Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Mungbean growth and yield models using artificial neural network
No full textMost of crop modeling is mechanistic model whereas the objective of this study was to predict mungbean growth and yield by artificial neural network (ANN). The experiment was 2 varieties (SUT1 and KPS2) x 2 water levels (rainfed and irrigation) x 3 fertilizer levels (12-24-12 rate 0, 15 and 30kg./rai) factorial experiment in RCBD 4 blocks growing for 2 seasons (no rainfed in the 2nd season). Data was collected for 10 replications in each plot. Using 560 sets of data from fertilizer rate of 0 and 30 kg/rai trained the ANN model by back propagation algorithm. The input variables were variety, fertilizer, irrigations, seasonal, growing degree day, rainfall, solar radiation and day after planting. The rest of 280 sets of data (only 15 kg/rai of fertilizer) were used to validate performances of the model including coefficient of determination (r2), root mean square error, (RMSE) and agreement of index (IA). The ANN model predicted mungbean height quite accurate but under estimated the number of nodes and the number of compound leaf of young mungbean and accuracy increased with age. The prediction of main branches and yield were under estimated. The neuron network could be used to predict the growth and yield of mungbean but need more data to train the model for more accuracy.แบบจำลองพืชส่วนใหญ่เป็นแบบ mechanistic model แต่การศึกษานี้ต้องการใช้โครงข่ายประสาทเทียมจำลองการเจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเขียว และทดสอบผลการทำนาย ทำการทดลองปลูกถั่วเขียวแบบแฟกตอเรียล 2 พันธุ์ (มทส.1 และกำแพงแสน 2) x 2 ระดับการให้น้ำ (น้ำฝนและให้น้ำ) x 3 ระดับปุ๋ย (สูตร 12-24-12 อัตรา 0, 15 และ 30 กก./ไร่) วางแผนแบบ RCBD มี 4 ซ้ำ ปลูก 2 ฤดู (ฤดูแล้งให้น้ำอย่างเดียว) เก็บข้อมูลแต่ละแปลงย่อย 10 ซ้ำ นำข้อมูลทั้งหมดเฉพาะอัตราปุ๋ย 0 และ 30 กก./ไร่ จำนวน 560 ชุด เพื่อฝึกสอนโครงข่ายประสาทเทียมแบบแพร่ย้อนกลับ โดยตัวแปรน้ำเข้า ประกอบด้วย พันธุ์ อัตราปุ๋ย การให้น้ำ ฤดูกาลปลูก อุณหภูมิสะสม ปริมาณน้ำฝน ความเข้มแสง และจำนวนวันหลังปลูก นำข้อมูลที่เหลืออีก 280 ชุด (เฉพาะอัตราปุ๋ย 15 กก./ไร่) มาทดสอบการทำนาย และวัดประสิทธิภาพของการทำนายโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์กำหนด (coefficient of determination, r2) รากที่สองของความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย (root mean square error, RMSE) และค่าการยอมรับได้ (agreement of index, IA) จากการศึกษาพบว่าแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมมีประสิทธิภาพมากในการทำนายความสูง แต่ทำนายจำนวนข้อและใบประกอบได้ต่ำกว่าค่าสังเกตเมื่อต้นถั่วเขียวยังเล็ก และทำนายได้แม่นยำมากขึ้นเมื่อถั่วเขียวอายุมากขึ้น ส่วนการทำนายจำนวนกิ่งหลักและผลผลิตค่อนข้างต่ำกว่าค่า สังเกต หากต้องการที่จะนำไปประยุกต์ใช้เพื่อทำนายการเจริญเติบโตและผลผลิตของถั่วเขียว ควรต้องเพิ่มความแม่นยำให้กับแบบจำลองด้วยการเพิ่มจำนวนชุดข้อมูลเพื่อเพิ่มการเรียนรู้ของแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมก่อนนำไปใช้ประโยชน
Changes in net photosynthesis, transpiration, stomatal conductance and photosynthesis water use efficiency of cutted rubber branch c.v. RRIM 600
No full textA study on changes in net photosynthesis (Pn), transpiration (Tr), stomatal conductance (Gs) and photosynthesis water use efficiency (WUE) of cutted rubber branch c.v. RRIM 600. Four methods included, do not put into the water, immediately put the branch into the water after cut, and put into the water after cut 5 and
10 minutes. The comparing of Pn, Tr, Gs and WUE values before and after cut were done. The result were found that Pn, Tr and Gs decrease immediately after branch was cut. The value decreased rapidly in first 15 minutes. Putting the branch into the water immediately, and putting the brance into the water 5 or and 10 minutes after cut expressed that the Pn, Tr, Gs and WUE could restored to the normal value before the branch was cut. Additionally, Pn, Tr and Gs were restored in 25 minutes while WUE was restored in 10 minutes.การศึกษาการสังเคราะห์ด้วยแสงสุทธิ การคายน้ำ การเปิดปากใบ และประสิทธิภาพการใช้น้ำในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ของกิ่งยางพาราสายพันธุ์ RRIM 600 ที่ถูกตัด 4 วิธี คือ ตัดกิ่งแล้วไม่แช่น้ำ ตัดกิ่งแล้วแช่น้ำทันที ตัดกิ่งทิ้งไว้ 5 นาที และ10 นาที จึงแช่น้ำ เปรียบเทียบค่าการสังเคราะห์ด้วยแสงสุทธิ การคายน้ำ การเปิดปากใบ และประสิทธิภาพการใช้น้ำในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง กับค่าก่อนที่กิ่งถูกตัด พบว่าการสังเคราะห์ด้วยแสงสุทธิ การคายน้ำ และการเปิดปากใบ ลดลงทันทีหลังกิ่งถูกตัด ค่าลดลงอย่างรวดเร็วภายใน 15 นาทีแรก การนำกิ่งที่ถูกตัดแช่น้ำทันที ทิ้งไว้ 5 หรือ 10 นาที มีผลช่วยให้ใบยางพารากลับมีค่าการสังเคราะห์ด้วยแสงสุทธิ การคายน้ำ และการเปิดปากใบ คืนสภาพปกติ เมื่อหลังจากนำกิ่งแช่นำเป็นเวลา 25 นาที ขณะที่ประสิทธิภาพการใช้น้ำในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง คืนสู่สภาพปกติหลังแช่น้ำในเวลา 10 นาท
Evaluation of nutritive value and sugar soluble carbohydrate of pineapple residue
No full textThe objective of this study was to determine nutritive value and sugar soluble carbohydrate ofpineapple residue. Six treatments were (1) fresh pineapple peel, (2) composted pineapple peel, (3) grind composted pineapple peel, (4) pineapple pulpmeal, (5) pineapple leaf, and (6) pineapple crown. The experiment was conducted in completely randomized design. The results were shown that structural carbohydrate was higher in pineapple peel than pineapple pulp, crown and leaf. Fat content was highest in pineapple leaf. Soluble sugar carbohydrate was higher in pineapple leaf and pulp. In conclusion, pineapple leaf and pulp have potential of being roughage source for dairy and beef cattle.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินคุณค่าทางโภชนะและคาร์โบไฮเดรตในรูปน้ำตาลที่ละลายได้ของเศษเหลือจากสับปะรด 6 ชนิด คือ (1) เปลือกสับปะรดสด, (2)เปลือกสับปะรดหมัก, (3) เปลือกสับปะรดป่นหมัก, (4) กากเนื้อในสับปะรด, (5) ใบสับปะรด และ (6) จุกสับปะรด วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ พบว่า คาร์โบไฮเดรตประเภทโครงสร้างมีมากใน เปลือก กากเนื้อใน จุก และใบสับปะรด ตามลำดับ และใบสับปะรดมีปริมาณไขมันสูง ปริมาณคาร์โบไฮเดรตในรูปน้ำตาลทั้งหมดมีค่าสูงในใบและกากเนื้อในสับปะรด ดังนั้นในการศึกษาครั้งนี้จึงสามารถสรุปได้ว่า
ใบและกากเนื้อในสับปะรดมีความเหมาะสมในการนำใช้เพื่อพัฒนาเป็นอาหารหยาบที่ใช้ประโยชน์ได้ดีสำหรับการเลี้ยงสัตว์เคี้ยวเอื้องทั้งโคเนื้อและโคน
Monitoring of insecticide resistance of the brown planthopper in north eastern Thailand
No full textBrown planthopper (BPH), Nilaparvata lugens (Stål), is a major insect pest of rice in Thailand.Because of their ability to adapt to host plant and environment, the BPH becomes an extremely destructive pest and difficult to control. The purpose of this research is to monitor the insecticide resistance of BPH in North Eastern (NE) Thailand. The BPH populations were collected from the outbreak areas in 9provinces during 2011 to 2012. The toxicity (LD50) of 10 insecticides was conducted using Topical bioassay method. The results showed that the BPH populations from 7 provinces were resistant to ethiprole and isoprocarb. The NongBua Lam Phu population was the widest spectrum of resistance to the tested insecticides,whereas, the BPH population from Sisaket was resistant to only onetype of the insecticides. The results indicated that the ability of BPH adaptation to the insecticides was different among the populations in NE.เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (Brown planthopper, Nilaparvata lugens Stål) เป็นแมลงศัตรูข้าวที่สำคัญมีศักยภาพในการทำลายข้าวเนื่องจากมีความสามารถในการปรับตัวต่อพืชอาหารและสภาพแวดล้อมได้ดีเพื่อติดตามสถานการณ์ความต้านทานต่อสารเคมีป้องกันกำจัดแมลงของประชากรเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือปี พ.ศ.2554-2555 เก็บเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจากพื้นที่ระบาดใน 9 จังหวัด มาทดสอบหาระดับความเป็นพิษ (LD50) ของสารเคมีป้องกันกำจัดแมลง 10 ชนิด ด้วยวิธี Topicalbioassay ผลการทดสอบพบว่าเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรจาก 7 จังหวัด ปรับตัวต้านทานต่อสารอิทิโพรล์ และสารไอโซโปรคาร์บ โดยเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรจากจังหวัดหนองบัวลำภู พบว่า ปรับตัวต้านทานต่อชนิดสารมากที่สุดเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรจากจังหวัดศรีสะเกษปรับตัวต้านทานต่อสารเคมีป้องกันกำจัดแมลงน้อยชนิดที่สุด เพียง 1 ชนิด และเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรจากจังหวัดร้อยเอ็ดไม่มีการปรับตัวต้านทานต่อสารที่ทดสอบ แสดงว่าเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลประชากรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีความสามารถในการปรับตัวต่อสารเคมีป้องกันกำจัดแมลงแตกต่างกั
Farmer's rights: Effects of amendment to plant variety protection act
No full textAgriculture has been one of the most important occupations in the Thai society from the past to the present. A considerable number of plant varieties in Thailand are partly derived from the farmers’ path of life and their customs—they exchange seeds and knowledge relating to such varieties. However, under unavoidable international trade and free market paradigm, agriculture businesses led by multinational corporations encourage and support modern agriculture by convincing farmers to cultivate for export using high yield varieties, and limiting farmers’ choice to grow crops. Under these circumstances, the principle factors of farmers’ cultivation, seeds and plant varieties among others, are transformed into private property and protected by an intellectual property system, namely the Plant Breeders’ Rights (PBRs). Whether the farmers accept such transformation voluntarily or not, they are affected by the changing ownership structure of seeds and plant varieties. Specifically speaking, farmers’ rights are disappearing or diminishing. This article explored the effects of the amendment to the Plant Variety Protection Act, B.E.2542—the first and only legal mechanism for plant genetic resources protection in Thailand. Finally, the article concluded that the revised Act had immense effects on the structure of farmers’ rights. It affected the conservation and development of plant species, the diversity of plant varieties, the ecosystem, and food security.การทำเกษตรกรรมถือเป็นอาชีพสำคัญของคนไทยนับแต่อดีตจนปัจจุบัน พันธุ์พืชต่างๆ ที่มีอยู่อย่างหลากหลายในประเทศไทย ส่วนหนึ่งเป็นผลจากวิถีชีวิตและจารีตประเพณีของเกษตรกรที่นิยมแลกเปลี่ยนเมล็ดพันธุ์ และองค์ความรู้ต่างๆ ที่เกี่ยวกับพันธุ์พืชแต่ละชนิด แต่ภายใต้บริบทของการค้าระหว่างประเทศในระบบตลาดเสรี ภาคธุรกิจการเกษตรที่นำโดยบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ได้ผลักดันรูปแบบการเกษตรสมัยใหม่ เน้นการผลิตเพื่อส่งออก เน้นปลูกพืชที่ให้ผลผลิตจำนวนมาก และเป็นที่ต้องการของตลาดผู้บริโภค ทำให้ต้องใช้เมล็ดพันธุ์ หรือพันธุ์พืชสมัยใหม่ที่ปรับปรุงพันธุ์ให้ตอบรับต่อวัตถุประสงค์ข้างต้น ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เมล็ดพันธุ์ หรือพันธุ์พืชซึ่งเป็นปัจจัยพื้นฐานของเกษตรกรรมถูกแย่งชิงและแปรสภาพเป็นทรัพย์สินส่วนบุคคลและได้รับการคุ้มครองภายใต้กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา (ระบบสิทธินักปรับปรุง
พันธุ์พืช) ไม่ว่าจะสมัครใจหรือไม่ก็ตามเกษตรกรล้วนได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนโครงสร้างกรรมสิทธิ์ในเมล็ดพันธุ์และพันธุ์พืช โดยเฉพาะสิทธิเกษตรกรที่มีอยู่ตามวิถีชีวิตและจารีตประเพณีสูญสิ้นหรือถูกลดทอนลง บทความนี้ได้วิเคราะห์ปัญหาของการแก้ไข พ.ร.บ. คุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ.2542 ซึ่งเป็นกฎหมายคุ้มครองทรัพยากรพันธุ์พืชของไทยโดยตรงเพียงฉบับเดียว และเสนอว่าการแก้ไขมีผลกระทบต่อโครงสร้างสิทธิเกษตรกรอย่างรุนแรง และมีผลโยงใยไปยังกระบวนการอนุรักษ์และพัฒนาพันธุ์พืช ความหลากหลายของพันธุ์พืช ระบบนิเวศ และความมั่นคงทางอาหารในที่สุ
Medium grain rice improvement for breakfast cereal
No full textMedium grain rice improvement at Pathum Thani Rice Research Center have been conducted in 2010 starting by utilizing the populations of 121 F6 hybrid lines of PTTH07016 and 151 F4 lines of 33 crosses in irrigation lowland rice improvement project. The objective is to improve medium grain brown rice with 5.5-6.6 millimeters long and low to intermediate amylose content (15-25%). Four selected lines were laboratory test for making the products. There were two lines; PTT06036-25-5-B-4-1 and PTT06038-9-1-B-5-1 revealed that good acceptability. However, these lines had variations in traits which PTT06036-25-5-B-4-1 and PTT06038-9-1-B-5-1 consisted of 4 and 2 traits respectively. PTT06036-25-5-B-4-1-3 gave grain yield for 746 kilograms/rai, 111 day maturity with brown rice of 6.15 millimeters long and intermediate amylose content (23.8%) especially its starch had low set back (-88) and moderately resistant to brown planthopper. The promising line is planned for industrial use in 2014.การปรับปรุงพันธุ์ข้าวเมล็ดกลางเป็นงานวิจัยต่อยอดของโครงการวิจัยข้าวลูกผสมและข้าวนาสวนนาชลประทาน ที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี ตั้งแต่ปี พ.ศ.2553-2556 ได้ทำการคัดเลือกสายพันธุ์จากประชากรข้าวลูกผสม PTTH07016 ชั่วที่ 6 จำนวน 121 สายพันธุ์ และจากโครงการปรับปรุงพันธุ์ข้าวนาสวนนาชลประทานในข้าวชั่วที่ 4 จำนวน 33 คู่ผสม 151 สายพันธุ์ โดยคัดเลือกข้าวที่มีขนาดเมล็ดข้าวกล้องยาว 5.5-6.6 มิลลิเมตร และมีปริมาณอมิโลสต่ำถึงปานกลางตามวัตถุประสงค์ได้ จำนวน 4 สายพันธุ์ ปลูกขยายเมล็ดพันธุ์และสีเป็นข้าวสารให้ได้ 100 กิโลกรัม เพื่อส่งทดสอบการทำผลิตภัณฑ์ ได้ผลลัพธ์ดีในข้าว 2 สายพันธุ์ คือ PTT06036-25-5-B-4-1 และ PTT06038-9-1-B-5-1 จากนั้นทำการปลูกขยายให้ได้สายพันธุ์ละ 500 กิโลกรัม เพื่อใช้สำหรับทดสอบทำผลิตภัณฑ์อีกครั้งหนึ่ง แต่ทั้ง 2 สายพันธุ์ยังมีการกระจายตัวทางพันธุกรรมในลักษณะเมล็ด จึงได้คัดเลือกแยกลักษณะอีก 1 ชั่วอายุ ใน PTT06036-25-5-B-4-1 ได้ 4 ลักษณะ PTT06038-9-1-B-5-1 ได้ 2 ลักษณะ ได้ผลลัพธ์ดีที่สุดคือข้าวสายพันธุ์ PTT06036-25-5-B-4-1-3 ให้ผลผลิต 746 กิโลกรัมต่อไร่ มีอายุเก็บเกี่ยว 111 วัน ขนาดเมล็ด 6.15 มิลลิเมตร ปริมาณอมิโลสปานกลาง (23.8%) และเมื่อวัดคุณสมบัติของแป้งด้วยเครื่อง RVA มีค่า set back ต่ำหรือติดลบ (low set back) และมีปฏิกิริยาค่อนข้างต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล เป้าหมายจะใช้ข้าวสายพันธุ์นี้ในอุตสาหกรรมแปรรูปอาหารเช้าสำเร็จรูปในปี 255
Evaluation of rice genetic resources in the central, eastern and western regions in 2013
No full textTotal of 233 rice accessions was evaluated for morphological characteristics in 2013 wet season at 5 rice research centers, namely, Pathum Thani, Chachoengsao, Phra Nakhon Si Ayutthaya, Prachin Buri and Ratchaburi. Results showed morphological variations among the accessions. In lowland rice, the accession with the earliest heading date was E-TOK KHAO (G.S. No. 5635); the latest heading date was SAMPOW TAWNG (G.S. No. 3590); the highest panicle number was LAO TAEK (PTT5602); the longest panicle was E-KHIAW NAWN TUNG (PTT5612). In floating rice, the accession with the earliest heading date was JAMPAH (G.S. No. 1689); the latest heading date was TAH PUD (G.S. No. 3751) and TAWNG MAH ENG (G.S. No. 3754); the highest panicle number was KHAO MED LEK (G.S. No. 2959); the longest panicle was LUANG JAEK (G.S. No. 2062). In upland rice, the accession with the earliest heading date was LAI RANG (G.S. No. 3163); the latest heading date was LEUANG (G.S. No. 3765); the highest panicle number was NAM TON LAI (G.S. No. 5935); the longest panicle was SI TRANG (G.S. No. 4444).การประเมินลักษณะเชื้อพันธุกรรมข้าวในพื้นที่ภาคกลาง ตะวันออก และตะวันตก ฤดูนาปี 2556 มีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนการใช้ประโยชน์ทรัพยากรพันธุกรรมข้าว โดยปลูกศึกษาและบันทึกลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเชื้อพันธุ์ข้าวที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี ฉะเชิงเทรา พระนครศรีอยุธยา ปราจีนบุรี และราชบุรี จากการรวบรวมข้อมูลข้าว จำนวน 233 ตัวอย่างเชื้อพันธุ์ พบว่า มีความแปรปรวนในลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเชื้อพันธุ์ข้าว ข้าวนาสวน พันธุ์ที่ออกดอกเร็วที่สุด (12 กันยายน) ได้แก่ อีตกขาว (G.S. No. 5635) ออกดอกช้าที่สุด (10 ธันวาคม) ได้แก่ สำเภาทอง (G.S. No. 3590) จำนวนรวงสูงสุด (18.0 รวงต่อกอ) ได้แก่ เล้าแตก (PTT5602) รวงยาวที่สุด (35.6 ซม.) ได้แก่ อีเขียวนอนทุ่ง (PTT5612) ข้าวขึ้นน้ำ พันธุ์ที่ออกดอกเร็วที่สุด (24 ต.ค.) ได้แก่ จำปา (G.S. No. 1689) ออกดอกช้าที่สุด (3 ม.ค.) ได้แก่ ตาพุด (G.S. No. 3751) และ ทองมาเอง (G.S. No. 3754) จำนวนรวงสูงสุด (32.8 รวงต่อกอ) ได้แก่ ขาวเม็ดเล็ก (G.S. No. 2959) รวงยาวที่สุด (37.2 ซม.) ได้แก่ หลวงแจก (G.S. No. 2062) ข้าวไร่ พันธุ์ที่ออกดอกเร็วที่สุด (1 ต.ค.) ได้แก่ ลายหรั่ง (G.S. No. 3163) ออกดอกช้าที่สุด (2 ธ.ค.) ได้แก่ เหลือง (G.S. No. 3765) จำนวนรวงสูงสุด (17.0 รวงต่อกอ) ได้แก่ น้ำต้นลาย (G.S. No. 5935) และรวงยาวที่สุด (29.0 ซม.) ได้แก่ ศรีตรัง (G.S. No. 4444
Classification of rice genetic diversity by morphological traits
No full textClassification of rice genetic diversity aims to study the genetic relationship and reduce the duplication of collected rice varieties in the National Rice Seed Storage Laboratory for Genetic Resources. Cluster analysis of the morphological and agronomic traits of 211 rice varieties was calculated by Simple Matching and Square Euclidean as well as clustered by UPGMA and Ward method, respectively. Cluster based on morphology having 6 main groups indicated that the highest number of members within the group was Group 1 consisting of 137 rice varieties, followed by Group 2, 3, 15, 6 and 9 consisting of 16, 12, 6, 5 and 3 rice varieties, respectively. Cluster by agronomic traits having 9 main groups showed that the highest number of members was Group3 consisting of 126 varieties, followed by group 4 (17 varieties), 2 (16 varieties), 8 (11 varieties), 10 (5 varieties), 9 (4 varieties), 15 (4 varieties), 6 (3 varieties) and 17 (3 varieties). The morphological characters on each groups were mostly green in blade color, green in basal leaf sheath color, white in ligule color, pale green in auricle color with 2-cleft shape, pale green in collar color, white in apiculus color, white in sterile lemmas color, absent in awning, light in secondary branching, short hairs in lemma palea pubesence and non-waxy in endosperm type. Some agronomic traits, the highest of average value on culm length, culm diameter, number of panicle per hill, 100 grains weight, grain length, and grain width were found in group 8, 3, 17, 8, 8 and 15, respectively.การศึกษาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมของเชื้อพันธุ์ข้าว สามารถใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการคัดเลือกพันธุ์พ่อแม่ เพื่อผสมพันธุ์ให้ได้พันธุ์ข้าวรุ่นลูกที่มีความหลากหลายทางพันธุกรรมเพิ่มขึ้น และมีลักษณะที่ดีตรงความต้องการ การจำแนกความหลากหลายของเชื้อพันธุกรรมข้าวโดยวิธีการจัดกลุ่ม เป็นอีกแนวทางหนึ่งในการศึกษาหาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม เพื่อลดการซ้ำซ้อนของพันธุ์ข้าว และสามารถแยกความหลากหลายของพันธุ์ข้าวให้เป็นกลุ่ม การศึกษาครั้งนี้ใช้พันธุ์ข้าวจำนวน 211 พันธุ์ วิเคราะห์ข้อมูลลักษณะทางสัณฐานวิทยาโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ความเหมือน Simple Matching และจัดกลุ่มด้วยวิธี UPGMA สำหรับลักษณะทางการเกษตรวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ความเหมือน Square Euclidean และจัดกลุ่มด้วยวิธีของ Ward ผลการวิเคราะห์สามารถจัดกลุ่มพันธุ์ข้าวทางสัณฐานวิทยาออกเป็น 6 กลุ่มหลัก โดยกลุ่มที่ 1 มีสมาชิกภายในกลุ่มพันธุ์ข้าวสูงสุดจำนวน 137 พันธุ์ ตามมาด้วย กลุ่มที่ 2, 3, 15, 6 และ 9 มีสมาชิกภายในกลุ่มพันธุ์ข้าวจำนวน 16, 12, 6, 5 และ 3 พันธุ์ ตามลำดับ สำหรับการจัดกลุ่มพันธุ์ข้าวด้วยลักษณะทางการเกษตรสามารถจัดกลุ่มได้ 9 กลุ่มหลัก โดย กลุ่มที่ 3 มีจำนวนสมาชิกภายในกลุ่มสูงสุดจำนวน 126 พันธุ์ ตามมาด้วย กลุ่มที่ 4, 2, 8, 10, 9, 15, 6 และ 17 มีจำนวน 17, 16, 11, 5, 4, 4, 3 และ 3 พันธุ์ ตามลำดับ เมื่อพิจารณาภายในแต่ละกลุ่มของลักษณะสัณฐานวิทยา พบว่า ส่วนใหญ่สีแผ่นใบจะเป็นสีเขียว สีกาบใบสีเขียว สีลิ้นใบสีขาว รูปร่างของลิ้นใบมีสองยอด สีหูใบสีเขียวอ่อน สีข้อต่อใบสีเขียวอ่อน สียอดดอกสีขาว สีกลีบรองดอกสีขาว ข้าวไม่มีหาง ระแง้ถี่ ขนบนเปลือกเมล็ดสั้น และส่วนมากจะเป็นข้าวเจ้า สำหรับลักษณะทางการเกษตร กลุ่มพันธุ์ข้าวที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดของลักษณะ เส้นผ่าศูนย์กลางลำต้น ความยาวลำต้น จำนวนรวงต่อกอ น้ำหนัก 100 เมล็ดข้าวเปลือก ความยาวเมล็ดข้าวเปลือก และความกว้างเมล็ดข้าวเปลือก ได้แก่ กลุ่มพันธุ์ข้าวที่ 8, 3, 17, 8, 8 และ 15 ตามลำดั
Development of site specific recommendations for rice production: Rice genetic coefficient of popular rice variety
No full textDevelopment of site specific recommendations for rice production; rice genetic coefficient (GC) of popular rice variety research was conducted in 2012 to 2013. The objective of the study was to evaluate the genetic coefficients of popular rice varieties which recently grown in Thailand. Five non-photoperiod sensitive rice varieties (RD29 RD31 Chainat 1 Suphan Buri 3 and Phitsanulok 2 were varied of planting date during the growing season. Three photoperiod sensitive rice varieties (RD6 KDML 105 and Lab Nok Pattani) were also varied planting date. Growth and development data sets were collected. The data sets needed for DSSATv4.5 CSM-CERES-Rice model operation and calibration were also collected and format to input into the model. GLUE genetic coefficient estimators, a module in the DSSAT model was used to estimate the GC. The GLUE GC estimater simulated the values of anthesis date, maturity date and grain weight showing RMSEn values of 19.97, 18.20 and 15.80, respectively. Simulated rice yield were 638 kg/rai as compare to 652 kg/rai of observed yield. The simulated above ground biomass (1,917 kg/rai) was slightly higher than the observed (1,798 kg/rai) one. The results indicate that GLUE estimators can be used to estimate rice genetic coefficients and further used for developing the rice specific recommendation in various production area.งานวิจัยประเมินค่าสัมประสิทธิ์ทางพันธุกรรมของพันธุ์ข้าวที่นิยมปลูก ดำเนินการในปี 2555-2556 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินค่าสัมประสิทธิ์ทางพันธุกรรมของข้าวไม่ไวต่อช่วงแสง จำนวน 5 พันธุ์ คือ กข29 กข31 ชัยนาท 1 พิษณุโลก 2 และสุพรรรบุรี 3 ที่ปลูกต่างกันจำนวน 8 วันปลูก และข้าวไวต่อช่วงแสง 3 พันธุ์ คือ ขาวดอกมะลิ 105 กข6 และเล็บนกปัตตานี ปลูกต่างกันจำนวน 4 วันปลูก เก็บข้อมูลพัฒนาการ และการเจริญเติบโตของข้าว เช่น วันออกดอก วันเก็บเกี่ยว พร้อมน้ำหนักแห้งในแต่ละช่วงของการเจริญเติบโต นำข้อมูลทั้งหมดมาจัดรูปแบบให้สามารถใช้ได้กับ โปรแกรม DSSATv45 เพื่อปรับค่าสัมประสิทธิ์ทางพันธุกรรมของข้าว ด้วยโปรแกรม GLUE ใน DSSATv45 package ผลการศึกษาพบว่า ค่าจำลองวันออกดอก วันเก็บเกี่ยว และน้ำหนักเมล็ด ให้ค่า RMSEn 19.97 18.20 และ 15.80 ตามลำดับ ให้ผลผลิต 638 กิโลกรัมต่อไร่ เปรียบเทียบกับ 652 กิโลกรัมต่อไร่ ของผลผลิตจากแปลง ปริมาณน้ำหนักแห้งเหนือผิวดินที่ได้จากการจำลองมีค่ามากกว่าค่าจากแปลงทดลองกล่าวคือมีน้ำหนัก 1,917 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับเปรียบเทียบกับจำนวน 1,798 กิโลกรัมต่อไร่จากแปลงทดลอง งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าโปรแกรม GLUE สามารถใช้คำนวณเพื่อปรับค่าสัมประสิทธิ์ทางพันธุกรรมของข้าวได้ และพัฒนาคำแนะนำเฉพาะพื้นที่ต่อไ
Environmental management in high amylose rice production for organic standards
No full textAccording to the environmental conservation and health care, the production of organic agricultural products is required and the requirement will be increased continuously. The cultivation of white rice with high amylose content in its starch is also widely done in the irrigated rice field in the Central Plain. Therefore, environmental management in high amylose rice production for organic standards is necessary to seek. The development of such management was implemented in 5 activities including: (1) the test of appropriate planting methods for weed control; (2) the solarization for organic rice production; (3) reconditioning environment by using plants during transition period for organic rice production; (4) environmental air control by using buffer zone for organic rice production; (5) environmental water control by plant filter for organic rice production. These activities were carried out in the years of 2011-2013 at Pathum Thani Rice Research Center and Phra Nakhon Si Aytthaya Rice Research Center.The results could be summarized as follows: (1) transplanting and parachute technique were the appropriate rice planting method for organic rice production; (2) soil solarization technique was used for weed control; (3) crops grown after rice could be used to reduce chemical residues in soil; (4) plant barrier could entrap pesticide particles suspending in the air; (5) water plants could reduce the amount of chemical water pollutants.เนื่องจากกระแสการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และความห่วงใยสุขภาพ ทำให้คาดว่าความต้องการสินค้าเกษตรอินทรีย์รวมถึงข้าวอินทรีย์จะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่การปลูกข้าวขาวพื้นแข็งส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่นาชลประทานภาคกลาง ปัญหาที่จะผลิตให้อยู่ในระบบอินทรีย์จำเป็นต้องมีการศึกษาหาวิธีการจัดการสภาพแวดล้อมในการผลิตข้าวขาวพื้นแข็งตามมาตรฐานเกษตรอินทรีย์ โดยได้ดำเนินการ 5 กิจกรรม คือ การศึกษาวิธีการปลูกข้าวอินทรีย์ต่อการทำลายของวัชพืช การจัดการศัตรูพืชโดยวิธีการอบดินด้วยแสงอาทิตย์ในการผลิตข้าวอินทรีย์ การฟื้นฟูสภาพสิ่งแวดล้อมด้วยพืชในระยะปรับเปลี่ยนเพื่อผลิตข้าวอินทรีย์ การจัดการสภาพแวดล้อมทางอากาศโดยใช้แนวกันชนในการผลิตข้าวอินทรีย์ และการจัดการสภาพแวดล้อมทางน้ำโดยระบบการกรองด้วยพืชในการผลิตข้าวอินทรีย์ กิจกรรมต่าง ๆ ได้ดำเนินงานที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี และศูนย์วิจัยข้าวพระนครศรีอยุธยา ในปี 2554-56 ผลการศึกษา สรุปได้ว่า วิธีการปักดำและโยนกล้าเป็นวิธีการปลูกที่เหมาะสมสำหรับการผลิตข้าวอินทรีย์ในพื้นที่นาชลประทานมากกว่าวิธีการอื่นๆที่ศึกษา การใช้แผ่นพลาสติกคลุมดินก่อนปลูกสามารถ ลดการระบาดของวัชพืช ในระยะปรับเปลี่ยนควรปลูกพืชหลังนาเพื่อลดปริมาณสารเคมีในดิน การปลูกพืชแนวกันมีแนวโน้มช่วยลดการปลิวของสารเคมีทางอากาศจากแปลงข้างเคียง และการปลูกพืชน้ำช่วยลดการปนเปื้อนของสารเคมีในแหล่งน้