs. H1, M vs. P1, M vs. H2, P2 vs. H2, M vs. P2, respectively. A considerable number of genes were expressed up-regulated in the most highly top 100 genes between hybrids and their parents. The most highly expressed gene was Os02g0655700 (encodes an amino acid permease-like protein). In addition, the most highly down-regulated expressed genes in H1 was Os11g0264300 (RWP-RK domain, putative) and Os08g0222100 (conserved hypothetical protein) in H2. The details of DEGs among hybrids and their parents provide a base line for understanding the mechanisms of heterosis focusing on particular genes, which showed overdominance compared with parents. This may aid the gene prediction in offspring by selection of appropriate female and male for hybridization.งานวิจัยนี้ใช้เทคนิค Next Generation Sequencing (NGS): SOLiD System Sequencing Platform ในการวิเคราะห์ลำดับเบสและสังเคราะห์ข้อมูลการถอดรหัสทางพันธุกรรม (transcription) ที่ส่งผลต่อการแสดงออกของยีน (gene expression) ที่แตกต่างกันระหว่างลูกผสมเทียบกับสายพันธุ์พ่อแม่ เรียกว่า Differentially Expressed Genes (DEGs) ใช้ตัวอย่างช่อดอกจากข้าว 5 สายพันธุ์ ได้แก่ สายพันธุ์ลูกผสม 2 สายพันธุ์ PTT06001 (H1) และ PTT06008 (H2) สายพันธุ์พ่อ 2 สายพันธุ์ CK81 (P1) และ CK120 (P2) สายพันธุ์แม่ IR79156 (M) พบว่าด้วยเทคนิคนี้เมื่อวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์และนำไปเทียบ (mapped) ข้าวพันธุ์อ้างอิง ข้อมูลข้าวสายพันธุ์ P2 สามารถ mapped ได้สูงสุดจำนวน 9,747,077 reads รองมาคือ H1, P1, H2 และ M เท่ากับ 7,386,061 reads, 5,361,077 reads, 5,196,982 reads และ 2,244,306 reads ตามลำดับ จำนวน DEGs ที่แสดงออกแบบ up-regulated มากกว่า 2 เท่า 100 อันดับแรก เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง M กับ H1, P1 กับ H1, M กับ P1, M กับ H2, P2 กับ H2, M กับ P2 เท่ากับ 2,902 ยีน, 1,604 ยีน, 3,168 ยีน, 3,068 ยีน, 1,171 ยีนและ 3,031 ยีนตามลำดับ DEGs ที่แสดงออกแบบ up-regulated มากกว่า 10 เท่า 100 อันดับแรกเมื่อเปรียบเทียบระหว่าง M กับ H1, P1 กับ H1, M กับ P1, M กับ H2, P2 กับ H2, M กับ P2 เท่ากับ 155 ยีน, 30 ยีน, 254 ยีน, 173 ยีน, 49 ยีนและ 207 ยีนตามลำดับ นอกจากนี้ putative gene ที่แสดงออกมากโดยวิเคราะห์ จากจำนวน copy ของ mRNA ที่ตรวจพบสูงที่สุดเรียงลำดับ 100 ยีนแรก พบว่ายีนที่มีการแสดงออกแบบ up-regulated มากที่สุดคือ Os02g0655700 (amino acid permease-like protein) เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายกรดอะมิโนเข้าสู่เซลล์ ในขณะที่ยีนที่มีการแสดงออก แบบ down-regulated ยีนที่มี copy ของ mRNA สูงที่สุดใน H1 คือ Os11g0264300 (RWP-RK domain, putative) เกี่ยวข้องกับ nitrogen controlled development และ Os08g022100 (conserved hypothetical protein) ใน H2 ผลที่ได้ดังกล่าวเป็นเพียงตัวอย่างข้อมูลพื้นฐานสำหรับนักปรับปรุงพันธุ์ ในการคัดเลือกยีนที่สนใจ (candidate gene) ในการปรับปรุงพันธุ์ข้าว โดยเฉพาะข้าวลูกผสม ที่จำเป็นต้องใช้ศักยภาพความดีเด่นเหนือพ่อแม่เป็นวัตถุประสงค์หลักในการปรับปรุงพันธุ์ เพื่อให้ได้ลูกผสมที่มีศักยภาพในการให้ผลผลิตสู
Relationship of rice disease epidemics and climate change in irrigated area of Chai Nat and Nakhonsawan province
No full textRelationship of rice disease epidemics and climate change for study the effect of climate change on the disease epidemics and pathogens. Cultivated rice variety RD31 and RD41 every month since January 2012 - December 2013; observed disease incidence and disease severity in seedling, tillering and panicle stage. The results showed that found rice diseases all months in RD31 and RD41 such as bacterial leaf blight disease (BLB), brown spot disease, narrow brown spot disease, dirty panicle disease, false smut disease, orange leaf disease, rice grassy stunt disease and ragged stunt disease. BLB is the major disease in these areas and found almost year in tillering to panicle stage. Severe epidemics in August and December. BLB infected RD41 more than RD31, that consistent with surveys of BLB in farmers’ fields at the continuous irrigated rice cropping system areas in Chai Nat and Nakhon Sawan province. Found BLB outbreak areas more than 10 rai in Phitsanulok 2, Chai Nat 1, Pathum Thani 1, RD41 and RD47, disease severity 15 – 90%. Climate of disease, average temperature 25.9 - 31.1 ºc, total rainfall 0 - 446.1 mm., average humidity 62 - 83 %, found that the average relative humidity in 2011 - 2013 was higher than average 20 years (2534 - 2553) 1 - 14%. Brown spot disease and narrow brown spot disease are the minor disease that found all month and all growth stages. Dirty panicle disease that found all month in panicle stage. Climate of these diseases, average temperature 25.9 - 31.1 ºc, average humidity 62 -83 %, total rainfall 0 - 446.1 mm., False smut disease found in April and September to December. Climate of diseases, average temperature 27.4 – 30.4 ºc, average humidity 67 – 83 %, total rainfall 0 - 446.1 mm., found that virus diseases such as ragged stunt disease, rice grassy stunt disease and orange leaf disease when insect pests outbreak, that could infected RD31 more than RD41. The results showed the outbreak of the minor disease such as dirty panicle disease and false smut disease are likely to increase, consistent with surveys of disease in farmers’ fields. The result of this research can apply the knowledge to prepare method of rice disease protection in farmers’ fields and transfer this knowledge to farmers.การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการระบาดของโรคข้าวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เพื่อศึกษาผลของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการระบาด และชนิดเชื้อสาเหตุโรคข้าว โดยปลูกข้าวพันธุ์กข31 และ กข41 ด้วยวิธีปักดำทุกเดือนตลอดทั้งปี ตั้งแต่เดือนมกราคม 2555 - ธันวาคม 2556 รวม 24 เดือน สำรวจโรคข้าวในระยะกล้า แตกกอ และออกรวง พบโรคข้าวทุกรุ่นเดือนปลูก โรคที่พบในข้าวทั้งสองพันธุ์ ได้แก่ โรคขอบใบแห้ง ใบจุดสีน้ำตาล ใบขีดสีน้ำตาล เมล็ดด่าง ดอกกระถิน ใบสีแสด เขียวเตี้ย และใบหงิก โรคที่สำคัญ (major disease) ได้แก่ โรคขอบใบแห้ง พบเกือบทุกเดือนในระยะแตกกอ – ออกรวง พบระบาดรุนแรงในเดือนสิงหาคม – ธันวาคม ซึ่งพันธุ์กข41 ระบาดรุนแรงกว่ากข31 สอดคล้องกับการสำรวจแปลงนาเกษตรกรเขตชลประทานจังหวัดชัยนาทและนครสวรรค์ ที่พบโรคนี้ระบาดพื้นที่ 10 ไร่ขึ้นไปในข้าวพันธุ์พิษณุโลก 2 ชัยนาท 1 ปทุมธานี 1 กข31 กข41และกข47 ความรุนแรง 15 – 90 เปอร์เซ็นต์ นับว่าโรคขอบใบแห้งเป็นโรคสำคัญ ที่ทำความเสียหายให้กับการผลิตข้าวในพื้นที่ 2 จังหวัดนี้มากที่สุด สภาพอากาศในการเกิดโรค อุณหภูมิเฉลี่ย 25.9 – 31.1 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรวม 0 – 446.1 มิลลิเมตร ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย 62 – 83 เปอร์เซ็นต์ พบว่าความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยในปี 2554 – 2556 มีแนวโน้มสูงกว่าข้อมูล 20 ปี ย้อนหลัง (พ.ศ.2534 - 2553) 1 - 14 เปอร์เซ็นต์ โรคที่มีความสำคัญลำดับรอง (minor disease) ที่พบทุกระยะการเจริญเติบโต ได้แก่ โรคใบจุดสีน้ำตาล ใบขีดสีน้ำตาล ระยะออกรวง คือ โรคเมล็ดด่าง พบทุกเดือน สภาพอากาศในการเกิดโรคทั้ง 3 นี้ คือ อุณหภูมิเฉลี่ย 25.9 – 31.1 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย 62 – 83 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณน้ำฝนรวม 0 – 446.1 มิลลิเมตร โรคดอกกระถิน พบเดือนเมษายน มิถุนายน และกันยายน – ธันวาคม สภาพอากาศในการเกิดโรค อุณหภูมิเฉลี่ย 27.4 – 30.4 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย 67 – 83 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณน้ำฝนรวม 0 – 446.1 มิลลิเมตร พบโรคไวรัส ได้แก่ โรคใบหงิก เขียวเตี้ย และใบสีแสด เมื่อมีการระบาดของแมลงศัตรูข้าว ซึ่งพันธุ์กข31ถูกทำลายมากกว่า กข41 พบว่าโรคที่มีความสำคัญลำดับรองมีแนวโน้มการระบาดมากขึ้น สอดคล้องกับการสำรวจแปลงนาเกษตรกร ได้แก่ โรคเมล็ดด่าง และดอกกระถิน จากการทดลองสามารถนำข้อมูลที่ได้ไปจัดทำเป็นข้อควรระวังโรคข้าวในการปลูกข้าวแต่ละเดือน เพื่อเผยแพร่สู่เกษตรกรต่อไ
Evaluation of local rice genetic resources in the lower northern
No full textEvaluations in genetic relationship amomg local rice genetic resources in the lower northern region were perform edusing cluster analysis method. In this study, a total number of 81 rice varieties were selected and clustered in both morphology traits by using the UPGMA of simple matching and agronomic traits by using the Square Euclidean by Ward method. From the morphology traits grouping results, there were 14 clusters (G1-G14) with4 main clusters i.e.Group 12 Group13 Group 2 and Group 6 which could be grouped.The results also showed that Group 12 has the highest number of members of rice varieties that was 56 varieties. The characteristics of Group 12’s members were green leaf, green leaf sheet, white pollen, yellow grain, non-glutinous rice and the other parts of the rice were colorless. ForGroup13, there were 11 varieties classified into this group. The members of Group 13were classified as glutinous riceand was purple color in some parts of their rice plants that made them differ from Group 12. In Group 2 and Group 6, the purple color were found on some parts of leaves leaf sheaths ligules auricles pericarpsand there were also classified as glutinousricebut their grains color was white and purple in Group 2 and Group 6 respectively. The use of9 agronomic characteristics of rice for clustering agronomic traits could group of 9 clusters (G1-G9) which were consisted of 3 main clusters. The 71 varieties of Group 2 were found to have themeans value of leaf blade lengthandpanicle length at the maximum length comparing to the other group. While, the 6 members of Group 1 showed the maximum length in the ligule and the 3 members of Group 4 had the highest means value of stem diameter, stem length, leaf blade width, grain length and grain width. The results from this study show that the cluster analysis is one of the powerful method to identify the genetic diversity of the local rice and can be a helpful technique for rice breeding.การประเมินลักษณะข้าวพันธุ์พื้นเมืองในเขตภาคเหนือตอนล่าง ได้มีการจำแนกความหลากหลายของเชื้อพันธุกรรมของข้าวโดยวิธีจัดกลุ่มเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม การศึกษาครั้งนี้ใช้พันธุ์ข้าวจำนวน 87 พันธุ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการจัดกลุ่มทางสัณฐานวิทยา (สัมประสิทธิ์ความเหมือน simple matching จัดกลุ่มวิธี UPGMA) และลักษณะทางการเกษตร (สัมประสิทธิ์ความเหมือน Square Euclidean จัดกลุ่มวิธีของ Ward) ซึ่งสามารถจัดกลุ่มทางสัณฐานวิทยาออกเป็น14 กลุ่ม (G1-G14)มีกลุ่มหลักจำนวน 4 กลุ่มหลัก โดยกลุ่มที่ 12(G12) เป็นกลุ่มที่มีจำนวนพันธุ์ข้าวสูงสุดจำนวน 56 พันธุ์ มีลักษณะใบสีเขียว กาบใบสีเขียว ยอดเกสรสีขาว เมล็ดสีฟาง เป็นข้าวเจ้า ไม่มีลักษณะสีอื่นปรากฏตามส่วนต่างๆ ของต้นข้าว กลุ่มที่13(G13) มีจำนวนพันธุ์ข้าวทั้งหมด 11 พันธุ์ มีลักษณะที่แตกต่างจากกลุ่มที่ 12 ที่มีสีม่วงปรากฏ ในบางส่วนของต้นข้าว และเป็นข้าวเหนียว กลุ่มที่ 2(G2) และกลุ่มที่ 6(G6) จะพบลักษณะสีม่วงบนส่วนต่างๆ ของต้นข้าว เช่น สีของใบ กาบใบ หูใบ ลิ้นใบ สีเปลือกและเป็นข้าวเหนียว ซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน แตกต่างที่กลุ่มที่ 2 (G2)มีสีเมล็ดสีขาว แต่กลุ่มที่ 6(G6)เป็นสีม่วง สำหรับการจัดกลุ่มทางลักษณะทางการเกษตรสามารถจัดกลุ่มได้ 9 กลุ่ม (G1-G9) สามารถแยกออกเป็น 3 กลุ่มหลัก โดยกลุ่มที่ 2(G2) เป็นกลุ่มที่มีจำนวนพันธุ์ข้าวสูงสุด 71 พันธุ์ โดยมีค่าเฉลี่ยสูงสุดของลักษณะ ความยาวแผ่นใบ และความยาวรวงกลุ่มที่ 1(G1) มีพันธุ์ข้าวทั้งหมด 6 พันธุ์มีค่าเฉลี่ยสูงสุดของลักษณะ ความยาวลิ้นใบสำหรับกลุ่มที่ 4(G4) มีพันธุ์ข้าวทั้งหมด 3 พันธุ์ โดยมีค่าเฉลี่ยสูงสุดของลักษณะ เส้นผ่าศูนย์กลาง ความยาวลำต้น ความกว้างแผ่นใบ ความยาวเมล็ด และความกว้างเมล็ด แสดงให้เห็นว่าข้าวพันธุ์พื้นเมืองมีความหลากหลายทางพันธุกรรม ในลักษณะทางสัณฐานวิทยา และลักษณะทางการเกษตร ซึ่งสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการปรับปรุงพันธุ์ข้าวในอนาคตได